3011 resultaten.
Ver weg en toch zo dichtbij…
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
3.145 van mij
Heerlijk zo samen met je pratend over niks
Wetend dat je al bezet bent en balend dat je te laat bent
Verschijnt toch weer die glimlach om mijn mond
Totdat jij me vertelt wat ik al aan voelde komen
Dit kan zo niet verder het is voorbij
Mijn wereld stort in
Even wil ik alles vergeten en ben boos op iedereen
Ren naar mijn kamer en sluit…
lente
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.199 vrouwtje toch echt voor hem bestemd is
een kever doet verwoede pogingen
om een grasspriet te beklimmen, maar
éénmaal op het hoogste punt gekomen
schrikt hij van het overweldigende uitzicht
en tuimelt met donderend geraas naar beneden
langzaam snuif ik de kruidige geur op
van de bloemen en planten die bloeien
dan besef ik als ik mijn ogen sluit…
DE ZEVEN BOEVEN
poëzie
4.0 met 204 stemmen
29.371 Toen zei de koning: diender, sluit
Die boeven in de schroeven.
Toen zei de diender: Sire, ik heb
Geen schroeven, maar wel touwtjes.
En de koning: doe het dáar dan mee,
Maar doe het alsjeblieft gauwtjes.
Toen ging de diender naar de eerste en zei:
Wil u mij uw handen even geven?…
mijn recht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.402 Ik denk steeds vaker aan dingen die niet mogen,
Zelf te zorgen dat hij voorgoed sluit zijn ogen…..
Mij en velen met mij kan hij dan niet meer raken…..
Het enige middel om zijn daden te staken……
Mijn straf zal ik hiervoor krijgen,
Ik zal niet over mijn daad gaan zwijgen.…
Verboden terrein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
987 Het duister sluit zich voor de rust
Gedachtenloos naar ik tracht
Het geweten wordt gesust
Ik ben klaar voor de nacht
Ik fluister mezelf tegenstrijdigheden in
De hele dag vliegt aan me voorbij
Klaarwakker, wat heeft het allemaal voor zin
Met dicht geknepen ogen draai ik me op mijn zij
Te vermoeid om de slaap te vatten
De gedachten slopen…
Baby, zweef naar het licht
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.262 Met je mee reizen kon nog niet
maar het afscheid duurt niet eeuwig
wetend dat engelen onze taak overnemen
tot wij jou weer in de armen sluiten.
Als een sterretje zal je schitteren
met de tranen zachtjes vloeien
met geurende, kleurende bloemen die uitkomen
zal jij diep in het hart mee groeien.…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Ik vraag U niet: laat kalm zijn de baren nu;
wie klaagt, draagt hij niet met zich mee
bestendig een poel die eens zich sluiten zal over zijn hoofd?…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid,
zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.
De klok begint achter te lopen, mij laten wetend,
vertelt me dat mijn herfst al voorbij is,
en ik zag enkel blauw.
De klok vertelt me, dat het tijd is om afscheid te nemen van jou.
Maar hoe wis je een leven, liefde en gemis?…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 II
De vleermuis zwingt om ‘t donker huis,
Ik moet mijn venster sluiten
Reeds menig vlinder op de vlam
Van nachtlijk licht naar binnen kwam
Of gonsde voor de ruiten.…
Geniale afweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 Hij sluit zich niet meer op en Brussel is een
andere naam voor chaos en chaos weer voor leven.
Ik heb mijn waanzin, jou, vermoord op een zeer
adequate manier, terwille van het kind in mij,
dat in jullie schijn niet leven kon,dat
zelfmoord pleegde, maar niet echt.
De domkoppen zijn voorgoed mijn wereld uit.…
- De reden van je glimlach -
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.208 gemakkelijker om geluk en dat beetje schuldig innig tevreden voelen
de reden van je glimlach,
heeft een stille voldaanheid en rust, oorzaak die enkel ik weten kan
wil niet dat jij je onhoorbaar duidelijk droevig voelt en maak je aan het lachen
ben diep in je hart en je binnenziel, droom van je kleuren, ben dichterbij gekomen
de dag gaat voorbij sluit…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 nog een zekerheid
mijn kind geraakt
ondanks alles of door genade
in vervoering
speelt dapper
wordt zelfs verleid
mij wordt meer gegeven
zo lijkt het, dan afgenomen
al is de kwetsbaarheid
van groot formaat
voel het warme bloed,
soms stilstaan
maar ook weer
in mij verder stromen
het is ochtend
een dag vol met nieuwe uren
ik sluit…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Ik sluit mijn ogen en probeer het aan te raken
misschien dat dat mij nog een beetje vrolijk kan maken.
Maar ik stoot tegen het raam en verdwenen is jouw naam.
Alles wat ik wil, is weer dicht bij jou zijn,
maar ik zal verder moeten met deze vreselijke pijn.
Buiten is het nog altijd even stil,
ik zou je willen bellen maar ik ril.…
dingen van alle dag
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
727 Proza dus
woensdagavonden
Persoonlijk ben ik geen televisie-zitster
nooit geweest, oké het nieuws
wat documentaires en ATW
ja dat laatste al sinds jaren
maar zèlfs nu niet meer elke dag
maar voor een detective of een thriller
of een misdaadserie
daar sluit ik mijn ogen echt niet voor
gisteravond met silence wittness
had ik tranen…
Wat als ik nou wel verliefd ben
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
913 gelogen,
Je lacht, dat is gewoon hoe je kijkt,
Het zou niet zijn wat het lijkt,
Dat ik van je hield heb ik ook nooit kunnen zeggen
toch wist ik dat het zo niet klopte,
Het was alleen zo moeilijk uit te leggen,
Het werd je te verwarrend en zei dat je ermee stopte,
Maar hoe kan ik me ooit volledig uiten,
als jij me alsmaar buiten probeert te sluiten…
Volle maansmagie – 6-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 zo onherkenbaar mogelijke stukjes ex-dier
Tot verbijstering van het winkelend publiek
komt even later een scala van dieren
te voorschijn uit koelvakken en schappen
-Kijk mamma allemaal dieren van de kinderboerderij,
mag ik ze aaien, roept een klein meisje
-Hier blijven, zegt de moeder onzeker en grijpt het kind
Zij loopt voorop, hij sluit…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Werelden schuiven voor het raam,
misschien moet ik de gordijnen sluiten.
In lange zinnen van achterhaalde aard
blijft geheimtaal mij tegen de borst stuiten.
Mijn praten valt daarom zwaar
en ik vul mijn woorden met zwijgen.
Al was het maar om pijnlijke stilte
niet met klinkend kabaal te laten vallen.…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 de legerwagen rijdt over het pad door de duinen
schokkend zwaar sluiten mosgroene heuvels
zonder toeverlaat
er is een open plek waar de achterklep neerslaat
een vlakte met helmgras sluimert onder de hemel
duinzand stompt naar de begroeide kam daar achter
nadert zee eeuwig land
soldaten springen af schreeuwen bevelen mannen
krijgen geen…
Moeder gaat heen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.623 Dan trok ze de kastdeur open
om ze verdwaasd weer te sluiten
met in haar handen
een doos vol oude beschuiten.
"Ja, het leven" mompelde ze dan weer
en knikte met haar hoofd op en neer.…
Afscheid....
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.118 Bij deze sluit ik dus dat boek en ga ik verder wetende dat ik steeds gedaan heb wat ik denk dat was goed.
Ik hield van je en gaf veel van m'n leven voor je op, helaas is het nu helemaal voorbij, ik wil verder met m'n leven net als jij!
Bij deze m'n kind het gaat je goed en leef je leven zoals jij vindt dat het moet.…
hier sta ik dan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
695 hier sta ik dan
en vragen stel ik
met jou
waarom moeten mensen dood
waarom - waarom nu
waarom deze mens
vragen
duizend-en-een
keer op keer
het antwoord
weet ik
zal niet komen
nooit
hier sta ik dan
zonder antwoord
zoals jij hier staat
in de donkerste dagen
aan het mens-zijn verbonden
en sluit verslagen aan
in de stilte
van het…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 bomen verspreid
over een deel torsen het licht gewicht
takken rijpen het beeld
een fiets waar niemand op let helt tegen
de boomstam de stad is een koele klank
uit de beker van een trompet
op het ritmisch getik van een stap
zo krijg je behoedzaam vat op de maat
van de stad waar je onbelemmerd gaat
het is al laat
de ring van een gracht sluit…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Ik bedoel, er is toch een cesuur, een grens,
een deur die open gaat en sluit, een leven
met deksel open, deksel dicht, met zoet
genot en giftig leed, en dan de finale, ooit.
Maar vanavond nog niet. Straks kom je terug.
Ongetwijfeld opgewonden over de dag.
Dan gaan we lekker knuffelen, eten, kibbelen,
ademen, zoenen.…
Minnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ik kom van ver
om je woordend gefluister,
om je kreunend verlangen,
om je vragende warmte
die traag, veel te traag
zich om mij heen sluit
en mij aan jou kluistert,
als een stilte die valt
net voor de storm
die woest los gaat breken
in een uitbundig heet begeren,
wanneer jouw benen mij ontvangen
als open minnende armen
en ik ook…
diffuus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 niet meer zo diep als voorheen
proeven niet de smaken uit het verleden
mag het ook niet even,
voor korte duur, zegt ze
ga maar, knik ik en zij, die engel,
wordt plots een stoffige steen
gevoegd in het huis van het leven;
wij hebben nu hetzelfde licht gemeen
waarin het vergankelijk paard wordt bereden
en zuchten zijn om na te streven ik sluit…
Bij elkaar, even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
835 Want als er een kind is gekomen als "kinderen van het licht"
dan is het mijn geliefde dochter, zijn kleindochter
Ik sluit af, want aan het werk getogen, maar even was
toekomst en verleden in dit heden, even bij elkaar!…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 doorgaan of sluiten?
Wat willen we nou?
Lemming of adelaar?
zwaluw of baars?
schoen of laars?
loper of paard?
piano of gitaar?
visstick of kaviaar?
de wijn staat klaar.
Wat willen we nou?
Kop of munt?
bot of punt?
bol of plat?
dik of dun?
ruw of glad?
hoekig of rond?
bruin of blond?
Wat willen we nou?
Stad of land?…
Zalmtoren, Hoge Erasmus en de nachtzoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zich ook zonder wolken ‘in de wolken’
door zijn blijvende belangstelling voor haar
elke nacht als het donker het overgenomen heeft van het licht benadrukt
hij
de Zalmtoren haar schoonheid door z’n lange nek
voorover te buigen uit respect, maar vooral uit liefde en geeft
haar
de Hoge Erasmus een kus en nog een
om na het minnekozen af te sluiten…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Ik sluit mijn ogen, luister
naar de meeuwen boven de branding.
Zij voeden zich met vissen, maar die
voeden zich met wat er
op het land onder de zee groeit.
Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.…
Museumlaontje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
394 De eigenaren van
Postkade 15 en 16
hebben het wel gehad
met dat Museumlaontje
het ziet er nu naar uit
dat de gemeente
het laontje sluit
't Streekje moet
als het boodschappen doet
een kilometer extra
omweg maken
heeft de gemeente aandacht
voor zulke zaken ?…