3517 resultaten.
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf alleen daar weervindt
verbonden met de natuur
waar de golven blijven stromen
door wind weergekeerd en meegenomen
het evenwicht in de sterren…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen', zegt ze, 'lief beschadigd kind'
ze tekent met haar vingers figuren op mijn huid:
zon, bloemen, wolken, sterren…
Het huppelkutje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Blijkens haar ma heeft Mien talent en niet zo’n pietsie
Ze danst de hele dag de sterren van de lucht
Dat drijft haar vader vaak tot zorgelijk gezucht
Terwijl haar moeder roept: ~Dat kind moet op auditie~
De tweespalt leidt in het gezin tot veel frustratie
Want ma die draagt de broek en roert haar mond geducht
Jaagt zo Hermientje naar een…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Wij zijn, daar ze onbeweeglijk schijnt,
een sterre aan hare baan.
Wij reizen, en uit ieder punt
verrijst een einde, ontrijst begin;
waar alles wat het leven gunt
verlies is, en gewin.
En komt eens de ongenode Gast
ons scheemren in 't vervaald gelaat,
o Dood, met avond rijk belast:
dàn wordt het dageraad.…
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 ik wacht en stel me open
om te vernemen wat 'k voor u kan doen
dat meer betekent dan me onderdopen
in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen
Als u zo echt bent als de zonnestralen
en zo concreet als 't groeien van een boom
dan kent u vast de radiokanalen
van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom
Al bent u ver, voorbij de laatste sterren…
Regenboog
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
872 bloem in de wei
Zij bloeit er vrij
Niemand die zegt
Zij is niet echt
Ze waait mee met de wind
Als de lach van een kind
De bij met een zoem
Van bloem naar bloem
Vlinders erbij
In d' bloemenwei
En de wind schaterlacht
Als een kind in de nacht
Het regent en de zon schijnt
En dan verschijnt de boog
Vol kleuren en vol sterren…
als jij van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen
zie ik de liefde glinsteren
die ons verbond zegelt
in dagen
dat de lucht donkert
luister jij mij tot rust
dek jij sterren stralend
mij kussend toe
in tijden
dat de hemel zonnestraalt
bruis jij mijn bron
gelijk een regenboog
de wereld zacht omarmt
als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen…
Dromen-land
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
736 Ik zou van bommen zonnen maken
als sterren in de zomerlucht
die nimmer meer de aarde raken
dat zou ik doen, als ik dat kon.
Zou van soldaten beertjes maken
met knuffelhuidjes, lief en zacht
die in jouw bedje jou bewaken
jouw wangen strelen met hun vacht.…
Ik moet je wat vertellen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Ik moet je wat vertellen
van tussen de planeten en de sterren.
Ik ben de persoon die de toekomst
het meeste mist, die tussen de sterrenbeelden
onwetend blijft van hetgeen deze voor hem
beslist. Deze toekomst zonder jou doet nog
het meeste pijn, omdat het een leven zonder
jou moet zijn.…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 Van dichtbij zie je sterren staan,
van bloemblad, warm gekruld. Het hout blijft koud.
Kijk daar: drie spreeuwen hebben opgelet,
hun wijze kelen krijsen om het fel
geluk dat plaatselijk is ingezet.
Een rijk begin op arm hout, gaaf en wel
kwartier gemaakt, bewonderd. Straks ontzet:
door wind van stam gejaagd - op hoog bevel.…
Het sterrenstadium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren.
Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten
als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen
die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie?
De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte
dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit
zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van
een haiku.…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 vanmiddag huisde ik boven de boomtoppen
in een strakke azuurblauwe lucht
drie witte wolkjes sierden de omgeving
dunne grijze randen als zachte contouren
beneden het groen: mos met kleine sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 En is de vuurpijl, 't volk te boven,
Tot sterren niet uiteengestoven?…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat winterslaap heet
De dagen verkorten, het licht bergt zijn stralen
De sterren…
Er zijn zoveel jagers in een stormachtige wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Zonder strepen, sterren, medailles;
of misschien wel met een stank voor
dank in het verschiet; gaan de eeuwige
optimisten voort op hun separatistische
weg. Niet altijd graag gezien, maar zonder
hen gaat het ook niet.…
Het einde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 groter dan franje in stadions
Vol van gelijken in namen en woorden
Afscheid van oude doch wezenlijke dingen
Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar
Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich
Kan losmaken voor altijd
Een vleugje verbrand een randje met glorie
Rijke reikende spietsen puntig omhoog na
Alle gevallen sterren…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.
Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt, te meerder
schittert alles aan de trans.
En hoe stiller 't wordt, te dieper
zinkt het dichte duister neer.…
Zwarter dan de nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een leven zwarter dan een kille nacht
zonder sterren voor een greintje hoop
Uit haar mond kwam nooit een klacht
ze liep nooit met haar verdriet te koop
Druppels bloed, ze gutsten als tranen
als ze ’s nachts in haar lichaam sneed
Teneinde zich korte tijd blij te wanen
’t leed kwam weer toen het haar speet
Sterven kan droevig zijn ‘t leven…
Weerwoord
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.370 Ooit waren er veel sterren, twinkelend, in de nacht
hielden ze in stilte over jou en mij de wacht.
Ooit was ook de maan goedlachs en vol van licht.
Zijn stralen in de nacht kusten ons op het gezicht.
Ooit was er een merel, jubelend en muzikaal,
begroette hij de dageraad bij de eerste zonnestraal.…
de nachttrein
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
536 de maan en sterren hadden in de gaten,
dat ik ongeduldig stond te springen.
omdat ik niet op tijd thuis zou geraken,
dus begonnen we gezamenlijk te zingen...
de nachttrein mag nu stilaan komen.
het chromen staal met zijn wagons.
de nachttrein heeft mijn droom ontnomen.
ik sta bevroren op een leeg perron!…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Open en onvoltooid
Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen leren zich
spiegelen met de sterren mee.…
Muze van-tot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide
Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag
Gesteund door allereerste prille vogelzang
Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach
Die blijft de hele dag tot aan zonsondergang
Wees jij daarna bij nacht mijn heldere maneschijn
Die sterren…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Zo moeten ook wij de weg gaan
van vallen en opstaan
van vertwijfeling en sterven
door de donkerste nacht
eindeloos zonder sterren
soms zonder een liefkozende hand
die wonden heelt
zonder een zachte stem
die ons van liefde vervult.
Na een lange winter
zoeken naar de eerste narcis
tussen het dode hout.…
Loodzwaar juk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
879 Op wollige zweverige donzen wolkjes lopen
Zwevend dromerig kinderlijk naar de helle sterren turen
En mooie lieve kleine schaapjes daar erg hoog ontwaren
Gelijk 't gelaat ontsierd door bloedende vlijmscherpe tranen
Bittere bikkelharde tandjes kervend in toch mooi hart.…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
Mijn Avondrood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
679 Als de avondzon laag is gezonken
de maan schuchter haar gelaat vertoont
als woorden als vallende sterren ontvonken
leggen ze hun geheimen en wensen bloot.
Zalig is voor mij zo'n avond
wanneer ik kan aan 't dichten gaan
wanneer de rust de scherpe kanten schavend
van een dag die zorgwekkend voor mij kwam staan.…
Zielsverwant
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
526 Ik zie de sterren altijd stralen
dat zij schitteren waar ik ’s avonds bij kan
haar lach als een souvenir in mijn brein
gekleurd zoals iedere zonsopgang
ons geboren verhaal in geschiedenis
is geschreven uit mijn droom in een roman.…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 In dit getijdenwerk van brandende sterren ontspringt
de geest van het ongeboren verlangen, daar verrijst
een onsterfelijke eiland, schim van ons bijgeloof in een
sculptuur van zand, aangejaagd door windschepen,
ingeleid aan de kade van een ontvankelijke moeder schoot
die baart een wonderschone wereld waarin we zijn geland…
Extra large
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 extra large
de aanwas van recent geïnfecteerden
bij zuidelijke wind gedragen op een monstergolf
‘men wenschte vruchteloos een haven in te slaen
eer 't staetschip deerlik strandde’
drenkelingen op de vloedlijn van voorbijheid
liggen als kadavers klaar voor een feestmaal
zalig verklaard door het schaaldierengilde
met sterren beloond door…
Gelukkig
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
485 Soms hebben de wolken en de wind stilgestaan
Zag ik je wel tussen de sterren en de maan
Je gedaante met pen en lijntjespapier
Dan voelde je dichtbij en werkelijk hier.…