Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

MINDER, MINDER, MINDER

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
keel krijgen ” Eet jullie buikjes maar lekker vol” denk ik en kijk m’n ogen uit en zie, daar laat de Chocolade Fontein een bruine smerige smurrie vallen waar de gasten gretig gezond fruit in dopen Gulzigheid alom bij de vlees- en visbakken, de biologische ook en zelfs oploop een lange rij bij het gebak met koffie Bij het ijsbuffet verdwijnen…

GORDON VERVROEGD IN 'ROSA SPIERHUIS' OPGENOMEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
op hem en hij op hen financieel kan hij het heel lang rekken 'Gordon, dit ben ik' gaat de eeuwige herhaling in maar in tegenstelling tot Ma Flodder blijft hij vangen Patrick z'n maatje bezoekt hem om de dag die andere is voor een gierende jonge gigolo, Bevredigende tevredenheid krijgt voet aan zijn grond zijn meeste kwaaltjes verdwijnen…

Spionnen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
Wat weet ik eigenlijk Wijs mij de juiste weg Toen kwamen de spionnen uit het water unheimisch, nineteen eighty four, ik kreeg een onbestemd gevoel je weet ze kunnen zich in elke hoek verstoppen en op elk moment verdwijnen Ze zijn er, maar ze zijn onraakbaar 't zijn allemaal spionnen Ik word wakker en ik zie dat niemand hier…
Maxim4 oktober 2024Lees meer >

Winterse mystiek

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
Hoe dagen en nachten voorbij kruipen, soms traag, soms haastig verdwijnend in de verte. Maar elk moment glinstert als een ijskristal, waar elke verwondering en verstilling samenkomen. En in die winterse stilte, waar tijd oplost, zal de werkelijkheid opnieuw tevoorschijn komen.…
CB29 december 2024Lees meer >

Mensen om me heen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad, soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon. Maar wat blijft is hun aanwezigheid, diep in mijn bestaan, als sterren die glinsteren, zelfs wanneer de nacht lijkt verstom…
CB22 januari 2025Lees meer >

Als het bloesemt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Mijn gedachten verdwijnen in de openheid van het moment, zo vrij. Creativiteit ontwaakt, beelden dansen in een stroom van magie. Een glimlach groeit, een spiegel van harmonie die zich ontvouwt. Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde. Wind fluistert, krachtig en vernieuwend, vol leven en licht.…
CB14 maart 2025Lees meer >

Waar het blauw zich hecht

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 664
Als je buigt en kijkt, echt kijkt, met twee ogen die nog durven, zie je geen gewone bloem maar een zachte echo in kleur, een klein stil gebaar dat weigert te verdwijnen, onverzettelijk en teder, alsof de natuur zelf even terug wilde fluisteren: ik ben je niet kwijt.…
CB9 juni 2025Lees meer >

proloog (in vrijheid geschreven)

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 405
barricades opstapelingen van verloren besluiten geheelde verlangens van voorheen en gekomen uit ‘t diepst zwarte stort ik mij eindelijk weer op woorden ik dacht Helikon en Olympus te moeten bedwingen om de pijn te mogen bezingen nu houd ik weer eens ‘n ander hart vast ternauwernood gevonden tussen knusse kussens waarin ik voorgoed verdwijnen…
R.E.N.S.27 augustus 2025Lees meer >

Wensen voor iedereen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 373
mensen wens ik vrede in Gaza, Oekraïne en Darfoer dat de wereld eens in aktie komt In plaats van oeverloos geouwehoer ook zou ik graag wat humor wensen dat er meer gelachen wordt op straat wat minder nare krantenkoppen geen ouder die zijn kind nog slaat natuurlijk wens ik ook gezondheid meer rust en minder stress dat eenzaamheid zal verdwijnen…
Eric Martens31 december 2025Lees meer >

Hondenageltjes

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 355
de aarde gouden middag haren die oplichten wanneer ze even opkijkt een korreltje zand op haar neus ze schudt haar kop graaft verder ze maakt de wereld kleiner een rand van aarde losse kluiten naast de kuil een plek waar de middag niet overal tegelijk arriveert ze graaft en graaft tot enkel haar rug nog zichtbaar haar poten verdwijnen…
Silann Nara26 augustus 2026Lees meer >

Voorbij de woorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 140
bereiken maar soms komen zij aan als iets anders, een vogel wordt een schaduw een hand wordt een gebaar de stilte die bedoeld was als nabijheid wordt gelezen als vertrek er zijn ogenblikken waarin niets vertaald hoeft de lucht weet dan wat de lucht betekent een kleur hoeft niet uitgelegd om te blijven een stem kan verdwijnen…
Silann30 augustus 2026Lees meer >

Cap Nez Blanc

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4
Zout vult mijn longen, en ik verdwijn even, tussen tijd en adem. Twee jachthonden rennen vrij, hun dans over het natte zand maakt de stilte zichtbaar: leven dat speelt aan de rand van de eeuwigheid…

de kop boven ’t krachtenveld

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 381
zie mij als die ene tandeloze tijdmachine vertragend in de zon staren naar ‘n bij knagen op ’n kiertje in de werkelijkheid om te schrijven met ’n levensbrede hand zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen om ze bewoonbaar te maken voor derden zonder ayatollige bouwvoorschriften, door ze over de kaders van voorvaders te liften zie mij…
R.E.N.S.5 december 2025Lees meer >

spin me weer in zonder naam

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.501
oorden te hoog voor de draagkracht van zilveren vleugels verkleumd vallend spiralend naar hulp schreeuwend om licht in de val van duister onverricht, zaken achter je latend wetend dat dood je inhalend zal kussen je zacht zal doen rusten in het hard van de grond we vliegen met velen ik hoor de geluiden van stilte verdwijnen…

Als as valt .....

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.724
het die mij zoveel letters schenkt weer mijn zinnen weet te bewegen niet de golven willen dansen noch het zout proeft immer mijn tong nee het is het gouden plaatje natuur als zuurstof voor mijn long zonder haar kan ik niet leven misschien gaat het boven jouw verstand zij neemt en wil mij ook geven is mijn rots bij elke brand ik verdwijn…
metha3 februari 2005Lees meer >

De sterke arm

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.515
De dief wou ongemerkt verdwijnen met buit en dacht: ' 't Is pikkedonker.' Verlichting uit: zo reed-ie tegen een beuk op, die hij niet zag staan. Het kwam hem uiterst ongelegen; de rijkspolitie hield hem aan. Hij kroop gekwetst z'n wagen uit, geholpen door de sterke hand. Het sterke oog viel op z'n buit.…
Aubrey15 juli 2003Lees meer >

Op de stoep

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Op de stoep loopt niemand iedereen is op het strand het meisje niet haar gezicht is rood en bezweet ze veegt het zweet weg de lange mouw valt naar beneden ik zie diepe krassen in haar arm dan verdwijnen ze weer niemand heeft het gezien.…

Wensen voor iedereen

hartenkreet
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.680
Dat de eenzaamheid zal verdwijnen En de voedselbanken op de fles Of ik wens gewoon wat regels. Een hartenkreet of een gedicht, Voor wat steun in donkere tijden, Weer een lach op je gezicht.…

De schepping

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.319
mooist op aarde Zo leefde hij blij van dag tot dag met het opzien dat hij baarde De tweede dag dacht hij ‘geluk’ en dus was het voorhanden Steeds groter werd de scheppingsdruk, hij wrong zich in alle standen Denken werd zijn daaglijks werk, hij dacht zich bus en treinen En even dacht hij zelfs een kerk, maar die liet ie weer verdwijnen…
peter paul9 februari 2004Lees meer >

lieveke in de nacht

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 828
lucht, hou van haar en van haar, lach om haar en om haar, peins dat ik efkes bij haar sliep plots komt er een klein liedeke bij mij af pak mijn gitaar en zoek de zjuste tonen - och mijn lieveke, gij bent zo schoon ik kom vannacht, ik kom vannacht och mijn lieveke, gij bent zo schoon weet dat ge op mij hebt gewacht – maar de regels verdwijnen…
Rieg19 september 2008Lees meer >

Terugkeer uit den Vreemde

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.220
want al deze dingen die ik bestreefd en gehad heb: trots en verwoedheid, en een moed als men zelden bezat, zij verdwijnen in een onstilbaar verlangen als de schaduw des doods wast...…

het verraad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 766
in zijn zoveelste bed dat met opzet ingesteld op het voorafgaande uur rond raast in de slinkende kamer aangetast door de peilloze klok op zoek naar het licht van de dag; de jongen houdt zich roepend om mama en papa vast aan het kussen dat boos in zijn vingers bijt terwijl een nachtelijke gloed zijn getekend lichaam uitwrijft alsof het verdwijnen…

Levensmoe.

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.288
verwerken Ik wil dit aan niemand laten merken Ik wou dat ik gelukkig kon wezen Ik hoop dat ik dit ooit lachend kan lezen Ik zie alles zo somber tegemoet Ik vraag me af wat ik op deze wereld doet Ik weet, dat als ik geen kinderen had Ik hier zeker niet meer zat Ik zie de zon niet meer schijnen Ik voel steeds meer m’n levenslust verdwijnen…
Lion Queen12 augustus 2010Lees meer >

Zij hoeft niet te weten.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
Dat zij zal verdwijnen in je geschiedenis, Als de eerste meid waar je verliefd op werd En dat voelde echt behoorlijk snert. Ze hoeft niet te weten dat je het zelf nog niet weet Hoe je geaardheid nou eigenlijk heet.…
ElineH11 april 2011Lees meer >

Het grote woordenbos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
De plezantboom moest verdwijnen. Wanneer de plezantbomen weg waren schoten er nieuwe plantjes op. Maar het werd al snel duidelijk… het waren allemaal nieuwe leukboompjes… Het woordenbos was nu veel vlakker en de vlakbosgroep was tevreden. Alleen, de vogels, die waren minder content… die misten hun plezantbomen.…

onrust

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Breng Hem liever een of ander offer laat alles maar branden wierook, hars, hout of papier laat de rook tegen de aarde slaan en verdwijn dan met haast. Onrustig worden we van God of van alles wat maar op Hem lijkt. Soms krijgt iemand de lucht van God van een God die de mens liefheeft.…

DE LAATSTE STORM

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.609
." Door de storm verdwijnen zijne sloepen. Buldrend speelt de zee met 't splijtend vaartuig. Kalm, manhaftig bidt de grijze zeeman de armen rond een mast. Zo lange reisden schip en zeeman samen door de stormen; grijs is 't hoofd geworden van de zeeman, krakend en versleten 't machtig vaartuig...…

Voorwinterdagen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
De wind, geurend naar aarde, strijkt vluchtig over het koude stervende groen om te verdwijnen tussen de duisterrode uitgebloeide novemberbomen. Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken. Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen.…
Katty30 november 2017Lees meer >

Dampkring

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Raak mij teder aan en ik verdwijn opnieuw in jou. Ik kan jouw verstokte waanzin niet verdragen, al min ik de ruimte en het mysterieuze donker van de eenzame stilte, ik snak naar jouw bolle zeilen aan de horizon.…

DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KOMEN

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 467
andere weg te vinden mentale foto's maken van een gebaar, een oogopslag altijd: - ja dat staat je goed - zeggen dat is eigenlijk les één ik ben een geheim agent getraind in onopvallendheid, maar alles wat ik zag werd genoteerd in onbegrijpelijke code-taal vooral de schijnbaar stille skip-momenten die voorgoed uit de geschiedenis verdwijnen…