4903 resultaten.
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Het is vandaag Vaderdag
een dag die me weinig zegt
als verlengstuk van Moederdag
wat me ook zo weinig zegt
maar vandaag toch een gevoel
vader´s lege nest syndroom;
gisteren ging zij op vakantie
mijn dochter met haar moeder
ik hielp, pakte in en zwaaide uit
en daar stond ik, en betrad
hun lege, vooral stille woning
waarin geen leven te…
Verzwinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 VERZWINDEN
Aan lange teugels
sleept moeder natuur mij mee
door weersomstandigheden
haar nachten omwoelend
lakens welke ik afsla
zodat mijn opgesloten huid
weer vrij zuchtig
kan in en uitademen
doch het keren en draaien
remt ook af
totdat mijn alter ego knarst
dat het tijd is om weg te zinken
in Boeddha’s wijsheid
zuchten bewuster…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Daar helpt geen lieve moeder meer.
Geen gebed. Geen smeekgedicht.
Stormwind jaagt door kerkhofbomen.
Ik huiver in een versleten jas en beef.
Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden doden angst en beven.
Doden die doodsangst koesteren,
LEVEN !…
´t Geeft niet lieverd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Moeder als je er nog was huilde je met mij óm mij,
mijn lasten zou jij mede dragen,
terugdenkende aan hoe ik als kind in je armen lag,
zou je de zware last willen verlichten,
kan ik je helpen, zou je vragen.
’t Geeft niet lieverd het is niet meer jouw last,
ook al dacht je dat ooit..misschien,
want ben ik méér dan die Éne,
die ik eigenlijk…
Zandkorrels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Ik moest aan mijn moeder denken,
die ook altijd zo naar beneden, naar de grond
keek terwijl ze liep.
Ik had willen zeggen, kijk naar de zee
de duinen, de wolken hoe die drijven.
Maar ik zag zijn gepeins en liet hem.
Plots zei hij: volgens mij staat in de bijbel
dat er zoveel mensen zijn als zandkorrels,
zou dat waar zijn?…
Ziek zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
832 Mijn moeder heeft kanker
een week geleden gehoord
Zij is mijn anker
zij heeft altijd het juiste woord
Nu is zij ziek
en zij is ook moe
Het gaat goed allemaal fysiek
maar nu al dat gedoe
Ik bid naar God en zeg
geloofde zij maar in U ook
Als U het haar maar uitleg
ja, tegenwoordig kunnen ze een hoop
Ik vertel haar niet teveel te…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Gedichtje uit 1939
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Bijna tien jaar was zij toen dit voor haar werd geschreven
Bijna veertig jaar heb ik haar gekend in dit leven
Meer dan twintig jaar is het al geleden,
dat deze unieke vrouw van mij heen ging
Veel te jong, zij is mijn moeder, ik mis haar nog elke dag
met die keurige, lieve, frisse, blozende en stralende lach…
Mijn vader sliep
gedicht
3.8 met 13 stemmen
9.613 Mijn vader
sliep
en mijn moeder boog zich over hem
en zei: 'Kijk, hij is zich van geen kwaad bewust'
mijn broers hoorden haar niet,
spuugden op elkaar, minachtten elkaar,
stortten elkaar in een groot en geheimzinnig soort verderf
mijn vader ontwaakte
en er waren muggen, wespen, kleine hyena's, giertjes
en één vlieg, één vliegje,
mijn…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Dat is wat de mensen Lente noemen,
de moeder van een moeizame drang.…
Piano.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
855 Je aanbeden, vaak geleden zo puur, moeder natuur
k Zie je graag en heb je broodnodig venteke yep spetterend vuur.
Pak me en ontvoer me naar eilanden zonovergoten
Verdriet gehad en nog steeds me toch onverdroten
de piano van Beethoven.…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
Ontroerend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Wat kan het ontroerend zijn
Een moeder die haar baby voedt
En dat met zoveel overgave doet
Haar kindje, zo lief en rein,
Wat kan het ontroerend zijn
De liefde tussen twee mensen
Je zou het iedereen willen wensen
Het maakt het leven zo fijn.…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 ringvaart
gracieus en schoon
ligt de kop gevouwen
op wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een koningin en moeder…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent geen pardon
in gedachten zal ik als moeder…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 nu jouw boek is gesloten, wordt er naar woorden gezocht
om te verhalen over wat voor mooie ziel je was
jouw bevlogenheid maakte je strijdvaardig
van klein mannetje die voor zijn zieke moeder zorgde
tot en met de werkzaamheden bij de NVSH & COC waarmee je kleur bekende
confrontatie ging je niet uit de weg, en zo stond je voor wie je was
op…
Opnieuw beginnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 teveel wordt
en in onbekende handen komt
die er vandoor gaan
met mijn motivatie
om door te gaan
Bevrijd van de maandagen
betreed ik de ruimte
en voel ik de tover
van mogelijkheden
waar ik vroeger van droomde
Liefste, pak je koffer
Op de rug van de draak
vliegen we door de poort
en we beginnen opnieuw
op het grote bed
van moeder…
Haiku van het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
713 Ik heb besloten
Om maar te accepteren
Dat mensen dood gaan
Ik heb besloten
Om zelfs te accepteren
Dat dieren dood gaan
Maar ik verdom het
Om ooit te accepteren
Dat de aarde sterft
Moeder Aarde zal
Steeds opnieuw leven baren
Mens, dier, boom en plant
Want er is een wet
Van behoud van energie
Van oneindigheid
Die ons…
murw gebeukt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 overdaad aan
zangtalent en als leuk bedoeld
leeghoofdig geklets
heeft voor mij afgedaan
zo goor en guur al wat ze biedt
leven- en inhoudsloos gezwets
murw gebeukt door zoveel
gezwam en onnozele leukigheid
pak ik m’n ransel en m’n hoed
niets is er wat me nog scheidt
van de echte kleuren en ware
betekenisvolle natuurlijke klanken
moeder…
Wanneer mijn stilte zwijgen zal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
617 In mijn stilte bewegen zich geesten
onaardse voorstellingen vol wellust
en intensiviteit van geile begeerte
wanneer ik naast schaduwen dans
in mijn naakte ornaat fluitend
zie ik moeder aarde in verval
in mijn stilte kronkelen zich gedachten
urenlange overpeinzingen met betrekking
tot de dood en de kornuiten van die metgezel
wanneer schaduwen…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Vaders niet zonder moeders.
Jong kan niet zonder oud.
Succes niet zonder falen.
Alleen liefde kan voortbestaan,
zonder tegenstelling.
Als bewustzijn.
Zonder haat.
Alleen samen kan al wat leeft,
oneindig zinvol worden.
Vriendschap is samenzijn.
Ik kan en wil niet leven,
zonder jou.
Wie zijn wij mensen eigenlijk?…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring van haar al.
Eindig in schokken dit wrede bestaan.…
Redding
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
720 Waar vrouwgebleven moeders,
aanraakbare Madonna's zijn.
Vrouwen naar mijn hart.
Waar het vrouwelijke in mensen,
de toekomst van de wereld wordt.
Werelden zullen er worden gered,
die van onbewuste mannen zijn.
Verlangen is waar dichters leven.
Waar muziek hemeldragend is.
Waar mannen minnaars zijn.…
Doelbewust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 onder de voet gelopen
ongewapende gezinnen
worden aangevallen
gebouwen kapot geschoten
de dictator regeert
met nietsontziende hand
de leider smeekt Europa om hulp
met samengeknepen billen
vergaderen zij, over wat wel, wat niet
weeshuizen, ziekenhuizen worden
aan flarden geschoten, moeders
overlijden, evenals de toekomst
bloed kleeft…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Want, er verschenen kapers op de kust
en moeders die zich moeiden.
De tederheid verging in lust
en steelse tranen schroeiden.…
Anderdaags spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 voorzichtig
slipperden wij
over de hete
stenen van
het trottoir
beneden
glinsterde
het lichte zand
tegen de robuuste
rots boulevard
de vormen
van het spel
anderdaags
leverden een
fantasierijk strand
om zo op
te duiken toch
moesten wij eerst
tot een mooie
plaats besluiten
moeders had
hoogte gekozen
een goed zicht op
het…
BLADWACHTER
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
548 laatste schrijven
van een bijna dode man
kort weloverwogen
en helder moeten
mijn woorden zijn
bied me
het is bijna zover
bied me een vrije doortocht
verleen me een vrijgeleide
naar Hades’ rijk
laat me zacht
tot stilstand komen
druk als zorgzame custos
FINIS
onderaan mijn laatste bladzijde
breng me als een moeder…
OUDE SPOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Uit dat verre land
over het grote water
kwam ze
met niets in haar koffer dan in
een deken van zwijgen gewikkeld
dat wat ze nooit meer
een stem wilde geven
in een nieuwe huid
speelde ze vrouw en moeder
baarde haar kinderen
en beleefde haar dromen in stilte
later, veel later
zouden de spoken terugkeren
met alle beelden van weleer…