3181 resultaten.
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.463 ‘k En durf bijkans
mijne oogen niet betrouwen,
o Heere, op uwe sterrenglans:
hoe zal ik U aanschouwen?
(10/12/1890)…
thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
506 zijn,
want thuis zijn, is thuis zijn bij mezelf
maar dan moet ik ook nog echt thuis zijn
en niet met mijn gedachten elders zijn,
op plaatsen waar ik misschien liever wel of niet wil verblijven
of op plekken waar ik nooit of ooit geweest ben
thuis zijn vergt al mijn aandacht
om hier en nu werkelijk aanwezig te zijn
om thuis te zijn moet ik oog…
We waren samen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 gaven elkaar ringen
jij was niet inwisselbaar
we sloten een verbond
overwonnen alles
wat ons tegenstond
We groeiden en
Leefden samen
we vertrouwden
Op elkaars geesten
En lichamen
Ons vroegere verhaal
Van ons kind zijn
Deerde ons niet
Ondanks het verdriet
toen kwam de splijtzwam
Ik weet niet waardoor
Jij had voor mij steeds minder
Oog…
Napoleon.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.768 Hij klimt; beveelt; de grond ziet bloed bij bloedstroom vloeien;
Zijn arm omgrijpt Euroop, zijn oog verslindt heel de aard;
De Vorsten biên de hals gedweezaam aan zijn boeien;
En 't mensdom heinde en ver valt neder voor zijn zwaard.
ô Almacht, ziet Gij 't aan?…
Achilles & Odysseus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 der archieven
van de abdij van Egmond aan de zee
tussen eikenhout, niet te doorklieven,
vond men na duizend jaar in goud op snee
de beeltenis van twee beroemde Grieken
gebroederlijk tezamen vastgelegd -
iets waar in Ilias' hexameters
geen woord, geen syllabe van werd gezegd
in een schijnbaar onbewaakt moment,
ontsnapt aan 't oog…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Hier leven vissen, soms flitsend zilver,
dan weer als een donkere streep
boven helder zand, nauwelijks
bevatbaar voor het oog.
Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
het boerenorgie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
917 niemand die echt oog
voor mij had
toen ik de dorsvloer verliet
en stiekem naar buiten
wilde glippen,
enkel de moeder knipoogde en
sprak mij nog aan met de woorden:
– wanneer je nog eens zin hebt,
kom gerust even binnenwippen – !…
Een beleefdheidsbezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 De Weimaraner's van Chateau Le Bois
liggen galant uitgespreid en majestueus
voor ons, met het oog op de "edelen"
en de uitgenodigde aanwezigen;
mijn broer, zijn vrouw en ik,
allemaal vol kennis van doodlopende wegen
In de schaduw van een afgelegen eikenboom
maar met volledig zicht op de trotse residentie
we drinken wat wordt…
Camelia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Nooit had ik er op gelet,
nu viel zomaar mijn oog er op...
Een struikje in zijn tuin,
droeg dikke rode knoppen.
Tijd, om eventjes te stoppen.
Wat was het voor een struik?
Ik kende hem niet.
Mijn zoon ook niet.
Hij had hem gekregen,
als klein plantje.
Maar hij doet het nu goed,
zodat ik kijken moet.…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Steeds weer is het een lust voor het
oog om te kijken naar deze prachtige choreografie in
schilderachtig canvas waar verscheidene figuren en vormen ontstaan
Ik laat mijn verbeelding spreken terwijl ze rustig verder doen met het dansrepertoire.…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 Ik ging uit dolen dacht ik
En ja, dat ging ik ook
Diep in mijn jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 Dwalen de mensen geworpen
Een stroom zonder grenzen of tijd
Ik heb jaren met jou gestroomd
En zo ben je dan in me gevaren
Als een droom in de bergen geëtst
Een diep water met grassen omzoomd
Wij werden dunner van huid en bezwoeren
De leistenen korst om ons hart
Het spelenderwijs van de liefde
Deed het korrel voor korrel wegteren
Wie oog…
Reizende komeet
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
453 In hoge, oneindige ruimte zal ik jou blijven volgen
op volle snelheid en zonder elkaar uit het oog te verliezen
Aanhoudende blikken met langdurig samenzijn in het universum
Weg van de drukte van het dagelijks leven, onze immense rust en stilte.…
Terra nova land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 Galactica
En Groenland Arctica America
Daarop had eerder nooit een mens goed zicht
Bezien wij nu de terranova
kant
Incognito, van uithoeken der
aarde
Waar een kolonie pinguïns
naar ons staarde
Dan zien wij 't virtueel als cameraland
Dankzij geluidsopnamen weet men beter
Hoe walvissen zich met elkaar verstaan
Het noorderlicht, het oog…
machtige moeders
netgedicht
1.1 met 15 stemmen
524 moeders
koesteren troosten en leiden
maken de wereld mooier
veiliger en eerlijker vooral
met de kracht van liefde
die kostbaarder dan goud
bij elke stap, keuze en daad
gevuld met warmte en zorg
alle tijd en aandacht hebben
moeders
als schilders voor het doek
hebben oog voor de passie
de gaven en de talenten
die gevoed moeten worden…
Mijn lief is al mijn vreugd.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
707 al mijn goed,
Die mijn hartje branden doet,
Door uw lonkjes,
Vol van vonkjes,
Vonkjes die van 't lodder oog
Kwetsen, als pijltjes van een boog.
Schone, waar schuil je hier in 't groen?
'k Moet mij laven met een zoen,
Voor de tipjes,
Van uw lipjes,
Lipjes die, als rozeblaân,
Zijn met een zoete dauw belaân.…
De vriendengroep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
881 Vrienden van het eerste uur
Van heel veel jaren terug
Kinderen waren er al of werden nog geboren
En we zijn elkander nooit uit het oog verloren
Vreugd en verdriet delen met elkaar
Er is ook veel gebeurd in heel veel jaar
De vriendschap tussen kinderen was het begin
En we kregen het allemaal naar onze zin
En er kwamen er steeds meer vrienden…
Fatamorgana-oase
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
479 Uiteindelijk valt mijn oog op rijke oase
met palmbomen en spuitende fontijn
maar ik keer terug op mijn schreden
het zal wel weer een drogspiegel zijn.
Zo meed ik bewust mijn enige redding,
ben doelloos de woestijn weer ingegaan
keerde mij af van hoop en horizon
en kwam alleen voor zorg en moeite staan.…
Gelukzaligheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Laatbloeiende roos
verstrooid met waaiende wind
vreugd van bloemblaadjes
In de orkestratie van het leven
waar melodieën vloeiend in elkaar overgaan
verliezen we wel eens de schoonheid in eenvoud uit het oog
Het zijn precies die niet gezongen schatten die onze ziel in beroering brengen.…
De ruimte tussen woorden
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
1.015 Ze is sprankeling in het oog van een storm, de manier waarop stilte
in geluid verandert, en het is altijd al een weg geweest die je pas ziet als je loopt.…
Een kortzichtigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Men verliest de ander zichtbaar uit het oog
Over de jaren heen treurt je gevoel over het ongrijpbare
In den beginne was het een heel etmaal dat de vreugdeloosheid zoog
De natuur weet ervan, het gevoel is aanvankelijk verward, zij kon het niet verklaren
.…
Giraf onder de dichters
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.410 Giraf onder de dichters, boor en stoot
de telescoop van jouw aandachtig hoofd
de hemel in, laat het verwonderd oog
zien op de keukentafel daar,
merken hetgeen wij niet verstaan,
kennen wat wij niet ondergaan
dan in de strofe van vandaag.…
Ex libris
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
414 Welkom bij het oog op gisteren...
en morgen, met een klein beetje geluk.…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.…
Als de regenboog ademt
netgedicht
2.5 met 55 stemmen
808 Als een brug van kleuren
die het oog streelt, een zachte melodie
die tussen wolken zweeft, een wonder dat de wereld
even stil laat staan, waar elke straal het hart teder beroert en verwarmt.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Het is een verschuiving in
de tijd, een weten dat beweging begint waar het oog nog niets ziet.
Ik hoef geen knoppen te openen
of de zon te dwingen, alleen toe te laten wat al
in de lucht is geweven. In dit kleine opmerken vind ik ruimte
om opnieuw te ademen: niets staat stil, ook de winter in mij beweegt mee.…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
380 mythologische figuur
de antipode van Aër,
de benedenlucht voor zielen
aardbewoners, holenmensen
vikingen en carthagenen
bebaarde Ierse monniken
bourgondiërs en hoofse ridders broeders des gemenen levens
nazaten der saracenen
Als pure heldere bovenlucht
was Aether enkel voor de goden
als zoon der nacht en duisternis
als lumen: oog…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 In dit zachte
vervagen van lijnen leert het oog opnieuw hoe langzaam kijken voelt.
Zonder haast en in eigen
tempo loop ik door nevelig gras, terwijl
gedachten rijzen en vervloeien als adem in de kou.
De mystieke mist houdt niets vast, maar draagt alles een kleine tijd.…
Limbo met loevende ogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
345 mij niet geheel helder -
sterker, ik weet niet eens
wat veiliger is
een hollands lichtoog in een bodycam
of een schijnwerper in een limburgse mijnschacht
Bij acute paniek moet men
een hollands ligtoog
afschuiven van de lamoenstok
en losmaken aan beide kanten
bij hollandse ligtogen is 't zo gepiept
daar kruipt een bakvis door
't oog…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Niet om schuld, niet om gelijk,
maar om een oog dat niet ontwijkt.
Het wegkijken kent een diepe kracht,
een schaduw zwijgend zacht.
Geen deur die sluit met hoorbaar geluid,
maar een mens die langzaam uit beeld verdwijnt.
Daar groeit de afstand, ongezien,
tussen wat was en wat had kunnen zijn.…