4214 resultaten.
Het lied van Pasen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
475 een lied van leven
als eertijds met mijn kind dat wij
samen zongen
in de keuken, opgetild in grote
eenzaamheid en verdriet
het zelfde lied van
troost en kracht, geen
naam is er zoeter , is de
honing van de Hemel Koning
voor ons hart, het
zelfde lied, sterven kan het niet
er ruist langs de wolken
een lieflijke Naam, de Eenige, de
enige grond…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt de mand van onverzettelijkheid
het lijden begraven we in vruchtbare grond
van aller dromen en met het mos waarmee
de onschuld van de tijden zijn begroeid.…
Die ene mooie ster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Ik snap wel waarom vogels daarom in zwermen vliegen
sporen zijn dan moeilijker te ontdekken ook op de grond
als je als deel van een vlucht in de lucht over de landerijen gaat
natuurlijk ook in deze grote groep de dood soms even toeslaat.
Als ik een vogel was zou ik samen willen zijn als glas en wijn.…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Al weken bleef de regen steken
de aarde lag verdroogd met open mond
maar zandgrond had met fijn gevoel gekeken
voorkom het scheuren van de grond.
Als ieder roept van ach en wee
is dat een taal of teken,
in stilte is het zand, als loper uitgeweken
en heeft zich neergevlijd als banken in de zee.…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
Onderweg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
420 Stop eerst met de jacht
op het hijgend hert
dat is ontkomen
strompelend door de wereld tot de wind
stil is gaan liggen
aan de frisse waterstromen
Onderweg moest ik
stenen en adders overwinnen
en mijzelf vergeten in 't blauw van
mijn geboorte huis waarmee ik verbonden ben
vergeten moest ik
mijn kinderen
de dorre harde grond
dreef…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder waardoor
ik piepte en later
wat licht paniekte
nog zag ik de
grond…
Madelief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
487 Het kind, nog dichter bij de grond,
vlecht voor zijn hals, een stralenkransje.
En huppelt vrolijk in het rond,
het maakt een vreugdedansje.
Antje…
Alleen jij
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
494 Want elke dag
leer ik je beter kennen
beetje bij beetje
stapje voor stapje
je grappen je lach
je voordegekhouderij
En alleen jij loopt
zoals jij loopt
de trappen op en af
en op
en alleen jij springt
zoals jij springt
op je bed en op de grond
en alleen jij valt
zoals jij valt
in mijn schoot in slaap
middenin verhalen
avonturen van…
Een beetje ruimte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
703 Als ik je beetje bij beetje laat gaan
Blijf dan met je beide benen op de grond staan
Je hebt je al bewezen
Door jezelf te wezen
Ook raak je mensen in hun hart
Want ze wachten op je met smart
Als ik je beetje bij beetje laat gaan
Beloof je dat je voortaan
Dat je jezelf altijd zal blijven
Je het kwaad zal mijden
En dat je je belevenissen…
SLOTERMEER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
362 De Friese wind geeft blije siddering
aan 't onvaste, waaiende oeverleven,
brengt de sterke grond steeds verademing.
Hier spreekt een kunstwerk, ijl maar hoog verheven:
"Vreugdevolle huivering schept schildering,
die met grillen aan de ziel blijft kleven."…
Indische Duinen, Hollandse Palmen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
507 Fantoompijn
A.F.Th. van der Heijden
Anthony Musaba
Kenneth Taylor
Ki-Jána Hoever
Melayro Bogarde
Tonio
De tandeloze tijd
Op verloren grond
Waait Connie Palmen
In een zomerjurk
Van Oek de Jong
Ian Maatsen
Lutsharel Geertruida
Brian Brobbey
Jurgen Ekkelenkamp
Neráysho Kasanwírjo
Quinten Timber
Myron Boadú
Lutovit Reis…
ZIJN HAND OP MIJN SCHOUDER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
545 en ging maar verder door
toen ik plots iemand vermoedde
In mijn spoor
en toen ik verzeild zat in het zand
voelde ik op mijn schouder,
een hand , een stem die zei:
vlucht niet voor uw kruis
zoek de weg terug naar het Vaderhuis
het staat heel dichtbij, -
Hij houdt u staande aan Zijn zij
en het was of ik plots stond
weer op mijn eigen grond…
Willy van der Kuijlen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Wil blijft
tweebenig op de grond en geeft niet thuis
en doet dan wat hij zegt: ‘Houdoe! Ik ga straks!’
Veel later glimlacht Wil terug en schrijft:
‘De bitterballen prut’len op ’t fornuis …’…
BLOEI BIJ OORLOG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het door Rusland gekwelde
rijk Oekraïne
toont ondanks zwaar lijden
met onafgebroken trots
zijn wiegende graanvelden
het uitgestrekte koren
zwaait goudgeel verlangend
zich te mogen geven
aan omringende grond
en landen van het Westen
damp uit zwaar geschut
geeft de aren kwade reuk
angst voor verderf
en schokkende vragen
doen alle akkers…
In gedachten bij Nieuw Beijerland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Tijd wrikte graszoden uit de grond
Sloot van ontzetting menig mond
Geschokt van ongeloof van het leven
Hebben secondes vele doden en slachtoffers gegeven.
Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn
Die nu lijden aan smart en enorme zielenpijn.
Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn.…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 de grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 En dan bewegen ze hun vleugels
en beginnen te lopen
verlaten de grond
en hoog op gaat het.
Over het water
trots en vrij
verlaten ze hun gebied
en vertrouwen erop
dat er een andere plaats is
in het onbekende
dat ze diep in hun kleine sterke hartjes wel kennen
omdat ze bij het vogelvolk behoren,
zeevogels zijn.
Meeuwen.…
AMBROZIJNTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 “ambrozijntje, tierlantijntje, gooi
je kleren op de grond. ambrozijntje,
florentijntje, maak de wereld heel en rond.
ambrozijntje, rozerode egelantier.”
het ziet alleen nog haar, het paradijs is nu en hier.
weg is ’t zwaar verdriet: het geeft haar licht plezier.…
Jij was het atelier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 overdonderd
door alles wat jij
had en meebracht
jij was het atelier
met overal nissen
en donkere hoekjes
waarin tal van
kleuren woonden
met ezels aan de kant
die verftaal spraken
stammend nog
uit de tijd van de
toren van babel waar
ieder alles kon zeggen
hier werd pittig
gecommuniceerd in
elkaar op weg helpen
samen iets van de
grond…
SMAKELIJK SFEERVOL SMAKKEN!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Het restaurant van het BULL Eugenia Victoria Hotel & Spa in Playa des Ingles
Smakelijk sfeervol smakken
In een fraai
Ingerichte ambiance
Doch met
Kletterende smijtende borden
Op de grond vallend bestek
Met pieperderpiep schuivende stoelen
Kukkelende tokkende kinderen
En een haastig kris kras door elkaar geloop
Van de naar (vr)eten…
Fragment
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 drager, die wat ouder is dan hij
met z’n veel te grote broek
De schoenen zijn groot genoeg om te schuifelen
gelukkig kan hij niet vallen over ontbrekende veters -
en dan stokt zijn lijf
wat valt nog te zeggen
De kogel maakt een plofje in zijn borst
ergens moet iemand zijn die dit ziet
met zacht geruis zakt zijn lichaam op de harde grond…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen
verdwaalden als Wolken in de Dalen
’t Gemoed verloren aan de Wateren
in de volgespookte Fjordverhalen
als in ‘t Land gestoken Dolken
waar de ‘englar’ ontwaakten
en de Overwinning uit Walhalla’s Wrok
opsteeg uit de ijzigste Gronden…
Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
599 Ik keek daar naar een vader
die graancirkels had bedacht
aandachtig gevolgd door zijn kind
die met zijn blote voetjes
alles met de grond gelijk bracht.
Dat is goed, zo moet dat
zei jij
waarna we zwijgend tuurden
[door de zandstorm]
de verte af
naar de horizon
over de glinster
van de zee
en de meeuwen.…
Waarheid of macht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
292 Het gerecht zoekt stille gronden,
waar feiten in dossiers verblijven.
Getuigenissen, zwart op wit,
waar waarheid moet beklijven.
De politiek spreekt met vele tongen,
in beloftes, mist en pracht.
Woorden draaien rond belangen,
het spel van invloed en van macht.
De rechter straft de leugenaar,
de wet is streng en klaar.…
Poetin is verloren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Haar gezicht was zo door droefheid overmand,
om iedere meter grond die Poetin heeft bezet,
noem haar naam in één van jullie gebeden.…
Vlucht van licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
231 ze ademt amper de lievelingsstek
waar het draad zich wikkelt rondom een schaar,
de grond zich voedt met sporen, versleten waar,
en ochtendlicht weer dwaalt naar onze plek.
zij is een mozaïek, zonder motief,
de straat die dronk uit een verroeste kom,
en wat we dagelijks deden, begreep.…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 Gevallen blad zit vastgevroren
Aan de bevroren grond.
De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.
De plantenwereld is in winterslaap,
Net als d’egels en menig insect.…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat
In de allerlaatste sprint naar de meet
Maar in deze onhandige tussenfase
Kon ik me enkel nog meten
Met een hinderend onweten
Tussen lopen en vluchten
De boog was rond
Raketten raakten fataal de grond…