Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Gramsbergen - Coevorden v.v.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
De brug zorgt voor strekking van de spieren bij het café zitten mensen aan hun bieren de graven van Alva verdwijnen in mijn zog 2:05.00 tempo 25, zegt mijn log. Na wat rechttoe rechtaan komen de sluizen muren rijzen hoog op, tot wel 3 meter naar de top ik kijk naar de lucht, het zou toch niet gaan buizen?…

Tussen liefde en kanker

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Zes letters die blijven als alles lijkt te verdwijnen. Liefde. En die twee? Ze bestaan naast elkaar. In jouw verhaal. In jouw waarheid. In jouw stem.…

Waar het lichtkind waakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Zij fluisteren in schemering, van leven dat naast dood ademt, van beloften die zich openen en tegelijk verdwijnen. Herwaarts, derwaarts, de tijd wiegt zichzelf, en niemand weet nog waar het begin lag. Dan sluit iemand de luiken. Niet uit angst, maar om het breekbare te bewaren. Een lichaam ligt stil.…
dabda7 april 2026Lees meer >

Existentiekou

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
wij liegen niet uit valsheid of honger naar verraad, maar om de pure waarheid te naakt tegenover staat een moeder schuift wat stilte voor wat zij niet verdraagt, terwijl de nacht van binnen haar naamloos verder draagt de mens leeft niet in waarheid alleen of enkel schijn, maar ergens in het schemergebied tussen verdwijnen…

Zomerramp

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
ben geen steunpilaar; Ik sta meer voor paal Ik ben Pyle uit Full Metal Jacket Maar dan zonder geweer Zonder verweer Want alles wat ik zeg is stom Of ik weet überhaupt niets te zeggen Ik struikel over een scheerlijn in bijzijn van bijna de hele groep Ik val op de grond Ik zak door de grond -Maar niet letterlijk helaas Het liefst verdwijn…

Je spint je weer in

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 886
Ik kleur met de streken van liefde in tijd en verdwijn als het kan naar realiteit van magie. Jij bent er niet. Maar in mijn dromen zal jij blijven komen………het gaat je goed.…
wil melker12 oktober 2006Lees meer >

Mijn paletten staan klaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
weer mezelf als ultieme bekroning voel weer mijn hart en gevoel kies een gezicht zonder smoel laat weer verstand door onbewust zijn verleiden het goede te scheiden door kwaad te vermijden mijn paletten staan klaar kleuren gescheiden vormen en beelden zijn nog bescheiden ik schilder de streken van liefde in tijd verdwijn…
wil melker10 december 2008Lees meer >

Annunciatie.

poëzie
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.548
Ik zag u duister in het avondrood verdwijnen in de duisternis der heide en keerde huiswaarts langs het kiezelpad. Ik sprak niet "goede Dood", ik sprak niet "boze", maar 't dennenbosje geurde, en de rozen, en ik had het leven nooit zo lief gehad. ------------------------------------- uit: Laatste verzen (1923).…

de wereld draait door

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.129
de stad kenmerkt zich door parallelle lijnen die in elkaar verdwijnen.. waar flatgebouwen verschijnen.. zal amazones doen verkleinen.. de oorlog is niet over en zal nooit stoppen.. strijden we niet tegen onzelf dan wel tegen eigen broeders van andere moeders.. het bloed van onze zonen zal stromen op land dat niet van jou of mij is..…
Smeenk23 juni 2007Lees meer >

Elementen van het weer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
soms een paar tranen uit lopen Soms hebben we stortregen al het verdriet uit ons hart komt er uit, het regent, het stormt Soms hebben we vorst, we zijn vast gevroren, bevroren als ijs in het leven, we willen wel verder maar het lukt ons niet, we zitten vast voor even Maar de zon zal altijd weer schijnen hij zal de mist en wolken laten verdwijnen…

Dikkerdack in Tbilisi

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Beter te figureren in een vrolijk stripverhaal gestoken in jacquet en levend in salons dan te verdwijnen tussen steen en staal, de chaos en de troep van menselijke echelons.…

Die ene

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
broer, een zoon Iedereen wist er al van Wat is toch die onmogelijke pijn Je grootste stille verdriet Het moet wel heftig zijn Want zomaar gebeurd dit niet Ik had er zo graag willen zijn voor je Je tranen willen drogen Maar je trok je muren op voor me En heb tegen me gelogen Nu is het tussen ons al weken stil En begint de hoop te verdwijnen…
D5 december 2018Lees meer >

Namen, namen, namen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
wind draait steeds in cirkels over pleinen Zijn mijter zoekt beschutting in de stal Bedekt zijn kale kruin, dat klinkt halal Maar liever duikt hij onder in de mijnen Zijn paard is oud en zieltoogt bij de zwijnen De hoeder heeft geen vinger uitgestoken Mijn moeder hield van rijstmaaltijden koken Voor mijn vriendin, die fluks weer zou verdwijnen…
Maxim3 december 2021Lees meer >

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Alles is verschijning, Alles is verdwijning, Op de levensstroom. Niets kan 't rustpunt raken - Sterven is ontwaken Uit een bange droom. ----------------------------------------------- span: afstand tussen de toppen van duim en pink Tempe: verrukkelijk oord smalt: koningsblauw Filomelen: nachtegalen blode: bedeesd…

Stiekem huilen

hartenkreet
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Eenzaamheid zal heus verdwijnen als Hij Zijn werk in jou begint. Fluitend loop je door de straten Achter je lach voel ik verdriet. Vrolijk grappend ga jij verder met tranen die geen mens ooit ziet. Leg je hoofd maar op de schouder van Hem die zoveel van je houdt Door Hem krijg het leven waarde als je maar op Hem vertrouwt.…

Fietstocht II

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.871
Dat is het horizonnen-deinen En ’t jonge zonneschijnen, De bomen, die verdwijnen Achter mij, de grachten die verkwijnen. M’n fiets dat is het daveren van de zon, Die heur wonne over de wereld spon En spint; dat is het spelemeien Van ebbe en vloed der zonnetijen.…

Dan maar grauw!

netgedicht
4.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Al mijn mooie kleuren verdwijnen als sneeuw voor de zon. Zonde van mijn inspanning die zo mooi begon.…
Briandw.8 oktober 2010Lees meer >

De Soldaat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 867
Dat doet mijn rust verdwijnen. Leg mij uit hoe het kan dat miljoenen mensen sterven, sterven in een gevecht dat niet dat van hun is. Vertel me hoe ik, miljoenen kilometers van oorlog en bommen vandaan een stuk van mij in de grond moet leggen. Leg het me uit en ik begrijp het.…
D20 september 2013Lees meer >

kleine vriendelijke reus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.023
schaterend met twinkelende oogjes als jouw broer en zus je in hun spel betrekken de tijd van flesjes voorlopig althans is nagenoeg verleden tijd je knuist en lepelt nu prakjes van fruit en wortel of – liever nog – oma’s korstjes brood sprankelend levendig ben je als quasi nonchalant met steelse blik naar opa jij de restjes laat verdwijnen…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
Het raakt de rivier aan, maakt ‘t water tot een spiegel van vuur, en weerspiegelt wolken die verdwijnen als vergeten dromen. De bloemen openen zich traag, hun kelken vol van nachtdauw, en drinken gulzig ‘t goud dat valt, als was het levenssap.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

Voorbij de ruis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 166
Niet daar waar iedereen het snel met elkaar eens is, waar woorden keurig aansluiten en de verschillen verdwijnen onder een laag van goede bedoelingen. Maar daar waar het schuurt. Waar belangen hun eigen taal spreken, waar stilte soms harder klinkt dan wat er gezegd wordt, waar een vraag nog geen antwoord duldt.…

De vergeten helderheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 309
ooit spraken wij helder woorden met betekenis bouwden zo gedachten die bruggen bouwden nu zweven wij mistig in zinnen van lucht verdwaald betekenis in doolhof strandend waar taal anker was een baken van houvast drijft zij nu in wolken wollig alles verhullend wat glashelder was is nu damp op de ruit de zinvolle stilte sterft in…

Samenval

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Ik weet waarom ik wel wou verdrinken: Ik had niets meer, geen mantel, geen wijn, Geen geld en geen lied om te laten klinken, En dan is 't of iedereen roept: Verdwijn!…

De wagen

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.533
Tot de overweg gekomen wijken en verdwijnen zij, en de verte ligt voor dromen open, en voor liefde vrij. Kom, de kameren gaan open van de wachtende natuur: alles staat van licht bedropen in dit zondoorzonken uur, en de paden zijn doorslopen overal van trillend vuur. Langzaam, van de voet gestegen, windt de wagen zich omhoog.…
Jan Prins8 december 2023Lees meer >

Zeefruit

hartenkreet
4.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.052
Opgewonden zie ik het droge van haar t-shirt met elke stap verder verdwijnen. Telkens als een golf haar verder nat maakt is het de vraag hoeveel van haar lichaam nu door zal schijnen. Ze weet precies wat het met me doet. Bij elke golf die het op haar gemund heeft staan de aders in mijn zwembroek stijf van het adrenalinerijke bloed.…
Namasté1 februari 2010Lees meer >

Verdriet, Woede en Vergeving

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.792
Aan jouw kant blijft het stil, Waar haal je de durf vandaan, me dit te laten doorstaan, daarna ook nog eens compleet verdwijnen, eerst zag ik nog een licht bij je schijnen, nu is er overmaat aan zwart, waar eerst gevoel zat, is het nu leeg, Ik wilde alleen maar een verklaring! Maar jij zweeg... Ik zou willen dat je weg ging!…

De stervende pelgrim

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.173
En langs zich, zwart fantoom, ziet hij de stoet verdwijnen In 't melken licht der maan en, 't oor in 't zand geleend, Hoort hij, een dof gerucht, der kem'len draf verkwijnen, En heft zijne ogen op naar d'eenzaamheid, en wéént. Zó al de bange nacht.…

Tussen wat was en kan zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Ze blijven hangen aan de rand van het jaar, als licht dat weigert te verdwijnen. Misschien wil het nog even blijven - omdat ook wij aarzelen voordat we verdergaan. We kijken terug. Niet om het verleden vast te grijpen, maar om te begrijpen wat we onderweg hebben verloren, en wat toch is blijven liggen, ongeschonden.…

June tune

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 236
Allerminst overbodig De wisselwachter met zijn parallel spoor zag zijn recht-door-zee procédé stilaan verkwijnen maar tot aller opluchting niet geheel verdwijnen tot waar aan de kim de zon voor elkeen blijft schijnen Was dan zijn rattenkwaal niet te bevatten zijn fijnbewerktuigd minnevernis waren plompeklanken niet meer dan vreemde…

Het voegen van de Eland

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 176
werkelijkheden in één vertrek, geen van beide minder waar, liefde houdt niet altijd op Vijf dagen daarna keren de kilometers zich om en schuift het noorden achterwaarts langs het raam juist tussen heen en terug vestigt zich iets wat tijdens het verblijf nauwelijks een plaats vond, nabijheid zonder bezit een gevoel dat niet hoeft te verdwijnen…