3975 resultaten.
Kinderparadijs
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
630 De kleur van de huid.
Waar zij werden geboren;
hun tongval werd gevormd.
Nergens vindt men in hen
de sporen die de oproep
tot eenheid verstomt.
Kinderen van deze wereld;
hen maakt het niet uit.
Hun spreken in vele talen
sluit wederzijds begrip
niet uit.
Op welke plaats de aarde
hen draagt, en hij hen
plaatst onder de zon.…
Je redt me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Door me toe te staan
elke morgen
de slaap van je ochtendziel
te kussen
red je me
door je ogen te laten vlinderen
bij elk weerzien
een omhelzing te delen
bij elk overbodig afscheid
red je me
je redt me
met elke streling
elke zucht op mijn huid
elk hoofdhaar dat me toewuift in de wind
je redt me
met iedere mondhoek die opkrult
elke…
Tenzij de dingen uit zichzelf gaan spreken
gedicht
3.0 met 8 stemmen
2.924 een kraan het hoog geluid van liefde fluit
een waterstraal die onverslapte aandacht tikt
een dronken boodschap in de brievenbus
een onverwacht bezoek aan de deur gevonden
de zee die door de straten weifelt
de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid
en de doofstomme takken van de bomen
in mijn ogen et cetera
Tenzij ik jaren op je wachten…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 binnenschuift en verschroeit
tot de herfstwind met tak en blad stoeit
en het winterijs ten laatste vervloeit
als de lentezon knoppen openbreekt
en later de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries zoemend zingt
tot de herfst de huid…
winterslaap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 sla de lakens om je heen
besta in een tweede huid
kan de nazomer zich herhalen?
-al herfstig terugbladerend
kan een leeftijd zich verjongen
mag een toekomst bevriezen?
waarom blijft mist hangen
geurend naar zachte aarde?…
Uit het goede hout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Zetel je even in de zwarte stoelen
met je onbekende huid en huig
zal ik je laten meeleven en aanraken
als eerste kus laten ervaren wat taal is.…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst, leven, en dood
Ook die is tijdelijk, al duurt het
heel wat seizoenen om overwoekerd
geraakt uiteen te vallen en weg
te spoelen in een nieuw leven
Het is het gewone gekriebel
in de huid…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed om de zomer
maar
leef met het gevallen blad
geborgenheid ligt om de hoek
je hoeft niet eens op zoek
als je je eigen huid…
Profielfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Bladerend door mijn foto's
koos ik de kleurige olifant
als mijn naambordje in het web
Mijn huid voelt elke vlieg
die met telepootjes op mij landt
alsof ik ooit beloofd heb
om voor altijd verbonden
te zijn met hen en voor hen
klaar te staan
Maar ik wil er zijn
voor wie het voelt trillen
wanneer ik op grond stamp
De vliegen zwiep ik…
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 Het jonge meisje keek haar ogen uit
Ze was pas zestien, maar in zijn gezin -
Daar voelde ze zich thuis als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand…
De eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 De paarden spitsten hun oren
en inderdaad, de liefde was er:
ze voelden haar in hun hoeven
ze ademden haar in, en uit
en heel hun huid ging gloeien
Opgetogen keken ze elkaar aan
Voel je, voel je het? snoof zij
Ja het is heerlijk, hinnikte hij
Het is geweldig!…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 was de winter
stil en vermoeid volgden
we de persconferenties
hunkerend
naar kracht bibberend in de nacht
uitzien naar de lentezon
die maar niet wil komen
onze kinderen weer zien
vrienden weer in huis ontmoeten
warmte voelen
gevoelens en wensen
op laten komen
de liefdevolle
vingers van een vriend weer
op je huid…
Het kapje
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
422 ik zag
haar ogen
boven het kapje
ze peilden mij
oneindig diep
loslaten kon ik niet
we wisten
van het prikken
toestaan of je
anders schikken
zij boog ik bood
mijn arm aan
zij voelde
hoe mijn huid
zich onder haar
vingers spanden
toen de naald in
mijn spier belandde
haar beweging
ging al terug
zij entte mij vlug
in het nauwelijks…
Verschillen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Verschil van kleur van huid,
geaardheid of geloven.
Zonder goede wil,
ontstaan er grote diepe kloven.
Kijk eens naar een ander,
Stel je open voor verschillen.
Want een leven vol geluk,
is dat niet wat wij allen willen?…
Dwangrijm
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
491 .
__________________________________
DWANGRIJM
Ook poëzie is peinzen, prakkizeren
Met vallen en met opstaan uitproberen
Om schrappend op je schreden terug te keren
En schud dan puzzelend iets
uit je veren
Wil men idee en woorden appreciëren
Verkoop dan niet de huid,
schiet eerst die beren...…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
Ferm Fier Weelderig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 Ze heeft voldoende huid om te verwarmen .
Bloot lijkt ze wel op haar van Willensdorf
Verzond die ooit een bodemloze korf?…
Dank je…
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 mijn gezicht
Mijn huidtemperatuur stijgt
De bron draait aan het firmament
Mijn hele lichaam in het felle licht
Zinderende hitte is overal
Ik voel de warmte stijgen, kringelen
Mijn eigen kleine thermiek
Ergens intern
Slaat de koeling aan
Maar ze helpt geen fluit
Mijn poriën openen zich langzaam
Druppels water ontstaan
Op mijn warme huid…
In linnen gebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 tussen mijn handen voel ik moeders gezicht
waar de dood pas nog op heeft geschreven
zijn signatuur is op de huid achtergebleven
waarna hij zich verschool in gedempt licht
haar lichaam wordt nu in linnen gedragen
met namen erop van hen die haar mogen
in haar leven had ze maar zelden gelogen
alleen op de antwoorden van wat vragen
in haar besluiten…
Geschenk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Uit: 'Dichter op de huid', Christian de Valk
Uitgeverij Elikser, Leeuwarden
Zie een bespreking in Meandermagazine, Klassieker, 166…
Een fysiek netwerk
netgedicht
5.0 met 167 stemmen
424 ik heb de lijnen
van je handen
leren lezen
ook de freesjes
die kleine zorgen
getekend hebben
in de huid voelden
we kleine spanningen
de verschillen
in frequenties zijn
gemeten en in een
grafiek uit te lezen
ons ontging de
logica van het
gebeuren maar met
behulp van AI ‘s
en algoritmes begon
de tekening te kleuren
die nieuwe…
nog even - zoals ik ben -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 telkens in mijn aftandse nachten
zwerven mijn handen over
haar warme lichaam, ik wil
haar kalmte voelen
op haar naakte huid
haar waarheid is diep
in slaap gezonken, ik
benijd haar - mijn rust is
me eens ontnomen, niet gegund
zelfs niet in mijn allermooiste dromen
hoe langer ik haar betast, hoe meer
mijn adem de weg kwijt raakt, help…
Toffe kweepeer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
760 O bellefleur, ge zijt een hele
schone
Met appelwangen, huid van abrikozen
Een kinky hankypanky pinky
lady
Bij jou zit ik als goudreinet
op rozen
Ge zijt een reine claude en douce france
Sappig, vol van smaak en niet meer zuur
Al is 't wat vroeg in 't jaar en prematuur
Voor 'n maagdenpeer en groene conference
Maar met een kweetje…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 venijnig
blies de wind
net boven het
zand dat te
drogen lag na
de jongste vloed
kleine tornado’s
kwamen al hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed…
Een echt thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
541 ooit heb ik
jouw hand
gelezen
maar het
leek of er hele
volksstammen
mee keken
en luisterden
wat de lijnen
en groeven te
vertellen hadden
in de hoofdstukken
van jouw levenswerk
zwaar belast in
huiselijke sfeer
na een leven van
zwoegen stond
de huid in diepe
perkamenten
kloven als
fundament voor
een echt thuis
met veel familie…
Verraderlijk
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
445 je huid strakte
door de onverwacht
koude inval met een
aantrekkende
scherpe oostenwind
goed aangekleed
en toch met
tranende ogen
en een koude neus
fietsen in de sneeuw
een routine uit
vroeger jaren
waarbij je als kind
al tig keer pittig
onderuit bent gegaan
maar met de
soeplesse van de
jeugd zonder fracturen
weer ongedeerd…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst, leven, en dood
Ook die is tijdelijk, al duurt het
heel wat seizoenen om overwoekerd
geraakt uiteen te vallen en weg
te spoelen in een nieuw leven
Het is het gewone gekriebel
in de huid…
als Apollo of Zeus
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
442 Vandaag is de dag
aangestaard door professoren
om volgekliederde muren
voorbesproken
besproken word ik
om herhalende wanen
-loopt huid rood aan?
onderga ik
wereldlijke vreemdsprekerij
als Apollo of Zeus
in een opstanding van licht
een kader voor
de oprichting van een fundament
waar tonen en aroma’s
hangen blijven.…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
Poëzie voor jou en mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
207 Als stijgend en dalend poëzie getij
creërend en spelend als water met klei
afwisselend maar niet voor goed voorbij
zoals het licht aan de horizon teder en blij
Verdwijnt ook weer het dolgedraaide
onaanzienlijke mooi van tatoeages
de lange rei kudde dieren mode race gekte
De kleuren van ‘t bloemen veld weg maaide
naald in de huid…