3457 resultaten.
Reconstructie
gedicht
1.5 met 16 stemmen
5.827 je zoekt het woord voor de rand van de haven
die als een muur uit het water rijst.
je denkt ik vind het als ik zo ga liggen op het asfalt
je hoofd een aarzelend schip voor de stoeprand
je jas tot aan je hals voorzichtig nu
een aai je been vlugvluchtig de hoek om.
of
Ga liggen op het asfalt je hoofd net niet
tegen de stoeprand aan.…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het doet me denken aan
niet bestaan, aan ongemerkt
voorbijgaan aan niets
dan lucht en ledigheid, nu,
gevoelens voeren altijd
verder dan de tijd
gaan dwars door tellen, slagvaardig
nemen ze de muren…
De hoeve
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.273 Drinkbakken klapperen aan de muur.
Eén kat woont hier nog en
ik wil naar huis.
Opa ruikt naar pruimtabak
en vertelt over zijn paarden,
lang geleden, op de hoeve. Oma
schilt bergen aardappels, wortels.
Ze zwijgt. Ik lust geen stamppot.
's Nachts zitten ze bij me aan het bureau.
Ze zijn nooit dood geweest, zeggen ze.…
En toch
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.447 al lichten ze op in het schijnsel
van de vroeg geboren ochtend
al wemelen zij rond
haar zwart en wit gesokte voeten
zij ziet haar woorden niet
al groeien ze in schaduw
tegen muren
uit ogen van mensen
de kwispelstaart van een hond
en de grijns van haar lapjeskat
zij zwemt in woorden
woorden als zachte strelingen
woorden glad als…
Liefdes eeuwig minnespel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
890 Hier slaat genade een bres in de muur
Hier staat het leven weer op
Toon mij jouw wereld
van dansende golven in het schijnsel van een witte Maan
We drinken en proosten
en proesten het uit
Jouw lach zingt deze nacht uitbundiger
Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn
vrolijk en natuurlijk
schuilt mijn hart zorgeloos:
Zo zacht fonkelt…
er is een andere kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Ogen zien dingen
die dagelijks groeien
als een woekerend ziekte,
binnen de muren van het lichaam
ligt de scherpte van de nacht.
Dit is de kennis van onwetendheid
het mes met vlammen
rusteloos
midden in het hart.…
Het rare beest
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.349 Om de verre hoek
keek het rare beest
met zijn sprinkhaanpoten gebogen
de voelsprieten tastten de muur af
en het straatnaambordje.
Het beest loerde
Het beest met zijn sprinkhaanpoten
loerde naar mij.
Het beest was groot
ook vanuit de verte
Snel ging ik de hoek om.…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die verword tot een muur…
DE BLOEIENDE BOOMGAARDEN.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.665 Maar buiten, zie, bij verdre buur en buur,
Staan daar, als zij, de witgehuifde allen,
In dichte droom van honderdjaarge slaap,
Maar wachtend op de tred van vlugge knaap,
Op blijd rumoer, luid-ruchtig horen-schallen,
En lichte blik over omrankte muur?
April 1912.…
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
Doodmoe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
837 De dood kwam stille en in de nacht
muren vormden heel geen bezwaar
Ik sprak ik had je vroeger verwacht
hij glimlachte; wij begrepen elkaar
De dood bood mij de rechterhand
ja, hij nodigde mij, als het ware uit
Ik breng je zo naar de andere kant
wanneer ik jou in mijn armen sluit
De dood zuchtte: O ik ben doodop
ik moet even rusten aan jouw…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Uren worden soms muren. Te hoog om over
te turen. De tijd trekt een wissel op
mijn bestaan. Ik zet hem stil voor het
twaalfde uur kan slaan.
Mijn hart zoekt ongeduldig naar wat rust.
Naar tijdloze liefde zonder lust. Ik weet
wel dat dit zo wezen moet. Het geluk haast
zich niet, omdat het zelden spoed.…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 Waar vroeger de muren
van steden stonden,
verstomd zijn de monden,
verstomd hun culturen,
worden figuren
van bloemen gevonden.…
Geen leuzen, geen gespijker
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.981 anders
dan hun kern, de tijd tikt niet
meer met een koperen pendel
en bloedarmoede is allang niet meer
romantisch; wij zijn
voorbij 1830, Heine, en alle Wilhelms
geland op grond waar het gras
niet meer zo groen is als goed is
wij zijn neergekomen bij het hese
metaal waar de kleine aëroplanen
uit Olieslagers' tijd als vlinders aan
de muur…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 Nog houdt de omheining, als weleer
– een hoge muur – de hoven dicht.
De middag groent in schemer neer:
een loof-getemperd bovenlicht.
Dezelfde mooi-gebogen dreef
koel, zwijgend, als een kerkenbeuk.
Mijn tuinbank – of ze wachten bleef
verscholen onder rode beuk.
De merel, in de koepelkroon,
fluit bij deze avond als van oud?…
Terug naar zee
gedicht
2.8 met 4 stemmen
4.835 naar zee gestuurd
toch beantwoordt niets
de echte vragen
was het heimwee of straf
raken dieren verdwaald
waarom leren we water
trappelen
SOS Dolfijn signaleert potvisfuiken
de Noordzee is een verkeerde afslag
maar iedereen verslikt zich wel eens op reis
hoe lang kunnen we dit nog vakantie noemen
wasmachines grommen door de dunne muren…
luisterend naar de stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 weer bij mij voegt
kruipt zachtjes naast mij
de herinnering aan jou
om in geluid van stilte
weer met mij te praten
rusteloos zijn de dromen
waarin ik loop alleen
over geplaveide kinderkopjes
door straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren licht
vochtig als koude kerkers
voelt tussen muren…
groter zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 zou ik graag
veel groter zijn toch
dan de mensen en de dingen
in de wereld om mij heen
wat zou ik graag
de verbazende werkelijkheid
van ons doen en laten
dan veranderen kunnen
wat zou ik graag
voor mensen groot en klein
overal ter wereld dan
ruimte maken kunnen
wat zou ik graag
tussen rijk en armoe
de bron voor haat en nijd
de muren…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 de schaduw van sterfelijkheid
boetseert de waarheid als
een nagel op de net gewitte
muur, koperen geleidingen
ademen de harde vormen
die in albast gegoten
wedijveren om het laatste uur
de spanning pulseert ergens
tussen hoop en nog meer hoop,
het zijn de kansloze voorspellingen
die van de nacht een granieten
omhulsel maakt, ondoordringbaar…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 je stappen
klinken helemaal
verkeerd alsof
de muren hun echo’s
hadden afgeleerd
waar driftig en
kordaat kaatsen in
een temperamentvol lied
verwelkomend de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar…
IK KEN DE OORLOG NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 ik heb de oorlog niet gekend
kan ze alleen nog lezen
in gebroken oude ogen en van
jong getekende verweerde gezichten
en slechts raden wie je was en nu bent
op die manier kom ik het te weten
ik las hun in muren gekerfde berichten
wat oorlog nu werkelijk is
uit verslagen en nagelaten gedichten
al hun vragen waarom ging het mis
uit foto’s…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Politiek; dat is het leven niet
Teleurstelling; dat geeft verdriet
Wij luisteren en kijken tussen onze muren
Naar beelden die de woonkamer in gluren
Het volk kiest zijn boze en goede creaturen
Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn
In een God vergeten tijd, de horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn…
In voor en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
581 Op de achtergrond geroezemoes
Obers draven met lekkernijen zoet en zout
Het is iets wat vertroosting geeft
In sombere tijden van lijden
Zoals een wiegelied als men van angst beeft
Of aan zichzelf verkwijnt van linkse of rechtse zijde
De oudere kwetsbare maar speciaal de jeugd
Is in tijden van pandemie niet te benijden
Beroofd tussen muren…
Een nieuwe Mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Het kooitje aan de muur is hun behuizing.
Ik verbaas mij elke keer, weeraan,
hoe ze in volle vaart,
exact door dat kleine gat naar binnen gaan.
Maar ja, ze zijn maar klein,
voor hen is het misschien een grote poort.
Je kunt niet vergelijken,
het past bij deze soort.
Wat is de Mei toch heerlijk,
de mooiste tijd in ’t jaar.…
Geloof in hout en steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 de boeg is onveranderlijk gericht
op het wijde oosten en het licht
dat zich verspreidt in lange ramen,
die als bloemranken in de muren staan.
gemaakt van vertrouwen
het koor van glanzende pijpen
met een verheven lied,
omhoog naar het gebinte
en de gevouwen koepel,
de kurven van kalk
in degelijke eenvoud.…
Onrust
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
674 de nacht ligt naast me
het is wachten op de storm
er is een muur van regen
er is geruis, gehuil, gekraak
donder op zeg ik en het bliksemt
als ik diep in zijn ogen kijk
lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes
hij leunt op me en rilt
we lijken twee stokoude mannen
ooit konden we drinken als Richard Burton
dansen als Michael Flatley
zingen…
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 .' Ik zie nu pas de schilderijen
aan de muur. Het zijn reproducties.
Ingekaderd in een oude lijst.
Van de vlooienmarkt. Alsof ze
de geschiedenis van de stad
willen ademen. Maar het niet
machtig zijn.…
Hemelhuizen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 Het is de 'grondprijs' onder onze zolen
de muren niet, het dak noch het beton
't is wat een dwaas voor oppervlakte biedt
't is prijsschieten dwars door het glasplafond
uiteengespat in duizend gruzelementen
komt er nog wel een plek vrij
om te wonen?…
Breekbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Wat achterblijft
is geen stilte
maar herhaling:
jouw stem
tegen mijn muren.
Je bedoelt het goed.
En dat is het ergste.
Dat je mij aanraakt
zonder over mij te waken.
Zo leer ik
hoe weinig er nodig is
om iemand te missen
die nooit echt bleef.
Het raakt me,
het vermoeit me,
hoe voorspelbaar
verlies is geworden.…
Visuele schrijfstijl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Een woord is een schaduw
die traag langs je muur kruipt,
een komma,
een verhaal dat ergens huilt.
Ik schilder gezichten
met lijnen van klank,
leg landschappen neer
in een zachte cadans,
waar ritme en ruimte
elkaar aanraken.…