4280 resultaten.
My first LOVE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Een onmogelijke tijd waarin wij elkaar hebben moeten verlaten.
Nu, je bent terug gekomen
en je blijkt werkelijk die man te zijn uit mijn dromen.
En opnieuw weer om ons heen
haalt alles ons uiteen
brengt ons opnieuw alleen
mag het dan nooit zo zijn
die wel gegunde zonneschijn?…
Opwaarts
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
509 (voor Hannes van der Laan, zwerver (1949 - 1992))
Het land is verlaten en het monster
roept hen die geen gevaar verwachten,
alleen warmte, maar kou is wat rest.…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag verdreven
de stad totaal verlaten…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 En toch toen de hond stierf
wat gebeurde er toch dat ik wist dat ze stierf
alsof haar lichaam door iets werd verlaten.
Ik kan niet anders zien dan dat die dode hond
nog leeft en om mij vraagt, zo sterk is
de herinnering, sterker dan ik.
Maar wat van mij hield is weg, ik graaf een gat
leg wat er overbleef daarin en gooi het dicht.…
Wat zal ik voor je zijn ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 Met aarzelende handen raak ik je schouder aan
jij draait je langzaam om, een zucht als een verwijt
die sterft nog voor hij je bittere mond verlaten kan.
Net als de vrouw van Lot verander jij in zout.…
Wild en onbezonnen.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 De winter geeft zich niet zomaar gewonnen,
want vooraleer hij weer aan ’t vluchten slaat
en ’t land opnieuw voor lange tijd verlaat
is hij nog aan een offensief begonnen.…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 Mocht ik in het holst van het hart
van donkerste dagen te lijf gaan
achter al het uiterwaardse een stuk of wat
verlaten kusten onder razende luchten
waar albatrossen op hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend…
Bermtoerisme
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.979 Ik sta hier in een soort
verlatenheid en niemand in de weg, men
sjeest langs mij, ik word niet opgemerkt.…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Ontwakend in
de dageraad,
dankzij het
spinsel op mijn
tijds-penselen
met z’n valse
streken
waterverf,
uitlopende
beweging op
het vergeelde
doek van
ongebleekte canvas
maskeert het
onbevangen
lichaam,
alles afgewogen,
verlaat als laatste
passagier een
voortdenderende
trein op een
onbenoemd station
met een te nauw…
Biggels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 haren
Stille gedachtes ongedeeld
Ontkent het onvergetelijke
Als in een droom
Van verdrongen werkelijkheid
Open armen ontvangen
Stilzwijgend het verdriet
Want ze omarmen
Tegelijk hun verlies
Tijd het verleden
Niets komt terug
Zoals het was
In ander leven
Als elke dag
Zijn er tranen
Als de wind
Aan komen waaien
Mensen verlaten…
TROOSTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 een stukje in galop
zo verwerk je verdriet
tijd en oude paarden
kun je moeilijk dwingen
om snel te komen
het is jouw tijd van rouw
die moet verstrijken
ik kan je slechts omarmen
zwijgend je ziel verwarmen
de tijd misschien iets
sneller laten rijpen
je aanhoren en zwijgen
en of dat tot troost was
zal moeten blijken
maar jou verlaten…
Mount Everest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Op de top van Mount Everest gestaan
Ademloos van het uitzicht genoten
De zon ging onder in het westen
In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij
Er was geen ontkomen aan
Daalde af over begaande paden
met de sterren als mijn gids
Mijn pad leidde mij naar
ongekende oorden
Naar onontgonnen woeste gronden
Waar de verlatenheid in…
Koen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Een ochtend onheilspellend stil
Eenzaam in mijn
bed verlaten
De angst verlammend, akelig kil
In stilte lig ik, snik ik, bid
De engelen
ongenadig
Leven en dood in hun bezit
Het bed voelt koud, mijn wereld klein
Roerloos verbijt
ik de krampen
Onheil spreekt in snijdende pijn
Dan breekt er iets binnen, subtiel
Warm vocht verdrijft…
DE OUDE BOERDERIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 pa moe kinderen en opa
allemaal moesten ze mij
vergeten en verlaten
en ik hen en de geur van
hooi en het zwiepen van
koeienstaarten.
de trouwe treurende
ogen van de hond en
het glimmende zwarte paard
nooit zie ik ze terug.…
Lock down
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Ik heb de blauwe lucht gezien,
autobanen, stil, verlaten,
een enkele auto reed nog door de straten,
dit had ik nog niet gezien voordien.
Ik heb de blauwe lucht gezien,
het raderwerk was even ontregeld,
de economie, dat was vervelend,
de schade, zegt men, is nog niet te overzien.…
Institutioneel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
610 is er altijd al geweest,
voor een piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen mythen voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest,
dat tijd in materie niet bestaat,
worden rijpende associaties ouder
verlaten…
Door God geroepen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
689 Moet ik al mijn bezit verlaten
U volgen in dienstbaarheid
daar wil ik toch over praten
laat ‘t mij doen in eerbaarheid
Hoe kan ik ‘t mijn ouders zeggen
mijn vriendje die ik trouw had beloofd
hoe moet ik het al die mensen uitleggen
die echt in mij hadden geloofd?…
Anouk Vetter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Begrip dat schittert door afwezigheid
Beneden in de put der úítputting
bevindt zich slechts een restje as dat rest
waar slechts een popje van een vlinder is
Op pure wilskracht kruipt ze uit beschutting,
de feniks fladdert uit, verlaat het nest:
loop hard en gooi en neem die hindernis!…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Lilith was net als hij -
uit de klei, niet zo volgzaam
als ik; ze heeft hem verlaten
Ze zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 de ligusterhaag kort geknipt
de populieren op een rij
de doden zij aan zij
de ijzeren ingangspoort
het loodzware hek
aan kettingen vastgelegd
de brede hoofdingang
de oude zerken gerestaureerd
Of verlaten en verweerd
de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en…
lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
644 ik kom die
persoon wellicht tegen
in mijn dromen dewelke
de fantasie passeren
waar ik me grootmeester
in mag noemen
lief, hoe lieflijk
steek jij in elkaar, je
volbrengt mijn Zijn
tot de goedheid die
jij dan weer koestert, ik voel
het wanneer ik mijn
oor op je borst leg en het
wonder hoor waarvan
ik hoop dat het
me nimmer
zal verlaten…
Vreemdganger
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 dat ben ik
even vergeten
Een briljant stel
waren we niet
strijd en twijfel
vlochten ons samen
dreven ons uiteen
Zoveel later
trok je de deur
laf achter je dicht
soms laat je je even zien
als in een schimmenspel
ik voel me verlaten
kan het zere missen niet aan
jouw straffeloze ontrouw
beroofde me van mezelf
van wie ik was…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 nooit wenste ik deze lucht te verlaten
een zilte zucht
jouw zoute haren
weer en wind zullen niet bedaren
maar voor ik wereldwaarts ga
laat ons nog één keer de beloftes
waardevolle betuigingen
en verklaringen herhalen
want ogenschijnlijk onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren…
als ik de site en de reviews wel bekeken had
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
487 de zonsondergang
vanaf ’t zandloze strand
waar jij als ’n uitvergrote filmster
je veel te dure hoed vergat
de friet
bij ‘Ho-lands’ op de hoek
met de ‘meejo’ over datum ofzo
en ’t kotszakje
dat lekte
(maar voordat ik
dat doorhad…)
de bus
die we moesten verlaten
want de chauffeur was
niet als enige
onze stank zat
dit hotelkamertje…
NACHT, LANTAARN, DROGIST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Blok, drogist
op de rand van de verlaten kade
roerloos, verhuld door vette mist
sloeg hij het klotsende water gade
achter hem in de gele nevel
door een straatlantaarn fel verlicht
grijnsde een gaper aan de gevel
wachtend tot hij zou zijn gezwicht
vloog boven een zolderraam open
jongen, ik weet wat je in ’t leven mist
kom eerst m’n zelf…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 Ze breit een oma van zeer dun garen,
foetert wanneer een steek haar weer verlaat;
met haar twee pennen gaat ze in beraad,
het klusje wou ze voor haar man klaren.
Het liefst deed ze haar niet in uitvaartzwart,
of stijfjes zoals op het staatsieportret;
destijds had ze het ook met klompen gered,
door de leegte werd ze nukkig en hard.…
En toen kwam dat verschrikkelijke woord.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Uh dat houdt in dat ze de euro moeten verlaten.
Laten ze de euro maar verlaten.
En een kleurboek kopen.…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 De treinen zijn lang weggerot
toch rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van…