Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

Welvaart

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 925
Hier, waar haast de rust vermoord de eenling niet langer wordt gehoord de vogel ons inmiddels is ontvlucht en zelfs de vis steeds verder vlucht. Dit land, zowat ontdaan van frisse lucht en ruimte, en waar het dier zich heimelijk verbergen moet en men zijn naaste niet langer groet.…
sjoerd haxe4 november 2008Lees meer >

Hij

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Alleen maar denken wil ik aan hem hij met zijn eerlijke ogen dagen zijn te lang nachten te kort laat me slapen en maak me wakker als hij er is laat de mensen wijs zijn laat de vogels zingen laat de honden hun spel spelen laat de kinderen slapen laat hem mijn spiegel zijn...…
Linde13 november 2008Lees meer >

De overpeinzing

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Voorzichtig fluiten van een vogel, toch is er stilte. Betonnen warmte, massieve geborgenheid. Gekrioel geleid in goede banen, groet of glimlach, vluchtig doel. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten. Zoveel dat je wordt opgeslokt, het hoofd omhoog en boven water, zo turend naar de horizon.…

prinsheerlijk door het jaar.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
en daar op een fluit blazend met de vogels om me heen, zal ik van schilderijen genieten en thee voor mezelf inschenken- en eenmaal terug de luiken weer openen om jou te begroeten, in de lente ik je hoop weer te zien, dus, we zien elkaar weer, later!-…
c. paris26 april 2009Lees meer >

door de nevels van morgen

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 868
laat me spelen in de spiegel van werkelijkheid; verwonderd om de vogels in de lucht waar ik niet wil denken, hoef te denken en het stamelen kan achterlaten bij elke vraag die je stelt over liefhebben, dicht tegen mensen en het verliezen aan ik zie je graag, zeg ik dan maar ik hou ook van een steen -het is stil overal waar ik…

Opgeven

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
Dus wil hij opgeven, waar hij mee begon zodat de vogel van de daken zong, dat de grootste opgave misschien wel was, de beslissing te nemen op te geven. En zo was het.…
Johanna22 juli 2009Lees meer >

Zaailing van zwarte grond

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Brechtje Blaasbalg slingert heen en weer tussen kwaad bloed en koudvuurspoor ze zal geraakt worden door de knoet van het luid klappend volk zij rekent niet meer in dagen of nachten tot de oogst aan haar voeten ligt zal zij wagen om dit godvergeten land van man en macht te ontschragen het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst vogels verschrikken…
Hanny4 september 2009Lees meer >

Verborgen kalender van de dood

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.223
en als ik dan wegdroom in armen van genade, het lege huis zie staan met geblindeerde ramen, zie ik witte vogels in vertraagde vlucht over eindeloze velden gaan wijl kille wind waait langs de deur waar alleen de dood nog adem haalt en zich koud naar binnen richt om mijn sterven te beleven lokt mij het hemels havenlicht en als ik dan verdwijn…
Hanny7 september 2009Lees meer >

zacht land

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.045
alle gedachten die ik uit de winter verzameld heb alle slachtoffers uit het reliëf van de nacht bange stappen en mistranden het knielen voor de duisternis in mij ze verdwijnen wanneer de horizon duinen dichterbij brengt nog dichter dan een witte oever aan de dood ontleend de wind, een vogel, het schuimen van verzen…

Een milde herfstdag

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
Een milde herfstdag, vol van vogels die hier nog niet vertrokken zijn; het water rimpelt onder zonlicht en kinderen juichen om het geel dat wel in duizendvoud wil vallen rondom hun vele, kleine voeten.…
Adeleyd27 oktober 2009Lees meer >

Wolk-breuk

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 692
Vogels schuilen verder tot de storm weer overdrijft.…
Chatfant27 november 2009Lees meer >

vluchten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
onder de majesteitelijke rust van stille sterrenconstellaties snelt men naar de nacht’lijke haven begerig naar nog verdere oorden felwit neonlicht verdrijft daar elke flonkering lichtjaren ver dreunend verdwijnen zilveren vogels naar de blauwe nacht achter de kim boordevol verlangen naar ’t onbestemde nooit ver genoeg in de rusteloze geest…

Voor later

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 504
Laat de vogels fluiten hoor zo graag hun lied. Schrijf van zee en golven voetstappen in het zand. Van de bomen in het bos die omsloten zijn met schors. Van liefde en verlangen diep in mezelf gevangen. Vreugde om het mooie wat me is gegeven in het leven.…

Verloren schelpen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
schrale woorden vallen geruis en hulpeloos tussen kust en strand wachten op het ochtendlicht als korrels zand dan gebeurt het wonder aangeraakt door dageraad en tederheid zingen vroege vogels verdelen uren in gedachten en dromen van breekbare mensenogen en lotsverbonden kwetsbaarheid dromen neigen plots tot werkelijkheid je plukt het…
Nadine20 februari 2010Lees meer >

inscriptie

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
de rij van dromen dagen gaan voorbij ik verzin mijn slaap op schrift maar glijd niet verder dan de steen die elke kleur ontkent, elk teken hoekig en eindgebonden de wind bijt, het museum sluit wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld later, na de regen denk ik waarom heb ik me niet méér kunnen voorstellen dan de vogel…

Hart en ziel

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 770
de zon glimlacht een mooie lentedag vogels kwetteren een lieve lust bloemkopjes duiken op vanuit dorre aarde ijverige miertjes sjouwen zich een bult aan een te vroeg overleden kever ik zit in mijn voortuintje met een boek op schoot mijn gedachten dwalen af naar een gevulde moederschoot waarvan het kindje gisteren haar mama wist te…

Stadsmens

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 659
Lopend op het strand met de golven van de zee die bruisend aankomen rollen hoor ik het ruisen van het helmgras in de duinen de duinen die ons land moeten beschermen op blote voeten loop ik voort het zand kriebelt tussen mijn tenen met de krijsende meeuwen om me heen voel ik me vrij als een vogel als stadsmens kom ik graag aan zee de…

Ik vond elan

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.832
eens was ik vergeten hoe mooi het blad kon zwieren hoe ze telkens door de wind weer verder werd gedragen ik worstelde in stilte onder een mistdeken als in een web van gesponnen vragen ik hoorde en zag wel de vogel ze zong zover bij mij vandaan ik liep en liep, maar wist nog niet waarheen mijn stappen zouden gaan maar, ik las…

WINTERSE INVALLEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Schrijven op zolder, opgevrolijkt door vogels onder dakpannen. Over de bouwplaats vol machinegeraas waait rijpe kuilvoerlucht. Aan de jachthaven bloeit, hoekig - in spiegelbeeld, een oud-franse tuin. Kaal, stram bos glanst verwarmend vol oranje lichtkransen. Japanse bloempjes hangen doods over een koud lieveheersbeestje.…
Han Messie9 augustus 2010Lees meer >

WACHTEND VOORJAAR

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Vogels doen hun nest. De kraai pikt in gras, maakt van het veld een kunstwerk: "kastanjebolsters."…
Han Messie14 augustus 2010Lees meer >

De liefde doet alles

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Ik zie de liefde in de bomen, blaadjes, bloemen, zee, sterren en vogels. Ik zie overal de liefde in jou en mij, ja in iedereen. Ik zie waarachtig overal de aanwezigheid van liefde. Ik ben in vervoering en in een vuur van liefde. Zelfs mijn lichaam is niet mijn lichaam.…

tijden die zijn aangebroken

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
vogels vliegen in een koor langs de vele bomen, op zoek naar het ideale huis. De maan schijnt door de bomen als de tijden even stil staan voor deze winterslaap.…
MiTcHeLL29 september 2010Lees meer >

verstrooiing

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.571
vele rozen lagen er; maar zeven stonden fier rechtop als een saluut in zilt herinneren verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg uitgestrooid langs zand en water zwierf wat as van wie het was –dat weet ik niet, maar wel de witte blaadjes die zich bogen naar de hemel en dat steeds vervagend spel van vele zware voeten…
switi lobi2 november 2010Lees meer >

bronnen en barsten

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 636
jij denkt aan de ochtend jezelf nabij maar soms houd ik op met leven zet de wereld stil en het geluid uit zoek onderdak om de ongelijkheid in mij tegen de grond te drukken of wens een vogel die ik van buiten kan leren en in mijn buik trekken tot het schrijven, aangetast door de tweestrijd, een landschap neerlegt in het diepe…

Ik wandel met voeten

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 725
wolken witberen helder als ik de horizon aanschouw aan het verlaten strand alleen diverse vogels vergezellen mij op de wandeling er is een zoutzilte zeelucht dat zweeft in de lucht als een trotse veer ik wandel met voeten in maanwitte duinen met open grenzen dat maakt iets los in mij en ik herdenk: nu blijde de wonderlijke magie van…
Quicksilver16 januari 2011Lees meer >

Zedeloos jongleren

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
herdenk nu stil de uren onze liefde, vol in bloei heeft niet lang kunnen duren geleid door innerlijke groei besloot ik ons te scheiden het genot en het vermaak we danken nu ons beiden onze wederzijdse smaak hoe ik het ook probeerde je raakte mij niet aan bleef bij zedeloos jongleren verlangen naar de maan nachten werden eenzaam een vogel…

Stilleven

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.111
Bij Willem van Aelst: Stilleven met Jachtattributen en dode vogels, uit 1664. -------------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1983.…
Wilfred Smit21 februari 2011Lees meer >

brokstukken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
aangemeerd waar geen mens het leven kan verdragen slechts tijd houdt mij hier nog gevangen neergestreken daar waar vogels zelfs ontwijken mensen rietstengels lijken eenzaam deinend in de wind engel, ach, engel was jij niet mens geworden? waar moet ik zoeken dit eiland groeit te snel mens, ach, mens was jij geen engel geworden?…

Geschonken natuur

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Wie leeft zonder dankbaarheid en ziet dit allemaal niet gaat voorbij aan die grote Liefde Die dit alles schenkt om niet dank zij Hem zingen de vogels geeft de zon haar warme stralen komt voorjaar weer tot bloei kleurt de wereld weer met bloemen.…

DE LAATSTE HERFST

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.618
Aan deze zijde een vlucht Vogelen met gekerm, Onze hoofden over, vlood. De grond bekroop wat groen. Schril staken stengels riet. De wereld stond ontbladerd Uitstervend in seizoen, Dat zon voorgoed verliet, Weer tot de maan genaderd. Wij vonden nog een zoen. Ergens zijn wij ons toen Ontweken of genaderd?…