Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

In zicht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 865
Zingend in mijn hoofd mag ik de tijd vooruit bewegen de symfonie draagt verder tot het einde van de horizon waar de heuvels hoge noten blazen met euforie en klank de koren groene velden stuiven en de regen in een bariton valt het licht blinkt uit in alle kleuren door de zuurstofstaven heen levende larven van de lucht slurpen de grijze…

Hartslag van de liefde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 740
hunkerde geen zins naar het verleden dat jij afstofte met een bloot geheugen voor pikante details en wild verlangen en waar jij woont zou ik niet willen weten ik herhaal mezelf in een zeldzaam vergeten doorwortel winters zonder aanspraak schimmige mensen op de achtergrond geroezemoes achter de schilderszolder waar een ontlede ziel de horizon…
mobar2 januari 2009Lees meer >

Contrast

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
De was verandert de kleur van regen, verborgen onder zoden gras, totdat jij doorbrak, stond de horizon te laag en leek of die achter een violet gordijn verborgen was, druppels kaarsvet parellen traag op verse bladeren, die er kennelijk gisteren nog niet waren, om in schril contrast de moed weer te laten wegen, want morgen wordt het beter…
pama7 juni 2009Lees meer >

Wilde paarden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Zie daar de wilde paarden aan de horizon die donkere hengst met bruine manen ik weet nog van de echo in jouw diepe blauw verlangen de regen in het winterkoude bushokje eerste zoen op jouw maagdelijke wangen en misschien heb je meer hulp nodig dan ik of minder medelijden dan een vreemde misschien ben je de kerstman en ik een verlaten ontheemde…
mobar31 december 2009Lees meer >

Klein testament

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 684
Ach, konden we dat ene holle vat aanslaan, gevuld met een naïeve zekerheid, waaruit de vermolmde bodem werd geslagen, rozen - water zich tot wijn liet schenken, in het labyrint van onze mythen te dwalen, verdronken in de droes die de vurige horizon nog niet gekruisigd had in spijt van bitter geperste tranen, nooit bedoeld te drogen,…
pama13 mei 2010Lees meer >

DE AARDE

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
, iedereen voelt tinteling kan het niet verklaren, is geemotioneerd het gesprek start, de dialoog heeft waarde na eeuwen, decennia, decaden victorie, de wereld is gered de tegenkracht geelimineerd verzengd, verkoold tot as de antigod, de antichrist heeft kracht gemist een stralenkrans, zo licht, zo mooi omvat mijlen, mijlen ver de horizon…
Hans Uding16 augustus 2010Lees meer >

Van de brug af gezien.....

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
"We kijken allen van dezelfde brug, maar we hebben niet eenzelfde horizon “ Seneca…
pama24 oktober 2010Lees meer >

Paard zonder naam

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Bestijg het diepste punt van de woestijn, te delen met een verkoperde zon, gebeden verbleken in uitgebeend gewas bij verdroogde oases, rode waas verblindt de ogen, gemalen hitte verstoft de horizon, waar een schorpioen de staart doopt in een plas venijn van besluiteloosheid, gif als medicijn, angels verbonden in een doodskleed van…
pama25 oktober 2010Lees meer >

Volmaakt gerijpt ?

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Overstijgt gevoel, om een gelijke horizon te zien, wat een begin – en tevens eindpunt zou zijn, ook weer vreemd en gênant als je die vrijheid claimt, verwant aan gongslagen van verandering zoals we die in elkaar herkennen, om het mechanisme te verleiden, de wijzers van het uurwerk – tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden, die van tijd en…
pama7 december 2010Lees meer >

Lijf, het huis van geest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Een bordje bij de horizon Gloort daar soms een sprankje hoop? Ik las, toen ik nog lezen kon: "Hierbij staat mijn ziel te koop." Ik trok mijn beurs, pakte mijn geld En ik heb de prijs betaald Op de bon stond nog vermeld "Mijn eigenaar heeft gefaald".…

Waslijn ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Geketend aan het prisma van voortschrijdend inzicht,uit de plooien van het bewustzijn stromen tranen naar de horizon, worden residuen van eigenwaarde uit het duistere slib gezeefd, gebleekte schuim van de blauwe oceanen en de dartele dolfijnen van de dromen.…
pama7 juni 2011Lees meer >

Mijn Sharia ?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Ze schrijven de toekomst in een stil gebed, maar blijven uit het licht van een ongeboren horizon..…
pama18 september 2011Lees meer >

Wereldvrede is.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 727
scharen mensen om ons heen stemgedrag afgezworen vruchten vallen af gerijpt lang volrijp en onvoldragen woorden blijven hangen stemmen horen niet meer ze komen en gaan vragen en plagen we zien ze niet meer wijngaarden bloeiend rankend naar de hemel aardse tekens 0p blote billen puinsteen en akkers er wordt geoogst ginds aan de horizon…

Te strak bit?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Uit het duister van de nacht draven kudde vermetele veulens, ze slaan helse vonken uit de met leer beslagen edelstenen, hoeven trekken strepen vuur over dat vermaledijde uur, drijven massa’s wolken terug achter de streep van mijn horizon.…
Pama16 februari 2013Lees meer >

Mijn schaduw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Aan de afgebakende horizon, stond de maan in de plaats van de zon. De koelte deed me goed Ik was rustig, rook de zee met zijn rollende golven. Plots voelde ik me niet meer normaal schrik sloeg bonkend tegen mijn hart. Ik bleef steken in het zand, geen voet kon ik nog verzetten. Ik voelde me bespied iemand wandelde mee.…

THE MASQUERADE

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
bestaat er alleen nog maar achteromkijken wordt mijn uitzicht alleen bekrompenheid kan mij niet meer met mijzelf meten schiet ik tekort in mijn gedachtewereld is het gewenning zonder masker te zijn is het een mogelijkheid zonder EGO te leven is mijn horizon nog verder weg dan ik dacht het totale duister geeft het eerste lichtpuntje prijs THE…

het ras van mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Het ras van aardbewoners heerst tot achter iedere horizon waar rotsen onverdund door de aderen stromen en de aarde verdrinkt in een zee van bloed, want hardheid kent geen grenzen. Dit ras, deze primatensoort leeft binnen zelfgebouwde muren van beton, opgetrokken rond ieder deel van het eigen ik.…
chris rockan10 februari 2014Lees meer >

Wat ik in je ogen las

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Kabbelt voort in de verbeelding, voelt zich verleid aan de mateloosheid van de dag, die de betoverde hemel splijt, Het zal het hart bedwingen, de hunkering naar het tijdsbeeld, wat geil en zwanger was van de geuren van seringen, maar door vergetelheid z’n weelde liet verdringen in uitgestrooide as, het was mijn gedroomde horizon…
Pama11 oktober 2014Lees meer >

Bestemd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
De oerknal explodeerde na een zacht gesis door het aanstippen van de vuurbal aan de horizon. Die ene vonk uitte in diverse talen door de nacht elk gebaar en was vocaal gevat in begrijpelijke taal Terwijl het maanlicht langzaam overging in zonkracht stond ik met jouw eerste ontbijt onder jouw portaal.…

Omarmd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
door de zon reden we je tegemoet gewapend met zonnebloemen drie soorten maar liefst liepen we naar daar waar gisteren de kist nog open was om je te zien met een vredig gelaat je colbert aan, met daarin je visite kaartje van ' Poëzie gaat door ' vandaag de uitvaart aan de Wetering prachtige wolken omlijsten de horizon je…
LadyLove12 september 2015Lees meer >

Het fraaie Toscane

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Opvallend veel appartementen delen de golvende horizon. Ooit vocht Hannibal hier tegen plaatselijke vorstendommen. Nu weten hotels er prima raad mee: via de strada's stromen toeristen als inkomen oude stadjes binnen. Hun dromen volgen geschiedenissen! Gretig beijvert zich de horeca. Er is een hausse op gang gekomen.…
K.Bladzij26 september 2015Lees meer >

Gewoon een mens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Jij vertelt mij nu: 'ik heb een ander', 'het tijd zal zijn dat ik mijn horizon verander'. Ik ben maar gewoon een mens. Ik heb geleerd alles gaat voorbij. Ik vond nimmer de pauze méér geschikt voor mij. Tot ik de tijd vond die mij beval, dat erna jou geen ander wezen zal. Ik ben maar gewoon een mens. Ik denk begeerlijk.…

Mijn vliegbrevet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Aan de horizon zie ik witte wolken komen. Dichtbij de einder gaat angst op in rook. Paniek kan ik eindelijk weg zien stromen. Straks ga ik een afgeschreven Airbus kopen. Nieuwsgierige reizigers neem ik gastvrij mee, door nog onvoltooid verleden tijden. Door de wolken naar de zee.…

Een liefde die goudkleurig sleutelt

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Een nieuwe horizon te scheppen ruim bemeten, niet te krap, waaronder ik een stad van rode daken wil schilderen, waar vriendschap een doel vindt over het juiste levenspad.…

herfst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
asters uit mijn tuin en zet ze voor de ramen past daarom paars zo goed bij mij vanwege al die paarse hei die in de herfst wil geuren en al die tinten geel tot goud waarbij ik me al jaren houd zijn dat mijn lievelingskleuren soms verklaart men mij voor gek wanneer ik me geen snars aantrek van zomers met veel regen ik kijk achter de horizon…
trix brocke19 september 2016Lees meer >

ode aan den kuyt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
leider die het stof zuigt dat anderen slingeren laten die - zichzelf kastijdend gelijk een wals op stoom in een werkgang het verzet plet en verschroot den kuyt - de koning van feyneoord venijnig en geslepen brengt ons gelijk tarwe, haver en gerst het kuitbier smaken doet het zoet der zege wanneer geniaal gesublimeerd aan gekante horizon…

Stuurloos

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
sturen in een stroming die sterker is dan jij of afdalen in een waterval, meegenomen worden op een reis waar je peddels plots breken met een daverende knal, maakt angstig, je raakt van de wijs de horizon lijkt versmald gedachten raken vaak het spoor bijster het is alsof je enkel valt, je hoort niet meer het gezang van een lijster…

kribbig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
hoopvol omhoog de zon en het water kleuren m’n weg groen glibberig en oneffen voel steeds gevaar het getij loopt naast me beïnvloedt mijn geest met grimmige golven bijt me er doorheen plots geniet ik van ‘t moment van lijn, van vorm, van kleur van steen, van zand, van wier van stilstaan en bewegen van aan het eind omhoog van horizon…

Samenwerking

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
licht Gevangen in duister van gestorven liefde Verblind de hoop die zich naar de toekomst richt Verwijderd, elk gevoel dat niet beliefde Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht Maar zoeken blindelings onze eigen wegen We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht In ’t licht der ochtend komen wij onszelf tegen Dan breekt aan d’ horizon…

schril contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land Met langs verre horizon de boerderijen Waar langs paden populieren staan in rijen En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw Het veld des morgens bedekt met parelend dauw Vanaf het water stijgt reeds vroeg…