4903 resultaten.
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 De moeder knikte naar mij,
had me wel door en ik
keek met mijn droge mond
verlegen opzij. Buiten
zag ik daar tot mijn schrik
een kalfje in de wei...
en die koe had vleugels.…
een partita vol van liefde
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.673 deze herfst baarde een nieuwe ent
in een partita waar liefde eindeloos
wordt gevoed, een vrucht die weliswaar
nog kwetsbaar zijn handjes vouwt
maar vertrouwd zijn droom kan sluiten
een leven die deze eeuw zal kennen
in rampen die nooit gezegd de bezemwagen
is van het leed dat
ons aller moeder aarde draagt
doch waar klaaggezang de monden…
groot groeien
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
593 van moeders pappot
alleen op een kot.
's zondags met lief
even aanlopen
met een berenhonger voor tien.
dagelijkse
herinneringen bijkleuren
en straks weer terug
naar de stad.
waarschijnlijk tot
volgende zondag
als er niets tussenkomt.
groeien is vooral loslaten
soms met pijn in het hart
om verder op eigen benen
te kunnen gaan.…
CHEESE, dat betekent : lachen!!!
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
2.118 vol van kracht en zacht(e)
kazen in een prachtige setting
Een wereldwinkel 'cool en vet' gelijk
Kaashuis Tromp 50 jaar devies
wees, leef en koop 'maar natuurlijk'
beleef onze (h)eerlijke 'cheese'
(gelegenheidsgedicht t.g.v. de opening, september 2011 van Kaashuis Tromp, Elandsgracht 27, Amsterdam-Jordaan en opgedragen aan de moeder…
Het museum
gedicht
3.6 met 11 stemmen
9.245 Maar toen ik naar de Moeder vroeg
keek de suppoost mij ernstig aan.
Die is tijdelijk uitgeleend, zei hij.
Ik kwam in de zaal
van Steeds Dezelfde Dromen.
Ik rook daar de geur van een vergeten soep
in een vitrine voor het raam,
en op een rotan bank zat het bezoek
dat even langs zou komen.…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Ook moeders lust, de jongstgeboren,
Is in zijn wieg ter rust gegaan.
Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje
De kleine, reine handjes saam;
Een glimlach speelt op 't aangezichtje,
Zijn lipjes fluistren Jezus naam.
Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden
Der Onschuld, dat voor ons verdween.…
Mijn dochter voor altijd!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.745 Samen drijven wij...over jouw puber-tijd
maar mocht je me weer nodig hebben,
ik blijf jouw moeder.. voor altijd!…
Compositie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 grijsheid is niet uit jouw gezicht te vegen
toch blijven de denkrimpels intact
ritmisch klap je in je handen onverstoorbaar
alsof je nog daar bent, daar waar muziek nog muziek was
men groot werd gebracht op de tonen der liefde
nog schuilde onder moeders rokken, een spelend kind
nog gewoon was, tezamen at aan grote tafels
die netjes waren bedekt…
Bloemrijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 in zomen van helmgras
in buiken van moeders
in zorgen van handen
in vet van schaatsen
langs genereus wijkende hemelpoorten
en bovenal zonder uitzondering
in alle maten en soorten
ook zaadlobbig
en tweehuizig
hoewel ongedeeld in cellen
en van wanten weetbaar
maar onverwittigd aanwezig
vaak poedelprijzig doch podiumverlangend
stel schobbejakken…
Voor Atje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.485 Moeder ging uit schaatsen
eerst op de korte baan
je wilde meer dan kaatsen
steeds verder zou je gaan
Wat Diane, Ireen en Marije doen
heb jij hen voorgedaan
jij was de eerste kampioen
zij kunnen in jouw schoenen staan
We groeiden op met Atje
zoals met Ard en Kees
als sportvrouw nooit een watje
ging je voor elke race
Nu heb je ons…
hoe hard de winter
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
954 dag in dag uit was er wel was
in het jaar 1900
voor de jonge moeder
die toen mijn oma was
maar zou zij ooit gewassen hebben
in een wak
met een rivier op loopafstand
van waar zij woonde
in mijn verbeelding zie ik haar
ook in de winter
bezig in het kleine schuurtje
waar het soms krakend vroor
maar ik hoop, dat het werd warm gestookt…
Natuurlijk, wil ik genezen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.050 maar wie zit er echt aan het stuur
zijn we dat allen misschien, dan is
het hoog tijd voor een gesprek met
de alhelende kracht van moeder...…
Slagschaduw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
700 Hun moeder droeg haar zwijgen
tot aan de grafrand toe,
dat voel je
ook al hoor je niets,
dat zie je
aan de nooit gestelde vragen
die op de rand
de afgrond openbreken,
de afgematte mens
afdwingen uit te spreken.
Ach mevroi,
u moest eens weten.…
Los van tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Stroomopwaarts
strijdend met een kracht
die zijn weerga echt niet kent
dansen golven meer
dan gewenst
Variété die
je pakt en bezighoudt
Slechts met moeders toestemming
genieten zij een mooi vak
Het podium dat meermaals swingt
Een zaal die schaterend zijn wangen veegt
met een tijd die glimlacht
Ziet bar, bestelt een pint
voor zijn vrouw…
Strijken IV
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.753 Misschien betert het wel, zeg ik
en anders, moeder, valt er mee te leven.
Ze knikt berustend en wat machteloos
verwoeder strijkt ze sprakeloos
zonder te beven nu het linnen. Ik raad
ze strijkt de angst daarbinnen.
----------------------
uit: 'Opaal', 2006.…
Dezelfde boom niet meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Waar ik op beter
Had gehoopt -
Een paar maanden
Heb ik nog, hooguit
Een half jaar -
Ben verbijsterd,
Hersens kunnen het
Niet meer aan,
Ik kijk door het raam
Naar buiten nu,
Gewoon mijn eigen
Raam, het raam
In mijn huis,
Mijn eigen huis,
Kijk naar de appelboom
Die al generaties lang
Voor ons huis staat,
Mijn moeder…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Tussen de buiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Te vroeg geboren
Was je, je zag
Blauw, je longen
Deels gevuld met
Het water waarin
Je de laatste weken
Veilig gezwommen
Had in je moeders
Warme buik -
Ondanks je acht
Pond moest je
Toch nog de couveuse
In, waar jij je
Verlaten voelde
Van hen die je
Met liefde verwachtten
En die alleen maar
Bij jou wilden zijn -…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
Ik wens je
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.779 zonneschijn
die blauwe jurk van Maxima
ik wens je wijsheid, praal en pracht
een glimlach en een perzikhuid
een eigen psychotherapeut
zodat de toekomst naar je lacht
ik wens je feest en drinkgelag
champagne, oesters, kaviaar
een stoere minnaar (zelfs een paar)
wel tien orgasmes op een dag
nu is er voetbal op TV
ga weg ... en neem je moeder…
Camouflage
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 bezetten ze gewapend
separaat en adequaat
onafhankelijk allemaal
hun eigen Checkpoint
maar hou ze in de gaten
het is wel even wennen
maar zo’n ding in je armen
vervult je jongens droom
je eigen oorlog
ik roep ze toe
die onvolwassen zakken
als je dan zo stoer wil zijn
doe dan je masker af
dan kan je vrouw je kind
vader of moeder…
Herinnering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.154 Maar in een helder moment
zie ik de liefde uit hun ogen stralen
en hoe mijn moeder
haar zoon en dochter wegleidt,
op haar arm het kind
dat ik niet heb aanschouwd,
over het land van onze vaderen.…
Het Oedipuscomplex
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 Dochters willen met hun vader huwen;
Voor zonen moet het de moeder zijn,
Waarmee zij zich willen identificeren
Zolang zij nog kleuter zijn.
Jonge kinderen worden door hun driften
Gedreven; voelen zich aangetrokken tot
De ouder van het andere gelacht.…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
Ander.
poëzie
2.2 met 5 stemmen
2.882 Ay koom wat nader:
Want uwe moeder en was niet vroeder.
Zij kuste vader.
De duiven trekkebekken.
De dieren in de weiden
Een lijn te zamen trekken.
Wie kan de liefde scheiden
Van het leven, de jonkheid gegeven
Om te gebruiken?
Liefde moet bloeien. Door liefde groeien
De boom en struiken.…
De overtocht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.255 Je moet niet met je vinger wijzen,
het was haar moeder die het zei.
Ze stak hem in haar keel,
de boot schokte zich door een storm
die de wereld overspoelde.…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Terwijl ik mijn biertjes uit pis,
lees ik hoe grappig Yvonne over
haar Indonesische moeder schrijft.
Een beetje wat Baudelaire bedoelde
om van modder goud te maken. Vaak
plet ik er zilvervisjes, kakkerlakken
en verdwaalde wolfsspinnen. Maar mijn
telepathie met Yvonne slaat alles.…
Correspondents’ Dinner, Rutte speecht!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Hij wil indruk maken
Marc wil indruk maken
de VVD wil indruk maken
de Minister-President wil indruk maken
Indruk op moeder Rutte
indruk op volk- en vaderland
en vooral en zo humoristisch mogelijk
indruk op de media van de natie
Maar bovenal wil Mark Rutte indruk maken
op zijn, ons aller staatshoofd
Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…
Ons zieke kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Dat voelt zich eenzaam en angstig,
en verlangt naar moeder,
maar houdt zich groot.
Morgen wacht de operatiekamer.
Het huivert, want in ziekenhuizen,
wachten ook pijn en soms de dood.
Wanneer een klein mens zwak wordt,
komen grote, sterke mensen zorgen.…