3651 resultaten.
Gevangen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
886 Blaadje groen, grove gezangen,
jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.
Een kabbelend beekje, een briesje zo kil,
jouw eeuwige liefde is wat ik wil.
Hulpeloos aan de rand van liefde hangen,
ik was vrij, maar nu gevangen.
Het wagen aan een leugen, angst en pijn paraat,
geven van de trots, mensen vol met haat.…
Gevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
907 Blaadje groen, grove gezangen,
jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.
Een kabbelend beekje, een briesje zo kil,
jouw eeuwige liefde is wat ik wil.
Hulpeloos aan de rand van liefde hangen,
ik was vrij, maar nu gevangen.
Het wagen aan een leugen, angst en pijn paraat,
geven van de trots, mensen vol met haat.…
Reeds duizendmaal
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
933 Doorheen de schoonheid
van taal en een bedeesde stilte
ving ik het antwoord op,
doch jouw naam verdwaalde
toen onze blikken elkaar
geblinddoekt raakten
en ik weer wegdook in
blozende witte wolkjes
Diep in mijn hart en
in het midden van mijn hoofd
kwam jij met geen ander overeen,
gerstenat en waaiende woorden
vulden mijn dankbare hart…
SPRUITE DAVIDIS
poëzie
3.9 met 17 stemmen
3.537 Geen schoonheid is zo schone.
In 's Heren Lusthof zal hij staan
Vol vruchten die de ziel verzaen.
Zijn loof geneest de kranken
Wijd boven alle dranken.
Gods waarheid zal zijn wortel zijn,
Gods hete liefd' zijn zonne-schijn,
De grote Geest een reine
En levende fonteine.…
Europa
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.290 Europa wier schoonheid gelijk' niet kende
zakt nu weer bevend op haar knieën
Want waar zij eens haar land herkende
ziet zij nu louter rotting schieden
Maar helaas, Aphrodite zal haar niet meer komen redden
Zij ligt verkracht op de bodem van de zee te grienen
En waar Zeus was om haar liefd'vol te beminnen,
is hij nu in heel de wereld niet…
Stilstaande tijd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.001 Ik leer weer te zien, ik leer weer te horen,
en te waarderen de schoonheid van het leven.…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest
poëzie
2.9 met 15 stemmen
1.800 Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest,
Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang;
Ik leunde er tegen bij zonsondergang:
Dan gonsde 't, diep; maar bij muziek het meest.
Toch, als 'k begreep: 'K moet vliegen; neen, ik dans niet -
Dan dacht 'k op eens: Hoe staat 't daar ook in 't sanskrit?…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 Kan ze in wilde stromen bruisen,
Plettrend, waar ze weerstand vindt -
Strelend ook als lentewind
Kan ze fluisteren, kan ze suizen,
Wáár zij, in 't bekorend lied,
Deugd en Schoonheid hulde biedt.
Neerland! leen uw luistrend oor
Aan de zangen van 't Verleden: -
Dring de rijke taal van 't Heden
Diep in ziel en zinnen door!…
EEN ONTDEKKING
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.572 De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.
Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.…
O, de begeerte naar genieten machtig
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.858 Droom-schone dood en onsterfelijk verlangen,
Pracht van te vatte' en te voele' in vaste armen
Schoonheid, gedrukt aan 't luid-bewogen harte, -
Pracht van elkaar al vlammende te omvangen,
Zaligheid doende in sprakeloos erbarmen,
Zaligheid zelve in de opvlucht aller smarte.…
Gij stápt met tóórnig ópgestreken zeilen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.739 . -
O, Schoonheids opperman, gij beukt uitstekend,...
Maar toch, woest slimmertje, die 't al uitrékent,
Rekendet ge óók uit de óórzaak onzer feilen?…
Als vlammen doven
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.704 Ooit hebben wij een vuur gebouwd
Van takken om te branden
De vlammen die ik heb vertrouwd
De warmte van jouw handen
Ooit droomden wij nog samen
Van toekomst en van vrede
De keuzes die wij namen;
Iets wat wij samen deden
Ooit deelden wij ons hart
In de schoonheid van het leven
Het was een mooie start
Alleen het einde is gebleven…
Otje
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.296 Zij kent ons beter
dan wij ons zelf kennen
heeft ons lief
meer dan wij lief kunnen hebben
zij heeft het karakter
van een luie beer
en denkt soms
dat zij een poes is
het is niet haar lelijkheid
maar de eigen overtuiging
van haar schoonheid
die haar zo mooi maakt
zij is én gedicht
én majesteit
op haar honden planeet
wij zijn…
Dromen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.031 Voor je neus ligt de horizon
Een stille, rustige vlakte, eindeloze natuur
Een paradijs, ik wou dat ik daar naar toe kon
Zo rustgevend, stil, mooi en puur
Als de horizon voor je ligt te lonken
Dan vergeet je alles om je heen
De sleur, de stress, de eenzaamheid verdronken
De schoonheid van de natuur verscheen
Het is een droom die als je wakker…
De moeder de dichter
gedicht
2.3 met 42 stemmen
14.627 Hij wees me op Adam en Eva in de tuin,
hoe rond en zacht haar buik was, roze, bijna bruin
gekleurd na zoveel eeuwig zonlicht: dingen
ontstaan in stilte, dragen namen, getwijnd
als wol, geborduurd op hun werkelijkheid
en vol van eigen ongedwongen schoonheid.…
Warm je aan mijn lijf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.256 Je schreit je wanhoop uit
om vrienden die verdwijnen
om eenzaamheid en God
om schoonheid vol met kerven
verlatenheid en sterven
en bitterheid om 't eigen lot.
Ik weet mijn lief,
de winter is op komst,
de koude grijpt je aan,
maar warm je aan mijn lijf.…
Het rijk der tranen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.191 De geest der hel, die dit heeft voortgebracht,
Doet vloek en klacht door lege stilte stromen:
Gij, rijk der tranen, waar de dood slechts lacht,
Baart angst en niet der schoonheid huivrend schromen:
Leen ik mijn ziel aan u, en leef uw leven -
Ik ben ontzield: gij hebt mij stug en wreed
Op mij terug, en dus tot haat gedreven.…
Lieve ela
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.974 ging naar jou en zag je ogen
toen kwam het besef
mijn liefde voor jou was nooit gelogen
jij zo dicht bij mij
de vonken sloegen over en weer
ik voelde me verloren maar blij
maar vooral mijn hart deed zeer
het mag weer niet zo zijn
ik moet je laten gaan
ook al doet het verdomd veel pijn
om jou langs hans te zien staan
meisie schoonheid…
Jezebel
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.503 voor de lusten uit je dromen
Zij zeggen dat je zal moeten
en dat ik zal boeten
maar ik wil je zoals je bent
en ik doe hun de groeten
Ze noemen je Jezebel
voor wat je graag draagt
Jouw moraal kennen ze wel:
jij hebt je nooit gedraagd
naar mij
Zij begrijpen niet jouw schijn,
dat je spelletjes
de sleutel zijn
Open hun ogen naar de schoonheid…
Gij zegt mij, vriend...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.738 Gij zegt mij, vriend: 'o spreek uw lijdend hart
in schoonheid uit, die licht uw lijden stilt:
de stem der goudgelokte muze trilt
met dubble glorie op de snaar der smart.'
Maar kent gij onrecht, waarbij 't hart verkilt,
zo diep wraakroepend dat men, 't oog verstard
voor immer, wars van troost, in haat verhard,
stom voor het noodlot staat…
Dans van de verloren zielen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
649 langzaam inwerken
op mijn lichaam, ik laat het toe
De integriteit van je begeerte
kapselt mijn geweten in, deze
warmte laat geen ruimte voor
het verderf, dat je in mij zaait
Ik geef mij, samen betreden wij
onze besloten werkelijkheid
van liefde, zo denk ik, terwijl
je mijn hoofd van lichaam scheidt
Je noemt mij mooi, als
je mijn schoonheid…
AAN MIJN ENGEL
poëzie
2.7 met 9 stemmen
2.101 Gij hebt de schoonheid met het nut verbonden,
Het leed, dat ons van jaar tot jaar bezocht,
Is thans in deze rust geheel verzwonden.
Het huis is hoog gelegen in de Veluwe,
Wanneer zie ik uw bossen, heide, landen,
Zoals ik vroeger zag daarginds de Betuwe?…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 Ik wil niet voorspelbaar zijn in verleden en heden
zie me als het doek in alle hevigheid van jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach.…
Top-100 schrijvers
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
2.383 maar daarvoor schrijf je niet foei dichter
het gaat om schoonheid en niet om ambitie
in de poëzie dat is wel zo zeg je maar als ik
eerlijk ben zeg ik tegen succes geen neen
dus dicht je tegen de klippen op en dromen
maar dat je op een dag erin zult staan maar
kijk eens naar de lijst van top-100 schrijvers
wees verwonderd of staan we op een…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros,
naar spiegel van het Himmelslicht,
naar schoonheid van de stervenspracht.
De adem van de dag vervliegt,
wijkt voor het stilstaan van de nacht.
Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder,
Im Abendrot, van tijd ontdaan.
De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.…
Schieten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
552 De bedreiger geniet
en hij opent z'n gulp,
maar een jagersman schiet
nu de schoonheid te hulp.
De bandiet is onthutst.
Hij is plots impotent.
't Is een bloedstroom, die gutst
uit de gulp van de vent.
De scherpschutter schiet,
als-ie 't ziet in de lach.
'Rode kruisman, 't is niet',
zegt de jager, 'je dag.'…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai
om niet te vergeten, zal ik blijven
zoeken en is het de moeite waard
in het onbekende door te dringen,
gemaskerd in de schaduw, achter
de dagelijkse dingen, al zijn ze
klein in schoonheid…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze kneedt haar klei, in de ogen
van verwondering, omlijst door
een ranke schoonheid, polijst
door ranke handen.
Geroerd door water uit de schaal
van broosheid, het aanzweet gestileerd
tussen schuld en goedgelovigheid,
in de creatieve verwachting te zwerven
door haar onschendbaarheid.…