Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

Impressie

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.925
Stil als in dromen zonder slaap buigt het licht op zijn smalle weg hoeken in straten om stil als in dromen zonder slaap bepraten in een vochtig waas de diepe huizen het stille licht Achter de huizen van de stad staan uit het licht gehouden de bomenrij, de schuur, het regenvat.…

Dicht bij mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
En als het even moeilijk wordt, weet dan: ik sta naast je, met stille kracht, tot de zon weer schijnt.…
Johny Donovan24 november 2025Lees meer >

De pimpelmees

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
op een stille ochtend komt hij even kijken een klein vogeltje blauw en geel de pimpelmees blijft niet lang hij zit hij kijkt hij zingt zijn liedje is zacht maar het vult de lucht het zegt niets groots alleen dit de dag mag beginnen wanneer hij weer wegvliegt blijft er iets achter dat niet weggaat rust licht een kleine glimlach…

ZONDAG

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.891
Wierookwalm en orgelklang, stille bede en kinderzang smelten in harmonisch stijgen t' midden een godvruchtig zwijgen, en eenvoudig wordt aanhoord Gods eenvoudig Woord.…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.503
Het morgent daar, het avondt hier, en wonderschone verven zie ‘k wentelen in het westervier, en stille, stille sterven. ‘t Was rood eerst, helder paars weldra; en, blauw- en blauwerwendig, door al de hemelen heerst daarna één duisterzijn bestendig.…
Guido Gezelle29 augustus 2023Lees meer >

De schoonheid

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.443
Toen ik heden opzag van mijn leven, Uit de schaduw van mijn stille zorgen, Zag ik, tot de witte diepe verte, Weer de Schoonheid om mij henen slaan, - Tot haar immer onverwachte gaven, Tot haar wijde zegenende handen, Tot de kalme stammen van haar vruchten Ben ik weer gelukkig heengegaan.…

Meer van Geluk

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 936
Zij die alles al zo hadden hadden nooit genoeg gekregen en zij die het steeds ontbeerden stierven weerloos in beklag Daar moest hij steeds weer aan denken bij het stillen van de meren waar geluk dat er in rond dreef niets meer dan het water was Voor de koningen een plas om er hun rijk mee te markeren voor de kardinaal een graal waarin…
jan haak11 januari 2009Lees meer >

Ontredderd

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 661
kruiperigheid, ik worstel met geweten, verleden en te stille dromen, elke dag opnieuw moet ik weer vechten met mijn gevoel, elke dag opnieuw moet ik vechten tegen dat verleden, elke dag opnieuw bekruipt mij de hevige angst dat ik deze strijd, nee, dit gevecht nooit zal winnen…

Gevecht binnenin mij!

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 972
Ik voel wel hoe je telkens naar mij kijkt op mij aast en gluurt wanneer ik op mijn zwakst ben In duistere nachten, in de diepte van de nacht overdag op stille plaatsen en op vrolijke dagen, ik zal je niet ondermijnen Ik voel het geprikkel in mijn zij in mijn ziel en in mijn hart het geworstel heen en weer, laat je toch zien ik aanschouw waartoe…

Mijn jongske slaapt al zo lang

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.874
En 'k sta alleen in nacht, Huivrend, troostloos en dof, In stille kille hof, Waar men mijn jongske bracht…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.463
Het morgent daar, het avondt hier, en wonderschoone verven zie ‘k wentelen in het westervier, en stille, stille sterven. ‘t Was rood eerst, helder peers weldra; en, blauw- en blauwerwendig, door al de hemelen heerst daarna één duisterzijn bestendig.…

Die dreigend donkerre nacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
DIE DREIGEND DONKERE NACHT Het was een donkere maanloze nacht we liepen in de dreigend stille duinen We deelden het eenzaam fluisterzacht; als klonk ’t ruisen van dennenkruinen We voelden het gevaar dat er dreigde klemmend naderde die angstige sfeer Waardoor ieder naar vluchten neigde; ’t latent onheil voerde ons naar afkeer Geen…

Het verlaten huis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Als in een huis in de onderwereld, waar De stille vader en het stomme kind Elkander aanzien - zó zit ik gebukt Over mijn boeken in dit donk're huis.…

In stilte met mijn hond

netgedicht
1.7 met 54 stemmen aantal keer bekeken 521
Je leert me langzaam ademen, diep en bewust; een stille, trouwe vriend die mijn milde ziel streelt zonder ooit iets te vragen.…
CB7 april 2026Lees meer >

Goede Vrijdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Slechts leegte en duisternis als een zwart gat; pijn, frustratie en bitterheid, verlatenheid en helse smart! De plaats waar U kunt wonen is in leegte en verbrokenheid. Waar U niet bent is de dood. Ik wil het zien, ik wil er niet omheen, het Golgotha van dood en smart. Ik lijd aan vervreemding in eenzaamheid.…

Woorden

hartenkreet
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.265
Getallen zijn geen dromen maar mensen die moorden en doden met dezelfde woorden en straks vergeten omdat ze willen wegkijken als stille ogen vragen waarom mensen bestaan en doden wat niet meer mag bestaan. Met de woorden uit het verleden en de gedachten uit het heden.…
victor23 januari 2005Lees meer >

Mijn hart viert feest

hartenkreet
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.039
Een stille bewondering voor dit speciale gevoel die kriebels van binnen begrijp je wat ik bedoel Een diepe waardering van jouw liefde voor mij je maakt me zo gelukkig als je lief praat over wij Ontelbare mooie vlinders vieren feest in mijn buik mijn gevoel staat in bloei als een kleurige rozenstruik Dit alles voelt echt heerlijk en…
Johanna Boer24 februari 2005Lees meer >

Met de Stroom mee...

hartenkreet
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.963
In een stroom vol woestheid Als een waterval op dreef Krijgen mijn emoties ruimte Weg te glijden in de diepte Vol kracht en met overgave Laat ik al mijn verdriet los In duizenden druppels gevat Vol weemoed, pijn en woedde Weg heel erg ver weg van mij Verdronken dromen opgeslokt In de koelte van het stille water Onvindbaar met de stroom…
car28 maart 2005Lees meer >

Mijn eerste stapjes...

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.295
Verloren stille straten… In mijn herinneringen vallen gaten wanneer ik wandelend over het pad van mijn leven op de juiste manier handelend mijn leven kleur wilde geven. Door schade en schande werd ik wijs; het spreekwoord altijd voorhanden; het tastbare bewijs in mijn geheugen is dat de mensen deugen.…

Verdrongen verdriet

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.901
Zelfs de datum is verdrongen Alsof deze onbepaalde tijd Zich nooit heeft opgedrongen Het stille water rimpelt weer En toont je vroege afscheid En je uitgesloten terugkeer Nu beweegt een andere dag En leidt het een ander leven Jouw ziel in mijn oogopslag De pijn slijt traag en stroef En laat mij weer beleven Wat ik naast jou begroef…

Verdronken Vlinder

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.056
voor hen fladderde ik van bloem tot bloem bij hen verdronk ik een stille dood ogen vol liefde koestering terwijl mijn hart schrijdde ongehoorde noodkreten mijn lippen koesterden een droom angst pijn verlangen smachten zoekend naar onrealiseerbare droom toen verdronk ik radeloosheid onbegrip pijn en schaamte wanneer stopt het niet niet…
Colette18 juni 2003Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Als zware deken hangt geluidloos de nacht wikkelt stille vormen in haar ravenzwarte vacht Myriaden sterren kristallen van licht maken de hemelboog een goddelijk gezicht Het meer bespeelt de volle maan het spiegelbeeld kraakt rimpels in haar zilver als water haar raakt Lopend in de nacht één met zoveel luister mijn blik reikt omhoog…

Het oog van de orkaan

gedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.531
maar nee, is het roerloze extase: een stille gang, tikken zeg niks! Hier rust lawaai van woede uit. --------------------------------------------------- uit: 'Infauste dienstprognose' (2000)…
Rob Schouten24 december 2023Lees meer >

open boek

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.432
niet zeggen dat je mij kunt lezen betekent niet dat je mij kent want tussen de regels, in het wit fantaseer ik een verhaal over jou, mij maar weet ik nooit wie jij dan bent bepalen de regels steeds het spel behalen de punten altijd het einde en draai ik vaak om hete brij beschrijven de zinnen wat ik denk bedrijven de woorden een stille…

Novemberzondag

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Maar in het diepst van alle weten knaagt stille pijn: Hoe dun, hoe lang hoe teer, hoe sterk is elke draad waarvan dit weefsel is geweven, of zou geweven moeten zijn? Uit: mijn dichtbundel:Die witte geur.…

Marokaan

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Marokaan Kijk me aan Ik ben een Marokaan Ik ben hier geboren Maar kom hier niet vandaan Luister naar mij Naar het ritme van mijn hart Het stromen van mijn bloed Dat mijn lippen opendoet Geloof in mij Ik ben als stille waters Bezit diepe gronden En duizende monden Begrijp mij maar Het is het proberen waard Je zult iets ontdekken…
selina4 september 2005Lees meer >

Sluipdagen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.284
In stille haat tegen jezelf ging de wereld ten onder geen kleur tekende nog jouw bestaan alleen brede zwarte kloven je ziet een beeld als enkeldun ben je breekbaar maar de spiegelgestalte houdt je handen niet vast schreeuwend alle woorden beefde je hart bijna tartte je de levensgeest sproeide hij zijn adem toch omwille van het stijgen…
Channanja15 december 2005Lees meer >

reisgenoot

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.015
heel even zou ik jou willen zijn bewegen in de weinige woorden om tijd te voelen, namen die je geeft aan het gelaat van gebarsten kamers, de koude op een stille dijk of bij het begraven van je linkervleugel zwart en kleinbehuisd een paar ogenblikken maar nog voor ik inslaap wil ik, gevallen alle stenen betasten en weten…

Bitterzoet

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Stokken strijken stille snaren tonen lijken gegeven als een breuk in het leven de trillingen die steeds dieper doordrongen het levenslied moeilijk te beschrijven laat staan te bespelen op vier snaren toch strijken stokken de vier snaren en voel ik tranen komen vanuit de bodem van mijn hart merk ik hoe het verleden zich met…
Brigitte29 april 2008Lees meer >

Oogstte zonder zomer

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 964
je toonde zwart en wit ik zag de eerste kleuren in het zacht gebeuren van ontluiken in de eerste lente van je leven ook jij hebt mij weer de seizoenen teruggegeven ik oogstte zonder zomer was een stille dromer ieder voorjaar ging aan mij voorbij maar in confrontatie maakte jij mij wakker opende mijn ogen naast zwart en wit kunnen…