4624 resultaten.
Eva en Adam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
591 Vrouwen, fanatieke hoedsters
van familieband en nageslacht
leverden de grootste bijdrage,
door hun invoelend vermogen
roddelen en netwerken, aan
samenleving en haar normen
De mens, vlees geworden taal
maakte samen leven mogelijk
zoiets complex in stand houden
vraagt om een groot brein
niet het verzamelen als apen
of het jagen als…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 bewogen door een schoot
die je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt een beminnelijke taal…
Kastanjelaren dragen vensters van tijd
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
595 Bewaren ze taal als vet onder hun vederdek,
elk op een andere stek, zou ik het je kunnen vertellen.
Zou ik het je kunnen vertellen.
Ik zou het je kunnen vertellen.
Ik zou kunnen spreken over geduldige grond.
Ik zou kunnen spreken over geduldige grond,
het traag openen van dagen en bestorven dingen.…
Spectrum
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 het duinpad waar wind
de schelpen gruist staat een
woord met zand geschreven
waarmee alles is gezegd,
zich tijdloos op het aanbeeld
van de zeeën kuist, voor mij
onleesbaar, kruist haar essentie
in de ruimte tussen beider oren,
moeite niet te vergeten, wat ik al
bezat, bezetenheid mij omsluit,
een kans behoedzaam de zinnen
in de taal…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion in duister.
Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.
Sporen van stilte,
glimlach van het avondland,
zon op bamboestok.…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 Zoals men aankomt op een station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk…
Mijn domein ?
netgedicht
0.8 met 33 stemmen
785 Het is helaas de weerschijn van
de realiteit, waar hete as gloeit
in de moederhart der dichters,
waarin de taal jongleert in de
blinde anonimiteit, zich niet
bewust zijn in de wetenschap
waarin zij denken heer en
meester te mogen zijn en waar
alleen zij de ruggen rechten.…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 Ze bewoont de stilte,ze
bedrijft haar moraal
voor mij in een nog
te ontdekken taal.
Hoe is het wonen in
de stilte, vroeg ik haar?…
Mijne moedertaal
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.682 Mijne moedertaal is de schoonste taal,
En zou ze 't ook niet wezen,
Haar verkiezen zou ik nog,
Want zij is de mijne toch!
O mijn Neerlands, ja mijn Neerlands,
Wees eeuwig mij geprezen!…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Zomer Blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 leg mijn hoofd maar ter zijde
weet niet of ik nog slapen wil
er zijn geruchten aan het verspreiden
is dat soms een modegril
er zou een zomer zegevieren
maar het blijkt hier nogal nat
ontspannend gaan tuinieren
alles vochtig ik heb 't gehad
ga nu echt emigreren
naar 'n heerlijk warm land
waar je 't lazarus moet smeren
van talen geen verstand…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 windsels van het uur waaien
schaduwen rekken
en jij geen dromen streelt
achteloos elk gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur taal…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 heb je gezien
over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Fraai vervat in woorden, taal.
Tot een boek, tot een verhaal.
Reizend op de rug van woorden,
ga je mee naar verre oorden.
Inzicht, uitzicht, avonturen.
In het hoofd van schrijvers gluren.
Al die boeken op een rij.
Zo gesloten, niet gastvrij.
Met hun ruggen naar je toe
lijken ze hun lezers moe.
Sla ze open, ga ze lezen.…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 Te lang als dode taal absent geweest:
de schoonheid waarmee ik me zelf verzoen,
komt van binnen. In mijn hoofd een tuinfeest
zonder lege hulzen, die mijn tijd verdoen.…
gas-licht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
747 onder het puin
van het geweten
duizenden monden zwijgen
gaan van hier naar daar, van daar
naar hier, naar vaker en meer
telkens anders
ook voor mezelf
de een helpt de ander
tot er geen dag meer is, slechts
grote, uitgeholde ogen naast het lege ontbijtbord
ik kan niet meer weg
*
ik schud het kussen op
jij zwijgt in een andere taal…
Goede wijn behoeft geen krans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 Ik haat die taal van wijze vinologen:
Die wijn smaakt naar noot, truffel, rode bes …
Dan denk ik: God, wat zit er in zo’n fles
En voel ik me bij voorbaat al bedrogen .
Hebt u soms in deze winkel, magazijn
Een lekkere fles die smaakt naar pure wijn?…
Soms droom ik alle muren leeg
gedicht
3.0 met 4 stemmen
3.751 Een taal voor neergang resistent
onwerkzaam op het doodsniveau.
Gebeiteld in het Lege huis van Leven:
Hier werd verleden nooit geschreven.
---------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1995)…
al delen we enkel nog wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 welke taal wordt hier nog gesproken
in dit land dat ook het mijne is
de stad waar ik woon
heeft mij dood- gerekend
in het licht van de tijd
en dood leef ik onzichtbaar voort
toch behoren wij
allemaal tot dezelfde wereld
al delen we enkel nog wolken
en de wind die de zee gebiedt
om mij heen wonen maskers
waarachter gezichten
en daarom…
Adempauzes (8 x)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
594 Stilten in de taal
in brede zin, daar put ik
adempauzes uit.
Dialoog gelijk
duurzame dromen op reis,
weigeren schipbreuk.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De slaap, de slaap, en het donker kolken van taal.
De bedoeling, de winst en de rekening.
Het kind.
-----------------------------
uit: 'Maar zingend', 2013…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Of vang je haar in taal:
in klank en beeld,
een melodie gespeeld op de fluit
of op de mondharmonica,
wat ijl in de stille meiavond?…
Het verbrijzeld aangezicht der liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
951 Het licht wat ooit nog fonkelde
de warme taal van het gelaat
krimpt ineen en zwijgt
De dode die niet op wil staan
De kiemkracht die op sterven staat
De onschuld die verdwijnt
De traanval glooit de wangen nat
en sluit de lippen kronkelend
om wat eens is geweest
Nu waanzin mij hier achterlaat
het breekpunt mij door midden zaagt
verlies…
ik zal je vinden
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
712 ik weet, mijn lief
dat de wind begonnen is
dat het onverklaarbare
in het donker valt
wanneer we onze lichamen
in onbeslapen lakens draaien
we vertragen
de ontkenning door metaforen
naar de maan te gooien
zelfs de kussens spreken
vreemde talen
ze zijn niet meer dan een illustratie
daarom vraag ik, lief
laat alleen het licht…
Opzichtig blazen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Omdat je inhoudelijk
Niet zo erg veel voorstelt,
En je dat blijkbaar zelf
Ook wel doorhebt,
Vind je het nodig
Dat anderen je toch
Vooral moeten zien,
En aangezien taal,
Zeg maar, niet echt
Je ding is, begin je
Te pas maar vooral
Te onpas opzichtig
Te blazen als een
In het nauw gedreven kat,
Je rug nog net niet gekromd,…
gestolen gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 (bewust gestolen zinnen
uit bekende gedichten
als een fraaie collage)
alles is veel voor
wie niet veel verwacht
veel liefde ging verloren
in de wind en wat de wind
wil zullen wij nooit weten
het zal lang duren
maar de tijd zal komen
die tevergeefs om
zachte woorden smeekt
een taal waarvoor
geen teken is
in dit heelal
verstond ik…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 er gaan nog late mensen
over straat, langs huizen
elkaar, alsnog, onlangs
gedruis van ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij…
Fluiten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 graffiti schilders zijn druk bezig
een grauwgrijze muur te bespuiten
met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso
van boven al lachend naar hen fluiten
in het stadspark lopen kinderen
met ijsjes om hun mond besmeurd
met moeders die niet meer naar hen omkijken
dat was vroeger ook al zo gebeurd
nu spreken ze hier en daar een andere taal…
Grensverleggend.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 En men vergaart zo kennis en wisselt
dit uit in velerlei talen.
Waar moed evenzo een rol speelt en mede
daardoor telkens een nieuw doel is te
behalen.
Steeds op zoek naar het onbekende
lijkt het mysterie van 't leven dat te
geven tot een zekere grens...…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…