Alle inzendingen over taal/

4624 resultaten.

Sorteren op:

Eva en Adam

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 591
Vrouwen, fanatieke hoedsters van familieband en nageslacht leverden de grootste bijdrage, door hun invoelend vermogen roddelen en netwerken, aan samenleving en haar normen De mens, vlees geworden taal maakte samen leven mogelijk zoiets complex in stand houden vraagt om een groot brein niet het verzamelen als apen of het jagen als…
Custor23 juni 2009Lees meer >

Door ontloken klaarheid

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 723
bewogen door een schoot die je adem golvend vervoert blij en wakker voor ‘t minnende oog van de blozende ochtendzon zo zalig, zo heerlijk natuurlijk ogend oh, verzucht ik weer jouw lieflijk zongezicht en nectar lippen verblinden meteen vertonen op tijd een wonderlijk zoet genot door ontloken klaarheid ontvonkt een beminnelijke taal…

Kastanjelaren dragen vensters van tijd

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 595
Bewaren ze taal als vet onder hun vederdek, elk op een andere stek, zou ik het je kunnen vertellen. Zou ik het je kunnen vertellen. Ik zou het je kunnen vertellen. Ik zou kunnen spreken over geduldige grond. Ik zou kunnen spreken over geduldige grond, het traag openen van dagen en bestorven dingen.…

Spectrum

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
het duinpad waar wind de schelpen gruist staat een woord met zand geschreven waarmee alles is gezegd, zich tijdloos op het aanbeeld van de zeeën kuist, voor mij onleesbaar, kruist haar essentie in de ruimte tussen beider oren, moeite niet te vergeten, wat ik al bezat, bezetenheid mij omsluit, een kans behoedzaam de zinnen in de taal…
pama21 maart 2010Lees meer >

Glimlach van het avondland ( zen)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Vuurvliegen in tal, dronken van het bruisend bloed, om mijn lampion. Pioen straalt licht uit, wat hij overdag tot zich nam, lampion in duister. Verdeeldheid zaait zaad in de verbrokkelde grond,. het blijft aftellen. Sporen van stilte, glimlach van het avondland, zon op bamboestok.…
pama20 mei 2010Lees meer >

Aankomst

gedicht
2.3 met 48 stemmen aantal keer bekeken 14.188
Zoals men aankomt op een station in een reiziger uitstapt, met zijn ballast vastloopt in een passant, dit is het ogenblik, men is vacant, op slag beslaat de inhoud het glas, taal past haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal onoorbaar, vlees, zoals het hoort dat men dit mangat moet instaan, dit niks moet uitleven in een snik, eindelijk…

Mijn domein ?

netgedicht
0.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 785
Het is helaas de weerschijn van de realiteit, waar hete as gloeit in de moederhart der dichters, waarin de taal jongleert in de blinde anonimiteit, zich niet bewust zijn in de wetenschap waarin zij denken heer en meester te mogen zijn en waar alleen zij de ruggen rechten.…
pama13 oktober 2010Lees meer >

Ze bewoont de stilte.

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 560
Ze bewoont de stilte,ze bedrijft haar moraal voor mij in een nog te ontdekken taal. Hoe is het wonen in de stilte, vroeg ik haar?…
pama17 november 2010Lees meer >

Mijne moedertaal

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Mijne moedertaal is de schoonste taal, En zou ze 't ook niet wezen, Haar verkiezen zou ik nog, Want zij is de mijne toch! O mijn Neerlands, ja mijn Neerlands, Wees eeuwig mij geprezen!…
Frans de Cort21 februari 2026Lees meer >

Zomer van warme vergeving

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Als de zomerzon de wereld weer verwarmt alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt het veld met tal van bloemen weer kleurt de weide door de veelheid van kruiden geurt wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen onze stem te paren met schone vogelzangen vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren ons met bloemenslingers blij te versieren…

Zomer Blues

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
leg mijn hoofd maar ter zijde weet niet of ik nog slapen wil er zijn geruchten aan het verspreiden is dat soms een modegril er zou een zomer zegevieren maar het blijkt hier nogal nat ontspannend gaan tuinieren alles vochtig ik heb 't gehad ga nu echt emigreren naar 'n heerlijk warm land waar je 't lazarus moet smeren van talen geen verstand…

afscheid

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
windsels van het uur waaien schaduwen rekken en jij geen dromen streelt achteloos elk gebaar verlaat vloeien licht en water samen harmonisch maar onbemand niemand keert het tij ook koorts heeft afgedaan geborgen achter ramen die ogen worden helderziend en wreed maak ik afscheid zichtbaar brand mijn naam in het glas als het uur taal…
kornelis1 oktober 2011Lees meer >

Oplichtend wit

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
heb je gezien over de grens een donker gezicht ontsnapte voor even in oplichtend wit hoorde je spreken in oudere talen kon je verstaan in ogen verhalen jij liet me niet gaan greep mijn hand ik voelde slechts kou door tocht van de andere kant in vochtig passeren ik wilde terug voelde in raken hoe zij probeerden zich meester…
wil melker21 december 2011Lees meer >

Bieb

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
Fraai vervat in woorden, taal. Tot een boek, tot een verhaal. Reizend op de rug van woorden, ga je mee naar verre oorden. Inzicht, uitzicht, avonturen. In het hoofd van schrijvers gluren. Al die boeken op een rij. Zo gesloten, niet gastvrij. Met hun ruggen naar je toe lijken ze hun lezers moe. Sla ze open, ga ze lezen.…
Ger Belmer3 februari 2012Lees meer >

Tuinfeest*

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.015
Te lang als dode taal absent geweest: de schoonheid waarmee ik me zelf verzoen, komt van binnen. In mijn hoofd een tuinfeest zonder lege hulzen, die mijn tijd verdoen.…

gas-licht

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 747
onder het puin van het geweten duizenden monden zwijgen gaan van hier naar daar, van daar naar hier, naar vaker en meer telkens anders ook voor mezelf de een helpt de ander tot er geen dag meer is, slechts grote, uitgeholde ogen naast het lege ontbijtbord ik kan niet meer weg * ik schud het kussen op jij zwijgt in een andere taal…

Goede wijn behoeft geen krans

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik haat die taal van wijze vinologen: Die wijn smaakt naar noot, truffel, rode bes … Dan denk ik: God, wat zit er in zo’n fles En voel ik me bij voorbaat al bedrogen . Hebt u soms in deze winkel, magazijn Een lekkere fles die smaakt naar pure wijn?…

Soms droom ik alle muren leeg

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.751
Een taal voor neergang resistent onwerkzaam op het doodsniveau. Gebeiteld in het Lege huis van Leven: Hier werd verleden nooit geschreven. --------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten (1995)…

al delen we enkel nog wolken

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
welke taal wordt hier nog gesproken in dit land dat ook het mijne is de stad waar ik woon heeft mij dood- gerekend in het licht van de tijd en dood leef ik onzichtbaar voort toch behoren wij allemaal tot dezelfde wereld al delen we enkel nog wolken en de wind die de zee gebiedt om mij heen wonen maskers waarachter gezichten en daarom…

Adempauzes (8 x)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Stilten in de taal in brede zin, daar put ik adempauzes uit. Dialoog gelijk duurzame dromen op reis, weigeren schipbreuk.…
Pama17 januari 2013Lees meer >

Van elk verlies

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.901
De slaap, de slaap, en het donker kolken van taal. De bedoeling, de winst en de rekening. Het kind. ----------------------------- uit: 'Maar zingend', 2013…
Mark Boog24 januari 2013Lees meer >

Lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Of vang je haar in taal: in klank en beeld, een melodie gespeeld op de fluit of op de mondharmonica, wat ijl in de stille meiavond?…

Het verbrijzeld aangezicht der liefde

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 951
Het licht wat ooit nog fonkelde de warme taal van het gelaat krimpt ineen en zwijgt De dode die niet op wil staan De kiemkracht die op sterven staat De onschuld die verdwijnt De traanval glooit de wangen nat en sluit de lippen kronkelend om wat eens is geweest Nu waanzin mij hier achterlaat het breekpunt mij door midden zaagt verlies…

ik zal je vinden

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 712
ik weet, mijn lief dat de wind begonnen is dat het onverklaarbare in het donker valt wanneer we onze lichamen in onbeslapen lakens draaien we vertragen de ontkenning door metaforen naar de maan te gooien zelfs de kussens spreken vreemde talen ze zijn niet meer dan een illustratie daarom vraag ik, lief laat alleen het licht…

Opzichtig blazen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Omdat je inhoudelijk Niet zo erg veel voorstelt, En je dat blijkbaar zelf Ook wel doorhebt, Vind je het nodig Dat anderen je toch Vooral moeten zien, En aangezien taal, Zeg maar, niet echt Je ding is, begin je Te pas maar vooral Te onpas opzichtig Te blazen als een In het nauw gedreven kat, Je rug nog net niet gekromd,…

gestolen gedicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 735
(bewust gestolen zinnen uit bekende gedichten als een fraaie collage) alles is veel voor wie niet veel verwacht veel liefde ging verloren in de wind en wat de wind wil zullen wij nooit weten het zal lang duren maar de tijd zal komen die tevergeefs om zachte woorden smeekt een taal waarvoor geen teken is in dit heelal verstond ik…

Het elfde uur

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
er gaan nog late mensen over straat, langs huizen elkaar, alsnog, onlangs gedruis van ergens drijft over het plein, een tuinfeest straattoneel, verwarde man de tijd breekt aan, zonder klok, met gesloten boeken en nog ongeboren jaren ik hoor mensen spreken roepen, onbevangen lachen in hun naamloze taal zo gulzig happen ze lucht zij…

Fluiten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
graffiti schilders zijn druk bezig een grauwgrijze muur te bespuiten met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso van boven al lachend naar hen fluiten in het stadspark lopen kinderen met ijsjes om hun mond besmeurd met moeders die niet meer naar hen omkijken dat was vroeger ook al zo gebeurd nu spreken ze hier en daar een andere taal…

Grensverleggend.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
En men vergaart zo kennis en wisselt dit uit in velerlei talen. Waar moed evenzo een rol speelt en mede daardoor telkens een nieuw doel is te behalen. Steeds op zoek naar het onbekende lijkt het mysterie van 't leven dat te geven tot een zekere grens...…

Het blauw perspectief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
wolken pakken samen verduisteren in vele talen het blauw perspectief naamlozen roepen de wind te gaan liggen proeven de stilte van angst hun bewegen wordt gedreven door een passie voor gaan en stormenderhand overspoelen nog maakt het niet uit land en plaats om het even voor slaap eten en leven maar gezichten herkennen baarden uit…
wil melker22 september 2015Lees meer >