5126 resultaten.
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 De tijd tussen de woorden
Het uur van de dichter
De klok zonder adem
Het gedicht zonder lezer
De onzichtbare inkt
De eenzame reiger
Het water dat danst
De zwaan op het meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Alles past in bijna niets:
een druppel zonder oceaan,
een ster zonder hemel,
een adem zonder lucht.
Geen belofte, geen wonder.
Alleen dit ogenblik
waarin stilte valt.…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 Geen nalatenschap
die standhoudt,
alleen adem
die even blijft hangen
op papier.
Ik schrijf niet om te bewaren,
maar om te bewijzen
dat ik hier was—
onvolledig,
breekbaar,
aanwezig.
In elke zin
zit een aarzeling.
In elke stilte
een hart
dat niet wist
hoe te blijven kloppen.…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
PASEN GLOORT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 De vernederde Heiland
voelt de wreedste marteling
aan het vervloekte kruishout
blaast in alle pijn en smart
Zijn laatste adem uit
Jezus' lichaam wordt neergelegd
binnen de kille wanden
van een uitgehouwen rotskamer
ontroostbaar zijn
Diens volgelingen
uit het open graf verschijnt
de herrezen Christus
treedt door de schone hof…
Van silte verstoken
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.036 wijd verbreid tot soortgenoten vermenend
tot consolideren bereid
ja, zij kon veel leren
onder rondslingerende
stenen die haar over
smalle paden
de afgronden vermenen
struikelend de wortels
terloops vermijden
door haar denkbeeldige baan
geconstrueerd
door haar humane diervriendelijke
compaan
zo ging zij af en toe oh
zo moe
zonder adem…
Dead End
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 De dood houdt getrouw de wacht,
dichters adem stokt onverwacht.
De dichter zoekt een mooi refrein,
wil niet sterven, vindt dat niet fijn,
zelfs niet eventjes noch voor de gein,
dat strookt absoluut niet met zijn lijn,
hij wil nog heel lang springlevend zijn.
Met een reuzenzwaai van zijn hand,
zwiert hij de dood uit zijn ledikant.…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 haar kadaver
wist niet
dat het verlaten was
na de laatste adem, bleef alles
nog even op zijn plaats.…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.178 niet eens het verschil
tussen de regen en mijn tranen
Jullie hebben geen idee
van de zee, die voor jullie is
wat voor mij de aarde is
En wat voor mij de hemel is
hoeven jullie niet te begrijpen
Ook aan mij ontglipt het
net als jullie aan mijn hand
en mijn gevoelens aan mijn wil
ontglippen
Ach, wat weet ik
van mens en dier
van ademen…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 door de mist
geen wolkje
geen wolkje aan de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar…
Achter de maskers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
11 De stad hervindt haar verloren adem,
nu ze statig uit het rumoer herrijst.…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik adem bloemen op de wind
en schik mijn blad tot rozenrood
verbeelding kleurt.
Er liggen weinig parels tussen
vandaag en morgen
maar de herinnering
van een willoze wees
in een opstandige nacht
maakt de schoonheid des te groter.…
Rozen op mijn bed
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.447 wanneer de nevel nog laag
over de velden zweeft
en de schemer vaag fluistert
tegen de nachtelijke wind
dan verbeeld ik me de stilte
van het beven van jouw handen,
van de adem die je me afnam
in een uiterst zachte zucht
ik luister met gesloten ogen
naar jouw handen op mijn dijen,
naar de toekomst die jij schreef
op mijn roze, warme huid…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
Net als water
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.456 Net als water heb ik je nodig
Je lest mijn dorsten
Je blust mijn vuren
Je lijkt soms wel mijn instructeur
Je helpt met remmen
En af en toe met sturen
Bent als de zon voor mij onmisbaar
Je laat me stralen
Van binnen gloeien
Je bent de lucht die ik adem
Helpt me overleven
Te bewegen zonder boeien
Je bent de ogen waardoor ik kijk
De wereld…
Zolang er rozen bloeien
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.637 Stel, dat mijn traan een parel schonk
m'n kussen zich verguldden
in mijn adem zilver klonk
mijn geest kristal omhulde...
Stel, dat mijn bloed diamant bezat
m'n woorden goud verstrooiden
en mijn brein juwelen had
mijn ziel met munten gooide...…
het hermelijn trekt vrouwen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.380 zongen
ze klampen zich aan rood
glijdend richten ze zich op
om aan zijn bron te laven
het zijn geen gaven die hij toont
als hij zich van hen verschoont
het hermelijn trekt vrouwen
die belust zijn op de macht
de pracht en praal en niets-
ontziende kracht, hun bloot
wil kleuren met het rood
ze hangen aan zijn lippen
willen in zijn adem…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
de magie van het samen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.167 vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
de haast is verleerd
alleen handen spelen
het spel van beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen
ogen gedogen een
spanning die stijgt
adem…
haar lach in kortrokkig bewegen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
7.181 ze droomde
een pasje vooruit
armen geheven
haar lach in
kortrokkig bewegen
pasje weer terug
het neigen van rug
openen van handen
ondeugende tong
speels tussen tanden
ze gilde haar angst
in een spastische boog
tonen te hoog toen
haar stem oversloeg
en haar adem vervloog
geboorte voorbij
uit het deinen
van water, de zucht
en…
mijn blauwe lucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.304 zucht, gezocht naar 't blauwe rood
ik stikte haast in al dat grijs geweld
was door mijn angst voor liefde reeds gedood
als jij niet zocht, niet tijdig had verteld
van niet veel minder dan geluk voor mij
je weet niet half hoe reuzetrots ik was
dat jij mij hoger achtte (zelfs de zon voorbij)
die trouwens mooi stond bij jouw blauwe jas
jouw adem…
Rust
netgedicht
3.6 met 264 stemmen
38.301 Zittend bij mijn beste vrinden
geluid klinkt stralend als een ster
Verliefden die elkaar beminden
't geluk is hier, de toekomst ver
Zittend in het gras vol bloemen
de warmte van de zonnegloed
Om me heen het zachte zoemen
van de adem die me voedt
Zittend bij het kleurig water
in mijn hand een regenboog
Zonder een gevoel van later
mijn…
Incest.
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
2.478 Ruik je adem overal.
Heb zelfs zelfmoord overwogen.
Ga door een heel diep dal.
Zelfs troostende armen voelen vies.
Zelfs handen die willen strelen.
Het is iets waar ik niet voor kies.
Kan het gewoon niet velen.
Ben tot op mijn botten bezeerd.
Heb mijn jeugd achter me gelaten.…
666
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.276 jaloers en lichtgeraakt
een brandvlek is snel gemaakt
wij verwijten elkaar de duistere nacht
terwijl juist sterrenschijn beter is te zien
verdwalen in en om en rond elkaar
wij springen touwtje tot je lacht
aarde en maan houden ons vast
laten ons vrijwillig gaan, wij tellen af
bij de laatste tel, pas jij de vleugels aan
men houdt de adem…
Jij kwam als Icarus
gedicht
3.1 met 67 stemmen
18.064 Jij kon niet ademen binnen het begrensde
eindigde steeds in vrije val,
ik ging weer klimmen, zwijgend
gooide klonters aarde van mij af.…
Voor mijn Mariëlle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 de weg
nog zo lang te gaan
het snijdt mijn adem af
als ik besef hoe lang ik nog te gaan heb
ik moet vechten voor mezelf
om opnieuw op te bouwen
wat verloren is gegaan
de tijd strijkt voorbij
telkens kijk ik naar de klok
om de tijd terug te draaien
want ik ben bang
niet wetend wat er komen gaat
minuten, uren, dagen strijken voorbij
ik…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Onbereikbaar ?
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.565 Zonder bewegen,
Laten rillen
Voel je adem in mn nek.
Zonder waarschuwen,
In m'n hart
Zo vol van jou 't doet me pijn.
Zonder liefhebben,
O zo eenzaam
Wil nu nooit alleen meer zijn ...…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…