4084 resultaten.
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 dwalende verspringende gedachten
blijven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Geen foto draagt jouw beeld
en geen steen zal jouw naam torsen,
door tijd noch plaats te vangen
ben jij ijler dan een gas.
Gebeiteld in verleden tijd
draag ik mijn hele leven
op buigende schouders
mijn zerk tegemoet.
Ik vrees wat jij bevrijding noemt:
een naam die waait in de wind.…
ZEG MIJ WAAROM.
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
2.939 zeg mij waarom
geeft niemand elkaar gehoor,
zeg mij waarom,
met ons allen moeten wij erdoor,
waarom zijn de mensen zo hard als steen,
help elkaar uit de nood en wees niet zo gemeen.
zeg mij waarom
is de wereld zo hard,
zeg mij waarom
vallen er doden elke dag,
waarom, nodig is het niet,
waarom, hebt u dan nog nooit iets geleerd?…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 waar een verzonken woord op straat
nog fluistert van vervlogen dagen
rond de sierlijke gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier…
Voor eeuwig slapend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 De tijd, zo zei men, heelt alle wonden,
in een wereld veel harder nog dan steen.
Voor reuwig slapend werd zij gevonden.…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Lief en leed met haar familie gedeeld;
gelouterd door de strijd van alledag
eens zelf kind boordevol mooie dromen
ligt nu stiller dan een stenen beeld.
Beheerste treurnis bij sterven op hoge
gezegende leeftijd; de verwerking is
gespreid, de dood is doodgewoon doch
onmenselijk als de stervende lijdt.…
achilles hiel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 wanneer de zon plots
midden in de nacht
begint te schijnen
de klok bij het ontwaken
het verkeerde uur vertelt
rivieren zout smaken
en stenen zacht als kittens zijn
wanneer waarneming je bedriegt
het vertrouwde verandert
loop je verloren
in het bos van bedrog
achilles hiel ontbloot
samsons haar verdwenen
wanneer jij die ik bemin…
Nat Postcode Loterij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.305 ik geef die mevrouw groot gelijk
dat ze een geding aanspant
het zal je maar gebeuren
dat zo'n prijs in jouw straat belandt
je zou er bijna om verhuizen
maar ja, waar moet je heen
overal tref je gelukzoekende lotgenoten
gescheiden door een wand van steen
het leven is gewoon één loterij
- al zeggen ze dan -
het lot heb je zelf in de hand…
Moos van de berg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 Mozes op de berg
hief de stenen tafelen
hóóg boven z'n hoofd,
laadde ze op met z'n woede
en smeet ze verpletterend
naar beneden.
De massa ontweek behendig
de tien geboden;
de politie
haalde Moos van het dak;
de loodgieter
zette nog diezelfde dag
twee nieuwe dakpannen.…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 De Steen; doch ’t IJzer kan hem breken.
Sterk is het Ijzer; maar het zwicht
Toch voor de laaie Vuurgloed licht.
Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken
En voor de kracht des Waters wijken.
Sterk is het Water; maar, hoe sterk,
De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk.…
Met sleuven en inkepingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 In welk een oorverdovend tempo
de wereld verandert bij alle bla bla
komt in beeld in oude buurten
gericht op zee uit Amsterdam-West
Zo ligt het Stenen Hoofd
thans kaal geslagen half afgehakt
met getrokken klinkers
voor ontmoetingen groen in het IJ
Ik liep door de Nova Zembla
die is dusdanig aangepakt
dat je op je klompen aanvoelt
hier…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur
met rozentuin en perken vol margrieten
een lustoord waar de stadsmens kan genieten
ik denk aan hoge flats (te koop, te huur)
natuur is wreed, de sterksten zullen groeien
ik vegeteer op staal, beton en steen…
eventjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
725 grauwe gebouwen
gehouwen uit steen
bemande vrouwen
geflankeerd door geen 1
de nacht belooft me
iedere keer weer
stranden en palmen
en ik prostitueer
het licht, onheilspellend
nadert te snel
de seconden aftellend
weer terug in mijn vel
de mieren ontwaken
en rekken zich uit
het doet me fel braken
hun verstommend geluid
bedrijvig…
Woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 en terwijl de tegenspeler terug duikt
naar de bodem der zee
ligt de steen reeds lang gedolven,
reeds lang door de genezende zon van
haar heiligheid ontdaan;
terwijl zij onwetend van het gebeurde
verder reist en nog steeds
slechts paren
kan op de achterhaalde manier.
toen was de paniek reeds in de voorsteden
overwonnen.…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
whiplash
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.667 het ijs wordt maar niet dikker
ik zak er telkens weer doorheen
als ik denk: nu gaat het
sta ik plotseling alleen
nergens vind ik houvast
begrip is werelds verloren schat
ik moet opnieuw leren leven
niet terugzien op wat ik had
het ijs wordt niet meer dikker
elke dag ga ik er doorheen
onbegrip zal ik trotseren
de wereld lijkt van steen…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien
ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien
het daglicht schijnt op de muur van mijn tuin
en zet de stenen…
Winternachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 Kufr in ons land is
Een vrijheid die ik koester
Tentakels in de wereld
Grijpen om zich heen
Na de fatwa
Over Rushdie uitgesproken
Vraagt menigeen zich af:
'Zijn harten bevroren
Of hard als steen?…
Opa
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.219 nemen we mee naar alle oorden
Met jouw bescherming zal eenieder ons gedogen
Een rijkdom die nimmer op zal drogen
Bij de geleden tegenslagen was het jouw kracht die we aanboorden
Jouw onvoorwaardelijke bestaan,
gaf en geeft ons leven inhoud
Het afscheid met een gemeende traan
Het vaarwel omhuld in hout
Je herinnering zal niet alleen in steen…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 Uw wezen wies zó door mij heen
Als klimopwortels door een steen;
De een zonder de aêr slechts dood en scherven.
Gij lacht naar mij, zo triest en stil,
Een goudenregen in April,
Een vloed van vlam in koude dagen.
Ik strek mijn armen naar u uit,
Ellendig, want ik kan ’t geluid
Van uw droef snikken niet verdragen.…
Spooklicht
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
862 De stenen klinken hol
onder de aandacht van de regen
stappen plassen druppels kaatsen
leven onder nachtelijk gezang
het licht van een lantaarn het maanlijk
toeziend oog weet het woord te vinden
weet een lege plek waar het werkelijk
stil is.…
Natuur is voor tevredenen....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
735 Bloem
hoorde gij om uw hoofd
slechts het gezoem
van bijen die de
vlinderstruik betasten
of snaterende eenden
die U op Uwen bank
uw courant lezend
al kwetterend verrasten
wat zingt gij lof op
grauwe klingerstraten
in steen geklonken
smerig grachtenwater
kende gij slechts
het Losserzand
met bruisend Dinkelwater
of luchten fijn als…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde
stemmen van jeugd in vreemde talen
zij zijn hier op bezoek, vervelen zich
krassen hun namen in houten palen
Stemmig zwart gekleed lopen zij
de oorspronkelijken voorzichtig rond
kennen elke steen…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Man bites dog
gedicht
3.4 met 35 stemmen
20.486 Het eerste dode dier dat
ik vond als kind
was een verkreukelde vlinder -
onder een steen.
Een pakje liet ik altijd ongeopend
tot mijn moeder na dagen van
waanzin het papier eraf griste en
me het cadeau toesmeet.…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen
De reus
En zoekt verbaasd
Zijn weggeslagen voeten
Dan stort hij tierend ineen
Razend vallen zijn muren
Brokstukken, glas, steen…
Wil Melker zijn mozaïk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
6.271 spreuken
Hoedanig zoals zijn lot zal zijn
dicht hij beurtelings langs paden
die bezaait met scherven doch
ook met lillapaarse bermen zijn die rijmen
op de vele altaren waarvoor hij heeft gebeden
Toch ook is hij verguisd en verjaagd
maar wat de deugd niet kan weten
is dat hij het centrum van het mozaïek
draagt in het hart en dat de laatste steen…
vakantieliefde
netgedicht
2.0 met 41 stemmen
2.674 geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef uit
de vingers kapot gespeeld
ontwaakte ik
met een lied op de lippen
de gitaar vertrapt
heb ik je wakker gemaakt
de nacht zwijgend vertrapt
formules gefluisterd
een steen…
Tezamen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.428 kom mensen sla de hand ineen
en duw, wat op het pad versperd ligt:
duw weg die grote, zware steen
strooi rozen - waar de groef mee dicht
kom mensen doe de hand omhoog
en vang de wolk die in de lucht hangt
verdamp de bui dan blijft het droog
strooi zaden waar je zon mee vangt
kom mensen sla de hand te saam
en demp het meer…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord.
--------------------
uit: Tirade, 1993.…