3020 resultaten.
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Hij kraakt en knakt de takken
En werpt ze van omhoog;
De wind blies 't arme knaapje
De tranen in het oog.
Haast zal hij wederkeren
Met zijn bussel hout,
En 't krakend vuur onsteken:
De winter is zo koud.…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Wanneer de wouden hun takken stil houden
en de wolken gedachten dragen van vergetelheid
wandel ik langs paden van tuinen,
langs bosschages jeneverbes en dolle kervel,
over heuvels met hyacinten
waarvan de blaadjes gouden randen hebben
in het vallen van het avondlicht,
waar weelderig groeien de duizendguldenkruiden.…
Eerste zang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.808 Ik droomde 't Leven als een groot, groen Bos,
De vogels zwegen en het loot hing stil,
De beken vloeiden niet, geen windgerucht
Voer door de takken - en het gras boog niet, -
Eenzaam lag ik daar, tussen zwijgend loof,
Het was een bange droom, - want alle dingen
Die ik toch schoon wist, waren mij zo vreemd,
Spoken van schoonheid in vaal schimmenlicht…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 De kleur'ge vlindervluchtjes
Omrilden tak en bloem,
Zij neurden korte zuchtjes
Van een geheime roem.
En rose en witte blaadjes
Die daalden traag en zacht,
En sierden blanke paadjes
Met schoonheid zonder pracht.
Daar liep een heel klein meisje,
In zilver-wit gekleed,
Zij speelde een fluitewijsje
Van vreugde en dàn van leed.…
Anne Frank boom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
768 Bij elke
tak voel ik me weer die trap op gaan, die leidt naar
haar slaapkamer vol foto's van Amerikaanse filmdiva's
en waar ze naast een volwassen man moest slapen, wat
haar zwaar moet zijn gevallen, reken maar.
Ik zie haar keer op keer zwaaien vanuit haar huisraam.
Ik wil haar omarmen en beschermen.…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Terug op d' oudste weg,
tussen blad van roest, oranje-groen
staan aan het einde weer kastanjes, imposant,
hun stam geknot, geknoest,
hun zwarte takken grijpen, pakken licht.
Eenmaal thuis zie ik mijn dochter, ze eet bij mij.
Daarna bij buren is het zegenen op hoofden.
Dan overspoelen pas de golven.…
Wormen 4
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 En ging gewoon ergens onder door
en volgde toen een schoenenspoor
het duurde wel heel erg lang
maar hij was dapper en niet bang
en had nu de plek gevonden
waar heel veel mensen stonden
hij zag wat dieren die hingen zomaar aan een tak
die voelden zich best op hun gemak
ze sprongen, speelden
en een paar die zich zomaar verveelden
Daar keken…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
358 Ja die muur bedoel ik, daar
Zij, achteruit, geleund lijkt het,
met haar brede stuur
rustig electrisch fietsend
Wij op normale fietsen voor,
zodat zij ons tempo ziet
Vijf bakjes had ik bij me
de ander emmer
maar we vonden èèn braam
Alleen ‘t uiteinde van de tak
had èèn rijperd
zoals het eerste kind,
die alles beter dan de laters
weet…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel de sapstromen
langs m’n ruggengraat
de sterke stam
geeft stevigheid
de kracht te staan
in weer en wind
te groeien
met al m’n takken…
De Achttien Doden
poëzie
3.9 met 523 stemmen
63.047 Ik wist de taak, die ik begon,
Een taak van moeiten zwaar,
Maar 't hart, dat het niet laten kon,
Schuwt nimmer het gevaar;
Het weet hoe eenmaal in dit land
De vrijheid werd geëerd,
Voordat een vloek'bre schennershand
Het anders heeft begeerd.…
De beukenhaag
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.374 Van onder kaal en afgetrapt,
Vol puisten aan haar arme stammen,
Is zij aan alle kant gekapt
En wuift geen tak meer uit haar kammen,-
Van buiten is zij gladgesnoeid,
Van binnen is zij kromgegroeid.…
Annunciatie.
poëzie
4.5 met 21 stemmen
3.548 Dat gij de taak door God u toevertrouwd
ten laatste aan uzelve woudt ontdekken,
als gij uw eigen leven leven zoudt?"...
Maar met een glimlach sprak ik snel en stil:
"Kwaamt gij , o Dood, mij van mijn plannen spreken?…
Dwers / Tegen de keer in
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
669 feroarje,
mar harkest nei gjinien
simmer is ivich hjerst foar dy
en de winter is dyn maitiid,
dou hâldst eagen en earen ticht,
dou ferlernst it libben troch dysels
Vertaling in het Nederlands/ Oersetting út it Frysk
de maan laat haar zilveren licht
langs de grijze windveren schemeren,
de wind die voortdurend raast en trekt
aan de takken…
HET DAPPERE VOGELTJE
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.851 lachend hij vloog heen
haar verlatend met een leeg en warrig verstand
en zonder veertjes, helemaal `vel over been'
snikkend en tranend kroop ze door het vuile zand
Ze was wanhopig...., en wilde niet meer verder leven
niet sterk meer, maar zielig, klein en zwak
“Ze groeien wel weer aan, dat duurt maar even”,
zei een oude raaf vanaf een dikke tak…
Verboden vrucht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.560 'k Was van mijn stuk af door de schrik,
'k Zakte af, maar op dat ogenblik
Brak juist een tak, 'k viel naar beneên
En och, ik brak mijn linkerbeen.
Vier weken lig ik thans te bed,
Mijn broeders hebben dolveel pret.
Wat ik hun vreugde soms benijd!
Wee mij, 't is juist vakantietijd;
Dat zetten, foei, het deed zo zeer!…
Kerst 2008
hartenkreet
2.7 met 33 stemmen
3.707 Geen overvolle Kerstdis,
geen pakjes onder de boom
Sterker nog, er staat er geen,
de dag van kerst is dan heel gewoon
Geen feestelijke kleding,
geen kleden over tafel
geen kaarsen die branden
Geen takken aan de muur geen
ballen alleen maar koude handen.…
Bericht uit Leiden van Jan -Kees over gunstige belastingtijden
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
706 .
------------------------------------------------------
In de Spits van vandaag staat het op pagina tien te lezen
en ik kan niet stoppen te denken in Heerlen bij de aangiftes heeft men zich compleet onjuist en nalatig van hun taken gekweten.Hoe kan iets op een gironummer gestort worden als je alleen een banknummer opgeeft.…
Het lichtje.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 Het kraakte onder mijn voeten, de bomen bewogen heen en weer
Het lichtje danste mee, zolang ik maar mijn voeten neerzette
Het mos voelde zacht, de takken schuurden erbarmelijk zeer
Terwijl ik de grond met mijn neergezette voeten driftig plette.
Want ik was alleen.…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Zwarte bomen met harde takken bestraffen mij.
Ik voel dat de dood mijn metgezel weer is.
Mijn handen zwart van de kou.
En het paard eet een appel.
En mijn kinderbenen breken op het ijs terwijl ik probeer te schaatsen.
Mijn oren breken als van een theekop.
Kou, koude EN STILTE , en zo hoort het in de winter.…
Het stille lied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.806 En weer strekken de bomen hun geweldig bottende takken,
levensdrift die de Japannezen begrepen.
De avond weerhoudt zich te vallen, de mensen haasten zich in dit jong getij,
arme schelpvissers met de wilde hoop:
thans zal de vloed hun rijkdom zijn.…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 't Rode ronde beukenlover
Van de tak en twijg bevrijd
Trekt de najaarswegen over
In de wilde kring gereid,
En de wind die het geleidt
- Ongebonden vagebonden
Die voor kort elkander vonden,
Samengaan voor korte tijd -
Doet ze dansen in de ronde,
Ronde aan ronde en kring aan kring;
‘Dans nu’ zingt hij ‘als ik zing:
Nieuwe vreugde…
Oude Kerstkaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 kerstkaarten uit de kast
die mij laten dromen van sneeuwland en vorst
zoals in die tijd toen het allemaal anders was
de huisjes lagen onder ‘n dikke vacht sneeuw
een smal pad liep kronkelend naar hun voordeur
waarachter vaag een schamel lichtje scheen
alles leek er nog vredig en rustig, zonder sleur
ontbladerde bomen stonden met lichtende takken…
Kerstboom van Maslow
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Ik hoef de kerstboom niet op te tuigen
die 'Piramide van Maslow' bedoel ik
want deze heb ik het hele jaar in huis
de takken, de naalden vallen niet uit
veel pieken heb ik niet gehad
wel veel dalen tot ver onder de bodem
ik blijf net niet hangen in het fundament biologische behoeften:
honger, dorst, slaap, voortplanten
want ik eet gezond…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg)
Een heerlijk banket en kus op zijn wang
Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang
De eik met takken als blonde lokken
die hadden ze omgezaagd en weggetrokken
Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten
maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten
In Tongeren marcheert op het trottoir…
Het bankje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
747 Er staat een bankje in het park
Een bankje dat troost biedt
Onder een grote boom met hangende takken
Aan een water met zwemmende eendjes en zwanen
Hoe vaak heb ik daar niet gezeten
Om uit te rusten
Om het leven te overdenken
Om moed te verzamelen
Om mijn tranen de vrije loop te laten
Om zoveel redenen is het bankje als een vriend
Altijd…
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 leggen en hij
ontpopte zich tot Dionysos
met Thyrsusstaf en Lynxen
en Tijgers en straffe Panters
iedereen behalve één
sprong woedend in zee
als dolfijn verder levend
maar Akis bleef kortstondig
bevend alleen met Dionysos
achter op ’t gehavende schip
echter kreeg hij weer grip
met ’t stuurwiel in zijn handen
zette hij zijn tanden in taken…
Pieters' Raadselkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Ergens tussen tent en tak
tussen muggenspray en afwasbak
daar gonst het brein, daar kraakt het kind
het is waar het grote denken begint.
Geen som of saaie schooltaak hier
maar Pieters fameuze Raadselkwartier!
Waar hersens zweten zonder gym
en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.…
De nacht fluistert mij geheimen toe
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 Maar helaas slapen ze nog op hun takken.
Ik worstel dan met de beklemmendheid van zo een nacht.
Met liefde en met zorg.
Waar is het bekertje met water op mijn nachtkastje naast mijn bed?
Ze is er niet.
En de lichtschakelaar kan ik niet vinden.
Mijn benen en mijn voeten zijn verlamd.
Ik ben geketend aan de stangen van mijn bed.…
FAMILIE, het blijft moeilijk!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 hem’
maar wel een opgedrongen kruis, een zwaar levenskruis
alleen dragend, maar uitdagend met mijn sensitieve zekerheid
toch heel maximaal van de familie te blijven houden
en als het kan voor hen en de hunnen klaar te staan
maar bovenal rustig te blijven onder het motto
“zwijgen is goud” en droom maar van lekkere dingen
dat is al een taak…