10326 resultaten.
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 Liggend op mijn rug, starend naar de hemel
De vogels vliegen met de wolken mee
Trekken traag en loom aan me voorbij
De bladeren krullen om me heen
De bomen wiegen in de wind
Draai me langzaam op mijn zij
Ik aanschouw de helft van je gezicht
Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht
Bedekt met de prachtigste herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Jaag me niet uit mijn wieg.…
smartlap
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.462 een broze plooi die onderlijf en bovenbeen hecht
drift stroomt onomwonden van bal tot buikwand
van baarmoedermond tot de bodem van jouw bekken
nu kies ik tegen rotzooi en kabaal, voor sprankel en parel
breng ik slecht nieuws, dan bries je door een tuit
de paarse prop van jouw lippen, wankele wervelwind
die over de schuit kantelt, een wieg…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Het druipend wiegen in de wind ...
Wees met mij
en laat die herfst buiten maar dood
om tegen een wereld donker en groot
zij aan zij
bij het licht van handen
geborgen te zijn.
Hef me en maak me zonder gewicht.
Troost me en maak me minder oud.
Ontsteek en wees een baken van licht.
Warm me, niet eerder had ik 't zo koud.…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ik ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Overtocht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
764 ik wou dat ik
in zevenmijlslaarzen
hink stap sprongen kon maken
op een springplank
waar lavendel blue weelderig bloeit
in de vaas van jouw ogen
dicht bij elkaar
(al wat we aan liefde hadden samengebracht,
op vingertoppen licht)
voetstappen vinden
vlijt gekeeld donzen uren
die wiegen onder de naakte zon
balletten in jou en mij
als (…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 Als de hoge beuken
stil, met zacht geruis,
rond de gevel wiegen
van mijn vaderhuis.…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt
als de dageraad zich somber kleedt
Door het beeld van krullend lenteblad
wat zich laat strooien over het aardse donker
en het ultramarijn wat in glooiende ogen
spiegelt als oceanen,
zo diep verzonken,
laat zij zich wiegen…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 Soms zijn 't maar bladerschijne' op blàren
Die roeren voor het lucht-struweel,
Waar lichter schijnsels wiegen, waren,
Als bleek gebloemt aan lange steel.
De laan gloedt ver, de bank staat ledig,
De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt
Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig,
Al henen vlerkend wit en wijd...…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Basiselement van het voortbestaan,
Daarin drijft het ongeboren kind,
Drager des levens doet de voortgang,
gelijk kamelen hun meesters,
schommelend bewegen
en wiegen als heesters in de wind!…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Waar de levensraderen
van wieg tot zelf gedolven graf,
ratelend de aardkorst raken
ontspringen heerlijke bronnen
spinnend lispelt het water,
opgeschreven als heldere verhalen
waaruit de liefde als spelend kind
in werd geboren, soms vertragend
in de koelste meren, daarna de
versnelling tot aan een waterval,
het spat uiteen, het is overal…
moederhanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 de handen van een moeder
na maanden van afwachten
zij koesteren ons als eerste
als wij het levenslicht zien
de handen van een moeder
wiegen ons in rust en slaap
voeden en verschonen ons
leren ons kruipen en fietsen
de handen van een moeder
zij staan en liggen nooit stil
van vroeg al in de ochtend
tot ver nog na het schemer
de handen…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 bracht mijn geboorte
in de stroom van een misleidend spel
waarin zuchtige lieden het kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen
in struiken met ferme doornen
al in de eerste morgenstond wankelde
mijn wieg…
stille liefde beknelt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
875 zwervend
in parken
hart gekweld
meer en meer
uitgeteld
geteld de dagen
nimmer
laat je los
mijn lief
jij
jurk van
rode rozen
je werkt
aan stilte
blijven de vragen
ongesteld:
wil je nou
of wil je niet
mijn liefde
zit ik nu
wel of niet
in jou
genesteld
heus lieverd
mijn vragen
hebben niets
om het lijf…
Rode Rozen zonder hem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
675 loodlijnen
naar beneê in grote plassen
z’n droomvrouw ze zal
onder de grote paraplu
meezuchten meekruinen
met de bomen van het woud
ze zal stilstaan tot de klodders
verdruppelen vermiezeren
het grote concert weer aanvangt
het libretto van het gevogelte
de lucht weer vult
tot het woud weer dicht is
zij zich nog meer thuis voelt
in de stilte…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 Ze voerde revolutie
in de dagen dat ze kwam
tegen opgeblazen honden
en de argeloze muren
waar ze uren dreef langs kieren
die verstierven in geschreeuw
om te vallen in genade
voor mij - als de lichte sneeuw
En ik - ik kende nog haar naam
vanuit een rijk en rooms verleden
waar ze scheen soms als een elfenblad
in neergedwarreld licht
ik nam…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 Dit vroege, oude land
kent een andere stilte
vindt lagen van oer terug
en zingt het water stijf
Het is er onverwoestbaar
breekbaar, terwijl
in de verte een kind huilt
en een wolf en de wind
De schaduwen lang en jong
in vloeiende beweging
uit de uren van duister gerukt
om te wenen en te helen.…
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Gedachten die hem vrolijk maakten
aan gebeurtenissen van toen
een glimlach om zijn lippen toverden
herinnering weerkaatsend in zijn ogen
stil mijmerend om die woorden
gesproken vriendelijk en teer
een hand strelend over zijn wangen
hoort hij in melancholie nog weer
een zachte stem alleen voor hem
alsof een harpsnaar werd beroerd
een zuivere…
Mijn vader
gedicht
2.2 met 119 stemmen
32.141 ' riepen ze en sprongen op,
'er komt stilte!'
ze holden weg, struikelden en vielen
in prikkeldraad, ingewikkeldheid en onbuigzame principes
en mijn moeder ging met haar hand
door het haar van mijn vaer
en mijn vader zweeg.
----------------------------
uit: 'Raafvogels', 2006.…
Zo tussen kerstmis en oudjaar
gedicht
3.8 met 4 stemmen
14.579 Zo tussen Kerstmis en Oudjaar dan is het
buiten stil. Over de velden ligt een sluier
alsof die mij zeggen wil:
bedek, vergeet wat is geweest en til
gedachten op naar nieuw,
toe kijk nog eens, probeer het, vol
verwachting, als een kind naar al
het nieuwe wat nog komen gaat.
-----------------------------------…
Een vriend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
612 hij voelt zich niet thuis in zijn huis
waar stilte pijn doet aan zijn oren
hij zou zo graag weer stemmen horen
een kinderlach, het leefgedruis
zijn lijf is oud, zijn hart bevroren
maar buiten hoort hij het geruis
van verse sneeuw en windgesuis
hij wil niet langer binnen smoren
hij gaat de bergen in en zingt
weemoedig echoot zijn gezang…
Nooit meer alleen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
585 Oorverdovende stilte
Maakt van ons,
Een ander mens.
Emoties,
Vechten
Leren,
Leven met afstand
Van een ieder
En elkaar.
Medemens waarderen
Dichter bij gevaar
Zorgen om jou, mij
Samen, maar toch apart
Leven met Corona
Ministers strijden
Voor ons bestaan.…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Het is stil langs de landweg,
het bos houdt de adem in.
De laatste vogels zijn allang vertrokken,
als door een klok gedreven.
Vraag mij niet het uit te leggen.
Een late haan kraait naar de nieuwe dag
en die komt als op goud gedragen.
Strooit uit zijn paarlen van geluk
over het nat gebladerte.
Brengt rust en vrede op deze plek.
Hulp ‘loos…
Geen woorden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Over waarvoor geen woorden zijn,
maar ik in stilte ervaren kan.
Over bewustzijn beleven,
dat ik niet begrijp.…
Natuur op het graf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
949 Hier heerst nu de ruige brandnetel
vrij en blij in nieuwe wildernis
natuur op de begraafplaats
laatste ode aan jouw zinnespel
natuur op het graf
jouw stilte heeft gezelschap.…
De laatste vlinders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Toen de vlinders al fladderend
in de late zomer waren verdwenen,
werd het stil, oneindig stil.
Stil werd het in mijn huis
en stil werd het in mijn hoofd.
Het dagelijkse rumoer
kon daar niets aan veranderen.
Het werd stil, oneindig stil
om beter te kunnen luisteren.
Overal op zoek naar die dierbare stem.…
Meditatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 langzaam zinkt ze weg
wordt één met de muziek
het wordt stil in haar
als de muziek stopt
blijft de stilte bij haar
ze voelt dat haar denken
tot rust komt
dat alles in haar
tot rust komt
ze is even
in een andere wereld
een betere wereld
na een poosje
staat ze op
ze heeft het gevoel
dat ze haar leven
weer even aankan
…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?
Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
[ Ik beweeg me niet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Ik beweeg me niet,
mijn wil is als een havik --
verheven en stil.…