Alle inzendingen over wieg, stilte

10326 resultaten.

Sorteren op:

Geschapen naar jouw evenbeeld

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Liggend op mijn rug, starend naar de hemel De vogels vliegen met de wolken mee Trekken traag en loom aan me voorbij De bladeren krullen om me heen De bomen wiegen in de wind Draai me langzaam op mijn zij Ik aanschouw de helft van je gezicht Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht Bedekt met de prachtigste herfstkleuren Ik bewonder je schoonheid…

smartlap

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.462
een broze plooi die onderlijf en bovenbeen hecht drift stroomt onomwonden van bal tot buikwand van baarmoedermond tot de bodem van jouw bekken nu kies ik tegen rotzooi en kabaal, voor sprankel en parel breng ik slecht nieuws, dan bries je door een tuit de paarse prop van jouw lippen, wankele wervelwind die over de schuit kantelt, een wieg…
wim veen21 november 2006Lees meer >

Ik kom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Het druipend wiegen in de wind ... Wees met mij en laat die herfst buiten maar dood om tegen een wereld donker en groot zij aan zij bij het licht van handen geborgen te zijn. Hef me en maak me zonder gewicht. Troost me en maak me minder oud. Ontsteek en wees een baken van licht. Warm me, niet eerder had ik 't zo koud.…

Complainte

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.992
Ik leefde ook liever monogaam, Maar ik ben veroordeeld als nomade, Tot geen gestage echt bekwaam, Steeds af te wijken van de paden Door elk van wieg tot graf bewandeld, Strak afgewend van 't boos instinct: Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld, Hun drift verdrongen en verminkt.…

Overtocht

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
ik wou dat ik in zevenmijlslaarzen hink stap sprongen kon maken op een springplank waar lavendel blue weelderig bloeit in de vaas van jouw ogen dicht bij elkaar (al wat we aan liefde hadden samengebracht, op vingertoppen licht) voetstappen vinden vlijt gekeeld donzen uren die wiegen onder de naakte zon balletten in jou en mij als (…
Quicksilver1 februari 2010Lees meer >

HET VADERHUIS

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.698
Als de hoge beuken stil, met zacht geruis, rond de gevel wiegen van mijn vaderhuis.…

Tussen gebroken schelpen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 715
wonden op een rand van oud gesteente maar herkent in hem nog waarheid en trouw in het oog dat alles kleurt als de dageraad zich somber kleedt Door het beeld van krullend lenteblad wat zich laat strooien over het aardse donker en het ultramarijn wat in glooiende ogen spiegelt als oceanen, zo diep verzonken, laat zij zich wiegen…

Onder de boom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Soms zijn 't maar bladerschijne' op blàren Die roeren voor het lucht-struweel, Waar lichter schijnsels wiegen, waren, Als bleek gebloemt aan lange steel. De laan gloedt ver, de bank staat ledig, De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig, Al henen vlerkend wit en wijd...…

Cyclus

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Basiselement van het voortbestaan, Daarin drijft het ongeboren kind, Drager des levens doet de voortgang, gelijk kamelen hun meesters, schommelend bewegen en wiegen als heesters in de wind!…

Onze grootste buur?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Waar de levensraderen van wieg tot zelf gedolven graf, ratelend de aardkorst raken ontspringen heerlijke bronnen spinnend lispelt het water, opgeschreven als heldere verhalen waaruit de liefde als spelend kind in werd geboren, soms vertragend in de koelste meren, daarna de versnelling tot aan een waterval, het spat uiteen, het is overal…
Pama28 juli 2020Lees meer >

moederhanden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
de handen van een moeder na maanden van afwachten zij koesteren ons als eerste als wij het levenslicht zien de handen van een moeder wiegen ons in rust en slaap voeden en verschonen ons leren ons kruipen en fietsen de handen van een moeder zij staan en liggen nooit stil van vroeg al in de ochtend tot ver nog na het schemer de handen…

wie ben ik?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Holvoet-Hanssen) ik ben de adem die lijven het leven inblaast ik ben de bloemen die wiegen op het veld ik ben de chaos die door orde raast ik ben de dood die velt elke held ik ben de eer die de dichter begeert ik ben het falen dat angst genereert ik ben de goesting naar meer die verzweert ik ben de haat die de minnaar verteert ik ben de idee…

mijn lay-out

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
bracht mijn geboorte in de stroom van een misleidend spel waarin zuchtige lieden het kindsyndroom voorbij alle wolken deed bestuiven met haat en ondoorgrondelijke redenen als zuigeling kolfde ik de melk uit woorden die sneden zoals het geboortekanaal was gelegen in struiken met ferme doornen al in de eerste morgenstond wankelde mijn wieg…
elze5 oktober 2026Lees meer >

stille liefde beknelt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 875
zwervend in parken hart gekweld meer en meer uitgeteld geteld de dagen nimmer laat je los mijn lief jij jurk van rode rozen je werkt aan stilte blijven de vragen ongesteld: wil je nou of wil je niet mijn liefde zit ik nu wel of niet in jou genesteld heus lieverd mijn vragen hebben niets om het lijf…

Rode Rozen zonder hem

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
loodlijnen naar beneê in grote plassen z’n droomvrouw ze zal onder de grote paraplu meezuchten meekruinen met de bomen van het woud ze zal stilstaan tot de klodders verdruppelen vermiezeren het grote concert weer aanvangt het libretto van het gevogelte de lucht weer vult tot het woud weer dicht is zij zich nog meer thuis voelt in de stilte…

Stille revolutie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
Ze voerde revolutie in de dagen dat ze kwam tegen opgeblazen honden en de argeloze muren waar ze uren dreef langs kieren die verstierven in geschreeuw om te vallen in genade voor mij - als de lichte sneeuw En ik - ik kende nog haar naam vanuit een rijk en rooms verleden waar ze scheen soms als een elfenblad in neergedwarreld licht ik nam…
jan haak9 januari 2009Lees meer >

Heilzaam

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 560
Dit vroege, oude land kent een andere stilte vindt lagen van oer terug en zingt het water stijf Het is er onverwoestbaar breekbaar, terwijl in de verte een kind huilt en een wolf en de wind De schaduwen lang en jong in vloeiende beweging uit de uren van duister gerukt om te wenen en te helen.…
Kees Keizer3 december 2010Lees meer >

Herinneringsemoties

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
Gedachten die hem vrolijk maakten aan gebeurtenissen van toen een glimlach om zijn lippen toverden herinnering weerkaatsend in zijn ogen stil mijmerend om die woorden gesproken vriendelijk en teer een hand strelend over zijn wangen hoort hij in melancholie nog weer een zachte stem alleen voor hem alsof een harpsnaar werd beroerd een zuivere…

Mijn vader

gedicht
2.2 met 119 stemmen aantal keer bekeken 32.141
' riepen ze en sprongen op, 'er komt stilte!' ze holden weg, struikelden en vielen in prikkeldraad, ingewikkeldheid en onbuigzame principes en mijn moeder ging met haar hand door het haar van mijn vaer en mijn vader zweeg. ---------------------------- uit: 'Raafvogels', 2006.…

Zo tussen kerstmis en oudjaar

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 14.579
Zo tussen Kerstmis en Oudjaar dan is het buiten stil. Over de velden ligt een sluier alsof die mij zeggen wil: bedek, vergeet wat is geweest en til gedachten op naar nieuw, toe kijk nog eens, probeer het, vol verwachting, als een kind naar al het nieuwe wat nog komen gaat. -----------------------------------…

Een vriend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
hij voelt zich niet thuis in zijn huis waar stilte pijn doet aan zijn oren hij zou zo graag weer stemmen horen een kinderlach, het leefgedruis zijn lijf is oud, zijn hart bevroren maar buiten hoort hij het geruis van verse sneeuw en windgesuis hij wil niet langer binnen smoren hij gaat de bergen in en zingt weemoedig echoot zijn gezang…

Nooit meer alleen

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 585
Oorverdovende stilte Maakt van ons, Een ander mens. Emoties, Vechten Leren, Leven met afstand Van een ieder En elkaar. Medemens waarderen Dichter bij gevaar Zorgen om jou, mij Samen, maar toch apart Leven met Corona Ministers strijden Voor ons bestaan.…
Jade8 april 2020Lees meer >

Landweg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Het is stil langs de landweg, het bos houdt de adem in. De laatste vogels zijn allang vertrokken, als door een klok gedreven. Vraag mij niet het uit te leggen. Een late haan kraait naar de nieuwe dag en die komt als op goud gedragen. Strooit uit zijn paarlen van geluk over het nat gebladerte. Brengt rust en vrede op deze plek. Hulp ‘loos…
Cees Sleven10 oktober 2020Lees meer >

Geen woorden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Over waarvoor geen woorden zijn, maar ik in stilte ervaren kan. Over bewustzijn beleven, dat ik niet begrijp.…

Natuur op het graf

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 949
Hier heerst nu de ruige brandnetel vrij en blij in nieuwe wildernis natuur op de begraafplaats laatste ode aan jouw zinnespel natuur op het graf jouw stilte heeft gezelschap.…
mobar12 augustus 2021Lees meer >

De laatste vlinders

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Toen de vlinders al fladderend in de late zomer waren verdwenen, werd het stil, oneindig stil. Stil werd het in mijn huis en stil werd het in mijn hoofd. Het dagelijkse rumoer kon daar niets aan veranderen. Het werd stil, oneindig stil om beter te kunnen luisteren. Overal op zoek naar die dierbare stem.…
Fons10 april 2022Lees meer >

Meditatie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
langzaam zinkt ze weg wordt één met de muziek het wordt stil in haar   als de muziek stopt blijft de stilte bij haar ze voelt dat haar denken tot rust komt dat alles in haar tot rust komt   ze is even in een andere wereld een betere wereld   na een poosje staat ze op ze heeft het gevoel dat ze haar leven weer even aankan  …

Vakantieverzen 2023

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Hoe kan de stilte spreken zonder klanken of die sinds lang al zijn vergaan? Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren voor even dicht en zien de bomen groeien; we voelen dat niet enkel de materie ons kan voeden met het licht, en willen verdergaan.…

[ Ik beweeg me niet ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 428
Ik beweeg me niet, mijn wil is als een havik -- verheven en stil.…
Zywa19 augustus 2024Lees meer >