4934 resultaten.
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 Hemelpluis heeft het herkenbare ontvormd,
alsof na een poedersuikeroorlog
de wereld herschapen werd
tot een collectie vreemdsoortige meringues.
Het winteroffensief
hanteert de stilte als voorkeurstaal,
verdringt de fluisteradem
als een onverwacht opgedoken gijzelnemer.…
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 De deur gaat open,
vrouw komt binnen
en ziet mij niet
Ze kijkt langs mij heen
alsof ik een staande lamp ben
die niet brandt.
Ze brengt duisternis mee
op klaarlichte dag.
Haar dampkap is stuk
Zegt ze niet tegen mij.
Misschien kan ik verdwijnen
in rook?
Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.…
Vibreerde andere tonen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 ik speelde met
lijnen van het perspectief
de horizon werd irreëel
alsof hij danste op muziek
ook het geluid
vibreerde andere tonen
waarbij de melodie totaal
afweek van het gewone
ik zag een grotesk
wereldbeeld waarin
emoties vingers kregen voelde
hoe normaal ging tegenstreven
verloor zo mijn houvast
liet me willoos gaan in
een…
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Laat geen hart koud zijn als gure winterdag
Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart…
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 je ogen wijken niet
omdat ze kijken
alsof zij weten
dat schijn bedriegt
in het kruisen
van de blikken proef ik
de altijd durende strijd in
het spanningsveld der ikken
daar zijn geen sluiers
meer voorhanden worden
banden strakgetrokken
met ontblote tanden
ik lach terwijl
het altijd menens is
een schijnaanval omdat
jij naar meer…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Wat is het toch dat mij naar de verte trekt
Dat mij thuis geen rust doet vinden
Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt
Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden
Wat is de drang die mij steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde
Waarom dwalen mijn gedachten…
Politiek als beroep, zegt Max Weber
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.234 Af en toe doe ik alsof ik iets goed kan, zegt Su Dongpo,
zoals iets waaraan ik dan meteen daarna opnieuw moet beginnen.
----------------------------------
uit: 'Eerst dit dan dat', 2004.…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 dat is in het grieks het woord
voor "dichten als kunst"
nu weet ieder wel zijn hemd te lichten
zoals men dat in de volksmond zegt
maar in dit geval "schept" men iets
met potlood op papier
letters die woorden worden
soms uit de diepte gedregd
maar wel mooier dan normaal
alsof men praat in een andere taal
die ons hart beroert met een lach…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten tegen,
haar gang voorzichtig als op glas.
Ik groette haar; ze liep op scherven.…
Verliefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 In stille bewondering keek ik haar aan
toen ze daar zo voor mij stond,
en het was alsof de warmte van haar lach
van haar afstraalde en de zon doorbrak, warmte
die ik voelde toen ik haar in mijn armen nam.…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Daar zit mijn moeder, alle dagen, alsof ze ergens nog
op wacht... en soms lijkt het of ze even lacht.
Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef
meer van de wereld om haar heen.
Ze ziet ons wel maar weet niet wie we zijn
want haar wereld is opeens zo klein.…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Alsof een document je drijvend houdt
wanneer je omslaat in een boot,
je redden kan bij ademnood
door giftige gassen,
of als een vloedgolf je verrast.
Geld waarmee je pijn verzacht,
levens redt en beter maakt,
blijft spaarzaam in de kas
voor later, voor de oude dag,
voor in te kopen zorg
van de naderende toekomst
die men nalatig borgt.…
Omstrengeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 voor mij
niet goed voor jou
Jij wilt wel aan mijn hand
de wereld ontdekken, trots
de prinses laten zien die jij leidt
aan jouw vaste hand, zo ver
als je durft te gaan
om te veranderen en meer
te omarmen dan je al kent
maar vaker ben je er niet
niet bij mij, niet aan mijn zij
en liefste, dat is niet goed
Zit daar niet te huilen
alsof…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden…
Als een vlinder ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
462 Zij toont het lichaam als een zonde
alsof het pijn doet naakt te zijn, de angst
ongenood als ultieme wonde uitvliegt,
als en vlinder uit een meisjeshand.
Maar is haar lijf nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouse
uit gêne in de schaamte willen ontvluchten
als een vlinder uit een meisjeshand.…
Koppelaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
527 De schapen lagen in het groene gras
er was er één die met zijn kop
in een holle wilg lag, alsof
hij een prentenboek voor schapen
bekeek of als in een nis
een schapengod vereerde
Er kwam een vrouw op een fiets
die stopte en er was een groot
schaap, die naast haar fiets ging
liggen, zodat de vrouw haar over
de kop en de rug aaide, heel…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Doorschijnend wordt de kruin
en wind doorspeelt zijn takken
alsof die heel de kleurenpracht
voorgoed wil uit gaan vlakken.
Hoe lang staan nu op afstand weer
de dragers die elkaar omarmden.
De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.
Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?…
Donker licht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
393 ooit zag ik jou
even vervagen
alsof je gedragen
werd door donker licht
ik miste het zicht
waar contrasten
altijd vorm gaven
bleef alles beslagen
jouw vervloeien
in ruimte leek een
onomkeerbaar proces door
mijn schreeuw stopgezet
alles werd direct
gereset naar de
laatste werkelijkheid ik
was je gelukkig niet kwijt
door een…
De kuddegeest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
384 nog lacht zij
maar het stralende
heeft iets van zijn
twinkelingen verloren
alsof er geen nieuwe
meer worden geboren
toch flitst
energie en humor
in ogen die op een
feilloze en jarenlange
communicatie kunnen
bogen zelfs ongezien
wel sluiert er
vermoeidheid in
contacten doet
alertheid een paar
stappen terug in het
flitsend attaqueren…
Waakzaamheid geboden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 Rauwe stad met lange muur
alsof de tijd heeft stilgestaan
Op mijn hoede in Taroudant
Irritant als je geld wordt gerold
er met geiten wordt gesold
op de zondagse soek
Het vuil in straten en op pleinen
opgehoopt en rondgewaaid
Taroudant
laat zich ruiken in geuren
laat zich horen in stilzwijgen
laat zich zien in blikken van
de kreupelen,…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
Handlijnkunde
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
432 ik heb in je hand en
pols lijnen zien lopen
van alle sterrenbeelden
in een niet te lezen
schrift zonder enige uitleg
in zachte rimpeling
volgen zij huid en
gewrichten ronden
en kruisen elkaar
op tal van manieren
het lijkt alsof de
schepper de
belangrijkste delen
van ons gezondheids
dossier te kijk heeft gezet
waar kleine wetenschappen…
Een godin
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
987 ik wist dat jij
kon vliegen
kleine stukjes
omhoog en
soms vooruit
dat het leek alsof
jij verder schoof
ik heb de grootste
twijfels als ik jou
zo bezig zie er
gebeuren te vaak
vreemde zaken
en erover liegen
kan jij niet
woorden als magie
en mystiek krijgen
in jouw ogen
steeds een andere
lading mee in vooral
door mij niet goed…
Lichtjes.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
632 haar
Het was een liefde
die eeuwig, ja eeuwig zou blijven
die nooit meer zou stuk gaan
dat geloofden wij zwaar
Maar de tijd, ja die tijd
die ging veel te lang duren
want de bozen en de jaloersen
cirkelden reeds om ons heen
en de lichtjes, ja die lichtjes
die eerst zo vurig gloeiden
die doofden heel langzaam
werden stillekes aan, alsof…
Het licht van een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 In de schaduw van je hart
kan elk afscheid veilig schuilen,
niet geraakt door het licht,
niet gegrepen door sentiment,
alsof het niet hoeft te bestaan.
Toch ben je wel dat pad gegaan,
waarbij zoveel momenten
jouw ware kern hebben ontmoet
en de oorsprong van jouw wezen
steeds weer wisten te beroeren.…
Verdiept
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Gedragen door zachtroze wolken
fladdervlinders in de buik op jacht
gretig naar de sterren reikend als
verlangen wakkerde in nacht
stamelwoorden zoet van klank
alsof 'n engel hemels zong
wat hadden we de liefde lief en
och wat waren we nog jong
nu peinzen we de wolken weg
is één woord al voldoende voor
wat er onuitgesproken bleef en…
geen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Vertik het om te doen alsof
Vertik het om te zwijgen
jouw schoonheid is jou eigen
en van je voeten schud het stof
Vertik het om voor schut te staan
Vertik het om te draaien
je hoeft niets te verfraaien
je ook niet op de borst te slaan
het is al goed en goed genoeg
de honger meer te worden
doet prematuur verdorren
de struik die anders…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
Zijn wij daar nog mens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 ik voelde dat
jij binnenkwam
met je zachte
energie-
interferentie
alsof alles
praatte en
zachtjes
ontwaakte
in gesprek
jij had de
warmte was
aanspreekpunt
niet hiërarchisch
maar een
heerlijk
deelpunt van
samenzijn dat
communicatief
open bloeide
de energieën
nam jij mee
onder toevoeging
van innovatie
en verrassing
wat…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Jouw handen en haar roken nog naar de herfst,
je gezicht was vaag zichtbaar in de schemering,
met verwachtingsvolle ogen, als die van een meisje,
keek je mij aan, alsof alles alleen van mij afhing.…