3212 resultaten.
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen haakten uit de
lentezon, schaduwen getooid met
gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van hun vragen, waarin
schade en schande ballancerend werd
gedragen op een zilver blad, in het
glinster van de ochtenddauw en feeën
op glazen spitzen, medeleven stelen
uit een hemels – en manshoog gras…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 En over 't hooiland, waar een wagen stond
Met vers-groen gras te geuren in de zon,
En verder waar het drachtig korenblond
Met brede golving boog ten horizon,
Tot waar een scheem'rend bos zich flauw verhief,
De wereld wegsmolt in der hemelen gloed,
Dreef mijn gedacht, hoe schoon de dag was, lief
Uw schone ziel verlangend tegemoet.…
deze berg is veel te hoog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
648 geboren in het hart van Den Haag
dacht ik dat mijn jeugd voor eeuwig was
eeuwig leven
dat kon hier dat wist ik zeker
achter elke heuvel steeds weer groener gras
God weet van de dagen dat ik zat en
eigenlijk was het nooit mijn schuld
de ene heuvel klom ik na de ander
en door haar waren mijn dromen toen vervuld
maar nu lieve God, gaf u mij…
geboren in het hart van Den Haag
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
629 geboren in het hart van Den Haag
dacht ik dat mijn jeugd voor eeuwig was
eeuwig leven ja dat kon hier dat wist ik zeker
achter elke heuvel steeds weer groener gras
God weet van de dagen dat ik zat en
eigenlijk was het nooit mijn schuld
de ene heuvel klom ik na de ander
en met jouw waren mijn dromen vervuld
maar lieve God, deze berg is veel…
HARTENKLOP
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
845 Een song voor jou mijn schat
alleen maar liefde voor jouw oor
dat kan schoonheid beeldend brengen
met de geur van heel veel bloemen,
die groeien in het natte groene gras
te mooi om hierin te verdwalen
te blijven naast jou in de zonnewei
ik weet dat ik moet gaan
moet me melden, de plicht roept
we wisten beiden dat dit ging gebeuren
zo vlug…
Getemperde vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 , een vijand
die boos vonkend redt, verwolkt,
verdicht tot wij luis'trend
naar ons hart
vermanend in de nacht
weer helder leeggeregend
slechts witte akelei zijn
magnolia en soms pioen
een schijn van rode maan
in wezen eind'lijk
blinkend
wij zijn van wilde bloemen
in een tuin gecultiveerd
tot buurmans vreugde
de lengte van het gras…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 We zijn de vrienden in een lot, we zijn van een gelijk ras,
de een gebogen in z’n denken waarin hij het meest gedijt
de ander vlecht de loten met lemen voeten in het gras, we
drinken uit dezelfde wijsheid en ademen zelfstandigheid.…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Als sneeuw bedekten ze het gras
zo vlug dat ’t dit voorjaar was,
nauwelijks nog aan de bomen,
was het er al afgekomen,
afgeblazen door de strenge wind.
Niet te lang al dat gefeest,
zo dacht de kou,
nu is ’t wel genoeg geweest.
De hagel wilde ook meeregeren,
daar moest de bloesem dan maar van leren
zo teer, zo vlug, en zo tekeer....…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Weer varen boten langs mijn raam
raken mijn vingertoppen de alledaagse dingen
en strijken ze glad, strelen het verleden: vaal-
geworden vergezichten, zelfportretten
in clair-obscur, herinneringen -
Paard dat draafde maar nu op stal staat te wachten
tot het voorbij is, de winter, tot
uit harde grond gras opnieuw groeit,
zwaar wordt, snijdt.…
et in arcadia ego
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 Losgegespt ligt het kuras op het gras,
de helm, vizier omhoog er keurig naast.
Het zadeldeken, uitgespreid,
nodigt na de wijn en liefde
tot vadsig nagenieten
'et in Arcadia ego...'
Sluimerlui naproeven:
het aaiend lippenspel,
het dartel kussen, tong zoekt tong.…
Dikke Dinges R.I.P.
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.499 Heel de Dingespermetasie
vormde om de kuil een O,
dominee hield predekasie
over christenheil en zo,
over dood en over leven,
zo kortstondig als het gras;
treurend snoten al de neven,
om de duur van het gewas.
Hier ligt in z'n Heer ontslapen
(ogen toe en zonder weet)
de geliefde, zeer rechtschapen
makelaar in kinderleed.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 de ander vlecht de loten
met lemen wortels in het gras,
nectar vloeit uit kristalen wijsheid
te ademen uit zelfstandigheid
zijn we vrienden in een lot?
zijn we van een gelijk ras?
krom gebogen in z’n denken
waarin hij het meest gedijt?…
Over de steile heuvels
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.085 Over de steile heuvels vlokken schapen
een colonne koeien probeert een wolk voor te blijven
die zijn reusachtige schaduw op het gras achter zich aan trekt
over een slobberweggetje klim ik, een emmer
in zichzelf klotsend water, de heuvel op
het land afduwend zoals vanuit een vliegtuig
de wereld langs een diagonaal wegdrupt
een slinkend stuk…
De bruid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.468 Het zwelt, het stijgt; dan wordt het fijn en teder
en kaatst als zeepbel op een effen plas;
het zweeft, zo licht als een verwaaide veder,
over het donker gras.
’t Is het uur dat levens- en liefdedronken,
de aarde het hart heeft ener jongen bruid,
en nachtegaal in bottende eikenstronken
voor ’t eerst van liefde fluit.…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 hij pikt kruimels en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek
daar groeit vreemd gras…
Zomer
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.024 En over 't hooiland, waar een wagen stond
Met vers-groen gras te geuren in de zon,
En verder waar het drachtig korenblond
Met brede golving boog ten horizon,
Tot waar een scheem'rend bos zich flauw verhief,
De wereld wegsmolt in der hemelen gloed,
Dreef mijn gedacht, hoe schoon de dag was, lief
Uw schone ziel verlangend tegemoet.…
Opa’s schuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Ook de drempel in het midden
laag uitgesleten liet de deur met
tegenzin van de kleine klink open
vegen naar het gebutste straatje
met klinkers en gras, waar de
pompzwengel schuin in een voor
altijd gevonden ruststand lag.…
Gepikte kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
618 Op haar gat, zat ze in 't gras
alsof de wereld alleen van haar was,
driftig plukte ze de bloempjes
heur handen vol!
Een witte auto reed langzaam voorbij,
ze keek niet op- of om,
alsof ze 'n wedstrijd aan 't doen was
hoeveel bloemen kunnen erbij?
De agent stapte uit z'n auto,
vroeg: wat doet u daar mevrouw?…
Sandettie.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
612 Toevend in rijpe gras en bovenop genietend van de volle maan
Kussend kon ik alles bij je kwijt, douchen werd voluptueuze waan.
Marseille, ik was de koningin der prinsessen, openbaring zo top
Plage Napoleon, bloot onbegrensd genot, passies laaiden op.…
Fijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Ze slaakt geen zucht
En noemt mij niet in haar
Stil refrein
Ook ik ben stil
En staar haar naar
Nader nu
Stiller nu
Geknecht worden
En geknecht zijn
Ze droomt van revolutie
In haar geborgen zijn
Van gras en geen helm
Van boodschappen verborgen in het woud
De schelde roert zich
Het is niet stil in Antwerpen
Soms lacht ze en is ze een uit…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 waar wij pasen vieren
ontwaakt ook de natuur
die uit de grond kruipend
zoals de maker van dat alles
het leven ons herrijzen doet
in de zoektocht naar het licht
doorbreekt het slapend zaad
de duisternis van de aarde
zoals de zon met hemelsblauw
het benauwend grijs verjaagt
dartel springen nu de lammetjes
in veld en wei met groenend gras…
Explosief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 De Tuin met 't punk-groenharig gras
Staat explosief t'ontluiken
Ze barst uit 't geurig struikgewas
Met kleur'ge bloesempruiken
De Lente zingt: nu is 't mijn beurt
Ik kan niet langer wachten
'k Wil dat jij Zon de Aarde kleurt
Met universe krachten
De vogels hebben 't aangevoeld
Zijn laaiend opgetogen
De grond herleeft; wordt omgewoeld…
Boekenweek “De moeder de vrouw”
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Een minuut of tien
dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…
Bladzijden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
590 Beste meneertje
Groen als gras
Koekeloeren en loeren
Je kritiek als lege kas
Ik zou nooit
Met ik beginnen
Ooit
Poëzie eren en beminnen
Op verbeterd worden door woorden
Komt als zonnestralen
Verhalen
En weer dan opnieuw horen
Deze echo
Haec libertaris Ergo
Leids zoals dit
Poetica Nascitur Non Fit
Dus jij creëert een gedicht…
Zoals de karekiet en merels het al bezingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Hoe vaardig is de natuur, kan en mag alles floreren,
genieten we van bottende bomen en het dagdromen,
kleurt ook het weelderige gras alras ons eigen gemoed
als weer een aanstormend gloren ons ontwaken doet.…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 buiten het dorp waar
stilte het kenmerk van stil
nog Stiller verstilt in de
afwezigheid van rumoer
zwoegt het opkomend
gras zich door de poriën
van dauw om voor
het eerst het zonlicht
te beschaduwen door in de
luwte van het nog niet-weten
het herstel van na de winter
te zijn vergeten, kleine
stroompjes water voeden
de nerven die…
Kabouter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Westerwolde slurpt regen
dorstig, plassen op de wegen
gras kan er weer even tegen
dor en geel als het al was.
Het gorgelgargelt in de goten
sijpelt door in droge sloten
Poes blijft thuis, krijgt natte poten
stof wordt modder, paden dras.…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
Dauwparels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Voel het gras waar elk sprietje is opgefleurd
tezelfdertijd worden haar wortels gesterkt door hun verblijf
Adembenemend en vergankelijk ze ook zijn, diep vanbinnen ben ik ervan
overtuigd dat deze edeldruppels terugkomen met hun magie; mijn dankbaarheid nabij.…