17763 resultaten.
Wis en Waarachtig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 Die tranen
en lach
hand in hand
samen brengt
en niet zondermeer
voert naar geluk of verdriet.
Zo is zij wis,
zo ook waarachtig;
in de weerbarstigheid
van alledag.
De liefde laat,
de liefde staat bij
de drachtigheid der paarden
en de pegels aan de koelkastwand.
De liefde is geduldig
en vol goedheid.…
Ik sla mijn ogen op.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Ik sla mijn ogen op naar God de Heer
Want Hij brengt mijn heil tot stand
En blijft mij leiden met vaste hand
Hij maakte het kwade goed, steeds weer.
(uit psalm 121)…
Ik doe jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
641 Het is warm gloeiend,
en teder,
vloeit het door je handen heen.
Ik weet wat wachten is,
ik weet wat smachten is,
weet,
wat ik mis.
Niet veel vandaag,
maar ik mis...
Je ogen, handen een mond zo zacht.
Haren, vingers een lieve lach.
Een kloppend hart, fijn,
mijn hart, hard kloppend,
wil samen,
zijn.…
MET TRANEN VERBONDEN
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.084 kussen in je mond
het traan gleed je over de wang
Mijn hand streelde jou het haar
‘t voelde fijn, zo lekker lang en
We zijn ook geboren voor elkaar
Het traan verbond onze wangen…
Geen punt
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.616 Dat broze in die grijze
harde chaos waar de vlucht alleen maar
voorwaarts kan, terwijl wij terug willen,
samen hand in hand zoeken naar een
ommekeer. Dat is het punt: die hang naar
veilig heenkomen en onderdak in warm
en schemerduister samen als dat Siamese
wat ik als een tatoeage op je schets, je
overal mee wil bedekken, kleuren.…
Een hemel in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
720 En snap waarom ik voor je viel
Je wereld betovert, stimuleert
M'n blote voeten door jouw zand
Ik herken, opnieuw geleerd
Met op jouw rug… m’n warme hand…
de strijd verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.072 van de dood heb ik nu wel
elk gelaat gezien
de stille dreiging
jaren meegedragen
en ja mijn lief
ik hield van jou
op mijn manier
van de dood ben ik
niet weggelopen
al die jaren hand in hand
en hoop na hoop
in wanhoop omgebogen
geen laffer vijand dan de onze
en ja mijn lief
ik hield nog meer van jou
en nu na al dit vechten
moegestreden…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 glundert bij thuiskomst
om het boeket dat hij nauwelijks
met zijn vingertjes kan vasthouden
en wat bloeit tot diep in winters
hij, mijn kind, is de belofte in onze handen
waarin herinnering mee kan gaan…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Rubens vrouwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
940 De keuze tussen rond en recht
heeft de natuur allang gemaakt
en in de kunst der vrouw’lijk naakt
is Rubens mooi en Twiggy slecht
want schoon en rond gaan hand in hand
dat geldt voor borst en buik en bil
een mooie welving krijgt ons stil,
door ’t ronde wordt men overmand.…
EENSAMIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.213 Ooit twee-eenheid schoorvoetend door het zand
over het keuzestrand kwam de scheiding
tot stand, na totale verwijdering
doch hun overeenkomst ging hand in hand
de angel zit diep dat niemand hem ziet
dwingt een sober leven tot een besluit
of gaat men voor een ander onderuit?…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het strand
Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten
In een ervan zie ik staat iets geschreven
Mijn lieve doden staan hier hand in hand
Een transparante kring van trouwe maten
Als van de kalk het zand is afgewreven
Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…
Hoe zij gaat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.136 Daarna eist leegte de ruimte op
in het hoofd, mijn moeders hand
rust nog warm in mijn koude hand.…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.497 Dansen is dolen, is derven en zwerven,
aarzelend verkiezen en rakelings verliezen,
handen in handen staan bij het refrein;
zingen en springen, de tranen verdringen:
danst om de rozen die raadselen zijn.
--------------------------------
uit: HET STERRESCHIP (1979)…
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 ogen valt
het is als een gesprek
dat rond mijn vingers wordt gelegd
zwaarder
dan de stilte van de maan
opnieuw strijk je met je hand
over mijn haren
het gaat dieper dan aanraken…
Eeuwige bereikbaarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Als een metafoor, een beschrijving van mijn hand
een illusie vanuit de kosmos schijnend op mij.
Zo ben je er altijd, een teken van de connectie
mijn toegang tot jouw eeuwige bereikbaarheid.
Als één beeld in de nacht verlicht door de Melkweg
schitter jij in het ruim tussen onbereikbare kleuren.…
ZO GROEN ALS GRAS...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 We waren
jong,onervaren
moesten
wereld en elkaar
-aan den lijve- ontdekken
Gelukkig
waren er
-voor het oog-
verborgen plaatsjes
en plekken
De wereld
kon ons gestolen
worden
kon ons
verrekken
De natuur
in
hand in hand
dolen
door bos en veld
Langs dijken
met hoog opgeschoten
gras,waarvan
halmen en aren
kietelen konden…
liefde is…
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
712 het voortgaan
- ook na zoveel jaar -
van het levenspad
hand in hand
- sámen -
in het wéten
liefde
liefde is mooi
want líefde
líefde is...
zo simpel nog niet…
De strandwandeling
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.014 hand in hand lopen ze te sloffen
over het drijfnatte strand
terwijl de wind boosaardig om hen
heen huilt en grijze wolken zich vormen
tot een klagelijke massa
regen valt onverdroten neer op
hun reeds doorweekte en
verkleumde lijven
even staren ze naar de golven waar
schuimkoppen zich grauw en ruw bollen om
vervolgens met geweld uiteen…
Samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Door dik en dun,
samen hand in hand.
Tree voor tree,
naar boven toe.
Onze vingers zijn verstrengeld,
als gevlochten staal
om in balans te blijven.
Zo gaan we de stilte tegemoet.…
Sonnet Rutte weer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 moeten zuinig leven
Rutte schenkt weer eens uit gulle hand
wil plots met twee miljard aankleven
o wat gaat het goed met Nederland…
Eisen van je leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
883 voor altijd
even glipte alles door jouw handen
maar het was de doorbraak in jouw leven
zo zie je gewoon voldoen aan de eisen van je leeftijd…
Strijken III
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.215 Zo kent het drooggoed lang haard handen
het zwijgend schikken, strijken
tot de laatste vouw.
Onzeker als zij is geworden
is goed niet goed genoeg voor haar
dus dient de laatste rimpel steeds gestreken.…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Traditioneel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 al
bijna weg gegeven hand
mijn hart klopt voor jou
maar we leven onder
je vaders ogen vol
minzaam gedogen in
hopen dat de vakanties
snel zullen zijn afgelopen…
Gedachtenrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 hand
zijn we binnen gegaan
liefde en warmte
omringden ons spontaan
wij hebben niet meer
omgekeken omdat we
voelden dat wij hier voor
altijd verder wilden leven
wil melker
11/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 ze lacht
deelt zacht en lief
wat dromen uit om
mee naar huis te nemen
verstopt in hand
of een terloopse
schouderklop pas later
kom je er vanzelf wel op
dan ben je in haar land
nee niet verdwaald
als zomaar een passant
maar aan haar warme hand
ze laat een wereld zien
voor het eerst zonder
allerhande scherpe kantjes
alleen met…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Ik neem mijn handen
en leg ze neer op mijn buik.
Mijn ogen vallen dicht.
In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.
De vraag zakt door mijn huid
naar binnen en fluistert:
“Wat wil je?”…
achter glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 in hand applaudisserend
de overwinning samen daar te vieren
op dat wat mensen dodelijk vervalt…