3511 resultaten.
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot
gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren
en anders blies wel de wind overal door kieren
hier en daar lag het service op de grond kapot
de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten
omgeven door kapot geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond…
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste. Luik 2.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 Tussen nota’s en bonnen achter zijn raam
valt hij haast om door wat hij plots ziet:
zijn enige narcis gaat er juist aan!
Hij haast zich naar buiten en schreeuwt: stomme griet!
Blijf er af met je vingers, laat staan
Dat is mijn laatste, zie je dat niet?…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 Wanneer met wensen en wetten, tuttel en juk
beroepen vele maar roepingen weinig, de grote wereld
aan jouw raam komt kloppen, bedenk mijn zoon, bedenk dit dan.
--------------------------------------
uit: 'De tafel van de wind', 2001.…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Het was soms onbedoeld
of ik van voren leefde
of juist achterom zittend
in een lege kamer op een
stoel aan het raam dat
uitkijkt over een wereld
die zich niet grijpen laat.…
Zonder aarzeling?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 Als kinderen worden bekeken als
de wachters met verwachting of
ze de paden volgen in de norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed
beeltenissen opgeslagen naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van wereldwijde
circulatie van doorzichtige vleugels,
weggewaaid vergeleken door een raam
van betrekkelijkheid, een mantel met
een naam…
In de waan van deze tijd...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Morgen is ver weg, zover als een ster
die staat in het raam.
Zonder zorgen beleven we hoe het nu
hier is en vragen ons niet af, hoe
verder te gaan?
Onder een zwart hemeldak voelen we
ons op ons gemak.
Met een gemoedsrust die zich overdag
nauwelijks laat zien.
Maar ons dit moment ons beiden als
geen ander kent.…
Hulp
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Mijn ramen gelapt, zelfs balustrade gesopt, ach,
ik word zelf moe, beter dat ik nu stop?
Stoffen en zuigen, badkamer rein,
vergat ik dat ook het toilet weer, heel goed te zien kan zijn.
Eenmaal moet het toch gezegd,
ik ben aangewezen op hulp van anderen,
en dat beste mensen, zie ik niet graag veranderen!
Want mijn huis, is schoon!…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.970 Ik zag door het raam
de straat al verder in de tijd ontwijken.
Het daglicht vluchtte op voeten van de wind.
De eerste sterren sprongen open.
Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem.
Er trilde een spanning alsof de aarde
bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…
Zweef
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.798 Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.
Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.…
Moment
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
799 zegt ze
ik wacht op hem
dan mag ik naar huis
Pieter heeft een tekening gemaakt voor mij
kijk maar
ze houdt een wit servet omhoog
nog netjes opgevouwen, legt het meteen terug
naast het bord met boterhammen
hij wordt groot; het is een lieve jongen
zij begint zacht te zingen, opnieuw klaar
voor de geboorte
ze kijkt een dag uit het raam…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Hij gluurt door 't raam, wijl winterzonnestralen weven
Een aureool om haar en 't kind, - oogsluitend laat
Hij leunen tegen 't kil kozijn zijn droef gelaat.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 de zwaluw die de nacht
ontziet vreest het uur dat
in gebaren zijn taal verkiest
boven de zwerm met wie hij was gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze voor de ramen…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 een zwarte nacht van bloed, angst en tranen
vluchten de mensen door deuren en ramen
knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in…
Ik heb het niet zo op Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.688 wat ik thuis doe, daarvoor kraait uiteindelijk geen haan
in mijn reeds door mist omgeven donkere avondwereld
zag ik zojuist vaag zo een opgesierde ruiter rijden
merkwaardig, zo’n opgedirkte oude passant in deze koude tijden
doch hoort, wie klopt daar kinderen, schoot door mijn gedachten
die folkloristische beeltenis zag ik even voor mijn raam…
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 niets verraadt lichte kwelling
daar zijn deze huizen ook niet voor
niet voor wonen, voor kerkgang, inpoldering
en nergens sanseveria’s voor de ramen
wij kennen onze pappenheimers
onze extra bloemige eigenheimers
nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen
hoe geven we onszelf een plaats
lijn 5 stopt bij de juwelier
er zijn mensen…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 de glazige
groene snottebel
de glibberige weg
van bovenlip
naar mond
de scheuren in
de broek de vlek
op de veelgedragen
jas de gebreide kabels
op de vaak gewassen trui
de ruwe handen
schrale rode wangen
van de vrouw die
altijd zingt terwijl
ze de ramen lapt
grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan…
Moeten we solliciteren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 De regendruppels op het raam wellicht
meer betekenissen hadden dat ik kon dromen.
Zegt het anderen wellicht toch wel genoeg,
hoe een goot kan overstromen en ruiten raken.…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
een gastvrij waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik zie je door dikke druppels op de ramen,
mijn engel van lijn 8.
Jouw profiel zo afgetekend en toch zo zacht,
slechts de spiegel en het donker brengt ons samen.
Ik staar naar natte stadse straten,
naar mijn buitenwereld, spiegelend vervormd.
Een regenspoor dat mijn beeld misvormt
laat ongemoeid het gezicht dat ik niet los kan laten.…
Café herinneringen in coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Maar de deur van je stamcafé is gesloten,
door de kille ramen zie je je lege kruk,
in tranen zie je ook de andere bargenoten,
zonder je vertrouwde café zit je helemaal stuk.…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Wij zijn verbonden door klank en toon,
gezeten op een tapijt met gouden draden
vóór het raam met uitzicht op de nevels.
Het grijzig zicht dat zwaar hing
als een blokkade voor inspiratie
transformeerde in belofte.
Het thema 'muziek' vloeide halleluja als vanzelf
en vervolgens snuffelden wij in kunst.…
Koffietijd met Alberto
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
771 Hij zet de tijd stil in een hoek
bij 't raam
Bestijgt de helicon met filozie
Een weldoordacht patroon van poëzie
Vermengd met wijsheid en filosofie
Weldra zet koffie zijn geheugen aan
Laat dan Idee met klanken associëren:
Patience voor mannen evengoed voor meiden
Die hij als rederijker wil verleiden
Tot inzicht door met kennis te jongleren…
treinreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 Een donkere trein rijdt ratelend
over wissels door de diepe nacht
en volgt vervolgens het lange spoor
een man reist alleen in een coupé
er is niemand die hem verwacht
waarom dan reist hij toch door
een koffer torst hij met zich mee
gevuld met versteende tranen
hij werpt blikken uit het raam
hij ziet slechts een zwart gewelf
met daarin…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 Moedergodin
Hoe kon ik anders dan als klein meisje de Godin zien in jou
Mijn moeder was een Griekse Godin en mijn vader een Romeinse God
Ik ben een kind van de goden, dus wie doet me wat
Het wijze innerlijke kind in mij ziet nog steeds mijn moeder in de Godin, en de Godin in mijn moeder
En laatst zag ik in de weerspiegeling van een raam…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 in ’t voorjaar eens, het vroor nog dat
op ramen de kristallen kraakten, kwam Dana
op haar klompen heel den hooiweg af,
haar jas hing als van tapijt half open
op den okeren gloed van heur huid en Dana
lachte met haar lippen van karmijn
bij elke stap de koude weg als bagatel.
en macht als het paard van Bramke had ze.…
Grauw Gaza
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
588 aangrauwend ontwaakt de dag
die druipend opstaat uit de nacht
het huis ademt nog de kilte
van het duister en de stilte
die ik dromend voorbij gaan zag
met hun ziel verlammende kracht
die mij ‘n ogenblik verziltte
en mijn levenslust verviltte
grijs en grauw verloopt het etmaal
druilerig zonder zonnestraal
huizen huilen langs de ramen…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
700 een man en een vrouw wonen in het huis
de muren schuiven naar elkaar
zelfs geen benauwde plek om te schuilen
in de nacht als de man en de vrouw slapen
huilt ze vastgenageld aan de
randen van het bed
vergeten in ballingschap
‘s morgens en ‘s middags zal ze stamelen
‘s avonds zal ze voor altijd zwijgen
‘s nachts huilt de regen aan de ramen…
Lezer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
457 De buitenwereld klopt
zachtjes aan het raam,
maar jij blijft nog even
in het land van letters.
Tot je het boek sluit,
de bladzijde kust met je duim,
en langzaam terugkeert
naar jezelf—veranderd,
rijker,
vol verhalen
die alleen jij hebt gelezen.…
ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
389 ik slaap apart, dus mijn partner kan ik niet storen
ik weet, ik heb alles rondom mijn bed naar behoren
koffie en thee en alcohol vrij bier en cola
koekjes en kaakjes en zelf chocolaatjes
dus sta ik op en zet de waterkoker aan
doe net of de ochtendvogeltjes fluiten
en stel me binnen voor als buiten
door het raam nog verder te openen
en verse…