Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

D~rã~cu~lã

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren en anders blies wel de wind overal door kieren hier en daar lag het service op de grond kapot de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten omgeven door kapot geslagen stoelen en banken de holten vulden zich met klagelijke klanken iedere hoek bewoond…

Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste. Luik 2.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Tussen nota’s en bonnen achter zijn raam valt hij haast om door wat hij plots ziet: zijn enige narcis gaat er juist aan! Hij haast zich naar buiten en schreeuwt: stomme griet! Blijf er af met je vingers, laat staan Dat is mijn laatste, zie je dat niet?…

Mijn zoon

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.469
Wanneer met wensen en wetten, tuttel en juk beroepen vele maar roepingen weinig, de grote wereld aan jouw raam komt kloppen, bedenk mijn zoon, bedenk dit dan. -------------------------------------- uit: 'De tafel van de wind', 2001.…

Allen die mij voorgingen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Het was soms onbedoeld of ik van voren leefde of juist achterom zittend in een lege kamer op een stoel aan het raam dat uitkijkt over een wereld die zich niet grijpen laat.…
Pama31 oktober 2013Lees meer >

Zonder aarzeling?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Als kinderen worden bekeken als de wachters met verwachting of ze de paden volgen in de norm, ongeduldige spelers in vlees en bloed beeltenissen opgeslagen naar eigen vorm, ontspannen in de fantasie van wereldwijde circulatie van doorzichtige vleugels, weggewaaid vergeleken door een raam van betrekkelijkheid, een mantel met een naam…
Pama13 maart 2014Lees meer >

In de waan van deze tijd...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Morgen is ver weg, zover als een ster die staat in het raam. Zonder zorgen beleven we hoe het nu hier is en vragen ons niet af, hoe verder te gaan? Onder een zwart hemeldak voelen we ons op ons gemak. Met een gemoedsrust die zich overdag nauwelijks laat zien. Maar ons dit moment ons beiden als geen ander kent.…

Hulp

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 776
Mijn ramen gelapt, zelfs balustrade gesopt, ach, ik word zelf moe, beter dat ik nu stop? Stoffen en zuigen, badkamer rein, vergat ik dat ook het toilet weer, heel goed te zien kan zijn. Eenmaal moet het toch gezegd, ik ben aangewezen op hulp van anderen, en dat beste mensen, zie ik niet graag veranderen! Want mijn huis, is schoon!…
Johanna25 augustus 2014Lees meer >

Thuiskomst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.970
Ik zag door het raam de straat al verder in de tijd ontwijken. Het daglicht vluchtte op voeten van de wind. De eerste sterren sprongen open. Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem. Er trilde een spanning alsof de aarde bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…

Zweef

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.798
Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar. Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.…
F. Starik16 oktober 2015Lees meer >

Moment

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 799
zegt ze ik wacht op hem dan mag ik naar huis Pieter heeft een tekening gemaakt voor mij kijk maar ze houdt een wit servet omhoog nog netjes opgevouwen, legt het meteen terug naast het bord met boterhammen hij wordt groot; het is een lieve jongen zij begint zacht te zingen, opnieuw klaar voor de geboorte ze kijkt een dag uit het raam…

Rembrandt: De Heilige Familie, ets

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.795
Hij gluurt door 't raam, wijl winterzonnestralen weven Een aureool om haar en 't kind, - oogsluitend laat Hij leunen tegen 't kil kozijn zijn droef gelaat.…

nachtelijk geklaag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
de zwaluw die de nacht ontziet vreest het uur dat in gebaren zijn taal verkiest boven de zwerm met wie hij was gekomen een zweem van gevoelens krioelen als duizend manke jaren onder het dons dat hem scheidt van de toekomst die in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis een warme regenwind vliedt langs het open raam en hapt…
elze9 juli 2016Lees meer >

herfst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
herfst, mijn jaar getij je komt al dichter, dichterbij soms voel ik je al even wanneer ik vroeg de deur uitga de zon al schijnt, dan sta ik af en toe al wat van kou te beven en later op zo'n mooie dag dan pluk ik als het even mag een emmer vol met bramen zo heerlijk lopen door het duin of ik pluk asters uit mijn tuin en zet ze voor de ramen…
trix brocke19 september 2016Lees meer >

Nacht van bloed en tranen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
een zwarte nacht van bloed, angst en tranen vluchten de mensen door deuren en ramen knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort wordt over de wereld d' angstkreet gehoord wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde waar haat plots harten tot in…
Greta Casier13 november 2016Lees meer >

Ik heb het niet zo op Sinterklaas

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.688
wat ik thuis doe, daarvoor kraait uiteindelijk geen haan in mijn reeds door mist omgeven donkere avondwereld zag ik zojuist vaag zo een opgesierde ruiter rijden merkwaardig, zo’n opgedirkte oude passant in deze koude tijden doch hoort, wie klopt daar kinderen, schoot door mijn gedachten die folkloristische beeltenis zag ik even voor mijn raam…
leonardo5 december 2016Lees meer >

voorstad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
niets verraadt lichte kwelling daar zijn deze huizen ook niet voor niet voor wonen, voor kerkgang, inpoldering en nergens sanseveria’s voor de ramen wij kennen onze pappenheimers onze extra bloemige eigenheimers nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen hoe geven we onszelf een plaats lijn 5 stopt bij de juwelier er zijn mensen…
Iniduo5 november 2017Lees meer >

vroege straatbeelden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
de glazige groene snottebel de glibberige weg van bovenlip naar mond de scheuren in de broek de vlek op de veelgedragen jas de gebreide kabels op de vaak gewassen trui de ruwe handen schrale rode wangen van de vrouw die altijd zingt terwijl ze de ramen lapt grote witte wapperende onderbroeken en blauwe overalls aan…

Moeten we solliciteren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
De regendruppels op het raam wellicht meer betekenissen hadden dat ik kon dromen. Zegt het anderen wellicht toch wel genoeg, hoe een goot kan overstromen en ruiten raken.…

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier een gastvrij waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een ander vergezicht van blokkendozen, moeiteloos…
Pama18 juli 2019Lees meer >

De engel van lijn 8

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Ik zie je door dikke druppels op de ramen, mijn engel van lijn 8. Jouw profiel zo afgetekend en toch zo zacht, slechts de spiegel en het donker brengt ons samen. Ik staar naar natte stadse straten, naar mijn buitenwereld, spiegelend vervormd. Een regenspoor dat mijn beeld misvormt laat ongemoeid het gezicht dat ik niet los kan laten.…
Cees Sleven18 november 2020Lees meer >

Café herinneringen in coronatijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Maar de deur van je stamcafé is gesloten, door de kille ramen zie je je lege kruk, in tranen zie je ook de andere bargenoten, zonder je vertrouwde café zit je helemaal stuk.…

Irene

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Wij zijn verbonden door klank en toon, gezeten op een tapijt met gouden draden vóór het raam met uitzicht op de nevels. Het grijzig zicht dat zwaar hing als een blokkade voor inspiratie transformeerde in belofte. Het thema 'muziek' vloeide halleluja als vanzelf en vervolgens snuffelden wij in kunst.…

Koffietijd met Alberto

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
Hij zet de tijd stil in een hoek bij 't raam Bestijgt de helicon met filozie Een weldoordacht patroon van poëzie Vermengd met wijsheid en filosofie  Weldra zet koffie zijn geheugen aan Laat dan Idee met klanken associëren: Patience voor mannen evengoed voor meiden Die hij als rederijker wil verleiden Tot inzicht door met kennis te jongleren…
Max29 november 2022Lees meer >

treinreis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Een donkere trein rijdt ratelend over wissels door de diepe nacht en volgt vervolgens het lange spoor een man reist alleen in een coupé er is niemand die hem verwacht waarom dan reist hij toch door een koffer torst hij met zich mee gevuld met versteende tranen hij werpt blikken uit het raam hij ziet slechts een zwart gewelf met daarin…

Moedergodin

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 639
Moedergodin Hoe kon ik anders dan als klein meisje de Godin zien in jou Mijn moeder was een Griekse Godin en mijn vader een Romeinse God Ik ben een kind van de goden, dus wie doet me wat Het wijze innerlijke kind in mij ziet nog steeds mijn moeder in de Godin, en de Godin in mijn moeder En laatst zag ik in de weerspiegeling van een raam…

zoutarm

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
in ’t voorjaar eens, het vroor nog dat op ramen de kristallen kraakten, kwam Dana op haar klompen heel den hooiweg af, haar jas hing als van tapijt half open op den okeren gloed van heur huid en Dana lachte met haar lippen van karmijn bij elke stap de koude weg als bagatel. en macht als het paard van Bramke had ze.…

Grauw Gaza

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
aangrauwend ontwaakt de dag die druipend opstaat uit de nacht het huis ademt nog de kilte van het duister en de stilte die ik dromend voorbij gaan zag met hun ziel verlammende kracht die mij ‘n ogenblik verziltte en mijn levenslust verviltte grijs en grauw verloopt het etmaal druilerig zonder zonnestraal huizen huilen langs de ramen…

zwijgen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 700
een man en een vrouw wonen in het huis de muren schuiven naar elkaar zelfs geen benauwde plek om te schuilen in de nacht als de man en de vrouw slapen huilt ze vastgenageld aan de randen van het bed vergeten in ballingschap ‘s morgens en ‘s middags zal ze stamelen ‘s avonds zal ze voor altijd zwijgen ‘s nachts huilt de regen aan de ramen…
J.Bakx1 februari 2025Lees meer >

Lezer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
De buitenwereld klopt zachtjes aan het raam, maar jij blijft nog even in het land van letters. Tot je het boek sluit, de bladzijde kust met je duim, en langzaam terugkeert naar jezelf—veranderd, rijker, vol verhalen die alleen jij hebt gelezen.…

ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
ik slaap apart, dus mijn partner kan ik niet storen ik weet, ik heb alles rondom mijn bed naar behoren koffie en thee en alcohol vrij bier en cola koekjes en kaakjes en zelf chocolaatjes dus sta ik op en zet de waterkoker aan doe net of de ochtendvogeltjes fluiten en stel me binnen voor als buiten door het raam nog verder te openen en verse…