Alle inzendingen

Wat als mijn verhaal al een einde heeft maar geen begin Heeft het leven dan wel zin Zou ik dan voor het onmogelijke strijden Of juist alles gaan mijden Opgeven staat gelukkig niet in mijn woordenboek Dus ga ik zelf naar mijn begin opzoek

(voor Jeroen van Merwijk) geef jezelf een cijfer van 6 tot 10 aan onvoldoendes doen we niet sla een beurt over of ga terug naar de bajes gooi eens een keer hoge ogen zing een liedje in Braille dat deze keer niet aan dovemans oren is gericht droom je droom in full-colour omdat de tijd van...

Zacht heidepaars siert elke rots tussen vloedlijn en hoge bergtop

Wie geen honger lijden wil, hoeft niet méér te eten. Eén keer per elke dag, is al goed genoeg. Goed is wat de aarde ons biedt. Welvaart maakt ons verslaafd. Gezond eten wordt niet goed, in een fabriek. Minder durven eten, is wat slimme mensen, langer leven doet. Meer welzijn met ...

Toen waren wij samen in de nacht waren wij onze handen en voeten onze ogen tedere lippen één adem één ritme uitgestrekt in het hoge gras boven wolken uit zonken we in de diepte van de zee de tijd vooruit gevlogen hebben we gelachen waren we dronken van de aarde waren we dronke...

Wie een fout maakt leert het best. Wie fouten maken zijn intelligent. Wie geen fout wil maken staat stil. Wie ze wel maakt verdient kritiek. Soms straf. Een criticus is een ware meester. Critici maken nooit fouten. Dat doen alleen anderen. Achteraf.

We kussen Dat verandert alles wie we zijn, en wat we belangrijk vinden om uit te wisselen Dus spreken we steeds vaker af We doen zoveel mogelijk samen Met heel de familie plannen we de verjaardagen en bruiloften Dan vieren we het leven, en ook is er een begrafenis van tijd tot ti...

Schakels aan elkaar verbonden voor eeuwig en altijd. Als hij breekt, is het waar dat ons leven maar aan een draadje hangt. Ik heb zo’n ketting. De schakels zijn nog gaaf, de blinkende zijn mijn liefde voor de kinderen die ik baarde. Het zware slot, zijn de armen van mijn lieve man di...

ik kijk even in de spiegel en zie hem staan maar ben hem niet voel me een ander we liegen elkaar voor hij is oud heeft korter te gaan trouwens voel mij veel te jong om hem te kunnen zijn elk draaft in zijn gekozen richting door we lopen zo lang niet meer zij aan zij verloren elkaar u...

Een maand voor onze lieve vrouwendag Geldt vlakbij Beek en Donk op Eyckenlust Voor alle poezen absolute rust Geen krolse kater die 't domein in mag De lockdown heerst hermetisch overal Geen bronstig ruin, noch reu of everzwijn Alleen de merries mogen op 't terrein In quarantaine na het He...

Ziek zijn voor heel even. Ziek zijn door een klein verdriet. Ziek zijn door liefde ingegeven. Ziek zijn van een pijn die je niet ziet. Want liefde kan een hart raken. Hartstocht is een gevaarlijk spel. Kan er dan nog iets gelukkig maken? Met veel geduld kan het wel.

Meesters maken meesterwerken. Leerlingen experimenteren. Leerlingen maken onnodige fouten. Vaak knoeien ze maar wat, vinden hun meesters. Ze doen maar raak. Grootmeesters zoeken leerlingen, omdat je van kleinmeesters, veel kunt leren. De grootste fout van meesters is, dat ze geen fou...

jij warmt de wereld met je stralende energie zet licht om in kleur en plezier fluctueert in een leven stimulerend opzwepend ritme dat mensen diep in hun ziel voelen als hartslag van toen de bewegingen doen die zo herkenbaar zijn vol liefde door samen om zonder venijn als mens geluk...

Dedain is eigenlijk ook een tweedehandsjas. Een pronkstuk dat je hebt buitgemaakt op een ander. Met je gestifte lippen en je vooropgezette hermelijn, de zinnen die je in kringetjes uitblaast nadat je een achilleshiel hebt ontwaard veer je op ten koste van iemand anders. Zonder...

De fysio rept over heilig moeten. Door daagse, stipt maatvaste exercitie verbeter ik constant mijn loopconditie. Daarmee kan ik nu aardig uit de voeten! Ik worstel wel nog met één akkefietje: het spontane, nare antimetrietje.

Geduld is zulk een schone zaak, Om in een moeielijke taak Zijn doelwit uit te voeren; Dit zag ik laatst in onze kat, Die uren lang gedoken zat, Om op een rat te loeren. Zij ging niet heen voor zij de rat, Gevangen, in haar klauwen had.

Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwi...

Ach hoor het gonzen van de bijen en zie de lange rijen aan hoe dat ze op anderhalve meter afstand blijven staan tussen de wond' re melodieën met een mondmasker aan in het gareel met een mRNA vaccin als deel, en ach die bult op je arm die voelt alleen een beetje warm; niet ...

Ze moest naar het ziekenhuis. Dat was haar gezegd. Haar koffer stond klaar in de gang. Alles zat erin, net of ze met vakantie vertrok. Het kan plotseling heel weinig zijn als een mens naar het ziekenhuis moet. Ze nam die koffer altijd mee op vakantie. Hij deed haar daaraan denken. Zome...

is het een zegen een vloek nu een wolk van het grote vergeten door de wereld waait? vluchtgegevens verdwenen zijn alles van waarde bedolven wordt onder maakbaarheid? is het een zegen of een vloek als we herinneringen aan licht en donker verliezen? vergeten om elkaar onder ...

toen waren wij onder de schaduw van de bomen waren wij in het hoge gras bij de waterplas toen de tijd stil stond toen waren wij half slapend wakend dromend een zomermiddag lagen wij daar hand in hand toen de tijd stil stond zo lang geleden weggesneden uit de tijd een herinne...

samen met mijn moeder rijg ik een ketting ik aan de ene kant, zij aan de andere nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet vierkant willen worden, in herhaling vallend zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog waar het draad, zijde...

Precies waar we ons bevinden, kunnen we gelukkig worden, wanneer we dat niet zijn. Voor de dichter is dat hier, waar nu zijn vingers schrijven. Hier staat hij in zijn middelpunt, temidden van zijn eigen tuin. Straks drijft hij in zijn oceaan, die zijn eigenste badkuip is. Daarna rust hi...

ik ren over de melkweg verzamel zakken met sterren draag toverballen in mijn haar ik loop met lampionnen in de nacht vind een verwilderde tuin een oude boom waar de wind in rust een cherub aan de oostkant houdt de wacht ik zoek een meisje wil roepen maar ze heeft geen naam ik keer de...

Het afscheid duurt nu al een uur Stiekem samen beneden in de schuur. Jouw handen kroelen in mijn nek Het maakt mij opgewonden en stapelgek. Zachtjes fluister je lieve woordjes in mijn oor De opwinding in mijn lichaam gaat maar door. Jouw lippen strelen mijn mond En jouw handen liggen op...

Gescheiden Amerikaanse vrouw op oorlogspad Ook al is ze weer en luisterend getrouwd En wel met de Britse prins Harry Die van z’n vrouw geen kwaad weet Zij heeft een lange broek aan Hij werd gebroken als broekie En wel door een dode prinses Zijn moeder: ‘The People’s Princess’ H...

Een baby praat niet, toch begrijp je hem beter – dan volwassenen.

De aarde leeft zoals cellen leven. Zoals een cel leeft in een mens. Zoals de kern in een atoom. Zoals schrijvers dichten. Cellen kunnen onmogelijk bestaan, zonder andere cellen om hen heen. Deel zijn kan niet zonder heel. Planeten niet zonder zonnestelsels. Zonnestelsels niet zonder melk...

Nooit eerder gehoord Luidkeels in de openlucht Een tranentrekker. Wanneer vroeg in de morgen een fluit- of klankconcert met liefde en plezier wordt gegeven voor een bezoeker of toevallige voorbijganger van waar melodie verblijdt en aangeeft dat een dag wordt geboren, het verlangen van een ...

Het leven is een kruis met rozen. Schoon en stekelig te gelijk. Een last die jou doet blozen. Een pelgrimstocht tot in het hemelrijk, Want de weg naar God gekozen zal zeker de juiste zijn. Vrede gloort na aards verpozen in een eeuwig leven zonder pijn.