Alle inzendingen over maatschappij

In een flink Fries dorp vinden veel mensen hun weg naar nieuw werkgebouw. Talloze handen maken scheergerei, dat leeft dankzij stroomdraden. Deze werktuigjes van zoemend ronddraaien en snijden reizend voort. Ze verspreiden zich door heel Nederland, zoeken over de wereld. Grote bedragen vliegen voldaan op stormwind naar hun…

wij neologische tijdfluisteraars wij goedkope kontenbrommers wij goochelspiegologenbrokken wij zeven uit zwarte zwaarte taal wat geurend van bergen daalt naar waar wij weer verdichting zien van alles hier razend als stieren in klotennoodpijn wat niet past bij de spreidingsmaat der basisneologen als fluisteraars van tijd ook plichtplegingsdichters…

De trammen tuimlen door de lange straten; Al 't leven buiten, en de ramen dicht; Wat thee voor ons en de avond te verpraten. De lamp streelt rustig ons voornaam gezicht. Inbrekers, wurgers, rovers en piraten, En de eerste Zondvloed en het laatst Gericht - Elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten. O thee! o vriendschap! o kalmerend…

Het verschil tussen religie en een sekte zit vooral in de omvang van die gekte ook voor elke terreurgroep geldt dat ’t aantal aanhangers is geteld een maf idee begint op kleine schaal dan gaat de massa ermee aan de haal zo ontwikkelt een individuutje zich tenslotte tot een instituutje dat handelt in kleinzielige taal wees daarom alert…

Vele mensen vluchten weg uit hun land vol dreiging verblijven beschermd in het gastvrije Nederland dat ondanks zijn klein-zijn en reuze grote bevolking een geliefde fee heeft met de naam Verdraagzaamheid de wondervrouw spreidt haar armen medelijdend en liefdevol over wie hier heil zoeken maar wordt tegelijk beloerd door een struise demon…

Ik werk samen met AI ja, ja met AI AI is mijn collega nooit fysiek op de zaak nooit ziek, zwak of misselijk nooit op vakantie of een dag vrij AI werkt prettig mee werkt niet tegen nog niet zo ja, dan ga ik slaan met het accent op ontslaan d'r uit, over en uit heb altijd nog mijn eigen ik mijn eigen intelligentie waar AI niet tegen…

Zo’n sterrenmunttheemuts zwevend als een loops hondenteefje in antroposofische vormeloosheid gekleed met haar abge-eckte denkraam Zo’n zorgkostenverhogende nietsnut kwijlend als een geil hondenreutje in egocentrische betekenisloosheid gekneed uit geldbeluste hoogmoed Zo’n pittig en kek kapsel-type schooiend als onbegrensde bitch in narcistische…

Zie ze toch genieten sloffend door de shoppingmalls de retailparadijzen de gekortwiekte vogeltjes softijs in de kuikenknuistjes druipend langs onbeduidende miezemuizige koopjestruitjes achter donkerbruine zuilen over kinderkopjes kibbelend gebakken sticks van visdingen ‘met saus!’ op het plein waar ze ooit rollebollend uit het café…

<< VOOR DE IMMER GOEDLACHSE EN SCHALKS OGENDE SKALD >> In de hektiek van retrograde goden die ongemerkt op kinderkoppen sluipen voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend als blinde vinken in het straatgewoel langs toys are us en in de zaak van bart de bakker leeggeplunderd achterlatend zie ik een taartpunt op mijn onderdanen met zolen…

Ik ga hier in het openstaande raam met uitzicht op het leeuwendeel der woorden voor 't grootste deel verspreid in dichtakkoorden niet al bij voorbaat tonen hoe de as de wielen draaiend in beweging zet de crux waar het om draait de quintessence de kern, met op het eind pas de conclusie die geef ik niet voor niets prijs aan de wind…

Oude ogen spatten zilvergoud spuwen met gespreide armen. In akkoorden sterven klanken van verloren moedergrond. Valrijpe tsavoriet hangt aan een vezel in de tijd slechts één vinger duwt de wijzer voort. Ik klamp me vast aan kettingen van ijzer om mijn enkels sterven stenen op de kade laaf ik mij aan de hoogste poort. Kalmte danst…

Vanoggend was my gedagtes lig en ek het deur die klein woud naby my huis gestap Ek wou vanoggend 'n bietjie vrede vind soms is dit te besig by die huis En dan probeer ek, saam met my vriend, in hierdie geval die hond, wat ek baie liefhet, om vrede te vind, om die geestelike strik te ontvlug Ek is een van die massas mense wat deesdae op soek…

Als we inwaarts stromen, twintig vingers in één hand verschuiven kiezeldromen lippen strijken door mijn haren. Onder kruiend ijs liggen wij wang-aan-wang zoeken het koren bij de bron. De paarden zijn gestald, vreemde volkeren uitgebeend, is het psalmenlied versteend – het processiepad verworden tot een uitlaatplek voor honden. Laat…

Dit is een land zonder slaven van multinationals, het scheelt veel Minder geldverkeer, vliegverkeer wegverkeer en dataverkeer Voor vreemden is er hier weinig werk, we zorgen voor onszelf Doe jij dat ook maar Ergens waar je kans maakt Bij ons moet je niet zijn We hebben genoeg aan elkaar, zonder buitenland status en vakanties waar je…

Doelloos scrollen op sociale media op zoek naar een betrouwbare pagina. Sinds AI zijn intrede heeft gedaan kan het nogal eens misgaan. Revolutionaire technologie met veel fictieve informatie. Intuïtie volgen, onderscheiden echt of niet. Is het geloofwaardig wat je ziet? ONS denken uitbesteden... voor een gedicht, heel speciaal. Het resultaat…

Zien, horen, voelen; het lijken willekeurige woorden, maar in de hedendaagse tijd waarin er veel gebeurd We veel moeten verwerken, en altijd maar aan staan; er geen tijd is voor rust en verwerking Brengt het ons ook allemaal nieuwe inzichten in onze gezondheid; mentale gezondheid…

In an insane world, a sane man must appear insane - Kurt Vonnegut De straten zijn grauw en zien er bedreigend uit en de gebouwen lijken net kolossale monsters Auto’s racen langs Zombies aan het stuur Bezeten Allemaal waanzinnig Al die gezichten om me heen Grijnzend, afwijzend, angstaanjagend Ik kan nergens heen Ze zijn overal Al…

Ik leef niet in een land van bergen van tergende dalen zonder einde tussen bomen donderende draken noodzakelijke tovenaars of -essen door hekserij brandende pruttelbrij. De varens zijn vooralsnog op ware grote meerderheden van de bloemen en bijtjes zijn al uitgestorven of gaan straks dood alles wordt steeds uitgesprokener minder in onbetrouwbaar…

De stad verhief zich uit de wijde sneeuw, En ‘k zag een donkre schaar uit het loodgrijze Komen op het geelwitte van de sneeuw. Het leek een groep van afgematte slaven. Het waren arbeiders en ‘k sloot mij aan, Zoals een broeder doet, En door het donker licht trokken wij daar heen. Ik kende hen allen door het schittrend licht, Dat de Liefde…

Zorgwekkend hoe willoos, als lamgeslagen kudde makke schapen, we ons in het zelfde kringetje laten leiden, keer op keer, op keer op keer. Hoopgevend dat vele enkelingen de overtuiging delen dat gezond verstand duurzame waarde heeft daar waar het algoritme ons duur komt te staan.…

Hij zit daar, gebogen, vingers langs glazen kusten waar geen golven meer slaan. Zijn ogen zijn lampjes in de nacht, zijn gedachten scrollen voorbij van drama naar Dopa-Mine. Een junk zonder naald, een gebruiker zonder roes, maar zijn fix is een feed die nooit opdroogt. Hij daalt in een schacht van licht, hakt kleine vonken uit zichzelf,…

Ik voel me speelbal van stromen in massa slingerend van golf tot golf kolken langs kliffen vloeiend vanaf strand tot verre horizon hier stijgerend als vurig paard. Dan weer blinkende vlakte weerschijnend zon en kusten dragend verre verbinding tussen hemel en aarde. Als een speelbal gedreven in stromende massa's geen drijfveer kennend…

Het is moeilijk rijmen. Frenetiek bezig met niet sterven voor een leven niet langer dan vandaag. Geen geblaas over luchtvervuiling. Dat bederft de atmosfeer binnensmuurs. Het is moeilijk rijmen. Dan de verkoop van ideeën. Ze zijn couteus geworden. Steeds slimmer, aldus het leenwoord, knijpend in onze huiden. Dat vonden jonge…

Met striemen op mijn lippen, staar ik, ogen dichtgeknepen. Is mijn knokkels’ bloed verdwenen rondom ijskoud roestig staal. De benen die mij dragen hebben wiegen tot kunst verheven. Schreeuwend geeft de dief een stem, aan de Noordpool van mijn dromen. Waar ik in het zand leer kruipen zijn de afdrukken vergaan. Tastend zoek ik rebabs klanken…

Ik droomde dat ik vrede zag ojee, de mensen zijn van slag: volledig onberekenbaar ze delen alles met elkaar! Maar toch, wat men er ook van zegt mijn droom is echt wel echt mijn droom is echt wel echt Ik droomde dat ik vrede zag en liefde als bij toverslag wordt zonder dwang of overmacht vrijwillig in praktijk gebracht: het pleit lijkt eindelijk…

Steeds meer mensen worden miljonair steeds meer mensen leven in armoede steeds minder mensen vinden werk steeds minder mensen lezen poëzie Steeds meer katten in het nauw maar een hond blijft altijd trouw steeds meer rivieren die opdrogen of buiten hun oevers stromen Steeds meer vissers vangen bot en vallen buiten de boot steeds meer mensen…

In het hier en nu zien mij oude wijzen prikken opgeheven vingers beduusd de mond gesnoerd staar ik naar nodeloze wetten. Is inkt aan het vergrijzen. Hoor het vurrukulluk commentaar van Apollo en van Zeus bij de geboorte van de dagen is de grens een te bouwen thuis genieten nieuwe kleuren, oude geuren. Where the hell zijn wij, habibi?…

De vrede vliegt te pletter op het glas van de volksgezondheid de salarisschalen de huisvestingsvooruitzichten het democratische gehalte van onze onmin de nieuwe natuur. Oorsuizingen? Hersenletsel? Oude natuur? De vrede vindt de moker die hij nooit is kwijtgeraakt. Achter het glas het woeden van de vrijheid. ---------------------------…

hij zou bijna beginnen te geloven in complotten en theorieën waar zelfs de zotste honden niet voor op hun knieën gaan hij zou bijna onnavolgbare wegen dezer dagboekidioterieën vol leegte vloekend vullen met Sodom- en orgieëntaal hij zou bijna het dark web erbij halen of zwarte-gaten-fantasieën waar hij liever praten wil over de…

Vluchtelingen worden bij voorkeur vertoond voor het prikkeldraad van een land in Europa dat zijn grens gesloten houdt vluchteling het is zo'n veilig woord je vergeet bijna dat het een mens is eens vol van het licht van zijn toekomst verknald door het streven van een machtsbeluste dictator mensen knippen gaten in prikkeldraad zwaarbewapenden…