Alle inzendingen over oorsprong,bestaan

De wenteltrap draait ik stijg en daal tegelijk wie was hier het eerst?…

Je kan mij toch zo niet achter laten en verder gaan hopend dat wind, regen zon en maan zich zal bekommeren om mijn bestaan gaf jij dan niets om mijn zijn voorbij de herinnering van pijn schrijf voor mij jouw oorsprong in naam zodat ik kan bestaan…

Ik vraag niet meer naar einde of oorsprong Het pure bestaan lokt tot een verrukkelijke val.…

een baan van licht en golven worden zilver - schubben van een vis er is sprake van ruisen regelmaat en oorsprong zl 040606…

dood vuur is er nog slechts aangewakkerd wil het niet meer worden op mijn schreden keer ik terug naar waar de vonk eens oversloeg…

Daar waar eenvoudig nog zo gewoon was Handen die de aarde tot schoonheid maakten… Nederland in oorsprong.…

De zon - haar stralen strak op zijn gericht zodat zij komt tot leven geen duisternis blijft onverlicht het Licht is haar hergeven De roos verheft zich boven 't gras de mus begint te zingen onbekend met hoe zij was en hoe haar knoppen hingen De symfonie der natuur begint Hoor! Hoe zij op klanken zint Nu de bron is opgedoken Kijk! Hoe…

rivieren zingen uit eeuwenoude bronnen forellen springen…

Met mijn eigen oorsprong Had ik niet veel van doen, Anderen hebben die Voor mij gekozen, Zelf stond ik daar buiten - Maar ik moet het er wel mee doen…

en alle graveertechnieken Z'n takken kennen alle winden en hebben oude fietsen, hevig onweer en kerstverlichting doorstaan Deze boom wil z'n leven in het rijke bos, waar hij vandaan kwam Het kwam er nog niet van en het zal niet snel gebeuren Z'n takken hopen op veel vrienden en willen weinig horen: Wil niemand dan even in stilte bestaan…

gedragen door jaren heen de lange versleten doeken licht verhullend onderweg naar een oorsprong de randen rafelen al tot mini in het verschiet toch zie je nog net niet waar de zoektocht eindigt draperieën vol betekenis worden pas ontsluierd na de openbaring van het innerlijke verstaan niet langer beschermend wel draaglijk in het weten…

Je liet me je oorsprong zien - recht tegenover de plek waar je terecht was gekomen. En ik dacht: wat ijzig ver heb jij hier af moeten dalen.…

De gedachten zijn ervan doordrongen, bloed pompt zich door de aderen van de onderwereld mijn vezels bewegen als longen in het gras, de oorsprong van het licht verbindt zich in een gedicht.…

Eeuwige word je genoemd - Jij die mij doorleeft En met nauw'lijks Hoorbare vleugelslag Mijn gevoelsoppervlak Doet rimpelen - Jij die in mij het licht Brengt dat het donker Aanraakt en verdrijft…

in de schemer van toen waar bomen fluisterden zonder woorden en paden zich bogen naar het onbekende droeg ik een wereld in mijn handen licht als adem die nooit om bewijs vroeg een wolf kon spreken een meisje kon verdwijnen in rood en terugkeren met ogen vol geheimen niets hoefde waar te zijn om waar te voelen later leerde de dag mij namen…

nest meer in nabijheid geen donker boven haar de ranke lijnen onaangeraakt de glans van zwart verblekend onder het ochtendlicht de stilte om haar heen een langzaam dichtend zicht hoe licht kan iets geworden zijn dat ooit zo dicht verbleef hoe ver kan iets geraken zonder dat het verder zweeft een lichaam zonder warmte een oorsprong…

in mijn bestaan is op het leven gericht…

Liefde.. geven en nemen, de oorsprong van het bestaan, wetend lief… met jou! kan ik alles aan….…

Kain was landbouwer Abel was herder Kain was gevestigd Abel was nomade Kain sloeg Abel dood het was zijn eigen broer en God gaf hem een gerechtvaardigde straf in plaats van boer blijven moest hij weggaan en zelf nomade worden dat is dus de oorsprong van het nomadische bestaan vertelt het verhaal terwijl je een zandstorm ziet…

Niets is zo complex of het is terug te projecteren tot een dimensieloos punt de oorsprong van een volmaakt bestaan ‘ik’ als middelpunt van de cirkel ik knoei wat met de straal stel deze op één en meander langs een sinusvormige lijn door een kunde die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel sos-castoa overbrugt mijn onbegrip…

Daar ligt mijn oorsprong, onder wortels verscholen, in de beek, in het gras ja, ook in het licht dat sprankelt over het water mij in haar schaduw laat dolen. Hier ben ik in het lijf dat mij bindt schijnzekerheden in een rationeel bestaan tot de roep van een meeuw lonkt, ik haar ademloos volg en vrij van zwaartekracht zal gaan.…

Ik kom uit bij de wortel En verdeel mezelf Onberekenbaar Spijt kan nooit vergaan Verdriet blijft al keer ik terug Oorsprong beheers ik niet Eenzaamheid ook niet Zelfs mijn eigen lichaam Weet niet van mijn bestaan Dit leven ken ik op mijn duim Dat zuig je er niet zomaar uit Maar leef altijd nog met de dag In mijn hart spreek ik Geef…

Trappen naar boven Trappen naar beneden Decennia Glijden voorbij Er is het nu Het heden En de oorsprong in het verleden Beloftes Vroegere profeten In het toen Veel geweten De oorsprong gaat niet voorbij Maar blijft In het heden Gaat de trap naar boven of naar beneden…

te kunnen dragen schoorvoetend aanvaard ik de jaren van ontdekkend bestaan pas op de helling van mijn voelbaar verscheiden blijkt het om de Minzame te gaan…

Weer zal de kerk vullen van voor tot achter toe zelf stoelen worden bijgeschoven de kerkenraad wordt niet moe ieder geniet van de viering kerstboom prachtig opgetuigd en overal hangt versiering, een behaaglijk warme sfeer schone liederen worden gezongen over herdertjes en engelen die in een kleine stal samen loven onze Heer. Maar die…

met zee als oorsprong beroer ik mij als een vis in eeuwig water…

Het hart ontschilt De bron vloeit De oorsprong vervloeit…

ontginnen van wegen in de oudste oorden van het geboorteland als het proppen van vergane dichten en opnieuw beginnen in de geest van de oorsprong…

wild van smaak en vooral oogstrelend verflauwt de streekverwant sterk in oorsprong, bescheidenheid siert het omschreven karakter voedzaam geurend aan de middelen van bestaan, de velden verstrooid met andere soorten, bestoven door hun ontelbare geliefden..…

De zomeravond valt zwoel over de groengezegende zomertuin mystieke flora snakt naar regenwater groente wortelt dieper in oorsprong van eenzaam plantaardig bestaan onder de begieting van de mens honingbijen bestuiven zoete bloemen geur van weemoed omringt het licht van een volmaakte volle maan ik wandel langs de borders van het tuinpad…