Alle inzendingen over waanbeeld

Onverwachte tintelingen laten een grijze massa kraken, scheuren meedogenloos door het stof der geboden, dwars tegen elke sleur in, langs ondenkbare vormen, ongeschreven normen, verboden vruchten, restanten van verbrijzelde verlangens en onvoorspelbare kluchten, richting de uitgebluste delen van menig levensvuur, door het beeld dat spontaan…

Zonneschijn zal het waanbeeld verbleken 't wordt van een heel andere kant bekeken.…

mijn heilsbloemen dragen vrucht, wenken gedachten vangen lucht voor vogels tegen kromheid van aarde plantaardig huichelgeil en nepkonijn, strek tot uiterste waanzin, ruik honingzoet hars, druipend uit wonden ontwaak uit ontboste droom, kruid van vochtige gronden…

ik heb zo vaak uit losse hand je lichaam op papier gezet nooit verder dan het silhouet je sloot voor mij je dromenland ik zag de onschuld van je ogen maar hoorde niet je dubbeltong die suikerzoete tonen zong en mij keihard heeft bedrogen hoeveel codes ik ook kraak jouw lichaamstaal is ongebroken dit terrein blijft altijd braak de sleutel…

ik vecht tegen dit gevoel dat met zwaar geschut mijn hart doorzeeft tot jij verdwijnt en met jou de warboel ik vecht en relativeer want verliefdheid is een waanbeeld het is de loop van een geweer…

Hoeveel eert u een waanbeeld? Meer dan alle prestaties van alle personen om u heen? Hoelang blijf ik voor u een schim? Hoelang blijf u mij nou negeren? Hoelang moet ik blijven bidden, tot dat u mij ook zal eren?…

Laat mijn fantasie Een fantasie zijn De werkelijkheid Snoept, Van wat slechts In mijn dromen bestaat Gesuikerde waanbeelden Vormen mijn fundament Wat niet sterker is Dan welk kaartenhuis dan ook Laat de storm van werkelijkheid Mijn kaartenhuis van fantasie passeren Geef mijn fantasie een kans…

Liep achteruit op de gang van zaken die gedaan waren zonder keer het volle gewicht van loden spiegelbeelden persoonlijke waanbeelden vol valse metaforen koude adem snijdt in zachte kelen buiten tegenwoordigheid van elke tijd vergeefs op zoek naar tijdloze vergetelheid…

kan niet meer nuchter denken verstand vertroebelt door psychische waanbeelden ik wil onbereikbaar zijn dan ben ik onkwetsbaar rondom is het stil maar in mijn hoofd is het alsof de donder mij grijpt telkens weer glipt het geluk mij dwars door de regendruppels heen…

ben afgedaald op donkere tonen naar de catacomben van mijn geest een duister schimmig rijk waar opgesloten zit wat is geweest spoken uit de werkelijkheid in halfdood trance zoekend naar balans in waanbeeld reiken zij de hand een welkom om te kiezen voor hun kant ben in doodsangst weggevlucht snakkend naar de waarheid van wat…

Vrijheid, neem me mee, naar de mooiste plekken, die je kent Vrijheid, pak mijn hand, toe, verlos me van de pijn Vrijheid, sla je open, glans met al je glorie, wees mijn waanbeeld Vrijheid, zeeën, bossen, laat me zien wat leven is Och vrijheid, draag me met je mee, Ik ben op zoek naar oneindigheid.…

zuiver mij van haat van angst en van verlangen verwijder onzekerheid valse bescheidenheid en agressie ontvoer mij in eeuwige vriendschap corrigeer mijn waanbeeld van bestaan doceer mij omtrent harmonie in verloren liefde promoveer mij tot spil in eigen leven geef mij mijn plek…

Ik ben niet meer bang voor moordenaars Nu ik het water heb gezien Waanbeelden en illusies Zwevende gezichten, vriendelijke schilderijen Schoonheid als ruilwaarde Als één schaap over de dam springt Valt de rest in het water Demp de putten, red het kalf Verwarrende gedachten Lopen we doelloos rond?…

Als mijn gedachten loop ik rond in kringen achter het beeld dat ik heb geschapen van jou al zoek ik rechte lijnen wat krom is buigt mijn brein niet recht daarom loop ik over paden waarover ik waarheid zoek in hoop op zegen.…

kwamen maar ook de zoete geur, van vergeten geluk Nee het is nieuwbouw waar ik in woon strakke hoeken, tafels, wanden alles volgens een uitgemeten patroon ik kan er mijn hart niet aan verpanden Doe mij een pittoreske boerderij met rondom een prachtige hei waar de wolven kippen kelen en geesten 's morgens je tenen strelen Waar waanbeelden…

Hij heeft ons niet belogen, die droeve kwelgeest toen hij sprak: "Er bestaat helemaal geen verbod, zij niet voor de hemelse wraak toch zo bevreesd, eet van de mooiste vruchten en wees als een god." Vandaag breken jongeren alle wegen open, ouderen doen wat hen jarenlang was ontzegd. Jonge meisjes laten witte paarden lopen over paden die hún…

in een poging te schuilen in mijn schaduw voor de zon struikel ik lelijk over mijn eigen ik goddank breekt alleen mijn schaduw iets...…

Waanbeelden nemen mij in hun ban. Wordt mijn ziel al naar beneden gesleept, Of is dat slechts mijn gedachtengang? Nog een oorverdovende knal, En nog één.…

weegbreeblad tracht twee gescheiden strengen doordrenkt van levensnat duurzaam bij elkaar te brengen vol overtuiging in de weer hurkend in het droge gras maakt ze paren en probeert hetzelfde keer op keer beide handen dan besmeurd met rare smurrie die niet hecht draait het kind zich plots een slag frommelt nog kort en schopt het waanbeeld…

Luister welke kant de wind hier opwaait, hoe ongestoord hij grip heeft op de mens die leeft met waanbeelden en vrij intens gehaaid het gras voor anderen wegmaait. Met het eind in aantocht, haast elke wens vervuld, voelt hij zich dan toch nog genaaid als hij de film van zijn leven afdraait en zijn waaibomenhout ziet voor de lens.…

Dat de tijd alle wonden heelt, maakt recht wat krom is, de onbuigzaamheid een goed dat vluchten op vergeten lijken doet en waanbeelden tot werkelijkheid vlecht. Inhouden doe ik adem of jouw bloed aan de familieband nog waarde hecht.…

Is dit een waanbeeld, een fantasie van een te naïve ziel, een gemoedstoestand, een euforie die mij plotseling overviel? Neen, dit behoeft geen dure woorden, dit verdraagt geen valse schijn. Is dit niet de definitie van 'gewoon gelukkig zijn'?…

Mijn schizofrene waanbeelden verstopte je in een luciferdoosje, die je als flessepost naar Aruba gooide, maar het spoelde weer aan, in de vleselijke havens van Joosten, Van Houten, Kerseboom, Jinek, Mok, Soutendijk, De Lange, Soepboer en ga zo nog maar even uren door.…

Heet mij niet vals en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart Om u: gij zijt mijn liefde, altoos.…

van ontwijding de kuil van de vooruitgang door voortschrijdende verzen welluidend neerbuigend duikend in de diepte van de bekentenis van ieder mens dat geschreven werk eenvoudig doch dubbel als zinnige kerk vol vrijheid van verachting een tocht door de verwoesting van regelrechte regels doorwrochte doordrammers lonkend naar het waanbeeld…

muizenissen grote, kleine gebeurtenissen in de nacht hoe ze het humeur soms droef ontstemden pogingen die je deed, op eigen kracht je zag niets in de kleuren waarmee werkelijkheid schetste een wereld die in arm en rijk werd verdeeld je kwam nooit achter de deuren waarmee het geloof je vaak kwetste leegte bleef stil, als een heilig waanbeeld…

steeds wanneer woorden dreigen te vertalen in een niemandsland waar daad noch krijger bij machte is om met liefde zijn houweel te slijpen aan trots en het waanbeeld dat er een god drijft op de stem van vaderlijke uitingen buigt mijn hoofd, zinkt mijn toebedeelde gedaante in zwijgen, een stilte die me raakt, me verhardt en de waarde van…

ontsnapping Zo rijpt het bijgeloof Het minste teken brengt de hel Een slang in een snavel Een gloed van vlottende kleuren De gestalte van een voorouder Dan richt men het kruis op En preekt men boete De rechtvaardig moet kermen tot het graf Wie afwijkt wordt verstoten De menigte spoelt over de aarde Een gevaarlijke wei Verteerd door waanbeelden…

Mijn harnas was een waanbeeld van beschutting geworden Het verraad van mijn lichaam was door ijzer verzwaard. Ik kan niet meer teruggaan naar waar ik ooit was Om de geest van de tijd in het heden te breken.…

Het meanderen van waanbeelden liederen van verloren tranen het eerste zachte maanlicht in de beschaving van verlangen naar de eenvoud van de dood de droevige stilte van de stilte je brengt het dichtbij jouw bruine verdorde gras deprimerende schaamte door jou ben ik mijn kompas kwijt.…