169086 resultaten.
EN DE OUDSTE IS: 111 jaar van de 2500 honderdjarigen in Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 In de wachtkamer van de dood
kan je lang wachten op je beurt
eenmaal in de spreekkamer zelf, zeer
opbeurende medische mogelijkheden
oud worden was nog nooit zo makkelijk
en als Christen kan de Messias wel even wachten!!…
naakt zoals zij was
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
19 ik heb haar begraven
legde haar geruisloos ter ruste
in diepe donkere aarde
ik heb haar ter aarde besteld
grondeloos zoals zij was
in zwijgend zwart zand
ik droeg haar naar de grafkuil
spitte haar lagen om
dekte haar leegte toe
zonder woord of bloem
heb ik de taal begraven
naakt zoals zij was…
de drempel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Op school ben je echt een karakter,
de leraar zweert, je bent een sieraad.
Maar bij de voordeur breek de meter,
alles stoort en de sfeer wordt kwaad.
Die paardenbloem was wild geplukt
beveiligd tussen de tassen en de stress.
Nu mist er één blaadje en je bent gespannen,
dit is verschrikkelijk , niks minder dan dat.
Je kijkt niet zomaar…
Ondeugende Koek…
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
85 Wie te serieus in het leven staat
zal nooit lulkoek eten
terwijl lulkoek best smakelijk smaakt
naar suikerbrood en honing
wie schaterlacht is daarom koning
Wie te serieus in het leven staat
zal bolle bitterkoekjes vreten
geen lachrimpels krijgen
want sombere rimpels hangen treurig
als donkere gordijnen, naar beneden
Wie te serieus…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
Zeldzame kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Dag mijn vriend.
Het was vreemd,
geruststellend
dat iemand als jij
bestond in dezelfde tijd als ik.
Niet iedereen laat
iets achter
dat stil blijft bestaan.
Dag mijn zielsverwant.
Jij verscheen
op het moment
dat ik langzaam onzichtbaar werd
voor mezelf.
De stilte was
ook een taal
die jij beheerste.
Dat vergeet een mens niet.…
De wereld in ons huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
17 Ik zit in de stoel die mijn contouren kent,
naast mij de boekenkast, een gestapeld monument
van andermans gedachten.
Elke rug een onontdekte straat,
een stad waar ik doorheen kan dwalen.
Het blauwe licht van het scherm glanst.
Met één vingertip breek ik de muren af.
De wereld stroomt vloeiend onze kamer binnen:
continenten, oceanen, verre…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
30 Lees hier waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien…
Het struikelblok
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
26 Wisdom begins with wonder - Socrates
We werpen onze eigen barrières op
soms uit noodzaak
soms uit vrees
vertoeven we achter
de onzichtbare tralies
van ons bestaan
en creëren onze eigen kerker
omsloten door angst en ego
doorlopen we ons pad
sommigen zelfs nooit
enig inzicht
of vermoeden gehad
van de onderliggende oorsprong
die…
Het filmnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
14 Het filmnegatief
laat het stralende licht uit --
onze ogen zien.…
Actief
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
22 de letters die ik schrijf kijken mij aan
en ontmoet mijzelf in het beeld
weet dat ze van links naar rechts gaan
en zorgen dat mij geest zich niet verveelt
alhoewel diep en spontaan de borrels komen
en mijn vingers dit in aantikken vertalen
(mijn lijf is verder passief, deels nog met dromen)
blijkt er toch wat zinnigs op te halen
-…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
25 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
Erfgoed
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
82 Ik zag vandaag een molshoop in het gras.
Ik voelde voor het mormel geen genade
en pakte uit de schuur een scherpe spade,
ik vond dat actie gerechtvaardigd was.
Het beestje kwam tevoorschijn en riep scherp:
‘Afblijven met je poten van mijn terp.’…
Dode Hoek
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
41 Gelukkig weet men
fietsen aan de
rechterkant,
schrijven inmiddels
met rechterhand.
Dictators- een hand
zonder twijfel
aan verstand,
alsof een rechterhand
verwant moet zijn
aan het vermijden
van de linkerzijde.…
Klotsende triremen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
33 Laten we eerlijk zijn,
de woordenfontein
der afkortingman
met een jee en een cee
nadert stilaan
het bedenkelijk niveau
der randdebielen
wier oren tuiten
aan de voet van de oevers
van gortdroge greppels
der drooggevallen
wadi's van kali's
Zolang de triremen
met geboeide roeiers
het luizige luipaarden
volk dat zijn leuter…
Het begon met een lach
gedicht
3.1 met 25 stemmen
13.211 het begon met een lach die onbekommerd van de springplank
duikelde, op het plat van het water,
en nog eens en nog eens en nog eens,
tot de lach, zoveel harder en grijzer, binnen bleef.
ik doe niet meer mee,
schreef de lach,
de tanden hebben het koud gekregen.
het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht…
Uw aanschijn blank en kalm
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.054 Uw aanschijn blank en kalm,
uw wezen zacht,
ze zijn een stil gebed,
geheim gedacht.
------------------------------------
uit: Vroege gedichten (1870)…
Liefde en geweld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Toen de teerling is geworpen,
Schonk zij mij haar lach,
Liet me proeven van de nectar
Van haar roze rode lippen.
Mijn wereld is tot aan d’einder
Gevuld met al haar liefde,
Waarin ik me aan laven mag,
In de geur van mirre en jasmijn.
Maar mag ik mijn ogen sluiten
Voor alle onmenselijkheid
Van de wreedheid van mensen.
Het verkrachten…
Overwoekerd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
35 Daar sta je dan, vol van alles
Als een tuin die overwoekerd is
En te popelen staat om gewied te worden
Alles om je heen overweldigt je,
je wordt verstikt
Belemmert ieder zicht
Het frustreert je enorm,
tot diep in je wortels
Wachtend om waargenomen te worden
Zoals die ene bloem,
daar in de wei
Waarvan de kleuren en vormen alleen
maar…
Ad absurdum
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
46 Ik zweer op het hoofd
van mijn dierbare moeder
die het ooit heeft gevolgd
maar nooit fan is geweest
van dat paneuropese kweelzangvogelfeest
een beetje misschien
in het zwartwit begin
maar een wassen poppetje
op blote voeten en spaanse
lala troubadours op visite
dat was niks voor haar
doch voor de elite
ik zweer als zij leefde…
Levenslust van de Vlieg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
26 Het brommen vult de kamer,
dom en hardnekkig,
ik sla met de waaier
links, rechts, vergeefs –
het zoemen ontwijkt.
Levenslust is geen lieflijk goed,
maar dit hinderlijk gonzen
dat geen rust duldt.
Ik wijk uit naar de schuilhoek,
ontsnap de soldaten van de Keizer
die mijn hekeldichten vreest,
toch schrijf ik door.…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
112 Verdwaalde vlinder
draagt stilte tussen vleugels
en vindt geen wind mee
Onder het zachte ochtend-
licht droeg ik mijn gedachten als natte
bladeren met mij mee, te gevoelig voor wat ongezegd
tussen mensen bleef hangen en nergens zeker van behalve van het voelen zelf.
Langs het raam rustte een
verdwaalde vlinder alsof ook hij niet wist…
Beelden
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
31 Westbroek park/beelden
‘k Wist niet waarom
‘k er vandaag heen wilde,
moederdag
en alleen.
Vader bezocht het park
voorheen geregeld
want woonde er dichtbij
Maar bij ‘t naderen van een beeld
herinnerde ‘k me,
dat ‘k daar ooit een foto
van genomen had
met onze kinderwagen,
eerste zoon
Nu, was ook jouw beeld
in mijn hoofd…
WOLKENSPEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 In de grauwe lucht
grijpt gerafeld donkergrijs
in gebroken wit:
een engel der tekenkunst
werkt daar met verdunde inkt.…
De kus…
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
322 Zij zal nooit vergeten
de kus die hij haar gaf
zonder te vragen
zonder haar aan te raken
belandde hij op haar mond
ze schrok en keek hem boos aan
toch ontvlamde iets in haar lichaam
Zij zal het nooit vergeten
want het was de allerlaatste dag
dat ze hem zag
daarna verdween hij
zonder te vragen
en leeg waren haar dagen
Zij speurde jarenlang…
Blesssuregolf
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
71 Ach, wat een drama nou voor trainer Koeman!
Voor Simons, Schouten, Memphis en De Ligt
Is geen lichamelijk herstel in zicht
Waar moet dat met Oranje straks naar toe man?
Of neemt de bondscoach naar de USA
Gewoon maar zelf zijn voetbalschoenen mee?…
Het open vlak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
36 zenders spuwen harde vectoren over de kaart
het lexicon marcheert in haakse lijnen
een raster van claims bezet de ruimte
clash van doctrines in dwingende cadans
staccato signalen eisen het nulpunt op
dogmas botsen tot een felle ruis
dan kantelt de matrix
alle frequenties vallen vlak
de dwingende ruis lost op in wit
geen zendmast die de…
Sint-Bavokerk Kanegem (B)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
32 Het witte licht
valt ongehinderd
op de blinkende plavuizen.
Hoe schitterend de gewelven,
hoe ingetogen de neobarok
van pastoor en architect!
Hoe uitnodigend
deze 'kathedraal van te lande',
om nader te treden
tot U,
mijn Heer en mijn God.…
spectrum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
31 van lente doortrokken
is het strijklicht op een avondmuur
hun stralen houden zich stil en zijn
met wolkenvuur doorregen
wat zal hiervan nog overblijven
of standhouden op ‘t late zomeruur
hier, in zure venen
langs velden en strakke wegen
is het kleine groot en het kostbare
kortstondig voor een oneindige dood…
De sluis van Hellevoet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
55 O nee, niet weer, hoeveel zijn het dit keer?
zo’n honderd heetgebakerde figuren
in roze - dwaze moeders met hun kuren
nu loopt een vrouwenmars weer uit de hand
Ze rukt aan poorten van de Hellevoet
de sluizen wijken, zwarte lavagloed
stroomt door de straten van het achterland
van de gemeente Voorne AZC
Daar kijft het eigen volk eerst…