Alle inzendingen

De trein glijdt langs schapen, zon zakt achter bomen, avondrood vertoont een blauwe maan, maar ik voel mijn hart sneller slaan, want ik ben bijna bij jou. De plek waar ik zijn mag, daar waar de deur altijd open staat. Je warme lijf, je lieve lach. Jij staat daar, met ogen die stralen, armen wijd, welkom, lief en zacht. Als de nacht…

tijdloos lang breng ik al bij hen diepe herinneringen naar het heden op zwart-witte tonen en houten pedalen bespeel ik wat vergeten lijkt, ieder heeft zijn eigen gebeden verleden de klanken naderen telkens weer de harten waar denken nog enkele weet heeft van prevelen en vrome verhalen maar door mijn toedoen hun diffuse geesten naar het…

gangen vol dwalers zoekend naar de dag ik kom ze tegen mijn kamer is stil sereen tussen bomen geen kille leegte de merel zingt nu het lied vult de rust vogels in het groen de dag is gevuld stilte die ademt ik ben niet alleen…

Hé, hallo! roepen ze tegen hun buren op het feest in de zaal van het dorpshuis Kratten drank, plastic stoelen en schragen met theelichtjes op schoteltjes, zo armzalig Wat lachen ze, openlijk handtastelijk in nette kleren uit de tijd dat ze jong waren wat ze nu weer zijn, proost! Alsof er niets is gebeurd want vanavond kijken we weg…

jij zong het lied over de poort je zag het toen open staan helaas was jij toch zo bang om dood te gaan spreken daarover kon ik met jou helaas niet meer elke keer werd jij verdoofd zozeer voor ons nog op deze aardbol rest het volledig vertrouwen dat dit hemels geluk ons wordt gegeven zonder angstcomplex een…

Waar je ook stemt, je wordt als vorst ontvangen met bonzend hart is op jouw komst gewacht gehoopt dat je verschijnt, maar niet verwacht dat jij jouw plicht vervult voor hún belangen Ik heb er één op 't oog, een zij, geen hem ik hoop dat zij het haalt, dankzij mijn stem!…

Wanneer de dageraad ontwaakt en zacht het eerste zonlicht raakt, verschijnt hoog boven water en land een wijdgespannen, zwijgende hand De grote vlieger- zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede…

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan Door dorre woestenijen, Om na de nacht saam moe weer op te staan Uit duistere valleien. Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen, Een stijgen tot het licht, En niet oneindig zijn en ook niet rijpen Tot innerlijk gezicht. Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig Dolen in 't labyrint…

De leugen kan traag zijn moe niet vooruit te branden, kan dik zijn kortademig amechtig of zelfs dood -op sterven na- maar als het om de waarheid gaat dan springt zij op en begínt toch te rennen... juich de waarheid toe maar geef nooit een cent voor haar kansen ---------------------------------------------- uit: 'Daar zijn woorden…

Ga stemmen op bijvoorbeeld Leefbaar Zeist Op Hart voor Haarlem, Samen voor Bourtange Veendam Vooruit of Bemmelse Belangen Of kies de Snelsonnettendichterslijst Gebruik dat rode potlood dus massaal En stem lokaal straks in het stemlokaal…

Een vlucht tegen Wil en dank Een vlucht naar de fles en de drank Goed is het niet voor me geweest Maar ik dacht dat ik zo m'n zorgen kon vergeten Soms wist ik niet eens meer waar ik was Totdat iemand mij de weg wees Het is een verschrikkelijke tijd voor me geweest…

met het kwade valt soms beter te dichten, ergernis kan zoete inspiratie geven van nu zal je het beleven ik ben er helemaal klaar mee klaar met jou, wat denk je nou altijd die zure commentaren klagen van je doet het fout schrijf zelf maar eens wat ik heb het helemaal gehad twee tegen één is gemeen en dan met 9 pseudoniemen mij krijg…

we klooien maar nog wat want we hebben niets beters te doen ik zeg dit, mijn vrouw zegt natuurlijk dat een briefje op de koelkast met de gebruikelijke zoen al die jaren, we hebben er niets van gemaakt voor mij drank en het sigaretje, voor haar bingo en spa citroen de avond alléén is het enige wat me nog smaakt Zij wou toch ouder worden en andere…

Plotseling hoorde ik hem zingen even na zevenen mijn dierbare merel na jaren van ondenkbare stilte teruggekeerd op zijn oude nest. Ik pakte mijn telefoon zette de recorder aan hield hem gespannen en stil buiten het raam. Vast en zeker een teken uit het niets een korte serenade ‘eine kleine Nachtmusik’ —speciaal voor mij? met melodieën…

Een beeldenstorm valt uit de dageraad bizarre waanzin knalt door het raam als de wekker wakker kraamt Nee, nee, laat me slapen tril me, tril me langzaam Jij bent het drukventiel dat opendraait graai groengele boeketten uit het verse gemaaide gras Adem door de gaatjes van mijn mondharmonica draai de volumeknop van mijn ballade…

Er klinkt muziek in mijn hoofd. Een deuntje dat nooit wijkt. Het zingt over jou, van wat eens speelde. In elke stilte, fiedelt viool gestrijk er pingelen oude piano’s, net als in onze kroeg vol herinnering, fluistert het door vroeger tijden. In trage, schorre stemming jouw lach, een refrein dat blijft hangen. Je handen, het couplet van…

beladen met verwachtingen kwam hij als laatstgeborene in het gespreide bedje van falen waar elke lichtstraal gebroken werd voor het tot glas verworden kon in opgeblazen zuchten in de oververhitte luchtstromen van verwoestende eenzijdigheid van onvervalst valse hoop afgetuigd met teleurstellingen ging hij als eerst gestorvene als gebundelde…

De Boekenweek, het jaarlijks boekenfeest Het stimuleert ons om een boek te kopen Sla ook weer eens een dichtbundeltje open Het leven is veel rijker als je leest Voor het geschenk, dat boek van Hendrik Groen, Hoeft u het dit jaar echter niet te doen…

De bezette, laaiende stad verwoest door het leger des heils Angst & slijk versterkt door mortieren Vluchtenden aan het kruipen in brandende kelders Het horen van vuur en het zien van kogels verbrandt voor altijd je gezicht en menselijkheid…

“te vroeg om op te staan, te laat om nog te slapen” alsnog vroeg ze of ik mee wilde gaan terwijl ze wist dat ik wist wat mij te wachten stond dit was geen horror in ochtendstand doch een wildemansrit rond de honderdtachtig per uur wat zij minimaal vroeg van pandjesklanten -zoals zij zei zij droeg die strakke rok tot boven…

Die avond, die avond nog, en een roos die bleef liggen. Het riet zei iets, het riet zei het weer, zacht in het water, zacht en nog eens zacht. O water, krinkelend water, waar gaat gij, waar gaat gij heen. De roos bewoog niet, de avond ook niet, alleen het riet wist mijn naam. Ik bleef staan, ik bleef nog staan, bij het veld…

--- — korte fluister Op de vensterbank een zucht, een oude zucht, niemand raakte hem nog aan. De wind zegt namen, zacht, te zacht om te blijven, te zacht om te verdwijnen. De kast weet iets, de kast weet het nog, in het hout trilt iemand na. Ik verzamel stiltes, leg ze naast elkaar, de zwaarste blijft bij jouw stoel. Jouw…

Loomheid door de regen Laat me even niet zweven Zit aan de grond genageld Met voeten in de vette klei Kan ik noodzakelijk aarden Weeg ik even mijn waarden Die van theorie en praktijk Van het hoofd en lichaam Opstijgen deed ik genoeg Fantasieën die ik meedroeg Met de handen in de grond Even geen hersenschimmen Die bewaren we voor…

‘k Was net bezig alles te benoemen waar ik zo tegenaan liep in mijn huis, de volle kast bijvoorbeeld, de enorme overvloed, alles dat ik bewaarde, toch geordend, of die wil het te ordenen zelfs touwtjes, eindjes wol, garens, elastiekjes, de zaden en takken die wortelen in een vaas, dankte dat alles want ieder ding had ook ergens…

In het diepste geheim wordt de Ark voorbereid Zo veel mogelijk dieren, van sommige twee, van andere slechts één De wezens van licht uit een andere dimensie helpen mee Noach redt zo veel hij kan Zijn kennis is van groot belang Een samenwerking op het allerhoogste niveau Er is ook al een planeet gekozen waar ze de hele boel zullen…

de druppels kletsen op het water van de slingerende beek het is alsof je niet alleen gaat maar al durend begeleid wordt door een intieme zachte stem, van een contactzoekende prater de stroom meandert door de laagte van het Dommelland ik kom hier met graagte zelfs het vroege riet, klein en gebogen lijkt mij te willen roepen kom, heb ook…

Dit spiegelpaleis lijkt heel gewoon omdat het alles breekt in googol wezens en objecten en nog meer weefsels enzovoorts enzovoorts Ondoenlijk het geheel te zien Alleen met gesloten ogen kan het, een geheel denken van losse mensen en zien dat ze niet los bestaan maar in alle spiegelstukjes leven en bewegen, ook wij - alleen blindelings…

Kom ik dan niet verder blijf ik achter bij de rest dan is dat geen probleem ik vind het toch wel best Het gaat niet om het winnen verliezen doen we allemaal behandel elkaar met liefde in het leven is dat cruciaal…

Nie dis daardie dae wat stadig dra *) een witte druif ek es in afrika fris en fruitig tussen al het fee staat mien kop te gloeien wor ek sta Ek sta op disse sait soms houtgerijpt as sauvignon fris, stuvend van karakter met tonen van hard gras en tropisch fruit soms mild tussen de fee van chardonnay Soms word ek tussen drijfsant fan de…

veel commentaar wordt gekuist wat raaskallende stroompjes juist geopend bloot kan leggen in de zon zodat zij opwarmen kunnen voor een [eventuele] volgende ronde -ting- zodat het leven een kans heeft in helder dromend water met bij tij en weide een plons een opdwarrelend wolkje zand of modder met lodderige beestjes -ting- -ting…