Alle inzendingen

Zijn populariteit slinkt met de dag Zijn oorlogen, de hoge brandstofprijzen Gesjoemel met de Epstein-file-bewijzen Hij liegt, bedriegt, doet alles wat niet mag Steeds vaker wordt nu ook hardop beweerd: Die aanslag toenmaals was geënsceneerd…

Tussen grijze steen groeit stil en zonder woorden een klein koninkrijk…

Er ligt een gehaktbal in de toonbank bij slagerij Tack, hij flirt ongeremd met de rundstong in het vriesvak, hij lonkt naar de niertjes en de leverpaté en staart in het lamskroontje haar decolleté ... "Sorry !" zegt hij opgewonden, "Maar het vlees is zwak !"…

Op de dag dat Gij zult zijn alles in allen zal ik kunnen liefhebben wie ik nu niet aankan wie ik nu niet ken. Op de dag dat Gij zult zijn alles in allen zal ik onbeschut staan en geheeld, en onverdeeld wie ik nu net ben. Op die dag zal ik weten wat ik nu vermoed, op die dag zult Gij heten vreugde, overvloed. Op die dag zal ik zwijgen…

Mensen om je heen Vragen: "gaat het goed? Je ziet er niet uit als jezelf Weet je dat je bloedt?" Bloedt in je geluk En bloedt in je talent Waar ben je toch mee bezig Ben je zo verwend? Dat je denkt dat wij het niet zien Niet voelen of benoemen Denk toch eens aan ons En hoe wij ons zouden verzoenen Met het feit dat je geen geluk vind…

Hubris leidt momenteel het land conservatief wil ’t liefste kussen alle kluisters aan de keten zo begrenzen ze het geweten ze zouden zo zichzelf sussen van veel boeken en de krant stoken zij het liefst een brand waakzaamheid is dus geboden tegen narcisten met hun noden nederig lijdt nu het hele land…

Wanneer de avondzon op rijst, De neerslag geleden is Dromenvangers hun werk willen doen Verwerken in dagdromen Opstaan van donkere angstige gedachten Onrecht dat scheefgetrokken weet Het lichaam, de geest die belast is Zoekende naar opklaringen 'brood dat gebroken is…

Ergens aan de singels ligt een omheind veld waarin verstild verzonken velerlei klanken schuilen zuchten van hen die voor het leger werden gekeurd kreten van de krijgsoefening enige bomen kijken tevreden neer op de geschoren bruine grond die wacht op inzaaien en spoedige beplanting rijen bloemen langs het hek laten al hun kleuren…

Ik dop, jij dopt, wij doppen onze boontjes liever zelf We willen wel aandacht, maar mijn hoofd staat daar niet naar als het me niet zo goed gaat al zou ik een vriendin graag bijstaan wanneer het haar niet zo goed gaat Ingewikkeld is het wel om gelukkig te zijn en te veranderen om gelukkig te zijn of niet…

Tussen hemel en aarde spant zich een stille lijn, een koord waarop de mens zijn dagen weeft. Het geloof tilt onze blik omhoog, naar waar het licht de maat van goedheid geeft. De wet staat lager, stevig in de grond, een grens die waakt wanneer wij wankelen. Zij fluistert: hier stopt het kwaad, en houdt de schaduw van ons handelen klein…

een vogel wipt van tak naar tak een sprongetje hier, een hupje daar, en wat zij achterlaat is kak en onder die tak op het pad stapt iemand stapje hier, stapje daar, en wat de vogel achterliet plakkend aan zijn laars en ruikt nog lang daarnaar…

Achter schaduw op de muur brandt het vuur voor morgen de toekomst vloeit daar helder open als een geschreven boek waardoor je rond kunt lopen Onze ogen zijn stekeblind ons denken beperkt als zomerwind we zien het nu, maar vinden niet alles wat ontastbaar in schaduw staat terwijl om ons heen immens veel energie bestaat Wie in de vierde…

Er zijn er die over mij zeggen... wat weet ik niet - ik was er niet Ook zijn er die iets gaan beweren... Niet ik want ik ben er niet bij Een stuk of wat zijn er die zeiden... Ik niet - was nog in nucleo Er zijn er geweest die beweerden... Niet ik want ik was er nog niet Wie heeft het lef te bezweren Ik ben nemo laat die er maar buiten…

We groeien door de tijd met onze reusachtige voeten maken de wereld klein met onze reizen dat maakt ons groot als goden de tijd zit in ons hart de ruimte op zak, in ons hoofd. Een kamer is een doos die ons bevat maar wij omvatten het huis wij varen uit in het donker ontsteken de nacht met onze dromen. -----------------------------------…

Er is geen tijd. Wat gistren was is wat vandaag me een liefde wijst. Herdenken: ongedronken glas dat morgen laaft en spijst. Wat is me droeve scheppings-daad en baren in 't gelaat der dood?: een kindje dat aan 't schaatren slaat daar 't wemelt in mijn schoot. Welke is de krankheid die me pijnt bij dreigend komen en vergaan?…

Zullen we overvaren, vroeg de oude veerman aan de wachtende jongeman. Morgen, zei de jongen, is nog vroeg genoeg. Kan ik overvaren, vroeg de grijsaard aan de jonge veerman. Kan het morgen zei de jonge veerman. Morgen, zei de grijsaard hoeft het niet meer en zakte dood ter neer.…

Kijk naar boven Oogjes toe Je protesteert Maar probeert Want je hoort De stralen naderen Telkens spannend Het afspoelen Van je hoofdje Flink zo Het is gedaan Nog onzeker Je de oogjes opent Ja, alles is nog daar Dan neem je Het bootje En duwt het Met al je kracht Onder water…

Droom van onzichtbaarheid ademt uit jouw liefdesbrief over een verliefde vreemdeling: Liefhebben zal in dit werelddeel anders zijn, woorden zijn bloemen in jouw regennachtlente karakters vormen nieuwe woorden een brief, die jij niet had verwacht liefhebben zou de wereld kunnen veranderen, dat denk je brieven spreken over jouw eigen…

er passeert een gebeurtenis vastgelegd in herinnering in de naam van zelfzijn van ondeelbaar en uniek in de kersentuin tussen de stambomen het verschil overwegend en overdenkend tussen voordien en daarna…

Lintje Ik stond vanochtend bij de voordeur klaar Omdat men mij wel vroeg zou komen halen Er waren hier en daar al wat signalen Mijn vrouw ging met haar vingers door mijn haar Zei met haar lieve stem: ‘Wat ben je netjes’ En in haar ogen zag ik binnenpretjes Maar dat is al ’n uur of acht geleden De wethouder is vast verkeerd gereden…

Bij vlagen waaide er een nieuwe wind Door neotsarisme van sovjetbewind Brezjnev, Chroesjtsjov, Gorbatsjov, Jeltsin Zelfs Poetin klonk ooit redelijker Maar het dagelijks leven verlicht niet Honger, armoede, vele soorten lijden Siberische onderdrukking verbrijzelt hoop Navalny streed voor betere tijden Hij bleef moedig terugvechten Ze konden…

Ik draag mijn lot tussen letters die schuiven als kiezels over een tafel vol kansen. Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk maar jij vindt altijd dat ene dat glanst als een schelp in het licht. Je zet quartz, mythe, fjord, woorden die ruiken naar verre kusten, terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil. Toch houd ik mijn plank vast…

wegen zwaarder hogerop, de ladder stopt niet bij een paar missende treden maar overziet wel de vele misstappen met hun goede orde gehuld in nevelen verder kijken werpt een nieuw licht zonder de mooie bergdalen te vergeten een beter uitzicht geeft richting aan alsmede het rotsvast vertrouwen.. in wat komen gaat.…

wij keer op keer elkaar uitdovend vuur elkaar verdampend water wij telkens weer elkaars zon elkaars zee ziedend weer onze zilveren golven…

Dorre kleuren kale grens- heuvels na de winter kleine vlekken, gatenijs en bevroren modder Oefenen om het land te verdedigen tegen barbaren altijd tegen barbaren die van binnen zijn wat wij van buiten lijken te zijn: primitief in takkenpakken machtige Enzilochmannen het klassieke lopende woud met grote warme handen en wapens bewezen…

We zaten onder het afdak terwijl het bleef druppen langs de rand van wat we hadden gezegd. Woorden lagen open tussen ons in— kapotgeslagen zinnen waar niemand nog doorheen kon lopen. Jij keek opzij. Ik naar de grond waar water zich verzamelde zonder te kiezen waarheen. Iemand verderop lachte alsof niets verschoven was. Wij zeiden…

In diepe duisternis een vonk van hoop die blijft branden stil in de nacht In diepe duisternis gloeit een vonkje van hoop, niet bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden. Onder mijn broze huid beweegt een trilling die zich langzaam opent zonder zich te verklaren…

Die avond vertrok een auto richting snelweg en de honden blaften niet het dashbordvak was leeg op een kaart van west-europa na een pak tissues een aangebroken rol pepermunt er woedde koude oorlog in mijn hoofd we reden zwaar weer tegemoet tegenliggers voerden groot licht in de verte wij naderden de interzone niemandsland het…

Grau, theurer Freund, ist alle Theorie Und grün des Lebens goldner Baum. Goethes’ Faust Zeg mij waarom, ô Vrienden, wilt ge uw brein Met allerhande dromerij bevrachten? Is de geschapene wereld u te klein, Dat ge immer ijlt naar ’t rijke der gedachten? Is al ‘t genot dat de aarde bieden kan Te zouteloos, te smaakloos u, mijn Vrienden? Waant…

Zij handelde impulsief, Gewoon in het wilde weg, Zonder na te denken. De gevolgen waren groot, En ook heel erg fijn, Zij daarvan erg genoot. Ze blijft daarom impulsief handelen, Dat is nu haar blazoen, Kan zo nieuwe wegen bewandelen.…