170572 resultaten.
Afvalhopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Werkloosheid en
onredelijke eisen:
je kunt pech hebben
van school komen in een tijd
zonder mogelijkheden
en na gaan denken
over wat het allemaal voorstelt
die gemiste carrières
die mogelijkheden
die je maar moet zien
waar te maken zonder
teleurgesteld te raken
omdat je zinvol had willen leven
goede dingen wilt doen
voor mens en…
Regen zonder vragen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
24 neonbanden aangetrokken
in stilte voelbaar
een onheilspellende dreiging
hangend boven de tuin
ze zaten dicht op elkaar
onder dalende druk
regen zonder vragen
met gaten in de sokken
opgehokte stokken
in neonhokken…
Zij ziet mij zitten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
35 Zij ziet mij zitten, starend door het raam,
Tot mijzelf komend voor stromende taal;
Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam
Van kromme wegen en verzonnen praal.
Ik laat mijn leven bloeien op de site,
Aan alle lezers met blijvende dorst;
Daar, voor de hoogste harten, waar het draait
Om kloeke zinnen als smaakvolle worst,
Waar ik de droogste…
Leonoor
poëzie
3.4 met 16 stemmen
4.506 Leonoor, mijn lieve licht,
Voor uw oog de zonne zwicht
Met haar blonde stralen,
Die gans niet, in mijn gezicht,
Bij zijn glorie halen.
Vonken folie aan die git,
Gitten met uw gouden pit,
Bliksemt niet zo fellijk
Dat het hart, dat u aanbidt,
T' ene maal verwellek.
Lieve Leonoor, gij moordt
't Harte dat u toebehoort
Met uw lieve lonken…
Broer
gedicht
1.9 met 31 stemmen
23.159 Hoe ziet hij er uit?
Strak. Hoe is-ie?
Stoer, maar ook lief.
Wat voor kleren draagt hij?
Stoer, maar wel netjes.
Hij heeft een strakke trui.
Laatst belde hij.
'Hallo met Anjo.'
'Waarom bel je?'
'Zomaar, ik wou weten
hoe het met mijn grote zus is.'
Lief hé?
Ik wil wat vaker bellen.
Dat is toch wel belangrijk.
Is hij al eens bij je…
De Beul van Bosnië
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
36 De Beul van Bosnië, hij is gestorven
De opgelegde straf was: levenslang
Voor velen veel te mild nog, ben ik bang
Die man was immers in en in verdorven
Hij stierf in hechtenis, zoals bedoeld
Ik ben benieuwd hoe Karremans zich voelt…
121
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 opeens loopt er iemand voorbij
die je even langer aankijkt
niet omdat je hem kent
maar iets in zijn gezicht blijft hangen
een lijn langs zijn ogen
hoe hij zijn hoofd houdt
je zet er geen naam op
en toch neem je hem mee naar huis
ooit staat een jongen voor de spiegel
ziet een gezicht dat hij kent
maar niet van wie
zulke gezichten liggen…
Afwezig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Je had er niet moeten zijn
Toen we elkaar ontmoeten
Je had er niet moeten zijn
Toen we elkaar beter
leerde kennen
Je had er niet moeten zijn
Toen we het erop waagde
Je had er niet bij moeten zijn
Op al die gedwongen momenten
Je had hier naast mij moeten staan
Zodat ik nog eenmaal, in je hand kon knijpen…
Zegeningen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
22 Hoe anders dan verwacht verlopen soms je dagen,
je hoopt op iets dat maar niet komen wil.
Toch zijn er andere ontmoetingen en groeten,
een mailtje uit een niet verwachte hoek.
Zo wil ik dankbaar zijn voor zoveel kansen,
voor zon en regen, voor de daagse dingen;
soms wil ik dan heel graag weer zingen
en blij zijn om zoveel dat werd geschonken…
Ferlangst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
41 ik soe de kleur
fan dyn stim
fêsthâlde wolle
dat dyn ûntblomjende siel
yn myn hert
in werklank fynt
dy’t skurt en bliuwt
dyn eagen bliuwe hingjen
yn in liet
wylst lippen
wurden skraal
en driuwend tútsje
en ûnderwilens hear ik
dyn ferlangst
dat gjin oar
ea sjen kin…
Lieve ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Ik wil je zien.
Ik wil met je lachen.
Ik wil samen met jou een cadeau uitpakken.
Soms te snel, dit leven.
Soms te traag, dit leven.
Wil je met mij jong blijven?
Wil je samen vrienden blijven?
Wil je samen herinneren aan de mensen die er niet meer zijn?
Wil je je hart openstellen
voor alles wat nog op je pad komt?
En kijken hoe de tijd…
Natuurweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
25 De regen heeft mij lang geleden
al verbonden met de wereld
Mijn hoofd lijkt zich dan
in de bliksem te bewegen
Alsof de natuur,
in grootsheidswaan, zichzelf
door mij laat sturen
en de rommelende buien
de liefste vrienden zijn…
De eerste
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 beschoot ik pas
toen hij niet meer te zien was,
de tweede
had ik raak na drie keer.
Vandaag
staar ik naar mijn liggend geweer.…
TEGEN BOUWEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Naast Breda 's
lange statige Burgstdreef
vol koele bedaagde eiken
liggen wijde velden
waarin hoge pluimen
en dichte struikenrijen
klankrijke poelen omgeven
daar zingt gemengd koor
van kikkers en watervogels
sterke paarden leven samen
in hechte broederschap
smullen naar hartenlust
van taaie plantenwarboel
de open wildernis
tussen…
Altijd zonneschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Mijn gedachten zweven her en der,
In verleden en heden, in fantasie,
Laatste heb ik aardig onder de knie,
Er vreemde en mooie dingen zie.
Ik beleef fijne dingen steeds weer,
Geniet van dingen niet kende eer,
Omarm al die mooie gedachten,
Waar ’k nooit op hoef te wachten.
Ik zing en fluit het hoogste lied,
Soms in gedachten, soms hard op…
Aanvang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
74 Het Tibetaanse paard verzette geen been
De vulkaangeest verspreidde roet
De krabben klauterden naar de rand van de mand
De prairies vatten vlam
De walnotenboom verloor zich in de kleuren van de aarde
Aanvang van het ongezegde…
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
40 het dier beweegt langs de rand
van het riet
het water volgt maar noemt haar
richting niet
een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf…
Watersnood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Voorzichtig plassen, meisjes aan de ene kant
De jongens doen het om het verst en nonchalant
We zitten in de goot, wat doen mijn billen zeer!
Jeroen duwt zich omhoog, hij houdt het echt niet meer
schuin staat hij achterover, steunend op de pan-
nen van het dak, maar krijgt daar moeie benen van
Zijn moeder maakt zich zorgen, bidt en smeekt…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
30 nog niets wetend van al die doden
die nu nog ademen in de vlijende
wind die hen voortdrijft tussen
het onherbergzame van gaan en komen
en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de…
Boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 Onder de bomen
valt de stilte langzaam neer
licht rust op de huid
Onder de kruin ontstaat een zachte omslag,
waar licht zich mengt met schaduw zonder grens,
een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt,
alsof de lucht er een andere helderheid draagt.
In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar,
niet als afwezigheid, maar als een…
GRONINGEN
gedicht
4.4 met 14 stemmen
5.309 Stad, langs uw blinkend water liep ik voort,
ik zag uw markten in het morgenlicht,
ik heb van u gedronken en gedicht
en 't stromen in uw aderen gehoord.
De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.
En zijn die u bewonen nors…
GRÖNNENS LAID
poëzie
3.7 met 459 stemmen
69.834 Van Lauwerzee tot Dollard tou,
Van Drente tot aan 't Wad,
Doar gruit, doar bluit ain wonderlaand
Rondom ain wondre stad.
Ain Pronkjewail in golden raand
Is Grönnen, Stad en Ommelaand;
Ain Pronkjewail in golden raand
Is Stad en Ommelaand!
Doar broest de zee, doar hoelt de wind,
Doar soest 't aan diek en wad,
Moar rustig waarkt en wuilt…
Uit een ander vaatje tappen
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
66 De diesel- en benzineprijs gaan weer omlaag
Naarmate er om olie wordt gestreden
Jojoot die van omhoog weer naar beneden
Stabiliseert het nog, dat is de vraag
Jawel hoor, bijt nog even op uw tanden
Na 50 jaar geen vaatje meer voorhanden…
VAKANTIEKLACHT MADAGASKAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Beste reisbureau, schrijft een man uit Nunspeet,
het betreft de Madagaskar-trip die ik zopas deed :
linguïstisch ondervond ik nogal wat hinder,
ik ga dus beslist niet meer naar ginder
zolang de hoofdstad daar Antananarive heet ...…
Poëzie voor jou en mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
43 De oude en de nieuwe tijd
glijdt ijlings aan ons voorbij
zo ook de poëzie voor jou en mij
wij zijn tot vernieuwing bereid
Als stijgend en dalend poëzie getij
creërend en spelend als water met klei
afwisselend maar niet voor goed voorbij
zoals het licht aan de horizon teder en blij
Verdwijnt ook weer het dolgedraaide
onaanzienlijke…
zonder polsstok
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
44 het ruwste randje is eraf
van helse dagen en de daden
die ooit snijden zouden
door te luid geuite raden
van immer klinkende stemmen
zonder één vraag naar de wegen
die nooit afgelegd zouden kunnen zijn
en al wat schijnbaar nog is verzwegen
hoe zeer dat een mens sterken moet
als de lichtvoetigheid blijft behouden
wat dan weer kan leiden…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
43 Blauw, wit en rood langs een sloot,
valse vlaggen hangen zielloos rond.
De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.
De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege…
juni 2026
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
59 Haar vingers strijken over de haarfijne barsten
in het metselwerk van de oude muur
Aan de overkant ziet ze
de teergroene bladeren van de linde
Breekbaar in hun schittering
de hemel straalt in een onpeilbaar blauw
Haar vingers blijven halverwege
een barst in de oude muur steken
Juni loopt op haar einde…
Dolly Parton
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
67 En nou is Dolly Parton heengegaan:
Helblond, voluptueus en dus bekoorlijk.
Dat klinkt in deze tijd zéér onbehoorlijk,
Maar ja, ik heb haar op mijn netvlies staan.
Met Kenny Rogers zong zij echt subliem
Uit volle borst(en) “Islands in the stream”.…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
28 hoe het huis eruitzag
waar ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts…