169516 resultaten.
ode aan het bed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Ode aan het Bed
Er is een plek, zo stil en breed,
waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden.
Het bed, geliefd en vaak bespot,
een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot.
's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt,
dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan.
De dekens, als een…
Vaderdag zonder jou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
5 Zijn zware stembanden vonden licht.
Felle tonen waaiden mijn woordenboek binnen
en werden samengevouwen tot
‘’welkom op deze zondagmorgen,
waarbij je dromen mogen uitkomen’’.
Voor mij geen droom,
maar een nachtmerrie,
die blijft aanslaan
als een lamp
die eindeloos flikkert
boven een kamer
waar schaduwen stilvallen.
Dus ik probeer ‘m…
Voor zij die streden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Hoor mijn loflied
over diepste verlangens,
seks en perversie,
over BDSM en kink.
Over connecties,
een vanilla
vreemd.
Hoor mijn zwanenzang,
over leven en liefde,
de onvermijdelijke dood
en de invulling,
schaamteloos,
trots,
open.
En als de muziek stopt,
dan was ik wie ik was,
zonder opschmuck.
De wereld vreemd.
Een vrijheid
bevochten…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
27 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
VROLIJKE SOKKEN VOOR MIJN VADER
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
20 Dribbel, drabbel, druisje
wie loopt er door het huisje
het huisje van mijn ouder met zijn man
op deze vaderdag: mijn bloedeigen papa
mijn papa die gaat wel kraken (74)
en gaat ook meer zuchten slaken
maar voor mij is ie de man van
van beweging en nog van veel meer VAN
ik heb hem dus heel vrolijke sokken gegeven
zodat ie heel vrolijk…
Recessie Partij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
18 Kijk niet naar het verleden
niet naar de statistieken
die dienen te stijgen
en zo de afgrond verdiepen
waarin je niet durft te vallen
Draai je liever om, stap terug
en leef zoals oude mensen
eenvoudig, zonder illusies
over wat je nodig hebt
Zet zoveel stappen terug
dat je weer tijd hebt
om niets te doen
Kies als geuzenlid
van de splinterpartij…
Geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Vreugde kan nooit te lang duren,
Verdriet duurt veel te lang,
Verdriet en vreugde gaan nooit samen,
Geluk is nergens te koop.
Alle drie horen bij de liefde,
Gaan hand in hand met partnerschap,
Hoewel dat is heel bijzonder,
Vinden we dat allemaal heel gewoon.
Geniet daarom zolang het kan,
Wees je steeds bewust van je geluk,
Om dubbel te…
Slagen in het water (4 zeezwemtochten)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
32 In een minuut 60 slagen
worden 3000 per tocht
Met vier kom je op 12000
Rekenkundig onderzocht
Tel daarbij de trainingsuren
Binnen, buiten heel jaar door
brengen we 300.000 keren
onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
vroeg bezorgd een dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach dominee,…
Zomer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
18 De zomerzon brandt fel
en velen zuchten,
we zien natuurlijk liever
alleen de blauwe luchten
maar regen is ook nodig
en bloemen zijn zo mooi,
als brengt het onweer schade
aan heel die zomertooi;
Laat ons nog even wachten,
-we oefenen geduld,-
dan komen koele nachten
en is de droom vervuld.…
Stilte in bloei
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
50 Zomerse stilte
boven de vlinderstruik
één witte vlinder
Wacht stil tot vlinders
rond je dansen. In je verschijning
herken ik nog de waarde die mij ooit bewoog
je mee te nemen toen je diepte gaf aan een lege plaats.
Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 De stof die om haar schouders valt,
is geen gevangenis, geen muur,
het is een vrije, bewuste keuze,
een eigen kompas in het uur.
Niemand meet haar waarde af
aan de plooien van haar kleed.
Maar zie de ware schaduw vallen,
waar het krijt de lei niet raakt.
Een meisje dat naar buiten staart,
terwijl de poort haar wereld sluit.
Geen boek dat…
Van ver pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Eigenlijk woonde ik mijn hele leven
kennelijk te ver.
Of misschien was het anders
en was jij degene die verderop lag.
De rit naar mijn huis,
naar hoe ik leefde,
bleef een afstand die zelden werd afgelegd.
Ik kan de keren nog tellen
dat je kwam.
Bijna op één hand.
Tellen doe ik niet meer.
Nu weet ik alleen
dat ik werkelijk te ver…
Een hap uit de wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 Je moet het maar
proberen zeggen ze
alsof een eerste keer
een lucifer in
de regen is,
je strijkt, je twijfelt
heel even is er vuur
vanaf de eerste
hap begint het,
een mond leert
melk, later
kersen en afscheid
we nemen kleine beten
uit de wereld,
terwijl de wereld
tegelijk
haar tanden in
ons zet
soms kleeft leren
aan…
Vaderdag
snelsonnet
4.5 met 10 stemmen
45 Er vlogen bruine sneetjes, vers gesneden,
en eitjes, sapjes, koffie door de lucht
Wat maakte die croissant een mooie vlucht
Mijn zoontje was zojuist hier uitgegleden
Helaas, ontbijt op bed werd ondertussen
Ontbijt op mij, de muren en het kussen…
Ollekebolleke
gedicht
3.8 met 16 stemmen
3.432 Uitje voor ouderen!
Hortus Botanicus
Daar doe ik grootmoeder
Nooit mee tekort
Zeker nu zij in haar
Metamorfosestaat
Langzaam maar zeker
Een kasplantje wordt…
Liedje...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.276 Ik zou niet graag
Alleen, vandaag,
Door hoven gaan van love'ren schone,
Als ik niet kon
De lucht, de zon
En waar zij óp schijnt, aan u tonen.
Hoe licht de schijn
Der zonne rein
Langs 's werelds eeuw'ge kleurenweelde!
Maar wat zou mij
Dit hooggetij
Der schoonheid zijn, zo gij 't niet deelde?
Want uw gelaat
In schoonheid gaat
Der…
verberging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 ben jij
wel eerlijk
tegenover jouw
geliefde geweest
hard zal
het aankomen
als jij
dit leest
namens de
kerkgenoten was
het een
bijbels feest
de waarheid
hield jij
verborgen verliefd
als jij
was op
iemand van
hetzelfde geslacht
als jij
bent
de angst
was groter
en wel de
strenge kerkregels
betreffend het
Oude Testament…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3 Ik weet niet wat me overkomt!
Ze lijken uit het niets te vallen
bij honderden, in duizendtallen.
Als fijne klank-en-beeld kristallen,
laat ik ze vallen door mij heen
en raap ze, om ze één voor één
te voegen in een nieuwe maat,
die met mij aan… de wandel gaat,
of beter: aan de haal met mij!
Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
126 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.
Zoveel…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
27 in het lauwe water drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die…
monorail
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
86 in een monorail zweeft zij
met de glimlach van een verloren kind
boven de ongrijpbare tijd
speelbal van wind en stroming
in haar bloed duizelt het lied
van de reis van een vogelveer
de kilte eet haar lichaam op
zij verdwijnt in de nacht
zij heeft nooit bestaan…
Razende wervelwind
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
56 Waren het heen en weer
buigende boomstammen
met volgroeide wildzwiepende bladertakken
die in de hel van voortdurend rollende donder en echogeraas
en aan een stuk door schichtend weerlichtgeflits
in strijd op leven en dood
tegen de gutsen van
neerstriemende regen bijkans het loodje legden door met tak en al doormidden te knakken…
Twijfelmond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
27 De zoeker in het mysterie van de ziel ben ik
hier staat mijn stoere dichtershart nu stil
ik moet leren mijn twijfelmond te houden
en op het diepe zwijgen te vertrouwen
teveel is vaak te weinig in dit leven
in heldere doorzichtige kleuren weergegeven
want weinig is soms al heel erg veel
het zwijgen eist zijn eigen deel
ik leef in het gedicht…
Schaduwtekst
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
40 Het oude gedachtelandschap slaapt in vergeelde mist
waar dronken denkers door het dichte duister dwalen
zij zoeken troost in vage broze droomverhalen
waarin de dwaze geest zich telkens weer vergist
de diepe wijsheid die men in de nacht beslist
blijkt in het kille ochtendlicht te verkleuren
wat in de schaduw leek op openzwaaiende deuren
is slechts…
Het Afscheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
33 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
44 Ver weg in ’t prachtig land van hoog en laag,
nabij een rustig kronk’lend glinsterlint,
besteeg een wandelaar een berg gestaag,
bezield door eeuwenoude fluisterwind.
Wat hogerop, diep in het heuvelbos,
verhief zich rank een stille stenen stulp.
Daar was de ziel van méns, maar niet van God los,
geborgen in een monastieke schulp.
’t Gefluister…
Een regenboog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
20 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle woorden
in openheid en transparantie...
De vrede en de rust
die nergens zijn te vinden,
maar die we scheppend toch vermoeden
in kleur en beeld en woord,
in tederheid van mededogen…
ostinato
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
28 we kwamen terug na elders verblijven
vonden appels gelegd op ‘n schaal
aan de muur hingen gedachten te beklijven
onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal
te wikken en te wegen
om van hier naar terug te gaan
zaten we om richting verlegen
misschien dat ongerepte verten bestaan…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
29 de laatste herinnering aan mezelf
hoe ik ineens
niet meer alleen was
in mijn mogelijkheden
je werd één vrouw
in plaats van veel
hoe dat woord
— hebben —
plots zwaarder werd
in een kroeg
zat ik te vertellen
hoe mooi je was
praten was
een manier
om tijd te vertragen
tot iemand zei:
ga dan naar huis.
het moeilijkst was…
Noodstop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Aan de zwartleren teugels forceer jij
een noodstop waar waterwerken
doordenderen en stukslaan
op ongeremd brekende meren
Geen metrum past de witte eilanden
die opdoemen, wild maai ik
naar steigerende kolommen
ik weiger de platgeslagen pleinen
In een fractie neem je de afslag
over ‘t strak geroskamde veld
uit de voorde staren de hoeven…