Alle inzendingen

Scherven van glas Scherven van aarde Scherven van porselein Maar geen scherven zo scherp Als de scherven van spiegelglas zijn Voorzichtig bijeenrapen Er helpt geen plakband of lijm Opruimen en opnieuw beginnen Is de boodschap van de scherven Van welk materiaal ze ook zijn…

De gegadigde stond die nacht nog even in de wacht In limbo Zoals tevoren bedacht en dus verwacht volgde een resumé Een integraal beraad van woord en daad systematisch gearrangeerd als een compleet portret van lichtpunten inclusief silhouet van een wezen en al z’n zonden in luttele seconden bij elkaar gevonden in de film die…

Julianus, publianus, redaxianus, absurdus of hoe wij heten mogen, de taalproleten van het scannen van botten uit kannen der kannibalen dus Botten maken een arm, maar niet alle botten zijn armen van kannibalen En een mens kan wellicht leren wat hij nog niet kent of kan niet alles kan maar jij kunt / kun jij eigenschappen…

HOEWEL DEZE INZENDING AL DIVERSE KEREN OM VOLKOMEN ONBEGRIJPELIJKE, NIETSZEGGENDE REDENEN, IS VERWIJDERD, IS DEZE THANS DEFINITIEF Ik kan niet tegen dit zondigen, Redaxianus van Moddergooijen kan jij dat wel? Er liggen teveel kannen die niet gevuld kannen worden met kraakhelder spraakwater uit verkwanselde taal Kruiken die niet…

Er ligt mest in het museum waar heiligheid geurde toen het een kapel was Je kunt de kunst ruiken En zien natuurlijk Aanraken als je wilt Er zijn vliegen die voortdurend kunst toevoegen op de muren Laag bij de grond een steeds dichter patroon van stipjes, poepjes Een beeld van het leven Met zijn allen rondvliegen en poepjes achterlaten…

Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag ademt vol heidelucht en moerasgeuren. Zijn groenig water heeft ijle deuren naar schone wereld met blijvende vraag. Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag, willen het stille bestaan opbeuren, dat wellicht in 't verborgene zal treuren om zorg en onzekerheid van vandaag. Vloeiend verdwijnt…

'k Wou, dat 't altijd zomer was, Zomer, wat een pret! 's Morgens vroeg de veren uit, 's Avonds laat naar bed. Wagenwijd de ramen open, Kamers vol met licht, Alle straten vol van zon, Wat een mooi gezicht! Uren, uren, uren lang Happen van geweld Lekker frisse buitenlucht In het vrije veld! Heerlijk liggen op je rug, Om je - geen…

Allen, die hier tesamen zijn, de levenden, de doden, de handbreed, die ons scheidt, is klein, wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... Gedenk de liefste, die hier ligt, de broeder, vrind of vader, maar gun Uw ogen wijder zicht, aanzie het land en alle mens tegader, hoor dit bericht: Wij staan tesaam voor het gericht voor…

‘Down Under’ heeft de hoogste baas gesproken: Hij zou Kylie Minogue wel willen ‘doen’, De echtgenoot vergat zijn goed fatsoen, In zijn geval natuurlijk uit den boze. Dan héb je een premier die eerlijk doet, En is het potverdorie wéér niet goed!…

Ik keek op, Zij hield stop, Keek op mij neer, Mijn hart ging tekeer, Haar neus rees omhoog, Duidelijk ze er niet om loog, Ik wist meteen waar ik stond, Zonder gebruik van d'r mond. Ik keek bedeesd naar omlaag, Weggedoken in mijn kraag, Trillend als’ n espenblad, Heel erg naar was dat, 'k Zeeg voor d ‘r neer, Zeker twintig keer, Stond…

In de voortuin staan ruggen schouder aan schouder wachtend op handen die hun stilte openen Hij legt enkele woorden tussen hen neer zo licht als veren op water, maar zij keren terug als vogels die geen tak herkennen Er zijn huizen waar boeken blijven vertrekken, bladzijden reizen van hand tot hand Het aanreiken als een…

vaak zijn het de muren die mij binnen danwel buiten houden zij blijken dan invoelbaar of een gevisualiseerde opstandigheid een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal maar soms overleven ze de eeuwen die wij goden moeten doorstaan dan kunnen wij nog duizend keer proberen te vliegen onze hielen lichten voor de zon opkomt alsnog moeten…

‘k Wou naar ‘n verjaardagsfeestje terwijl ‘k de dag erop zelf jarig zou ‘k Kreeg een ‘hoi hoi’ app of ik thuis? ‘nog net’ antwoordde ‘k want zou zo weg Jij, dat je middernacht wel met mij vieren wou Terwijl ‘k juist aan jou gedacht, er samen heen te gaan Maar nee, wel daarvandaan me op zou halen Weer in de auto samen terug naar huis…

Onoverbrugbaar lijkt de afstand tussen toen en onze liefdesaffaires onafhankelijk van elkaar diep in het moeras van de rode namen en telkens wanneer je een slok neemt van de liefdesdrank die voor je staat denk je terug aan mijn armen die in het matte van duisternis jouw stille ziel omhelsden met alles wat ik niet in bezit had en…

​De koude schacht, het marmer blank en koel, Zij droegen lang het moegemarteld lijf. Een rijk van tranen en een stug gevoel Hield de bezieling in een kille schrijf. Ik haatte plots de stilte en de nacht, Die alle schoonheid traag had omgebracht. ​Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd De harde korst van angst en ijs aaneen. Niet langer…

haar kadaver wist niet dat het verlaten was na de laatste adem, bleef alles nog even op zijn plaats. de kamer, haar zijde vacht ik droeg wat overbleef naar buiten het gewicht was vertrouwd de aanwezigheid niet meer toen ik, haar naam zei en niet terugkwam veranderde het gezicht van de dochter er was nog de poot, de scheve mond…

De laatste hartslag sluit in het hoofd voor altijd -- de schatkamers af.…

Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

De imposante geluiden van de notenkraker lopen mee met de hellingsgraden zij overstemmen het metrum van herhalingen die in mij blijven golven glimmende schoenen trekken zilveren strepen door het verklonken gewicht groeperen zich tot dragende bogen waarin de inspanning blijft klinken het absolute gehoor volgt een doorlopend…

Wat deert me nieuwe liefdes-tijd; wat deren waan'ge dagen? 'k Heb mij in bedden neer-geleid waar vreemde doden lagen... Wat schade aan hergenoten waan? Misschien zal ik vergeten hoe doornen langs een liefde-laan mijn lede' aan stukken reten... - Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij, te kunnen…

Ik droomde dat zij mij droomde, Ik was daar en zij hier, Ze droeg mijn kleren, Wat ik droeg weet ik niet meer. We spraken over daar, over hier, Over gisteren, vandaag, Van morgen repten we niet, Spraken over alledag. Zij was mij glad vergeten, Ik haar trouwens ook, Leken wel twee vreemden, Die elkaar vertelden Over reizen naar vreemde…

Ga je naar het strand? Mag ik als je terugkomt het zand uit je schoenen voor de bodem van mijn aquarium? ----------------------------------------------------------- uit: 'Een leeuwerik boven een weiland' (1980)…

soms maken woorden van jou mij woordeloos stil soms maken woorden van mij jou woordeloos stil een stilte vervuld van bloemen en vruchten…

Ooit word ik een Internationale ster Je gelooft het nu nog niet Het moment komt Al is het nu nog ver Ooit word ik een Internationale ster In de Benelux heb ik me qua naamsbekendheid al bewezen Ik hoop dat je het niet vergeet Danny van Strien is de naam En ze zullen in de wereld weten hoe ik heet…

Feitelijk hoeft dit persoon geen bla’ren te zien als hij het voorbijgaan beschrijft van een seizoen net zo min hij de pijnen werkelijk doorstaat op die momenten dat hij daar woorden voor zoekt Blijkbaar kon die schaduwnimf de weg kwijt raken in buien die als gefabuleerde stormen raasden ongunstige wind zelfs standbeelden wegblazen die onomstotelijk…

Maanlicht op water waar stilte ons samenbrengt liefde zonder stem Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen op de rand van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen. Ik volg het trage verschuiven van haar unieke helderheid dat zich niet laat vasthouden…

Deze slaperige verschijning leeft in stilte voor de rust wat op elk moment ontvangen wordt als vanzelfsprekend waken wat dus dieper ontstemt dan mineur als luchtmelodie hem afdalen doet in niks maar ook uitbundig uit de duizelingen ontspruiten Nooit bieden zijn zinnen de nooduitgang die voorbij de gestolde stilte gaan slopend door…

wat ik u in wezen breng, kan u niet lezen. . het is een verbeelding in een blanco vierkant vlak . . . . . . . wat u niet kan voelen is de slag van mijn hart ik ben niet aan te raken en adem langs contouren van een dooiend wak . ook naar mijn luisteren is een brug te ver het kent een valse start, immers mijn stem woont elders…

jouw wakkere ogen zingen mij een slaaplied zodat de tijd me voor deze nacht bevrijdt van allerhande ongure dromen niets stemt me beter dan je “ C - majeur “ die als grondtoon me laat zweven over de vele mineurs die in jouw draaiboek zijn geplaatst zo krijgen mijn dromen een hernieuwd stappenplan wanneer jouw vloeiklanken zich vormen naar…

In de groene weiden grazen koeien, je al vanuit de verte hoort loeien. Op straat fietsen lachende meiden, met elkaar met woorden bestrijden. In de verte een kerkje en een molen, achter bomen een boerderij verscholen. Een boer rijdt op een trekker op het land, verderop wordt grasland afgebrand. Het landleven kabbelt rustig voort, behoeft…