169951 resultaten.
In het omkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Daar, op die dijk
hoor ik voeten,
paardenhoeven en karren
ijzer op hout
ik zie rookpluimen
boven uiterwaarden,
soldaten en handelaren
tenten en boomstamhuizen
die met de seizoenen
mee verhuizen
naar hooggelegen gebieden
hier ontmoet ik mijn stem
geef haar
mijn versgebakken brood
ze voelt, weegt,
klopt en knikt
en vervolgt…
Nostalgie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
10 Ooit was vlaggetjesdag
een feest van nieuwe haring,
stapels tonnen
mannen met zwarte petten
vrouwen in klederdracht
kinderwagens.
Nu lopend langs de haven
zie ik blokkendozen bouwsels.
Een lange reeks restaurants,
buitenlands
ooit de visafslag,
zie ik mannen met korte broeken,
outdoor petten,
vrouwen met zonnekleppen,
rugzakjes…
als je alle ogen verzamelen zou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
22 wat als je alle ogen verzamelen zou
die jou ooit smekend hebben aangekeken
of jij hen asjeblieft helpen wou
als je elke hand vastpakken mocht
welke jij jouw hulp geboden hebt
je huid spotgoedkoop aan verkocht
als je iedere maaltijd die je weggaf
aan allen die het konden gebruiken
zonodig bracht jij het eigenhandig en in draf
als je de…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 Een vallende ster
snel!
een wens
een droom
in het witte licht van
ooit vergeleek ik mezelf
met die vallende ster
Een wens
zo mooi
maar toch
een stuk brandend steen
zo snel als het kan
naar beneden
zelfvernietigende ster
vernietig ik me dan?
ik zit ook vol met dromen
een wens
die ik probeer te vinden
in de zwarte lucht
wanneer…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
gaandeweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
17 .
bewust weet ik het wel
gevoelsmatig is het langgeleden
dat ik nieuwe woorden heb opgeschreven
zeker, de tijd is een betrekkelijke meetlat
en geeft ook niet altijd zelf de reden
immers gevoel en verstand kennen als het ware
regelmatig een eigen leven.
.
er gaat een paard en wagen voorbij
de ijzers toetsen kletsend de stenen aan
ik zie…
Navajo
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
45 Dan maar bij wijze van reactie
die in de ogen der redactie
dus blijkbaar geen genade vond
snap jij dat nou? zeg mij terstond
of dit in een verloren uur
vervaardigd dinkytoygedicht
in 't wachtlokaal van de kliniek
voldoet aan eisen der repliek
men las het niet - het woog 'te licht'
hun humor was verkeerd gericht...
Die vuurspuwende…
niks is krom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
20 ik heb altijd moeite voeten te zien in de lucht
alles verglijdt vanzelf buiten mijn zicht om
zoals ook mijn adem steeds weer eindigt in een zucht
tekent mijn brein zich rond maar nooit andersom
niks is krom
krom is niks
wat ik nimmer met mijn handen pakken zal
is dit niet
dat is niet
wat ik immers voor mijn ogen krijg…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
26 De grauwe wereld vraagt
soms om een strakke maat
een vast ritme dat ik
niet altijd vind
maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat…
Open vragen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
25 Er zijn vragen
die je niet moet openen
met een sleutel van zekerheid.
Ze leven juist
omdat niemand
ze heeft dichtgetimmerd.
Een kind vraagt
waar de stilte vandaan komt.
Een oude man
waar de tijd gebleven is.
Iemand die liefheeft
vraagt niet
hoe lang.
En wie rouwt
vraagt zelden
om een uitleg.
We hebben antwoorden bedacht…
Een leven - Een zoektocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 The only true wisdom is in knowing you know nothing – Socrates
Zo kijkend naar de situatie
begint mijn evaluatie
Decennia geleden begonnen
met zoeken,
geregeld dingen gevonden
zonder ze af te ronden
Het najagen van
de fundamenten
van het leven
Het ongekende
waarin ik rondrende
Het verfijnde
van de uiteinden
hier en daar opgedoken…
Het een of het ander (afscheid nemen van wat je niet gaat doen)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 Wat zal ik doen?
Voorlopig niets
Ik besluit mijn besluit
uit te stellen
De voors en tegens ken ik
maar ik heb nog niet de moed
om afscheid te nemen
van wat ik niet ga doen
Mijn gedachten over hoe het kan
uitpakken zijn een probleem
Hoe kan ik erop vertrouwen
dat het goed zal gaan
met mij goed zal gaan
als mijn keuze anders uitpakt…
Vertrek bij vroege zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 De stedelijke maan is stil verdwenen
door het kille licht van de ontwaakte ochtend
eenvoudige kleren liggen nog verstrooid
als getuigen van de waanzinnige nacht
woordeloos zoekt de naakte kameraad
zijn blouse en zijn broek weer bij elkaar
het amoureuze gezicht staat strak
nu de realiteit weer onverbiddelijk is
er is geen bier meer om te…
Relativiteit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
23 In het rijke Westen
Wonen ook arme mensen.
Deze arme mensen
Zouden in het arme Zuiden
Welgestelden wezen.
Aldus de relativiteitstheorie
Van de sociaal betrokkenen,
Een kleine onbegrepen groep
Van wereldvreemden.…
het rijmt niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
24 het hunkert naar iets
dat stroomopwaarts
het leven duwt, zonder
buitengewone krachten
maar met de hand
die slechts wijze
voorspellingen kan lezen
het rijmt niet, dagen zijn gelang
het seizoen fervent geraakt
aan onredelijke wispelturige
vervreemde eigengereide
levens beschouwingen
toch zijn de lijnen in de palm
in symmetrie gestegen…
vezelbeverharten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Zijn vriend laat zich ook niet makkelijk zien,
toch is hun contact vrij intensief te noemen,
uitbuikend aan de waterkant,
dat dan weer wel,
- of in hun eigen verdekte hol.
Ook begeven zij zich graag laag bij
of ondergronds,
knagend aan het bestaan van al die rare vogels
die zich hebben bekwaamd in het nestelen
in veel te hoge bomen;…
Las Malvinas
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
46 Ach Engeland "it's never coming home"
Als je zoals die Hollanders gaat spelen
"Boring"....dat gaat een mens al snel vervelen
En weer voorbij is jullie grote droom
Ze kregen het behoorlijk voor de kiezen
Straks gaan ze ook de Falklands nog verliezen…
Goed koeren
gedicht
3.2 met 24 stemmen
11.420 Eerst klapwiek je recht omhoog
om overzicht te krijgen
en indruk te maken. Laat je niet
afleiden door zilvergroen wiegende
duivinnen aan de einder (knotwilgen)
of door de boer met voer bij het hok:
houd je symboolwaarde steeds in het oog.
Cirkel vervolgens traag weer omlaag
tot op je poten en begin te koeren.
Goed koeren scheelt veel…
Liefdesverklaring
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.647 Hoe schoon zijn uwe voeten
Wat zijn uw schoenen duur
Wanneer mag ‘k u ontmoeten?
Mijn liefde is zeer puur.
Gij zijt niet overbodig
Gij hebt zelfs voor uw neus
Niet eens een zakdoek nodig
Zo schoon is deze, heus.
Uw oren met z’n beiden
Staan aan de buitenkant
Die kunnen mij verleiden
Te vragen om uw hand.
Gij hebt een braaf karakter…
FANTAST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
23 Het is zes uur in de morgen
de zon zeurt in mijn ogen
zo ook zeurt mijn onder-kamertje
ik zet mij zachtkens neder
op mijn verhoogd toilet, aangekocht
om mijn knieën te ontzien
het legen van mijn onder-kamertje
zet de deur open van mijn bovenkamertje
want die kamertjes corresponderen bij mij
tezamen met de buik- en hoofdhersenen
het neigt…
bitter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Een genadeloos verlangen breekt ons dagelijks brood
bedwelmend liet HIJ me nog eenmaal verrijzen
voordat een verzwikt hart snifte van de dood
gedoemd halsstarrig stervend te rijpen
de versmachtende zuigeling die ze baarde
het onzuivere kind die vader grievend verachtte
een lusteloze blik die naar het bijster verleden staarde
ik was verstokte…
Habitat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
21 De kleur bloedrood lag
op het water,als een herinnering
die niet wilde verdwijnen
Niet het rood van gevaar
maar het rood
van iets dat ooit door een
lichaam had gestroomd
warm en noodzakelijk
en nu buiten zichzelf was
geraakt
In de badkuip trok de bever
kringen door
het water, zijn vacht droeg
het licht van donkere
strepen mee
Hij…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
23 In elke cel, een wereld vol geheimen,
een code die ons leven kan rijmen.
Het DNA, een wonderlijk verhaal,
brengt licht in duisternis, keer op keer, zonder falen.
Oplossen van Oude Moorden
In de schaduw van het verleden,
waar duistere daden ooit zijn gepleegd.
DNA onthult de waarheid,
rechtvaardigheid die nooit vergaat.
Verloren Ouders…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
34 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
Poses
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
47 Aan ideeën om elk op
de gevoelige plaat
vast te leggen
object geen gebrek
Ieder subject
al dan niet fotogeniek
dat zich bevindt voor
zijn lens en statief
in poses van rust
uiterlijk onbewogen
oogt soms ongedurig
soms wat hypocriet
daar het zich van a
tot z geregisseerd
onder zijn supervisie
vereeuwigen liet
Daarmee…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
32 Groene stilte heelt
bomen ademen diep in
onrust waait voorbij
In het zachte ruisen
van tere bladeren opent zich iets
tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude
spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.
Dieper tussen stammen
waar licht gefilterd en gebroken valt, wordt
elke stap zachter, een terugkeer naar…
Shinrin-yoku
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
32 Ruimte tussen licht
een adem die mij draagt
zonder mij te noemen
Tussen stammen die
geen haast kennen, opent het bos
een ruimte waarin mijn adem langzaam de maat
hervindt en elke stap minder van mij verlangt dan aanwezigheid.
Het licht beweegt
behoedzaam door bladeren die
niets willen bewijzen, alsof de ochtend mij
uitnodigt te verdwijnen…
onze taal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
75 zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen…
Weer thuis
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
42 De rammelende pannen op de daken….
De tikkende cv, de tak die zwiept….
De kraan die drupt, de deur die nog steeds piept….
De traptree die alweer begint te kraken….
Vertrouwd zijn de geluiden van het huis.
Ik hoor ze niet, want hier voel ik mij thuis.…
Zomaar een groet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
18 Zomaar een groet,
niet omdat het moet
maar jou misschien
plezier doet.
Zomaar een wens
voor wat geluk
zonder grens
Zomaar een woord
ooit vaak gehoord:
je bent bemind.
Daarom heel graag
jou gewenst:
het hart van een kind.…