167813 resultaten.
Geëlimieerd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
14 Je had me met deze sluitertijd
geen welsprekender afscheid
kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte…
Voorjaarsbode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Vleugels in de zon
langs bloesem dwarrelt hij zacht
lente ademt licht
De ochtend ademt over
het jonge gras, een zachte gloed die
de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los
van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient.
Je draagt het licht van
nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd
door gisteren. Met vleugels…
Cupido’s pijl – feller, dieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
14 O pijl die splijt, die brandt, die nooit spaart,
o Cupido, o steek die alles rooft!
Gij raakt mij open, bloedt mij rood en kaal,
o Cupido – steek, steek, steek, steek!
Dieper in het hart, in het vlees, in de nacht,
gij scheurt het ik, gij maakt het klein en groot,
gij doodt en baart in één vurige klacht,
o Cupido – steek, steek, steek, steek!…
Vergane tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 De regen geeft de bladeren glans,
de wind geeft de bladeren spraak,
de zon geeft de bladeren kracht,
de herfst maakt de bladeren dood.
De herinnering geeft mensen glans,
menselijk contact geeft mensen spraak,
spijs en drank geeft mensen kracht,
het verloop van tijd brengt de dood.
Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden…
Gehavend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 drie treden hoog
was het paad over water
aldaar leunde ik over het hout
en zag uit over reizend verkeer
stil nog, er was geen seizoen vertier
niet wetende dat ik een herinnering schiep
voor later, er kwam geen andere keer
achter glas aan de haven
werd het zoet mij voorgezet
zeker het was ook om te laven
maar op voedzaamheid werd niet gelet…
In een teerdere huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds…
De Reddende Engel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
85 Oh, wat haatte hij die dagen
met name de dagen rond Pasen
hij vervloekte vrolijke kleuren en jonge dieren
en bedacht een plan om het te verstieren
Het begon met bloemen: hij bevroor de narcissen
overal spookten kwade geesten, uit ver verleden
de straat was verlaten, alle kippen zaten op stok
een waakzame hond, lag stil in zijn hok
handenwrijvend…
Een vleugel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Stilte is nooit het einde
van geluid
maar het ogenblik vóór
de beweging
waar zij wordt ervaren
zie ik haar al
verdwijnend
oplossen
waar rust woont
kantelt de tijd
haast onmerkbaar
waar men zwijgen
hoort
begint
het spreken der ruimte
dan begrijp ik
stilte is slechts
een schaduw van
de veer van een vleugel
die windstil…
De bewaarder
gedicht
3.4 met 19 stemmen
11.330 Hij gaf geen krimp. Hij had de tijd
steeds aan de lijn. Hij ging zijn gang
onaangedaan en zonder onderscheid
werd toegewijd zijn leven lang
al wat hem overkwam bewaard.
Niets ging verloren. Hij vergat
zorgvuldig alles wat in kaart
gebracht een codenummer had.
Zo vond zijn leven plaats. Totdat
hij, dwalend langs de schappen
zich met zijn…
MAÏMA
poëzie
3.4 met 27 stemmen
10.655 De nacht, Maïma, is van maanlicht blond…
De maan, Maïma, strooit heur zilvren tranen
Langs ’t lispelzieke lover der platanen…
O, mengelen we onze zielen in deêz stond !
Met mijmrend oog en murmlensmoede mond,
Zo ligt, o, allerloomste der sultanen!
Gij in uw hangmat wieglende aan lianen,
Terwijl uw lokken kronklen tot de grond…
Het purpren…
Pompen of verzuipen
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
61 Het internationale recht is krom
Met die apocalyptische fanaten
Helpt geen diplomatie...valt niet te praten
Doe je dat wel dan ben je oliedom
De ayatollahs hebben slechts één doel
Alleen moskeeën en geen kerk of sjoel…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
69 Wat we moeten doen?
Niks mijn lief, we moeten niks
laat dat die slaven maar doen
en anders wel die slavinnen
Wij hoeven niks, wij mogen alles
wij zijn vrij om te gaan en staan
waar wij willen
want onze reis is niet te betalen, mijn schat
onze reis is een zoektocht
naar het prille begin
waar jij vandaan kwam,
dat van je pa heeft…
Zoek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
73 Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt
de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt
naar wat geestverwantschap
tussen letters van tijd in ruimte
geen zaligmakende zotternij
of alleen maar licht waar ook schaduw is
zoek waar de berg begint het dal te begrijpen
omdat liefde na een pril begin moet rijpen
zoek tussen alle regels…
Waardering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
108 Eén blauw rustpunt staat
in de storm van kleur en licht
waar de ziel landt, stil
De wereld komt binnen
in golven van kleur en geluid, ongefilterd
en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.
Het vergeet-mij-nietje rilt
in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond…
Voor wie zich aangesproken voelt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
46 Hoe durf je!
Heeft tijd jou niets
maar dan ook niets geleerd?
Je mouw, willige prooi
voor foute spelden.
Voor feiten rest slechts jouw dovemans oor.…
(Discreet) schelden
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
98 Bij ‘t voetbal heeft men weer wat nieuws bedacht:
Bij die sport heeft men zelden meer te melden
Dan etteren en treiteren en schelden,
En daarom komt er nu een heksenjacht.
Die spelers die hun mond ‘discreet’ bedekken
Die mogen nu als dank acuut vertrekken.…
eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
39 ik dwaal in het bos
en loop van boom naar boom
zoek achter ieder haar schim van gister
het is niet enkel knippen en los
nee, niet alles is te vangen in een droom
ik ruik aan de struiken rondom
en tracht de geur op te snuiven
immers niet alles verlaat het hart
niet elk verlangen
gaat op weg, alleen op pad
neen, wat zuiver is, is niet besmet…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
35 In de laatste greep van nacht, nog koud als marmer op mijn huid,
voel ik hoe dauw mijn vingers kleeft, plakkerig en kil als tranen die niet vallen.
De aarde ademt traag, een zucht die door mijn borstkas glijdt,
en in die stilte proeft de lucht een bitterzoete smaak van mos en oud verdriet.
Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
24 Waar de horizon nog slaapt in grijze wolkenmantels dik,
kust de dauw de halmen met een kus zo koel en teer.
De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt,
en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne.
Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken,
zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
41 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Wind in de Zeilen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
103 Kom laten we gaan zeilen
samen op de plas
de boot ligt al te wachten
bij de aanlegsteiger in het hoge gras
Kom op, ga nu met me mee
de weersverwachting is goed gezind
dan maak jij de trossen los en hijs ik de zeilen
die bolrond zullen staan in de wind
Laten we gaan zeilen, zonder landkaart of kompas
we varen gewoon nergens heen
volgen…
Liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
33 God liet me niet onaangeraakt
want dat zou ik weten
`t was onmogelijk nagemaakt
een update zou het heten
Jongen je bent bij mij geweest
zo klonk het in zijn stem
kijk niet zo bedeesd
ik zeg het je met klem
Alle vele tegenslagen
die je hebt gekend
zijn toch wel te verdragen
mits je eraan went
Je minnen zijn nu plussen
en het leven…
Titel: Het huis dat zich omkeert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
44 In de gang hangt nog de geur van te lang gestookte kaarsen,
was die niet meer naar boven kruipt maar naar binnen zakt,
alsof het plafond een spons is geworden
die alle vroegere avonden opzuigt en zwijgend vasthoudt.
De trap kraakt niet langer onder voetstappen
maar onder de afwezigheid ervan –
een soort botte, herhaalde zucht
die…
Rustig beklim ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
18 Rustig beklim ik
de berg, ijl kringelt de wind --
naar de Witte Tand.…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
59 De stilte in de ochtend
die gaat zo snel voorbij
dat vind ik altijd jammer
de rust die maakt me blij
zo hoor ik weer de vogels
eerst even heel voorzichtig
daarna met meer vertrouwen
steeds minder schichtig
het leven gaat mij goed
ben meestal opgewekt
en toch best tevreden
`t hoeft niet altijd perfect
voel meer de zachtheid…
De banneling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
49 Zoal de oude Baruch Spinoza
aangaf
is de mens gericht
op zelfbehoud
hij werd verbannen
ben ik soms een banneling
ik behoud graag
mijn huis
mijn honden
hoewel hij op dit late uur
buiten verkiest
mijn dieren
mijn vrienden
mijn familie
mijn werk
ben ik soms een
banneling
of is dit slechts
gevoel
mijn zijn
zijn…
’T ZIJN STERKE BENEN, DIE WEELDE DRAGEN
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.224 Wanneer het ijzer gloeit te midden in de kolen,
Bevochten van de vlam, en in het vuur verholen,
Dan buigt het als een was, maar raakt ’t in het nat,
Straks heeft 't wederom zijn harde aard gevat.
Hoe dwee is ons de ziel, wanneer gewisse slagen
Ons treffen aan de geest, of in de leden plagen!
Wij leven naar de tucht zo lang de roede slaat:…
Ik hou van je
gedicht
2.9 met 248 stemmen
102.079 Ik hou van je,
jij
uit het noorden,
met je
glimlach
van
geheimschrift
en je
kijken
zuiverder
dan
zelfs het
zuiverste
licht hier.
-------------------------------------------------
uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…
Plicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 We racen door de tijd,
geen tijd voor wat was,
het heden schiet voorbij,
De toekomst snel verleden tijd,
kinderen en ouderen kijken toe.
Het doel is vergeten in toen.
De wereld vergaat ongemerkt,
een enkeling is een zonderling
met plicht, zonder gezicht,
waardoor hun visionaire zicht
onopgemerkt blijft. Dit gedicht
geeft aandacht, is erop…
Het is moeilijk rijmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
50 Het is moeilijk rijmen.
Frenetiek bezig met niet sterven
voor een leven niet langer dan vandaag.
Geen geblaas over luchtvervuiling.
Dat bederft de atmosfeer binnensmuurs.
Het is moeilijk rijmen.
Dan de verkoop van ideeën.
Ze zijn couteus geworden.
Steeds slimmer, aldus het leenwoord,
knijpend in onze huiden.
Dat vonden jonge…