170424 resultaten.
Nieuwe Buren
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
53 "Hé kijk! Er zijn weer nieuwe campinggasten,
Ze komen naast ons in een grote tent.
Wacht eerst maar af, totdat je ze wat kent,
't Is beter om nog even af te tasten.
Die van hiervóór - ze hielden zich eerst schuil -,
Begonnen patsboem over partnerruil."…
Gisteren mijn dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Het was gisteren mijn dag
Dat ik de zonzijde echt zag
Vrolijk spelend ging ik los
Als een jonge hond in het bos
Ik wilde vaak, ik wilde veel
Groot geluk dat was mijn deel
Was energiek, ging uit mijn bol
Zelfs een rotklus gaf mij lol
Zorgen gingen aan de kant
Ik woonde in een prachtig land
De olifant die werd een mug
Die sla ik plat,…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
6 Wind draagt je naam
tussen bladeren en stilte
ik luister nog steeds
Waarom hoor ik je voetsporen niet meer,
alsof ze te vroeg oplosten in de stilte,
terwijl ik nog altijd luister naar wat achterblijft
in de ruimte tussen herinnering en gemis.
Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte,
een opening waar creativiteit zacht kon…
intonatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
11 dit is niet tijdelijk
evenmin voorwaardelijk
klinkt als uiteenzetting
halverwege aan te treffen
we bevinden ons in
bewoonbaar gebied
op gepaste afstand van
eerdaags vertrek
van lichtjaren ontdaan
in directe nabijheid
zelfs in onbepaalde mate
recht voor onze neus
volstrekt feitelijk; staande
op grond die aarde ademt…
Mijn ogen dwalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Mijn ogen dwalen over haar zijn,
Strijken langs haar lippen,
Om dan haar borsten te strelen,
Op weg naar haar diepste wezen.
Er aangekomen hen voeren
Naar een waarlijk hof van Eden,
Waar ’t zalig is vertoeven,
Tot ’t eind der tijden willen zijn.…
DRIJFZAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Wat willen mensen
van elkaar
VEEL!
wat willen mensen
met elkaar
WEINIG!!…
stilleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Over koetjes en kalfjes praten
en de vergankelijkheid
in een oase met koffiekoeken
een uitje vangen
van 's morgens tot valavond…
Babbelbox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Ik slaap goed, ik sport en ik eet
gezond, ik kan alles doen
wat ik wil, mijn lichaam werkt
ik ga maar door, ik kan
zonder pauzes
/Doe het andersom/, zegt de lerares
/Gedachten kunnen veel
maar het zijn spoken
die boven het leven staan
Ze kennen geen dood en
kijken over het lijden heen/
Was dat maar zo
dan zat ik hier niet
zo ongemakkelijk…
snoeien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
15 weet je wat ik had
bedacht mijn lief
het snoeien van jouw
liefde het plukken van
je schroom, de zachte dadels
in je ogenschijn en de klanken
waaraan je bent getafeld
meewarig voor alles die jou
als een stalen frame in een
ogenschijnlijke jargon van
mededogen bezien
daar zou ik iets van willen snoepen
het verheerlijken in de geste…
tezamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
11 waakzame zwanen
in witte gewaden
laten de jongen
samen begaan,
hebben gevaren
reeds in de gaten,
geven de vaart
en het rustpunt aan…
Batavus Droogstoppel
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
32 Strijk en zet komt hij om negen uur
betreedt de loper tot de toegangsdeur
alwaar het sleutelgat hem welkom heet
en rinkelende schellen zijn entree
kenbaar maken en hij op het marmer
der hoge lichte lange smalle gang
zijn passen zet tot daar waar het kantoor
zich tot geruststelling van zijn gemoed
nog onveranderd in dezelfde staat
bevindt…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.278 Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.858 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.
Nog is de droom…
Koningskind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
15 klein prinsje
in je mooie pak
al sabbelend,
nadenkend,
je handje
om mijn vinger heen,
leef je nu voor mama alleen,
al is de toekomst wenkend
Ochtendgloren in nevelwit,
horizonlicht van pril begin,
ik dank en zing
en smeek en lach
en houd mijn adem in…
Druildagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
67 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
Ave Viator!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
61 (Wees gegroet, voorbijganger!)
Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar…
VERSTOORD GELUK?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
15 Op het tuinpaadje
beleeft een slakkenechtpaar
zijn liefdesleven.
Gauw die diertjes oppakken,
tussen planten neerzetten!…
Ongelijkheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
28 Liefde en haat, vreugde en verdriet,
Tederheid en wreedheid,
Altruïsme en afgunst, is wat je
Wereldwijd overal ziet.
Maar het is niet gelijk verdeeld,
Je kan het nergens kopen,
Het kost allemaal niets, en toch
Sommigen zijn gelukkig,
En anderen helemaal niet.
Welzijn is niet met de dommen,
Juist de slimmen en vooral de sluwen
Díe hebben…
schepen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
41 onze vergane schepen
misthoorns loeiden
in hun laatste nacht
onze schepen
die nu het licht bevaren
en in zonlicht
schitterend vergaan…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
41 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.
ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes…
Chaos bij doodtij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
22 Ik lig wakker, wil
niet fantaseren
niet dromen van jou
niet dromen
dat mijn gedachten zich
in de materie binden
aan een intiem dichtbij
passerend stukje van jou
niet belemmerd
door sociale schotten
maar passerend
door een membraan
en dat er dan ook iets
van jou in mij komt
niet in mijn verbeelding
maar in mij, iets voelbaars…
kom terug
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
25 heerlijk lezend
op het balkon
-mandje van luchtballon
-tussen aarde en zon
laat onverwacht
een kille wind
wat wolken
binnen drijven
kon terug zon,
wees sterk,
overwin,
laat mij nu niet
in de kou
moeten blijven…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.346 De volle maan sneeuwt over 't land
krijtwitte stralen....
Leg thans uw handje in mijn hand,
kom samen dwalen.
Langs 't beekje loopt het liefste pad:
het lover suist er, 't water spat
en blinkt in 't duister....
Sta even stil..., een enkle stond!
- Ik zoen uw ogen, wangen, mond...,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!
Wat ligt…
Koffie
gedicht
3.3 met 3 stemmen
58 Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond
geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen
van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.
Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te…
Nest
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
57 Een onderzoek met luisterkastjes leert
Dat vogels tijdens zonsverduisteringen
Veel vroeger zouden ophouden met zingen
En naar hun nesten zijn terug gekeerd
Zelf had ik tijdens de recente hitte
De hele dag wel willen blijven pitten…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
15 Heb mij zo lief, mijn zwoele schat,
want heel mijn wezen heeft jou gevat.
Ik draag jouw naam in elke nacht,
als een vlam die brandt en naar jou wacht.
Kom dicht bij mij, raak mij weer aan,
laat onze harten samenslaan.
Jouw warme mond, jouw zachte huid,
wist alle eenzaamheid in mij uit.
Wanneer jij mij omhelst, zo diep,
wordt…
Werdegang
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
102 In de loop van de tijd
scheurde alles wat verbonden was
als een schiereiland van het land
uit elkaar
Kwijtgeraakt kwijtgemaakt
waar zijn de fundamenten
hoe dicht je scheuren
in tijden van razernij
Verzegelde herinneringen
achter ontzegelde vensters
een draaierig slingeren
tegen de muur
Verliezen vinden een graf
achtergelaten…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
48 snedig maar geen koffiedik kijkend
herleef ik de goede dagen die
in uren zijn geperst
vanaf de moederschoot telde
ik de minuten, niet per uur maar
tot nu waar ik applaudisseer
daar mijn Aow en Pensioen
bijna voor het grijpen liggen
achteraf gezien heb ik hoge
ogen gescoord door me af te
bakenen tegen al het “ normale “
waar het syndroom…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
34 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
fluitekruid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
39 fluitekruid
dat zomer beduidt,
wuivende rand
van kant,
beeld
van de weelde
die komen zal,
gift
uit de Meesterhand…