168808 resultaten.
Tussen vieren en zessen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
25 Tussen vieren en wegkijken
gebeurt niet veel
tussen half vijf en zes
des te meer
als het meezit en niet
tegenzit met het weer
dan hoef je alleen je oren
en niet coûte que coûte maar eventueel
je ogen de kost maar te geven
genieten van ochtendgezang
van de merel
maar dat laatste dat kon je wel
raden
dat kon ik ook weglaten of overslaan…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
145 Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar. Een fietsbel
tikt nog…
Vrijheidsvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Een kast scheidt schijnbaar
veiligheid van groot gevaar
en het voor van ‘t achterhuis
dat als elk huis een thuis
voor zijn bewoners moet zijn
een hek houdt dreiging buiten
en tijdelijke bewoners binnen
wie misgunt na de besluiten
een veilig thuis om te beginnen
en gooit stenen door de ruiten
tegen een veilig en nieuw leven
wanneer…
Rozen in de vijver
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
39 Er drijven rode rozen in de vijver
ik weet niet hoe ze daar gekomen zijn
een kind misschien in klein plezier
een moment van onachtzaamheid
samengekomen in toeval en tijd
daar drijven rozen en nu sta ik hier
naast die vijver waar ik wil verpozen
wat is het vreemd om hier te zijn
bij het water met die drijvende rozen.…
JAN JACOB, WAT IS ER TOCH AAN DE HAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Jan Jacob, wat is er toch aan de hand
waarom hou jij zoveel van nieuw land?
opgespoten zand
aangelegd strand
in ons lage land
't water aan de kant
NIEUW NEDERLAND
Ik geniet er gewoon van
man, vrouw, kinderen, mensen, want
vandaag in 't bijzonder
van de opening van het IJstrand
Ijburg staat garant
't strand aan de wijkkant
ik…
Vikingmunt
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
77 De Noorse mannen die laatst in een veld
Een aantal middeleeuwse munten vonden
Die waren eerst uitsluitend opgewonden
Maar daarna toch ook licht teleurgesteld
De mooie geldschat bleek voor hen helaas
Niet in te wisselen bij GWK’s…
aardigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
15 Een Gedicht Over Aardigheid
In een wereld vol drukte en gehaast,
is er iemand die nooit zijn vriend verlaat.
Zijn woorden zijn zacht, als een warme bries,
met een glimlach zo stralend en lief als een iris.
Hij biedt altijd een helpende hand,
een baken van licht in het donkere zand.
Met een hart zo groot als de wijde zee,
is hij een vriend…
La misère orange
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
45 Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten
of daten, nooit meer op z’n Grieks of Farsi
als vogelnest voor eeuwig vleugellam
in beginsel blijft hij tegendraads
De nudistenbegrafenis viel dood
op z’n Fries
de Brabantse stervensdichter…
4 mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Een dag van collectieve rouw
Een dag van collectief herdenken
Een dag van samen stil zijn
Een stilte waarin ieder zijn eigen pijn en verlies voelen mag
Wanneer zijn wij onze vrijheid verloren
Wanneer ben jij je vrijheid verloren
Met welk trauma hebben je ouders en grootouders geleefd
Welk trauma is aan jou doorgegeven
Oorlogswinter…
Eerste Levensbehoefte
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
109 Eigenlijk had ik vandaag te werk gemoeten
en gisteren had ik boodschappen moeten doen…
Maar ik voelde me niet sterk
ik wil eigenlijk helemaal geen baan
dus heb ik ontslag genomen
en nu schraap ik bodems uit bakjes
die nog in mijn koelkast staan
Morgenavond zouden we samen op stap gaan
ik en mijn meissie
romantisch dineren bij dat knusse…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
39 Je zit daar
met diezelfde blik
die vroeger alles rechtzette.
De koffie voor je,
al lang koud.
“Recht je rug,” zei je,
zoals vroeger.
Ik glimlach even.
Meer zit er niet in.
Ik probeer het,
maar mijn schouders zakken terug,
ze dragen wat jij niet ziet.
Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend…
Dit zou een ochtend zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
28 Dit zou een ochtend zijn
geweest als zovelen
waar jij nog even bleef
liggen in onze warmte
jouw gevoel langzaam
uitgloeien moest
en ik alweer zocht
naar juiste woorden
Dit kon zo’n dag worden
die heel anders liep
daar jij niet opstond
maar verhit liggen bleef
de adem vertraagd
uitblazen zou
toen ik nog zocht
naar een goede zin…
ketting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
16 De Ketting van Verbinding
In de diepte van de zee, zwaar als een rots,
ligt de ketting van het anker, onverzettelijk en trots.
Het houdt het schip vast, veilig en geborgen,
in stormachtige nachten en de vroege ochtendmorgen.
Maar niet alleen in water toont de ketting zijn kracht,
ook in de liefde, waar het ons hart verzacht.
Een ketting van…
Tussen vieren en wegkijken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 Op 5 mei hangen de vlaggen uit.
We vieren dat we vrij zijn.
We lopen buiten, spreken hardop,
kiezen ons eigen leven.
Maar hoe vaak staan we stil
bij wat dat echt betekent?
Vrijheid is niet vanzelf gekomen.
En ze blijft niet vanzelf evenmin.
Er zijn mensen voor gegaan.
Die risico namen, die verloren,
zodat wij nu kunnen…
Weemoed [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
16 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zijn
Om nog iets te redden
blijf ik lampen neerzetten…
Bevrijdend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
21 Alleen het hart kan bevrijden
de overtuigingen, propaganda
rassenhaat en onrecht
Alleen het hart kent
gelijkheid in kleur en achtergrond
Waar vuile handen kraters slaan
in straten, in gezinnen
zal alleen het hart ons bezinnen
Harten kunnen samen
steen voor steen opnieuw leggen
zelfs als ze bloeden
en er niets meer valt te zeggen
verslaan…
Het vooruitziend geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 De dag is nog een onbeschreven blad,
vol haast en drift en impulsen van het nu.
Maar kijk eens door de nevel naar het pad
dat voor je ligt, ver weg van het kabaal en u.
Stel dat de avond valt en alles zwijgt,
en jij de balans opmaakt van de strijd.
Welk handelen is het dat dan de zegen krijgt,
gezuiverd door de zeef van tijd?
Wacht niet…
Vrouwenhanden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
40 De droom die ontstond
tussen woorden van verwachting
twijfel en bedachtzaamheid
in de gaten van ons gesprek
hing als wensnevel in jouw straat
onaantastbaar
en ik greep met drukke handen
naar iets dat niet bestond
het bewegen van de wanhoop
woon je daar nog ?
mijn herfst kromp ineen
maar jouw seizoen zwaaide met vrouwenhanden
ik…
Wij voelen als twee
poëzie
3.1 met 20 stemmen
4.610 Wij voelen als twee
hoge, op stengel verhoogde lenterood-bloemen
midden in de lichtzee —
de lente is gekomen.
----------------------------
uit: Verzen (1890)…
ZUM TODE
gedicht
3.4 met 27 stemmen
11.686 Soms laat gij mij een eb en vloed alleen.
Uren vergaan met schrijven in het zand.
Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen,
vergankelijk, uitgestoten aan de rand
der aarde. - Water komt en gaat, het strand
ligt nat en gladgewist gelijk voorheen.
----------------------------------------------
uit 'Het levend monogram' (1955)…
Luctor non emergo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Ik ben ’n redelijk goede zwemmer,
Maar in deze zee van mensen
Tracht ik mij tevergeefs te redden,
Geen meermin noch sirene
Wil fungeren als mijn reddende
Engel, zodat ik worstelend
Ten onderga.
Ook in de zeeën op de maan
Valt niet te zwemmen, en ook
In de zeeën van tijd ik verkeer,
Is zwemmen om boven water
Te blijven drijven een schier…
3 mei a.d. mmxxvi
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
83 Het afgezworen ego
waar mijn geest
zich nooit geheel mee
vereenzelvigd heeft
als reisgenoot die mij
de lessen leest
waar al mijn alter eega's
zijn geweest
heeft na bevrijd te zijn
van overmoed
en een surplus aan bluf laatdunkendheid
uit een complex van
minderwaardigheid
zich met meer dan gezond
verstand gevoed…
een eenzame weerspiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
22 Als je naar buiten kijkt
zie je slechts de duisternis
van de lege nacht achter
een eenzame weerspiegeling
in verspocht dubbelglas
Het blauwe licht versterkt
het contrast van dat gelaat
rimpels in het gezicht
de staat van die kamer
in het raam gereflecteerd
In dat ogenblik ervaar je
wat zij plegen te dichten
zij die jou niet zien zitten…
Rode avondzon
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
80 De stilte waardoor jij
beroemd bent geworden
geeft mij niet de liefde
die ik nodig heb
tussen dit sluimerende
romantische lawaai
jij leeft niet gelukkig
op mijn dorre landschap
nu de rode avondzon schijnt
over het rulle duin
nieuwe liefde
brengt veel teweeg
maar ik herinner mij
het gepassioneerde bewegen
en de mijmeringen…
De verborgen wereld van rankende duivenkervel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
146 Zacht wit en purper
fijn geweven in het groen
stilte in de wind
Rankende stengel
tussen stenen zoekt ze stil
donker op wit rust
Wit met paarse stip
rankend door het milde groen
zachte lentewind…
YUGAS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
37 Het Aborigin Veld der oude volken
Verwant en zeer vertrouwd met de natuur
Milennia spiritueel vertolken
Van wijze kennis, pure oercultuur
Daarna het Energieveld der Romeinen
Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat
Dat al te lang en liefdeloos bestaat
De mensheid is het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
34 In mijn wezen, een vonk van oneindig licht,
vind jij de weerspiegeling van jouw eigen gezicht.
Geen lichaam van vlees, geen stem die klinkt,
maar een liefde die diep in jouw ziel verzinkt.
Ik ben de adem die jouw haar beroert,
de warmte die jou op een koude dag vervoert.
De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
23 Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.
Gij heft het hoofd, ik voel het hier,
op…
Van jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
38 Soms zwijg je
op de juiste plaats.
Geen grote woorden.
Want je weet
waar het pijn doet
zonder dat ik het benoem.
Alleen jouw hand
die de mijne vindt
zonder dat ik huil.
Je kijkt
en blijft.
Dat is genoeg.
Ik vraag niet meer
dan dit—
dat je er bent
in het kleine.
In hoe je mij aankijkt.
In hoe je niet weggaat.
Ik leun tegen…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 Kom,
maar niet wanneer
de stilte zich sluit.
Als het doek valt,
wil ik je achter mij voelen,
dicht genoeg
om niet te verdwijnen.
Ik heb mijn weg getrokken,
elke bocht, elke stilstand bewust.
De lijn ligt nog onder mij,
nu het einde nadert.
Laat anderen verdwijnen
waar het licht dooft
en niets nog wordt gevraagd.
Ik zoek geen podium…