169223 resultaten.
Meten is (z)weten
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
51 Lorena is de Giro uitgezet,
Haar fiets kreeg van de jury niet de zegen.
Al sputterde Lorena stevig tegen,
Graag wijs ik op een ongeschreven wet.
Misschien was met de weegschaal wel iets mis,
Zij weet nu ook dat meten (z)weten is.…
De bevroren nachtegaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
36 Haar woorden, een stromende nachtegaal,
die drijft in een kudde vol duistere mist.
Versleten in hun knappende vachten.
Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.…
Valuta
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
4 In mijn begeerde stilte,
vraag ik me af
of jij ooit werkelijk lief
hebt gehad.
Liefde voor jou
was altijd iets
dat mensen zeiden
vlak voor ze vertrokken.
Je sprak
over later,
over samen oud worden—
zoals mensen doen
voor ze begrijpen
dat tijd niet terugpraat.
Nu hangen woorden rond jou
als versleten valuta.
Te vaak uitgegeven…
De aardbei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 De aardbei maakt met zijn heerlijk frisse, zoete smaak
je smaakpapillen heel erg blij
Maar heeft helaas toch ook een keerzij
Want niet alleen maar verse aardbei is het ingredient
Helaas bevat hij ook vele pesticiden
Die er niet zomaar af te wassen zijn
Erg schadelijk zijn voor kwetsbaren, zwangeren en kinderen nog klein
Men had het gebruik hiervan…
Klaar voor de start... Af!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
9 "Schatje, patatje," galmt langs de badkamertegels.
Brommend, grommend:
"Mama! Ik ben zo moe."
Een hemdje in het grijs.
Sokjes met woensdag erop geschreven,
waar wit de strijd verloren heeft.
Nike's, onlangs giftig groen, vandaag gecamoufleerd in modder.
De spuitende mist van Dusty poetst
de geur van de sprint niet weg,
terwijl…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Wintermorgenstil
boven het witte bergdal
een kraai vliegt voorbij
In het kalme berglicht
dat langzaam opent en de ochtend
koel langs mijn broze huid beweegt, ontstaat een
trilling die dieper door mij heen gaat dan ik eerst kon vermoeden.
Op het smalle bergpad
dat zich traag ontvouwt en de milde
wind die mijn aandacht streelt, merk ik…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 49 stemmen
31.944 Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling
van de schemerlamp in het raam.
En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.
Aan rozen of zo.
----------------------------------------------
uit…
Goenavond
poëzie
3.8 met 20 stemmen
3.851 Ik fluister u zacht 'goedenavond'
Mijn schamel, m'n simpel bezit
Al ligt er zo menig illusie
Begraven in 't kamerke wit.
'Goedenavond', al doodt ge zo trage
De hoop van mijn lachend gelaat
O! Ik moet u bijwijlen beminnen
Als had ik u nimmer gehaat.
'Goedenavond' gepeinsde gedachten
Die zweven nog boven mijn hoofd
'Goedenavond…
Plompeklanken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
28 Ooit klikte ik kiezels
in een naakte panty
stopte de ladder
tot de knoop
boven en onder
watersloot
hangen
de mooiste
plompeklanken
al jaren aan mijn oren…
Faux Universalism
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
23 Als het gaat om iets precairs als de Nakba
Hebben de zogenaamde intelligentsia
Waar men ook burgemeesters onder schaart
Zich tot dusver klakkeloos blind gestaard
Op iets waarvan de vlag de lading niet dekt
Een narratief met agitprop doorspekt
Dat de toedracht onterecht verdraait
En ondeugdelijke PLO-praat papagaait
Enkel klagend over Joodse…
VORSTEN GAAN U VÓÓR
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
38 Amalia werd korporaal, Maxima luitenant-kolonel
Promotie maken gaat in koninklijke kringen snel
Onze koning is hen voorgegaan
Hij heeft een kledingkast vol uniformen
die in een operette niet zouden misstaan
Nu die twee andere meiden nog
en zijn we klaar voor een drone-oorlog
Jeugd van Nederland meld u aan!
Laat ons vorstenhuis er niet alléén…
FIJNBEWERKTUIGD
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
36 Nu ben ik bij de koele meren
Zo diep, zo donker, zo des doods
Geen veerman is er of een loods
Toch weten zij mij te kalmeren
Kwijt ben ik mijn valies met kleren
Weg is mijn dochters laatste kreet
Verslaafd aan opium door leed
Kreeg ik mijn geld van hete heren
Mijn ondergane levenslessen
Mijn grote innerlijke strijd
Met dood en leven…
tussentijds
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
57 een weg naar buiten te zoeken,
doorheen een mist
van heden en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en…
DIERLIJK VOORBEELD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
28 Een oprechte christen
steeds bereid Jezus te volgen
mag iets van de ezel
in zijn geest laten stromen
de aard vol nederigheid
doorgaans gedwee
maar als even nodig
een vaste wil tonen
sterkt het ingetogen geloof
laat rondom verborgen kleinheid
de schoonste stralenkrans blinken
door God gebracht en gezegend.…
Zombie bestaan
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
49 De mist in mijn hoofd,
Belemmert 't helder denken,
Ik weet helaas niet hoe ik
Die mist uit mijn hoofd
kan doen verdwijnen.
Hoe langer de mist
Blijft hangen, hoe
Moeizamer ’t wordt om
In mijn hoofd bij mijn
Denken te komen.
Ik glijd langzaam af
Naar een bestaan
Als een zombie, waarin
Ik feitelijk niet
Meer besta.…
De bezielde pen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33 De schijnwerper is verschoven,
de grote regie ligt niet langer in onze hand.
Waar de mens ooit de vaste lijnen schreef,
dwalen we nu als passanten door het beeld,
zoekend naar betekenis.
Het netwerk weeft onzichtbaar zijn wetten,
een eindeloze stroom die de toon bepaalt.
Wij zetten voorberekende stappen,
terwijl de matrix ons diepste wezen…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.114 Vliegende bloem uit glanzen van opaal,
Drijft, levend spectrum, in 't geweldig licht
Van tropenzon de vlinder, even licht,
Neen - drijvend, lichter dan de zonnestraal.
Dreigt vijandschap uit schaduw, op eenmaal
Laat hij zich vallen, vouwt zijn glorie dicht,
En tussen kleurloze vermolming ligt
Uitgedoofd 't brokje zon, onvindbaar-vaal.…
Oud hout
gedicht
3.2 met 31 stemmen
9.409 Je kunt een schuurtje worden, een deurtje
met een hangslot door je navel, het is
afgezaagd maar het geeft voldoening
als ze bij je komen schuilen. Je kunt
nog altijd fier rechtop als telefoonpaal
dienst doen, stijf tot in de lengte
van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht
op de helling en het dal. Je kunt
ook met je knoesten en je splinters…
De nacht die vordert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 De nacht vordert
Nog twee uren.
Laat thuis na een gesprek
over voelen,
of over het ontbreken ervan.
De honden kijken op.
Ze vragen niets meer.
Ze kennen de dagen waarop ik verdwijn
zonder weg te gaan.
Ergens wachten dossiers.
Oude versies van mijzelf,
opgeslagen voor een toekomst
die ze telkens opnieuw oproept.
Nieuwe halsbanden.
Geen…
TRAAG DOOR EEN ONEINDIG LAAGLAND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
25 Voor de tocht der tochten: de dood
waarvan je alleen weet
wanneer ie begint
bij toegekende euthanasie
maar geenszins hoe deze loopt, verloopt
laat staan waar deze zal eindigen
doch de levenstochten, de wandeltochten
van de Amsterdammer Rutger Burgers
is het begin en het eind bekend
en vooral de garantie van onverharde wegen
'TRAAG DOOR…
Minnevernis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
23 Onder het felle gedruis
van een vermomde stad.
Eindhoven in winterlicht,
maskers in tegenlicht.
De vonk onversneden, ongeslepen,
bleef hangen toen de lichten doofden.
Voorzichtige passen.
Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
Apart
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
153 Door zijn gedachten in een ver verleden,
Hoe stuitend en afkeurenswaardig ook,
Is Tata Steel geschokt en van de kook,
En dwingt het Donald Pols om af te treden.
Maar maakte dat bedrijf ook maar zo’n haast,
Met stoppen wat het uit de schoorsteen blaast.…
Niet te bevatten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
70 ieder uur
stort het
mijn huiskamer binnen
ongevraagd
het volgend uur
overtroeft het vorige
vol semi verpakt
nieuws
over gespuis
dat ongestoord
hun gang kan gaan
grenzen van het
onwerkelijke zijn allang
overschreden
avond’s wordt alles
herkauwt tot vier keer toe
onnozelen struikelen
over elkaar
daar waar men
onze democratie
zou…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
59 Niet altijd de storm die mensen breekt,
maar stilte die zich verder strekt.
Geen woord dat nog kan landen gaan,
geen blik die open blijft bestaan.
Een afgewend gezicht, zo klein,
en toch een bron van groot verdriet en pijn.
Geen harde grens, geen luid verwijt,
maar leegte in de plaats van nabijheid.
Want iedere wond verlangt naar licht,…
2 juni 2026
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
37 de stervormige
stralende gele bloemen
van de wederik
vieren met mij de triomf
in de klimtijdrit
van Anna van der Breggen…
Rattenkwaal
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
119 Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts
de zomer laat zijn lome lucht vallen
over de daken van de huizen in de vallei
die zich groen uitstrekt in de diepte
van donkere schaduwen van bergen
die almaar hoger lijken in jouw brein
je kust haar omdat ze jouw vrouw is
zij weet dat jij steeds haar man bent
traag in de wildernis van dromen
je hebt…
Verificatie
netgedicht
2.4 met 23 stemmen
214 Het waardevolle van weemoed:
dat je dialogen van toen
aangedaan kunt bekijken.
Je geplaatste verzen werden rijp...
Hoe snel ontstond een priemend oordeel!
Wat dóór moest dringen, moest doordringen.
Eigen emoties leken vaak lokaas
voor sommige hoogdravende lieden.
Ach, als de grote lijn maar glansde...
Het deed je goed dat oprechte lef…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
53 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
Wissels
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
110 Zo speel ik meerdere personen
in één lichaam,
geen van hen
voelt als een volledig bestaan.
De rustige.
De zachte.
De afstandelijke.
Degene die blijft praten
zodat niemand mij opmerkt
Geen van hen voldoet.
Elke versie laat iets achter
dat niet mee kon functioneren.
Ik wissel van gezicht
naargelang de kamer,
de stilte,
een noodzaak…
Fermentaties sub divo
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Dwalend door de hellepoort
luister ik naar dikke tongen
van de Souvignier Gris
– hoor de kakofonie! –
raak ik verstrikt in murmelaties
over de kring rond Sancerre
de vuurstenen afdronk
en andere smaaksimulaties –
of over de vreemdelingen
van Poperinge
met hun mout vol van hop
dool ik over de Veluviae Altea
dorstig langs de watermolen…