170038 resultaten.
Dichtvorm
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
28 Het snelsonnet is ooit bedacht door Driek,
Heinz Polzer heeft het onzijn aangedragen.
Het vergt best lef je aan wat nieuws te wagen,
Want lang niet elke dichtvorm is uniek.
Maar Theo heeft ons wél wat nieuws gebracht,
Want Theo heeft het traagsonnet bedacht.
In elk geval Theo, bedankt voor je vaak originele, geestige, hoogwaardige en vormvaste…
Samen staan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Baasje staat buiten, sigaartje in de hand,
alsof hij iets oplost dat niemand echt begrijpt.
De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan,
alsof denken belangrijker is dan bestaan.
Dan komt Nacho, zonder plan of bezwaar,
gaat naast hem zitten alsof hij het begrijpt
Hij kijkt even op, met zachte blik:
“Waarom zo moeilijk…
ONBEREKENBAAR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Duizend jaren zijn in
de ogen des Heren één dag
één dag is in Diens gezicht
duizend jaren
deze woorden uit de brief
van apostel Petrus
duiden hoe God
het allerkleinste tot
iets geweldigs kan maken
terwijl het schier mateloze
door Hem beschouwd wordt
als wat nietigs maar
toch alle aandacht verdient
verleden heden en toekomst…
Het is zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 .. en het leven is niet gemakkelijk
Maar dat houd je verborgen
De kinderen zijn moe en dreinen
Ze willen niet tekort gedaan worden
En jij moet ze braaf houden
En klaarstaan voor de mannen
Buitenshuis moet je stralen
Dan zijn ze vrolijk, hartelijk en galant
Je mag niets zeggen waar jouw man
consequenties uit zou moeten trekken
Soms…
fenomeen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie…
eigen ogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
12 is het kennen of weten
de som of de proef
gangbaar of draaglijk
men zegt dat de geur het
meest tastbare zintuig is en
dat men op de tast moet zien
om luister bij te zetten
om met gelijke tred
te lopen door dezelfde straat
om in een opheldering
te verblijven
ter plekke…
Geen leven te bekennen (variatie)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
7 Dit is een avondwandeling zonder idee,
zonder die pot met goud aan het einde
vliegt niks als vangbaar uit mijn mond als vlees.
Een hedonistische nachtgenieter die vertrok
als buitenissige naast elke maatvoering,
de eeltplekken diep en te kort door die smalle,
scherpe scheuren,
lag ontkleed als bronzen naaktheid,
- ondanks dat rook jouw…
Tegen de afgrond
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.859 Dat ik je aanspreek,
stom hart,
is natuurlijk complete waanzin, je bent
een generiek gegeven uit de cultuurgeschiedenis.
Dat betekent: een sterrennevel,
drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents
een zon die in het zwart verkeert,
napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld
en we schrijven entropie.
Het is een woord,
hart,
tegen…
Wandeling zonder maan
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.279 De grote mensen zijn naar bed gegaan.
Mijn lieve kind, wij zouden kunnen lopen
om 't huis, door 't donker, maar het hek staat open,
de straat op, onder een lantaren blijven staan.
Wij zouden kunnen zoeken naar de maan,
die als een spelbreker opeens is weggekropen.
Dit licht volstaat? maar 't trekt muskieten aan!
Kom mee, een voorraad…
Toy de France
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
54 Waar zijn de namen van weleer gebleven,
Van Janssen, Anquetil, Hinault en Merckx?
Zij straalden elk iets moedigs uit, iets sterks,
Toen werd er nog geschiedenis geschreven!
De wielerheld van nu oogt wat fragiel,
Met een gezicht dat lijkt op Playmobil.…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
46 De winteravond valt vredig vroeg
en blust het felle kunstmatige licht
van tl-buizen en computerschermen
hij sluit zijn kantoorjas met een zucht
de geur van lust die in zijn tas bleef rusten
wordt weer een belofte in de koude uren
hij stapt opnieuw de kille winteravond in
het perron is nu gevuld met haast en drukte
maar zijn kompas wijst…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
27 Er komt een moment
waarop een mens beseft
wat werkelijk telt:
een lichaam dat hem nog draagt,
een geest die helder blijft
en de dag die zich opnieuw ontvouwt.
Geen goud kan terugbrengen
wat ooit vanzelfsprekend was:
een wandeling zonder pijn,
een hand die nog kan geven,
een stem die nog wordt gehoord.
Een sterk gestel is een stille rijkdom…
Bladpret
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
15 In de tuin sneeuwt het,
maar niets wordt nat,
het blijkt alleen blad.
Het dwarrelen lijkt net
op sneeuwen. Nu opgelet,
deze sneeuw blijft liggen, dat
vormt een bladerdekenmat,
voor de egeltjes een zalig bed.
Er zijn ook lieden, die blazen,
zo'n schitterend egelbed
weg, omdat ze niet lazen
dat de bladeren egels redt.
Ze blijven slapen…
Eiland
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
57 Ik dacht leven
jij onderzocht drijfveren
ik struikelde over mezelf
jij beschermde de zon
die werd geboren, de eerste seconde
ik zocht ogen
jij een weerklank
de kamer rook naar iets
wat nog niet bestond
als manifestatie in onze werkelijkheid
er waren roofdieren
her en der
ik voelde me geen prooi
maar was het wel
door verlegenheid…
niets is meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
25 het gemaaide gras, nat van een
afsplitsende wereld beducht me
voor het al gekende, de gestalte
in herinnering ijvert door mijn
diepgang en praat zich volle zalen
zonder een halve adem of
een hapering in zijn stem
niets is meer in mijn non-schichtige
dualistische mogendheid daar het
water aan beide oevers mij het zinken
verbiedt in alle…
Eenling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
21 als het denken nog van nature wordt opgerekt
tot een eeuwig uitdijende spinrag
en de mogelijkheden onbeperkt lijken
daar is het vooruitzicht nog over bergen uitgestrekt
.
de mens weet niet beter of ervaart het niet anders
immers wat toekomst heet, kent een onschatbare
hoeveelheid dagen, nachten en seizoenen
die het perspectief vol met verwachtingen…
Groen tussen het groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
37 Het groene gras buigt
onder natte dauwdruppels
de ochtend is groen
tussen het groen
want wie de liefde toelaat
opent het hart voor dronken vlinders
die de schoonheid vertegenwoordigen
van de meest pure aardse natuur
nu al het denken
op het grasland
zwijgt
in breekbare stiltedromen
is de eenzame angst voor vlinders
te groot, ze zijn…
Gehecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
18 Het gaat op en neer met mij
Ik omarm het leven en laat het los
omdat het geen toekomst heeft
Ik streepte onmogelijkheden af
en er bleef weinig concreets over
Wel liefde
Voor mezelf, mijn verlangen
om te leven, de mensen
om me heen, ja zelfs voor
altijd weer, hun gestuntel
En ik wil het allemaal niet missen
Behalve wanneer het iets…
Hemelgloed
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
18 Wolken in nachtlicht
hun stille vormen glijden
door een zachte gloed
Onder de bleke gloed
die boven de stad blijft hangen, merk
ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer
nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt.
De wolken dragen het
restlicht van een wereld die niet
slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen…
Onder het vacuüm II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
19 Wat ik ergens hoopte,
dat het stromen op zou drogen:
een verschraalde lente
die een sloot leeg zuipt.
Een verzande voorde,
waar alleen het gras nog zuigt.
Libellen spiegelen de kevers
en vliegen naar verloren oorden.
Terug naar de rust, onzichtbaar
waar ik kan verdwijnen
in slingerende stokslabonen, in de rodebes – geduldig
wachtend op…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.635 Een zonnige middag, we kunnen naar buiten gaan, daar verliest
niemand iets aan.
Ik laat je eens straat zien waar ik als kind doorheen liep, er stonden
toen geen bomen of ze waren heel klein.
Toen ik een kind was maakte ik een hengel van een stok en een
touw en een gebogen spijker.
Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan
de…
De Leidse visser en het Haarlemmer meer in 1852
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.828 Nu is het Meer niet meer;
Het moet zijn water missen;
Het krijgt het nimmer weer -
En nog wil Caubes vissen.
Het wilde-andijvie-kruid
Schudt overal zijn stengelen,
En strooit zijn pluizen uit -
En nog wil Caubes hengelen.
Het koolzaad zal eerlang
Hier veld bij velden kleuren;
Het ploegpaard komt te gang -
En nog wil Caubes…
IJSBERG-CUYPJES-STOP
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 Ik geef ze graag een fooi
die meiden zorgen voor dooi
in mijn hele drukke mantelbestaan
in het voor mijn dochter op IJburg komen en gaan
dus gunnen me ze de prijs
van effe rusten met 2 bollen ijs
met natuurlijk een dot slagroom d'r op
IJburg is voor mij ook vooral 'n IJSBURG-CUPJES-STOP…
Excuses die ik nooit zal horen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Het spijt me
dat ik je niet zag staan,
terwijl jij stilletjes brak,
en ik je liet gaan.
Het spijt me
dat ik mijn pijn aan jou heb gegeven,
omdat ik zelf niet wist
hoe ik ermee moest leven.
Het spijt me
dat ik vertrok in plaats van bleef,
alsof jouw verdriet
mij helemaal niets meer schreef.
Het spijt me
dat ik je wilde veranderen,…
Eindstrijd
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
90 De Spanjaarden zijn wereldkampioen
De Argentijnen ook: in slecht verliezen
Ze schopten Spanje naar de gallemiezen
Met voetbal had het zelden iets van doen
Geen enkel schot op doel! Een staakt-het-vuren
Dat Israël nog nooit zo lang liet duren…
de taal van stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
36 in het rijkgevulde niets
niets meer zijn
alleen nog maar
met haar
de taal van stilte spreken…
eindelijk stil
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
74 haar hart reist als verstekeling
met hem mee
vrouw zonder schaduw
op een kraterrand
het epitome van alles een beetje
van eigenlijk niks
zij plengt tranen haar offerande
voor zijn behouden reis
de maan maakt plaats
voor een zachtroze zon
het wordt eindelijk stil…
Sprekende Ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Als ogen konden spreken
Maar dat kunnen ze niet jammer genoeg
Ook al had het wel gekund
Sommige ogen hoeven ook niets te zeggen
Want sommige ogen spreken boekdelen
Een blik zegt meestal al meer dan genoeg…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
37 Na zoveel jaren van contact:
bezoeken, mails en soms gedichten,
wil jij een afscheid, dat doet pijn,
omdat ik hier geen plaats voor vind.
Heb ik je dan niet echt begrepen
of wil je geen contacten meer
omdat er dingen zijn die ik niet weet
of die ik nooit tenvolle heb verstaan?
Je wil alleen nu verder gaan
en dat wil ik dan respecteren…
met een speelse eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
49 deze benen
hebben de Helikon
én de Olympus bedwongen
deze handen
bomen verzaagd tot molens
die ijdele winden opjoegen
deze schouders
konden al die verschillende wereldbeelden
nog verdragen of af laten glijden
met het grootste gemak bleven zij overeind staan
met de vloeiendste bewegingen kwamen zij overal doorheen
met een speelse…