168470 resultaten.
Dromend van zulk blauw
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.109 Als ik nog lang naar dat blauw blijf kijken
mis ik mijn trein,
maar om zulk blauw zonder gelijke
moet het zo zijn.
Treinen kan ik nog vaak betreden,
maar deze straling zal ik misschien
in al zij innigheid na heden
bij leven niet meer zien.
----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Twee giften.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
825 God gaf twee hemelse geschenken
De mens, in alle vreugde en smart:
Verstand - om scherp en goed te denken...
Om zacht en goed te doen - het Hart.…
Kent God alle namen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
36 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
39 zing Mnemosyne zachter
van Odysse die wist
dat Ithaka geen einde
was,maar enkel list
zij komt waar woorden
zich stapelen,herhalend
bestaan
draden los
draden doch vast
aan niets wordt voldaan
Polyphemus kijkt,
één oog, genoeg om te
zien
Poseidon schuift onder
zinnen-
hoeken zoek ,cirkel
stil en misschien
donkerste van het donker…
Piepje
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
114 Toen Trump zich in Israël zat te verdiepen
en mijmerde: ‘Bibi, die moordzuchtmalloot,
heeft alles met bombardementen verkloot,’
begon er een klein apparaatje te piepen.
Geen waarschuwing van zijn beveiligingssector:
het was het geluid van zijn waarheidsdetector.…
Woord en beeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
64 Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend…
afpelperiode
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
40 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versneld
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten
een subtiel samenspel van zintuigelijke…
voorwaartse rust
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
34 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
bekoeld, elk individu,
wijd verspreid omdat al onhaalbaar…
helder
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
115 wit was je oogopslag
in het stille ochtendlicht
wit je gezicht dat zich
naar de ijle verte wendde
wit je heldere traan
toen jij je gewonnen gaf
wit de gebroken tijd
die ons verstrikte
wit was de heldere zon
die ons niet verwarmen kon…
DUIDELIJKHEID
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
35 Soms gaan dingen niet
Zoals je graag zou willen
Soms zelfs waait de wind
Uit onverwachte hoek
Soms is bos niet meer dan park
Soms gaat de wekker
Op het verkeerde moment
Soms doe je het licht aan
Terwijl juist dan donkerte zich openbaart
Velen hebben zulke momenten
Maar
Zolang je positiviteit in je draagt
Is de volgende dag
Een dag zonder…
Juist de ruimte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
55 Juist de ruimte weerhoudt mij niet
vanuit rondspelende invalshoeken
linies alom het bewegingsmoment
vóór de gaten zich galzwart vullen
in vertragende draaiing van de val
dwarse vermistingsbanken te slaan
Juist de ruimte spiegelt in haar ogen
als diepte waar oceanen van dromen
begrepen zij de kromming van licht
in opgeslagen achtergrondgerommel…
Cogito, ergo sum
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 Als ons denken ons kon redden
van wat we onszelf opleggen
Als overwegen zwaar zou wegen
al die voors en tegens
Als al ons broeden ons zou voeden
en voor onheil zou behoeden
Als speculeren en bestuderen
ons werkelijk iets zouden leren
en als discussieren zou laten zien
dat we eigenlijk balanceren
omdat we onszelf al tijdenlang
eindeloos…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
35 De ochtend bijt naar natte klei en scherpe diesel,
een tractor brult zich wakker,
bandensporen slurpen regenwater op
dat de grijze hemel kapot weerspiegelt in zwarte plassen.
Daarboven scheert een kraai,
zwart als verse teer die druipt uit een lekke motor,
zijn vleugels knarsen als roestige scharnieren in stormwind,
terwijl hij…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
22 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
81 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Toeters en troffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Het bruist van alle kermispret
de hele markt is volgezet
Alles blinkt en klinkt en swingt
We lopen in de lichtjeszee
betoverd met de dieren mee
de koetsen van de witte zwanen
de snelle paarden, hun wilde manen
en de olifant, die elegant
een poot optilt en nauwgezet
de rondes telt op zijn trompet
De vrolijkheid van jingles gaat
met bel…
Demonen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
26 Donker valt de nacht,
eenzame vlucht in dromen,
demonen komen.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
64 Bloemknop in het gras
ochtendlicht rust op het wit
stilte vóór de bloei
Hoe de bloei van het
madeliefje mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering is
die ik pas hoor als ik dichtbij genoeg kom om niets te verstoren.
Het grasveld wiegt als
een lichaam dat mij herkent, een lichte
golf die langs mij glijdt zonder…
Woordvoerder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
24 Woorden verwerpen
Wat ze zijn aangedaan
Woorden omarmen
Al was het onaangenaam
Doch nooit de zin begrijpen
Waarvoor ze instaan…
Nam geen blad voor haar mond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
32 Op vrijwel elke dag
Plukte zij de woorden
Uit haar hoofd
Formuleerde vraag om
Vervolgens af te vuren
Sonja op onwillekeurig
Welke dag dan ook
Nam geen blad voor de
Mond. Geenszins manipu-
latief
Vragen aan politici
Nerveus, graag geïnter-
vieuwd
Eén ding staat zeker
Vast; zeer groot was
Zij in talkshowdaden
Veel gasten opzienba…
Tegen het verdwalen
gedicht
3.2 met 5 stemmen
8.886 Lente. De stilte is krols.
Een lach komt ten val
aan geluk.
Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet
als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt
rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep
verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.…
De goede wijn is een der goede gaven
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.054 De goede wijn is een der goede gaven,
Waarmede God ons, armen, heeft bedeeld,
De goede dronk, waarmede wij ons laven,
Is hemels en een lust, die nooit verveelt.
Aldus verblijdt hij zich, die is genezen,
En thans de dingen weder juist ervaart,
De goede wijn bevrucht zijn ganse wezen,
Gelijk de regen drenkt de goede aard.
-----------------…
Lied 650 uit het Liedboek voor de kerken, maar dan met een actuele tekst bij TRUMPS DINEETJE!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
34 De tekst van lied 650 uit het liedboek voor de kerken!
De wereld is vervuld van goedertierenheid, van goddelijk geduld en goddelijk beleid.
Gods goedheid is te groot voor het geluk alleen, zij gaat in alle nood door heel het leven heen.
Omdat zij niet vergeet wie godverlaten zijn: de wereld hemelsbreed zal goede aarde zijn.
De actuele tekst…
Komt die tijd weer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
30 Komt die tijd weer terug
Alles is bijna achter de rug
Het moet voorbij zijn
Al die problemen en pijn
Na regen komt er hopelijk weer zonneschijn
Komt die tijd weer terug
Strijden moet je en vlug
Om er iets van te maken
Dan kunnen ze je nooit meer raken…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
78 Iemand uit de hogere sferen van de goede smaak
leest met je mee tijdens de literaire avondwandeling
ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt…
Polynesia
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
72 het is allemaal zo triest
en bedroevend want ach...
het eilandenrijk van het hemeltergendgodsgruwelijk tenenkrommende niveau
van prullaria en spiegeltjes
van egospielerei
door spitsneuzige letterratjes
met hun ditjes en datjes
de watjes van witgevlekte
krielkippen pikkend naar ringen
brocante en kraaltjes
laten wij voor wat het…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
32 Zeg,
waarom kunnen we niet gewoon
zonder verplichtingen
van elkaar houden
.. zoals we eigenlijk al stiekem doen?
Gewoon een beetje wat we nu hebben:
jij die met je pootjes-
over de schutting heen mijn tuin in waggelt
Om de échte ik een kopje te geven,
maar dan nu eens zonder dat gekrab.
Miauw - HSSST- ssht - haha
Oké, meestal is het…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
60 Kijk
de mokerslag raast richting natuur
geboorte en dood versmelten
aan de finishlijn. In cirkels
bijtende ruwheid van oprechte droogte
Zacht als diamanten, zacht
als een katoenen diamant. De gouden stilte
trekt zich terug
op uitgestrekte vlakten, nederig
afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen
verhit; - de menigte
dicht…
Narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Van het strand sloeg ik het duin in
Een bruine lege vallei
eenzaam, lag daar voor mij
met slinger pad
Met de wind in mijn rug woei het helm
naar èèn kant
Op en af ging het
en ik gewaarde in een kom
èèn gele narcis
wilde ‘r bijna een foto van maken
Zo fier, alleen in dat bruine duin
Achter een volgende heuvel stond
een groepje narcissen…
Kinderen van de rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
66 De welbekende klanken klonken door de klaslokalen
Stemmen van meisjes – moeders van hun toekomst
De wereld rinkelde kortstondig, vóór
Het einde plotsklaps dat nu bevroor
In de tijd
Die op atomair niveau oneindig duren kan
Een diepte waar geen einde aan komt
De toekomst die geen doorgang vindt
Uit het opgestapelde puin van rekensommen…