170198 resultaten.
Go with the flow
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
6 Het profootvolk weet al niet meer
waar melk vandaan komt of het leer
boots on the grond, met rubber zool
verdwenen zonder wederkeer
ook metamorfoseerden hosen
tot made in china namaakleer
Bestaat het koebeest bij de gratie
van haar uier slechts voor kaas
gezuurde melk, kefir en vla
of wordt de huid te duur verkocht
en is profootvolk reeds…
In elkaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 Waar moet je over schrijven
als er zoveel brand
Zovelen als kudden rennen
naar een ander land
en dan weer terug?
Over lange rijen bij
een benzine pomp?
Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd…
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 nog ligt de zomer in de berm
die aan de oever staat te braken, althans
zo zie ik het aan de dagen die fungeren
als kwalijke daden die me teisteren
met nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt
deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt…
Sonnet 75
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Jij bent voor mijn hoofd als voer voor leven,
Of zoete seizoensregen op aarde;
En voor jouw vrede dien ik te streven
Als vrek worstelend met echte waarde.
Nu fier als een genieter, toch weldra
Bang dat deze tijd zijn schat zal stelen;
Nu makend dat jij alleen met mij gaat,
Dan, wereldwijd, mijn pret moeten delen:
Soms vervuld door het feest…
het hoogste ware woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
18 Zij laat zich andermaal afleiden
door wapperende vaandels
door monsterlijke vergezichten
en elke zinderende zinsconstructie
alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven
door overspoelende trouvailles, misleid
door dubbelzinnigheden op dat terras
wat zich verhult achter een mèr-à-boire
Ein Prosit auf das Meer
waar ook de schor geschreeuwde…
als de zon rijst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
12 ik wandel rond, ofwel heen en weer
over een stoep, langs het zand en tenten
het is nog vroeg maar adem nog de schaduwsfeer
van de late voorgaande uren in deze durende zomers lente
.
de mens die ik ontmoet droomt nog vaak
van de nachtelijke uren of duwende gedachten
en lopen komend mij haast in trans aan mij voorbij
ik word ook ingehaald…
Slapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Merlijn betoverde de mensen
met de adem van een draak
zodat ze hun strijd vergaten
en met elkaar leefden zonder besef
van geleden verliezen en verdriet
zelfs zonder haat jegens de ander
die hier vanaf zijn geboorte woonde
of zich er juist pas kort geleden
was komen vestigen
Eindelijk kon het, eindelijk
was het vrede, dankzij
de vergetelheid…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
4 een matte streep rust
rood goud ontvlamt de vleugel
het gras wordt weer stil
Als de Spaanse vlag zich
tussen het groen laat zien, ontstaat iets
wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor
mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn.
Haar vleugels bewaren een
gloed die pas zichtbaar wordt wanneer
ze zich langzaam…
Nachtvlinder
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
5 Nachtvlinder rust stil
langs donkere bloemen heen
maan ademt zacht licht
Nachtvlinder, je draagt
meer kleuren dan het oog in één
moment kan bevatten. Je vleugels voelen als fluweel,
een zachte aanraking van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt.
Nachtvlinder, je waakt
over mijn dromen wanneer de diepe
nacht haar geheimen bewaart.…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
6 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
doolhof
gedicht
3.5 met 72 stemmen
12.750 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS
poëzie
3.0 met 22 stemmen
3.216 Numquid nosti semitas nubium?
Weet gij waar de wind geboren,
waar de dauw geboren is?
Weet gij kunstig op te sporen
wat hierbij, hierboven is?
Weet gij wat de sterren zijn, en
wat de zon, de mane? Wat
in de bergen, in de mijnen
ligt, en in de zee bevat?
Weet gij iets klaar uit te leggen
van al ‘t geen men u vragen kan?
Antwoordt dan en…
Over hem, nu het nog kan...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Je bent ongelofelijk...
Geboren en getogen in armoede en oorlog.
Je vader zou je laten onderwijzen.
Zeg nee Franz...zeg neeee.
Nein father!!!
Ich bin ein compositeur!!
Alleen zeg ik, geboren te zijn voor het schrijven van de mooiste muziek, omdat het uit mijn pen moet vader!!!
Snap het dan vader...forellen zwemmen langs mijn voeten...
Toe…
Een droge boel
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
34 De wekenlange droogte houdt niet op
We zien de Rijn ook nooit meer krachtig stromen
Maar druppelend ons landje binnenkomen
Het Hollands landschap gaat zo op de schop
Geen koeien in de wei meer, maar kamelen
En boeren kunnen cactusfruit gaan telen…
All inclusive
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Ze lag met gesloten ogen
Te zonnen aan het zwembad,
All inclusive, alles erop en
Vanzelfsprekend alles eraan.
Ze was een ware schoonheid,
Zo schoon ik nooit eer zag,
Het doordrong tot in elke vezel,
Met ’k in haar verdronk.
Als vanzelf gleed ik in haar lichaam,
Ik ging gans op in haar,
Van d’uiterste top tot aan haar teen,
Wilde in…
VAKANTIEKLACHT BENIDORM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 "Wij waren in Benidorm, in het begin van het vakantieseizoen,
maar dat viel ons tegen", meldt een ontevreden echtpaar Groen,
"De winkeliers aldaar zijn luie lieden,
die siësta zouden ze moeten verbieden,
want wij zijn gewoon om rond 14u onze boodschappen te doen !"…
Gelezen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
17 Het maakt niets uit
Het universum vragen ogen
De werkelijkheid
Uit dromen
Dronken stellen vragen
In je ogen
Tranen
Voor altijd duurt te lang
Toch maakt het leven
Bang
De big bang
De potlood
En eng
Zou er echt wat zijn?
Voor altijd door
Hoe fijn
Zomer zoem…
Krimpen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Als je oud bent
Ga je krimpen
Moeilijk te aanvaarden
Dan moet je naar een reservaat
Voor krimpende bejaarden
Ooit komen ze je halen
Je verdwijnt achter een hek
Daar kun je nog wat jaren
Krimpen aan de Lek.…
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
14 deze vaargeul strekte zich L-vormig
voor me uit, gedreven door een
voortstuwende kracht lande ik
ruw in een volkomen nieuw leven
verwacht zonder vermoeden, buitelde
ik onwetend in een rolprent, er waren slechts
snijdende puntige doornen, enigszins
nog gezalfd door het vernix caseosa
waaraan het bloed van haar nog kleefde
baby’s huilen,…
compositie I
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
20 In dit theater der
onverwachte verbeelding
zien we de sirenen dansen
in klassieke kostuums
liederen prevelen
in de oude talen.
Even zagen we Cupido
op de hoge heuvels
een mollige jongen
door felle bijensteken
van het besef van de pijn
door zijn
afgeschoten pijlen
doordrongen
jengelend aan het been
van een jonge Venus
zonder…
Tweeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
24 Onze zonverbrande
koppen staken uit
het zolderraam
als lucifers
Het landschap gehuld
in mist van Marlboro
We stelden ons voor dat
de horizon iets zou brengen
Op de gyproc muur onder
het schuine plafond van
donker dennen
posters van protserige
Amerikaanse zangers
Eén vergeelde met opgekrulde
hoeken van buffels of waren
het…
Konijnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
9 Een goochelaar in Opijnen
kreeg ineens te veel konijnen
Ja, voortplanten deden ze goed
dus hij pakte zijn hoge hoed
en liet er een stel verdwijnen…
Woorden raken jouw hart niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
24 Woorden, woorden —
te veel gezegd wordt vaak een leugen.
Ik zwijg liever, en laat de stilte spreken
tussen ons, op deze zachte middag.
Geen belofte weegt zo zwaar als een blik,
geen zin zo waar als wat ongezegd blijft.
Rachel — ik noem je naam,
niet om te vullen, maar om te dragen.
En als de avond valt,
hou ik ruimte open…
Achteruit zien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
15 Het verleden is zo dichtbij,
Als ik mijn ogen sluit,
Waan ik me weer in ’t was,
Alleen aanraken, neen,
Dat kan ik daar niets.
Het heden lijkt dan zo ver,
Waan dat ’t er niet is,
Alleen nog ’t verleden is,
Doch niet helemaal
Meer ’k dacht ’t toen was.…
Overgave
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
31 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn zwoele nacht
het is niet vreemd of ver,
ik had je verwacht
.
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
.
die is thans in zomerse pracht
waarachter het licht
onnavolgbaar leeft
en enige schaduw slechts
ijle zuchten weeft
.
terwijl zij en ik
uitzien naar het ochtendgloren
waar in ons hart en…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
16 Abel is van bordkarton, een decor-
stuk voor de eerstgeborene
Hij zegt niets
Hij wordt vermoord
en Kaïn ploetert voort
zoals geboden is
bij de verdrijving uit het paradijs:
de mens is geschapen om
de aarde te bewerken
en zich zo te voeden
Zij is onze eerste moeder
Laat haar niet bloeden
want als wij haar verkrachten
zullen we te…
Melkzuur en marmer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Driehonderdvijftig meter voor de finish
breekt hij met de logica van het peloton —
niet op kracht alleen, maar op een geheugen in de benen
dat teruggaat naar het slijk, het veld, de kou
waar dit soort waanzin wordt gesmeed.
Pogacar valt stil als een motor zonder vonk.
Achter hem de sprinters — hongerig, te laat,
rekenend op benen die nooit…
Vrede Op Aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Een wereld zonder oorlog
Een wereld zonder geweld
Een wereld zonder racisme
Een wereld zonder discriminatie
Een wereld zonder haat
Een wereld zonder angst
Zonder zorgen of pijn
Een wereld zonder problemen
Dat zou toch geweldig zijn?…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
54 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
9.655 Voor H.C. ten Berge
Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt,
tussen zeeen door wij het einde van de dag
betreuren. Zwak gestommel, middernacht
reeds lang voorbij, ruw het oppervlak -
en niemand het merkt. We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim. Valleien van water, oneindig
glijdend, en wij daarboven…