Alle inzendingen

Ik wil niet meer treuren om voors of tegens om kleuren die in kiem zijn gesmoord, om alles wat nooit zal zijn als schaduw van verlangen, patroon doorweekt met pijn Nee, ik wil niet meer verloren zijn, in dit labyrint vol tranen elke weg een doodlopend pad, waar ik ook ga, ik voel spijt die als zwarte inkt mijn aderen slijt Treuren is een…

Met meer details was zij maar niet gekomen Orale seks was waar hij haar toe dwong Ze was nog maar een jaar of veertien jong En er zou toch niets worden ondernomen Veel mensen hadden er niet mee gezeten Als deze vrouw wat meer had doorgebeten…

Witte sluier zweeft adem van vroege morgen wereld wordt weer stil De vroege morgen ademt een bleke stilte uit over velden en water, alsof de wereld haar grenzen even neerlegt. In dit zachte vervagen van lijnen leert het oog opnieuw hoe langzaam kijken voelt. Zonder haast en in eigen tempo loop ik door nevelig gras, terwijl gedachten rijzen…

Ze krijgen niets meer, ze gaven ons stank voor dank! Die tijd is voorbij! Europa: te oud, Azië: te vol. Tijd om -- daar iets aan te doen! De bom kan het doen: ruimte en vrede scheppen -- en wat meer respect Australië mag blijven, voor de kangoeroes -- en de vakanties…

Doe, doe, doe, doe, maar gewoon je best. Ondergevangen in al die stress, bedolven onder zorgen die worden weggewoven naar morgen. Falen de pessimist. Zielloos doorgaan de optimist. Sto, sto, sto stotteren, van de angst die eronder verscholen gaat. Een paraplu met een gat die onder de druk zijn kracht vergat. Dikke druppels wantrouwen…

wanneer ik schuifelend zuchtend traag geen aansluiting achter de rij vind bij de draaideur voel ik mij lichtelijk crimineel- alsof ik de orde van de doorgang verstoor de wereld wacht totdat ik weer in het ritme pas…

`t schrijven lukt niet meer geen letter valt nog goed ik probeer het keer op keer alsof het blijkbaar moet en daar ga ik de fout in sla toch wat dagen over niet elke dag is een begin dat ik tevoorschijn tover mijn hoofd zit veel te vol geen ruimte voor een vers `t gaat ten koste van de lol alsof ik vastzit in een pers het rijmen…

Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd, Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken, Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd. Want gij besluit daarin een zaligende deugd, Vriend’lijke vrolijkheid. De Min met al zijn treken, Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken…

als dan het koperen keteltje vol as van wat ik was wordt leeggeschud over het geduldig gras, mijn lief, sta daar niet voor schut en veeg de rimmel van je wangen. Denk aan de vingers die deze regels schreven in onze tijd van verlangen en die je streelden tijdens hun leven. En lach om wat ik was, onder meer het gesnurk in de bioscoop, de…

Hij leerde van verkiezingen op school. Thuis deed hij toen het kieskompas eens want hij vond de stof bijzonder interessant en Jesse Klaver, dat was zijn idool. Een onverwacht advies kwam uit de bus, hij paste toch het best bij 50Plus.…

Liep spontaan langs het Kunstgemaal in de 2e Laurierdwarsstraat de verlengde straat van de Hazenstraat het 10e straatje in de Jordaan ik liep langs en naar binnen was het, 't wit, 't licht, de ramen de hoeken, de hoogte en diepte of de gehele AMBICANCE van de Galerie? neen het was vooral de SERENITEIT van de kleuren, de vormgeving de…

krakend als vers gevallen sneeuw in tijd ten onder gaan maar eindeloos in onze woorden blijven voortbestaan…

een mens begrijpen is lopen door mistig land waar paden verdwijnen vragen zonder eind woorden die anders bedoelen stilte ertussen dus oordeelt men snel een steen werpt minder moeite dan een hand reiken maar wie langer kijkt ziet achter gesloten ogen een wereld bewegen…

Vissen zwemmen niet, vogels vliegen niet. Ze werden overvallen in een giftige stroom. Moeder Natuur weende en schreeuwde het uit: help.Ik houd het niet meer schoon. Help me dan toch. De planeet verzon een list: klimaatverendering. De ijskap smolt met daverend geweld. Brandstapels en orkanen teisterden het land. Ik zal ze dwingen,…

Mijn donker lijf, geoliede machine Is op een zekere leeftijd, bijna oud. Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud. Mijn voorkomen neigt naar het androgyne. Dit alles maakt mij vaak tot de beziene. Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd. Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout. Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen? Mijn hamerteen…

ek mag nie meer sê nie, ek hou van jou dit kan ek egter dink dit lê opgebaard in my rou ek mag nie meer woorde skryf wat stories oor my liefde vertel nie, mag dit selfs nie in trane vertaal nie, selfs al val dit in jou verre land alles val in die stilte van die gemis en mag daar verder nie daarop gewys word nie dit sou moontlik…

De vreemde gnoom uit de geletterde fontein speelt met het viltje aan dezelfde bar gezeten puzzelt mijn onzinnig weten met het donkerbruin vermoeden dat het biertje dat we dronken de laatste niet zou zijn. Waar we vele malen spraken over bekende koetjes en dat het feeëriek geweld nooit kan vervelen, noch kan wennen deden we elkaar de…

Goedemorgen ma delief, mijn zoete zuidlimburgse vlaai ik hou niet van je, want je weet ons onderling klein ongerief is slechts geluk dat ons ontbeert nomade in my spotless mind eternal sunshine godelief ik vind je, lorelei, toch lief voor outsiders niet blond noch dom alleen ik weet, hoe en waarom Wil je nog weten wat er speelt?  Allez…

Mijn handen dwalen, vinden niet. In mijn dromen voelen mijn handen de zachte huid van perzikfruit. Mijn koude vel, rilt van het genot, dat jouw hand mij schenkt.…

In ’t zachte schijnsel van een lamp die knippert als een oog vol pret, waar schaduwen dansen als dronken engelen op de muur, luistert mijn ziel naar een stem uit de broodrooster, die fluistert door de kruimels: “Kom, mijn lief, toast mij en omhels de dag.” De keuken draagt geur van verse koffie en stoute geheimen, raakt mijn neus als…

In ’t schemerlicht van dauw-doorweekt gras, waar spinrag glinstert als zilverdraad gesponnen, luistert de aarde naar een verre stem, die fluistert door de blaren: “Kom, sta op en ga.” De wind draagt geur van wilde tijm en natte klei, raakt mijn wang als vinger van een oude vriend, en in dat zachte strijken voel ik het trekken…

Paasgedicht In de lentezon, zo helder en klaar, komt het paasfeest, jaar na jaar. Kleurrijke eieren, verstopt in het gras, zoeken we samen, vol vrolijk geplas. De paashaas springt, zo blij en snel, met een mand vol lekkernijen, een heus festijnspel. Kinderen lachen en rennen door het groen, de lucht gevuld met de geur van bloemen, aangenaam…

geen klok geen rand van morgen geen rand van gisteren alleen een vierkant stil neergelegd in het midden van niets alles wat was valt er niet uit alles wat komt dringt niet binnen het is zonder richting Gewichtloosheid- hier laat de aarde los gedachten drijven als stof door een raam dat nooit geopend werd het lichaam vergeet…

Er is niets te doen, we zitten bij elkaar en -- wachten, maar waarop?…

Het dressoir staat vol niet rommelig eerder verzadigd van jaren die zich niet lieten ordenen brieven die ooit dringend waren foto's waarvan de gezichten nog net ademen tussen het papier een sleutelbos zonder naam een horloge dat allang niet meer weet welk uur het was alsof alles wacht rust in het hout daarachter dat wat nooit aan…

Er staat niets in de kamer foto’s zijn van de wand hier hing vroeger een schilderij muren staan er kaal en verloren bij vergeelde plekken maken niet blij Geluid van leegte, bonken en galmen er slaat een verbitterde deur somber, als scheuren in hout afbladderende verf ontbloot mankementen zonder franje, tierelantijn of kleur Het huis…

Toen zij begraven werd, Toen was ’t als zou zijn hert Van smarte breken. Hij knielde bij het graf En wilde er niet af – Daar hielp geen smeken. En daaglijks keerde hij Naar ’t kerkhof, weende bij De groene zode, Waar hij met eigene hand Een kruis had op geplant Ter ere der dode. Een jaar verliep, en nu – O wis die traan, die In de…

Een vogel is een vis die niet kan vliegen. Een vogel is een vis die niet zonder water kan en op het droge snakt naar lucht. Een vogel is een vis die hoog moet omdat hij lijdt aan dieptezucht. Een vogel moet landloos balanceren op de horizon tussen verlangen en vlucht. Een vogel is een vis die tegen de hemel kleeft, een beest dat zijn…

Ik staar uit over de vijver voor mij. Geniet van de stilte en de rustig rondzwemmende zwanen en zie een reiger op de top van een reusachtige boom als verstijfd uitzien over de wereld. De zon gaat langzaam onder en zorgt daardoor voor een atmosfeer die de rust in mij nog verder doet toenemen. Ik sluit de ogen en laat mijn gedachten gaan naar oorden…

Deze kerk is niet overbodig God bestaat niet Maar je hebt Hem soms nodig!…