170484 resultaten.
Ontvlieden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 ik leun met beide elle bogen op een breed dikhouten stok
een van de gevlochten pilaren van de oversteek
en overzie de groene sprieten nabij en zo verder van mij af
de beide kanten van onze enige dorpse meander
(ontwaar zelfs een schichtig drinkende reek)
.
en verhelderd oppervlak duidt de hoogte
van het water aan, soms spiegelend,
immers het…
Een hommage
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel
Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?…
ATRIUM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Deze naam
van het woonhuisvertrek
bij gegoede Romeinen
had vaak een vijvertje
in het midden van de vloer
vele deuren langs de wanden
die toegang gaven
tot alle kamers
zweeft met zingende wijs
door meer dan twintig eeuwen
nooit belemmerd door tegenspoed
en overwinning van tijden
zet zich nog in het heden vast
heerst binnen grote hallen…
Onder druk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
23 Vrijheid verblijdt
en losbandigheid verlaagd
Pas op voor de valse herder
die de schapen opjaagt
Want de leugen is groter dan
we denken van degene die met
lieflijke woorden geen vrijheid maar gebondenheid schenken
Liefde kent verschillende vormen in een maatschappij
met waarden en normen
Het is voldoende om je ogen
te openen in…
vanavond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
20 licht daalt af
een kom bebouwd
de kat grijs
-welbeschouwd
adempauze
zeewater bedaart
een tijdstip naderbij
het hart licht bezwaard…
Onder het polijsten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
21 het beeld van de
man, het metaal
boven zijn hoofd
in brons gegoten
schuld
door polijsten
verfraaid
vastgezet
op een sokkel
gladgestreken
tot glans
zich tegen
het metaal keert
metaalmoeheid
wroet en vreet
door elke constructie
der creativiteit
een barst ontluikte
het zachte brons…
Ik denk dus ik besta
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Cogito ergo sum
Zei de Franse wijsgeer Descartes,
Die ooit in Nederland verbleef,
En daarna in Denemarken.
Als je eenmaal dood bent,
Kan je niet denken dus besta je niet,
Je lijk is overbodig. Als ’t zoekraakt,
Zoals bij Descartes, dus geen strop.
Toch worden lijken
Vaak gekoesterd en goed bewaard,
Hele piramides voor opgericht
En kolossale…
Vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
22 morgen
heeft nog niets beloofd.
alleen vandaag
ligt hier,
met zijn gewone uren
en wat er toevallig gebeurt.
een hand die je vasthoudt,
een gesprek dat langer duurt
dan je dacht,
licht op de tafel
aan het einde van de middag.
misschien is dit
wat leven vraagt:
niet bewaren
voor later
wat nu al
van betekenis is.…
Vervagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
16 Freedom is a state of mind - Jiddu Krishnamurti
laagje voor laagje
ben ik aan ’t
vervagen
dolend
en zwevend
iets
volledig nieuws
belevend
vervaag ik
nog een vlaagje
vandaag
verleden
en toekomst
vervliegen
waar ik laagje
voor laagje
verdwijn
en zo dwalend
en zwervend
hier alsmaar verder
vandaan
lijk ik
steeds lichter…
twee erotische parels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 deze zondag streelt mijn huid
in het voorbijgaan van jouw slaap
daarbij draag ik liefdevol de
ochtendmis aan je op zodat
je zacht ontwaakt
het laken - doorschijnend zoals
je half geopende ogen - maakt je
beide parels zichtbaar in het wit
van alle mogelijke voorspellingen
mijn doel is niet het baken van het gemeende
intieme genot, neen…
Vlammen in top
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Thuis zingen Eenzame Harten
in een band, ver van onze kamer
waar ik jouw hand vasthoud
We zetten een regenboog
van bloemen in de vensterbank
en prijzen de hard werkende mensen
Buiten loeien vuren van licht
naar liefde, en het deert ons niet
Wij hebben geen verwachtingen meer
Dokters kunnen ons niet helpen
tegen het oproer in de straten…
Avondregenboog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
11 Avondregen valt
regenboog breekt door wolken
stilte onder licht
Lucht opent zich na de
laatste druppels en ergens tussen
avond en regen verschijnt een flinterdunne boog
alsof een stille brug zich legt tussen wat was en wat nog komt.
Onder dat licht wordt elke
stap lichter alsof kleuren iets aanraken
in ons dat lang heeft gewacht om weer…
Ochtendstilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Ochtendlicht verstilt
onder het gras beweegt iets
dat niet verschijnen wil
Ochtendstilte ligt als een
dunne sluier over het veld, waar koeien
laag in het gras blijven rusten, alsof de nacht nog om
hen heen beweegt en het licht zich langzaam opent, zonder haast.
Boerderijen staan zonder
nadruk ergens in het land, aanwezig
in hun eigen…
Zondag
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
34 In een vurige gloed
Komt U ons mensen
Met Uw Woord tegemoet…
Modern leven
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.620 Pap, zegt mijn dochter achterop
Zie je dat meisje - ze fluistert bijna
Ja, zegt pap, hij ziet het meisje
Die heeft een broek van Replay
Een truitje van Diesel en een Puma-tas
Ooh, zegt pap, hij had het zo snel niet gezien
Ik heb ook een Replay, vervolgt
Achterop de dochter, en mama heeft
Een truitje van Diesel, Puma-tassen
Vind…
De vrouwen die ik heb gekend
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.180 De vrouwen die ik heb gekend
zijn mij voorbij-getreden
als zwaarden, in vaste vuist geklemd,
die bevriezende sneeuw door-sneden.
Hun hoop, hun schoonheid en hun schroom
bleef in mijn oog geschreven;...
- maar groeide er ooit tot in de boom
wat werd in bast gedreven?
Zo draag 'k, - mijn eigen vreugde wáard -
in naderend minnens-duister…
Petitie Andermans Veren
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
52 Dit radioprogramma dreigt te stoppen
Geen uurtje cabaret en kleinkunst meer
Op zondagmorgen met Kick van der Veer
Zo gaat er iets unieks weer naar de knoppen
Hou Kick dus in de lucht, voer oppositie
En teken voor behoud nu de petitie…
Oude pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
47 wanneer mijn zicht
enkel vanuit een
brede horizon zou
betrachten de
onmetelijkheid
te voelen, hoor
ik nog de bergen
in de schaduw van dit
licht,
schudden nog steeds
orkanen vanuit de verte,
belichten sterren
dit gewicht
zwijgen nog immer
de verbindingen
eens aangegaan,
vervaagde bollen
kwik
zijn alleen te begrijpen
zoals de…
wereldgebeurtenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 wij hebben
een krachtiger
Leider dan
jij
kijk wij
zijn in
onze vredige
landen vrij
niet lijfelijk
te zien
ja Goddelijk
sterk aanwezig
in het
hemelrijk
zich voorbereidend
wel op
Zijn heilige
tijd
hoogmoedigen spotters
boosdoeners voor
hen echt
einde verhaal
lees de
laatste bladzijden
bijbel het
machtige gebeuren…
Het onverwachte Stil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
65 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet…
Terug
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
55 Prins Harry heeft gedesillusioneerd
Gebroken met familie en verleden
Verbitterd en volkomen moegestreden
Is hij naar de VS geëmigreerd
Hij keert terug naar Engeland dit jaar
De tabloids zetten hun reporters klaar…
Oude pijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
46 wanneer mijn zicht
enkel vanuit een
brede horizon zou
betrachten de
onmetelijkheid
te voelen, hoor
ik nog de bergen
in de schaduw van dit
licht,
schudden nog steeds
orkanen vanuit de verte,
belichten sterren
dit gewicht
zwijgen nog immer
de verbindingen
eens aangegaan,
vervaagde bollen
kwik
zijn alleen te begrijpen
zoals…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
39 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…
Dat wat blijft
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
48 wat eerst een oppervlakkige blik is
kan zich door seizoenen heen
veranderen tot een glimlach
maar nog steeds zonder een vraag
is het zo bedoeld dat op een dag
er sprake kan zijn van een diepere laag
hebben onze zielen iets gemeen
is het een uiting van herkenning dan wel gemis
of gaan enkel losse woorden door beider heelal heen
plots werd…
voorrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
24 en we noemen haar maan
-nieuwe maan
ter onderscheid
van de oude maan
om verwarring te voorkomen
in een voorburgerlijke tijd
moet alles nog blijken
is niemand doof
of in de wind geslagen
toch blijven onze
roepnamen ongehoord
de vlucht naar ‘t heden
slaat een bres
waar precies
waarschuwen we voor
een dode maan in
ongelezen nawoord…
pppd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
27 het luistert de nacht in stapelt de dag
herleeft het etmaal, ervoor en erna
balanceren op het grote vlak, de vloer
de straat en het eelt dat schuurt
over de ruwheid van de laan
waartoe het pad me leidt
alsof het kind in mij speels de rondjes
draait die het lot laat duizelen
in de scherven van zijn plezier
hij weet nog niets van het spel…
2110
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
25 Lenny is vier.
Nog klein genoeg om de wereld
met zijn handen te snappen —
een steen, een grasspriet,
de hand van zijn moeder,
de schouders van zijn vader.
Deze week zijn eerste schoolweek.
Ik heb zijn dagen gevolgd:
twee lieve juffies, Stephanie en Laurentine,
de spin op de kapstok,
een hand die nog even zwaait.
Hij leert straks letters…
Heldere ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Zou het een soort droom zijn?
Dat je meedrijft met het getij
stroomafwaarts met de rivier
van de dood, ja
zou het een droom zijn?
De horizon is mistig
een vreemde gloed aan de hemel
en niemand lijkt er iets van te weten
wat voor mist dat is, oh
is het een droom?
.....Heldere ogen, vurige ogen
.....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?
...…
Onrust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
24 Heel bedachtzaam zei ze nee,
Waartegen? Geen idee.
Zit dat je dwars? Of kan
Dat ze nee zei,
Je helemaal niks schelen?
Neen, dát interesseert me niet,
Waartégen daarentegen,
Ja, dát interesseert me wél.
Dán zal je ’t moeten vragen,
Anders blijf je zitten met die vraag,
Je verdere ganse leven!
Dat deed ik, maar ze zei niets,
Nou is…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
33 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg…