inloggen

Alle inzendingen

167543 resultaten.

Sorteren op:

Nu het wintert

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 52
Nu het bijna winter is wil ik je nog iets melden: weet dat ik de zomer mis de vlinders op de velden Nu de winter binnentreedt wil ik je nog iets schrijven: weet dat ik ze niet vergeet zo’n vlinder zal beklijven Nu de winter voelbaar wordt wil ik je nog iets geven: weet, nu alles is verdord de vlinders zijn gebleven…

Herinneren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
De laatste blik De laatste knipoog De laatste lach Het laatste gesprek De laatste maaltijd De laatste kerst Die laatste vakantie Het laatste rapport Het eerste kleuterklasje…
Beninga17 februari 2026Lees meer >

HET KIND EN IK

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15
"Wonderen of geen wonderen, vertaald of niet geparafraseerd danwel wederom vertaald," zo sprak Martinus Nijhoff, over zijn graf heen: EENIEDER VAN U moet maar kijken hoe hij over mij schrijft over de jongen en het kind dat ik ooit was eenieder is vrij in zelfgekozen vorm in onze taal te schrijven Zo ook over mijn alter…

Sweetvoice

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 31
Een hele goedemorgen juffrouw duif ik hoor u koeren met een zachte g uw toon is zoet, uw zang neemt mijn ziel mee naar maretakken in uw ochtendruif Waarom, vraag ik mij af of nee, waardóór lag u den ganse nacht doorwaakt te bed had u om twee uur dan geen thee gezet als het genoeg was lag u op één oor Of droomde u slechts dat…
Xander17 februari 2026Lees meer >

Gewone wereld

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 44
Hij zat voorovergebogen boven de porseleinen rand. De deur stond op een kier. Aan de andere kant werd niets meer gezegd. Buiten reed verkeer. Iemand lachte op straat. Een hond blafte. De dag hield zich aan zijn schema. Er lag een kinderkamer verderop in het huis. Een bed dat niet was opgemaakt. Kleren over een stoel. Een raam dat dicht…
Nathan17 februari 2026Lees meer >

De zwerm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 13
Groepen bewegen altijd Ze zijn geen dood gewicht elk lid ervan volgt met getrek en geduw de hartslag van het geheel ongeacht het gepiep van de vogels die voorop vliegen maar niet leiden, die een rafelrand van de zwerm zijn Bij gevaar zwenkt men weg en nog een keer wanneer het nog niet voorbij is Steeds verder vluchtend naar een heenkomen…
Zywa17 februari 2026Lees meer >

Doorwerken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 49
Zie in mijn handen lijnen kaarten van rivieren die droog komen te staan terwijl ik droom van morgen, als spinnenweb van licht en tijd mantel van verhalen, verloren in de strijd Ik weef maanlicht op een weefgetouw van mist elke draad een herinnering die de nacht heeft gekust mijn vingers knakken in de wind als takken van een oude, wijze boom…

Droomvlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 22
Als ik mijn vleugels zou spreiden en opstijgen naar de wolken waar de wind door mijn haar zal blazen en de zon mijn huid verwarmd Zou ik dansen met de vogels hun veren glinsterend in het licht en mijn problemen bespreken met de maan in de koele avondlucht Ik zou rusten op de bovenste tak van onze eikenboom en naar beneden kijken op…

Druppel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 54
Er hangt een druppel aan de donkere kant van de zon Geblindeerd door de tragiek van het leven loopt zij naar de warme plek Haar zoon listig als hij is voorkomt de blauw met wit rode oorlog In de branding slaat een bulderende verwoesting van water stuk op wit geslepen stalen vorken Hij had zoveel haat voor haar door…

Vader en kind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 29
De vader vaak een doornenhaag Vol met scherpgepunte stekels Onvermogend tot met liefde kijken Naar het kind dat hij zo heel hoog al zag Onvermogend tot horen van het woord Van die hem steeds zo nader stond Stak hij tot op de allerlaatste dag Het kind moeizaam zoekend naar de grond Zag hoe hij met geloken ogen Heenging in de tere…
Peter Toll17 februari 2026Lees meer >

Toen de Werkelijkheid Week

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19
Aan de rand van mijn bewustzijn herken ik onaangeraakte dromen die bevangen in desillusie wervelen als een razende tornado Onaantastbare naakte fantomen beschimpen mij ongenadig door mijn angsten bloot te leggen, diep genesteld in mijn wezen In een draaikolk van bevroren beelden waarin alles verloren lijkt, zoekend naar een verborgen…

Zo dom

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 18
Ik denk geheel onbevangen dat er iets aan mijn strijkstok is blijven hangen besef bijgekomen van de schrik dat wat gevallen is met onwetendheid weer op te vangen.…
Silann Nara17 februari 2026Lees meer >

Afrekening

snelsonnet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 88
Van Berkel komt het kabinet niet in Vanwege een cv dat imposant leek Maar na wat grondig speurwerk door de krant bleek: Van studies deed ze louter het begin Van Berkel zegt: Ik zit er niet zo mee Staatssecretaris kan op mijn cv!…
Theo Danes17 februari 2026Lees meer >

Twijfel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 20
Twijfel Twijfel is wat mij trekt aan verandering, geen gebrek. Meerdere kleuren draag ik met mij mee. Waarom kies ik er dan toch geen één, misschien één kleur die bij me past? Bij mijn broek, mijn sjaal, misschien zelfs bij mijn tas. Of zie ik dan toch een beetje wit een beetje somber, verdrietig, misschien een beetje sip ?…
Benji17 februari 2026Lees meer >

Ik ben niet gevlucht om in dit land

gedicht
3.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.813
Ik ben niet gevlucht om in dit land een Karikatuur te worden. Als karikatuur werd Ik in eigen land vervolgd. Tweedimensionaal Zou ik het ook goed doen, maar ik kijk wel Uit. Het publiek weet wat er op het spel Staat. Al mijn werk gaat over liefde. Ook De haatpassages. Als een kat verdedig Ik me. Gij zijt decadent en ik eroverheen Met goedemorgen…

IN HET SPOOR VAN DIOGENES

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst, in niemandsland. Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die zich vult met fragmenten van verdoofde gedachten. Andermaal wordt een schrale bank mijn hotel voor de nacht, terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers ontsnapt. Ik pauzeer, zwevend tussen wat was en wat komt, de…

LAVA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3
Er vallen harde woorden uit het niets de bodem trilt vervaarlijk vuur likt de lucht lava sijpelt langzaam het landschap kreunt stenen bulderen as draagt zaad op verschroeide grond kiemt nieuw leven de Feniksbloem ontluikt. Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…

De verleiding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 32
ze kwam met haar zoete rondingen aangezet ja, van ver, over de grenzen heen van fatsoen bouwde een horizon van oven naar verlangen ze had er weet van, wat met de zwakte van een man te doen het was beloofd, ik zou geen honger leiden en dankbaar knikte ik op haar ondeugend gebaar maar het is pas klaar als men zich eerst aan de warme liefde gaat…

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 128
Stille reiger staat beeldhouwwerk in grijs en blauw wacht op de rimpel De wereld stroomt in hem binnen als zachte prikkels, gekleurd door zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont. Zijn fijngevoelige, ontvankelijke blik weeft stilte uit lucht en beweging, en…
CB16 februari 2026Lees meer >

Verdriet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 41
Wie kent het niet, het groot verdriet van 't afgesneden zijn van wie je lief was? Verdriet is algemeen, maar ieder verdriet is ook weer uniek. Verdriet is als een spons die alle energie opzuigt. Verdriet maakt eenzaam, elke troost is ontoereikend. Verdriet is pijn die niet verholpen wordt met medicatie. Verdriet kun je niet…
Adeleyd16 februari 2026Lees meer >

stond hij; vloog hij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 49
Stond hij tussen twee vuren, had hij kunnen ademen: hij zwom in vlammenzeeën, weidser dan de denkbaarste universa, hij verzoop in golven van haat; en wraak donderde hels rond zijn hoofd. Vloog hij boven het water, had hij kunnen nadenken: hij zakte in waterputten, dieper dan zijn bodemloze nachten; hij verdwaalde in grotten…
Junior S.16 februari 2026Lees meer >

Onbegrensd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 53
De jongen, Kind nog zonder verleden, Denkt vader God te zijn, Zonnetje altijd schijnt, Beren altijd uit de weg geruimd Toekomst lijkt ’n eeuwig heden, Verdriet door moeder weggekust, Pijn in ’n oogwenk weggetoverd, De hele wereld in één oogopslag, Zijn bedachte wereldbeeld, Waar bergen tot de hemel reiken, In badkuip oceanen oversteken…
Joris Olivier16 februari 2026Lees meer >

Goede Geest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 30
Ik leerde, niet op school wat een aangenaam leven is voor mij; dat was stap 1 En nu verder, want ik weet dat de dagen saai kunnen zijn wanneer ik me ontspan en geniet Dus, stap 2 Ik zoek geluk ik wil iets doen waar ik goed in ben en waar anderen wat aan hebben Ik wil leven als een goede geest van vlees en bloed Maar zonder stappen…
Zywa16 februari 2026Lees meer >

schrijverslast

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 70
Met de wind in de rug van ons allen, maar ijzig in zijn gezicht, kijken wij in zijn kop waar het nog harder waait. Andersom laat hij de stad achter zich; op weg, waar hij ooit Achterberg las, eenzaamheid diepte bracht in zijn glas, waar Marsman hem liet kijken, naar de slapende vrouw, de overtocht. Sombergroot en grauw waagt…
Lorenzo M.16 februari 2026Lees meer >

Het verlaten land

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 52
Jij ging slapen en liet deze wereld los mijn ogen had ik dichtgedaan de laatste dag voorbijgegaan De maan spreidde haar vleugels helderwit als mantel van licht varende over de rivier van dromen, zo groot stapten wij in zilvervloot De sterren waren onze gids zij wezen weg naar sprookjesland waar wonderen geboren worden, zo klein…

Zwart

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
De gele vlakte zonder einde rondom uitzichtloos paarse struiken rode planten nabij een man trillend met handen en armen laarzen een vest lopend wit bruine stofwolken witte stofwolken geen stofwolken het huis met ramen en luiken versleten houten veranda krakende traptreden de man krijgt groen water hij trilt niet meer hij…

Zo blij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 40
Ik reed heel snel maar kwam toch nergens aan want zelfs mijn haast besloot vandaag te gaan staan de weg zei Rustig, en deed zelf ook mee Mijn fiets ging sneller maar mijn doel zei nee de tijd struikelde over zijn eigen ik mijn klok kreeg plotseling een identiteitsklik ik lachte stopte keek het was oké ik was te vroeg voor later…
Silann Nara16 februari 2026Lees meer >

Ik denk aan U

gedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.092
Gij mergelende dronkaards wáárheen voert uw weg? Uw huid bespant uw jukbeen elke dag weer strakker. 'k Las wél dat Bacchus was een joviale knaap belust op dans en zang, maar toch geen wreed tiran, een makker, en geen kwelgeest. Ik denk aan U o mergelende dronkaards die uw lach te vroeg verleerd hebt en wier vlees, door…
Jan Hanlo16 februari 2026Lees meer >

Troost

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Troost u, want was ik in Holland gebleven, 't Verlangen naar dit Land liet mij geen rust. In onrust geboren, word ik gedreven Tot waar de Dood mij kust. -------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…

Meedoen

snelsonnet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 100
Nu zelfs Amalia en Maxima de Nederlandse krijgsmacht gaan versterken, begint mijn burgerplichtsgevoel te werken, ik denk: ‘Je maintiendrai! Pro patria!’ Al ben ik enkel dichtkunstspecialist, ik meld me als reservereservist!…
Wim Meyles16 februari 2026Lees meer >
Meer laden...