Alle inzendingen

De regen tikt zacht Ik staar naar buiten Zoek naar jouw vlagen In de forse bries De klok beweegt traag Tijd doet pijn Zonder jou Wil ik hier Niet meer zijn De ijskast leeg Mijn kleren in het rond Blikjes op de tafel en Blikjes op de grond Nu jij hier weg bent Heeft schone schijn Zijn venijn verloren Ik ben alleen Met niemand…

Wat lekker was heb ik mij steeds ontzegd, Ik ging bijkans ascetisch door het leven. Gezond de honderd halen was mijn streven, Maar dat wordt door de wetenschap weerlegd. Bij de geboorte is er al de toss: Wie slechte genen krijgt die is de klos.…

Ik heb de bloeiwijze van een zeldzame nachtschade gedetermineerd... de Juanita Cruyffiana Haar groeistuipen in de lente gaan gepaard met een ongekende dynamiek haar bewegingen zijn bijkans onnavolgbaar haast niet bij te houden voor het oog Om de zoveel jaar verschiet zij van kleur nu eens rood en wit dan weer paasbrood en…

zij was mijn lief voor even, maar niet in mijn hart daar blijft zij mee verweven, ongeacht alles, is het al even verleden een gemis, die lang blijft, in mij een levend part mijn wezen staarde naar haar in de ochtenddauw; ik heb gebeden maar haar tere huid, die ik mocht bestrijken. behoorde haarzelf toe het mocht, ten einde…

Ik weeg mijn zicht, op de strijd tussen licht en donker wanneer eigenwaarde het lichtst weegt kantelt alles. Zelfs wanneer niemand kijkt.…

Ach, m'n ziel is louter klanken In dit uur van louter kleuren; Klanken, die omhoge ranken In een dolle tuin van geuren. ----------------------------- uit: Music-hall (1916)…

Als een koning op een nors eiland gaat de wind heen en weer door de avond. Ik jaag op mijn onzichtbare leven. De vleugels van mijn ogen branden. Zwarter worden de vogels. Een koperen avond schalt in de bergen. Onder de houten bomen graast de rust, maar niemand gelooft het. Alle struiken verbergen soldaten. Het gruis van de regen likt aan…

Ik leef met oorlog en vrede en in het donker met tegenlicht Vaak heb ik het contrast onbewust vermeden, wie niet Het is wel een waarheid die aan elk menselijk bestaan wordt toegedicht Plots dringt deze -bekentenis- zich op. Ja, ook ik keek enkel naar buiten, gelijk ieder vanuit zijn dop en dan komt er een moment dat het zicht ook…

Kapitein Rob houdt zich doof als dick schoof dilan jon-gerijn hult zich in schone schijn doet of haar wipneusje bloedt maar in deze fase zal dat de lamme en blinde slechthorend slechtziende gé wé niet eens meer verbazen Het eigen vervoer het eigen vermogen kortom het EV wordt weer heilig verklaard en veilig gesteld de waarlijk…

Het leven lijkt de weg kwijt De dingen kloppen niet meer Niet op het grote wereldtoneel Niet dichtbij om ons heen De waarom vraag dringt zich op Om altijd onbeantwoord te blijven Ergens in het universum zal men het antwoord weten Maar daar hebben wij niets aan Niet hier Niet nu Soms lijkt het leven even de weg helemaal kwijt…

De wandeling langs een plas voor ‘t eerst met elkaar, praten wat, ja, over haar je vriendin die overleed, wat ze deed en doet nu, de seintjes ‘k Stel jou vragen, jij mij Kijken naar het water de oude wilg, uit elkaar gebroken maar uit zijn omgevallen stam zijn takken kaarsrecht naar ‘t licht ontsproten We slaan een bospad in waar…

Oh, wat is het leven fijn Een enkele reis naar het ravijn Onthoud ook goed, kindertjes klein: De buschauffeur heet Magere Hein. Dit zongen wij in de kleuterklas Wanneer de juf weer depri was (Zij speelde op de contrabas).…

Ze cirkelen boven mijn hoofd in tegengestelde richtingen, elk in een baan om een eigen middelpunt, met weinig zichtbare inspanning, wat duidt op thermiek als grootste aanjager, op zweven op wat is gegeven. Buizerds, zegt - in mijn hoofd - de stem van het kind dat zich herinnert: de dierenencyclopedie, mijn vader - hij wijst alleen nog zwijgend…

Ditjes en Datjes In het verleden met Levensgedichten beschreven Een landelijk tijdschrift Met je unieke Beneluxe literatuurs leven In het Nederlandstalig gepubliceerd Een enorme woordenschat wat je op straat hebt geleerd Ditjes en Datjes…

Vandaag was een dag zoals er vele zijn maar toch uniek, want nooit komt die terug. Daarnet wat mensen weergezien die ik vannacht ontmoette in mijn dromen... Was dat een weten wat vandaag zou komen? Was het een wens, een sterk verlangen naar contact, ja naar verbondenheid? Vandaag komt nooit nog weer maar elke nieuwe dag brengt kansen die…

Dit eens zo luchtig hart, vervuld met geestdrift en met vreugde Nu ontwricht door pijn en smart, waar het zich in liefde ooit verheugde Mijn ziel is mee gezonken, in de donkere diepten van een oceaan In weemoed gestaag verdronken, en als een schip in een storm vergaan Dit hart dat eens zo fel, werd ontstoken door jouw wakkerend vuur Nu…

Rob van de rovers houdt zich doof, -wat een bende! doet alsof zijn mooie neus bloedt bij flinke linkse en rechtse combinaties. Om de dooie dood gaat ‘ie niets nu al in deze fase, dat mag niet verbazen, veranderen aan Yeşilgöz’, uhm, de coalitieplannen. De middenmannen hebben het té bont en blauw gemaakt, vertrouwen kraakt ruimschoots…

Hoe het blijkbaar slechter moet. Alsof het nog niet genoeg was zo. Ik zoek naar geluk en liefde. Zelfs God weet ervan. Een lijdensweg. Ik lees de afdeling liefde hier. Word ik nog depressiever. En dan lees ik een luchtig en vrolijk gedicht. Over de zon en spontane blijdschap. Precies de woorden die ik nodig had. Hier schijnt ook de…

Bij gepolariseerde politiek correcte blauwzwarte ridders te paard dacht ik aan jesse die jetten een link(s)e oorvijg gaf met zijn roodgroene staart hij kletste maar door na die hap uit z'n oor in z'n mantel die vierkant werd uitgeveegd door jimmy de stoker en baarle de denker, die rob de bokser een rake trap geeft…

U gebiedt ons argeloos te gevoelen Voor een Hamas dat schiet op burgerdoelen En door met tweeërlei maten te meten Mahsa's dood gemakshalve te vergeten Wie één gedoodverfde dader kielhalen En de erfzondige Joden almaar smalen Staan mij tegen wegens hun blatende leuzen En het meeheulen met extreem-religieuzen Het zal eens niet op…

“Vrolijk heb ik geleefd, liefde is wat blijft” is wat Janneke schrijft aan ons allen gister is zij verder gegaan, uit het zicht; een dappere meid, door ieder van ons ingelijfd, immers ze was aldoor op haar naasten gericht “Vrolijk heb ik geleefd, liefde is wat blijft” geen woord te weinig, geen woord teveel ook met een gulle lach vanuit…

D'ochtend gloort door ’t raam, zonnestralen bespelen m’n gezicht. vogels kwinkeleren er vol op los de nieuwe dag roept me tegemoet. Ik stap blij gestemd in deze dag, Die mij omhelst, mij kust vederlicht. Ik zweef als een veertje op de wind, Gedachteloos dronken van geluk. Weg, vergeten is de donkere nacht, de boze droom ligt diep begraven…

Als ik het moment probeer te grijpen waarop dikke mist tussen mijn vingers in een zeldzaam niets verdwijnt dan denk ik aan jou pak mijn fiets druk mijn kin in mijn kraag het nat op het zadel veeg ik met de rand van mijn mouw in één gebaar weg. Hoop dat ik op tijd kom.…

De heer J. Cruijff roerde zijn mondje verbaal en dat had invloed op onze taal. Daarom kun je nu de zin nog horen ‘Als hun de bal hebben, kennen wij niet scoren’. Er is geen hamer zonder steel wordt’ elk nadeel hep z’n voordeel’. Taalkundig geen zuivere koek het klinkt voor sommigen zelfs als een vloek. Zo zorgen wij allen tezamen Voor heel…

Af en toe dwaal ik in mijn gedachten verder door, totdat ik even helemaal niets hoor. Alsof de piep in mijn oren een schuilplekje gevonden heeft, de piep die stiekem altijd aan mijn gedachten kleeft. De ruis van het geluid dat een tijdje voor het filter blijft hangen en je even niet je best moet doen om de trillingen niet op te vangen. Even zolang…

Ze kwam uit het onzichtbare gedragen door een adem, die niet van deze wereld leek. Een vlinder als vloeibaar zonnegoud, haar vleugels trilden als gebed elke aanraking smolt oude schaduwen laat los wat je niet meer dient open je voor wat geboren wil worden Minuten lang werd ik aarde en tempel tegelijk wortel en bloem, adem en ziel voelde de…

Het is geprobeerd: goden, een god boven de mens en nooit kon men vertrouwen op het goddelijke als men bad en een wens deed: een wens om gezondheid een wens om gerechtigheid een wens om vrede En toen: de sprong in de diepte van de ziel en die bracht geen soelaas Ook de goddelijke ziel was een wachtkamer zonder deuren naar vrede…

Menig gelovige hoort met genoegen de blijdschap van het Evangelie aan. Diens ziel is een akker, waarin het graan valt na langdurig nauwkeurig ploegen. Het zaad wil zich naar goede aarde voegen, wortelt lustig om al dieper te gaan. Maar een steen kan ontkiemen in de weg staan. Moet het plantje kwijnen of voort zwoegen? Laten, wij mensen,…

De blauwe vlam likt langs de pan. Het vlees slaat zwart uit. Roet trekt in de kamer. De stem stopt niet. Hij drukt op de schakelaar in de gang. Een vonk. Een droge knal. Metaal zonder verbaal. Hij kijkt naar de kapotte knop alsof licht een kwestie van geduld is. Alsof systemen zichzelf herstellen wanneer je lang genoeg wacht. Op de…

Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur. In de wind ligt…