167627 resultaten.
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
De zwemmer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 Tussen eindeloos brekende golven
duikt hij op goed geluk af
in het water van haar kielzog,
waarvan het malse lijf bekend.
Verzadigd tot wrakhout
laat hij zich in haar diepten zinken.
De zwemmer, een naamloze knoest,
peilt vergeefs het water: zout en nat.
Overheen onbekende diepten
drijft hij wellicht een leven lang
en strijkt zijn hand…
KARMEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Zusters van Drachtens klooster belijden
met vreugde hun diensten en vertrouwen
in God, waar ze toegewijd op bouwen,
tot hun huis een ander leven zal leiden.
Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden;
allerlei zienswijzen kan men stouwen.
Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen.
Toonkunst wil volle zalen verblijden.
Het gebouw geniet sterke…
De rede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
40 Soldaten komen traag
marcheren met duizenden
bepakt en bezakt
door mijn knagende maag
ze beklimmen per vlaag
trede bij trede
langs ribben omhoog
kruipen richting mijn kraag
waar ik de rede bevraag
zoek ik mijn evenwicht
maar zak langzaam
naar de aarde omlaag.…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
30 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.
Een glazen zee zal daar de gouden…
levend sterven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
44 overmand door intieme vrees
sterft de liefde in verbrokkeld ijs
en bevriest het in onmacht,
het is een herhalende reis
ook wel een repeterende breuk
het brengt de waarheid van de wijs
die wordt dan een gedrocht
men snijdt uit ontreddering
in eigen vlees èn van die ander,
worden zoete druiven zuur
zelfs haat wordt medestander…
Strabismus
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
60 Ik hakte een boom om
en luisterde hoe hij viel
alsof het mijn naam vergat.
Van het hout maakte ik planken
voor een huis dat alleen bestond
toen ik mijn ogen sloot.
De moordenaars kwamen zingend.
Hun boot gleed binnen
zonder water te verplaatsen.
Het Eiland van het Lied
lag achter hen
als een keel zonder tong.
Het is zwaar om een Viking…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
49 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.
Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…
Zo heerlijk jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Naakt op het strand
en bij het zwembad, foto's
levensgroot opgehangen
Wie hier komt, moet
zien wat er te krijgen is:
mooie meisjes
Het begon met een massage
in het luxe buitenhuis
Alles stond klaar
Ze werden verwend
//Dit ken je nog niet
Je bent zo jong
zo heerlijk jong
En nu jij, laat zien
dat je het kunt!
Masseren is heerlijk,…
De vijftienhonderd (II en III) Verzen II en III graag onder mijn Hartenkreet 'De vijftienhonderd' plaatsen. Bij voorbaat dank.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
20 De vijftienhonderd
Voor de allersnelsten op de mijl
Scherpe ijzers
De vijftienhonderd
Vliegen, echt letterlijk over ijs
Geen gat ozon…
de drijfveer blijft
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
36 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
15.957 Wanneer ik dood ben en de donkren komen,
Geef me 't portret niet mee, dat altijd mij
Ten hoofdeneinde stond en in mijn dromen.
Ik merk er toch niets van. Het is voorbij.
Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.
Doch als…
DROOM.
gedicht
3.3 met 213 stemmen
60.610 Hier lig ik weer. Een nieuwe nacht,
een nieuwe merrie die mij wacht.
Alsof Jeroen Bosch zijn penseel
doorheen de tijden tot mij bracht.
Ik word spitsvondig afgeslacht
door monsters die mij vrij onzacht
vernielen nu ik, deel na deel,
ten prooi val aan hun overmacht.
Ooit droomde ik, gejaagd en heet,
van wulpse meisjes, schaars gekleed
en…
Drie Femkes
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
106 Dezelfde naam is wat de drie verbindt.
De eerste? Oppermachtig bij het schaatsen,
de tweede zorgt voor gouden ereplaatsen
als zij met flair het hordenlopen wint.
Fem 3, die op een veel te hoge stoel zit,
heeft slechts gezorgd voor wrevel en voor bullshit.…
Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 De kou is gelukkig uit de lucht
verzuchtte hij met een zucht
van verlangen naar mooi weer,
dat verblijdt hem keer op keer.
Het oude gezegde, na regen
kom je zonneschijn tegen,
is een waarheid als een koe,
dat geeft ieder ruiterlijk toe.
Hij legt zijn blote bast te zonnen,
maar nauwelijks ermee begonnen
of de eerste druppels vallen weer
heel…
BREIN EN SENTIMENTEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
39 Een feilloos parcours zou me banaal ook ééntonig ogen
Verse confrontatie, frissere kijk; de blik verruimt en verlegt horizonten, brengt me aan 't dromen
Passies ontvlamden in alle heftigheid om dan smeulend pijnlijk verwerkt te worden, labeur
Brein en sentimenten in perfecte harmonie, utopie
Gevoelsmens of beter vuurvrouwe hanteren, vraagt denkwerk…
Dankbaarheid in bloei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
11 ik buig mij voor de bomen
hun wortels diep in stille aarde
ontroerd door het groen dat ademt
voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt
de wind vertelt mij oude verhalen
de bijen brengen zon in hun vleugels
ik adem in en voel
dit alles is een geschenk
de regen kust het dorre gras
de zon streelt de waterkant
ik glimlach naar de wereld om…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.3 met 14 stemmen
85 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Kaartmaps
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
30 Google Maps, Apple Maps,
Zoom ze eens uit en zie
Apple geeft dan een mooi
Draaibare bol
Maar Google werkt met een
Mercatorprojectie
Met een bijzonder lang
Gerekte pool…
Plooierijen na een Open brief
netgedicht
2.0 met 34 stemmen
180 Mijn open brief van gisteren
à la Joan Derk van der Capellen
("Contraminische Baernsche
Plooierijen" genaamd)
heb ik inmiddels eigenhandig
en -standig, dat wil zeggen
zonder een sprank der
welbedoelde gemeende intenties
verloren te laten gaan
en zonder tussenkomst
ener hovaardige
anonieme instantie
die nog altijd geen
inhoudelijk…
kern
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 tijd legt lagen af
denken wordt stil en helder
ik zoek de kern…
Gekend worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Geen storm die de wortels los kan maken,
geen overtogen woord dat de basis breekt.
Want vriendschap is niet iets om simpel te staken,
wanneer een hart even een ander taaltje spreekt.
Vriendschap zit diep van binnen, een stralend licht,
een bron van warmte, zo veilig en puur.
Een anker dat niet meteen voor tegenwind zwicht,
maar standhoudt…
Haar hoodie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
55 Een feestpapieren mutsje
springt langs het raam
een neusje vast tegen het glas
kleurt mijn beeld
blijft op mijn netvlies staan
Voor ik mij omdraai
zie ik lange blonde haren
door de wind omhelst
langs mij heen gewaaid
ogen die in de verte staren
Wanneer de tuin begint te kwijnen
haar hoodie stil aan de kapstok hangt
zie ik een zilvergrijze…
Stand van zaken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
50 - er zit vooruitgang in de achteruitgang -…
Klimaat
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
79 Dat PBL-rapport valt nogal tegen:
Voor meer natuurgebieden is geen geld
De stikstofdoelen zijn niet bijgesteld
De broeikasgasuitstoot is straks gestegen
Het enige waar Jetten I voor staat
Is een verbeterd overlegklimaat…
Winterschreeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
55 De morgenstond heeft geen
goud in de mond
alwat blinkt deze ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -…
Maatje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
31 Ik heb nooit geweten
dat het zo zou gaan
met kinderen, leuk en aardig
maar ik heb gewoon geen rust
en mijn man doet maar
half mee, hij geeft een bloemetje
op Valentijnsdag, daarom
heb ik even iets nodig
en neem ik er nog een
zo'n pilletje uit de la
Dat is mijn maatje
het helpt me
op een drukke dag
Ik bestel een nieuwe portie
dan…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
30 Veertig dagen om te vinden
welke weg we moeten gaan;
veertig dagen die ons binden
om elkaar weer te verstaan.
Veertig dagen vol van zoeken,
stilte, vroomheid, delen ook;
veertig dagen, zeggen boeken,
waar er vuur is komt er rook,
maar ook licht van nieuwe dagen,
kracht van Geest en sterk verhaal,
doen ze ons naar zin weer vragen,
spreken…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
49 Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond,
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond.
Toen ze onder pijpestelen moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,
Hij apporteert uw plu straks weer…