169314 resultaten.
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 Er waren muren met dingen
deuren en ramen die open konden
en ook weer dicht gingen
aan stoelen zeker geen gebrek
een eettafel en kasten
een fauteuil én zo’n skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om zo…
Als oorlog niet bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Als oorlog niet bestond,
zou er dan vrede zijn?
zouden mensen dan leven zonder pijn?
Alle tranen die zijn gevallen,
Alle slachtoffers slechts vermeld in getallen,
mensen die mensen verliezen.
is dat wel iets om ´winnen´ te noemen,
valt er over zoveel verlies wel te roemen?
maar als oorlog niet bestond, bestonden wij ook niet.
De vijand aanwijzen…
afscheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2 en als zij dan
afscheid hebben genomen
zij
het schip is opgegaan
ziet zij hem
verloren
traag en wankel
naar de kade gaan
ziet zij
hoe hij even stilstaat nog
en kijkt
met zachte blik
naar het
nu al weggevaren
verre schip…
binnenlands nieuws
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
25 er is geen oor dat
dichtgenaaide spraak hoort
elk woord blijft steken
in mondmoeras, in weerwil
tegenzeggelijk, onwaarschijn, veredeld
gedoofd als
een stormvulkaan onder zalvend
oppervlak
ik hoor
een voorschot op onredelijke stilte…
het verre huis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
51 vind haar voor de ochtendzon
met erbarmen
benader met liefde
haar geërodeerde hart
houd van
haar bedroefde zelf
drink met haar
uit porseleinen kopjes
voor zij vertrekt
naar de donkere oevers
aan de overkant
daar vindt zij het verre huis…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
17 Herten in de Lente
In het woud waar de stilte zachtjes spreekt,
dansen de herten, hun ogen diep en bleek.
Hun geweien, als kronen, trots en grandioos,
schitteren in de ochtendzon, zo wonderlijk als een roos.
De lente roept met geuren zoet en fris,
waar elke bloem ontwaakt in nieuw gemis.
De herten luisteren naar de fluistering van de wind,…
De klaproos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
28 De klaproos
Niet geboren in een keurige tuin
Maar ontkiemd in omgewoelde aarde
Ze groeit op de plek waar het leven werd opengebroken
Haar blaadjes zijn kwetsbaar en indrukwekkend tegelijk
De wind mag haar bewegen
De regen mag haar raken
Haar kracht ligt niet in sterk blijven, niet in weerstand
Maar in haar worteling en haar…
Jagen en jachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 ik snak naar ruimte en rust
en spreek over lijf en leden
ook voor in mijn hoofd een must;
ik heb te lang de stilte vermeden
.
natuurlijk is dat aan mijzelf te wijten
maar tevens stuurt het leven mede mijn weg
kan zijn dat het een kwestie is van slijten
het is maar net waar ik de nadruk op leg
.
het is bij mij jagen en jachten
terwijl niemand…
Niksen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
28 Mijn agenda is vol gevuld,
Dat vergt veel van mijn geduld.
Om te doen wat ik graag doe,
Zoals niksen, dat is taboe.
Als ik tijd hem om te niksen,
Kan ik alles doen ik wil,
Zelfs wat ik niet wil of durf,
Of eer nooit heb gedaan.
Ik kan gedichtjes lezen,
Of ze schrijven, lekker soezen,
En denken aan niets,
Met mijn ogen dicht gesloten.…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
38 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering…
Zonder herinnering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 De kamers van herinnering
zijn stil en leeg,
geen naam die blijft
geen spoor dat ik nog kreeg
de wereld kent mijn gezicht
ik ken haar niet meer,
liefde draagt mijn verleden
zacht,als een wederkeer
toch valt het licht
nog binnen
zonder waarom of wie,
de dag stroomt door
mijn handen, voorbij
aan mijn biografie
niet wat ik mij…
Fragmenten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
22 Plotseling begrijp ik
het geheugen is de echo
niet het bestaan zelf…
Muizenvallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
41 Ik zette muizenvallen
langs de plinten
van mijn huis, niet
uit wreedheid,
maar omdat iets bleef
knagen
in de nacht
hoorde ik geritsel
achter de muren, kleine
haastige gedachten
die nergens vandaan
kwamen en overal
tegelijk waren
ik legde lokaas neer,
een geur van zekerheid
een stukje toekomst,
een antwoord
dat glom in het…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
65 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
poëtisch drijfzand
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
50 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
121 Fonkelende ster
haar hart vol licht en warmte
bewaard, voor altijd
Hoog boven rimpelloze meren en
slapende velden zweef jij als een verre gedachte,
een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets,
als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven.
Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille…
Leu XXme siècl...!
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.451 Wat helpt het al te denken hoe
de tijd zal rozen baren?
De mensen blijven mensen, zo
ze vroeger mensen waren.
Nen nieuwe tijd nu dromen ze al;
zo droomden ze ooit voordezen:
vandage een kwade dag is 't,... en,
't zal morgen beter wezen.
Verbeter eerst u zelve, daar 't
en moet en kan geschieden;
help ander' mensen volgen…
Een mens hult een steen in het zachte
gedicht
2.8 met 26 stemmen
8.089 Een mens hult een steen in het zachte
binnen van een brood en wacht op de meeuwen,
de mouwen, de huid en het hart van de haas
gestroopt. Er ligt verf op de vensterbank
waar mijn ellebogen rusten. Op de velden
staat een scary man. Roerloos maakt hij
dag na dag een bootleg van het ruisen
van een zonevreemde pijn. In de kamer
bedekken schetsen…
Droomland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Droomland
Is met geen pen te beschrijven
In dat land wil ik dolgraag blijven
Het land van mijn dromen
Ik weet alleen niet hoe ik er moet komen
Droomland
Voor altijd in mijn gedachten
Ik zal alleen heel lang moeten wachten…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Liefde is ook laten gaan
Dat wat je niet vast kunt houden
Maar wat in je hart blijft bestaan…
Inamorato
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
94 Na ons hartverwarmende gecoïteer
Samen koud afdouchend onder koele
Stralen het zweet van het lijf afspoelend
Word ik vrijwel direkt obsessief weer
Door onweerstaanbare armen omzoomd
En als was in zijn handen betast
Met fingerspitzengefühl - voel ik doorstroomd
Van bloed zijn levenscheppende kwast
Tegen me aan prangen tussen mijn benen
En…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
138 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.
In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige…
Onvermogen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
43 een lach
die niet meer vanzelf komt
op momenten
dat niemand hem verwacht
iemand kijkt mee
die ik niet kan bereiken
zij hoeft niets te zeggen
de dagen beginnen ergens
zonder dat ik het merk
gelogen heb ik tegen mensen
uit onvermogen
carnaval, noemde ik het vroeger
je zei iets over een fles die
een plaats had ingenomen
ik…
De geboorte van een gedicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
119 Nevels strijken de zachte lak
keren wimpers naar de wang
de wil boort een gaatje in de dag –
op de rand wankelt de punt
kijkt de diepte in alsof
ze nog niet weet of ze valt
het misschien is gevallen
en blijft balanceren…
iets onverstaanbaars
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
150 gruzelementen
weten dat de som
niet meer is niet meer
dan verbrijzeling
in duizend deeltjes
de regen mompelt
iets onverstaanbaars…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
69 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire…
Alleen nog stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
37 Waar gister nog de rozen bloeiden,
Resteren slechts doornen,
Zonder geliefdes streling of kus.
Alleen de stilte heerst.
Waar gister ’t gras nog groen was,
Is nu een dorre kale vlakte,
Geen woorden van liefde.
Alleen de stilte van ’t verse graf.
Tijd heelt alle wonden,
Vooralsnog overheerst alleen de pijn,
En zwijgende monden.
Vergeefs…
Het is de prijs die je betaalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
51 Niets in het leven is gratis
aan alles hangt een prijs
er is geen verhaal zonder taal
het is de prijs die je betaalt
Er is geen winst zonder verlies
illusies vallen in het niets
haat is een mensenkwaal
het is de prijs die je betaalt
De tijd gaat met je aan de haal
er is altijd iets waarvan je baalt
hoeveel kost een hap frisse lucht?
het…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
70 Ik vloekte op de ecoline,
fel en luid,
omdat zij grenzen uitwiste,
kleur na kleur, uit mijn huid
waar ik een lijn wilde trekken
strak en klein,
liet zij haar waterige waarheid
door alles heen zijn,
de blauwe vlek zocht rood
een zwervend paar
verloor zijn naam in paars,
en werd iets anders daar
ik noemde het verraad,
ik noemde…