169814 resultaten.
CANON VAN KANJIJ
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
15 Waar het tweevoudig marmer
zich richt in het zenit
in de wijde omtrek
getsjirp van cicaden
de trillende mediterrane
siëstastilte doorbrekend
daar rust in het midden
op beider acantus
de pons trinitatis
als brug der zuchten
onzichtbaar vibrerend
als fata morgana
onbereikbare vlakte
van hooglied en thora…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Oranje vlinder
de zomer vertraagt even
blad draagt de schaduw
Wanneer het oranje
zandoogje neerstrijkt, brengt zijn
vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof
de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.
Zijn warme vleugels
vangen het zonlicht zonder het vast
te houden, en ook in mij opent zich een ruimte
waarin elke indruk…
Wat nog achterblijft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
11 Donkerblauwe lucht
boven stille boomtoppen
nacht ademt zacht
Onder de brede
avondhemel waar het blauw
zich langzaam verdiept, valt de stilte in
mij open en ontvouwt mijn aandacht zich naar het licht.
In de koele laag
die zich tussen silhouetten
van bomen verzamelt, beweegt iets zachts
door mijn lichaam, een trilling zonder vraag of richting…
Demeter bekent kleur
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
8 Haar handen voelen hoe verweerde
sponningen knappen, lucht glijdt langs
haar hals terwijl Persephone klimt
Ze springt door scherven, kust de ruwe
boomstam waar Zeus fronsend stond
In zomerdouche groeit ze,
omhelst de koele stroefheid van
witte kool tegen haar wangen,
blijft haken in bramenstruiken
Op doorgeschoten ranken vindt ze…
In mijn park
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
13 Al die vaders in hun Mr. Marvisshorts
strakgestreken blouses of afgekeken T-shirts
die stumperds met tattoos op teenslippers
anderen ongegeneerd met Happy Socks
ze lopen hier rond als hippe daddy’s
met nog wat overbodig lelijk spruit
in een caddy-dinges met blue-ish shader-plu
te shinen op de ronde weide in mijn park
Een aantal met een…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
Jubileum
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
17 Na een berichtje
van een kleinkind,
er pas aan gedacht.
Wat nu gedaan?
Mijn vrouw komt er zo dadelijk aan.
Een lila hortensiaatje
in een vaasje
naast haar bord gezet.
Tien copy-pastehartjes,
plus ‘X 6’ voor de duidelijkheid,
op een A-4’tje geprint
en erbij gelegd.
Geen tijd of zin voor zestig.
Het eerste rijtje vuurrood.
De andere…
Zwarte gronden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
44 Je werpt de muren op
zoals een Griekse dichter
dat ooit perfect beschreef
in geen ontsnappen
aan de eenzaamheid
alleen alsmaar alleen
maar autisme is geen ziekte
het is iets anders zijn dan anders
wat vaak als normaal wordt gezien
ik werp geen blinde muren op
en sta open voor iedere waarheid
zolang het maar niet jouw leugen is
ik…
De koers van morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
20 De zorgkraan drupt, de muren knellen,
geen huis te bekennen voor wie wil starten.
We tellen de handen die bedden verschonen,
maar mantelzorgers dragen te zware lasten.
Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.
De kaarten liggen schudbaar op de…
verzoenbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
22 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
Lyrische daden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
31 Gezeten in zijn volijverige zetel dagelijks gevuld met twee dijen
en evenveel heupen
en al het zich ter hoogte
van het ondernavelse
in niet nader te noemen
medische thermen bevindt
in de vorm van fantasie en (lach)lustopwekkende elementen
welke op niet-transparante wijze speleologische spelonken bedekken
vanwaar de muze gehuld in…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
26 Scherven van glas
Scherven van aarde
Scherven van porselein
Maar geen scherven zo scherp
Als de scherven van spiegelglas zijn
Voorzichtig bijeenrapen
Er helpt geen plakband of lijm
Opruimen en opnieuw beginnen
Is de boodschap van de scherven
Van welk materiaal ze ook zijn…
Het laatste oordeel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 De gegadigde stond die nacht
nog even in de wacht
In limbo
Zoals tevoren bedacht
en dus verwacht
volgde een resumé
Een integraal beraad
van woord en daad
systematisch gearrangeerd
als een compleet portret
van lichtpunten
inclusief silhouet
van een wezen
en al z’n zonden
in luttele seconden
bij elkaar gevonden
in de film
die…
Scan der kannibalenbotten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
24 Julianus, publianus,
redaxianus, absurdus
of hoe wij heten mogen,
de taalproleten van het
scannen van botten uit
kannen der kannibalen dus
Botten maken een arm,
maar niet alle botten
zijn armen van kannibalen
En een mens kan wellicht
leren wat hij nog niet kent of kan
niet alles kan
maar
jij kunt / kun jij
eigenschappen…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
WITE MAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
17 Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag
ademt vol heidelucht en moerasgeuren.
Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt…
Zomerweelde
poëzie
3.0 met 17 stemmen
1.780 'k Wou, dat 't altijd zomer was,
Zomer, wat een pret!
's Morgens vroeg de veren uit,
's Avonds laat naar bed.
Wagenwijd de ramen open,
Kamers vol met licht,
Alle straten vol van zon,
Wat een mooi gezicht!
Uren, uren, uren lang
Happen van geweld
Lekker frisse buitenlucht
In het vrije veld!
Heerlijk liggen op je rug,
Om je - geen…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
32.526 Allen, die hier tesamen zijn,
de levenden, de doden,
de handbreed, die ons scheidt, is klein,
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ...
Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor…
Loco-motion
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
62 ‘Down Under’ heeft de hoogste baas gesproken:
Hij zou Kylie Minogue wel willen ‘doen’,
De echtgenoot vergat zijn goed fatsoen,
In zijn geval natuurlijk uit den boze.
Dan héb je een premier die eerlijk doet,
En is het potverdorie wéér niet goed!…
Nare ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Ik keek op,
Zij hield stop,
Keek op mij neer,
Mijn hart ging tekeer,
Haar neus rees omhoog,
Duidelijk ze er niet om loog,
Ik wist meteen waar ik stond,
Zonder gebruik van d'r mond.
Ik keek bedeesd naar omlaag,
Weggedoken in mijn kraag,
Trillend als’ n espenblad,
Heel erg naar was dat,
'k Zeeg voor d ‘r neer,
Zeker twintig keer,
Stond…
De boekenrug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
18 In de voortuin staan
ruggen schouder aan
schouder
wachtend op handen
die hun stilte openen
Hij legt enkele woorden
tussen hen neer
zo licht als veren
op water, maar zij
keren terug als vogels
die geen tak herkennen
Er zijn huizen waar
boeken blijven
vertrekken,
bladzijden reizen
van hand tot hand
Het aanreiken als
een…
de muren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
28 vaak zijn het de muren
die mij binnen
danwel buiten houden
zij blijken dan invoelbaar
of een gevisualiseerde opstandigheid
een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal
maar soms
overleven ze de eeuwen
die wij goden moeten doorstaan
dan kunnen wij nog duizend keer proberen
te vliegen
onze hielen lichten voor de zon opkomt
alsnog moeten…
Verjaardagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
29 ‘k Wou naar ‘n verjaardagsfeestje
terwijl ‘k de dag erop
zelf jarig zou
‘k Kreeg een ‘hoi hoi’ app
of ik thuis?
‘nog net’ antwoordde ‘k
want zou zo weg
Jij, dat je middernacht
wel met mij vieren wou
Terwijl ‘k juist aan jou gedacht,
er samen heen te gaan
Maar nee, wel daarvandaan
me op zou halen
Weer in de auto samen terug
naar huis…
Onoverbrugbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
28 Onoverbrugbaar lijkt de afstand
tussen toen en onze liefdesaffaires
onafhankelijk
van elkaar diep
in het moeras van de rode namen
en telkens wanneer je een slok neemt
van de liefdesdrank die voor je staat
denk je terug
aan mijn armen
die in het matte van duisternis
jouw stille ziel omhelsden
met alles wat ik niet in bezit had
en…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
33 De koude schacht, het marmer blank en koel,
Zij droegen lang het moegemarteld lijf.
Een rijk van tranen en een stug gevoel
Hield de bezieling in een kille schrijf.
Ik haatte plots de stilte en de nacht,
Die alle schoonheid traag had omgebracht.
Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd
De harde korst van angst en ijs aaneen.
Niet langer…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
21 haar kadaver
wist niet
dat het verlaten was
na de laatste adem, bleef alles
nog even op zijn plaats.
de kamer, haar zijde vacht
ik droeg wat overbleef
naar buiten
het gewicht was vertrouwd
de aanwezigheid
niet meer
toen ik, haar naam zei
en niet terugkwam
veranderde
het gezicht van de dochter
er was nog de poot,
de scheve mond…
De laatste hartslag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 De laatste hartslag
sluit in het hoofd voor altijd --
de schatkamers af.…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
Hellingshoek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
33 De imposante geluiden
van de notenkraker
lopen mee met
de hellingsgraden
zij overstemmen
het metrum van
herhalingen die
in mij blijven golven
glimmende schoenen
trekken zilveren strepen
door het
verklonken gewicht
groeperen zich
tot dragende bogen
waarin de inspanning
blijft klinken
het absolute gehoor
volgt een doorlopend…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.696 Wat deert me nieuwe liefdes-tijd;
wat deren waan'ge dagen?
'k Heb mij in bedden neer-geleid
waar vreemde doden lagen...
Wat schade aan hergenoten waan?
Misschien zal ik vergeten
hoe doornen langs een liefde-laan
mijn lede' aan stukken reten...
- Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij,
te kunnen…