169669 resultaten.
Achtpoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit…
Sneakers en strohoed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Zeker drie, zo niet
viermaal per week
spoed ik mij op geheel
natuurlijke wijze
pal na de siësta
zonder laadpaal en tesla
met zonnepanelen
op zonnebeschenen
wieken derwaarts
waar het hooggeëerd
kooplustig publiek
telefoon-tv-slaaf,
laaggeletterd of niet
zich alras zonder gêne
aan mijn vrijetijds
zomeruitrusting vergaapt
terwijl…
Een zomeravond
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
18 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. I
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
Kikkerbillen en kaviaar
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
38 Die Martin Bos, het Zeeuwse Statenlid,
de eenmansfractie van de FVD,
is altijd in voor een royaal diner.
Zijn declaraties zijn nu doorgespit.
Tienduizend euro heeft hij weggegooid.
Nee, bij vergaderingen was hij nooit.…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
21 God heeft wellicht onvatbare wegen
voor een ieder: al wat misschien opblinkt,
verwint plotseling of langzaam verzinkt,
en valt ogenschijnlijk alles tegen.
Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan naar modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.
Zichzelf verliezend…
Zo even, zo even
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
22 De tijd staat niet
zomaar even stil.
Niet zomaar
zonder enige rede.
De wereld
draait,
totdat de aarde
stil blijft staan.
En ook onze tijd
niet verder gaat.
Ach, waarvoor?
't Was allemaal
maar zo even.…
Huwelijkse slakkengang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
25 ‘Mijn spriet, mijn spriet’, sprak zij heerlijke zinnen
haar verzilverde voetjes kleurden de grond
proefde haar zoetheid aan mijn slijmende mond
trager dan dauw om haar rijkdom te winnen
ervoer ik de drang haar lenden te minnen
zij verschoof haar mantel in de morgenstond
ik kroop in haar schelpje, verstomd keek ik rond
een schatkamer om in ‘t…
dies illa
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
24 of is die dag
dies illa
nog niet gekomen
droom ik mij
uit het zand
bij jou
wij
de onverbeterlijke dromers
het eeuwig slapen
ligt ons niet…
les questions bleues
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
86 1
Hoe dicht je duisternis naar het blauwe licht?
Denk vannacht eens lang zonder handen
voor je gezicht over een transformatie in roze
witte en blauwe kleuren als een reine de sel
alsof je zilte wanhoop vleugels geeft.
2
Wat blijft eigenlijk van leven
over als je blijft kauwen op pijn?
Hoe dicht je de chaos naar harmonie
zonder een nabije…
DICHTER BIJ DE NATUUR (kan je niet komen)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 natuurdichters gedijen
bij de jaargetijden
het groene voorjaar
de warme zomer
het herfstachtige najaar
en ten leste de vrieskou
van een strenge winter
dichters hechten zeer
aan de seizoenen als
inspiratie voor de verzen
die dan weer gedijen bij het
bestaan en het verstrijken
van de vergankelijkheid...…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Vrolijk vogelgeduikel
Ik kijk me blij
Adem vrij
Teken op het koude raam
Je naam
De een knuffelt
Ongeremd ongetemd
Machtig en laconiek
Ik word tóch niet ziek
De ander in hitte klam benauwd
Kwarttonen gillen van berouw
Op zijn buik.
Op zijn rug
Opa
nooit meer vingervlug
Bijna honderd
Bereid te gaan
Maar nee...
Zij breekt Corona…
Samen in de luwte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
19 Als de wereld buiten te luid wordt,
en je eigen lijf aanvoelt als vreemd terrein,
mag de storm hier even gaan liggen.
Hier hoef je de schijn niet op te houden,
geen masker te dragen voor je moeheid of pijn.
Er is een fluisterend begrip in de ruimte,
een zachte bedding van herkenning,
waar niets vreemd hoeft te zijn.
We delen het haperen van…
Mollebonobo
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
51 "Ik raakte 't spoor haast bijster in de hoop
dat ik mijn mollebonen zonder n
op de markt die ik van vroeger ken
aan groote griet en aan de drie gezusters
als semichimpansee mag presenteren"
aldus de half-aap bonobo in nood
ontsnapt onder een direct intercity
van mokum naar zijn oude vlam, so pretty
de chimp die hem hun liefdesbaby bood…
Eindtijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Op de weg waar langs wij gaan,
lijkt alles wel doodstil te staan.
Is de tijd niet meer van deze tijd,
zijn we alle toekomst nu kwijt?
Zijn droom en werkelijkheid verweven,
is het nu dat wij in tijdloosheid zweven,
hebben wij nu alleen nog het verleden,
leven we dan nooit meer in het heden?
Is het eindeloos einde nu in het zicht,
is de tijd…
De ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 Seks is natuurlijk, de ziel
laat het gebeuren, misschien
komen de cellen samen
en groeit de ziel verder
in een nieuw lichaam
dat een oud lichaam zal worden
dat zijn tijdelijkheid voelt
met een jonge geest
die de jaren telt
en niet bevatten kan
zelf de ziel te zijn
die haar zinnen zet
op nieuwe…
Ik, als een beminnelijke
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
38 ik zoek tederheid zonder woorden
enkel het gevoel dat er iemand voor me is
iemand die mij ziet zoals ik ben
een mens met diverse kanten
soms binnen mijn “Zijn” met zijn dualismen
doch van het grootste belang is, dat ik mezelf ken
.
De weg doorheen het bestaan
is vaak als een concours hippique
je stoot je al bij een eerste balk
of die welke…
Maanwandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Ik wandel vandaag op
mijn gemak naar de maan
Men zegt, de weg is
helder, goed begaan.
De arctische planeten,
welgezind,
begroet elke ster
deze ruimte zeer bemind.
De sterren kijken toe
met koel fatsoen,
alsof zij vermoeden
wat wij niet meer doen
Ik neem slechts tijd,
een mens reist wonderlicht
wanneer hij even luistert
naar…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
33 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan zoete oevers van
in zijn bed gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal…
ZO stil, als lang nog na een onweersbui
poëzie
3.8 met 12 stemmen
4.626 ZO stil, als lang nog na een onweersbui
het laatste vocht zijgt van de zomertakken,
de avond valt, maar in het ronde drupt het
zo gul, zo stil:
Zo stil zinkt weemoed neder in mijn ziel,
gedachten, die een zacht verdriet meebrengen,
druppelen neer en vloeien effen uit
zo droef, zo stil.…
Een Kraai bij Siena
gedicht
3.5 met 2 stemmen
37 Hoe een kraai vliegt over de heuvels
bij Siena: een verkreukelde zwarte lap
boven het koperen landschap.
Werkt zich rot, denk je van onderaf,
met die averechtse vleugels.
Door de kijker zijn slimme snavel,
zijn eigenwijs hoofd: hij lapt
het toch maar. Niet de begaafde
vlechtwerken boven de stad
van de zwaluwen — hij blijft een aardse
zitter…
Coventry
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
37 het kiert tussen de eeuwen
als ik het verleden denk
licht komt over schaduw
focus doordringt de mist
en wat dood is met neergeslagen ogen
staat op als waren zij een moment
in gedachten gezonken
in gewoon
een stad met kathedraal
waar vrouwen
anders zijn met hoeden en mode
kijk een rivier met ook stoom
zoals rivieren toen
als zij…
De Kennersblik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
29 Mijn beide hoektanden, dat is pas kunst,
niet de zonnebloemen van die idioot.
Zoveel kon hij bereiken, maar alles verkloot;
als ik weldra sterf, verleen ik hem een gunst.
In zijn gelaat speur ik wat oneffenheid.
Die bloem aan de rand heeft een slappe steel.
Ik zie het, omdat ik mij zo verveel.
Hij leefde in een nutteloze tijd.
Dat hij zich…
Ontmaskerd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
46 De geur van bloemen is nu heel apart
omdat een nieuwe stroom van kracht begint
het is de vrije keuze van mijn hart
dat tederheid en rust bij jou vindt
geen wilde passie die snel vervliegt
maar zorgvuldigheid die alles overwint
waarin de ziel de ware liefde vindt
de zon blijft schijnen in dit warme jaar
een zomer lang vol tederheid en licht…
Droogzweet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
31 Was jij vannacht nog wakker geschud
door de regen met ijshagelstenen en dreigend rollende donder
en schichtende bliksem
wreed uit je dromen gehaald
Was je gerend als een zot
naar het raam
had je de deur naar je balkon
niet op slot
maar vanwege de adembenemende hitte
juist wagenwijd open gedaan
Sloeg de vlam in de pan
in het oog…
Getuimel in los zand
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
59 Laten we hopen dat andere lezers
dichteressen en minnaressen
vrienden en -innen
van het lang vervlogen woord
zich evenzo en evenzeer
zullen hullen in een sfeer
die weliswaar voorbij is
maar zich nog niet ten leste
heeft gekeerd...
dat zij hun kennis,
hun wetenswaardigheden
uit hun archief, en hun actief herinneringsvermogen…
Gewortelde stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
33 Hij loopt op paden van een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf
de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent
nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin…
Kathedraal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
40 kathedraal
het kiert tussen de eeuwen
als ik het verleden denk
licht komt over schaduw
focus doordringt de mist
en wat dood is met neergeslagen ogen
staat op als waren zij een moment
in gedachten gezonken
in gewoon
een stad met kathedraal
waar vrouwen
anders zijn met hoeden en mode
kijk een rivier met ook stoom
zoals rivieren…
Drup… drup…
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
32 dit gedicht drupt
woorden
op mijn zomerjurk
ik lik ze op,
maar letters blijven
aan me plakken,
mijn tong
aan het katoen…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
29 Mijn jeugd was een weefsel
van goud, purper en blauw,
een ongetemde drift
die blindelings
mijn dromen openbrak.
Nu is de stroom gekanteld.
De felle middag is geweken
voor een trage valling
van teder, helder licht
dat de contouren
van de tuin hertekent.
In dat licht
zie ik de lijnen
die uit mijn liefde lopen,
hoe mijn kindskind…
Genot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
33 Mijn handen dwalen,
vinden niet.
In mijn dromen
voelen mijn handen
de zachte huid
van perzikfruit.
Mijn koude vel,
rilt van het genot,
dat jouw hand
mij schenkt.…