167531 resultaten.
Nu het wintert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Nu het bijna winter is
wil ik je nog iets melden:
weet dat ik de zomer mis
de vlinders op de velden
Nu de winter binnentreedt
wil ik je nog iets schrijven:
weet dat ik ze niet vergeet
zo’n vlinder zal beklijven
Nu de winter voelbaar wordt
wil ik je nog iets geven:
weet, nu alles is verdord
de vlinders zijn gebleven…
Herinneren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
27 De laatste blik
De laatste knipoog
De laatste lach
Het laatste gesprek
De laatste maaltijd
De laatste kerst
Die laatste vakantie
Het laatste rapport
Het eerste kleuterklasje…
Doorwerken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 We worden allemaal ouder
roept de man in het grijs
zijn stem als een kerkklok
vanaf boven, in het ijspaleis
Zie in mijn handen lijnen
kaarten van rivieren die droog komen te staan
terwijl ik droom van morgen, als spinnenweb van licht en tijd
mantel van verhalen, verloren in de strijd
Ik weef maanlicht op een weefgetouw van mist
elke…
Afrekening
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Van Berkel komt het kabinet niet in
Vanwege een cv dat imposant leek
Maar na wat grondig speurwerk door de krant bleek:
Van studies deed ze louter het begin
Van Berkel zegt: Ik zit er niet zo mee
Staatssecretaris kan op mijn cv!…
Ik ben niet gevlucht om in dit land
gedicht
3.4 met 28 stemmen
9.788 Ik ben niet gevlucht om in dit land een
Karikatuur te worden. Als karikatuur werd
Ik in eigen land vervolgd. Tweedimensionaal
Zou ik het ook goed doen, maar ik kijk wel
Uit. Het publiek weet wat er op het spel
Staat. Al mijn werk gaat over liefde. Ook
De haatpassages. Als een kat verdedig
Ik me. Gij zijt decadent en ik eroverheen
Met goedemorgen…
De verleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 ze kwam met haar zoete rondingen aangezet
ja, van ver, over de grenzen heen van fatsoen
bouwde een horizon van oven naar verlangen
ze had er weet van, wat met de zwakte van een man te doen
het was beloofd, ik zou geen honger leiden
en dankbaar knikte ik op haar ondeugend gebaar
maar het is pas klaar als men zich eerst
aan de warme liefde gaat…
Wachten op de rimpel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
114 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.
Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en…
Verdriet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
32 Wie kent het niet,
het groot verdriet
van 't afgesneden zijn
van wie je lief was?
Verdriet is algemeen,
maar ieder verdriet
is ook weer uniek.
Verdriet is als een spons
die alle energie
opzuigt.
Verdriet maakt eenzaam,
elke troost
is ontoereikend.
Verdriet is pijn
die niet verholpen wordt
met medicatie.
Verdriet kun je niet…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
36 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.
Vloog hij
boven het water,
had hij kunnen nadenken:
hij zakte in waterputten,
dieper
dan zijn bodemloze nachten;
hij verdwaalde in grotten…
Onbegrensd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
44 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Goede Geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Ik leerde, niet op school
wat een aangenaam leven is
voor mij; dat was stap 1
En nu verder, want ik weet
dat de dagen saai kunnen zijn
wanneer ik me ontspan en geniet
Dus, stap 2
Ik zoek geluk
ik wil iets doen
waar ik goed in ben en
waar anderen wat aan hebben
Ik wil leven
als een goede geest
van vlees en bloed
Maar zonder stappen…
schrijverslast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
62 Met de wind
in de rug van ons allen,
maar ijzig in zijn gezicht,
kijken wij in zijn kop
waar het nog harder waait.
Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt…
Het verlaten land
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
43 Jij ging slapen
en liet deze wereld los
mijn ogen had ik dichtgedaan
de laatste dag voorbijgegaan
De maan spreidde haar vleugels
helderwit als mantel van licht
varende over de rivier van dromen, zo groot
stapten wij in zilvervloot
De sterren waren onze gids
zij wezen weg naar sprookjesland
waar wonderen geboren worden, zo klein…
Zwart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
60 De gele vlakte
zonder einde rondom
uitzichtloos
paarse struiken
rode planten
nabij een man trillend
met handen en armen
laarzen een vest
lopend
wit bruine stofwolken
witte stofwolken
geen stofwolken
het huis met ramen en luiken
versleten houten veranda
krakende traptreden
de man krijgt groen water
hij trilt niet meer
hij…
Zo blij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
33 Ik reed heel snel maar kwam
toch nergens aan
want zelfs mijn haast besloot
vandaag te gaan staan
de weg zei Rustig, en deed
zelf ook mee
Mijn fiets ging sneller
maar mijn doel zei nee
de tijd struikelde
over zijn eigen ik
mijn klok kreeg plotseling
een identiteitsklik
ik lachte stopte keek
het was oké
ik was te vroeg voor later…
Ik denk aan U
gedicht
3.6 met 16 stemmen
12.071 Gij mergelende dronkaards
wáárheen voert uw weg?
Uw huid bespant uw jukbeen
elke dag weer strakker.
'k Las wél dat Bacchus was
een joviale knaap
belust op dans en zang,
maar toch geen wreed tiran, een makker,
en geen kwelgeest.
Ik denk aan U
o mergelende dronkaards
die uw lach te vroeg verleerd hebt
en wier vlees, door…
Troost
poëzie
5.0 met 2 stemmen
998 Troost u, want was ik in Holland gebleven,
't Verlangen naar dit Land liet mij geen rust.
In onrust geboren, word ik gedreven
Tot waar de Dood mij kust.
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Meedoen
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
96 Nu zelfs Amalia en Maxima
de Nederlandse krijgsmacht gaan versterken,
begint mijn burgerplichtsgevoel te werken,
ik denk: ‘Je maintiendrai! Pro patria!’
Al ben ik enkel dichtkunstspecialist,
ik meld me als reservereservist!…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
47 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…
Het Kampioenschap van 1959
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
21 Het Kampioenschap van 1959
Om nooit te vergeten
Alle Spartanen weten hoe ze heten
Tinus Bosselaar Ad Verhoeven Hans de Koning Piet de Vries
Andries van Dijk Tonny van Ede en vele anderen
Het waren legendarische namen
Die het Kampioenschap toen binnen gingen halen
Het Kampioenschap van 1959
En het feest in de Rivièrahal
Want ooit komt…
daags na Valentijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
14 daags na Valentijn
vind ik het nog steeds prettig
dat hij verwittigt
voor altijd en immer
de mijne te zijn
zo’n truttig berenkaartje
of een bos chemische bloemen
kunnen mij gestolen worden
maar zijn oprechte woorden
die wil ik horen
die wil ik voelen
die wil ik zien
op een plek als deze
waar ik vrijwel dagelijks
de kans krijg om ze te…
De walnoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 Majestueus en rijzig,
de walnoot boom
met groeven in zijn bast
en hier en daar een vlekje.
De walnoot, niet geschrompeld,
in de herfst gegroeid.
Het water passeert vaker
en ergens zit een plekje
De tijd knaagt voorbij,
gaat de walnoot voor de bijl?
Terwijl de boom blijft staan.
Trots maar licht gebogen.
In zijn schaduw
een echo zonder…
Dit leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
43 Ik ben geboren in een houten bed
het was toch altijd dikke pret
al had ik lege handen
mijn ouders hielden van mij
ook al was het soms koud, we waren vrij
Ik speelde in de regen en bij zon
bij mensen die lachten
soms ook zwegen
ik zocht letters, tussen pluis
en zinnen die klopten, zoals vroeger thuis
Toen kwam jij, mijn geliefde
ik…
Schaduw en...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
51 Aan de oppervlakte blijven‐—
dat was mijn drijfvermogen
niet omdat ik licht was
maar omdat de diepte mij kende
ik leerde ademen alsof het een
besluit was
leerde wachten in het water
dat geen vragen stelde
en toch alles onthield
na de duik was ik niet verbaasd
over de onbewuste ziel die opdook
maar ook over de rust
waarmee zij mij hield…
Drijfzand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
40 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
vernietigd te zijn, en wat er rest is
egotripperij…
Spijkers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
122 Met het blote oog
verstild zichtbaar
de uitgekeken vogelaar
zonder richting
ging hij verder
vond met vingers
langs cement de voegen van
een oude boerderij
Zo onvoorstelbaar scheef
en krom
De kap van oud riet
zwart nat lelijk
De blanke hondenkooi
De boer in de modder de
rug gebogen met handen
vale klompen riek en stro…
Wat blijven mag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
45 Liever had ik dat
het heelal niet had bestaan.
Gewoon
alleen de aarde
was genoeg geweest
In die onmetelijke ruimte
ben ik verdwenen
voor ik heb bestaan.
Tijdloze huiver
zo veel
zo groot
zo onbegrijpelijk.
Geef mij de hemel
en de hel
het vagevuur
mag blijven voor de vragen.…
opvallend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
61 strijk tegen haren, in weerwil
en over hoornige huid
leg stil en zeg voort
sta op, droom, vergeef
en blijf liggen
blijf liggend liggen
zonder te weerhouden
tast door zonder te schaden
sta daarna nogmaals op
nu met vaste hand
en opgeheven hoofd
herhaal dit zonodig
zonder in herhaling te vallen…
Geheim
gedicht
3.3 met 3 stemmen
5.136 Het geheim van de dichter mag niemand zien.
Hij schrijft met onzichtbare inkt.
Maar als je goed leest dan ontdek je misschien
dat er tussen de regels iets zingt.
Het geheim van de dichter is niet zo groot.
Hij verstopt het gewoon waar hij wil.
Het vliegt als een vogel of vaart als een boot
maar houdt zich verschrikkelijk stil.
Het geheim…
Vreemdenbezoek.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
868 ‘Het land is er plat en het volk is er stijf,’
Zo spreken van Holland de vreemden;
‘De kunst en natuur hebben weinig om 't lijf;
Men ziet er geen bergen of beemden.
De mensen - ze sluiten zich op in hun kluis,
En stoppen 't fortuin in de kisten;
De vreugd van het leven - ze hoort er niet thuis,
Verveling verjaagt de toeristen.’ -…