168341 resultaten.
In stilte met mijn hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
34 Stille hond naast mij
ademt zacht mijn wereld ruim
milde ziel ontwaakt
Zijn ogen volgen stil mijn
beweging; elk moment voelt als een
uitnodiging om aanwezig te zijn. Zijn wollige vacht
tegen mijn hand maakt de wereld even eenvoudiger, minder zwaar.
Hij ligt loom naast me op
het tapijt, traag ademend, warm en
veilig, en de kalmte die van…
Civiele oorlog
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Indien Iran het plan niet accordeert
Dat de VS heeft opgesteld voor vrede
‘Dan breekt de hel los én…’, zo deelt Trump mede:
‘Wordt ELKE brug compleet geruïneerd’
Maar dat zoiets zal helpen lijkt me stug
Iran komt dan juist nooit over de brug…
Tijhaven
gedicht
3.0 met 22 stemmen
8.896 De tijd is veranderd.
De tijd kreunt als een kind in zijn slaap,
hoest droog en kortademig.
God verhoort geen gebeden meer,
ik bid, maar God luistert niet meer.
De tijd is een gebed zonder eind,
met rondhuppelende ivoren olifantjes
door mijn kamer, trompetterend van vreugde.
De tijd liet ze los.
Melktandjes van mijn kind slingeren door de…
Scherzo.
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.939 I.
Dit is van een lichtkind
mijn lieveling
mijn gouden kleine
verlustiging.
Die had verkoren
en was ter wone
in een dunpurperen
anemone.
Wat windebloem was haar
huis geweest
vier bladen haar peinzens-
kluis geweest.
Tot dat een blijdschap
haar werd beschoren
en een verlangen
ingeboren.
Dit eerst begeren…
Wie zit er in de toren?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
10 na palmpasen
en psalmenwalmen
het galmen van het brons
uit de elektrische era
in de lompe klokkentoren
van de kerk der schijnheilige
bevlekkende bezoedelaars
op steenworpafstand
dus vlakbij zeg maar
is reeds sinds ruim twee jaar
gode-zij-dank
op onze knietjes
niet meer te horen
het ja en a-men
als gevolg der hermetisch
dichtgemetselde…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
41 Ik veracht je nooit
met de verwaarlozing
van mijn wenende bossen
mijn ondefinieerbare rivieren
verlegen fluorvissen die
in mijn vervuilde diepten duiken.
Ik weerspiegel bittere armoede
van het alleen zijn in eenzaamheid
door jouw vloedgolf van woorden
zonder de argeloze mensen
die zich in lege menigte
vriendelijke vrienden noemen.…
à Godinne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
24 Terwijl haar handen
over lijnen glijden
aan steile wanden
landen mijn passen
op tweeërlei paden
in pure plassen
verblijden onze harten
in eigengereide sprongen
als perfect passende parten.
In dat lichte drijven
ook ganzen
rotte, grauwere
zwaangasten
kleine brantajongen!
En verborgen blijven
de dagen
koude, sombere
razende…
Banger
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
49 Een vogel strijkt neer op de vensterbank
En zij? Zal zij kunnen landen?
Hoe draagt zij hem met zich mee
nu de leegte in haar lichaam woont?
Kan hij de helende regen zijn
op een stukje gebarsten land?
Kan zij haar woorden in mooie kleren,
het beste van haar, overbrengen naar hem?
Deze woorden zei zij
zijn woorden zonder hem
Dit…
Nacht op de kale berg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
35 Het periodieke galmen
van het elektrisch brons
in de loze klokkentoren
van de kerk der heilige
bevlekte noch bezoedelde
op schootsafstand
niet te ver hiervandaan
is sinds een jaar of twee
godzijdank niet meer te horen
de vier wijzerplaten dicht
gemetseld van eendere steen
symbolischer en profaner
dan deze dwerg
kan secularisatie…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
27 = Vertaling van Tarantella =
Geharnast in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden…
Creatief denken
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
91 De kok beheerst in menig restaurant
de kunst om nimmer overstuur te raken,
hij weet van elke nood een deugd te maken
en zet de zaken soepel naar zijn hand.
Zijn aanpak van de rat is exemplarisch:
de ratatouille niet meer vegetarisch.…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
39 Pasen, Pasen,
groen en leven,
bloesems met de lucht verweven
die heel helder is en blauw,
zingend onder morgendauw
die de oude aarde drenkt
en aan alles adem schenkt.
Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.
Onze God bleef Jezus trouw,
die slechts liefde geven…
De worsteling van de kunstenaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
28 Op een blanco A4-tje
schrijf ik in mijn beste handschrift:
WOORDLOOS GEDICHT
Het hele blad dun omlijnd.
Of:
Op de ezel
span ik een wit fluwijn.
Daarop helemaal onderaan,
minuscule lettertjes:
VERFLOOS SCHILDERIJ
Sobere lijst eromheen.
Ben ik de schepper
van twee kunstwerken?…
Op één tijd, in één licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
32 Trots staat hij op zijn sokkel
op het kruispunt van de straat
stoer staart hij naar
de massa aan zijn voeten.
Men ziet hem denken,
Waarvoor dit alles
onder ander licht
is nog alles zoals het altijd was.
En langzaam schuift de massa
onder langs zijn sokkel
door de straat steeds verder.
Onder het andere licht
zoals het altijd is geweest…
Mens sana
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
95 De geest maalt onverdroten dag
en nacht
somwijlen vrij van boei bevrijd van kluister
geknecht in dwangbuis doch vitaal doorlucht
wakend of in droom en slaap beneveld
De geest waart buiten wil van
het skelet
en armatuur van volatiele ribben
onder de thorax van zijn fiere tors
danwel haar pronkjuwelen bast en schors
waar spieren soepel…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 in de schemer van toen
waar bomen fluisterden zonder woorden
en paden zich bogen naar het onbekende
droeg ik een wereld in mijn handen
licht als adem
die nooit om bewijs vroeg
een wolf kon spreken
een meisje kon verdwijnen in rood
en terugkeren met ogen vol geheimen
niets hoefde waar te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen…
Samenleven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
73 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.
Wanneer je in mijn rustige
nabijheid beweegt wordt de stille ruimte
in mij helderder alsof mijn zintuigen…
Sterren boven de kamperfoelie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
31 De sterren zijn ver weg
ver van elkaar, net als wij
Ze twinkelen op mij
lichtjes van geluk
het sterrenstof van toen
we samen waren
Jouw lippen vonkten
in mijn hart, jouw warmte
lag in mijn armen
Ik voel het nog, hier
in de tuin, met de sterren
daarboven, boven mij
en boven de geuren
van de kamperfoelie
zoals toen met jou…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
Tussen koude en stroming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 Alles stond stil
bevroren tot vorm
zonder beweging
dan- een druppel
nog één
het ijs laat los
wat vastzat wordt
vloeibaar
zo ook zij
niet ineens aanwezig
maar weer ontvankelijk
prikkels snijden niet
meer,ze glijden
langs haar heen
er ontstaat ruimte-
niet leeg
beweeglijk
alsof het leven niet
meer tegen haar drukt,…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
66 Ik wilde ’t graag bewaren
in ’t donkerste van gebrokenheid,
luchtledigheid vergaren,
roemen in de ijdelheid
maar Hij is daar niet…
Ik wilde ’t graag besturen,
macht uit eigen kracht,
bepalend mijne uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat…
PAASMORGEN
poëzie
3.3 met 26 stemmen
3.965 Hij was het graf al uitgegaan
Vóór ik Zijn dood bezoeken kon.
Een zwarte leegte in de zon
Gaapt de spelonk mij aan.
O wát ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar, Die ik door de dood verloor
Vind ik ook levend niet.
De olijven met de lichte wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar 't hart niets dan zijn oude pijn…
Paasgepeins
gedicht
2.9 met 175 stemmen
67.125 Pa was éérste Paasdag jarig,
en de twééde Paasdag Ma;
Daardoor was 't die Paasdag Ma's dag,
Schoon 't ook Paasdag was voor Pa.
Pa's feest was dus dubbel Paasfeest,
En ziet, Ma's feest dat was Paas;
('k Meen: op Ma's feest was het Paasfeest,
Want Ma's feest valt niet op Pa's.)
En ik weet nog goed wat Pa zei,
toen Ma's kip een Paasei…
Pasen: Sterven en Verrijzen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
33 Een beeld van een
gekruisigde vereren
keiharde godsdienst
even later
De verrijzenis
van Jezus celebreren
zalvende heling
het kan verkeren…
Gemeen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Judas Iskariot, de verrader,
Judas Iskariot, de visionair,
Judas Iskariot, de verstandige,
Die zorgde dat de Verlosser
Deed wat hij moest doen,
De mens de kans gaf
Zich van verleden te ontdoen
Om zo met een schone lei
De toekomst toe te treden.
Petrus de Visser, de loochenaar,
Vlotte redenaar zich zag
Als plaatsvervangend God,
Een sjacheraar…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
55 Ik gleed over stil water,
wit als iets dat nooit gebroken leek.
Onder mijn veren sliep het donker
dat ik slechts lezen kon.
Sinds jij zonk in de diepte
Spreek ik met rimpels,
alsof het water je stem vasthoudt.
Mijn vleugels slaan nog,
maar dragen mij nergens heen.
Ik draai,
kringen van herinnering rond mij,
een sierlijke val
die nooit…
Diner
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
43 Haak aan nog voor het voorgerecht
van slachtbloed schoon, geschaard
het staartje als amuse op een bedje
van gesmoorde biggeltraan
Erna mals babyzacht gestroomstoot
het kalfsstukje geen moederkoemelkmuiltje
wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid
op de spies van hangopspijs
Zijn we al toe aan de kalkoen
daar ligt ze als filetlapje…
Minne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
30 Tussen ochtendstond
en avond laat
Morgen vanmiddag
of vandaag
Het heden
of het verleden
De glinstering
stil in jouw vraag
Dat wat fluistert tegen mijn vingertoppen
Door licht
en door stralen
De zachtheid
of de stilheid
ik zie
en ik adem
Dat wat naast me ligt
of wat voor mij zit
Hoe ik spreek, en
wie ik soms ben
Als ik…
Paasbest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
61 Op weg naar ochtendfilm
stap ik in trein
die vies, vloer kleverig, proppen
Ben ook niet perse
paasbest gekleed
Sluit de ogen,
gedachten poppen op:
treinreis duurder dan
gratis ticket,
toch die nieuwsgierigheid,
beweging, trap op trap af,
lopen langs gracht
zijn een soort yoga
Open de ogen,
zie ik groene kruinen aan bomen…
Oostende- 3 april 2026- paaszaterdagavond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
52 Valavond aan zee.
Kleurlagen stapelen zich op,
veranderen, vervagen, verdwijnen
in volmaakte harmonie.…