Alle inzendingen

In een aqua blauwe ondiepe stroming galopperen zij briesend en dravend door ‘t getij Staartje in staartje, altijd trouw krullen heilig als teken van verbond in het kristallen paleis waar het zoutachtige dromen vond Batsen golven geliefd mee professioneel als zoute toeschouwers in een zee vol geheimen voor eeuwig in samenwerking verbonden…

Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…

Mijn troeven uitgespeeld De laatste aas ligt niet rechtop Piekeren, hoe een handicap te toveren uit onbehandelbaarheid die tevoorschijn toveren uit de wondere wereld Het kost me veel energie en tijd waarin ik weinig leef Ik streel de fijne versieringen van mijn toverstok, richt de punt op mijzelf Leef! wat ik leven kan, niet…

vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…

De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

Wij schuilden onder dropplend lover, Gedoken aan de plas; De zwaluw glipte 't weivlak over, En speelde om 't zilvren gras; Een koeltje blies, met geur belaân, Het leven door de wilgenblaân. 't Werd stiller; 't groen liet af van droppen; Geen vogel zwierf meer om; De dauw trok langs de heuveltoppen, Waar achter 't westen glom…

Zo'n tien jaar terug voor haar gevallen; het duurde maar een maand of drie. Toen kwamen drank en jaloezie en achterklap de boel vergallen. Op zich geen grond voor nostalgie - zo ging het vroeg of laat met allen - maar het is vreemd nu ik de smalle doodkist in deze aula zie. Iets wat ik nooit geheel aanvaardde blijkt plotseling ontstellend…

Natuurlijk, ze zijn rechts, zelfs extremistisch Ook met een nieuwe leider aan het roer Ontstaat nog altijd evenveel rumoer Ze zijn en blijven in de kern fascistisch En dinsdagavond is maar weer gebleken De Vos verliest heur haren, niet heur streken…

Soms staat het water me tot de lippen dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan Vlieland is het geworden...een lief eiland zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…

Het werd zo stil, zo stil dat woorden niet geschreven werden, dat beelden zachtjes werden losgelaten. Het werd zo stil zo stil omdat dromen zachter maakten wat werd achtergelaten, omdat later veel later d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken. Het werd stil dagen gingen zachter ademen er hoefde niet veel gezegd, alsof iets…

O bestevaerders achter uw burelen O heren jongedames, meisjes ook Wie van uw collectief raakt van de kook welk lid van uw college zit te spelen met gouden sterren van uw kleurpotlood? Uw telraam slaat op tilt voor 't avondrood zich aubergine en marineblauw gekleurd heeft tot het indigo van rouw van 10 naar 80? Al sla je me dood gij zijt…

rakelings aan ademloze diepte voorbij -onderspiegelend omzwachteld met uiteinden van verte gemeten in boogseconden intredend als gelaagd besef bij verstek met naam en toenaam natuurgetrouw dichtbij maar niet geraakt…

Een bloemknopje in een boom voelde het gewoon de tijd kwam eraan, het was bijna zover De zon gaf haar stralende seintje als zachte prikkeling van bovenaf in wolkendek regendruppels stuurden een pittig gesprek toen kon het knopje niet anders het opende eindelijk zijn hartje zonder enig vrees of gebrek Verheugd krulden blaadjes open…

Ik zoek door tot ik zeker weet dat ik het niet kan vinden Pas dan overvalt me de vreugde van dingen die er niet zijn Niks is weg wat er nooit was zei mijn ex Ook al vond ik iets…

Als hij als nummer één der cleruskliek rond zal gaan, als pauselijke stunt dan had een Fiat Uno ook gekund zou niet misstaan straks in zijn encycliek Want wie weet nog hoe Petrus kwam gevaren naar Rome met zijn schip over de baren?…

Morgen kom ik thuis van mijn kookworkshop vijf dagen gestreeld, gezoend en gevreeën tot aan de hemelpoort ik voelde me vrouw, zoals het hoort het is zonneklaar, ik moet naar huis naar de stille opdrachten thuis poetsen, de afwas, het bed opmaken ach, soms is het leven wonderlijk raar nu kan ik er weer een jaartje tegen ik zal hem thuis…

Ik ben niet gemaakt om boven alles uit te stijgen. De wereld vraagt geen kroon, geen vlag geplant in vruchtbare aarde, geen mens die zich tot middelpunt verklaart. De bomen groeien zonder mijn toestemming, De regen kent niet mijn naam, En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet. Lang heb ik gedacht alsof woorden dingen konden vasthouden…

Lage berken staan vol sterk levensgenot tussen bevallige struiken waaronder reine poelen verborgen begroeide kuilen juichen over afzondering trots zijn op hun taak kleine tere dieren en de edele gentiaan in eenzaamheid te beschermen achter verre boomtoppen duidt Lippenhuizens watertoren als waarschuwende vinger dat er ergens ook…

Ik geef Het je te doen, Belleville al vraag ik mij met andere lezers af waar Het voor staat als lidwoord dat bepaalt of Het geen doorsnee type androïde dan wel mensaap is behaard van kruin tot daar waar zich Het schaamhaar boven 't kraakbeen van Het heiligbeen bevindt Het valt niet mee, derhalve teken ik bezwaar tegen je Het als…

Na het springen leer ik nu met vaste partners de stille passen tussen tranen en lach, dansen om wat niet mogelijk is en wat ik het mis in mijn fantasie en mijn verlangen Soms huil ik erom Wat er mis ging is voorbij, wat er kan is beperkt Wat ik doe mag geen herhaling zijn Ik oefen nieuwe passen op onbekende vloeren…

Tata is Rijnmonds economisch anker en sloopt haar met stank, stof en kanker Tata schermt met papieren Denkt met u mee, wil u plezieren Is bereid tot verzoenen door op uw kosten te vergroenen Chemours vergiftigt water en land Met een pak vergunningen in de hand De zorgzame overheid laat u huilen Eet geen groente uit uw tuintje Laat de kippeneitjes…

Lege rivier wacht een vlinder rust heel even niemand komt voorbij In het eerste blauw van de ochtend voel ik hoe een zachte scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon. Een vlinder strijkt neer op de rand van mijn gedachten, haar broze vleugels bewegen traag, als een herinnering…

Morgen komt mijn vrouw thuis, na een vijfdaagse kookworkshop, ik heb niet gepoetst, deed geen afwas, maakte het bed niet op, zo wordt het meteen zonneklaar dat ik niet kan leven zonder haar ! Inderdaad, ik ben een pure ouderwetse romanticus, op en top ...…

Witte en gele kransen op de haren waren, toen de rei van kindren zingend ging voorbij. O dat lichte dansen, meisjes, blond en blij, ’t leeft in al mijn dromen, vreugd is mij gekomen in het onbekende mooie mei- getij. -------------------------------- uit: Johanneskind (1907)…

Monte Oliveto Maggiore: een benedictijnenklooster kluizenarend op Gods voorhoofd bij Buonconvento. De abdij draagt een dichtgeweven zachtgroene pij van engelachtige cipressen en olijven. In heiligenschijn loop ik in een trance van gewijde krekelkoren de dreef af die leidt naar de abdij: zoetgevooisde bomen onderhouden de lommer kostbaar…

Paus Leo wou eens goddelijk gaan rijden Want zíjn mobiel heeft maar bar weinig pit Dat hij de mammon tijdelijk aanbidt Daartoe liet deze kerkvorst zich verleiden Dus straks devoot maar even op de knieën Tien weesgegroetjes en wat litanieën…

Al die stoffelijke geluidsdragers, ze drukken zo op mijn gestel, gemoed het gemoed van ze te willen, moeten bewaren, houden, behouden, nog eens te moeten beluisteren nou mogen dan, maar dat kost een vermogen aan tijd: de EP's, LP's, bandrecorderbanden, cassettebandjes dan ook nog de beelddragers, super 8 films, videobanden, foto's, dia's,…

Voor elkaar sonnet Zij had er, zei ze, vrede mee, Was ermee zeer tevree, Waande zich de koningin te rijk, Zette zich ermee te kijk. Wat anderen ervan vonden, Dát interesseerde haar geen snars, Ze was van dat soort dingen wars, Sprak nooit naar hun monden. De vraag is wat is de moraal, Waar staat zij voor, Daarover een andere maal,…

’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december De tuinen daar ontberen elke groei Mijn zomertijd die eindigde in november Toen brak de zon: jij kapte alle bloei ’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op De wortelstok bevroor in elke flinter: De rozen komen niet meer in de knop…

Verhalen blijven komen op het bureau van hout dat bezwijkt en zwijgt onder zijn uitgewoonde idealen van a-loket naar b-loket verdwaalt hij in het wangedrag dat ‘verfijnd bescheiden’ heet dit veld van goudgeel rogge slaat genadeloos zijn gezicht hoe pijnlijk dat het kaf al weet dat grote wieken kraken draaien ze onderlangs passaat…