170470 resultaten.
Terug
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
24 Prins Harry heeft gedesillusioneerd
Gebroken met familie en verleden
Verbitterd en volkomen moegestreden
Is hij naar de VS geëmigreerd
Hij keert terug naar Engeland dit jaar
De tabloids zetten hun reporters klaar…
pppd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 het luistert de nacht in stapelt de dag
herleeft het etmaal, ervoor en erna
balanceren op het grote vlak, de vloer
de straat en het eelt dat schuurt
over de ruwheid van de laan
waartoe het pad me leidt
alsof het kind in mij speels de rondjes
draait die het lot laat duizelen
in de scherven van zijn plezier
hij weet nog niets van het spel…
Ochtengloren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
12 Dra doet ze weer de aderen stromen, intens en zo rein ook puur
Knap verlichtend geesten, lichamen, zielen passievol warm; charisma
Goudgeel rond spetterend passievol oplaaiend; schoonheid vetjes troef waarvoor dank
Mondhoeken modus positieve betrachtingen; welkom kersverse broederlijkheid zo vredevol
Etmaal boordevol vrijheid en blijheid; nooit…
en dit dit is het dan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 En dit is het dan,
de laatste bladzijden over jou.
Hierna begint er een nieuwhoofdstuk zonder jou.
Eendje waar jij ver in het verleden licht,
en eendje met meer licht.
Meer vrijheid,
meer blijheid.
En daar pas jij niet meer tussen.
En dit dit was het dan…
Heel mijn leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.503 Mijn lief is blij, zij lacht en zingt
En schittert in de zonneschijn
Als zij zó héél mijn leven zingt
Kan nooit mijn leven lijden zijn.
Ja! zang en lachen duren kort
Als bloemen in de zomerdag;
De zomer sterft, de bloem verdort:
Zo sterft der mensen zang en lach.
Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
14.526 Het stuk papier dat ik eens,
belijdende mijn leegte,
onbeschreven dichtvouwde,
en verzegelde, en verborg
tussen de bladen van een boek
om iemand over honderd jaar
te verneuken – dit papier
vond ik vanmorgen terug.
Ik was het vergeten, opende het
en was zelf verneukt, goed,
niet zozeer: over de lege
blauwe lijnen liep,
voor het eerst in zijn…
Vrienden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 Is vriendschap echt een illusie
Want wanneer zijn er ze er ook echt
Dat is pas een gevecht
Als je ze echt nodig hebt
Kun je ze op een hand tellen
Dat kan ik voorspellen
Ik heb er niet veel
Maar dat maakt juist mijn geheel
En blijf dus dichten
Zodat ik me op mezelf kan richten…
Bezoek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
35 Bezoek aan een vriend.
Dementerend.
De kamer is donker.
Hij herkent me.
Geen klassieke, zinloze vraag.
Hij zucht: 'Moeilijk.'
Tweemaal, diep vanuit zichzelf.
Ik zeg tot afscheid:
'Ik spring nog eens binnen.'
Hij glimlacht vaag.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
39 In de nabijheid van het bos voel ik
wat de zee mij brengt met al zijn verlangens
de stilte is geen einde, maar een begin.
De bomen vangen de verre, zilte wind,
terwijl de koorts van de wereld langzaam zakt.
Ik ren niet meer, ik vlucht niet langer weg;
ik sta hier simpelweg en adem mee.
Om mij heen breekt de harde grond open.
Een jonge varen…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
69 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van zijn louterende…
Toe maar, doe maar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
32 Toe maar
doe maar
geef maar weg
het kan
van mij
niet genoeg zijn
overdaad schaadt
toe maar
doe maar
geef maar weg
maar blijf wel
op je eigen terrein
want roven
van een
ander is
niet fijn
toe maar
doe maar
geef maar weg
inclusief
je status quo
van het moment
het niets
en niemand
ontziende serpent…
Geduldig zijn, verlangzamen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
45 Wat zou ik graag geduldig zijn,
de tijd beleven zoals die is en komt,
niet haastig zijn, maar dulden dat de uren
soms traag voorbij gaan, trager dan ik wil.
Vanwaar dat ongeduld, het nog niet
rijp zijn voor de stilte, de onmacht?
Al zoveel jaren mocht ik leven
maar dit blijft nog een groot verlangen.
Hoe kan ik dankbaar zijn voor zoveel…
Rode luchten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
42 Ik heb ze lief
jouw ontwrichtende schemerwoorden
die je schrijft onder jouw rode luchten
misschien belicht door een matte avondzon
daar wil ik zijn
Niet om mijn eigen leegtes te ontvluchten
maar om jou en de wezenlijkheid van jouw woorden
samen te voegen tot een concreet geheel
want een gezicht valt niet te verzinnen
je schrijft het verleden…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
22 In de slaap van een ander
draag ik mijn gezicht
als een natte doek.
De woorden: duizend kleine dieren
tegen mijn gehemelte.
Zij weten niet
waar de pit zich blindbrandt.
Men heeft mij in ramen gezet,
mijn mond met goud dichtgelood,
mijn naam verdeeld
onder de vromen.
Onder de vloer
woekert het gebeente nog.
Een varen opent zich
in de ribben…
moeder Maria in de grot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
23 Moeder Maria en de Grot van Lourdes
In een stille vallei, waar de bergen zacht fluisteren,
waar het water helder stroomt en de bomen ruisen,
Daar ligt de heilige grot, diep en sereen,
waar wonderen gebeuren, ongezien en onbespreekbaar.
Moeder Maria, met haar liefdevolle gelaat,
verscheen aan Bernadette in die stille staat.
Met haar mantel…
De stapel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
24 rijkdom begint niet
waar het geld ligt
maar eerder
bij de hand
die het naar zich toetrekt
bij de prijs
die iemand niet betalen kan
bij het bezit
dat langzaam
de eigenaar wordt
meer
nog meer
tot alles een getal krijgt
en niets
meer genoeg is
dan die vreemde stilte
een tafel
en niets
dat nog genoeg is…
Cookies' Content
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 Hier had eigenlijk serieuze
content moeten staan
van Bitter, Smoelenboek
een of een kilo instagram
om omnivoren zoals u
te laten profiteren
van onderhuidse mysterieuze raadsels en geheimen
die thans door eigen toedoen
aan het zicht onttrokken zijn
Doch om u uit de kwelling
van onzekerheid te halen
en de misère van niet-weten…
Snippers
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
17 Sterrenkijkers en natuurkundigen
verlegden de grens, God verborgen ze
achter het universum, het veelvoudig ene
Kennis maakte de mens kleiner
Groot kan nog slechts een enkeling zijn
l'uomo universale, de veelvoudig ene
Zoveel kanten heb ik niet
De wereld valt versnipperd als confetti
langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe
om alles samen…
Kotojilantaarn
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
25 Tussen mos en steen
valt een zacht licht op het pad
de wind trekt voorbij
Op het pad waar de
lantaarn haar zachte vorm bewaart,
blijft een helderheid hangen die zich mengt met
groen en mijn aandacht opent voor wat woordeloos aanwezig is.
In het trage licht, waar
wind en water elkaar voorzichtig
raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder…
Ukiyo-e
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
26 Sneeuw op de rivier
de oever lost langzaam op
niets houdt haar nog vast
In het zachte ochtend-
licht komt een wereld tevoorschijn
die zich niet laat grijpen, een dunne laag
tussen kijken en verdwijnen, waar stilte ademt als een lijn.
Onder de contour van
een voorbijgaand gebaar wordt elke
beweging een tijdelijke waarheid, een glans die…
nu gaan we dichten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
34 het stoelgerij onder mijn kont
ademt zwaar de luchten van de
nacht, het tekent het meegereisde
vermogen waarmee mijn vingers
zich krommen na een vluchtig
doch dapper ontbijt
woorden raken diepe zinnen en
terloops zie ik dat mijn eigengereide
woordenschat zich bezigt om te
begrijpen waarmee ik ze belast
ach, laat de meug zich in vreugd…
Breuk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
15 Met één been over de rand
En het andere op de kant,
Is sprake van een schisma,
Een onoverkomelijke breuk,
Die hen zover uiteen drijft,
Dat er geen weg terug is.
Gaan als gescheiden eenheid
Elk huns weegs naar gisteren
En vandaag, maar morgen
Brengen ze de ‘The Last Post‘,
Nadat ’t ‘Silenzio‘ is geblazen.…
Scherven
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
41 Ik heb de pijn nooit leren geloven
wanneer zij beweerde sterker te zijn
dan handen die zonder iets te vragen
een moment bij elkaar wilden blijven
tederheid kent geen overwonnen gronden
Zij groeit soms onder oude breuken
waar niemand haar nog had verwacht
en draagt het zachte van twee mensen
voorbij de grenzen van hun heden
alsof verliezen…
Vlam
poëzie
4.1 met 11 stemmen
5.604 Schuimende morgen
en mijn vuren lach
drinkt uit ontzaggelijke schalen
van lucht en aarde
de opalen dag.
-----------------------------------------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1941), Eerste periode (1919-1926)…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.375 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…
Snelwegprotesten
snelsonnet
2.8 met 5 stemmen
53 Het kan voor stikstof zijn of voor klimaat
Je lijmt je vast of ploft gewoonweg neer
Je pakt de trekker en gaat fijn tekeer
Het moet eens stoppen met alleen gepraat
Ik denk dat ik de weg ook ga blokkeren
Eerst even snel een onderwerp fingeren…
VOGEL-VRIJ.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
33 Duister maar wel glorieus avondrood
Tal van sierlijke, elegante vogeltjes doorzwemmend kreek, beek, waterlopen
Zorgeloos volgen de ontspannende serene uren, dagen
Sereen, vrij en blij blijft alles vrijheid; ingeperkt door elke empathie
Schrijnend heftig juk of zware rugzak, alles wordt rustig zacht lichtblauw
Prachtig contact met alles wat…
duizend-dingen-doekje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 laten we eerst eens even stilstaan
bij de loopgraven
[..]
voordat we bij de bomen komen
die we ook al niet geplant hadden
of de misbruikte vleesdieren
die we bleven consumeren
al die onmisbare vliegvakanties
die ons zo wereldwijs gemaakt zouden hebben
met voetafdrukken als goddelijke reuzen
beukten we door op de planeet
wat…
Nu.nl
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
20 Het nieuws van Nu
voor elk wat wils
een eigen rubriekje
als bubbelmuziekje
van de jongens en meisjes
der tiktoktikfabriek
van jong tot oud
maar nimmer belegen
dus neem ik u allen
als de rattenvanger
van Hamelen mee
naar het résumé
van smeltend feestijs
tot mijngangkanaries
in de oorverdovende
inhoud
en pal na de deadline
het…
Weerklank van de ademvleugels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
39 Dat het van een dieper voelen is
dan de diepgang van geleerden
die ’s avonds naar hun navel staren,
hoor ik aan het woordenboek
dat met horten en stoten uit jouw hart
deze weidse wereld heimelijk betreedt.
Iedere zin laat mijn adem stokken.
Ik merk het aan de gevoeligheid
waarmee je het heden reeds benadert,
in een werkelijkheid die niet…