Alle inzendingen

JE est un autre - Arthur Rimbaud Ik ben dichter experimenteel dichter gelegenheidsdichter laatnaarjekijkendichter je mag gezien worden, dichter stadse kijkmijnoudichter fratsendichter margedichter worshopdichter mystiekdichteretceteradichter Dichter van het eerste en het laatste woord dichter van de afscheidsgroet dichter van de…

Ik keek in de gouden heerlijkheid Van een najaarslaan, Het was of ik de goudene deuren wijd Zag openstaan, Het werd mij, toen ik binnen ging, Of ik door gouden gewelven liep: Ik aarzelde even, ik ademde diep, Diep van verwondering. Ik voelde mij eerst als een kindje, dat stout Doet wat verboden is; Ik sprak: 'Zijn voor mij die gewelven…

Sommige mensen vullen iedere stilte met woorden. Alsof zwijgen iets is om bang voor te zijn. Ik dacht dat vroeger ook. Tot ik naast iemand zat die niets zei. Geen vragen. Geen verhalen. Alleen de rust dat ik niets hoefde uit te leggen. Toen begreep ik dat stilte niet leeg is. Soms is het de enige taal waarin je je…

‘Dit is Brad Pitt’. Ze willen aandacht trekken, Het gaat de bank om een bepaald effect, De man is hier alleen maar lustobject, Zou dit niet alom weerstand moeten wekken? Als het een vrouw was, hoorde je geheid: ‘Dit is al lang niet meer van deze tijd!’…

Niet zoals Pallas in het Parthenon met haar blinkende lans hoog geheven noch als strijdende stadstaat Athene noch als heersers over Babylon zal voor onze poorten door zee omspoeld een machtige vrouw in de schemering staan wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt is een wereldwijd…

Jouw witte jasje je droeg het alsof het in de mode was ik stond er niet bij stil Toen Je brak mijn seizoen open zonder iets te doen andere gebeurtenissen verschrompelden ze deden er niet meer toe Je adem was als verdampt porselein Jouw geur vond mijn achterwereld doordrong mijn hopeloze verleden die dag vormde een eigen leven splinterschelpen…

Een boomblaadje zweeft, valt neer, glijdt voort en springt op: dat kevertje dolt.…

ik dwaal door de zomer, ben geen nieuwkomer, doch het mooie blauw en heldere licht geeft steeds warmte en dromend uitzicht . het zijn wat woordjes dun uitgedrukt, vertellen zij over liefde in haast muzikale akkoordjes het is mogelijk dat het ook jou lukt . nee, we zakken thans niet in ons gemoed dat doet geen recht aan de gaven die ik…

Schoonheid kent geen tijd, Wat men schoon vindt Verandert mettertijd, Wat schoonheid is, Is dus relatief Waar het uiterlijk betreft, Innerlijke schoonheid Kent geen tijdslimiet, Blijft verleden, heden, én Toekomst delen.…

dit is een klaarwakkere dag die gisteren nog niet geboren was de ochtend lijkt voorlopig op niets de avond moet nog neigen naar verdrinken in achterblijven verdorren door droogte wachten wellicht op wat tussenbeide komt of nooit wat daarna volgt is gerangschikt tot woorden neergedaald op papier gebeurtenissen beschreven als schermbloemige…

Op school leerde ik van alles zonder idee of ik daar ooit iets mee zou doen De lessen waren duidelijke stukjes voor een wazige toekomst met onbekende bezigheden en nu is het omgekeerd, nu is mijn kennis een vaag soort achtergrond bij wat ik doe een brij waar ik erg op moet turen om er iets in te onderscheiden Puberteit: weinig geleerd…

Alles wat in het leven gebeurt Gebeurt meestal met een reden Veel dingen in het leven Hebben meestal een bepaalde betekenis Maar niemand weet van tevoren Wat op het levenspad zal betreden Alles wat in het leven gebeurt Heeft meestal een bepaalde doel De een kan er mee leven De ander geeft het een naar gevoel Alles wat in het leven gebeurt…

Er is een verhaal dat vervaagde, een tuin die zich achter ons sloot op de dag dat we wisten wat we niet meer wilden weten. Maar niet alles ging verloren. Kijk omhoog, op een avond zonder wolken, zonder licht van steden — de sterren staan er nog, onaangeraakt door alles wat we sindsdien deden. Zij herinneren zich niets van onze val, zij…

Stap voor stap alleen het lege bospad wacht stil licht breekt langzaam door Het pad opent onder bleek ochtendlicht. Tussen mos en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren. Bomen ademen boven mijn schouders. Hun schaduw bewaart herinneringen tussen bladeren en wortels. Woordeloze…

Oude wortel rust een stille bron van wijsheid ontwaakt in het licht Onder je voeten leeft een oud geheugen, een stille bedding waar je mag landen. Geen haast om verder te reiken dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart. In regen, wind en wortels herken je opnieuw wat onder de drukte stil is blijven ademen. Jouw…

Het uiteenvallen van klanken ,als donsveren op een hoogpolig tapijt, deed haar verstommen de herschikking van tonen, zand over lagen gescheurde servetten, gaf reliëf aan het schilderij.…

Alles gaat snel tijd heb je niet in de hand evenmin een ziekte die alles breekt die bij degene verwarring in zijn hoofd brengt alles wegvaagt van hoe hij was waar je elke keer beetje bij beetje, afscheid van moet nemen wat pijnlijk genoeg is komt de dag, die je liever vergeet komt het moment, dat je nooit had gewenst Verdriet boven op…

Uw kusjes hippen en springen als vogeltjes op mijn lippen: ik hoor ze er hun wijsjes zingen, ik laat ze er zich laven en nippen. Dan slaken de mijne hun vleuglen en zweven hun zusteren tegen. Wel poog ik hun vlucht te beteuglen: zij fladdren al halverwege. En zo vaak zij elkander genaken, zie ik - hoe duidlijk - twee vlammen, hartsvormig…

Ik zeg haar dat het mooi is zo, het aarzelt om een oor. Geen spoor van binnenkant. Zij slaapt en wie gaat waar mij elke nacht voorbij? Haar lichaam is in ons volkomen bed de grootste afstand tot haar ziel. Zij laat het achter als een ding en in mijn armen ligt het opgezet. Straks komt zij met een kus terug en blijft een dag lang weggebleven…

Zijn Pa was op de weg en op het veld Maar uiterst moeilijk te verslaan als renner Zijn opa, zo weet elke echte kenner, Dat was Poupou, de Franse wielerheld Degenen met de allerbeste benen Zijn vaak degenen met de allerbeste genen…

Er staat een stoel die niemand meer gebruikt. Niet omdat hij kapot is. Maar omdat degene die er altijd zat, er niet meer is. Toch schuif ik hem nooit aan de kant. Alsof herinneringen een plek nodig hebben. Soms kijk ik ernaar en glimlach ik. Soms kijk ik ernaar en doet het pijn. Maar beide betekenen hetzelfde: Dat iemand…

Ik zeg je sorry voor mijn stiltes, voor ieder woord dat binnenblijft. Omdat ik wil, maar niet kan praten wanneer de angst mijn keel dichtknijpt. Er is zoveel wat ik zeggen wil, maar zodra jij vraagt, word ik stil. Dan raak ik alle woorden kwijt, alsof mijn stem van mij wegglijdt. Jij schrijft: geen excuus, maar goed dat je dit deelt, ik…

Zwaan, zwaan Met vleugels Slaan Wop wop Zwaan, zwaan Met vleugels Slaan Woesj woesj Zwaan, zwaan Met vleugels Gaan Weg Zwaan…

Woorden die verloren zijn gegaan behoren bij vervlogen tijden het gemis is en blijft ontastbaar, zelfs een laatste wil laat sporen na ook wanneer gesloten en afgerond met zwijgen een nagalm houdt almaar aan wekt verstilde beelden op beslaan een voltooid leven, maar jouw zijn.. op het laatst ongemerkt in rook opgegaan vlindert in mijn…

Even wachten hoe het nu verder gaat met iemand die heel binnenkort dit leven verlaat. Het is een mysterie: we komen en we gaan en weten dat de dood voor iedereen ooit komt al staan we daar ook zelden heel bewust bij stil, tot ergens heel dichtbij voor iemand dit wel weer gebeurt: een avond die naar morgen geurt en wij die achterblijven…

Mijn jas hangt nog steeds op dezelfde plek. Alsof hij elk moment weer meegenomen wordt. De rits zit dicht, de zakken leeg, de mouwen wachten. Soms loop ik erlangs zonder erbij stil te staan. Tot ik mij ineens afvraag: Hoeveel dingen blijven wij bewaren, niet omdat ze nog nodig zijn, maar omdat loslaten betekent dat het echt…

mogelijk waren we eerder al tegen ons weerzien aangelopen maar het geheugen gaat vaak aan de haal met beeltenissen enfin, we plukten onze dag en besloten al plukkend te vertrekken naar een samenkomst, mochten we alsnog ieder van ons verlaten om onderweg mee te voelen plaats te geven en lot te bestemmen…

Het is een eenzaam wikken en wegen tussen moraal, gehoorzaamheid en gezag trouw zijn aan tradities, wat wel en niet mag en je schrijft me brieven hoe het is in een ander land waar gewone liefde strafbaar blijft voor de man uit dezelfde hand ik kan niet opgeven de strijd gaat door een regenboogvlag uit solidariteit met de slachtoffers in…

letterwoorden schuiven van daar naar hier op onbeschreven papier verlies van veren scheren in een nooit eindigende pennendans schaarse leegte wit dat niet wijken wil in hardvochtige tijden niemand vraagt taalt naar stuntelige taal in hanenpoten schrift krakende woorden zonder vleugelslag waar niemand kan komen ongewisse…

jarenlang als kind hield ik van je ogen, daarna ook je doen en laten, nu ook wat ernaast is gekomen kleine tekens van tijd die zonder toestemming zijn toegevoegd in een oud woord als meedogen, zit dat nieuwe als taal niet meer precies raakt vroeger was er alleen maar nu, nu is er ook toen er is meer geworden om te houden van…