Alle inzendingen

Waar het tweevoudig marmer zich richt in het zenit in de wijde omtrek getsjirp van cicaden de trillende mediterrane siëstastilte doorbrekend daar rust in het midden op beider acantus de pons trinitatis als brug der zuchten onzichtbaar vibrerend als fata morgana onbereikbare vlakte van hooglied en thora…

Oranje vlinder de zomer vertraagt even blad draagt de schaduw Wanneer het oranje zandoogje neerstrijkt, brengt zijn vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment. Zijn warme vleugels vangen het zonlicht zonder het vast te houden, en ook in mij opent zich een ruimte waarin elke indruk…

Donkerblauwe lucht boven stille boomtoppen nacht ademt zacht Onder de brede avondhemel waar het blauw zich langzaam verdiept, valt de stilte in mij open en ontvouwt mijn aandacht zich naar het licht. In de koele laag die zich tussen silhouetten van bomen verzamelt, beweegt iets zachts door mijn lichaam, een trilling zonder vraag of richting…

Haar handen voelen hoe verweerde sponningen knappen, lucht glijdt langs haar hals terwijl Persephone klimt Ze springt door scherven, kust de ruwe boomstam waar Zeus fronsend stond In zomerdouche groeit ze, omhelst de koele stroefheid van witte kool tegen haar wangen, blijft haken in bramenstruiken Op doorgeschoten ranken vindt ze…

Al die vaders in hun Mr. Marvisshorts strakgestreken blouses of afgekeken T-shirts die stumperds met tattoos op teenslippers anderen ongegeneerd met Happy Socks ze lopen hier rond als hippe daddy’s met nog wat overbodig lelijk spruit in een caddy-dinges met blue-ish shader-plu te shinen op de ronde weide in mijn park Een aantal met een…

Een stille echo in bodemloze diepte heeft mij leren zwijgen over het noodlot dat tergend sloom over de aarde kruipt in een zwijgzame toekomst leer ik leven met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan en ik hoef geen sigaar uit eigen doos of een stropdas die mijn uitzicht wurgt ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien en dans in zomerjurk…

Na een berichtje van een kleinkind, er pas aan gedacht. Wat nu gedaan? Mijn vrouw komt er zo dadelijk aan. Een lila hortensiaatje in een vaasje naast haar bord gezet. Tien copy-pastehartjes, plus ‘X 6’ voor de duidelijkheid, op een A-4’tje geprint en erbij gelegd. Geen tijd of zin voor zestig. Het eerste rijtje vuurrood. De andere…

Je werpt de muren op zoals een Griekse dichter dat ooit perfect beschreef in geen ontsnappen aan de eenzaamheid alleen alsmaar alleen maar autisme is geen ziekte het is iets anders zijn dan anders wat vaak als normaal wordt gezien ik werp geen blinde muren op en sta open voor iedere waarheid zolang het maar niet jouw leugen is ik…

De zorgkraan drupt, de muren knellen, geen huis te bekennen voor wie wil starten. We tellen de handen die bedden verschonen, maar mantelzorgers dragen te zware lasten. Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter, een stille storm die door de straten raast. Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open. De kaarten liggen schudbaar op de…

verzoenbaar is de nabijheid dus omarm het heden zonder angst en houd de verbinding met jezelf hoog boven de vaste grond van instemming derhalve als hij droge ogen houdt alle haattaal inslikken kan vergeet hij graag haar kille stem die bovenal zijn welzijn vergalde zonder iets wat zij niet kwijt is of al hij gaf omdat het…

Gezeten in zijn volijverige zetel dagelijks gevuld met twee dijen  en evenveel heupen  en al het zich ter hoogte van het ondernavelse in niet nader te noemen medische thermen bevindt  in de vorm van fantasie en (lach)lustopwekkende elementen  welke op niet-transparante wijze speleologische spelonken bedekken vanwaar de muze gehuld in…

Scherven van glas Scherven van aarde Scherven van porselein Maar geen scherven zo scherp Als de scherven van spiegelglas zijn Voorzichtig bijeenrapen Er helpt geen plakband of lijm Opruimen en opnieuw beginnen Is de boodschap van de scherven Van welk materiaal ze ook zijn…

De gegadigde stond die nacht nog even in de wacht In limbo Zoals tevoren bedacht en dus verwacht volgde een resumé Een integraal beraad van woord en daad systematisch gearrangeerd als een compleet portret van lichtpunten inclusief silhouet van een wezen en al z’n zonden in luttele seconden bij elkaar gevonden in de film die…

Julianus, publianus, redaxianus, absurdus of hoe wij heten mogen, de taalproleten van het scannen van botten uit kannen der kannibalen dus Botten maken een arm, maar niet alle botten zijn armen van kannibalen En een mens kan wellicht leren wat hij nog niet kent of kan niet alles kan maar jij kunt / kun jij eigenschappen…

Er ligt mest in het museum waar heiligheid geurde toen het een kapel was Je kunt de kunst ruiken En zien natuurlijk Aanraken als je wilt Er zijn vliegen die voortdurend kunst toevoegen op de muren Laag bij de grond een steeds dichter patroon van stipjes, poepjes Een beeld van het leven Met zijn allen rondvliegen en poepjes achterlaten…

Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag ademt vol heidelucht en moerasgeuren. Zijn groenig water heeft ijle deuren naar schone wereld met blijvende vraag. Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag, willen het stille bestaan opbeuren, dat wellicht in 't verborgene zal treuren om zorg en onzekerheid van vandaag. Vloeiend verdwijnt…

'k Wou, dat 't altijd zomer was, Zomer, wat een pret! 's Morgens vroeg de veren uit, 's Avonds laat naar bed. Wagenwijd de ramen open, Kamers vol met licht, Alle straten vol van zon, Wat een mooi gezicht! Uren, uren, uren lang Happen van geweld Lekker frisse buitenlucht In het vrije veld! Heerlijk liggen op je rug, Om je - geen…

Allen, die hier tesamen zijn, de levenden, de doden, de handbreed, die ons scheidt, is klein, wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... Gedenk de liefste, die hier ligt, de broeder, vrind of vader, maar gun Uw ogen wijder zicht, aanzie het land en alle mens tegader, hoor dit bericht: Wij staan tesaam voor het gericht voor…

‘Down Under’ heeft de hoogste baas gesproken: Hij zou Kylie Minogue wel willen ‘doen’, De echtgenoot vergat zijn goed fatsoen, In zijn geval natuurlijk uit den boze. Dan héb je een premier die eerlijk doet, En is het potverdorie wéér niet goed!…

Ik keek op, Zij hield stop, Keek op mij neer, Mijn hart ging tekeer, Haar neus rees omhoog, Duidelijk ze er niet om loog, Ik wist meteen waar ik stond, Zonder gebruik van d'r mond. Ik keek bedeesd naar omlaag, Weggedoken in mijn kraag, Trillend als’ n espenblad, Heel erg naar was dat, 'k Zeeg voor d ‘r neer, Zeker twintig keer, Stond…

In de voortuin staan ruggen schouder aan schouder wachtend op handen die hun stilte openen Hij legt enkele woorden tussen hen neer zo licht als veren op water, maar zij keren terug als vogels die geen tak herkennen Er zijn huizen waar boeken blijven vertrekken, bladzijden reizen van hand tot hand Het aanreiken als een…

vaak zijn het de muren die mij binnen danwel buiten houden zij blijken dan invoelbaar of een gevisualiseerde opstandigheid een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal maar soms overleven ze de eeuwen die wij goden moeten doorstaan dan kunnen wij nog duizend keer proberen te vliegen onze hielen lichten voor de zon opkomt alsnog moeten…

‘k Wou naar ‘n verjaardagsfeestje terwijl ‘k de dag erop zelf jarig zou ‘k Kreeg een ‘hoi hoi’ app of ik thuis? ‘nog net’ antwoordde ‘k want zou zo weg Jij, dat je middernacht wel met mij vieren wou Terwijl ‘k juist aan jou gedacht, er samen heen te gaan Maar nee, wel daarvandaan me op zou halen Weer in de auto samen terug naar huis…

Onoverbrugbaar lijkt de afstand tussen toen en onze liefdesaffaires onafhankelijk van elkaar diep in het moeras van de rode namen en telkens wanneer je een slok neemt van de liefdesdrank die voor je staat denk je terug aan mijn armen die in het matte van duisternis jouw stille ziel omhelsden met alles wat ik niet in bezit had en…

​De koude schacht, het marmer blank en koel, Zij droegen lang het moegemarteld lijf. Een rijk van tranen en een stug gevoel Hield de bezieling in een kille schrijf. Ik haatte plots de stilte en de nacht, Die alle schoonheid traag had omgebracht. ​Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd De harde korst van angst en ijs aaneen. Niet langer…

haar kadaver wist niet dat het verlaten was na de laatste adem, bleef alles nog even op zijn plaats. de kamer, haar zijde vacht ik droeg wat overbleef naar buiten het gewicht was vertrouwd de aanwezigheid niet meer toen ik, haar naam zei en niet terugkwam veranderde het gezicht van de dochter er was nog de poot, de scheve mond…

De laatste hartslag sluit in het hoofd voor altijd -- de schatkamers af.…

Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

De imposante geluiden van de notenkraker lopen mee met de hellingsgraden zij overstemmen het metrum van herhalingen die in mij blijven golven glimmende schoenen trekken zilveren strepen door het verklonken gewicht groeperen zich tot dragende bogen waarin de inspanning blijft klinken het absolute gehoor volgt een doorlopend…

Wat deert me nieuwe liefdes-tijd; wat deren waan'ge dagen? 'k Heb mij in bedden neer-geleid waar vreemde doden lagen... Wat schade aan hergenoten waan? Misschien zal ik vergeten hoe doornen langs een liefde-laan mijn lede' aan stukken reten... - Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij, te kunnen…