Alle inzendingen

Mijn handpalm rust gesloten in mijn schoot zonder kleurrijke toverbal knijpen knokkels krom gebogen gevouwen om een prop blanco printpapier En zie daar, mijn voltooid leven als een vieze onderbroek met verlangens draaiende in een wasmachine op dertig graden vol ontevreden zuinigheid Eeuwigheid vervulde geen wensen uitzonderlijke carrières…

misschien is herinnering niet wat wij vasthouden van wat voorbijging maar wat het verleden stil uit onze handen neemt terwijl wij verder gaan stap na stap laten wij iets achter zonder het te merken tot alleen de weg nog weet hoe wij er ooit waren…

Als ik google wat ik moet doen met jou en of we vrienden kunnen blijven, zeggen alle sites hetzelfde. Maar hoe kunnen ze dat weten als ze jou niet kennen? En geldt dat ook als je al een jaar vrienden bent? Ze schrijven niet wat wijsheid is als er net genoeg hoop is om niet op te geven, maar net te weinig om vertrouwen te hebben. Ze…

soms aanvaar ek eintlik dat ek alleen is meer en meer en ek is in vrede in my bestaan natuurlik ignoreer ek nie die unieke verlies nie meer dikwels as nie, spreek rede my ook aan dui aan dat jy die huidige pad wil volg soos dit geleidelik ontvou en die onvervangbare sielsbestaan dra . in die omgang met ander mense ek vind meer ooglopende…

de tijd voor mooie poëzie is voorbij voor lieve woorden over schoonheid het ophemelen van verdwenen natuur die typisch Nederlandse schijnheiligheid en volslagen afwezigheid van zinnigheid de tijd van vertrouwen ligt achter ons in goede bedoelingen of enigerlei kunde of werkelijke kennis die ertoe doet die ons verder brengt dan egoïsme en…

ik beperk me even tot ons eigen land anders worden de problemen te groot we gaan binnenkort versneld dood omdat onze boeren hun eigen brood en domheid belangrijker vinden dan welke sloot of welk insect dan ook de boeren laten alles en iedereen stikken of ze nou bio zijn of gewoon kneiter rechts ze zijn net zo slecht en vertikken de realiteit…

De oorlog in Iran is haast voorbij Zegt Trump, maar nu de gas- en olieprijzen Door de onzekerheid de pan uit rijzen Denk ik: Wat vindt de andere partij? De arrogantie van dit schertsfiguur Betekent slechts meer olie op het vuur PS: Regimeverandering graag! In zowel Iran, als de VS én Israël!…

De trein ruikt naar koffie en oude jassen. Onder het raam een vuilnisbakje vol gekreukte bekers dat zacht tikt tegen de wand bij elke wissel. Het gordijn hangt scheef. Zon glipt langs de rand recht in mijn ogen. Een man op de bank tegenover me snurkt met open mond. Zijn hoofd schudt bij elke bocht. Buiten: keukens achter glas,…

Uitgaan doe ik in het park Ik spreek jou aan: zo jij bent hier op vakantie en je vindt Amsterdam een leuke stad? Heel anders dan thuis, ja, wat je zegt dat heb ik ook, zo is het Dat zal iedereen wel hebben denk je ook niet? Jij bent jong maar ik ken dat wel Je moet het meemaken als het kan, dat is goed een mens heeft dat gewoon nodig…

Elke emotie Elke song Elke stijl Nu Dankzij een AI gestuurd algoritme dat zegt “Ik ken u” Het weet Toch verifieert Voelen we ons leeg? Kunnen we niet slapen? Hoeveel van wie we zijn is daar door onszelf gekozen? Hoeveel van wie we daar werden is nooit aangeboden? En hoeveel is daar aan ons blijven kleven omdat het bleef…

De anesthesist zegt dat ik de controle mag loslaten alsof controle een jas is die je even aan een haakje hangt naast de deur van de operatie kamer mijn lichaam knikt beleefd mijn hoofd twijfelt zeker nog over eigendomsrechten op bewustzijn een slangetje, een getal op een scherm en dan horen- we tellen tot tien de gekte…

Hoe duidelijker ik 't wil zeggen hoe slechter ik uit mijn woorden kom dit lijkt me een typisch verschijnsel van het een of ander. -------------------------- uit: 'Dichter', 1995.…

Maart, Maart, Roer vrij je staart: Nog maar een poos kan je ons kwellen en plagen; Dra zijn je vlagen Weg met het vuur, dat je houdt aan de haard, Lastige Maart! Maart, Maart, Roer vrij je staart: 'k Zie reeds April, die je volgt in je stappen, En komt verklappen, Dat men u moe wordt in velden en gaard, Lelijke Maart!…

Zijn handen reikten, Zijn ogen niet konden komen, Zijn handen zagen, Zijn ogen nooit hadden gezien. Zijn handen lazen, Met zijn ogen dicht gesloten, Wat zijn hart en ziel Tot in elke vezel beroerde. De gevoelens hij Ervoer, grensde aan ’t onmogelijke, Zette zijn leven In deze wondre wereld op z’n kop.…

Je bent de nectar van mijn leven hoewel er gif nu door je bloedbaan sist je zult mij nooit kunnen vergeven vanwege een zeer landmijnige list een brandbrief heb je nog geschreven waarin een vuurgevecht van woorden gist waar, Dulcina, ben je gebleven? Nu dat het strijdperk onze sporen wist ……

God zwaait altijd vriendelijk gedag naar de Duivel, zijn allerbeste vriend ze zijn beter bevriend dan iedere vriendschap vele malen beter dan welke je ooit zag Want de één kan niet zonder de ander bestaan ze zouden allang verpietert en begraven zijn ergens in de woestijn in graf zonder naam beiden in onbelang gegaan Goed en kwaad is als…

Glad, rond gespierd hout mijn warme hand vindt koud geribbelde tandjes muziek glijdt zachtjes door je naald. Een morsig randje pulkend klaar voor gedraaide propjes waar een vers geklonken schuimkraag staat. Bezwete oksels onder natte wol ruik ik Hajenius als jij harder luistert naar een zon verschoten vraag. Bitterzoet vult…

laat ons wachten niet op ons leven noch op de dood wachten als essentie op de kern van wat komen gaat wachten als kijken ervaren leren en reflecteren wat elk ogenblik bestaat laat ons dus wachten op de tijd die dit moment overstijgt…

Geachte bovenstebeste baas, Hier volgt mijn sollicitatierelaas. Voor deze prachtige vacature Leg ik u gaarne in de luren, Met compliment en vleierij. Wie weet wellicht kiest u voor mij. Bij het vervullen van de baan Wil ik best over lijken gaan Om u van dienst te kunnen zijn. Al doet dat misschien wel eens pijn Aan mijn 2 ellebogen Dan…

Voortaan geen vegakip of kweekgehakt en ook de sojaschnitzel mag niet langer, er komen regels voor de vleesvervanger: er moeten nieuwe namen op geplakt. Voor veganisten gelden geen decreten: zij mogen ‘vegaburgers’ blijven heten.…

De handen hangen stil De rommel blijft liggen Zij heeft dit gewild Ik doe geen stap meer De borden liggen vies De lucht is verstikt Haar geklaag won alles De zin is nu volkomen weg Geen doek, geen bezem Geen woorden van troost Laat het maar rotten Ik kijk alleen toe De chaos is klaar De stilte is daar Ik geef het op…

Voel jij ook de extase in de taal van fladderende voorjaarsvlinders herinneringen naast het gammele liefdesbed voeden vieze schimmen op het vale behang rebelse ratten onder het beschimmelde bed behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang witte lakens een beetje smoezelig kreukels in een gezond verstand in een hotelkamer vol eenzaamheid aan…

Het achtergrondgebruik van satellieten in ondergrondse bunkers in de bergen zal volgens bronnen meer dan de limieten aan opgewekt uranium verbergen nauwkeurig brengt moshad alles in kaart daar is de fbi bij vergeleken een kleuter die met vliegdekschepen vaart wiens moeder enkel wacht op bibi's teken op het uur u, na jaren voorbereiding…

Ik slaap in de hut, op een matras van zeegras -- en droom jou bij mij.…

Rooi oë Verminder In die donker Hulle sterf in die nag Barmhartige tellings Word deur die ewigheid gehuur Verlaat my harteloos Die vloed van skuimende putte Hoe dikwels het ek Die getye verag Wanneer die kleure van jou stem Weereens my afwagting pynig…

waar liefde woont ademt geduld langzaam mee als een boom die groeit onder zachte handen leren dagen wachten tot wijsheid rijpt niet luid niet streng maar stil als avondlicht want waar liefde blijft vinden geduld en wijsheid vanzelf hun weg…

Vroeger was mijn naam een zegel, een klemtoon onder wat ik maakte. Zodat de wereld wist: dit is van mij. Ik hield woorden vast als iets wat kon worden afgepakt. Nu is mijn naam een baken. Ik zet hem onder de pijn, onder lentedagen en modder, niet om te bezitten maar om zichtbaar te blijven. Mijn hand rust op het papier. Inkt volgt…

Na die zwarte winterdagen waardoor ik slapen zou moet ik nu echt bekennen dat heb ik ook gedaan niemand die naar me vroeg niemand die mij belde geen mens heeft mij gezien hier in mijn theater van gekte de waanzin waarin ik leef op een verborgen domein daar word ik voorbereid voor dat wat komen gaat ik ben bekend met de mens in…

I Ik schrijf U thans Waar nog de avondglans Nog nalicht; en van verre Klokkentoon klinkt: waar langzaam aan De koeien door de avond gaan En opblinkt ster na sterre O weten zoet Dat gij nu doet Naar mij, als ik, verlangen… En de ogen heft, op eender uur Naar ‘t eender vuur, om, gloed in gloed, Te geven en te ontvangen. En, onbewust…

Was het uit hout gesneden of uit steen gekapt, het beeldhouwwerk op het dak? Als riep het alleen vragen op: In welke eeuw hadden de bouwers van de stad de ooievaar een plaats als heilige waard geacht? Onverwacht, als door een omkering van de zwaartekracht, bevrijdde de vogel zich van het kunstwerk waarvoor ik hem gehouden had. --------…