Alle inzendingen

Ik zit me thuis behoorlijk op te winden Gespannen op het puntje van m'n stoel Een vlammend schot treft wederom geen doel Het is soms moeilijk om de goal te vinden Ik zweet me peentjes 't is geen "piece of cake" De hoogste tijd voor mijn "hydration break"…

Liefde het is zo gezond Zoals een zoen op je mond Is anders als een zoen op je wang Ik zie je aankomen in de gang Ik voel dat ik gaat stralen En ja dat stralen wil ik bewaren Je kijkt me aan met je schitterende ogen Die mij nog steeds het mooie beloven En ja ik ben zo blij dat je even bij me bent Jij kijkt me aan omdat je mij zo…

Ik wil je kennen, ik wil je helpen, ik houd van je Praat met me Wat is het probleem? Je maakt rotzooi in huis Je saboteert onze afspraken en jouw beloftes Ik doe niet moeilijk Ik doe moeite Ik wil je dicht bij me, we kunnen het leuk hebben samen, waarom verstop je je? Verberg je iets? Wees een man, ik wil jou kunnen vertrouwen…

Op het veld werd het 3 - 2 Het zat ze in die zin mee Ook op de tribune zijn Noren Personen Die zich gedragen naar behoren Hebt u ze gezien op de tribune Tegen Senegal? Zij roeiden als een lieve lust Zomaar van de tribune het veld op Zij wonnen dus van Senegal Gaf Vikingen gevoel van rust Echt helemaal geweldig Had dit nog nooit…

ik had nog geen piano gespeeld de vingers zochten de toetsen niet te raken al vroeg voelde ik me verveeld en bezocht zomaar de stad om te ontwaken van de doorsnee dagen, van de dampende lucht ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers de dag mag best eindigen in een luchtige zucht ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen en spoorde…

Eenzaam in de nacht, wachtend op die mij verwacht, stille heimwee smacht.…

Aan de Vlaamse Schelde te midden van een door mensen welgeschapen oase laat het jonge zwembad zijn water stijgen en dalen in vrijmoedig samenspel met het getij van de rivier het zandstrand onder palmen schenkt bezadigd genot verfrissend vermaak geboren uit de sterke hand van Antwerpens daadkracht vol bloei.…

Alles in mijn lijf wil reageren irriteren en bruuskeren snoer mij de mond voor ik kan oreren sneren en pedanteren Geen idee wat er in mij komt als ik zinnen vind die die mijn hart doen keren pak een pleister of een tape voor ik weer zwicht Ik plak met liefde mijn gouden muiltje dicht…

Ik draag de woorden van de oude oom, als zware munten in een lichte zak. ‘D’overdaat is een schadelijk ding,’ schreef hij, toen letters nog traag vloeiden, een waarschuwing tegen de gulzige vloed die de stille, klare bronnen blust. Ik ken de wetten van een zuiver lijf. Soberheid is de grond, het trage ademen, de as waarop een broos gezond…

Vanavond schrijf ik een gedicht ik weet nog niet waar het over gaat misschien over jou en mij misschien ook niet daarom laat ik het hierbij en kom morgen terug. ------------------------------ uit: "Dageraad" (2016)…

Zie, mijn liefste, zoet en zacht, hoe de nacht 't bleke licht van al zijn sterren levend, bevend, vallen laat op 't gelaat, van zó hoog en van zó verre! Schijnt dees nacht ook eens zo lang voor wie bang eigen droefnis uit moet wenen, wie met liefde 't hart volgiet, ach, hij ziet de uren vlieden om zich henen; en hij houdt de zaligheid…

Mensen, wat een gezeur. Zelfs de hangijzers aan de deuren schreeuwen, open, ga open. Er wordt gemeten aan de leegte van gevulde bakken. Het ergeren gaat maar door. Speel dan maar alsof je Mens erger je niet speelt.…

kun mij missen. dat hoort zo kinderen groeien liefdes veranderen mensen versplinteren maar doe af en toe alsof dat niet hoeft schrijf me eens. vertel iets onbelangrijks vraag hoe het gaat zodat ik even kan vergeten hoe goed je bent geworden zonder mij…

Hij heeft mij min of meer beloofd een mooi bosje bloemen wild te plukken hopelijk neemt hij ze uit het Beekdal mee naar huis De Grote Ratelaar als knallend middelpunt met Echte Valeriaan en de Beemdooievaarsbek als ware trekpleisters naast een paar Maskerbloemen de gele variant en om alles stijlvol af te ronden de Moeras-vergeet-mij-nietjes…

De atleet is trots op zijn kracht en kunde van bewegen denkt alleen het leven en toekomst aan te kunnen dankzij eigen vernuft gekluisterd aan de rolstoel beseft de gebrekkige hoe hij hulp nodig heeft zijn welzijn van and're mensen afhangt de stoere sterke sportman en de verzorgde zijn beiden in Gods ogen kleine zwakke stofjes die Hij…

Ik kan die drie vogels niet meer zien tijdens de hydratatie onderbreking of de nieuwe aankoop van links naar rechts tikkie terug naar de man onder de lat van een zekere leeftijd gelukkig kunnen sommigen er nog iets van Ik wil zeker geen tukkie doen geen honderd procent bagageruimte waar we allemaal van profiteren vanaf slechts…

Zomerse stilte het smalle bospad verdwijnt tussen het groen Soms vraagt de dag niet meer dan dat je even blijft waar het licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan. Langs het pad verzamelt zich de eenvoud van wat geen naam hoeft te dragen, terwijl een vogelstem…

dit is niet volledig er is geen beter of minder groter en hoger, om te voldoen aan verwachting niemand hoeft op tijd te komen omdat klokken zijn uitgezet overal is plaats omdat in voldoende leegte is voorzien deze muur heeft geen overzijde het begin geen achterkant lees dit als definitie, als plaatsbepaling, of als gebroken spiegeling…

Hoi Ik ken Mike van instagram En weet aardig wat over hem Je kan hem daar zien en volgen En wacht je op wat ie weer uit zend morgen Hij neemt je mee in een gedeelte van zijn leven En geeft hij heel even Een lach op je mond En om te zien is het heel gezond En dat je lekker ook kan denken Ik ga Mike dit gedicht schenken Dus Mike…

Een oudere heer uit Midlaren wilde zijn kruis eens ontharen Hij deed dat heel vlot, maar hij schrok zich kapot! Het aangroeien duurde nog jaren…

Rijen drogend gras in de vallei van de Zwarte Nete. Hooitijd in juni. Geuren van mijn kinderjaren. Een golf van geluk.…

De kamer blijft donker, het scherm geeft licht. Een pantser van pixels, een masker van glas. Je bouwt aan een luid en onfeilbaar gezicht, maar herkent in de spiegel niet wie je was. Kijk hem swipen. Kijk hem hopen. Op een klik, een hart, een teken. Maar de stilte in de kamer is al uren niet geweken. De tijdlijn pulseert met een dwingende…

- De mens is slechts een blinde mol in de mallemolen - Ongeacht alle antwoorden op evenzovele vragen voorafgegaan door overpeinzingen en bezwaren begon het hem na decennia toch te dagen: er restten nog oneindig veel maren Sommige uitkomsten konden wel behagen en andere zo nu en dan enigszins bedaren en enkele ervan voorzagen zelfs ook in…

Op zee ben ik een draak met machtige vleugels bol van mijn adem vlammend van de zon geleid door mijn ene hand aan het roer, en de andere aan de lijnen, strak genoeg en los genoeg, elk moment opnieuw de wind precies in het midden op de sweet spot: twee harten verbonden in de hoge golven in het wilde water steeds in balans als twee…

lieven is voelen door de huid door de adem en het licht in de ogen soms ontbreekt enig geluid het wordt in het hart gewogen . om me heen kwam het hedenmorgen naar mij toe, door hen die ik liefheb zij die mij ook op eigen afstand verzorgen in denken, doen en soms in oprecht laten . het is als ik van geluk met een vinger in mijn zielenmeer…

het voelt alsof ik de snaren bespeel die als honingdraden aan je lippen kleven, jouw mond is mijn lieve leven althans, vandaag zijn de rozen als violet gekleurd, staan de bomen nederig op de aarde die jouw voeten bespelen met tonen die slechts voortkomen in het allerliefste loflied dat net als de rozen zich scharen achter het zachte…

De zon wil streng heersen verdrijft alle wolken laat aan het effen blauw haar plaaglust glanzen denkt wellicht de grond te doen barsten en planten tot vodjes doen krimpen zorgt voor eindeloze dorst het onweer van de nacht daalt neer als weldoener donderslagen berispen de algehele droogte bliksems blinken op als lichten vol blijde hoop…

Hij plaatste zijn ene been, Omzichtig voor ’t andre been, Dat herhaalde hij weer, En deed het nog ’n paar keer. Zo verplaatste hij zich vooruit, Daarna richtte hij zijn snuit De kant op vanwaar hij kwam, En toen was ’t hek van de dam, Hij ging steeds sneller van hot Weer terug naar haar, En dat vond zij duidelijk leuk, Bleek hem klip…

Het is niet dat ik tranen vrees als ik een artikel lees dat over de verhuizing gaat. Het is ook niet dat ik telkens denk aan hoe het is geweest. Het is alleen de leegte die daarboven als een zeepbel zweeft. Mis je het? wordt vaak gevraagd, maar ‘t missen is een kluwen draad. Lastig te ontwarren, hopeloos in de knoop; het is het kijken naar…

De mens wordt groter en het land wordt kleiner. Het gaat naar de middag en de zon is de hevigste man in de streek en tussen de bomen waar twee roodgeruite jongedochters komen en gaan naar de stad. Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen en zeggen elkander dat. -------------------------------------------- uit: De Gemeenschap jrg 12…