168145 resultaten.
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.2 met 27 stemmen
11.413 Ik lust ze rauw.
De slome parelduiker ruift als water,
proeft zo rins als gesponnen chagrijn.
De liefde kropt, zeg ik. En hij:
zing maar een toontje hoger, moeder,
als een bevangen Lorelei.
Wat bindt ons dan en komt ons nader
als we vervuurd en breekbaar zijn
en het verlangen naar de einder
een lichtgestalte verder weent?
Haar kleed…
Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.107 Meisje! plaats dit frisse roosje,
Dat de nacht nauw worden zag,
Aan uw zachtbewogen boezem;
't siert u slechts een halve dag.
Roosjes kwijnen, roosjes welken,
En hun blaadjes vallen af.
Meisje! sier u met het bloempje,
Dat nog welig bloeit aan 't graf.
Godsdienst wierp er 't eerste zaadje
Onbemerkt van in de grond,
En bezorgde…
Code Oranje
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 De Nederlandsche Bank heeft ingeschat,
Dat in het algemeen de situatie
Niet erg rooskleurig is in onze natie,
‘Donkeroranje’, noemde Sleijpen dat.
Maar zelf heb ik een voetbalshirt gescoord,
In het oranje van het felste soort.…
Sinterklaas kado s
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Omdat ik puzzels voor
familieleden liet maken,
‘k ‘t leuk vond ze te ontwerpen
maakte ik er ook een voor mezelf
met de gedachte
mijn vriendinnen in kersttijd
uit te nodigen,
hem inelkaar te zetten,
zichzelf langzaam ontdekkend
in de collage fotootjes
van hen,
met middenop de titel
als ik jullie niet had…
Heb ook daar foto ‘s…
Waardering voor de kleine dingen in het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 In een verharde wereld
waar negativiteit
het nieuws overschaduwd,
boos en verdrietig maakt
Is het vinden van liefde
in de kleine dingen
van het leven,
de brandstof van een gelukkig leven
Waarin elke gebeurtenis fungeert
als een knikker
in een een hele grote pot
vol herinneringen
aan dierbare mensen,
onbevooroordeelden huisdieren…
De reiziger
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
113 Stil in mij beweegt
een reiziger zonder stappen
die toch doorgaat
Hoe ik beweeg door de dag,
door een onbekend landschap waar elke
indruk een koers aangeeft en stilte soms de enige
wegwijzer is die mijn aandacht behoedzaam bij de hand neemt.
In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder…
vol vergeten tranen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
18 Met blanco blik staar ik
zelfverklaard
naar dit refrein van herhalingen
of ik deze cycli doorbreken kon
alle woorden vermijden
die voortkwamen uit catastrofes
danwel overdracht voorkomen
door de kunst van het lijden te weerstaan
mijn spiegelbeeld reflecterend
ingezaaid en wel
alle ouwe shit laten composteren
ver van het nu en dan…
Als ik hem vragen zou
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
20 Als ik hem vragen zou
of alles wel echt was
zoals geschreven staat
wat hij vertelde toen
tot op de dag van vandaag
met zijn hyperheldere ogen
Als ik hem confronteer
appeleer aan zijn trekjes
waarover hij zo vaak praat
hem die spiegel voorhoud
zeg dat ik hem niet geloof
op zijn verdichte woorden
Als ik hem stevig beoordeel
hoe hij bij…
Reprise: joris ockeloen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
31 Vanaf de oorsprong tot oneindigheid
wachtte zij op joris ockeloen
die haar ab ovo ad infinitum
nieuw leven schonk
in anonimiteit
vertrouwend op die twee gynaecologen
die haar - onwetend -
levenslang bedrogen...…
Een dag als vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
20 Wat doet een mens op een doodgewone dag?
Boodschappen, zoeken naar passende schoenen,
een rouwbrief beantwoorden,
poetsen
en aan heel veel dingen uit het verleden denken.
Mailtjes beantwoorden
die goed nieuws melden
of je doen schrikken.
Even stilstaan en diep ademhalen,
wat bidden
om sterkte voor mensen die grote zorgen hebben.
De vaatwasser…
SNELSONNET VOOR HET NIEUWE LEVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
31 Ach meisje, al het zoete uitgewist
Zijn zwoegend vlees en kloeke kleine dood
Jouw vrouwendroom in tropisch avondrood
Vervlogen in het land van mest en mist
De maalstroom die je wreed ten onder sleurt
Als ook het tweede streepje roze kleurt…
Alleen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
42 De witte vredesduiven
hebben de hoop nog niet opgegeven
ze vliegen gezamenlijk naar de zilveren hemelen
het gebeurt nu in de late schemering
intieme verhalen tijdens een zomeravond
dat vliegen boven het zuchtend landschap
het hopen op een andere, gezondere wereld.
Maar de werkelijkheid is bizar en deels onmenselijk
wreed is het gedrag…
Zaadbedrijf
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
76 Het grenzeloze denken is volbracht
Zo was bij Medisch Centrum Kinderwens
Geen aandacht voor de donorleeftijdsgrens
De landsgrens of limiet aan nageslacht
Toch waren aandeelhouders in hun sas
Omdat de strategie zo vruchtbaar was…
Vergeef me...
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
60 Vergeef me de leugens
die ik niet heb verteld
vergeef me dat ik geen held ben
vergeef mij mijn woorden en stem
Vergeef me het verdriet
dat ik je niet heb aangedaan
vergeef me dat ik de kraan open liet
vergeef me dat ik nooit vreemd ben gegaan
vergeef me dat ik uit
mijn slof schoot en daarbij
mijn teen bezeerde
Vergeef me het misverstand…
Brief aan de ontdekkers - I
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
86 Op aanlandige wind
sprongen we slootjes,
smeerden groene vlekken
op blote knieën,
water sijpelde in blauwe regenlaarzen,
slurpten chocomel onder de brug.
We schuilden voor het zwellend wolkendek
leunend tegen de Romeinse muur.
De lauwe middag vergleed,
overschreeuwd door Usipeten,
achter eindeloos lokkende queesten.
Met handen geboeid…
Lach
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
56 Laten we de dag beginnen
met een lach
hoe geniaal het doolhof,
de puzzel is verzonnen
om ‘t verhaal van ons,
ons allen is begonnen,
dat te begrijpen,
hoe ‘t is ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren…
Leve de legpuzzel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
81 De vele details imponeren je.
Hoe die te ordenen?
Kleuren geven je ogen richting.
Je valt voor mooie combinaties,
beroert nerveus de wolkenvormen...
Dit klopt niet. Maar dit grijpt ineen.
Even stop je met groeperen.
Rechte kantjes wijzen op begrenzing.
Niet alle items krijgen de ruimte
van het magisch vierkant!
De voorstelling kan beginnen…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 Eindeloos is de zee
Van mijn herinnerende gedachten,
Die ik draag met mij mee,
Keurig in gelid liggen wachten,
Tot ik ze ophaal
Uit die eindeloze brij herinneringen.
Hoe ouder de herinneringen zijn,
Des te vager de detaillering,
Maar de essentie komt steeds aan.
De mooiste zijn dominant,
Verdringen nare en verdrietige,
Geven daardoor…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
53 zij loopt niet achter mij
maar naast mij
alsof ze mijn hand kent
zonder mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden…
Tellers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
22 De scores onderdrukken
het vak dat ik heb geleerd
Ze onderdrukken mijn werk
en het plezier, iets goeds te doen
Alleen de ranglijsten tellen -
de aantallen en de omzet
Niet de gezondheid
en de behulpzaamheid
Dat houd ik niet vol
Dat houdt niemand vol
die het eenmaal doorheeft
en zich afvraagt waarom
het werk teleurstelt
het zo zou…
vice versa
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
80 verdwaal in
je zucht naar
liefde, lieve
zoek je zelf
overal
laat je dragen
bovenal
zweef maar
lieve
met zuigend hart
oh, je speelde al
dubbelspel
slurp je leegte
vol met smart
geluk is niet af te dwingen
waar je ook zoekt
we blijven eenlingen
maar, inderdaad,
na iedere finish
wacht een nieuwe start…
Schrale veren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
67 Het rare gezicht van een
bewegend bekje
dat praat zonder woorden
en knikt naar zijn plekje
alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten
een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem…
Broodje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
42 Ik moet lachen
om het schrijven
vermaak mezelf
hoe goed is dat
heb niemand nodig
alleen onze Lieve Heer
en een mobieltje
en een goed verhaaltje
de rest komt dan vanzelf
gewoon blijven tikken
mooie woordjes eruit pikken
die heb ik dan te leen
soms blijft er over geeneen
dan is het mislukt
moet ik het opnieuw proberen…
Boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
61 Ik lees een boek
het einde is zoek
ben ermee gestopt
het stond me niet aan
ik dacht laat maar gaan
ik heb er geen zin meer in
schrijfstijl was zo waardeloos
gooi het boek terug in de doos
heb sowieso een hekel aan lezen
ik heb er werkelijk geen geduld voor
een gedicht dat is me lang genoeg hoor
kan ik ook nog zelf bepalen wat erin…
Twee honden
gedicht
3.0 met 64 stemmen
25.902 De dood is me schrikken. Ik raak er
niet aan gewend. Nu is de dochter van
onze hond die dood is, dood: het bloeden
wou niet stoppen. In haar plaats loopt
onverschillig de poes achter mam aan
die door moet. Nee ze leert niet hoe
te blaffen. Stil streelt haar staart
langs moeders benen, een soort van trotse
troost. Triomferen is katten niet…
De zonne zit
poëzie
3.6 met 24 stemmen
3.678 De zonne zit
zo snel en blinkt,
en bloeit al in
het westen,
dat wolkenloos
heur stralen drinkt,
in lentemaand,
ten lesten.
't Wil zomer zijn,
van nu voort aan:
vroeg morgen zal
ik meugen
-'t wil zomer zijn!-
vermeien gaan
mij, morgen, en
verheugen!
---------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
RUST EN VREUGD op de Volkstuin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
26 Omroep Max heeft weer een TV-voltreffer
net als 'Goede Tijden, Slechte Tijden' al zo lang
met de geplande opvolgers:
Seks, drugs en Rock en Roll op de Volkstuin
Swingend en Alcoholverslaving op de Volkstuin
Criminaliteit en Onderwereld op de Volkstuin
Moord en Doodslag op de volkstuin
voor oneindige half uurtjes televisie levenslang…
Stille wateren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween…
Retromorfose
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
91 Zo lang en onstuimig heb ik het
zelfs in mijn gouden gloriejaren never gehad als het ware
Een jonge god, een verwilderde
sater
een satansdichtende spinvis
op het droge
een titaan van het zuiverste
water
een kronos een gladiator
die het tegen Poseidon
durft op te nemen
een nemo een Oudeis
een neo-Odysseus?
een verwilderd uitziende…
H. Familiekerk Witgoor-Dessel
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
60 Sobere schoonheid
van strakke lijnen, gefilterd licht.
Mijn Heer en mijn God.…