169365 resultaten.
Feestje
snelsonnet
2.0 met 2 stemmen
1 Bill Gates had zich gedegen voorbereid
Een replica van de complete zaal
Om vast te oefenen voor zijn verhaal
Zodoende raakte hij de draad niet kwijt
Op Epsteins eiland is ie nooit geweest
Hij vierde liever ergens anders feest…
overgang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 mijn zijn is zich aan het herschikken
daar kwam ik allengs achter
mijn trein stond stil, het verzicht verdween
in gedachten die de ziel niet meer wil;
eerst hardhandig later milder, zachter
.
te laat had ik door, zoals bij mij gebruikelijk is,
dat er een wending op handen was
het maakte mij al doende onzeker, immers
wat mij angstig maakt…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg. Een plek…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
De zee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedre druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.
Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie.
En eenzaamheid
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot…
De geur van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het gaat niet alleen om ons
het gaat om ieders belofte
die soms kort, soms jaren
na het feest
niet altijd van toepassing lijkt te zijn
maar bij het ouder worden
haar kracht herwint
in de geur
van de eeuwige velden
die je toewaait bij de graven -
de geur van alarm
die me tot inkeer brengt
na jouw vergeefse wachten
op mijn liefde terwijl…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Negenhonderd flipdots klikken ritmisch in een cirkel,
als mechanische insecten die een groter plan verraden.
Zij vertalen de ademhaling van de Melkweg
naar het flitsen van een iris.
Het heelal telt af.
Het stript de exoplaneten van hun mysterie,
weegt de geboortecijfers van een overvolle aarde,
en filtert de ruis van miljarden jaren
tot aan…
Het afsluiten van verloren tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Na al het schrijven,
het verzamelen
van fragmenten,
het terughalen
van wat verloren leek,
kwam ik tot de conclusie
mijn dossier te sluiten.
Niet omdat alles voorbij was,
maar omdat mijn leven
zich niet langer liet
vangen tussen vullende
witregels, blanco
beschreven
Jarenlang droeg ik
de gevolgen
beloftes, misverstanden,…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Warm licht over gras
vlinders tekenen de lucht
de berm zingt zacht mee
Het veld opent zich in kleuren
die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte
tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel
hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen.
Het is de groei die spreekt, nog
voor ik haar zie: een…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Stil bospad in licht
schaduw verschuift in de wind
fluister van de dag
In de zachte ruimte waar
geluiden oplossen tot bijna niets, voel
ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent,
een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil.
Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets…
Het roze leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Er is leven in de brouwerij,
Want wij brouwen
Vrij en blij ‘la joie de vie’,
Van ‘comme ça’ en ‘comme ci’,
Eten bij ons biertje
Graag een ‘baguette brie’,
Wij leven zo
In ons ‘la vie en rose’.…
Hoofdpijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1 Zittend in de ochtend zon.
Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus.
Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels.
Waar ging ik de mist in?
Zelfs god zou het niet weten.
Acht, ‘t zal.
Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend…
Als eindelijk...
gedicht
4.2 met 9 stemmen
44.495 De dingen die je erg graag wilt, die komen op den duur,
ze komen vroeg of laat, maar meestal laat, dat is zo zuur.
Wanneer je jong bent heb je doorgaans nooit een cent in kas
en áls je eind'lijk geld hebt voor een hele dure jas,
dan staat ie je niet meer.
Wanneer je jong bent heb je vijfenveertighonderd plannen,
je komt alleen nooit verder…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.222 De jonge zeeman stapt aan boord:
het vaartuig danst in wilde lust;
daar spant de zeewind ieder koord,
wijl ieder zeil in ronding zwelt.
De morgenzonne kust en sust
het kleurig deinend waterveld,
der borst ontgalmt een breed 'hoezee!'
ter schone zee, - ter levenszee!
De kloeke maat, met glanzend oog,
aanschouwt de grootse oneindigheid…
Zonnebril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Antigif
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
0 De ingevallen gelaatstrekken van een maan:
de senioren mokkend in ouderwets chagrijn,
een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan
(doornen van de duinvariant, als snijtanden,
tekenden en sneden de kleding, hun huiden
als flinterdunne herinneringen op stranden);
deze seizoensluwte brak hun schone hemden,
alles was klaar, drijfzand zoog aan…
Canvas
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1 Schilder mij,
Leg me vast, laat niet los en vereeuwig mijn gezicht.
laat mij proeven van oneindigheid.
Maak mij verlicht, verrijkt, de al kijkende ogen in de huiskamer.
Schilder, mijn vriend.
Neem mij waar, maar laat mij waargenomen.
Laat de kwast je leiden, controleer je slagen.
Maak mij niet perfect!
Maak mij waarheid.…
ode aan de bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ode aan de Bril
Een bril, zo trouw en altijd bij de hand,
een vriend die telkens weer voor je klaarstaat.
In vele kleuren en maten komt hij aan,
om met stijl en mode mee te gaan.
Van kleine ronde glazen tot groot en vierkant,
altijd passend, ongeacht je stand.
Hij nestelt zich zachtjes op je neus,
en maakt de wereld helder, oh zo serieus.…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
0 In de schaduw van woorden die niemand verstaat,
dwaalt hij langs lijnen waar het licht langzaam gaat.
De nacht hangt als dood in het ritselend riet,
hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet.
Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond,
een bloedende herinnering, gekust op de mond.
De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij…
Brood en Spelen
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
2 Dé inspiratiebron voor ons poëten
Heeft dan wel niks van doen met politiek,
Het zal in tal van vormen van epiek
Vijf weken lang breed worden uitgemeten.
De wereldvrede kan ons niks meer schelen,
Het is de hoogste tijd voor brood en spelen.…
Ma
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
0 Tussen knop en bloem
herbergt een lichte strook tijd
die de ruimte draagt
In het zachte interval
tussen twee gedachten opent zich
een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft
rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden.
Tussen je stem en mijn
antwoord ligt een dunne strook tijd
die zich niet laat meten, een lichte…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
0 Licht in ’t duister
Verlicht het pad ik moet gaan.
In de schaduwen
Reizen mijn herinneringen mee.
Demonen uit een ver verleden,
Heb ik achter me gelaten,
Diep weggeborgen onder stof.
Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
Fundamenten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het gezicht verraadt de seizoenen,
plooit gewillig rond de lach,
tekent de droogte van de jaren
in zachte, diepe geulen.
Dat is levend hout.
De dreiging zit dieper.
Waar de flexibele steigers verdwijnen
en de vloeibare gedachten
langzaam drogen in de mal.
Het begint met een standpunt
dat niet meer wil buigen.
Een grijze massa die indikt…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
Antoni Gaudí i Cornet (Reus of Riudoms, 25 juni 1852 – Barcelona, 10 juni 1926)
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
0 De droom van Gaudi:
de paus in zijn kathedraal.
Leo bidt bij zijn graf.…
Vastklemmende handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
0 Mijn zus en ik, twee eilanden in zee,
soms woont er leven, en valt alles mee.
Maar uit het niets verschijnt een leeg bestaan,
een onbewoond gevoel dat tussen ons in komt staan.
Dan zwemmen wij elkaar weer tegemoet,
gedragen door verlangen, herinnering en moed.
Maar nooit bepalen wij zelf de richting van de tijd,
de stroming kiest haar wegen…
glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
0 Haar glimlach komt aan
na lange uren zwerven
- vlinder in mijn hand.
Mijn hart zucht in zomerwind,
verlangend bij haar te zijn.…
Overton-spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
0 Wanneer wij het denkbare
als mogelijkheid aanbieden
een haalbare keuze geven
voor het onaanvaardbare
het volstrekt ondenkbare
Wat de gangbare praktijk is
in alle openheid en vrijheid
omarmd als beweging
tegen het radicale bruin
die no-go-area ontruimen
Wij zeggen hardop wat
echt onaanvaardbaar is
en zeer moeilijk te bespreken
als…
De lezer
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.041 Gij die dit boekje zo eens openslaat,
En gij die er in leest, en gij die even
Aan 't lezen en aan 't blaren zijt gebleven,
En die het dan weer vriendlijk liggen laat: —
Ik heb die verzen niet voor mij geschreven
Met al die rijm en moeielijke maat, —
Voor jou — ze zijn voor jou juist kameraad
Met zorg gemaakt, gedrukt, en uitgegeven: —…
Roodborst
gedicht
3.2 met 26 stemmen
5.594 Een beestje als een speeltje
Blozend van zijn buik tot aan zijn keeltje.
De beentjes recht en lang
Dun als een ijzerdraadje,
De boezem fier omhoog
Zonder behaatje.
Hij zingt een oerontroerend liedje.
Is het een hij, is het een zij,
Of is het een sierlijk travestietje.…