Alle inzendingen

ik draag mijn leeftijd los alsof hij niet past mij nooit heeft vastgegrepen altijd een kind zijn in hoe ik val en opsta in de wind danst zacht de droom tijd raakt mij niet aan glijdt langs me heen en de droom waait mee…

En terwijl ik belde om mn kinderen een gelukkig nieuwjaar te wensen hun stem hoorde, zag ik hen één voor één op het fremeo scherm voorbij, zwaaiend, zittend aan een tuintafel, lopend een bergpad af onder een poort, vrienden en vriendinnen zittend op boomstam tussen hoog koolzaad En terwijl een vriendin die de beste in ‘t dorp…

zo zitten wij in de vroegte gebogen over leegte en licht overstroomt de vogels, ons tikken klokken als kogels zo zitten wij aan onze tafels getuigen de morgen, het zicht verbuigt de woorden, en wij likken wonden zo zoet als het bloed van anderen smaakt, als de ingang tot haar dromen, als een moeder haar kind wraakt, als het einde…

Ik moet het verwerken Maar het verleden is veel sterker Kom ik er ooit nog overheen Al sta ik alleen Ik ben Beschadigd van top tot teen Kom ik er ooit nog uit Want anders is het over en uit…

ik zag twee beren aan de hemel vager en verdwijnend in de rozevingerige dageraad die aan de ware stralende zonsopkomst voorafgaat de sterren waren nijverig van dat licht geluiden klonken om ons heen tsjiep tsjiep tsjiep meh meh meh een lentebries maakte je gouden haren door de war het was die wind die je gouden haren door de war…

Een plaatselijke overstroming voor de klimaatontkenner, deportatie voor de oorlogshitser, een drone-aanval op de garage van salonfascisten. Een weekje intensive care voor mensen die in supermarkten uitgebreid (met hun armen gespreid) boven het fruit staan te hoesten. Een stevige eik voor de wegpiraat, een afgeblazen middelvinger voor…

Onzekerheid...brengt wantrouwen Wantrouwen...brengt jaloezie Jaloezie...brengt valsheid Valsheid...brengt ruzie Ruzie...brengt eenzaamheid…

Van liefst driehonderdvijfenzestig dagen Staat deze dag – met stip – op nummer één. Ik wil ook niet om een nieuwjaarswens heen: “Dat alles wat u doet dit jaar mag slagen.” Ziezo, dat wou ik even aan u kwijt, Gaan wij nu over tot de werk’lijkheid....…

Op oudejaarsdag via Route D-50 op het onderzoeksbed beland. Op het kleine scherm de introspectie van mijn darm in kleur kunnen volgen. 'Ziet er goed uit', zegt de arts. 'Vind ik ook', beaam ik, ook al ken ik er niets van. 'Ik haal 2026.' Is ondertussen gebeurd.…

Laat de woorden nu maar komen spreek maar uit wat in je leeft `t is de liefde voor de mensen en de rozen die je geeft Dat wat velen doet ontroeren want we zijn toch niet alleen `t is het grootse in onszelf daar kun je niet omheen…

Hoe tergend langzaam loom en traag zinkt fluisterzacht de blauwe hemel in de pasteltintwaaier van de dagelijkse twilighzone Hoe breekbaar is het valse licht in 't transparante zilte nat doorweekt de schim van 't veerse gat de haringvliet de diepvriesman de grevelingen biesboschstad Bent u die fluisteringen en 't gezwijmel van…

De kamer blijft dezelfde, maar hij staat net een graad verkeerd. Stoelen luisteren, de klok kijkt me aan. Woorden vallen uit elkaar nog voor ze mijn mond bereiken. Zinnen worden signalen, signalen worden bevelen. De wereld wordt te dichtbij. Gezichten lekken betekenis, elk gebaar is een aanwijzing, elk zwijgen een complot dat speciaal…

Even het journaal kijken Misschien valt het mee Misschien is er alleen maar leuk feest gevierd Oh Toch niet Kerk afgebrand Door vuurwerk Doden gevallen Door vuurwerk Weer vele ogen kwijt Door vuurwerk Hulpverleners weer bekogeld Met vuurwerk En dan snappen mensen niet dat het verboden wordt Wat valt daar niet aan te snappen…

Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen die ik langs deze weg ontmoet, een warme groet voor al wie kou heeft, wie 't leven zelden zingen doet. Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen die hopeloos door 't leven gaan, geketend in hun onvermogen, door anderen soms niet verstaan. Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden, voor mensen op de dool…

Maak je bloed wakker en spring de dag in, elk jaar -- heeft er honderden.…

De nieuwjaarsklokken luiden door de radio. Stortregen valt. De dag is onbeschrijflijk goor. Men is alleen gelaten en aanvaardt het zo. Men vraagt zich zelfs niet af: waarom is 't en waardoor? Tegen het leven is toch immers niets te doen; de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan, en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks…

Wie in deze tijd nog gedichten schrijft En zich richten wil tot een volk dat kijft, Tot een volk dat niets dan welvaart wil En bewilliging van iedre modegril, Hij is meer dan rijp voor het gekkenhuis En de gekken vinden hem ook niet pluis, En dus moet hij naar een ballingsoord, Waar papier en pennen zijn behekst, Waar de kale muur siert de bijbeltekst…

IJzig koud voelt de wind in mijn hart. Mijn bevroren handen willen 't hart verwarmen. Mijn ogen kijken zonder zicht. Mijn voeten gaan stap voor stap nergens naartoe. Mijn tong proeft mijn zoute lippen van stille tranen. De zon verwarmt de regenboog in mijn tranen. Veelkleurige welving herinnert aan wat was, wil zijn.…

Het  nieuwe jaar 2026 ja, ja, een nieuw jaar maar nieuw, nieuw? vernieuwend, vernieuwend? innovatief, innovatief? blijf maar lief, blijf maar lief want veel blijft bij het oude wellicht het oude in een nieuw jasje of toch iets of wat, dat onverwacht super-vernieuwend is ik laat me verrassen want voor verandering ben ik altijd in en zeker…

de herder mompelt slapend zinnen flarden die verhalen van langvervlogen eeuwen van tijden die nog veel langer van ons zijn gescheiden onhoorbaar mompelt hij het is een groot mysterieus verdwalen zijn hoofd droomt tv-kanalen uit alle landen in alle talen die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen de knappe herder leeft slapend…

ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je nou eens uit je ijscocon? Je fladdert en je fluttert met je stamper en je stijl in blauwe bloemen ben je niet meer dan een vleugelspeler De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse het is er veel gezelliger wanneer je eens gaat kijken HOE DE ANDEREN HET DOEN wat zij jou te vertellen…

Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet hoe kus ik een maagd zonder te blozen vergeet ik morgen alles wat ik weet luister de muziek gaat over regenbogen de hoogste noten vangen nu een zoete wind er zijn nog zoveel dromen over ik waan me nu gelukkig als een kind laat me leven liefde geven…

Zon zakt in de zee een golf breekt het laatste licht de avond verstilt Waar de dag zijn laatste adem uitblaast en de ontvankelijke zee het brekende licht langzaam opneemt, lost de rand van de wereld zich op in een fluistering van blauw en asgrauw goud. Golven dragen het zwijgen verder dan woorden; schepen verdwijnen tot gedachten zonder…

Ver weg ligt het land van mijn dromen het land waar de hoop wordt geboren hoop dat ieder mens die daar zal komen van vriendschap en vrede zal horen. Ver weg ligt dat vredige land dat kent geen grenzen of palen vrijheid kent men daar van rand tot rand daar zal geen goede wil ooit falen. In dat land bloeien de bloemen en palmen staan aan…

‘De eenzaamheid in Amsterdam is groot.’ Het is zorgbarend, zegt de plaatselijke krant. Ouderen verkommeren, opgesloten in hun pand. Maar liever eenzaam binnen mijn kleine koninkrijk dan buiten te worden doodgereden door een fatbike.…

Hoe stil het huis, hoe leeg de wanden, nu jij niet langer bij mij bent. Ik hou mijn weemoed in mijn handen, een pijn die geen grenzen kent. Ik dacht: het is een duister raadsel, dat ik je mis, zo diep en zwaar. Maar het antwoord is geen ingewikkeld weefsel, het antwoord lag infeite al voor me klaar. Want zolang mijn geest jouw beeld blijft…

Alles wat ik nodig heb zit in het opblazen van ijzig witte wegen Het opblazen een schreeuw in de nacht In de nacht wandel ik de zee in loom en moegestreden En nog één keer schreeuw ik om mijzelf te verstoppen Om mijn stem te laten schieten in de diepte van de duisternis Om de nacht mijn kracht te laten horen Om de nacht in…

‘k Besloot alleen nog digitaal te sturen, want kaarten, zegels kopen, ‘t posten, ’t kostte overuren Maar ja, kreeg toch nog wel tien enveloppen in de bus k schrijf niet terug, want zo hou je ‘t in de hand, dat dacht ik dus Maar append je familie, vrienden, buren kon het precies, of door ‘t gemak even lang wel duren Hoe kwam dat, wat…

voorzichtig pak ik de doos met het nieuwe jaar    ik draai de doos  om en om  bekijk hem  aan alle kanten   wat zal dit jaar ons brengen...   ik til de deksel op en kijk nieuwsgierig naar de dagen die netjes opgestapeld  in de doos zitten   ik zie mooie, vrolijke, trieste en gelukkige dagen en zie ziekte, verdriet  en blijdschap…

Tranen in me ogen Maak je geen zorgen Er komt altijd een nieuwe morgen Ik voel me door het leven en de mensen bedrogen Voor altijd door het leven Met tranen in me ogen…