167913 resultaten.
Voeten in het Zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Ik loop langs de branding
met voeten in het zand
waaien mijn gedachten nergens heen
de zee fluistert zacht
De wind verward mijn haren
de zon kust mijn gezicht
ik denk aan jouw glimlach
doe alsof alles anders ligt
Ik schrijf jouw naam in zand
maar golven nemen 't mee
ver weg over zee
zoals jij mijn hart nam
Hier blijf ik even…
Inflatie
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 “Ik merk niks van verhoogde brandstofprijzen
Omdat ik altijd voor een tientje tank.”
Eertijds een flauwe grap of stille wenk,
Maar nu wil ik toch even op iets wijzen.
Want maak ik nu diezelfde grap van toen,
Moet ik dat wél met 100 euro doen.…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.112 ZIJ zijn de zwervers met de doem geboren
Van eenzaamheid en eindloos-schrijnend leed:
Hun wereld heeft haar diepste schoon verloren
Sedert hun droefheid alles ledig weet.
Geen helle droom, geen vreugd kan hun behoren,
Liefde is hun nooit een zacht-verwarmend kleed:
Zij pogen slechts het stil verdriet te smoren
Dat rustloos aan hun zieke…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.276 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
OERGEVOELENS, HAARLEMSE DICHTLIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Somberheid
overMANde me
met zoveel triestheid
in de voordrachten
van 10 dichters
in de Oerkap in Haarlem
doch Ingrid Elsing
de VROUW, de presentatrice
heropende telkenmale
met haar VRIENDelijke
blijmoedige stem
de aanzet tot verlichting
zij zette met de aankondiging
van elke nieuwe dichter
de deur open
naar de huiskamer
van open…
KRACHT OMHULT HET TERE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 De hoorns van de koe ogen soms
als angstwekkende wapens
die steeds gereed zijn
tot keiharde strijd
deze strenge speren
herbergen het beheer over
warmte binnen haar lichaam
bewaren in zich bouwsteentjes
voor goede gezondheid
helpen mee met al wat
het runderlijf inwendig doet
tevens beslissen
die gekromde sieraden
van de koeienkop…
Ergens dezelfde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
39 (voor Arthur Rimbaud)
Ik ben jou niet vergeten,
hoeveel ik ook bij anderen vertoef,
voorbij al jouw wanhoopskreten,
merk hoe ik een ander weerzien proef.
Vandaag loop ik weer door Charleville,
hier was het, in de Rue Napoléon,
waar jij vlees werd voor jouw ziel,
Cours d'Orléans, Rue Bourbon
en Quai de la Madeleine,
vervolgens naar het…
Onderghedenckweerdighste saken
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
43 Chroniicke vande gantsche werelt,
ende sonderlinghe vande seventien Nederlanden
begrijpende De Tweedracht, Oorlogen, Veltslagen, Belegeringen ende Inneminghen van landen ende steden
ende alle onderghedenckweerdighste
saken, geschiede zijn vanden tijt des Keysers Carels V af, M.D. voor het jaar onses Heren M.D.C.X.X.
Seer gherronderlijck…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
37 Ik ben en blijf een dromer, geweven uit wat licht,
met sterren aan de hemel als mijn hoogste vergezicht.
Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht,
waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht.
Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver,
waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster.
Daar, tussen de…
Vertel, vertel, vertel . . .
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
88 Ach wat een blijdschap
Wanneer onbedoeld toch blijkt
Dat mooie verhalen als
Ongeëvenaarde bronnen van
Inspiratie zorgen voor
Een onmetelijke hoeveelheid aan
Nieuwe inzichten en
Onnavolgbare uitgangspunten…
Wachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
27 De nachten duren lang,
duren, duren; uren, uren lang.
Dromen brengen enig soelaas,
geven als bloemen in een vaas
wat verlichting in het zijn.
Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.
Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.
Die…
Na winterslaap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 Ik lag in diepe slaap
genietend van zachte rust
toen kwam er iemand
die heeft mij o zo teder
wakker gekust
ik opende mijn ogen
en wist niet wat ik zag
een schoon lief gezicht
met stralende lach.
Ik vroeg; “Bent u de engel
die mij in 't holst der nacht
komt halen?”
ze glimlachte en zei “Nee,
ik kom je alleen maar wekken,
de nacht is…
Vreemde vogel
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
51 Zigeuners zingen zuinige liedjes
bij de rivier vanwege jouw lyrische liefde
het adembenemende avontuur ligt op de loer
de oude roeiboot, half gezonken
is een zwembad voor muggenlarven
je voelt je verbonden met de natuur
je ziet haar liggen tussen groen gras
sproeten van de zomer en blote benen
terwijl ze op jouw antwoord wacht
vlieg je…
Visioen van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 Mensen overschreeuwen zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen…
RAUW GEPEKELD
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
43 ongehoord en onbegrepen
als bij slechthorende fietsers
met het S-H plaatjes op het
achterspatbord geschroefd
als waarschuwing aan alle
overige weggebruikers of louter
en alleen om een stempel
te drukken als vorm van
zout strooien in een open wond…
geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
35 als poëzie
de kunst van
het woord is
dan heb ik
het geluk met
kunstige woorden
te mogen werken...…
Zoete oorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
32 De tafel kent ons.
Krassen waar woorden vielen.
De deur weet
hoe hard liefde kan klinken.
We waren jong.
Niet onschuldig.
Soms zocht ik warmte
waar jij niet was.
Misschien jij ook.
De nacht
heeft nooit iets verraden.
Nu drinken we koffie
in dezelfde stilte.
Jij kent mijn streken.
Ik jouw zwijgen.
De maskers
liggen ergens…
Kwartjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
38 Gespierd mahonie
vindt mijn hand plak
geribbelde tandjes
onder het vertrouwde hout
muziek glijdt
van de naald.
Een verzadigd viltje
vraagt om
vezels te plukken
als we soebatteren –
boven het schuim
van verse koppen.
Een wollen sjaal
glijdt langs
plakkerig leer
ruik ik Hajenius,
terwijl jij steeds
harder fluistert.
Bitterzoet…
Grens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
31 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…
Buik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 Mijn benen liggen lang
als staken aan mijn op en neer
gaande buik, longen
en hart doen hun werk
Onder de bolling rond
mijn navel gaat het minder
goed, mijn organen zijn
ruim over de helft
van hun levensduur
heet het zakelijk, nou ja
het verval gaat langzaam
en blijkbaar niet alleen
in de gewrichten, mijn
schouders, rug en knieën…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
109 Een donkere lucht
zeven kleuren fluisteren
door de harde stad
Nu de boog rust in het
geheugen van de aarde, blijft de lucht
nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur
laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.
De stad ontwaakt met haar
scherpe randen en het rumoer dat als
glas langs de ziel…
Denk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
48 Ik denk aan jou dat weet je niet.
Denk ik. Denk jij aan mij. Ik denk
van niet. Ik hou van jou. Dat weet
je niet. Hou jij van mij. Ik hoop van
wel. Ik weet het niet. Ik denk niet veel…
De Kikker(oor)Sprong
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
120 Oh poel vol drassige kwakerigheid
van ons verdraagzaam leven
achter lelieblad en buigzaam riet
biedt jouw schaduwrijk beschutting
na droogte schuilt verdriet
want ons huis absorbeert dat niet
Bij de regenboog is iedereen gelukkig
dat brengt levendigheid in je poten
en water op de huid voelt lekker nat
als de groenheid ontwaakt
ontstaat…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.905 Zal ik in een nevel waren,
Of in tastbre duisternis?
Zal ik in een ledig staren
Angstig dat ik mij vergis?
Zal ik dom'len of ontwaken?
Zal ik weten waar ik ben?
Zal ik bange zuchten slaken
twijflend wie ik straks herken? —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds…
slotkoor
gedicht
2.3 met 33 stemmen
13.435 het is niet de dood die je bevriest
het is niet de dood die je benauwt
het is dat allebei en meer
de dood is houvast in de duisternis
met borden UIT achterstevoren
goed is de dood oneindig goed
vergeleken bij dit levenloze
vallen vallen van het doek dat
valt
en de zaal is leeg en de vloer is klein
en het doek kent geen begin of eind
-…
Gladjes
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
134 De kersverse minister-president,
Verstaat de kunst van veelbelovend praten,
En toch weer alles bij het oude laten,
Al jong werd hij beschouwd als een 'talent'.
Zo legt hij vlot het volk weer in de luren,
Die het, zoals gewoonlijk, moet bezuren.…
Rond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
42 wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken
een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is
zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan
dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om…
Bucketlist
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
192 Mijn handpalm rust gesloten in mijn schoot
zonder kleurrijke toverbal
knijpen knokkels krom gebogen
gevouwen om een prop blanco printpapier
En zie daar, mijn voltooid leven
als een vieze onderbroek met verlangens
draaiende in een wasmachine op dertig graden
vol ontevreden zuinigheid
Eeuwigheid vervulde geen wensen
uitzonderlijke carrières…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
45 Jij zag dronken vlinders
onder frisse lenteregen
in bijzijn van de dieren
in huizen tussen stegen
jij zag ganzen en zag mieren
regenwormen
in en onder aarde klieren
lesbische muizen
binnen steden overleven
heteroseksuele luizen
vol kleuren en plezieren
die van mensen en van stieren
vol hunkering van heilsoldaat
zonder vrees, naakt…
De mensheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 Wat hebben we geleerd,
alle mensen bij elkaar,
in de honderdduizenden jaren
van ons bestaan?
Wat hebben we allemaal beleefd,
bij elkaar opgeteld,
de meer dan honderd miljard
van ons die er zijn geweest?
Wat hebben we allemaal
gezien en gehoord
en wat hebben we
daarmee gedaan?
Wat hebben we eigenlijk
allemaal ervaren
aan vreugde,…