Alle inzendingen

Hij sprong wild over het dorpsplein salto duikelend over een betonnen muurtje rolde zijn bolrond hoedje op de grond zijn gezicht geschminkt met neus groot als tomaat zo rood Er stond een meisje tussen de mensen als toeschouwer met het haar in vlechten terwijl iedereen lachte om gekkigheid bekeek zij de zaak met serieuze blik Zij trapte…

Zachte avondlucht stilte zonder beweging jij zonder naam Als avondlucht zich sluit rond mijn gedachten, en je aanwezig- heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen. Diep in mijn dromen waar paden vervagen, en je hand warm blijft in het donker van mijn slaap,…

Lang en verlicht golft op de oceaan Een weg die leidt naar andere dimensies Je weet dat je eroverheen kunt gaan Dat las je in rooskleurige recencies Je gidsen vormen er een erehaag Je zou de jouwe even willen groeten Bedanken voor de liefdevolle laag Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten Dat pad te mogen nemen en van zilt Dat je ontmoette…

Janus, - niet "neef", maar de god, - had twee aangezichten Er is altoos baas bóven baas, en thans vindt ge van die nachtlichten, Om beurten zien ze U aan met de kijkers van hond, En gluren ze naar U, of een kat voor U stond; En dàn weer is het, of een uil met zijn blikken U verslond. Voor mensen, die 's nachts uit een akelige droom ontwaken,…

de wind verft mijn ogen om tot spitse vlaggen en ik geef mijn hoofd over aan de grote verre wolken in de grote verre wolken zitten maanzieke honden als door de ramen de zon schijnt zijn de honden zonzieke poezen mijn benen jengelen uit de verre wolken als van processies verstoken klokken maar mijn hoofd is een haan tussen de honden en…

Een gekrabbeld quasi-sonnet als vervolg op klaplopers in de leegstromende vijver onder het kroos, spiegelloos in hun ijver met gebrekkig talent plus al daarop volgt De windrichting die je niet verwachten zou maar direct trouw opeist, - de geboortedag van de kerk lijkt het meest op duivelskracht - dit terzijde als apocriefe gedachte voor jou…

Hij gunt jou de schoonste met liefdeslicht omrande zicht- en adembenemende Sirenen-gelijkende Nereïden-overstijgende vrouwe uit ‘t Baarnsche bos of zomaar gevonden in het zicht van Cupido losjes in het Cantonpark Hij ziet jou vrij in de wind ongehinderd verder stijgen op de thermiek van het vuur van het aangewakkerde hart wat herinneringen…

Ik had een half sonnetje uitgeschreven doch die stand up comedians in het park zien niks, ze laden nonsens op hun hark en dalen verder in den blinde wegen De Onkunde uit Osdorp viert weer hoogtij hij toont den volke wat hij niet vermag en dat nog wel op tweede pinxterdag! de kromme elleboog hangt weer in loogtij Derhalve laat…

De letters op de steen vervagen haar naam gedragen door graniet half verweerd staat er: ‘Sofia,’ te lezen maar verder ontrafelen kan ik niet Verteerd tot echo van leven liet zure regen sporen achter dat heeft haar scherpte weggezogen de goud vergulde tekstlijn is nu een leeg festijn En ik vraag me af wie hier begraven zou zijn wie ligt…

Meiwind in het riet de spotvogel houdt even het zonlicht tegen In het eerste blauw van de ochtend gaat een trilling door de dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf. Uit het bladerdak stijgt een toon op die niet vraagt om aandacht maar mij toch vindt, een dunne…

Met spitse maskers stiefelden ze voort Neusophalend want dat was beschaafd zijn Zich aanstellend om in de gunst te komen Betrappen zou hij ze op al hun houdingen Dwars ingaan tegen hoe het dient te horen Maar meer nog was het een protesteren Tegen de burgerlijke braafheid wat hij deed De duffe slaafsheid die daarachter zat Wat hij diep…

Ik geef mijn lessen tweemaal in de week aan vluchtelingen die ons land verrijken, die ondanks al hun leed veerkrachtig blijken, bij wie ik ook wel graag mijn licht opsteek. Zij gaan het hier wel redden op den duur met hun beschaving, werklust en cultuur.…

Onwetend voelde ik me zeker maar nu haar later vroeger is dan we dachten toen we tekenden komt het ineens aan op elke gewone dag op wat mij tegenhoudt lief voor haar te zijn de liefde van mijn Ja ik wil Ik aarzel om dat te herhalen Haar toestand, onze problemen moet ik wetend vergeten om gewone dagen te kunnen leven, verliefd op…

de weg ligt open onbepaald en zonder hekwerk wie beweert te weten wat achter de sluier rust metselt langzaam ramen dicht en noemt die stilte zekerheid maar juist het zoeken houdt de geest in beweging de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist geen waarheid gestold in steen geen antwoord dat voor altijd blijft passen alleen ruimte…

verleg door te breken op de naam af te gaan op de man af en paard schaap uiterwaard…

Voor het ontwaken van de straten een spoor van dauw tussen stenen en gras, mist als ongeopende herinnering onder mijn schoenen het breekbare bewijs van het bestaan takjes, zand een verloren veer alsof de aarde zelf aarzeling in lagen achterliet steeds verder het zwijgen in om vóór alle anderen de verborgen betekenis aan te kunnen…

De warme zon is boven mij, Ik wandel in de warme lucht, Mijn voeten op de warme wei Maken, alleen, haast geen gerucht. Ik ben een deel van al wat is, Een warm jong groeisel in de zon; Maar ik, van al wat om mij is, Voel dat ik leef en zie de zon. Dat land, dat weet niet dat het leeft, Die lucht voelt niet hoe zoel zij is, Die…

Gracielijk en licht sterven, een kleine zucht in de paniers en 't is niet meer. die avond heeft men ons gekleed te bed gelegd, als in een rose medaillon voor iedereen te kijk - en o bepoederde horreur, het klavecimbel speelt door. ---------------------------------------- uit: 'Een harp op wielen' (1959)…

Het is, als het is, Valt alles op z’n plaats, Tenzij het anders is, Lijkt alles op z’n kop te staan. Dan valt het niet te rijmen Met je had verwacht, Dan voel je tot in je tenen, Diep gevoelde klacht. Meestal gaat het goed, Ervaar je geen kommer noch kwel, Blijft het licht branden, Maar soms, heel af en toe, Zijn verwachtingen loos…

Ik had Psalm 150 van César Frank nog in het hoofd met vurige tong meegezongen als bariton van de WesterCantorij in de Westerkerk, Amsterdam op 1e Pinksterdag 24 mei 2026, 10.30 waar het Pinksterweer de tropen had aangeraakt, zoveel ZONdag Frank werd wel wat overstemd na afloop met het lied 'Op een mooie Pinksterdag' op 't hoofd-orgel met trompet…

Ik kreeg een dure wijn van Marjolein Van Judith een mooi kookboek over wokken Marieke gaf mij zelfgebreide sokken En Loes een frisse geur van Calvin Klein Wat ik van Krista kreeg was minder fris Ik loop al weken rond met syfilis…

hij zag de man liggen meesterlijk omschreven in benarde omstandigheden en kon zich direct met hem identificeren het waren simpele woorden waardoor de situatie tot in detail getekend werd in een paar zinnen kwam alles heel hard binnen het knabbelen van de zee het verscheurde lichaam de zon die langzaam klom hoe traag de dag verloopt…

Bij het zien van dat dartele losse ensemble jonge figuren, frank en vrij babbelend wandelend in bosrijke heuvelnatuur kreeg ik een flashback van twee jaar geleden van de vuurol theater voorstelling in vuursche een duurloopster gaf mij, toen ik haar passeerde een kus, heel spontaan, en zei mij toen 'Stuur ze!' * nu mijn…

Ik zag een mens een mager mens ik zag een zwart mens hij kwam uit Afrika. Ik zag een zwart mager mens uit Afrika uit hartje Afrika. En niemand wilde hem zien. Mén vond dat heel gewoon, een mager zwart mens uit hartje Afrika. Men dacht hij zijn zorg, wij de onze. Ik ben weer naar Afrika geweest. Maar nérgens zag ik…

… wat zou ik graag zinnen schrijven zoals mijn wisteria alba groeit kronkelend fris en helder onverwacht rijk aan trossen die vrolijk wiegend licht laten schijnen als lentebries door mijn huid met flinterdunne zonnestralen die mijn rosétje net dat tikje geeft dat het percentage alcohol net tekort komt klinkend fruitig hangen de bloemtrossen…

En weer zijn de papavers daar, de bloemen uit mijn dromen - en niemand weet er hoe en waar ze plots weer zijn gekomen, maar hevig-rood straalt blij hun kleed en trilt in zon of regen, opdat geen mens ook maar vergeet de dagen en hun zegen. Want alles is gegeven hier: de zon en ook de wolken, al ademt vreugde door een kier, zo plots…

Nonchalant wiegen de boomtoppen voeren me gedachteloos mee…

Daar draait onwerkelijkheid op luchtstromen fluisterzacht met sterverlicht vertrouwen ontdekt donkerte vele kleuren van cyaan en violet tot hemelsblauw Daar heerst vrede zonder morgen veel vrolijker dan ons huidig stressvol bestaan hier zou ik eigenlijk nooit weg willen gaan ik zou mezelf verstoppen, achter de kerk Om daar te wonen in…

taal is eetbaar als voldragen fruit het doel is te zinloos om leeg te zijn daarom is de taal eetbaar als aarde verweven, doorploegd niet letterlijk te nemen…

Mijn geluk telt al vele jaren Het is al heel erg oud, Maar net als bij goud Waardevoller met de jaren. Ik ben er heel zuinig op, Bewaar het op ’n veilige plek Waar alleen ik het kan vinden, Die plek, dat is mijn hart. Geluk voelt als fluweel zo zacht, Voel je in heel je lijf, Geluk geeft je reuzen kracht, Geluk gaat nooit verloren…