Alle inzendingen

We bouwen aan trappen die naar de hemel stijgen hoog prikt het skelet door de blauwe aanblik die zich met diademen van sterren verlicht, rijzen tekenen van twijfel, ontmoediging en frictie aan gene zijde van onze horizon. De taal verenigt, de arbeid verbroedert, en onze zonden en makkes…

’t Gestarnt’, dat de avond wekte in ’t Zuiden Is reeds in ’t spieg’lend meer gezwicht. De maan onthult haar kwijnend licht; En drinkt de balsemgeur der kruiden. De nacht, reeds half voorbijgesneld, Heeft aller scheps’len oog geloken. De tortel rust, in ’t nest gedoken; De leeuwerik bij zijn gade in ’t veld. Zijn…

Daar zat De Jonge breeduit te gebaren, Hij sprak met zijn bekende woordenvloed, En bleef erbij: ‘Wat ik toen deed was goed!’ Verstand is niet gekomen met de jaren. Ik had hem daar, zoals hij was gezeten, Verplicht wat frikandellen laten eten.…

De wereld was drie weken lang van slag het zag westafrikaanse blauwe haaien zelfs tegen spanje haast victorie kraaien een teken aan de wand - of hard gelag Voor goddelijke blauwgele kanaries getemde leeuwen halfzachte germanen geen roem, integendeel, wel marokkanen senegalezen en ivorianen en door de var gefnuikte egyptenaren hun onrecht…

zij vroeg zich af of zij ooit haar vleugels uit zou slaan bij het ochtendgloren ooit met buitelende gevederde taal iemand op aarde zou raken zou zij ooit poëzie uit de lucht plukken en de angels omarmen zij vroeg zich af of zij ooit met de rouwende lijster een lied van verdriet zou delen ooit de tere hartenklop van de nachtegaal…

Hand in hand wij gaan onzichtbare lijnen dragen verbonden in stilte. Hier mogen mensen elkaar dragen, zonder verwachting, zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan. In het zachte midden van een oprechte ontmoeting mag kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie zwaar…

Het ligt niet voor de hand, Het ligt ook niet op straat, Het ligt ook niet aan haar, Het ligt aan mijn verstand. Het leven trekt aan mij voorbij, Het oude paard trekt de kar, Wijl de voerman ment op d’bok, Wolken trekken d‘hemel dicht, De vrouw trekt d’gordijnen open, Zet zo d’kamer in licht, Schuift daarna het raam open, Voor meer frisse…

Kom laat me nu in subtiele nieuwe verten dwalen reizen totdat de zinderende zon in mijn gedachten explodeert een nieuwe horizon blijft vaag in de warmte van een oude dromendans zodra je toestemt in mijn avonturen zullen we lustig vrijen in de avonduren terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren gaat er weer een nieuw gedicht verloren…

in de gang hing de geur van koffie en schoonmaakmiddel de televisie stond aan voor niemand grootmoeder keek naar buiten. ik ging naast haar zitten, we keken allebei naar dezelfde tuin ik had haar stem onthouden. zij de mijne niet. toch glimlachte ze toen ik binnenkwam naar iemand die ik niet meer kon zijn. ik liet het gebeuren…

Ik had er nog nooit eerder van gehoord U wel misschien, wellicht uw overbuur 't Is een handige tool en toch niet duur En ook je woordgebruik wordt niet gesmoord 't Is eigenlijk een minilexicon zo'n app die ons tot luie wezens maakt je slikt zijn woord, maar of die wijn ook smaakt hangt af van wat je denkt dat beter kon DeepL is geen uitputtend…

Is volwassen zijn: je eigen weg volgen om op die manier in elkaars behoeften te voorzien? ....Niet als een kind schuilen ....onder andermans rok Is volwassen zijn: zien wat er gedaan moet worden en daar ook zelf iets aan doen? ....Niet de lasten en het lijden ....van het leven bij anderen laten Is volwassen zijn: je verbazen wanneer naaktheid…

Een helderziende ergens in het Noorden dacht dat ze nu ook helder hoorde Maar ze kon dat niet delen omdat ze dan door velen gezien werd als een gestoorde!…

Je bent nog jong. Misschien hoor je te dromen, te dwalen, te lachen zonder zorgen. Toch kies jij, elke dag opnieuw, voor een ander. Met een luisterend oor, een helpende hand, een warm hart en een liefde die nooit om applaus vraagt. Je draagt wat voor velen onzichtbaar blijft: zorg, verantwoordelijkheid, en hoop. Niet omdat…

Voel ik mij, nu zij mij heeft blootgelegd van achter een krulgrijze grijnzende Javaanse makker? Het moge zijn, dat zij veel van mij gerecycled getransformeerd heeft tot nieuw leven gebracht soms evenwel is een reactie als deze de moeite waard om nog eens op zijn merites te lezen Zal ik haar vergeven voor haar kunstgrepen synthese?…

Brutaal de hitte die neerdaalt buiten haar tijd, zelfs schaduw helpt niet. Alleen de waterval hier gunt mij een toevluchtsoord.…

Krijg het heen en weer! Alles wat mijn gemoed beroert Verbeeldingen van goddelijke bestemmingen Goden die zich bijna bij naam laten noemen, alsof de blindheid van mijn verloren tijd het elastiek van mijn gymnastisch verleden verder en verder oprekt tot een spagaat tussen Gulliver en Berendzoon, Tussen de reus en de verdwaalde…

het draagt de geur van vis, mede door het voortdurend bewegen van de vissende vliegen die zij vangt tijdens haar middagdutje hij herkent Aunt Sidionia bevoogde ogen, trilling onder de woorden zojuist haar oorkussen verlaten, voordat ze flink met de vissenslag bot vangt of zijn het vlinders ?…

De gekooide zong, als het nodig was, Lange nachten door het koude verdriet, Dat fijnzinnig dicht om oud lood en glas; Wrange krachten die hij verlaat verliet, Het gevlogen jong met zijn noorderzon. Korte nachten en gedeeld genieten, De bloedmooie maan waar hij naartoe klom. Kortweg wachtten zij, die wel loslieten In een vrije vlucht door…

Hier moet en zult gij zwijgen o gij, waar geen van weet, een poosje zwijgen en slapen, mijn Leed! Een poosje moet gij sparen uw tandjes, zo scherp en wreed; niet bijten meer, niet knagen, mijn Leed! De hoge beuken reuzelen zo stil in de stille lucht, en de kalmus, aan mijn voeten, 't is net, alsof hij zucht. En het water, aan mijn…

Er zit geloof in denken dat voor ons nog iets te zeggen valt we kozen liefde en elkaar om te bestaan te leven van tweevoud in eenvoud ------------------------------------------------ uit: mapje poëziekaarten Plint (2002)…

Zomeravond - een trilling blijft achter in het hoge gras In het vroege zomerlicht dat zich zonder haast over het veld ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat. Wanneer de middag zich als een zachte sluier rond de bomen legt, voel ik hoe het landschap in heldere tekens…

Je bent niet alleen ook al zwijgen de verdeelden want uit beeld raken is een dwaling waarmee we toch verbonden zijn met gedachten nog heel nabij passend bij bijzondere momenten voorlopig gepasseerd door ‘t heden, het overdenken golft van een zee aan herinneringen naar bruisend dichtbij haar geluid gelijk een oceaan omvat het al tot…

onvoorbereid op deze winter knarsen vernielde dromen in broze handen beschroomd licht schuift tussen haar en de wereld zij gaat niet dood niet dood aan barrevoets lopen zij sterft alleen in verloren tijd…

De regen wast vlekken op mijn gelaat angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster   Een rijke vrouw belooft mij een geile buit maar ikzelf had het liever andersom gezien zij voelt de stormbel van de ijzeren vogel het stampvoeten van…

Als ik contact met buitenlanders had en zij naar Hollands mooiste plekjes vroegen, heb ik die mensen altijd met genoegen gewezen op ons fraaie Pieterpad. Mocht Trump ooit vragen waar hij heen moet gaan, dan zeg ik onomwonden: ‘Pieter Baan.’…

Met mijn vinger van rechts naar links. Het ritme onregelmatig. Het suisen van de zee in mijn oren. In mijn hoofd golven zo hoog dat ze ooit alles overspoelden. Nu is het stil genoeg om te zien het gif dat je was. En de les die het mij kostte. Ooit waren mijn lichaam, mijn stem, mijn geloof, mijn balans en mijn geluk…

Wat kan je doen nu het zo heet is dan alleen maar rusten en wachten? Het denken vertraagt, de woorden zwijgen en zelfs de vogels worden soms even stil. Wat is het eigenlijk dat ik wil? Wachten, hopen op koelte en helder denken; de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan en schreef er zelfs een boek over. Stilte en wachten, het zal verkeren…

is een verdorde roos waarvan de doornen blijven prikken rauw als een open wond en je hebt het maar te slikken...…

Heb je de zuinigheid meegenomen uit een tijd zonder herinneringen in het hergebruik van grondstoffen door een dwaze tante uit het Zuiden laat me weten of die gouden jurk past in de doorzichtigheid van denken nu alle gevoelens al doorzeefd zijn met de kogels van jaloerse haat het ooit kan me gestolen worden want ik heb intense heimwee naar…

Niet alles vraagt om antwoord. Soms is een hand te veel. Een stoel die verschuift. Het geluid van een naam die nog eenmaal wordt geprobeerd. Wat zich als verlies voordeed, zoekt langzaam zijn eigen gewicht. Niemand ziet het ogenblik waarop de onrust afstand neemt van zichzelf. Wat geen haast meer heeft valt terug naar waar het…