168767 resultaten.
Achtergelaten…
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
88 Bij ons in de buurt
is een prachtig natuurgebied
een stukje ongeschonden wild getij
speciaal voor jou en mij
Waar futen vliegen, wild en vrij
als streep van vergeten zicht
klieven kieviten door water
snijdend rimpels, diep en later
Nu de dagen weer gaan lengen
en mensen meer gaan leven
blijft er plastic achter in het gras
mars papiertjes…
Dichtdrang
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2 Lees eerst eens om je heen:
nauwelijks verzen uit noodzaak.
Veelal mededelende gedachten.
Wat drijft jou dan tot schrijven?
Geef het maar toe: aandacht en roem.
Verbaal in the picture staan.
Je noteert wat zintuigen vinden,
noemt de hele wereld bij naam -
daar moet men toch van opkijken!
Je zou je denken kunnen beogen,
twijfelen aan…
Over de drempel springen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
6 ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
14 Het eenzame wintervogeltje in het Beeckestijnpark
terwijl de trein langzaam voorbij dendert,
En iemand stiekem een sigaretje rookt op het perron.
Zijn veertjes rillen in de scherpe wind,
een klein grijs bolletje tussen kale takken.
Het fluit een dunne, bibberende noot
die verloren gaat in het metalen geraas.
De wagons glijden als donkere schaduwen…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
12 Op vier mei wordt het stil.
De wereld houdt even haar adem in,
alsof ze zich herinnert
dat leven breekbaar is.
Twee minuten.
Voor namen die we kennen,
en voor de ontelbaren zonder naam,
die vielen in het donker van geweld.
Maar luister -
achter die stilte klinkt meer.
Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
16 Sta stil bij het licht dat valt
door ramen van je dagelijks leven,
bij de stille glimlach van een vriend,
bij de warmte van een kop thee in handen.
Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.
Laat de stormen van gisteren
als regen op de daken achter je,…
In het volle zicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
11 Was mama te sterk
voor vader, een gevaar
dat hij wilde bezweren
met fatsoensregels
insnoeringen
van haar vrijheid
om buiten zijn zicht
iets te ondernemen?
Wat zij doet moet gebeuren
in het volle licht
in het volle zicht
van bekende ogen
Orde en zekerheid
Zuinigheid met vlijt
Alles in vaders woorden
Alles in zijn taal
Alles op…
Kacheltje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 "Jij bent mijn kacheltje",
wat een warme woorden
die ik in een koude nacht
van mijn geliefde hoorde.…
Rafels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 aan één tafel nog
woorden blijven
aan de rand
we eten elkaar kwijt…
Kamer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
12 Weet jij hoe een kamer voelt
waarin alles aanwezig is
maar niets kan worden aangeraakt
alsof luchtgordijnen dat verhinderen
daar stond je dan, ongepolijst
met je adem die naar verleden rook
hoe konden wij vermoeden
dat deze lente-lichte kleuren
in een afgelegen toekomst
als een loodzware lading zouden zijn
Is het geoorloofd
om in…
De beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Hij kon het als de beste,
Was daardoor ’n graag geziene gast,
Die aan menigeen het beste gaf,
Tot genoegen van diegene die hij gaf.
Na vele jaren met veel succes,
Nam zijn prestatie af,
Was hij niet meer de graag geziene gast,
Niet tevree over hij hen bood.
Hij is door iedereen vergeten,
Leeft als eenzaam vegeterende heremiet,
Zijn voorhene…
MEI
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.595 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de Lentedag.…
JIJ-MEI
gedicht
3.6 met 44 stemmen
45.515 Ik mors je over al mijn paden liefste
Jij rood de rozen en jij blinkende het blauw
Jij kano's in de blik van elke vrouw
Jij beelden in parijzen van het water
Jij lentebroden in de manden van de straten
Jij kinderen die met een hoofdvol mussen
Achter de zonnebal aandraven
Jij mei jij wij
Jij…
Rupsje Nooitgenoeg
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
53 De aangifte weer net op tijd verzonden
Eens kijken of ik veel moet bijbetalen
Ze weten daar waar ze de mosterd halen
Zal mijn box 3 ok worden bevonden
Ik wacht geduldig af....juich niet te vroeg
Je weet het niet met rupsje nooitgenoeg…
Ree
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
40 de ree hoort geen
woorden
alleen afstand die
verdwijnt
de grond spreekt
een doffe slag die
door haar poten
trekt
daarna de lucht
druk tegen haar
ribben
trilling in haar
keel
iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt…
Klimaat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
48 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
Brand!
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
31 Alweer een grote brand in de natuur
Bij Oorschot, in ‘t Harde, Weert en Assen
Defensie wordt gevraagd om op te passen
De Commandant der Strijdkrachten zegt:
‘VUUR!’
Wij houden ons gewoon aan onze taak
En wat men ook mag zeggen, telkens Raak!…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
188 Viburnum opent
tussen roze bolletjes
valt het lentelicht
Sneeuwbalstruik staat
weer in lichte bloei, haar takken
dragen de ronde trossen, open in roze en wit.
Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen.
Elke bol lijkt een belofte
te dragen, een kalme plek, uitnodigend
voor bijen die komen en oplossen in de warme lucht.…
Door spervuur gedoodstraft
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
16 Er wordt nog steeds gedoodstraft in Iran
In Tweede Wereldoorlog, penalties
Tijd in sommige landen (n)immer stil
Immer stil door weer een keur aan to kill
Nimmer stil, door een spervuur geschoten
Vele Tweede Wereldoorlogshelden
Rusten voor eeuwig, reeds decennia
In de Tweede Oorlog omgekomen
Verloren in één klap al hun dromen
Overal vielen…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
18 In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan
twee meertjes van elkaar, die door verzakking
van weiland met moerassige omranding
geroepen werden tot krachtig bestaan.
Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.
Het vroege kikkerkoor wekt…
De Ketting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
38 De ketting rammelde aan alle kanten
nauwelijks zichtbaar als die was
geen tekenfilmveil echter
geen slijptol kwam er aan te pas
om al dat opgelegde via
omleidingen te beslechten
oneigenlijke schuld af te schudden
geduld en standvastigheid na
sinds het prille begin te zijn bedrogen
te streven naar niemand tekort te doen
maar het keramieken…
De beheerder van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
30 En jij kuste mij
daar,
zo lief
zo teder
Zo warmhartig,
als dat geen zoen
ooit had gedurfd
Je fluisterde
met mijn lippen
en gaf iets
in overvloed
Tot ik
plots
de Bewaarder trof,
maar zei
“..Het is goed”
Zodat ik nu zo
diep gesneden,
met twee snaren
langs mijn mond
Naast jou
bij mijn kade,
stilletjes
mag wenen…
Zeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 Meisje toch,
Een trillend hartje en angst.
Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden:
“Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.”
Deze deur is dicht.
Ik voelde het gewicht —
de pijn in mijn borst,
van nergens anders kunnen zijn.
Groot en machtig was jij,
en boos op mij.
Bang en klein was ik,
niet alleen van de schrik.
Papa is boos,…
boom~grond~bos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
26 Buiten roept een uil,
de dag is voorbij. Ik droom
dat ik een boom ben,
alleenstaand, weemoedig in een
dicht beloverd bos.
Mijn kruin huilt als de wind, mijn
takken knakken, mijn bladeren
rillen. Het bos rondom mij
hoort mij niet, het is zo veraf,
onbereikbaar.
Maar ondergronds roeren zich
de tongen van duizend schimmeldraden.
Alle bomen…
Favoriet
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
79 “Het slachten van een koe is best een punt,
Maar kruis nou eens een Holstein met een Blauwe,
Dan steek ik graag de handen uit de mouwen,
Want dat is wel mijn favoriete rund.”
Ik vraag me af, maar kom er niet echt achter:
Wie kiest de koe als favoriete slachter?…
verborgen tranen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
32 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
Eenzame wegen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
31 Eenzame wegen volgen me,
als honden zonder naam.
Ze kennen mijn stap,
mijn twijfel,
mijn traagheid.
De zee ligt daar —
onverschillig,
als een god
moe van gebeden.
Vogels snijden door de lucht
alsof vrijheid mij uitsluit.
Ze bestaan waar ik niet kom,
om mijn schaduw
die niet vliegen
kan.
Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
30 Ik zing de vogels uit de lucht,
speel piano, gitaar en dirigeer orkesten
en breng warmte als ik zucht.
Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.
Ik schrijf romans en gedichten,
teken en schilder in alle stijlen…
Wat homo sapiens
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
24 Wat is geworden van homo sapiens
wij zijn immers de denkende mens
die bij voorkeur altijd ethisch handelt
als hij zijn levenspad bewandelt
begon het ooit met ijdele hoogmoed
gevolgd door gretige graai- en hebzucht
die in er sociaal opzicht zo toe doet
ademt niet Ieder gratis de lucht
gekregen van de vrij waaiende wind
die iedereen…
‘t Huwelijkspad…
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
80 Als jij mijn spons was zou ik eeuwig baden
in dit reusachtige bad vol sop
zacht strijkend over rug en liefdes bladen
tot einde der leven genieten
wetende dat ik nooit meer stop
Als jij hier verschijnt, stiekem in gedachten
denk ik niet altijd aan je gezicht
maar aan intieme delen
want het kan me niets meer schelen
ik zou al mijn verlangens…