Alle inzendingen

Wie dakloos is en zoekt naar een warm bed Zal ongetwijfeld bij een graf uitkomen. Geen slaapgelegenheid om van te dromen, Maar voor de ware zwerver je van het. Een dodenakker met een fijne zerk, Dat slaapt fantastisch onderaan zo’n kerk.…

Hij schrijft zijn gedichten in stilte met gesloten lippen, want waarheid mag niet spreken, het moet als heilig vuur gedachten verbleken. Een dans van letters op het beeldscherm, toch is zijn pen scherp als een mes het is ongehoord, alom gehaat, zwijgen is zilver omdat goud niet bestaat. Dus kiest hij voor stilte, op democratische…

Ach: wat men niet leert uit de wijn, Dat leert men ook niet uit het Boek. Een leven met minst mooglijk pijn, Een stille Dood is wat ik zoek. II Ach, wat is waarheid? Wat is zeker? Dit is de waarheid, die ik vond: Men schenkt de wijn uit een kruik in een beker En uit de beker in de dronken mond. III Wie in de druiven meer proeft dan het…

Had ik nooit een vers gelezen, Mocht ik nu geen dichter wezen: Had ik van het geitenweitje Met zijn klaaglijk krijtend geitje In mijn jonkheid niet vernomen. Was het er niet van gekomen Dat het beieren der rijmen Me nu schreiend doet bezwijmen Van een huiverend genieten Dat ik in elk vers wil gieten Opdat in betraande horden Al mijn lezers…

P, het zijn doorlopende zinnen, dus het is niet logisch om achter elke versregel een punt te zetten. Hoogst irritant! En achter de titel hoort óók geen punt te staan (les 1 voor beginners!). F, je hebt met dat eindrijm zowaar een punt, in een sonnet is dat soort gesjoemel immers uit den boze! Maar uit je opmerkingen blijkt niet eens…

pennen binnen handbereik in lijn met de typemachine haaks op de stoelpoten die kaarsrecht geschoven aan één zijde van de tafel met vier kanten staan gebrand om elk spiertje precies te laten trillen zoals de wil het beveelt met licht op juiste sterkte geluid tot een minimum teruggebracht in vrijwel volledig platte golven ieder onwelkom…

Er hangt een mysterieuze dikke mist boven de graanvelden op het platteland een gevoel van valse hekserij komt in mij op nu ik uitgelaten over de rulle zandwegen galoppeer op een blind paard dat niet kan schrijven ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje alsof er een heks is die met me wil praten zonder hevige angst of ernstig overdrijven…

Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels langs mijn verhitte, rusteloze wangen Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet, en gekoesterd in stil verlangen Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan waar het hart totaal is verwrongen Geschapen als een sculptuur van ijs en steen, in duisternis bedwongen Wanneer het kloppen…

Op Facebook zie ik om de haverklap, De tronies van zovele brave borsten, Je ziet ze openlijk naar zetels dorsten, Ze zijn met veel, de raadszaal is te krap. Maar als ik dan iets van hun plannen lees, Staan hun programma’s bol van de clichées.…

Toen hij met zestien paarden rossend langs de hemelboog zongeblakerd en verloren al zieltogend nedertoog riep hij in hoge wanhoopsnood zeven laatste woorden tot zijn arme vader Daedalus 'Verlaat mij niet, mijn schoenen raken los!' Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen van een nimmer te herhalen solozeiler hemelvaart…

Het prachtige blauw wist het kruid-onkruidverschil. Hoe dwaas het gehark.…

EEN ONVOLLEDIGE IMPRESSIE 11.000 v C. - 2026 Patriarchaat was niet bepaald natuurlijk Egalitair meer was het samenleven Tot landbouw en grootgrondbezit voorschreven De wetten voor verbetering, bestuurlijk Zwaar was het om te groeien en labeuren De boer kreeg macht over de zwakkere vrouwen Die staken thuis de handen uit de mouwen De man…

in de vroege ochtend ligt jouw zin als dauw op het gras van mijn woorden ik buk en lees opnieuw alsof licht mijn handen raakt zacht en onverwacht tussen regels groeit iets een stille glimlach misschien of een open veld jouw stem kwam voorbij als wind door een lege tuin en liet iets achter ik dank je daarvoor want in dat kleine gebaar…

In het stadsplantsoen drukt het verre beukenbos zijn vingertoppen: binnen 't oude gras glanzen groepjes bosanemonen.…

Ik heb Geleefd als een malle Ondanks al die beschadigingen Zou ik het nooit over willen doen Ik heb Geleefd als een malle Ik hoef niet zo nodig terug naar toen Tuurlijk blijf ik liever eeuwig jong Ik heb maar 1 leven Laat mijn teksten en Single.s dan maar verder zweven Ik heb Geleefd als een malle Doe hoe ik het wil doen En laat het door…

ik heb de hemel gezien en aangeraakt het was echter te hoog gegrepen je bleek niet voor mij geschapen ik viel diep en heb me voorzichtig opgeraapt nu kan ik zeggen, ik was zeker oprecht maar door verwarring in de mallemolen werd mij het uitzicht op morgen ontzegd: ik was me te laat bewust van mijn versleten zolen…

Een vlotte eter heb ik mij getoond. Wat ligt er op mijn bord, wat schaft de pot? Verrassend kleine portie, vers genot. Het wachten wordt gelukkig snel beloond. Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond. Een vlug gerief bereik ik met mijn spot. Krijg nou wat, toch nog leven in de grot. Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond. Bezieling en bevlogenheid…

Ik kwam uit de oefenzaal van het hotel, jij stond tussen de roesmoezende mensen en wees naar mij Jouw vinger viel mij aan in mijn hart Je liep met me mee en schoot op onze kamer uit Vlug gooide ik een berg zuigend zout op het tapijt Later spoelde ik de rode vlek weg Het is een en al onzekerheid die ons scheidt De overkant is ver…

Goud op kale tak tegen strakke blauwe lucht de lente ontwaakt Het jonge groen breekt trillend door de aarde, een explosie van kleur die zachtjes naar me roept. Wat voor een ander slechts het einde van de winter is, is voor mij een stormloop van beloftes en van licht. Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn, hoor hoe de sapstroom…

Nu je weer binnenstapt, stinkend naar goedkope cologne en leugens, voel ik het oude vlees weer slap worden, een waardeloze zak met botten. Ik probeer te haten, te spugen op je lach die snijdt als glasscherven in de keel, maar het hart, dat kutding, liegt harder dan jij ooit kon. Ik ben weer die zwerver met doem in de bloedbaan, eenzaamheid…

De koffie is koud in de mok, jouw stoel staat nog steeds leeg aan tafel. Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees, en denk aan hoe je vroeger lachte om niets – nu lacht alleen de tv in de hoek, blauw licht op lege muren. Buiten start een auto, iemand gaat weg. Ik blijf zitten met sigarettenpeuken en een brief die ik nooit…

De bar is dicht, maar ik zit nog steeds hier met een lege fles en jouw naam in mijn keel als glasscherven. Buiten jankt de stad als een hond die geslagen wordt, binnen jank ik stiller, bloedend uit oude wonden die nooit helen. Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem, want stoppen is voor mietjes en ik ben te…

Jij was de vrolijke natte neus de lik op mijn hand je bruine ogen, altijd trouw alsof je vriendelijk zeggen wou dat je heel mijn wereld kende Jij gleed weg op oude dag zoals ieder wat leeft mag als vluchtig zand, zacht als zomerwind lag je daar, eenzaam als een kind en bij mij kwamen de waterlanders Want door het gras ren jij nu nog…

Vijf man, één spoor, vloeiend door het groene licht. De oudste bepaald de route geen haast, enkel evenwicht. De zon vlekt op de paden, vogelzang vult de pauze in. Even praten, even ademen. De natuur geeft de tocht zin. Nu rusten de wielen, de bank omarmt de rit. Anderhalf uur bos is alles wat er in zit.…

Doei, fijne dag. Is het afscheid zonder lach? De deur sluiten, zonder: “ik hou van jou”. Blijf ik altijd trouw aan jou. Gesloten blijft die deur altijd, maar toch zoek ik tot mijn spijt elke dag nog naar een scheur, een opening voor mijn treur, groot genoeg voor deze brief, want ik heb je toch heel lief. Alleen… het schrijven gaat echt…

in het atelier stond een oog op een ezel niet geschilderd het keek de schilder mengde rood met geel het oog kneep even samen alsof er plotseling zon ontstond achter zijn pupil groen kwam erbij het oog begon te wandelen door bossen die nog niet bestonden blauw werd toegevoegd het oog werd een meer waarin het zichzelf vergat…

Ze zegt Miauw Ik voer mijn kat Ze eet het niet op Ze kijkt me aan Met een blik die smeekt om eten O, lieve kat De winkel had geen Normaal voer meer Maar dat kan jij niet weten Mijn vader brengt me een bezoekje Ze verstopt zich zodra ze hem ziet Mijn vader loopt dan naar haar hoekje O pap, je begrijpt haar toch niet Ze zit nu bij mij…

Hopsa, faldera. Van hobbelpaard tot lijkauto over de kasseien. Het druilde toen grootmoeder werd begraven. In september schrobt haar dochter het graf al komt er nooit iemand langs. Mijn knieën zijn kapot, mijmert ze. Zo veel verloren jaren. Geef mij een spuitje als ik Alzheimer krijg. Of: arme bonne-maman had schrik dat de konijnen op het kerkhof…

I Men mocht wel willen in donzen woorden van hem te horen, nu hij pas dood is en wat zijn leven was voor 't eerste stil gaat worden; stoorden nu woorden niet in zijn beginnen der vredigheid hem toegebracht en in de schuwe ernst betracht door ons, die ons willen bezinnen over het sidderende, dat wij vonden in ons; zó het opeens…

IK heb vandaag gestemd in de Elandsstraat, Jordaans stembureau in de MBO Brood en Banketbakkerschool het rook er heerlijk de mensen fijn en eerlijk ik heb gestemd op Pim  van Burk nummer 2 van Volt een man met ballen op de Wallen exploitant van 28 ramen bekend van 'TV: Bij ons op de Wallen' zo werd hij mijn politieke keus met zoveel…