167225 resultaten.
Vooruitgang
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
55 Vier astronauten gaan straks naar de maan,
De Orion, gereed om te lanceren,
Zal even rond het hemellichaam scheren,
Als testje om er later op te staan.
Geen ‘giant leap’, maar slechts een kleine schrede;
Dit kón toch al zo’n vijftig jaar geleden?…
Priorin
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
20 als men zich benoemd voelt tot priorin
is het tegelijkertijd delen
van zachte woorden soms een brug te ver.
deze blijven opgesloten in besloten kring.
deze dient als pantser tegen de boze wereld
immers ik ben gods eigen ster;
het moet wel naar mijn zin
ik, ja ik vraag voor mijzelf enkel liefde met
ontvangende oren
die weet hebben van intieme…
Weerzien
gedicht
2.2 met 189 stemmen
40.346 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Dodenklacht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.420 Laat dicht de luiken; 't zonlicht dringe
Niet in deez' ruimten, waar geen morgen
Haar langer wacht.
Ga, laat m'alleen met mijne dode.
'k Wil mèt haar zijn in d'eerste wake
Van hare nacht.
Ik wil de teedre woorden spreken,
Die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde;
'k Zei niet genoeg.
Ik wil haar dodensponde sieren
Met bloemen…
Neurotische enclave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 Iedereen heeft zijn eigen gave
in de neurotische enclave
alle registers geopend
het publiek vol verbazing
hier is het aardse paradijs
eerbiedig oud en wijs
een geheim vertaald in tijd
in zinnen van pijn en leed
meer dan alleen gezelligheid
voor oude vileine bokken
geen nieuwswaardigheid
hier houdt men niet van jokken
en blijft de…
A special case
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
36 Overigens word ik onderhand
de egotripperij van mannelijke tronies
waarmee ons eerzame gewetensvolle
en onvolprezen verzamelzangbundelplein
voor elck wat wils
(mits van voldoende niveau
en staalhard kaliber
en minstens tien karaats edelmetaal) wordt ontsierd, behoorlijk zat.
Kunt u zich niet matigen, heren?
look at yourself en neem…
Van moeder tot zoon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
24 Voor mijn allerliefste en zeker knappe zoon,
Er is niets op deze wereld,
Dat waardevoller is dan jij!
Jij bent mijn leven!
Jij bent de verbeterde versie van jouw vader en mij.
Jij bent geboren uit liefde,
Ik zal jou beschermen met mijn eigen leven.
Ook ik als moeder ben echt niet perfect!
En het gaat ook bij mij wel eens mis.
Op die momenten…
Eet or take
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
40 Zo en niet anders
prijst de vreetzame middenstand
zichzelf in 's lands hoofdstad aan
het mokum van de jordaan
en ver daarbuiten
in welig tierende
fantasieloze dominokeukens
in lichtgrijze grachtloze fastfoodketenpanden
wel heel iets anders
dan dat eeuwig gezeur
van drijfzand in modder
dat zichzelf aan blijft staren
een spaanse…
Moer As Ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 Moer As Ik (1973)
Duinen Zon Wind Jij
Een Eden
Een sneeuwwit embryo
Je lichaam een zee van genot
Jij de zee
Ik de bronstige bok
Ik sta in een moeras en blijf zakken
Niemand ontwijkt het
Ook jij niet
Ik voel de zee
Ik wil erin
Maar ik kan niet zwemmen
Jij wel
Je moet eruit
Straks is het eb en dan ben je alleen op het strand…
FLUISTERING BLIJFT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
22 Eens lieten rondom en door Beetsterzwaag
melkbussen opgewekt hun rammelgeluid
horen op boerenkarren, die vrijuit
zelfbewust voortreden, hossend en traag.
De heilzame witte drank stroomde gestaag
begeleid door stoomgeblaas en -gefluit,
d' Olterterper zuivelfabriek in en uit.
Binnen haar muren arbeidde men graag.
Tenslotte verdween dit gezegend…
Zakelijk gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 Met aktentas op schoot
spreekt een man mij over nut en voordeel
aangaande verzekering omtrent
brand, storm en schade allerlei.
Zijn gezicht: ogen van nat glas
en ruw geweven huid, blauw perkament.
Misschien door de kou gelopen?
Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer.
Van het glas voor zijn neus slokt hij water.
Zo loopt het onderhoud…
De koestering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Wanneer het daglicht langzaam dooft,
en goud de verre kimmen raakt.
Buig ik in stilte even het hoofd,
terwijl de avond over ons waakt.
Ik zie je niet, maar voel je kracht,
als zonneschijn na een koude regen.
De tederheid die jij mij bracht,
kom ik in elk vergezicht weer tegen.
Jij bent de echo in de wind,
een verre ster die mij de…
Ze danste de tango
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
na een langzame tango
cirkelt ze rond in een wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
SOLDATE VAN ORANJE, DE OPVOLGER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33 Ze is de Prinses van Oranje
Hare Koninklijke Hoogheid
Prinses Amalia
ze is in opleiding tot Staatshoofd
van het Koninkrijk der Nederlanden
dat zal ze met verve vertegenwoordigen
maar vooral verdedigen als het oorlog wordt
Ze is al Korporaal
maar ze is vooral
Soldaat
SOLDATE VAN ORANJE, DE MUSICAL!!…
Als het moment nadert
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
93 als de winter bijna als het ware voor mijn ogen ontdooit
en tevens in mij het verlangen naar de lente een zaadje legt
leef ik thans in een onwezenlijke atmosfeer
ergens is de mens in zijn bestaan gekooid
immers men is in wezen sterk, doch ten einde kwetsbaar, teer
en vertel niets nieuws, het wordt alom door velen uitgelegd
plots komt er een…
Overleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
94 In gedachten van mijn leven
gister en vandaag
zit somberheid geweven
gevat in sloom en traag
Ik kan het niet alleen
kan er niet tegenop
nog even en ik ween
tergend hard luidop
Ween gelijk de branding
brullend en met schuim
alsof ik net ten onderging
in het donker onderruim…
Apotheose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
24 Het dekbed warm,
Jouw rondingen zacht,
Ik naar verlang.
Het bed opgemaakt,
Jij niet meer,
Geen uitgelopen eyeliner,
En lipstick op mijn lippen,
Die smaakt naar framboos.
Geen twinklend kaarslicht in je ogen.
Radio kweelt nog melodietjes
Uit d’oude doos,
Ik wacht, moet blijven wachten
Op d’apotheose,
Van het slotakkoord.…
W.A.M. 270
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
63 We zouden bijna vergeten
hoe het grootste muzikale genie
voor de elites van toen
en de wereld van nu
vertoevend bij goden
in de boog van de hemel
gevierd in zijn jeugd
als een wonderkind
aan de hand van zijn moeder
en reislustige vader
in zijn laatste dagen
tussen hemel en aarde
als sterveling kwijnde
arm en gepijnigd
stierf…
Bedrijfslichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Wat ergens een collega
om niet te blijven steken
in dilemmas nodig heeft
gevraagd of opgemerkt
door een ander, regelt het
grote hart dat ons voedt
in de symbiose van mens
en aarde, de samenwerking
van bedrijven in de wereld -
onze Ubuntu, gericht
op ons voortbestaan en een goed
leven voor onze kleinkinderen
zonder piraterij en kolonialisme…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Het is bijna zoals vroeger.
De stoel staat nog in de stand van jouw rug.
De geur van je haar hangt in de gordijnen,
een vlek die geen wasmiddel erkent.
Dan besef ik wat je bent geworden:
een fragment.
Een splinter in mijn oog
die ik niet wil weg knipperen.
De kamer is overdag te groot.
Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens…
Mijlpaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
26 houten kruisje langs
de weg verkeer raast ijlings
zijn leven voorbij…
Paranoia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
37 In de hal staat mijn koffer
zonder oren te luisteren
hoe de muren fluisteren
wanneer ik slechts voor de
tiende keer
in al mijn vakantie kleding gehuld voorbij het lichtknopje verkeer
ik wil er niet zo zwaar aan tillen
ik hoor het gesprek niet-
het hoort mij.…
We noemen hem Kees XVIII; vers 832-III
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
43 *832-III*
zolang ik wacht tot de nacht
in alle zwaarte van zijn zwart
langs mij heen is gegleden
heroverweeg ik mijn verleden
heden en toekomst
alle felle kleuren die ik aanbracht
in de uitwisseling van gedachten
lachend om mijn eigen pretentie
zie ik hier en nu
de ontbrekende essentie
onverschrokken blijf ik staren
in die spiegel…
geen toekomst zonder verleden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 kon hij de bergen zover krijgen
dat zij hem bezoeken zouden
zijn gebaande paden meedragend
waar het hem zwetend vergaan is
zou hij de geuren nogmaals ruiken
van de struiken waardoor hij kroop
zijn vergaarde schade verdragend
al hem toch zwetend ontgaan zal
mocht hij op beelden wederkeren
of in negatieven draaien
zijn vermaarde daden opdragend…
Iets
gedicht
3.5 met 43 stemmen
10.596 heb je ook wel eens plotseling de aandrang om iets
niet iets van persoonlijke waarde bedoel ik
een boek of een foto van een dierbare
maar iets
onpersoonlijks
zoals een prullenbak een bureaulamp een boekenplank
zomaar ineens
kapot te maken
gewoon omdat het je anders
misschien zou kunnen overleven?
------------------------------
uit…
Aan een moeder (haar zoon viel op het slagveld)
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.130 Je hebt me gezegd: ‘Mijn zoon is gevallen, -
jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
of zijn lippen niet
of zijn handen; geen van allen
die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
maar enkel wààr mijn zoon is gevallen, -
op het veld van eer.
Als ik stappen hoorde op de straat
zei ik: zo zal zijn heimkeer
zijn. Dat luisteren en verwachten…
Ode aan de paddenstoel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
21 Het ondergrondse netwerk,
kilometers draad aan het oog onttrokken
Aards fruit op de perfecte plek
waar sporen vallen en ogen vinden.
Verzamelaars van el Mirón
verzorgen het dieet van
de ‘Rode Dame’ in haar grot.
Terwijl de sjamaan van de Azteken
na het eten van ‘het vlees van de goden’
in andere werelden wandelt.
In de Italiaanse Alpen…
Is Er Nog Iemand…?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
24 Is er nog iemand
die mij kan aanschouwen
en zicht heeft op een hart in vol ornaat?
Is er nog iemand
die ik kan vertrouwen
en erkent dat dit hart bestaat?
Is er nog iemand
die mij echt kan zien
en een manier weet om mij te helpen?
Is er nog iemand
die wellicht nadien
het bloeden van dit hart kan stelpen?
Is er nog iemand
die mijn…
Meisje van weleer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Meisje, ooit stond je daar,
eenzaam en alleen.
Een schoolplein vol gevaar.
Gehuld in een jas, helblauw.
Broodtrommeltje in de hand,
al gedreven in het nauw.
Donker haar, krullend lang.
Ineen gedoken,
voor iedereen bang.
Arm kind, zoals je daar stond,
voor mijn ogen.
Genageld aan de grond.
Woorden kunnen messen zijn,
ik was de bijl…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
65 Hollend tollend gaan de gedachten rond
Rond, rond, rond en rond
Volgen doe ik ze al lang niet meer
Ze gaan maar in het rond
Ze beginnen hier en eindigen hier
Alsmaar in het rond
Er is geen begin of eind
Het is alleen maar rond
Misschien lukt het om ooit een knip te zetten
En zijn de gedachten niet meer rond
Een rechte lijn, oh wat fijn…