168963 resultaten.
Tiedesyndroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
12 Ik zit in een kamer vol met mensen,
ken er geen één —
die tegenover doet denken aan Dahmer
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein?
Ik durf niet te praten,
mijn mond zit dichtgelijmd.
Ik weet dat ze me haten,
ook als ik ze slijm
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein —
ligt het aan mij?…
Onbezorgdheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 Ik droeg de dagen
in mijn hand
alsof de tijd nog
slapen kon
de wereld lag als
los zand
te glanzen in de
bleke zon
ik dacht nog niet
aan wat verdwijnt
aan namen die
verstillen gaan
niet aan het uur
waarin de schijn
zich losmaakt
van het voortbestaan
toen kwam de ratio
heel stil
geen vijand, eerder
een gezicht
dat zei…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
138 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.
Onder je brede, lichte
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even…
10 mei 2026
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 varens komen nu
als vraagtekens uit de grond
nemen hun plaats in
tal van tuinhommels
op de cotoneaster
nijver, zachtzoemend
vingerhoedskruid en
jacobskruiskruid versieren
het nieuwe tuinpad…
Tuinobservatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Na stevig maaiwerk
uitblazen op het terras
met zicht op
een ouwe Amerikaanse vlag
als vogelschrik,
een lievevrouwebeeldje
uit het geboortehuis,
een struik azalea's
in lentebloei.
Zo vertrouwd de beelden,
zo zalig de geborgenheid.…
Nitwit quatsch
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
58 Gewoon een hele doodnormale vraag
ditmaal niet weer over weer of geen weer
in Roodeschool, Bourtange, Beetsterzwaag
Ter Apel, Loosdrecht, Vatze in de Kraag
de angst regeert, een zweer groeit in de maag
van korte lontjes met te lange tenen
Maar goed, waar hadden we het ook weer over
xenofobie, eeuwige wederkeer
dom volk zonder een greintje…
Klankjuwelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Haar vingers schrijven over liefde
Op nog onbeschreven huid.
Woorden vormen akkoorden,
Aaneengeregen strofen melodieën,
Die doorklinken in elke zenuw,
Als prikkelende erotische klankjuwelen
Van een meerstemmig huidgeluid.…
Schets van de avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
48 Ze hebben er over nagedacht
dat ontbreken van de liefde
ze ademt uit haar intieme stilte
bij de flauwe bocht van de rivier
dat niet kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van…
De ironie lacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Twee tranen,
een persoon.
Niet meer samen,
toch was ze in mijn droom.
Dageraad breekt aan.
Moet ik gaan?
Blijf ik staan?
Wrang, wanneer te lang.
Mémoire morte, indien te kort.
De ironie lacht.
Eerst te lang gewacht,
nu dit niet verwacht.
Verlies gekenmerkt door onmacht.…
Devoon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
32 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
Kwijnpijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
48 Jazeker, zij kan
nog vele malen erger,
vlekken vertonen
waar geen plekken zijn
noch door zullen dringen
maar voor het verstrijken
der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke
passantenstrijd
alhier en aldaar
waar zij tegen de muur
van het huis met het dak
van de wereld
ten eeuwige dage kwijnt
tot zij in pulversneeuw
door…
Vechtend tegen (mijn) demonen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Vechtend tegen (mijn) demonen
Het jaar 2024 ben ik door een Hell gegaan
Er emotioneel compleet alleen voorgestaan
Door je steeds terugkerende woorden
"Ik kan er emotioneel niet voor je zijn"
Het heeft me gebroken
En maakte me klein
Dwalend in het bos
Verslagen en verloren
Van alle hoop ontdaan
Wakkerde JIJ mijn innerlijke…
Liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
Benzineprijs
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
79 Voor Shell & Co een vette oorlogsbuit,
maar u krijgt bij de pomp een hartverzakking,
hun woekerwinst betekent uw verzwakking,
geen wonder dat het volk de noodklok luidt.
Het kabinet toont tweeërlei begrip:
‘Een zaak van in de knijp en in de knip.’…
Een droevig liedje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
19 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, overal
was alles, en niets te verliezen
want we waren…
Het tijdloze
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
58 Wat dacht je ?
dat liefde zou kunnen wegsmelten...
zoals hopeloze poedersneeuw
op een vroeg maartmoment ?
dat zij afhankelijk is
van fijne of grove handen
dat zij opgericht dient te worden
zoals een gevoelsdragend monument
of dat zij Antarctica-achtige trekken kan vertonen ?
je haar mee moet sjouwen
terwijl je door modderdagen waadt…
Waar een moeder begint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 Ze leert niet door te wijzen,
maar door te zijn,
een zachte schaduw in het ochtendlicht,
een hand die niet duwt maar opent.
In haar jaszak ritselt het alledaagse:
pleisters, broodkorsten,
een vergeten knikker die ooit een tranenvloed stopte.
Ze is de wifi die nooit uitvalt,
de hotspot van warmte,
waar een kind inlogt
zonder wachtwoord…
Nieuw Leven
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
68 Het voorjaar herinnert mij aan schoonheid
hoop die herleeft en verdriet dat vervliegt
als een serenade voor mijn ziel
dat eeuwig zal klinken
melodieus en toch subtiel
Hier lopen mijn voeten door ‘t hoge gras
met frisse dauw op mijn huid, geniet ik pas
als de lucht ruikt naar appelbloesems
en groene aarde, heel puur
de wereld vol wonderen…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
20 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
'T MEISJE
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.271 Daar was 'n meisje,
daar was 'n water,
daar was wat zonne
en groenig riet.
Dat water zong
met zilvren klater,
dat meisje zong
'n vrijerslied.
Dat meisje had
zo rode wangen
en brede heupen
dat ze had!
D'r haar dat berste
uit de spangen
en glom of 't vol
van zonne zat.
D'r ogen keken
maar in het water
daar sloeg ze 'n…
Playback
gedicht
3.4 met 11 stemmen
4.822 Een mens is een waarneming.
Niet tastbaar, enkel
klank en beweging van daarnet.
Een stem, een voetstap, de wijze
waarop het haar naar achteren wordt geschud.
Herkend en voorbij.
Een brief. Gisteren gepost,
vandaag bezorgd.
Daartussen kan heel wat gebeurd zijn.
------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
Heden & Verleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
38 Wandelende gedachten,
Kwellende emoties.
Korte dagen,
En lange nachten.
Het verlies van momenten,
De reacties op gevaren.
Het doet wat bij me,
Het laat me ervaren.
Het gegeven contrast,
Van leuke dagen.
Naar een stilte,
Die ik alleen moest dragen.
Nodige hulp,
Die ik niet kon krijgen,
Waardoor ik,
Aan mezelf begon te twijfelen.…
Geen oorlog of geweld , gevaar voor jongere generatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 Ze horen de bommenwerpers niet aankomen
noch de raketten, noch de drones
ze hebben dovenmansoren door hun oortjes
en alleen zicht op hun smartphoneschermpje
ze slingeren met hun elektrische fietsen
of opgevoerde fatbikes de stadse straten door
dan zien ze opeens vlammen en rook
maar maken eerst hun gesprek af…
EEN MEISJE SPRAK MIJ AAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Een tijdje terug sprak een meisje mij aan
ik ken u niet ik voel mij toch veilig bij u
Ik kan mijn leven absoluut niet meer aan
zulke problemen, niet even maar continu
Ik vroeg haar waar is de pijn en waarom
voel je je ontzettend eenzaam misschien
Ja, zei ‘t meisje het klinkt best heel stom
hij verkrachtte mij ja een minuut of tien
Heb je…
Boos bosvarken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Een bosvarken te Almere
Schrok zich helemaal de klere
Toen hij lekker lag te kauwen
Op die reuzenbereklauwen
Zou het tij plotseling keren
Een hond stond hem uit te dagen
Dat was om problemen vragen
Zo ontstond er een gevecht
En die hond verging het slecht
Had dit dus niet moeten wagen
Zijn bazin was in de buurt
En ook zij heeft het…
Mis voor een tronie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 Onder de zevende statie
naast lege stoelen
zit een tronie met een loep
In nomine Patris…
daar buigt hij voorover
in donkerblauw jack
tuurt door de woorden
Ora pro nobis…
zijn capuchonkoord
is een witte lus
witter dan zijn huid
witter dan zijn loep
dan staat hij op
Panem nostrum…
door naar de soep…
Stadsnatuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
24 Achter een bankje
verscholen, onopgemerkt
praalt de witte bloem…
Zondeloos Land…
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
157 Hier mag men overdadig eten en drinken
tot diep in beschonkenheid met wijnglazen
lui liggend op zachte sofa’s ‘t leven beklinken
omdat in deze wereld liefde voortdurend zingt
Hier mag men met iedereen zoenen en vrijen
kreunend tussen vele lichaamsdelen rijden
om het leven te vieren op alle slechte manieren
met levenssappen die door goden…
Aan verse moeders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
30 Lieve nieuwe moeder
dat blij moederschap
in je groeien,
vloeien mag
en bloeien,
jou zal boeien!
Al is het stoeien met je rust!
Het zal je leven veranderen
en jij zal mee meanderen
Dat jij dat zelf invullen
mag,
anderen zich er niet
mee zullen bemoeien
wel helpen,
jij met jouw goeie riemen
roeien zal
wens ik je toe…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
34 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar…