170519 resultaten.
Kokkerel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 In het roofvuurverhaal
uit de mythologie
over strijd der titanen
van zoons tegen Zeus
is het Prometheus
die potten uit klei
bakt en water
in lood om oud ijzer
laat koken
in pannen verhit boven
sprokkelhoutvuur
en zelf de wijn mengt
in schalen uit kraters
Gedoofde vulkanen
in thermische bronnen
voorzagen veel later
in 't…
De rozenboog .
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 ik ga nog steeds vooruit en naar voren
doch de jaren tellen mee, de vruchten
die ik pluk zijn wel rijper doch geringer in aantal
ouder worden doet regelmatig vertragen
ook wel zuchten
mijn lijf wordt trager, hoe gezond ik ook leef
.
bij de geest is dat minder het geval,
zo lijkt vooralsnog
het is een soort spanningsboog
welke ik moet…
Import
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
72 Ze moeten heel veel zaken importeren:
Hun gas en olie komt uit Canada
En ook hun kaas omdat Amerika
Die blijkbaar niet genoeg kan produceren
De handelsgeest van Trump is zo beroerd
Dat hij ook heffingen heeft ingevoerd…
ZIJN WIJ MENSEN
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
38 Zijn wij
broers maar geen vrienden,
buren en toch vreemden,
burgers van een opgedeelde stad?
Zijn we exen van geliefden,
al met nieuwe geliefden
of gedwongen geborgen in onszelf?
Zijn we voorbeeld voor anderen,
of droombeeld, drogbeeld,
spookbeeld, schrikbeeld?
Komen we van ver
maar met lege handen,
met gif als enige bagage,
gewond…
Onbestemde oorden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
30 Je nam mijn onbevangen liefde
mee naar onbestemde oorden
kraakpanden met rammelende bedden
matrassen vol met ongedierte
in onbekende rommelsteden
van een uitgeput niemandsland
gevoelig omdat het pure liefde betrof
veilig met een regenjas omdat overal aids loerde
gespannen omdat verlangens hevig waren
bang was ik om voorgoed te veranderen…
NOS ZENDT SONGFESTIVAL BULGARIJE GEWOON UIT!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
18 Gewoon omdat het nieuws is
wellicht niet buitengewoon
doch het is nieuws
en het zal nieuws blijven
zoals ook alle wereldgeweld
steeds verpakt in een andere act
daar bent u voor NOS, voor het nieuws
niet voor de moraal of goede smaak
daar betaal ik belasting voor
begrepen NOS dus u zendt uit
gewoon!!…
als het graf
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
33 ook ik kan zwijgen
als het graf
zoals ze vroeger
bij ons thuis zeiden
en ik kan liegen
als de beste
alle leugens stapel ik
tegen de klippen op
ik veins ook graag
zeer overtuigend
maar vooral huichelaars
bedot ik met plezier
echter verraad ik niks
en zeker niet
als de waarheid
onder grote druk staat
misschien moet ik gewoon…
De bloemen stinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
17 Calimeros /kiele ka-kaka/
bovenop de levende berg
/boem boem bommer-erg/
vegen hun gat niet af
halen achter hun masker
/spit spat spotterkop/
het gelijk van hun pose
/poeh poeh poep haha/
smoren /smuil-smiecht-lala/
tegenspraak en tegenstand
in bang banger bangst
en bloemen op het graf
Ach en wee helaas jaja
van de dap-dapper-dwazen…
Eet meer gras.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Respectvol praten of schrijven over je zeer persoonlijke geloofsovertuiging, taboe blijkbaar
Eet meer gras, het bevordert de kuddegeest
Discrimineerde opmerkingen, bewust zondig ik niet tegen andere religieuze meningen cultureel gelinkt
Laat alles wat ademt in vrede bestaan; troef
Zo blij en tevreden met deze kersverse dag vol zonneschijn
Uitdagingen…
Apotheose
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Het dekbed warm,
Jouw rondingen zacht,
Ik naar verlang.
Het bed opgemaakt,
Jij niet meer,
Geen uitgelopen eyeliner,
En lipstick op mijn lippen,
Die smaakt naar framboos.
Geen twinklend kaarslicht in je ogen.
Radio kweelt nog melodietjes
Uit d’oude doos,
Ik wacht, moet blijven wachten
Op d’apotheose,
Van het slotakkoord.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
27 Twee zwaluwen hoog
wind over het lege veld
de zomer valt stil
In het bleke ochtendlicht
verschuift de lucht, een nauwelijks
voelbare spanning boven het veld waar de vogels
wachten en de wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt.
Op dunne draden rusten
ze tegen de hemel, hun veren vangen
prille kilte. Een rilling beweegt onder…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
31 alles wat je ziet
met je ogen dicht
is van jou
meer niet
dat sloeg zinkgaten
knikkers
ogen bolden
door gesloten ogen
de wereld
werd niet kleiner
ze bewoog zich
voorbij het aangewezene
waar verbeelding
geen toestemming droeg
zij zag
wat al langer
de achterkant
niet zag
de oprit
de nacht
de diepte
wie door wie
werd…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
23 Volwassenen riep ik: Wat een huiver, wat een pracht!
Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen…
De doodstrompet
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
34 De dageraad bekende zijn blauw.
Mijn lichaam werd gevonden door het licht
dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken.
Met mijn voeten bloot de trap afgelopen,
mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor…
De belofte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Voordat alles begon
was er geen belofte
nodig.
Toen kwam iemand
met een groot boek
waar alles in zou staan.
Alles waar ik nooit naar zocht.
Men leerde mij beloven,
maar de bedoeling
bleef mij vreemd
omdat niemand daar iets over zei.
Ik stapelde
belofte op belofte
die ik niet
nakwam.
Ik beloofde trouw
eeuwige liefde
en meer…
bullseye
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
17 In het heetst
van de strijd
zullen zij
hun zwaarden
feller zwaaien
om al die
dolgedraaide
maliënkolders
sneller te
doorklieven
en zelfs
teruggrijpen op
foltertechnieken
waar goden en
elke bastaardzoon
of dochter
bloed noch visch
van lusten
Om aan de goede kant
van de juiste grenzen
te kunnen blijven staan…
hoe vrolijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 miserabele dode
zonder adem verdwaald in de hemel
hoe vrolijk is ons hondje
hoe zwaar ons gemoed
onvindbaar voor het reddingsteam
de verloren droom…
JASON ARDAY
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
45 Er kwam een hoge witte stortvloed aan
Om een hoogleraar van het land te spoelen
Het schuim erop dat wilde laten voelen
Een letterdief dient onverwijld te gaan
De jonge zwarte man verliet zijn baan
Tot alle haat en nijd wat af zou koelen
Meesmuilen droop van vele Britse smoelen
Straks ging de eer van Cambridge naar de maan
Keep stiff your…
Routine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
29 We zouden een tunnel door
waar nu water stond.
Te voet de snelweg over dus
In deze wereld waar
van alles op zijn kop
kon deze nietigheid er bovenop
We praatten over oefeningen,
en welke, om zonder klachten
Ik zei hoe braaf we steeds,
krampachtig oefeningen
dagelijks herhalen maar
omdat we denken dat die juist
we slaaf ervan geworden…
Konkelen achter iemands rug om
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 Wit zwart
zwart wit
ze voelt
dat er
ergens iets
niet
goed zit
het is
alles
behalve fijn
om
onschuldigen
daarvan het
slachtoffer
te laten zijn…
Spijt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
45 Niet samen op school
ook niet bij dezelfde sport
Toevallig in een discotheek
we kenden elkaar zeker niet van haver tot gort
Niet studeren, wel werken
en samenwonen in een veel te duur studentenhuis
Geen nieuwe vrienden gemaakt
geleefd voor het creeëren van een eigen thuis
Eerste hypotheek, auto en een stamhouder als kind
tweede zoon, promotie…
Vergeefsheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
30 De blaren vallen extra vroeg.
Net als het verschijnen der bladblazers
In tuinen en op straatbermen.
Lichtjes ridicuul
maar een gekoesterd speeltje
in mannenhanden.
Of een onbewuste drang
om herfst en winter
van hun leven
voor zich weg te blazen?
Vergeefse moeite.…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Zij zagen slechts mijn grijze haar,
mijn holle wang, mijn moede tred;
geen mens vermoedde hoe haar ogen
mij stiller dan een cel bezet.
Ik jaag door straten, dag na dag,
naar goud dat telkens verder wijkt —
een vrije man in volle stad,
wiens hart aan eigen tredmolen slijt.
Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…
Seizoencirkel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
35 De zomer zomert,
De herfst kondigt zich al aan,
De winter komt gauw.…
Dromende zwerver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
48 De wereld noemt je arm en telt je centen,
ze lopen haastig aan je houten bed voorbij,
maar jij bezit de mooiste van de lentes,
en deelt je bloemrijke ziel stilletjes.
Zie je liggen op de houten bank,
verloren in de grijze, harde stad,
je wekt met jouw verschijning diepe dank,
omdat je innerlijk iets groters bezit.
Slaap zacht, dromer van…
De tak
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
35 je eet wat rijp is
wat zich zonder verzet
in je hand legt
je kent de smaak
maar niet de tijd
die nodig was
om hier te komen
onder de schors
loopt nog altijd
het stille werk
van wortel naar blad
misschien is dat
wat dankbaarheid is:
niet teruggeven
wat je hebt genomen
maar iets heel laten
waaruit het opnieuw
kan ontstaan
je…
Vadertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
23 Op school en op het nieuws
erven leerlingen in verhalen
de leugens en de bereidheid
om oorlog te voeren
Meer is minder is de wet
van kinderen die vragen
worden overgeslagen
Vader houdt hen kort
Wanneer ze iets ondernemen
dat hij zelf had moeten doen
deelt hij klappen uit en
breekt hij het af
De mensen in hun holen
werpt hij kruimels…
Angst
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
94 Ik voel de moed mij in de schoenen zinken:
ik wandel ’s avonds even in het bos,
als daar een hond verschijnt, het beest loopt los,
ik schrik me rot: wil hij me gaan verminken?
Mijn lief voelt zich bij honden juist ontspannen,
zij heeft dat angstgevoel alleen bij mannen.…
Nabij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
38 gedachten dwaalden
niet naar een plaats
die bekend was,
maar naar het onbenoemde
waar het alledaagse
zich even onttrok aan
woorden om het bijeen
te houden
herinneringen
zonder aanleiding
verlies dat langzaam
verschoof
alles stond een ogenblik
naast zichzelf
los van nut, van causaliteit
een dieper soort aandacht
waarin aanwezigheid…
Lichte Willem.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
795 Wijs: Hoe lang zal ik bedroefde minnaar blijven.
Wel daar ben ik recht pover afgekomen,
Wat was die meid een sier en spijtig ding,
Ja zij scheen zelf mijn dreigen niet te schromen.
Omdat ik maar een kleinigheid beging,
Heeft zij terstond een talhout opgenomen,
‘Acht gij mij dan, dus sprak zij, zo gering.
Wel snode vent! ik voel mijn…