168558 resultaten.
Vriendschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
6 Zo graag zou ik je laten weten
hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is
maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden
en vraag ook best vergiffenis
want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap
want zelden stuur jij een bericht
als ik niet eerst een mailtje stuurde
of woorden van een nieuw gedicht.
Je hebt het druk, dat weet ik echt wel
en dagen gaan…
In hetzelfde vel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Ik draag een huid die ouder is dan mijn herinneringen,
een omhulsel dat mijn naam al kende
voor ik zelf wist hoe ik moest ademen.
En elke ochtend, wanneer het licht langs de randen van mijn bestaan strijkt,
merk ik het opnieuw:
dat ik vastzit aan de lijnen die ik meegekregen heb,
aan de kamers waarin ik leerde kijken,
aan de stemmen die…
Troosten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Schrijf ze of lees ze
Mooie woorden helpen
wanneer je ze nodig hebt
al zijn het maar woorden
geen eenzame eenzaamheid
geen verdrietig verdriet en
geen wanhopige wanhoop
wel suggestieve beelden
van herkenbare feiten of
persoonlijke fantasieën
en die kunnen je troosten
kunnen je uit de greep halen
van de echte situatie
en de echte gevoelens…
Opgevouwen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 zeker was ik verbaasd
de overloop dreigde
zich op te stapelen
tot iets dat keek
in mijn pyjamabroek
rende ik over de overloop
heen
de pot hield zijn adem in
alsof daar een hond zat
opgevouwen in porselein
staart tegen de rand gedrukt
wachtend tot ik keek
een zachte grom
onder het glazuur
ik gaf hem water…
Een vermetel spel
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
56 De wetten, ooit door Faber opgeschreven
Omtrent asielbeleid (het strengste ooit!)
Zijn toen met een novelle opgetooid
Waardoor de soepverstrekkers veilig bleven
Geerts marionet speelt een vermetel spel
Steunt de novelle niet, de wetten wel…
Hout
gedicht
2.8 met 17 stemmen
7.927 alle kruinen met mijn oren
alle takken met mijn ogen
alle bomen met mijn voorhoofd
alle stammen met mijn namen
alle bladeren met mijn adem
alle wortels met mijn haren
alle bijlen in mijn handen
alle scherp geslepen messen
alle schoon-gezaagde planken
alle zware houten kisten
------------------------------------------------
uit: '…
Attest
gedicht
2.2 met 225 stemmen
33.413 Niet als de slaaf; als je verslaafde.
Niet als de kweller; als je gekwelde.
Niet als de zwerver; als je verdwaalde.
Niet als de breker; als je gebrokene.
Niet als de verkrachter; als je geknakte.
Niet als de dronkaard; als je drenkeling.
Niet als de viller; als je levend gevilde.
Niet als de bezitter; als een bezetene
zal ik je liefhebben en…
Poëzie
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.630 Daar ginder al over de heide
De blaren vallen
Nooit heb ik je lippen gekust,
Regen
Ritmedansje
Witte wijven…
Dark side of the moon
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
73 Wie zit er 's nachts in de toren
mens sana de kroontjeskruisspin?
op de kale berg rust a godinne
In het veld dat mij draagt zijn demonen
de kinderen der rekening
als bloemen verwelkt in de goot
voor de echokamer waar ieders lot
doorweegt als reality soap
in het derde persoonsperspectief
zijn dwaze moeders in een niemandsland
bloesemdrift…
de val
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
55 Temidden van de verliezen
Vervagen de dromen van een vlucht
Na de val blijft alleen een gebed van zwijgen over
In het gonzen van de tijd
Ik zoek je glimlach op de verre oever van het mededogen…
Uitgooien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Ik wierp een lijntje
Naar die anderen
van onze klas
Die hadden echter zin
in wat wijzer dan
ik was
Met de leeftijdsgenoten
viel het meermaals tegen
Daar we geen wijzer op
de plaat kregen
Tot ik dan dacht
Heb nu voldoende
wijsheid in pacht
Mij opnieuw als aas
aanbood
Het succes was echter
niet zo groot
Ervaring in levensvreugde…
CONCLUSIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Wie nooit
Is gevallen
Heeft nooit geleerd
Op te staan
Wie nooit
Malheur heeft gekend
Kent niet de emotie
Van de herkansing
Wie nooit
Winter heeft ervaren
Waardeert zelden
De warme zomerzon
Nooit?
Wellicht ooit…
Tijdgenot
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
190 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.
De breekbare stilte legt
zich neer als een lichte sluier over
wat nog trilt - een uitnodiging om dieper…
Liegenspiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
39 Hoe was het weer daar,
vroeg de spiegel met een kruk in zijn stem.
Wat doet daar deze woede?
Ik stond erbij als een jas zonder eigenaar.
Ik vocht met ramen,
met lepels, met een natte stropdas,
en mijn gezicht deed mee
alsof het een geheime bondgenoot was.
De cadenza klom op tafel,
tors rotsen, sleep touwen,
en we schepen…
Avondschrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
170 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt eenzaam een zin
soms loos te wachten:
Dan ben je bij me onder woorden
slechts schaars gekleed in woordenbroek
maagdelijk in vers en zielsverlangen.
Hoe zou het zijn wanneer
we in elkaars onderbewustzijn
konden dromen
met elkaar
en voor elkaar
in een eindeloos hemels vrijen.…
Rossig rendez-vous
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
60 Ik weet het Laurens M, dat jij
het bent
die mij zag sprinten in mijn rood gewaad
knalroze zeg je? ook goed, inderdaad
ik zag je, maar 'k was eigenlijk te laat
verschrikkelijk, als iets is
dat ik haat
dan is het wel de klok die mij verraadt
ik sprong last minute in de trein naar Gstaad
al zwaaiend kuste ik jouw lief gelaat
en hoop dat…
Ontdooiing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 De aarde herinnert zich
wat ze was
voor wij namen
wat we nodig hadden.
Een worm draait zich om
in het donker.
Niemand ziet het.
Het telt toch.
De kers bloeit drie dagen.
Daarna fruit
of niets —
ook dat is een antwoord.
Ik sta in de tuin
zonder conclusie.
De grond is zacht.
Dat is genoeg.…
vooruitblik
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
37 bij een armer wordend licht
is de stoel weer onbezet
blijft de tafel gedekt
voor een warm welkom
bij duisternis en dageraad
de dagen maken geen verschil
de oevers, de rietlanden
het broekbos
alles blijft zacht bestaan
op de plek waar wij waren
op dagen die komen gaan…
Vier jaar geleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
140 Vier jaar geleden
Was het op 17 april
Eerste Paasdag
Ik liet familie weten
Dat je snel zou gaan
Wie die dag kon komen
Spoedde zich naar het ziekenhuis
Voor een laatste afscheid
Pasen zal altijd verbonden zijn
Met jouw heengaan
Maar ook met het diepe zielsgevoelde besef
Dat we elkaar zullen weerzien
Ik mis je, lieve mama…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
35 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid…
Uit oer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
Oh, laat me met rust, jij drang!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
60 Stop mij te onderzoeken
terwijl rottende geuren
uit een Haast’s arend kadaver
dat bloot is komen te liggen
op de zuidelijke insula
mijn bulbus prikkelt.
Klem ik me op je rug,
lift mee, beklim ik de 380 KV
met bungelende verrekijker,
tuur naar het wassen
van zoete aardappelen
op het andere eiland,
terwijl de honderdste aap
al bezig is…
Alertheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
39 Het verschil tussen religie en een sekte
zit vooral in de omvang van die gekte
ook voor elke terreurgroep geldt
dat ’t aantal aanhangers is geteld
een maf idee begint op kleine schaal
dan gaat de massa ermee aan de haal
zo ontwikkelt een individuutje
zich tenslotte tot een instituutje
dat handelt in kleinzielige taal
wees daarom alert…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
38 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
83 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
De vlieg
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.871 Het brommen van een vlieg is in de kamer.
Ik kan niet werken door dat domme brommen.
'k Sla met mijn waaier, links en rechts, vergeefs.
De Keizer houdt niet van mijn hekeldichten.
Hij heeft soldaten om mij uitgezonden.
De Hemelzoon stoort mijn gezoem de rust.
Ik ben naar deze schuilhoek uitgeweken…
VITALE SLAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Hendrika, een vereenzaamde en truttige huisjesslak,
kwam bij de mannetjes helemaal niet aan de bak,
maar nu bruist ze plots van vitaliteit,
ze zingt, ze lacht, ze danst en ze vrijt,
want ze liet zonnepanelen installeren op haar dak ...…
Koopkrachtdreun
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
100 Het CPB verwacht geen koopkrachtplus
Door oorlog is die danig aan't verdampen
Hoe worden wij gespaard voor deze rampen
Herstel wordt volgens hen een lange klus
So mach ich mir den ganzen Tag Gedanken
Und Morgen....weiterhin in Deutschland tanken…
Tragedie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Over schoonheid heeft ieder ’n mening,
wat de één adoreert, verguist de ander.
Maar over het summum van schoonheid,
daarover zijn allen het per slot over eens:
Zijn Aphrodite en Adonis. Aphrodite wedijverde
met Persephone om Adonis, wilden beiden
diens liefde. Aphrodite streek met de eer.
Adonis bleek per slot maar 'n gewone meneer.
Voor…
Invictus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
78 Uit de nacht die mij omhult,
zwart als een bodemloze afgrond,
dank ik de goden, zo zij bestaan,
voor mijn ziel, die standhoudt.
In de meedogenloze greep van het lot
ben ik niet geweken, niet gebroken.
Onder mokerslagen van blind toeval
bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet.
Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw…