Alle inzendingen

De Seastar Seven van de goede ree aan weerszijden omgord door zwarte riemen heb ik ontrukt aan de vergetelheid tijd had er stilgestaan een halve eeuw Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën gleed hij als een dolfijn naast het karveel doorklievend golven, hoog scherp aan de wind de zeilen strak van ra tot ra gehesen Maar recht door zee…

Een zakmes in de melk de melk onveranderd wit alsof scherpte niet in staal woont maar in wat onzichtbaar verschuift de middag vol schaduwen zonder oorsprong een steen op tafel tegen de avond meer tafel dan steen alsof de tafel zich de steen herinnerde uit een halfopen lade de geur van regen die nooit gevallen is onder de tafel rust een…

ik liep de jaren tegemoet niet wetend wat ze zouden geven soms brak er iets wat stevig leek en trok verdriet door mijn leven ik zocht naar wat ik was verloren naar wat voorgoed verdwenen scheen maar iedere stap die ik zette bracht mij verder en meer alleen ik droeg het gemis met mij mee verborgen onder huid en dagen soms werd het lichter…

Wij dwalen over het oude pad van woorden en alle vertakkingen nadien Wij wankelen, zwemmen of zinken - er is al zoveel taal welke zin hebben wij nog toe te voegen in het opgespoten land happen de wanen opvolgen onze visie op schoonheid delen? Wij genieten op dit versleten pad vol beelden met een glimp van slijtage en verval bovendien…

We houden van de zon, maar toch niet van de hitte, want denken wordt zo moeilijk, slapen ook, de kou wordt evenmin heel goed verdragen en eigenlijk is wat we willen heel beperkt. Wanneer we krijgen wat echt goed is te verdragen dan is de dank vaak veel te klein, we vinden het normaal, zoals de kleine kinderen die zonder denken gaan spelen,…

er is heel veel verre stilte die niemand beluisteren kan buitendijks, in een zee van afstand er zijn muren die aanwezigheid weerkaatsen zoals een lege ruimte begrip bevat en uiterwaarden naar oevers neigen zodra de koelkast zich sluit dooft de binnenverlichting zo nemen we aan -ergens koeren duiven in stilte…

De haven aan de westzij van Drachten houdt strenge tucht, geeft geborgenheid aan wie tot vast of wild varen zijn bereid met hun stoere zeilboten en jachten. Het wijde Friese water roept gedachten naar verte of ronddraaien in nabijheid. Tevens zetelt hier bezadigde tijd vol zwoeglustige, honkvaste krachten. Trotse boerderijen werken voldaan…

Ik zou je zo graag nog eens ontmoeten op het gras van de maanverlichte wei waar heldere sterren in de hemel staan speciaal voor ons allebei Ik zou zo graag met je willen bewegen op het ritme van het leven dromend over dromen die het leven ons heeft ontnomen Ik zou zo graag met je willen slapen op wolken vol verhalen naast elkaar…

De as van de vuurhaard dicteert de contouren van wat er herrijst in het morgenlicht. Het gisteren fluistert door kalkstenen muren en kantelt de hoek van ons huidige zicht. Wij bouwen de muren op oude funderingen, wij weven de draden die toen al begonnen. De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen, het web is in eerdere eeuwen gesponnen…

Het juiste moment bepaal ik soms zelf, als ik genoeg denk te weten, maar vaak word ik verrast door wat er uit de hemel komt precies op het moment dat ik mijn ogen opendoe .....Ik kijk in de envelop .....die half verscholen ligt .....te wachten op mijn onbewuste .....weten van het juiste moment .....om te lezen wat nu .....betekenis…

De space-raket die is geëxplodeerd Zou Bezos’ grote naam nog meer verheffen En al zijn concurrenten overtreffen Gelukkig wordt hij snel gerepareerd Het is onmogelijk de lust te stillen Van mannen die de grootste hebben willen…

Alles behalve nog eens achterop bij de vader, naar de tuin als het goed was, beide benen in tassen waar later de boontjes, de bessen. De moeder ziek, mens-erger-je-niet gewoon tussen doppinda’s en zondagse jurken door, kreukend op de knieën om de eettafel. Warm was het en het plakte, van jam nog en de melkbeker…

Eens zal ik redevol zijn en als gras Eenvoudig en zo zuiver als het licht, Wanneer ik wonen zal, in eerbied op De wijde aarde voor mijn kleine broeder. Spreek niet van Liefde - Liefde is te veel, Spreek niet dit tedere oneindig woord, Dat mij maakt bevende en stamelend, Spreek slechts van Eerbied - spreek van hem, Daarvan - wanneer…

Nederland niet alleen van blanke mensen al zou deze Fvd partij het graag wensen dit land is geschapen voor alle anders uitziende mensen door de heilige Schepper lees over Hem luister naar Zijn liefdevolle stem uit uw aller mond klinkt zo'n akelig horende haat hopelijk komt schitterende Jezus in hun hart zeker…

De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

Ik waan mij weer als kind in de kerk anno 2026, zondag 31 mei, 10.00 uur in de Nicolaaskerk op Vlieland, Friesland anno  1647 het is een mooie zeer ZONnige dag, deze 31ste mei tevens de geboortedag, verjaardag van mijn moeder Philippina Hendrica Krediet Van den Bos, 1913-2009 ik ben haar 7e baby zij droeg mij 9 maanden en baarde mij op dinsdagmorgen…

De inmiddels avondlijke donkere laan Met de lichtval slechts hier en daar Van wat lantaarnpalen en de huizen Achter hun zomerse voortuinen Waar hij schitterend op een filmset Zich waant en binnensmonds lispelend Met geaffecteerde stembuigingen Zijn geheugen traint in het pretentieus Articulerend oprakelen Van historische redevoeringen…

Zomer in aantocht. Ik bloem de lente in zweetdruppels, In d'ochtend dauwen parels vocht van blad naar blad toch snakt de grond naar water. Kleuren versieren de lucht, rozen geeuwen hun knoppen open gaan stralend blozen. Ik kijk glimlach om rozendromen. Wat zijn ze mooi ...!…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

In een aqua blauwe ondiepe stroming galopperen zij briesend en dravend door ‘t getij Staartje in staartje, altijd trouw krullen heilig als teken van verbond in het kristallen paleis waar het zoutachtige dromen vond Batsen golven geliefd mee professioneel als zoute toeschouwers in een zee vol geheimen voor eeuwig in samenwerking verbonden…

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen. De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal…

Het is niet dat de erwt per definitie verlangt naar een lieftallige prinses om een gehele prinsessennacht op zijn ronde groene rug te liggen en er is ook geen sprake van een gezonde vergissing wanneer er toch een leuke meid komt logeren om over adel en zakelijkheid te dromen met een zuiver stemgeluid het is de erwt op zichzelf die…

vroeger stond het telraam rechtop alsof cijfers zich nog lieten opvoeden de juf schoof kralen van links naar rechts met het vertrouwen van iemand die dacht dat tellen hetzelfde was als weten wij knikten maar er bevond zich iets vreemds niemand hoorde een tik geen schuivend hout geen vallende kraal maar bij het ochtendlicht…

Door loof en naaldtakken waaien onbelemmerd de namen Olterterp en Lauswolt eensgezind door elkaar heen Cornelia weert vriendelijk nieuwsgierige wandelaars bewaart binnen haar struweel de rust van alle dieren die zich hier thuis voelen Wallebosch noodt tot dwalen in het rond of naar de verte deze stemmen rondom Opsterlands dorp…

De lofzang van de menigte zwelt aan, een koor dat zonder eigen stem regeert. Zij noemen luid hun dogma de norm, terwijl het vrije woord wordt gecensureerd. Het luide brullen van het grootst getal wist elke splinter van kritiek fnuikend uit. Wie weigert mee te lopen in de val, ontdekt dat stilte als verzet weerklinkt. De blinde stroom eist…

Joris goedbloed van marten den toon Meewarig schertsfiguur zijn lot beklagend Clovis' en clothildes namen verlagend Jemig de pemig als jort kelders zoon Monomane quote-500 kloon Calimero superbitcoinjager Joost van 21 imiterend Mannelijk extreemrechts radikaal Caesars teerling dictatoriaal Jottem blaast zijn lezersviews flink op:…

Wijsheid had hij nooit gehad, Sluwheid des te meer, Hij was evenwel niet Wat je noemt een echte heer. Hij verkeerde In d’hoogste kringen, Wijl die graag zaken deden Met hem, gezien zijn Uitstekende staat van dienst. Duistere zaken, Die het daglicht niet verdragen, Knapte hij voor hen op, Zodat zij voor eigen gewin er Zeer wel bij…

Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…

Mijn troeven uitgespeeld De laatste aas ligt niet rechtop Piekeren, hoe een handicap te toveren uit onbehandelbaarheid die tevoorschijn toveren uit de wondere wereld Het kost me veel energie en tijd waarin ik weinig leef Ik streel de fijne versieringen van mijn toverstok, richt de punt op mijzelf Leef! wat ik leven kan, niet…

vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…