169478 resultaten.
Wilg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 Ik lag op die hete dag onder de wilg
Ze noemen hem treurwilg
Ik wil dat hij Fleurwilg gaat heten
Zijn blad waait speels
Hoeveel blaadjes hij heeft?,
vroeg ik,
ik dacht een miljoen
Jij honderdduizend
Lang hem bekijkend
zag ik steeds meer licht
op hem schijnen
als diamanten
alsof hij nat
en druppels glinsterden
Maar ‘t was…
Schrijflijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
39 Toen de narcissen net weer bloeiden
wilde hij zich draaien nog eenmaal
zich draaien naar het licht
Met dodelijke blik en haastige
armen wierp de nacht
een verstikkend net om hem heen.
Doof nu maar het tedere lentelicht
gelast de sterrenregens af laat puinwolken
de aarde in het donker begraven.
Wij floreerden in de schaduw
toen wij…
Langs de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Als ik met jou
langs de zee wandelde,
klaarden mijn gedachten op:
over het leven,
trekvogels
en de liefde.
Maar nu
denk ik aan jou;
aan een seizoen
waarin water, aarde,
wind en vuur
met jou versmelten.
Zelfs de dode
die ooit jouw dromen vermoordde.
Ik blijf peinzen,
tot aan de dageraad.
**…
Uitzichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Achter de geraniums uitzicht
op de weilanden met koeien.
In het hemelsblauw een stip,
ja wel, het is een leeuwerik.
Achter de sanseveria’s uitzicht
op het strand en de wilde zee.
Kitesurfers bespringen de lucht,
strandlopers op de vlucht.
In de kamer is het erg, te erg leeg,
de rust is onheilspellend en zweeg
over wat verdween in het…
nachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
30 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
Sonnet 17
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
32 Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst,
Als het bol zou staan van heel uw aanzien?
Zelfs goden weten dat dit als tombe
Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet.
Als ik uw ogen schoon verdichten kon,
Uw charmes cijfermatig opsommen,
Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon;
Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’
Dus moet mijn schrijfwerk…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 De lucht hangt laag, een zwaar gewelf van lood.
De wind houdt zich in, schuilt in het struikgewas.
Wij sussen de twijfel in een krimp van rust,
terwijl de horizon zich langzaam sluit.
Hoor het verre morren in de buik van de wolk.
Het berekende land ligt bewegingloos te wachten,
gekooid in de stilte voor de vlaag begint.
Geen vogel die nog stijgt…
Mijn hoofddienaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
31 Ik weet niet wat waar is
Ik zie verbanden en twijfel
aan mijn hoofddienaar
want hij legt ze dwangmatig
en verbindt herinneringen
tussen al hun kronkels door
Steeds vaker wil ik
dat hij het overdoet, maar
het kost hem steeds meer
fantasie om te begrijpen
wat er gebeurt en wat samen-
gevat toch niet houdbaar is
zo lukraak komt het…
wederdienst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
20 schip en wal
oefenen de kunst van loslaten
mist en aarde
troosten elkaar met omarming
ijs en wak
zon en huid
weder dienende
tot wederziens bekwamen
in vertrek en verlaten
zonder wederkeer…
Wervelwind
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
21 Wervelwind
in het gras keert langzaam
één halm terug
Wervelwind streelt me
als een lichte trilling in de lucht,
zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe
een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt.
Hij draait langs mijn huid
en opent een verlaten plek die ik haast
vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de
kalmte…
Geven en nemen
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.440 Zo komt er nooit een eind aan ‘t geven:
Ik geef maar wat ik geef, blijft mijn…
De wondre dingen van dit leven
Willen niet weggeschonken zijn.
‘k Zocht u met schatten ongewogen,
En ledig keerde ik van de reis.
Ik look de blijdschap mijner oogen
In schemer van berooid paleis…
De schaamle sterfelijke bloemen
Die ik u in de avond bracht,
Met…
Liefste van ooit
gedicht
2.7 met 19 stemmen
7.647 De blonde leeuwen
met hun gemelijke
koppen, trekken rondom
lopen kringen
in het losse zand, aleer
zij door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht…
Upgrade van vaderdag
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
45 Een doos sigaren of wat aftershave
Een herendeostick tegen het zweten
Zelfs een fles whiskey kan ik wel vergeten
Ik wacht gelaten af in mijn mancave
Alles is veel voor wie niet veel verwacht
Het wordt een spannende midzomernacht…
Voortdrijvend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Opening
De maan blijft drijven.
Hartslag, drijvend.
Hartslag, drijvend.
Couplet
Blauw licht op de muur,
de nacht ademt langzaam uit.
Alles drijft in zachte lijnen,
niets breekt, niets eindigt.
Een hartslag in de verte.
Een hartslag in de kamer.
De maan blijft drijven.
Ik ook.
Pre-refrein
Ik hoor de stad doorgaan.
Ik blijf…
EUREKA
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
21 op extreem warme
zomerdagen
zoals deze dagen
dan denk ik altijd
met iets van weemoed
aan de wet van Archimedes
lekker onderdompelen
in een bad en afkoelen
maar dan wel zonder pretenties...…
Uitnodiging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
27 (voor Lieke Marsman)
Lieve Lieke, het is dus echt gebeurd,
wat dreigde is te vroeg gekomen,
jij hebt als God naar de reden gespeurd,
maar ook die is jou ontnomen.
De ziel, zo noemt men dat wat overblijft
en wat nauwelijks wordt gekend,
het is mysterie wat ons drijft,
het lichaam is slechts een nomadentent.
In ieder lichaam huist een sterfproces…
Verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Een blauw vlindertje
verwonderd op je vinger
Bloesem — sluit leegte…
Graspop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
23 De zon straalt er op los.
Soms een briesje.
Uit het zuiden.
Luie geluiden
van tractoren op graslanden.
Maar ook 'ik hoor vaag muziekklanken',
zegt mijn vrouw.
'Van Graspop, kan niet anders',
zeg ik,
terwijl ik mijn hoorapparaat aanbreng.
'Op zes kilometer wel te harden.
Gratis Soft Metal.'…
Dwaallicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 In een maanloos donkere nacht,
boven poel of veenmoeras,
dwaalt het licht, het blauwe licht.
Een dolend’ ziel, een dwalend’ licht
een onbehaag in duisternis.
Het blauwe licht uit het veen.
Het veen dat wordt gedicht.
Volksgeloof is uit het zicht,
een mythe die verloren ging.…
Helios' dochter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
18 Rond de noen kwam ik
buiten met mijn vélo,
mijn tweewielerkoets,
gestuwd door het
beste paard van stal
soepel glijdend door
onze majestueuze entree
- nog net geen ophaalbrug
met slotgracht, die ligt
immers aan gene zijde,
in het park met de Wintertuin -
en werd bij het eerste touché
van Helios' dochter
in vervoering gebracht
door…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 De hemel bloedde in zeven kleuren,
maar de nacht vroeg om een dieper zwart.
Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
8 Geef mij een mes voor deze blinde nacht.
Ik wil de laffe, zwarte plek van het verdriet
uit mijn pulserend weefsel wegsnijden,
tot er niets dan pure, rauwe wilskracht overblijft.
Allen die kwijnen, smeken om genade,
maar de wet van de barbaren duldt dat niet.
Ik heb mij langzaam recht overeind gezet
tegen een rottend-paarse hemel van verlangen…
Uitgeteld?
snelsonnet
4.3 met 10 stemmen
12 Ik had de neiging om dit keer te passen,
Het donderdagse feestje is geweest.
Geen sterveling die nu mijn rijm nog leest,
Ik kan dus net zo goed gaan klaverjassen.
De diagnose heb ik ook gesteld:
Voorlopig is de teller uitgeteld.…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 De straatweg haast zich van mij heen,
ik zie in het verschiet waar ie verdween.
Ik vraag mij af, waarom die grote haast,
wat zou ’t zijn waarheen de weg raast.
Welk doel heeft de weg voorbij ’t verschiet,
ik peins, weeg en wik, maar weet het niet,
sta verwonderd te staren, zonder antwoord,
dat komt er niet, dat is wel wat mij stoort.
Ik…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Het lichte zinderen begint in de verte,
waar letters kapseizen in een blinde bedding.
Geen vinger die richtte of de bladzijde wendde,
toen de inkt miste en over de velden vertrok.
En toch landt de nacht in een vlijmscherp verband.
De sterren lichten op als een dwingend schrift,
een perfecte bedding waarin het raderwerk spint.
Geen splinter…
Vooraleer...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
5 Vooraleer de heren der redaxy
alsmede hun aanminnelijk vrouwelijk kroost
dat zich in alle stilte hier verpoost
in anonieme zwijgende gezichten
die 't vak nog moeten leren van Gedichten
zich eindelijk verheffen tot ik
straks zie
dat ik de eerste ben met een
reactie
Ligt dat aan jullie laksheid of
aan hen?
Ik denk dus dicht ik voortaan…
El Zonius
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
21 Dit dichtwerk is - je raadt het -
als zo vaak
wederom als weerwoord niet geplaatst
doordat de stoethaspels van hogerhand
geen kennis hebben van des dichters zaken
Het is gewoon een oproep
aan heer elze
en niet gericht ditmaal
aan Rens of Renze!
*
Beste Elzonius, zoals gezeid
zit hij verscholen mogelijkerwijs
verborgen tussen krassen…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
5 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…
Hoge ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Ik ben een reus, ik kijk
uit de hoogte, lopend
op hoge, gevoelloze poten
Ik zal mijn stelten niet buigen
naar de werkelijkheid
laat mijn ogen liever lopen
over digitale platforms
dan op blote voeten
door de werkelijkheid
Daar ben ik veilig
zichtbaar verborgen zwevend
boven de werkelijkheid
Daar ben ik thuis
ken ik de gebaande wegen…
ik vraag je Wil ( Melker )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 nog altijd ben ik zoekende, zoeken
naar jouw geschreven “ rafels “ Wil
en ik zoek, zocht in het vinden en vind
telkens weer hetzelfde antwoord
onvindelijk
vriend, jaar na jaar communiceerden
we, zoals het vrijheidsbeeld zich
één voelt met de “ Upper New York Bay “
over de waarheidsvinding van het bestaan
: niet de onze, maar van die…