167183 resultaten.
Kern
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Sommige mensen zijn altijd onderweg
met plannen in de zak
en een uitweg in zicht
ze weten hoe je schuift
hoe je wint zonder te blijven
Anderen dragen minder
geen kaarten
geen noodpaden
zij kennen één weten
wanneer het leven nadert
scherp en zonder omwegen
zoeken zij niets buiten zich
zij keren terug
naar dat ene punt
en daar…
Doodsbang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Elke nacht
Als de medicatie
Niet werkt als verwacht
Me meer met de dood verwant
Hij komt precies alvast
Even naast me liggen
Om al wat te wennen
Aan zijn warmte
Aan zijn leegte
Ik sta op
Met hart en ziel
Prik ik me opnieuw
Op een betere plaats
Zodat de donkere gedachten
Stoppen met wanen
En ik toch nog wat
Kan slapen…
Toekomstperspectief
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Partij voor Vrijheid: wat een vreemde naam!
Je mag niet eens je eigen mening uiten,
dus gingen zeven Kamerleden muiten,
zij voelen zich óók handelingsbekwaam.
Gebrek aan samenhang en interactie
leidt vroeg of laat wel tot een eenmansfractie.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
25 Sneeuwklokje in gras
een wit kopje zonder stem
wiegt in de winter
Aan de rand van de winter
staat het sneeuwklokje met haar gebogen
hals, stil maar onafgebroken aanwezig. Een wit teken
dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt.
Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs. Wie traag…
Uitboezeming
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.200 - O kinderkens, wier lieve tred
Het hart ons in verukking zet,
Wanneer gij huppelt langs de vloer
En dwaalt als scheepjes zonder roer,
En, dartelend, zonder dat gij 't weet
Of wilt, op 't ouderlijk kleed
In onschuld treedt,
Wie weet,
Of ge eenmaal al te met,
O smart !
Uw voet niet zet
Op 't ouderhart!
-------------------------------…
Inscriptie
gedicht
3.1 met 21 stemmen
10.629 Een wereldbeeld ontsnapte ons
toen wij een halfrond vergden
om er alleen te zijn,
het andere bleven bewenen.
Wij legden achter ons leven
een tuin aan, ook een register
van allen met wie wij nog zouden
bijpraten, staren, verhelen.
Wij meden de liefde
en lieten de tastzin,
schreven hooghartig
de toekomst af.
Zoek ons niet meer,
wij…
Maanloze nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
25 Ik las ergens in een grijs verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid…
Liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
57 soms bedreigt onze eigen pijn
de vreugde in een roepend hart
en vraagt de ziel, waar moet ik toch zijn
als ik geraakt word door vaak onbegrepen smart
liefde is zo mooi als ik word verstaan
maar gevoelens wisselen als seizoenen
men wordt soms geraakt door iets groots
of een vlijmscherpe splinter;
het blijkt eigen aan ons aards bestaan…
Openstaande tijdelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
84 In woeste geluiden van de grote stad
reeds opgemerkt door rode oren
ontmoeten klanken stemgeluiden
woorden en levendige zinnenspinsels
er is een nieuwe sound geboren
eigen intensiteit, zachte melodieën
door opzwepende harmonie
vitale intonatie vol herkenning
ik kan me bij jou thuis voelen
in openstaande tijdelijkheid.…
stolp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
33 in gestolde uren
trekken zij zich terug
-het gaat vanzelf-
onder een stolp
de wereld valt stil
angst hoopt zich op
zij horen niet
willen niet weten
van planeten waar
levensvormen zich
gedragen alsof alles
altijd maar doorgaat
zij kennen het einde
onder de stolp
het is niet van dromen
gemaakt…
Ode aan een madeliefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 Stormvlagen ramden schuine daken.
Grommende wilde paarden
in hagel, drens en buldervlagen
vielen samen met hoefslagen en donder
uit een machtige torenbrand naar onder.
Brekend krakend bliksemde
braakte de zomerdag zijn zwartste donker
maalde druppels over breed bladergroen
en een wit, pas ontloken weidebloem
met haar hartje geel zo kwetsbaar…
Niemand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
47 Niemand die er is
Niemand die ik mis
Niemand
Niemand in de nacht
Niemand die op me wacht
Niemand
Niemand die heen wil gaan
Niemand kan dat verstaan
Niemand
Niemand die mij nog kent
Ook ik weet niet meer wie ik ben
Niemand…
verlichting
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
60 terstond bestelde
ik een grote dieplader
om de zwaarte van
m’n ziel draaglijk te maken…
Ze kwamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
23 Gebroken harten
in het dorp.
Sporen van verraad
op uitgesleten
wegen.
Wegen waarlangs
ze weer vertrokken
naar daar
waar ze vandaan
gekomen waren.
Om hier
in dit slaperige huis
te houden.
Te nemen wat ze dachten
dat klaarlag.
Ze droegen vaderjassen
die ze achterlieten
voordat ze weer verdwenen.
Wat ze kwamen doen
kon niemand…
Oost-zuidoost
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
43 De weergoden, i.e. de nazaten
van Kroll
het weergilde, als daar zijn
Roosmarijn Knol
alsmede de molenaar in 't
midden des lands -
geen zei dat van Domburg tot Nieuweschans
de grens loopt der isothermen
en -topen
men dacht eer van Alkmaar en Hindeloopen
tot Denekamp, Tubbergen of Dinkelland
daarmee strooide men
in onze ogen geen zand…
wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
29 het piepen en kraken
van mijn longen
zet mij soms weleens
op het verkeerde been
zo dacht ik gisteren nog
dat er een zwerm
wilde ganzen overvloog
bleek ik het zelf te zijn...…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Er varen schepen op de zee
niet een neemt mij mee
alleen de gedachte
zal ik blijven wachten?
Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt vergingen
Help Help Help
Zijn er oren voor mijn…
Er buiten staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 In de diepte van de achtergelaten
dag schreeuwt
de nacht door mij heen-
het ontluikende licht
spiegelde kenbaar
het ontbrekende zicht
op een dwarsliggend
buitenbeen.…
Waar alles voelt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
125 Goud licht strijkt neer, zacht
verzacht de pijn van weleer
stilte die omarmt
Hoe ik niet langer wil
liefhebben met een hart vol barsten
getekend door alles wat kwam. Toch verschijnt
je aanwezigheid als een licht dat zwaarte verlicht en verwarmt.
Dat mijn teer, gevoelig
hart trilt onder je blik, de chaos van
duizend-en-één prikkels vervaagt…
Ik heb alleen de woorden, gij de geest
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.819 Ik heb alleen de woorden, gij de geest,
En zoveel als geest meerder is dan woord,
Is in dit werk meer dat aan u behoort
Dan aan uw dichter, die het schrijft en leest.
Gij gaaft mij goeds uit uwe geest en preest
Mij voor uzelve, bracht ik daarna voort
Uw goed in schoon verband van woord met woord,
Maar minder schoon dan 't in ú was geweest.…
Ze ligt
gedicht
3.0 met 26 stemmen
7.907 Het is waar.
Het liefst ligt ze in bed.
Met achter haar het open raam,
het geruis van de bomen, het geluid
van de voertuigen die van A via B
naar C gaan.
Met aan haar rechtervoet de poes,
aan haar linkerhand de krant
en in het midden van haar hoofd
de rondrijdende gedachten.
En papier, zo wit als het laken,
de pen tussen de tanden,…
Nobel
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
92 Als het Nobelprijscomité uit boosheid
Een nieuwe prestigieuze prijs verzint
Die men voor echte topprestaties wint
Op het gebied van grove schaamteloosheid
Wellicht dat Trump, als hij hem dan niet krijgt
Wat minder naar de schaamteloosheid neigt…
Lucifer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Met Lucifer…
Pardon met wie?
U weet wel, Lucifer!
Ken ik u?
Nou dat denk ik wel,
Ben wijd en zijd bekend,
Wie kent mij niet,
Zeker als je me ziet!
Nou, er gaat bij mij
Geen lichtje op,
U bent aan ’t verkeerde adres,
Dus ik hang weer op.
Meteen gaat
Weer de telefoon,
Met Mij, God,
Goed dat ik u tref.
Weet u bij geval
Waar een…
DE WESTERKERK EN HET VERTREK VAN VICARIS CHRISTINA PUMPPLUN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
30 Met het vertrek van Mevrouw Dr. Christina Pumplun
zakt de Wester niet als een pudding in elkaar
maar op menselijk vlak en religieus leiderschap
zakt m'n broek af om Christinas vertrek, gemis aan
haar zijn, haar klein zijn bij het Braambos
haar intimiteit, eigenheid en echtheid
haar belangstelling voor mijn dochter Giulia
haar schoonheid…
Dichotomie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Natuur:
60 minuten natte spetters
Cultuur:
60 minuten cijfers en letters…
Hoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Hoop is als een deken
Om je buik warm te maken voor de toekomst
En om je rug koud voor het verleden
Hoop is als een kussen
Om je hoofd op te rusten in moeilijke tijden
En om in weg te zakken met verdriet
Hoop is als een lampje
Om er naar te verlangen in het duister
En om het vast te grijpen zodat je iets ziet
Hoop is als een teddybeer…
dierenrijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
66 ik vond een levende blinde
maar kon deze vink niet verstaan
het dier was in papier verpakt
in lagen die mij ten einde niet zinde
.
dat bleken oude kranten
door de jaren heen in kleuren gelakt
ach, dacht ik vooreerst, ik ben begaan
immers ben zelf ook ooit in modderzwart gezakt
ofwel, heb weet van betraande wanten
.
de vogel is vervlogen…
Het vergeten lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
44 We hebben de grond verdeeld in vakken,
met kiezels in de klei gekrast: 'Dit is van mij.'
De torens stegen, de muren werden dikker,
terwijl we de stroom van de beek in beton dwongen,
denkend dat we de taal spraken
omdat we de namen hadden bedacht.
God, wat waren we luidruchtig.
We renden met de kin omhoog,
starend naar satellieten en…
Hoe deed hij dat?
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
110 Hij wist de president te overtuigen
Het kostte hem een uurtje overleg
Misplaatst, zo’n ‘daddy’? Mark komt ermee weg
En weet de NAVO-crisis om te buigen
‘Hoe deed hij dat?’ is wereldwijd de vraag
Hier kennen wij Mark langer dan vandaag…
vrij zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 ik ben het meest mezelf
wanneer niemand kijkt
geen rol
geen afstemming
geen kleine correcties
om het draaglijk te houden
alleen is geen tekort
het is afwezigheid van ruis
in gezelschap schuift iets
net naast zichzelf
woorden buigen
gedachten wachten
maar alleen
valt alles samen
ik hoef niets uit te leggen
niet te reageren
niet…