Alle inzendingen

Hier mag men overdadig eten en drinken tot diep in beschonkenheid met wijnglazen lui liggend op zachte sofa’s ‘t leven beklinken omdat in deze wereld liefde voortdurend zingt Hier mag men met iedereen zoenen en vrijen kreunend tussen vele lichaamsdelen rijden om het leven te vieren op alle slechte manieren met levenssappen die door goden…

Lieve nieuwe moeder dat blij moederschap in je groeien, vloeien mag en bloeien, jou zal boeien! Al is het stoeien met je rust! Het zal je leven veranderen en jij zal mee meanderen Dat jij dat zelf invullen mag, anderen zich er niet mee zullen bemoeien wel helpen, jij met jouw goeie riemen roeien zal wens ik je toe…

Oneindig zijn de vloeren van de nacht, zeggen ze. Ik noem het gewoon een harde stoep waar je op landt als de barman je buiten flikkert. Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten, terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt en de bomen staan te trillen in de wind als oude mannen met een delirium. De avond plooit zich om je schouders, maar…

al woon ik in de ouderdom, met weinig later, ben nog steeds dorstig van geest en vrij met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht enkel nog van de verleiding snoept kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken op onze beider vrucht die door de jaren heen niet in storm en strijd, maar nog…

Je rode takken tikken het klepperend wiel mijn bedding spant trekt aan je snavelkant waar we tasten, jij en ik in het zuiver gissen kruisen we degens in lakens van zwart wit langs ons rieten dak valt een doek leeg uit de lucht als het ruisen verstilt rest ons dwalen langs de oever pikken we kussen uit het riet…

De doden liefhebben is een koude kunst Ze doen je geen pijn, branden je niet af Het continu naijveren uit afgunst Zoals bij welzijn gebruikelijk was Is over en hun voltooide bestaan Een wijn die geen lauwerkrans meer behoeft Een honing door imker en bij beproefd Die men in korven en kelders zal opslaan Zo oorbaar als op vaas gezette rozen…

(1) Meneer HR zag mijn c.v. Hij zei: dit valt mij echt niet mee Ik zie hier en daar een gat En een heel vlak carrièrepad Ik zei: het zal heus wel gaan Draai aan de knop en ik ga aan Een plek, een ietsje aan de kant Dat is waar ik graag beland Kouwe drukte, doe maar niet Het geeft niet als men mij niet ziet Reflectie is een goed idee…

Zijn moeder is bij de engelen het aardse verdriet ontstegen ze draagt niet langer het zware juk van een wreed mislukt huwelijk kinderen die telkens ondeugend zijn rampspoed en onverdraagzaamheid maar een helderblauwe jurk en een luxe gouden collier aan een lange zilveren ketting een ieder die haar mist weet dat ze nu gelukkig is tussen…

Laat hen maar schitteren in het licht van anderen. Titels dragen, namen verzamelen alsof herinnerd worden bestaan verlengt. Macht houdt van gezichten tot ze ouder worden. Vandaag opent men deuren voor hen, later herkent niemand hen nog. Roem is een bloem die bloeit uit aandacht en sterft aan stilte. Zelfs de man die alles overleeft…

Vandaag is het wereldmoederdag, niet voor Gaia, moeder aarde, maar degene die ons baarde... In de koelte van haar vaste onafscheidelijke huisvriend de wonderboy, die nooit luisterde naar de naam Toshiba omdat iedereen hem altijd wel ergens zag staan vertrouwde zij, wanneer zij niet de benen had genomen naar de binnenlanden van Brunei…

Dit is jouw realiteit zolang ik stil blijf staan in wat niet echt mag heten als meest plausibele tijd [maar verdwenen is mijn dagpijn] Nabijheid vervliegt uit gedachten jij zwijgt bij de stilstand in de goot blindelings volg je jouw teruggekeerde ongeduld is groot [noch komen hier je verwachtingen tot stand] Kennelijk aarzel jij mijn…

Alleen maar miljonairs in de finale om een briljant te zien van 18 jaar die meer verdient dan wij hier bij elkaar Lamine Yamal Nasraoui Ebaña de wonderboy van sterrenteam España? Vast een idee van Trump en van die kale Het enige dat in hun ogen telt is dat het leren monster rolt als geld! Dat deed me denken aan Dick Advocaat Voor Redelijkheid…

Mijn stofwisseling stokt en dan ben je nog niet jarig Dan valt er veel te wensen Mijn staart verslapt Ik spring niet meer en doe me niet meer tegoed aan de wonderen Ik raak ondervoed mijn vel raakt los Mijn vriend raakt ongerust terwijl hij me streelt Ook mijn gedachten vermageren Tot spoken, tot een horror hoe het af kan lopen…

In mijn manier om stilte te bewaren woon jij nog steeds In de plooien van je sjaal schuilt de geur van thee en ochtendmist, de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid. Je handen waren als een huis met open deuren, een plek waar woorden mochten rusten en elke…

Er is een liefde die verder gaat dan alle aardse zaken groter voelt dan het heelal Er is een liefde van cel tot vrucht van dragen tot eerste ademzucht van vasthouden, voeden, stapjes traantjes, troosten, bemoedigen, aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…

juist als ik bedenk hoe onnoemelijk mooi je rug verandert in twee wonderen, komt mijn moeder binnenvallen om nog avondlijke overschrijvingen te doen. we zoeken beiden de vrede des harten op nogal verschillende manieren. ze komt om haar dagelijkse portie zoon. ze zegt dat ik mijn voeten moet verwijderen van de zetel van haar keuze, en laat er…

Het zee-geruis zal ik nog dan gedenken als diep in zand, mijn hoorloos oor vergaat, als lichten mild mijn ogen niet meer drenken, als zonder woon mijn ijle wezen staat. Naar 't zee-geruis zal ik nog dan verlangen als naar het liefst wat mij de wereld dee. Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen, de op zandig veld neerdonderende…

Je wilt naar het WK? Da's niet te doen Je kunt als fan die tickets niet betalen Finaal gestoord, die prijs voor de finale De duurste stoeltjes kosten twee miljoen Ik ga wel naar een hockeymatch of cricket Zo'n prijzig voetbalkaartje, ik verticket…

Moeders zijn liefde, Dat wordt van moeders verwacht, Van wieg tot haar graf.…

Moederszijn sterke mensen oersterk doch de MAMA'S van de MARIUS MEIJBOOM woon- en logeerhuis op Amsterdam-IJburg voor meervoudig beperkten dat zijn pas STERKE VROUWEN naar lichaam en geest meer dan oersterk!…

Het kleine bosmeer ligt stil glanzend en roerloos. Somtijds klinkt opeens kikkervergadering op, uitdagend en veeleisend. Rododendron bloeit, omringt het waterleven, zondert het lieflijk van de hele wereld af, schept betoverde ruimte. Dode bomen staan rechtop, hebben jeugd in zich, baren wezentjes, die het ven en diens oevers met…

Als een kleurplaat, die wacht op haar maker De lijnen, ze volgen elkaar Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen Zwarte inkt, wit papier Onschuldig, zonder vlekken Verlangend om tot leven gebracht te worden Als contouren van iets dat nog ontstaan moet Ze hebben een begin en een eind Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…

Het Haagse hoofdkantoor van de partij Werd eerder al belaagd door extremisten Maatschappelijke onvrede blijft gisten En blijkbaar past een vuurwerkbom daarbij Maar denkt zo’n idioot nu eerlijk dat Geweld een substituut is voor debat…

Naam in bladeren gedragen door avondwind wortels zwijgen stil Onder de oude boom blijf ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben. En elke ochtend weer, nog voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt voel ik…

Hoe lang heb ik niet nagedacht terwijl woorden mij ontvloden vervlogen in ijle lucht in duist're nacht tussen wolken die geen weerstand boden. Ik zag schimmen die weken als vogels op hun verre vlucht die op dinosaurussen leken bloed doorlopen muilen van moordzucht. Rampen die mijn zinnen wisten steeds weer steden omgeploegt kinderen die…

drassig is de bodem, juist bij zonsopkomst soms ook tot drijfzand toe . al vroeg drijven donkere wolken door de kamer waar behang boeken weerspiegelen en als altijd de eerste zuchten niet kolken maar jagen op chaos, waar hijgen het uitzicht uitput . verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen waar bossen, bij het beklimmen…

Jouw witte jasje je droeg het alsof het in de mode was ik stond er niet bij stil toen je brak mijn seizoen open zonder iets te doen andere gebeurtenissen verschrompelden ze deden er niet meer toe je adem was als verdampt porselein jouw geur vond mijn achterwereld doordrong mijn hopeloze verleden die dag vormde een eigen leven splinterschelpen…

Je was mijn type Je bent mijn ex Ik ben nu ziek Wil nooit meer seks Ik ben berooid Ik ben besmet Heb het vergooid Met jou in bed Het voelde rijk Ik sta nu te kijk Je nam me vreselijk in de zeik Geruïneerd Heb geprobeerd Maar nu ben je hem gesmeerd Ik ben kapot Ik ben gesloopt Want op dit slot Had ik niet gehoopt Ik zit in het…

Het leek onmogelijk buiten regende het pijpenstelen, de kokosvezels onder mijn voeten veranderden langzaam in een glijbaan waar niemand vrijwillig een kaartje voor koopt ik schoof achteruit maaiend naar houvast, tot ik in pure wanhoop de regenpijp greep misschien is dat uiteindelijk het hele bestaan, doen alsof je stevig…

Zij liepen stil gearmd over de kade langs systematische lantaarnpalen van de lange laan onder de lage maan waarop de kletsnatte stoep licht weerkaatste op iedere plek waar ze gaan Zij kropen dicht naast elkaar terwijl hun paraplu de laatste druppels ving vallende uit de hooggebogen seringen die regen herbergde van de stortbui die op straat…