Alle inzendingen

Bij ons in de buurt is een prachtig natuurgebied een stukje ongeschonden wild getij speciaal voor jou en mij Waar futen vliegen, wild en vrij als streep van vergeten zicht klieven kieviten door water snijdend rimpels, diep en later Nu de dagen weer gaan lengen en mensen meer gaan leven blijft er plastic achter in het gras mars papiertjes…

En door de lichtbegraasde wei, in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw, komt flink en fris de fiere Mei en blaast de luchten lind en lauw. Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal zwaait hij zijn groene loverhoed en luidend’ hymnen van kristal weerkaatsen wijd zijn morgengroet. Met goud van vlammen, nooit geblust, doortintelt hij de Lentedag.…

Ik mors je over al mijn paden liefste Jij rood de rozen en jij blinkende het blauw Jij kano's in de blik van elke vrouw Jij beelden in parijzen van het water Jij lentebroden in de manden van de straten Jij kinderen die met een hoofdvol mussen Achter de zonnebal aandraven Jij mei jij wij Jij…

De aangifte weer net op tijd verzonden Eens kijken of ik veel moet bijbetalen Ze weten daar waar ze de mosterd halen Zal mijn box 3 ok worden bevonden Ik wacht geduldig af....juich niet te vroeg Je weet het niet met rupsje nooitgenoeg…

de ree hoort geen woorden alleen afstand die verdwijnt de grond spreekt een doffe slag die door haar poten trekt daarna de lucht druk tegen haar ribben trilling in haar keel iets beweegt sneller dan vluchten kan de wind draagt de hitte over open stukken over paden die zij kent maar niet zo haar neus vult zich ze stapt…

Nu de wind de golven van de zee streelt met de adem van alle geliefden ben ik in stille gedachten bij je om de natuur te koesteren met de emotionele woestheid van een heidense zielenknijper en ik droom deze keer niet in mijn slaap dat ik een onwetend kind ben, ik leef en ik ben volwassen in mijn keuzes ik ben tegen de fabricatie van…

Alweer een grote brand in de natuur Bij Oorschot, in ‘t Harde, Weert en Assen Defensie wordt gevraagd om op te passen De Commandant der Strijdkrachten zegt: ‘VUUR!’ Wij houden ons gewoon aan onze taak En wat men ook mag zeggen, telkens Raak!…

Viburnum opent tussen roze bolletjes valt het lentelicht Sneeuwbalstruik staat weer in lichte bloei, haar takken dragen de ronde trossen, open in roze en wit. Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen. Elke bol lijkt een belofte te dragen, een kalme plek, uitnodigend voor bijen die komen en oplossen in de warme lucht.…

Er wordt nog steeds gedoodstraft in Iran In Tweede Wereldoorlog, penalties Tijd in sommige landen (n)immer stil Immer stil door weer een keur aan to kill Nimmer stil, door een spervuur geschoten Vele Tweede Wereldoorlogshelden Rusten voor eeuwig, reeds decennia In de Tweede Oorlog omgekomen Verloren in één klap al hun dromen Overal vielen…

In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan twee meertjes van elkaar, die door verzakking van weiland met moerassige omranding geroepen werden tot krachtig bestaan. Luchtige pijnbomen en dennen staan aan de oevers, geven waterwelving een dansspel van springende schittering, waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan. Het vroege kikkerkoor wekt…

De ketting rammelde aan alle kanten nauwelijks zichtbaar als die was geen tekenfilmveil echter geen slijptol kwam er aan te pas om al dat opgelegde via omleidingen te beslechten oneigenlijke schuld af te schudden geduld en standvastigheid na sinds het prille begin te zijn bedrogen te streven naar niemand tekort te doen maar het keramieken…

En jij kuste mij daar, zo lief zo teder Zo warmhartig, als dat geen zoen ooit had gedurfd Je fluisterde met mijn lippen en gaf iets in overvloed Tot ik plots de Bewaarder trof, maar zei “..Het is goed” Zodat ik nu zo diep gesneden, met twee snaren langs mijn mond Naast jou bij mijn kade, stilletjes mag wenen…

Meisje toch, Een trillend hartje en angst. Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden: “Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.” Deze deur is dicht. Ik voelde het gewicht — de pijn in mijn borst, van nergens anders kunnen zijn. Groot en machtig was jij, en boos op mij. Bang en klein was ik, niet alleen van de schrik. Papa is boos,…

Buiten roept een uil, de dag is voorbij. Ik droom dat ik een boom ben, alleenstaand, weemoedig in een dicht beloverd bos. Mijn kruin huilt als de wind, mijn takken knakken, mijn bladeren rillen. Het bos rondom mij hoort mij niet, het is zo veraf, onbereikbaar. Maar ondergronds roeren zich de tongen van duizend schimmeldraden. Alle bomen…

“Het slachten van een koe is best een punt, Maar kruis nou eens een Holstein met een Blauwe, Dan steek ik graag de handen uit de mouwen, Want dat is wel mijn favoriete rund.” Ik vraag me af, maar kom er niet echt achter: Wie kiest de koe als favoriete slachter?…

er zijn van die momenten dan splijt een oud gevoel zich van mijn nieuwe lente als oude zuigende wortels schraal, zo gevoelloos koel een onbegrepen negatief verbeeld in grijs en zwartwit hoe de ziel werd verscheurd nimmer zal die herinnering alsnog in zorgende liefde worden ontwikkeld laat staan in een zomers bouquet worden gekleurd…

Eenzame wegen volgen me, als honden zonder naam. Ze kennen mijn stap, mijn twijfel, mijn traagheid. De zee ligt daar — onverschillig, als een god moe van gebeden. Vogels snijden door de lucht alsof vrijheid mij uitsluit. Ze bestaan waar ik niet kom, om mijn schaduw die niet vliegen kan. Ik draag mijn trots als een wond, open, zorgvuldig…

Ik zing de vogels uit de lucht, speel piano, gitaar en dirigeer orkesten en breng warmte als ik zucht. Ik laat de zon opkomen als ik wil, loop op vuur en op water en leg al het verkeer stil. Ik stelp het bloeden uit een wond, verander zoet in zuur en maak een vierkant rond. Ik schrijf romans en gedichten, teken en schilder in alle stijlen…

Wat is geworden van homo sapiens wij zijn immers de denkende mens die bij voorkeur altijd ethisch handelt als hij zijn levenspad bewandelt begon het ooit met ijdele hoogmoed gevolgd door gretige graai- en hebzucht die in er sociaal opzicht zo toe doet ademt niet Ieder gratis de lucht gekregen van de vrij waaiende wind die iedereen…

Als jij mijn spons was zou ik eeuwig baden in dit reusachtige bad vol sop zacht strijkend over rug en liefdes bladen tot einde der leven genieten wetende dat ik nooit meer stop Als jij hier verschijnt, stiekem in gedachten denk ik niet altijd aan je gezicht maar aan intieme delen want het kan me niets meer schelen ik zou al mijn verlangens…

In ’t web van dagen, strak gespannen, waar ieder draadje trilt en zingt, wordt ’t lot van één door allen opgevangen, als wind die door een korenveld heen slingert en bezingt. Want waar een mens in stilte bloeit, ontspringt een bron die verder reikt; geluk dat zacht een ander stuwt, totdat het hele veld ontwijkt de schaduw van het enkel…

De zon zegt zo veel, maar de maan verspreidt een licht -- dat naar je luistert.…

In dit vers daar zit een dader van een moord nog nooit gepleegd, het verdichte alibi is verdwenen want bewijs verklaart niet nader waartoe het slachtoffer zich leent De rechercheur komt onderzoeken zet de plaats delict af met een lint, Who dunnit? Dat is niet de vraag als hij maar nergens sporen vindt, van ongeoorloofd handelen In de…

Het lag er aan of hij er tegen kon hoe lang de stilte nu weer zou bestaan Hij wilde regen én de zon als bodembedekker geslagen in de orde der kameleons Zijn ironische tronie in oneindige gladheid standvastig zo gestreken dat zij hem onderschatte De bekende woorden die zouden vallen voordat zij de deuren wederom liet…

Een aan lager wal gespoelde boa constrictor knijpt de kat fijn uit de hoogste boom waar kokosnoten gieren en uit de weerklank vallen die door geen hond gebeten noch door bezwete mensenhanden werd bezeten een brainbox schoot te hulp kwam op de proppen voor de draad en bracht de schouw ten tonele aan het verzamelde publiek en de fanmailfans…

Uit de coulissen van het Hippodroom kwam deze danseres. Haar fonkelogen verraden hoe zij hoerde zonder schroom. Zij pronkt beaat, haar woord klinkt onvertogen. Zij droomt nog wat onwennig in haar weelde. Of ziet zij lonkend naar de tegenwand de laatste minnaar die haar warmte streelde, haar luister gaf en macht van hogerhand? De volle beker…

Oud hart, dat niet bemind en heeft dan als een bedelaar, die géeft om eigen armoê te vergeten; hoe hebt gij, strammer te elke dag, maar vromer aan uw glimme-lach, uw trage levens-straat gesleten! Elke ure, meerdre deuren toe, elke' avond pijnelijker moe, en elke nacht wat langre wake; wat ijlren honger in uw borst bij iedre…

Lente is’t begin, Na de zomer komt de herfst, Winter is’t einde…

arbeid adelt soms met zinvol werk leuk contact en dito contract…

Jij bent mijn kacheltje wat een warme woorden die ik in een koude nacht van mijn geliefde hoorde…