170391 resultaten.
over de brug
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 over de brug
daalt vrede neer
op groene struiken
aan stilgaand water
vrolijke bloemen
prijzen de Heer
ik ga
door het land
van later…
Achter de gesloten poort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
24 Brandnetels tussen kinderkopjes…woekerende jeuk aan
onze blote benen.
We strekken onze armen
door de roestige spijlen naar de weegbree
tegen het bultjeskrabben.
Rennen
langs de veldstenen muur. Op een losse steen
vouw ik mijn handen en geef je een zetje.
Trek me omhoog.
Samen klimmen we er overheen.
Avondzon ruikt aan rozemarijn en…
De dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
22 ‘k Schrijf een document met pen
De wijzigingen opgeslagen
Nog voor ik aan het einde ben
Geen weg erheen dat ertoe doet
Het schrijven, eeuwig schrappen
Geen mens weet hoe het moet
Momenten die soms blijven staan
Maar een leven, oh zo wonderschoon
Het was hij die zei: je gaat eraan…
Levensdraad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
33 Laat toch het weven
Clotho jongste schikgodin
Stop nu je gespin
Het kortste strootje
Voor het geknakte leven
Atropos knip door
Clotho weef niet meer
Die fragiele levensdraad
Sla acht op de wens
Atropos bedenk
Meten is vaak niet weten
Van een diep verdriet
De meetstok is zoek
Het weefwerk is neergelegd
Geen gesponnen draad
Wat…
het moet gezegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
27 mijn gemoed heeft bij tijd en wijle windeieren gelegd
als ik bij een herstart de lat te hoog leg,
iets dat voorkomt uit mijn manische naïviteit,
dan is de vreugd helaas van korte duur
en word ik door een blinde droom verleid
.
dan komt de aanloop naar een volgend licht,
door mij ongevraagd of wellicht uitgedaagd
op een pad waarop ik mij aan…
Muziek om mee naar huis te nemen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
13 Met een mond vol schuim
spuugt de zee
haar gramschap uit
op het mulle
witte strand
zuigt de
parelmoeren schelpen mee
in haar
woont
de muziek van
wind en golven
het ruisen
van de zee
waar naar je hebt
geluisterd
geleerd hebt te verstaan
De muziek die je mee
naar huis wilt nemen
ligt zomaar voor het oprapen…
Waar je bijna was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
34 Je kwam niet dichterbij
maar iets in mij verschoof
alsof een ruimte die jarenlang leegstond
zich herinnerde aan licht
mijn wachten bleek beweeglijk
Jouw woorden bleven ergens
tussen aankomen en verdwijnen
en ik legde mijn hoop ernaast
dit alles zonder jouw medeweten
alles in me was doordrenkt met jou
Er groeide een verte tussen ons…
Grijze akkers
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
23 alles lijkt verdord te liggen op
akkers die ons voeden, de teelt
lijk verloren onder een grijze
deken van opgedroogde klei
doch niets is minder waar, het
bloeien en groeien is slechts
met tussenpozen gesteld in de
hiërarchie van een “ Value Bet “
zo ook ligt de nacht naast mijn
trage stappen die me vergezeld
naar iets van wat ik nimmer…
Onderweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
17 Er was een man
die naast mij liep
toen het begon te regenen.
We schuilden
onder hetzelfde afdak
en keken naar het pad
dat langzaam donker werd.
Hij vertelde niets bijzonders.
Een dochter die ver weg woonde,
een hond die hij had gehad,
het dak dat hij moest repareren.
Toen klaarde het op.
Hij stak de weg over,
ik ging de andere…
Zijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
11 Roerloos in de stroom
volgt hij slechts zijn eigen koers
rustend in het zijn
Reiger volgt zijn eigen
koers en hoeft niet mee met alles
wat beweegt, hij staat waar hij wil staan en
laat de wereld om hem heen haar eigen gang maar gaan.
Hij kent geen haast om
ergens aan te komen, geen drang
om zich te voegen naar de stroom, hij blijft alleen…
Waarnemen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
19 Roerloos aan de rand
oog ziet een trillend visje
tijd staat even stil
De reiger filtert wat rondom
hem gebeurt en houdt alleen over wat
van belang is: de rimpeling van water, de wind
die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat.
Zijn geduldige blik blijft bij
het water en volgt hoe elke rimpeling
zich verspreidt, hoe de aanwezige…
Jongere oudere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 Je ziet jezelf weggedrukt
worden naar de marge
waar het verleden zich ophoopt
en over de rand wordt geduwd
Tastbare, ruikbare benzine
wordt verborgen stroom
en ook het nieuws stroomt
niet meer in vaste kanalen
De tijden veranderen
meer dan jijzelf, je doet niet meer
aan alles mee en gaat twijfelen
over oorzaken en gevolgen
Wie de dupe…
Met mijn hoofd tegen je hart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
14 Een zacht briesje
de verlokkende geur
van zomerbloemen
waait door
het raam
de zoele kamer binnen
waar verbinding
ontstaat
die zich laat lezen
in rode letters
gegrift
in een vel
wit papier
De aarde is warm
en de beddingen
zijn opgedroogd
er ontsteekt
een vuur
roet en as
waar eens veel sappig
groen te zien was
de…
Omkoping
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
59 De diamantensector is briljant
Ze hebben Trump een dure ring gegeven
Die heeft daarop zijn sancties opgeheven
Een ring met zulke krachten is frappant
Het lijkt me sterk dit nieuws, ik ga bij deze
Gewoon weer rustig door met Tolkien lezen…
Strijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.793 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…
SIMPLICITAS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
808 Ik denk bij de regen
slechts aan een paraplu,
want ik ben heel simpel,
simpeler dan U.
Zout is voor mij oorzaak
van een bruine huid,
want ik leg de dingen
erg simpel uit.
Ik vind socialisme
zonder meer verkeerd,
want ik ben nu eenmaal
ongecompliceerd.
Praat ik over liefde,
dan denk ik slechts aan vlees…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Ik sta met beide benen de grond.
Vóór mij is geen eind in zicht,
links en rechts gaan eindeloos
door en ook achter mij is
het einde niet in zicht,
als ik mijn blik omhoog richt,
zoek ik tevergeefs het verschiet,
vinden doe ik het niet.
Alleen de grond waarop ik sta
is begrensd en biedt houvast,
terwijl ik verder in duister tast.
Verheugd…
Schapen zouden zij zijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
24 Schapen zouden zij zijn
zacht als een zomerbriesje
meedeinen op de pijnen
van overgeleverd lijden
De ene ging door het hek
hij die alles al verdomde
tot het punt waarop hij zelf
tot varken was verworden
De ander krulde al kundiger
door en over donkere dammen
onnavolgbaar hoe hij dwaalde
wat leidde tot de wolvenbaard…
Stemming
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
80 In Zwolle is onenigheid ontstaan
Men is daar bijna klaar met restaureren
Maar hoe gaat men het orgel intoneren?
Nu komt het volgens kenners erop aan
Is middentoon hier werkelijk het beste?
Dat stemming zo de stemming kan verpesten…
15 augustus 2025
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
33 rond het middaguur
strijkt neer op een jonge wilg
in heldergroen en
oranjerood kleed gehuld
de exotische
rododendroncicade…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
32 ik beken en ik ontken
ik twijfel en ik weet het zeker
ik ga en blijf
ik ga vreemd en stel me voor
van alles ben ik geparkeerd
in het eenvoudigste van het
herkennen qua mens met zijn
gevolg van hetzelfde soort
trawanten die in mij wonen
niets is vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in…
Gouden Ketting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 Hij zit verscholen
achter groen
een paar centimeter
in de pot,
geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment…
monologue intérieur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
59 mijn ziel maakt antivries
waarom wil zij overleven
als een plant in poolgebied
ik schik bloemenkransen
op je graf terwijl ik wacht
op een ver bericht van jou
misschien ben je alleen
maar even verdwaald
zwerf je een beetje
zou het kunnen dat je
aan een ketting van veren
uit de hemel zakt
mijn hoofd met zachte
handen vastpakt…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
83 In het holst van de duistere nacht,
toen de zwakke halve maan
zich achter donkere wolken verschool,
tekende ik met een bibberend hart
voor vlinders en wolven.
In de vroege, druilerige ochtendregen
begon ik aan een korte brief
voor een vreemde in de verte.
Ik schreef hoe trots ik was
op mijn creaties,
en over mijn geloof in de liefde.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
43 De zomer heft haar gouden hand omhoog
en strijkt het licht
langs weide, sloot en dak.
Het koren ruist
als wind door zwaar geel
zachte golven breekt.
De middag sluimert
onder de blauwe boog.
Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,
en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.
O zomer…
valse richtingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
65 Al wat je gezien hebt, van het oudste beeld,
de onderkant van de boot, één groene waas,
tot verbazing die nooit meer genezen werd;
de verdwazing die volgde bij die geleerde
heren die ooit geraadpleegd zijn, en hun
onmacht om de simpele puzzel te leggen.
Nu is het makkelijk praten, klagen dat het
een schande is, waar men zelf ook in spiegels…
Haarpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 De knellende haarband
gooi ik af
als je stem volhardt
komt dit voort
uit haar schoot
kalmte wrikt zich
steeds dieper
door mijn longen
— met beide handen
schep je water—
al druppelend vertel je
over de zwarte waterlopers
onder onze bungelende voeten
zij schaatsen op het licht
door haar gebroken echo
klinkt een jong gedicht…
Klimaat/omslag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
34 We zijn verhuisd
al zal dat niet helpen
tegen de vluchtelingen
die als daklozen
ons zullen nareizen
Wat zal het verschil zijn
tussen ons en onze gasten
als we goedschiks of kwaadschiks
de kamers en het eten delen?
Nood verbroedert
maar dan moet iedereen wel
zijn privacy hebben, anders wil je
zoals in een grote familie
alleen maar…
Mijn liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
26 Mijn grote liefde,
Bewaar ik diep in m‘n hart,
Tot ik overlijd.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
40 Je verzint een nieuwe naam voor de tijd van de doden,
de lichaamsloze zielen die dwalen in het nachtwoud,
waar de stammen fluisteren wat de levenden verzwijgen.
Aan de verre horizon glanst de grote stad.
Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.
Daarboven vliegen…