169186 resultaten.
Gulle geliefdes
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
115 Ik kreeg een dure wijn van Marjolein
Van Judith een mooi kookboek over wokken
Marieke gaf mij zelfgebreide sokken
En Loes een frisse geur van
Calvin Klein
Wat ik van Krista kreeg was minder fris
Ik loop al weken rond met syfilis…
hij zag de man liggen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
33 hij zag de man liggen
meesterlijk omschreven
in benarde omstandigheden
en kon zich direct
met hem identificeren
het waren simpele woorden
waardoor de situatie
tot in detail getekend werd
in een paar zinnen
kwam alles heel hard binnen
het knabbelen van de zee
het verscheurde lichaam
de zon die langzaam klom
hoe traag de dag verloopt…
Vuurol
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
36 Bij het zien van dat dartele
losse ensemble
jonge figuren, frank en vrij babbelend
wandelend in bosrijke heuvelnatuur
kreeg ik een flashback
van twee jaar geleden
van de vuurol theater
voorstelling in vuursche
een duurloopster gaf mij,
toen ik haar passeerde
een kus, heel spontaan,
en zei mij toen 'Stuur ze!'
*
nu mijn…
Een mager zwart mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
22 Ik zag een mens
een mager mens
ik zag een zwart mens
hij kwam uit Afrika.
Ik zag een zwart
mager mens uit Afrika
uit hartje Afrika.
En niemand
wilde hem zien.
Mén vond dat
heel gewoon,
een mager zwart mens
uit hartje Afrika.
Men dacht
hij zijn zorg,
wij de onze.
Ik ben weer
naar Afrika geweest.
Maar nérgens
zag ik…
Zinnenwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
35 … wat zou ik graag zinnen schrijven
zoals mijn wisteria alba groeit
kronkelend fris en helder
onverwacht rijk aan trossen
die vrolijk wiegend licht laten schijnen als lentebries door mijn huid
met flinterdunne zonnestralen die mijn rosétje net dat tikje geeft dat het percentage alcohol net tekort komt
klinkend fruitig hangen de bloemtrossen…
Weer veel papavers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
26 En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,
maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.
Want alles is gegeven hier:
de zon en ook de wolken,
al ademt vreugde door een kier,
zo plots…
Sunyata
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
31 Nonchalant wiegen
de boomtoppen voeren me
gedachteloos mee…
Vrede zonder Morgen…
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
137 Daar draait onwerkelijkheid op luchtstromen
fluisterzacht met sterverlicht vertrouwen
ontdekt donkerte vele kleuren
van cyaan en violet tot hemelsblauw
Daar heerst vrede zonder morgen
veel vrolijker dan ons huidig stressvol bestaan
hier zou ik eigenlijk nooit weg willen gaan
ik zou mezelf verstoppen, achter de kerk
Om daar te wonen in…
lage voorzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
26 taal is eetbaar
als voldragen fruit
het doel is te zinloos
om leeg te zijn
daarom is de taal
eetbaar als aarde
verweven, doorploegd
niet letterlijk te nemen…
oud geluk,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
31 Mijn geluk telt al vele jaren
Het is al heel erg oud,
Maar net als bij goud
Waardevoller met de jaren.
Ik ben er heel zuinig op,
Bewaar het op ’n veilige plek
Waar alleen ik het kan vinden,
Die plek, dat is mijn hart.
Geluk voelt als fluweel zo zacht,
Voel je in heel je lijf,
Geluk geeft je reuzen kracht,
Geluk gaat nooit verloren…
Stille echo
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
47 Een stille echo
laat een wrede weerklank horen
van het jarenlang timide zwijgen
over een koude oorlog
met vele gewonden
en vrouwen met kinderen
die niet vechten konden
een zwijgende weerkaatsing
zonder enig herkenbaar geluid
van ziekelijke mensendromen
ongelijkheid nog in arbeidslonen
nu de wapenen des onheils kletteren
en nog meer…
Sjarazed (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
17 Mijn dagboek is te eerlijk
voor jouw ogen, wat heb je eraan
om je ongelukkig te lezen
als ik er niet meer ben
Je kunt je wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er een zwaard naast mij ligt
dat ik gek word van de…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
42 Als we straks de herfst uit onze aderen snijden,
de winter verdrijven uit het menselijk bloed.
Als er een onafgebroken lente gloort,
een felle, kille stroom
die weigert te vertragen.
Dan zal de aarde buigen door haar hoeven,
het gewicht dragen van wie niet meer gaat,
er geen schaduw meer is voor de jeugd,
omdat de oude bomen blijven staan…
KLEINTJE POËZIE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
32 zoals poëzie dikwijls
niets meer is dan een
roesje voor het verdragen
wat troostende woorden
die iets kunnen verzachten
maar echt mijn honger stillen
dat doet het nog altijd niet...…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
58 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.
Langs de stille duinen,
waar helmgras buigt in ademende wind
voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
64 Tussen stille duin
blijft het laatste licht hangen
wind zonder haast
In de Westhoek, waar duinen
zich in trage golven openen, voel ik hoe
het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen
wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt.
Tussen helmgras dat deinend
beweegt in een wind die luistert, ontstaat…
Ik begeef mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
56 Ik begeef mij in het onvoltooide heden
eeuwigdurend als je mij vraagt
hoe lang deze tijd nog duren mag
toch kunnen we niet om de golven heen
die hij met mij zal moeten breken
de vlagen die hij zijn gerechte rug toekeren wil
Als ik hem soms stiekem van achteren bekijk
struinend door zijn bezoedelde uiterwaarde
op hoop broedend voor de beduimelde…
Pinksteren
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.271 Gij hebt dit graf gebroken nu
En wij kunnen niet blijven staan
Nu Gij daaruit zijt opgestaan,
Maar toch, hoe was het vol van U.
Het hart dat gij geschapen hebt
Werd ledig van Uw hemelvaart,
En 't oog heeft blind omhoog gestaard
Omdat Gij het verlaten hebt.
Het is zo vreemd geworden nu,
Want wij, uw kindren, zijn verweesd
En wachten ledig…
Te dom voor de handel
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.155 Als ik zou hebben wat nodig was
om een ander graag van mij over te laten nemen
wat zo afgesloten werd,
ik zou weer terug willen kopen
en verkopen, met wie zo is met wat afgesloten is,
want het is voor de handel, niet om te eten.
Wie van mij afgenomen heeft,
en niet wil kopen en verkopen ,
kan hij iets daarvan (ik kan het niet vervangen)…
Verwacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
19 Onder bloeiende bomen
blijft het lege bankje warm
van wie verdween…
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
17 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!
DE MAN; 'T PLAATJE…
Vragen zonder grond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
53 22.40 uur- de tuin
zwijgt langzaam stil,
vogels slapen onder
doeken van verschil
alsof de nacht hen
zachtjes heeft vergeven,
en verdwijnen slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt…
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
85 Broeder in de zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek binnen de geëigende
veilig welgestelde kringen
-…
Waar sterren dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
61 Omarm de stille, zachte uren.
Waarbij dromen je kunnen sturen.
Naar een hemel waarin sterren stralen,
En jouw gedachten zacht verdwalen.…
Morgen Pinksteren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
48 Zoete verkwikking in de strijd,
koele omhelzing in de hitte,
vreugde en vrede te midden het gewoel.
Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
28 De kamers zijn groot, in de gang is het stil,
het huis voegt zich niet meer naar mijn wil.
Onze meiden zijn weg, hun eigen pad opgegaan,
terwijl ik hier alleen achter in de leegte blijf staan.
Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan,
ieder voorwerp ademt een treurige waan.
Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
40 De ochtend schuift voorzichtig langs het raam.
In de keuken staat de tijd te dampen
uit een kop die langzaam kouder wordt.
Mijn handen kennen inmiddels de traagheid
van oude bomen. Zesentachtig winters
zitten in mijn huid, niet als een last,
maar als jaarringen van doorstaan.
Soms loopt mijn broer weer even met me mee.
In het ritselen van…
‘t Hongerig mondje zoekt
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
554 Zij keek neder, met liefde
in ogen die minnelijk tonen
hoe nodig ze is, om te voeden
bloedende voor ‘t meisje
dat in haar armen ligt
Zij streelde teder, met liefde
in overvloedige overvloed
vol vredevol gemoed
dag geluk, dag nieuw leven
dit moment zal nooit vergeten
Zij bewonderde knuistjes
ontspande de vingertjes
met perfecte nageltjes…
Het deint
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
36 Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen
Ik wil er niet over blijven praten
maar er is…
Klein gewicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
61 Misschien begint
verdwijnen niet
bij het gaan
maar bij langzaam
kleiner leren staan
misschien daardoor
vroeg al verstaan
hoe veilig stilte voelt
tegenover werkelijk
bestaan
hoe zachtheid
langzaam veranderd
in beleid
tot bijna elke emotie
voorzichtig wordt
vermijd
het lichaam bewaart
ondertussen
ieder spoor
later keurige…