168952 resultaten.
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
69 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.
Onder je brede, lichte
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even…
Geen oorlog of geweld , gevaar voor jongere generatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Ze horen de bommenwerpers niet aankomen
noch de raketten, noch de drones
ze hebben dovenmansoren door hun oortjes
en alleen zicht op hun smartphoneschermpje
ze slingeren met hun elektrische fietsen
of opgevoerde vatbikes de stadse straten door
dan zien ze opeens vlammen en rook
maar maken eerst hun gesprek af…
Nitwitquatsch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
24 Gewoon een hele doodnormale vraag
ditmaal niet weer over weer of geen weer
in Roodeschool, Bourtange, Beetsterzwaag
Ter Apel, Loosdrecht, Vatze in de Kraag
de angst regeert, een zweer groeit in de maag
van korte lontjes met te lange tenen
Maar goed, waar hadden we het ook weer over
xenofobie, eeuwige wederkeer
dom volk zonder een greintje…
Liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
13 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
Benzineprijs
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
40 Voor Shell & Co een vette oorlogsbuit,
maar u krijgt bij de pomp een hartverzakking,
hun woekerwinst betekent uw verzwakking,
geen wonder dat het volk de noodklok luidt.
Het kabinet toont tweeërlei begrip:
‘Een zaak van in de knijp en in de knip.’…
Een droevig liedje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, overal
was alles, en niets te verliezen
want we waren…
Het tijdloze
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
6 Wat dacht je ?
dat liefde zou kunnen wegsmelten...
zoals hopeloze poedersneeuw
op een vroeg maartmoment ?
dat zij afhankelijk is
van fijne of grove handen
dat zij opgericht dient te worden
zoals een gevoelsdragend monument
of dat zij Antarctica-achtige trekken kan vertonen ?
je haar mee moet sjouwen
terwijl je door modderdagen waadt…
Waar een moeder begint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ze leert niet door te wijzen,
maar door te zijn,
een zachte schaduw in het ochtendlicht,
een hand die niet duwt maar opent.
In haar jaszak ritselt het alledaagse:
pleisters, broodkorsten,
een vergeten knikker die ooit een tranenvloed stopte.
Ze is de wifi die nooit uitvalt,
de hotspot van warmte,
waar een kind inlogt
zonder wachtwoord…
Nieuw Leven
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
61 Het voorjaar herinnert mij aan schoonheid
hoop die herleeft en verdriet dat vervliegt
als een serenade voor mijn ziel
dat eeuwig zal klinken
melodieus en toch subtiel
Hier lopen mijn voeten door ‘t hoge gras
met frisse dauw op mijn huid, geniet ik pas
als de lucht ruikt naar appelbloesems
en groene aarde, heel puur
de wereld vol wonderen…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
12 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
'T MEISJE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.254 Daar was 'n meisje,
daar was 'n water,
daar was wat zonne
en groenig riet.
Dat water zong
met zilvren klater,
dat meisje zong
'n vrijerslied.
Dat meisje had
zo rode wangen
en brede heupen
dat ze had!
D'r haar dat berste
uit de spangen
en glom of 't vol
van zonne zat.
D'r ogen keken
maar in het water
daar sloeg ze 'n…
Playback
gedicht
3.1 met 9 stemmen
4.795 Een mens is een waarneming.
Niet tastbaar, enkel
klank en beweging van daarnet.
Een stem, een voetstap, de wijze
waarop het haar naar achteren wordt geschud.
Herkend en voorbij.
Een brief. Gisteren gepost,
vandaag bezorgd.
Daartussen kan heel wat gebeurd zijn.
------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
Heden & Verleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
32 Wandelende gedachten,
Kwellende emoties.
Korte dagen,
En lange nachten.
Het verlies van momenten,
De reacties op gevaren.
Het doet wat bij me,
Het laat me ervaren.
Het gegeven contrast,
Van leuke dagen.
Naar een stilte,
Die ik alleen moest dragen.
Nodige hulp,
Die ik niet kon krijgen,
Waardoor ik,
Aan mezelf begon te twijfelen.…
Stadsnatuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
13 Achter een bankje
verscholen, onopgemerkt
praalt de witte bloem…
Zondeloos Land…
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
154 Hier mag men overdadig eten en drinken
tot diep in beschonkenheid met wijnglazen
lui liggend op zachte sofa’s ‘t leven beklinken
omdat in deze wereld liefde voortdurend zingt
Hier mag men met iedereen zoenen en vrijen
kreunend tussen vele lichaamsdelen rijden
om het leven te vieren op alle slechte manieren
met levenssappen die door goden…
Aan verse moeders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
23 Lieve nieuwe moeder
dat blij moederschap
in je groeien,
vloeien mag
en bloeien,
jou zal boeien!
Al is het stoeien met je rust!
Het zal je leven veranderen
en jij zal mee meanderen
Dat jij dat zelf invullen
mag,
anderen zich er niet
mee zullen bemoeien
wel helpen,
jij met jouw goeie riemen
roeien zal
wens ik je toe…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
25 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
34 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Kussen uit het riet
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
35 Je rode takken tikken
het klepperend wiel
mijn bedding spant
trekt aan je snavelkant
waar we tasten, jij en ik
in het zuiver gissen
kruisen we degens
in lakens van zwart wit
langs ons rieten dak
valt een doek
leeg uit de lucht
als het ruisen verstilt
rest ons dwalen
langs de oever
pikken we kussen
uit het riet…
Mortuair
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
35 De doden liefhebben is een koude kunst
Ze doen je geen pijn, branden je niet af
Het continu naijveren uit afgunst
Zoals bij welzijn gebruikelijk was
Is over en hun voltooide bestaan
Een wijn die geen lauwerkrans meer behoeft
Een honing door imker en bij beproefd
Die men in korven en kelders zal opslaan
Zo oorbaar als op vaas gezette rozen…
Aspie Sollicitatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
42 (1)
Meneer HR zag mijn c.v.
Hij zei: dit valt mij echt niet mee
Ik zie hier en daar een gat
En een heel vlak carrièrepad
Ik zei: het zal heus wel gaan
Draai aan de knop en ik ga aan
Een plek, een ietsje aan de kant
Dat is waar ik graag beland
Kouwe drukte, doe maar niet
Het geeft niet als men mij niet ziet
Reflectie is een goed idee…
Moeder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
79 Zijn moeder is bij de engelen
het aardse verdriet ontstegen
ze draagt niet langer het zware juk
van een wreed mislukt huwelijk
kinderen die telkens ondeugend zijn
rampspoed en onverdraagzaamheid
maar een helderblauwe jurk
en een luxe gouden collier
aan een lange zilveren ketting
een ieder die haar mist
weet dat ze nu gelukkig is
tussen…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
33 Laat hen maar schitteren
in het licht van anderen.
Titels dragen,
namen verzamelen
alsof herinnerd worden
bestaan verlengt.
Macht houdt van gezichten
tot ze ouder worden.
Vandaag opent men deuren voor hen,
later herkent niemand hen nog.
Roem is een bloem
die bloeit uit aandacht
en sterft aan stilte.
Zelfs de man
die alles overleeft…
Wereldmoederdag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
45 Vandaag is het wereldmoederdag,
niet voor Gaia, moeder aarde,
maar degene die ons baarde...
In de koelte van haar vaste onafscheidelijke huisvriend
de wonderboy, die nooit luisterde naar de naam Toshiba
omdat iedereen hem altijd
wel ergens zag staan
vertrouwde zij,
wanneer zij niet de benen
had genomen naar de binnenlanden
van Brunei…
Goot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
28 Dit is jouw realiteit
zolang ik stil blijf staan
in wat niet echt mag heten
als meest plausibele tijd
[maar verdwenen is mijn dagpijn]
Nabijheid vervliegt uit gedachten
jij zwijgt bij de stilstand in de goot
blindelings volg je
jouw teruggekeerde ongeduld is groot
[noch komen hier je verwachtingen tot stand]
Kennelijk aarzel jij
mijn…
Money money money...
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
48 Alleen maar miljonairs in de finale
om een briljant te zien van 18 jaar
die meer verdient dan wij hier bij elkaar
Lamine Yamal Nasraoui Ebaña
de wonderboy van sterrenteam España?
Vast een idee van Trump en
van die kale
Het enige dat in hun ogen telt
is dat het leren monster rolt als geld!
Dat deed me denken aan Dick Advocaat
Voor Redelijkheid…
Springstaartblues
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
Tot spoken, tot een horror
hoe het af kan lopen…
Wat je mij meegaf
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
182 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.
Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
28 Er is een liefde die verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…
Mijn Moedertje
gedicht
2.7 met 20 stemmen
11.366 juist als ik bedenk hoe onnoemelijk mooi je rug
verandert in twee wonderen,
komt mijn moeder binnenvallen om nog avondlijke
overschrijvingen te doen. we zoeken beiden de vrede
des harten op nogal verschillende manieren.
ze komt om haar dagelijkse portie zoon.
ze zegt dat ik mijn voeten moet verwijderen
van de zetel van haar keuze, en laat er…