Alle inzendingen

Zijn populariteit slinkt met de dag Zijn oorlogen, de hoge brandstofprijzen Gesjoemel met de Epstein-file-bewijzen Hij liegt, bedriegt, doet alles wat niet mag Steeds vaker wordt nu ook hardop beweerd: Die aanslag toenmaals was geënsceneerd…

Tussen grijze steen groeit stil en zonder woorden een klein koninkrijk…

Achter schaduw op de muur brandt het vuur voor morgen de toekomst vloeit daar helder open als een geschreven boek waardoor je rond kunt lopen Onze ogen zijn stekeblind ons denken beperkt als zomerwind we zien het nu, maar vinden niet alles wat ontastbaar in schaduw staat terwijl om ons heen immens veel energie bestaat Wie in de vierde…

Er zijn er die over mij zeggen... wat weet ik niet - ik was er niet Ook zijn er die iets gaan beweren... Niet ik want ik ben er niet bij Een stuk of wat zijn er die zeiden... Ik niet - was nog in nucleo Er zijn er geweest die beweerden... Niet ik want ik was er nog niet Wie heeft het lef te bezweren Ik ben nemo laat die er maar buiten…

We groeien door de tijd met onze reusachtige voeten maken de wereld klein met onze reizen dat maakt ons groot als goden de tijd zit in ons hart de ruimte op zak, in ons hoofd. Een kamer is een doos die ons bevat maar wij omvatten het huis wij varen uit in het donker ontsteken de nacht met onze dromen. -----------------------------------…

Er is geen tijd. Wat gistren was is wat vandaag me een liefde wijst. Herdenken: ongedronken glas dat morgen laaft en spijst. Wat is me droeve scheppings-daad en baren in 't gelaat der dood?: een kindje dat aan 't schaatren slaat daar 't wemelt in mijn schoot. Welke is de krankheid die me pijnt bij dreigend komen en vergaan?…

Kijk naar boven Oogjes toe Je protesteert Maar probeert Want je hoort De stralen naderen Telkens spannend Het afspoelen Van je hoofdje Flink zo Het is gedaan Nog onzeker Je de oogjes opent Ja, alles is nog daar Dan neem je Het bootje En duwt het Met al je kracht Onder water…

Droom van onzichtbaarheid ademt uit jouw liefdesbrief over een verliefde vreemdeling: Liefhebben zal in dit werelddeel anders zijn, woorden zijn bloemen in jouw regennachtlente karakters vormen nieuwe woorden een brief, die jij niet had verwacht liefhebben zou de wereld kunnen veranderen, dat denk je brieven spreken over jouw eigen…

er passeert een gebeurtenis vastgelegd in herinnering in de naam van zelfzijn van ondeelbaar en uniek in de kersentuin tussen de stambomen het verschil overwegend en overdenkend tussen voordien en daarna…

Lintje Ik stond vanochtend bij de voordeur klaar Omdat men mij wel vroeg zou komen halen Er waren hier en daar al wat signalen Mijn vrouw ging met haar vingers door mijn haar Zei met haar lieve stem: ‘Wat ben je netjes’ En in haar ogen zag ik binnenpretjes Maar dat is al ’n uur of acht geleden De wethouder is vast verkeerd gereden…

Bij vlagen waaide er een nieuwe wind Door neotsarisme van sovjetbewind Brezjnev, Chroesjtsjov, Gorbatsjov, Jeltsin Zelfs Poetin klonk ooit redelijker Maar het dagelijks leven verlicht niet Honger, armoede, vele soorten lijden Siberische onderdrukking verbrijzelt hoop Navalny streed voor betere tijden Hij bleef moedig terugvechten Ze konden…

Ik draag mijn lot tussen letters die schuiven als kiezels over een tafel vol kansen. Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk maar jij vindt altijd dat ene dat glanst als een schelp in het licht. Je zet quartz, mythe, fjord, woorden die ruiken naar verre kusten, terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil. Toch houd ik mijn plank vast…

wegen zwaarder hogerop, de ladder stopt niet bij een paar missende treden maar overziet wel de vele misstappen met hun goede orde gehuld in nevelen verder kijken werpt een nieuw licht zonder de mooie bergdalen te vergeten een beter uitzicht geeft richting aan alsmede het rotsvast vertrouwen.. in wat komen gaat.…

wij keer op keer elkaar uitdovend vuur elkaar verdampend water wij telkens weer elkaars zon elkaars zee ziedend weer onze zilveren golven…

Dorre kleuren kale grens- heuvels na de winter kleine vlekken, gatenijs en bevroren modder Oefenen om het land te verdedigen tegen barbaren altijd tegen barbaren die van binnen zijn wat wij van buiten lijken te zijn: primitief in takkenpakken machtige Enzilochmannen het klassieke lopende woud met grote warme handen en wapens bewezen…

We zaten onder het afdak terwijl het bleef druppen langs de rand van wat we hadden gezegd. Woorden lagen open tussen ons in— kapotgeslagen zinnen waar niemand nog doorheen kon lopen. Jij keek opzij. Ik naar de grond waar water zich verzamelde zonder te kiezen waarheen. Iemand verderop lachte alsof niets verschoven was. Wij zeiden…

In diepe duisternis een vonk van hoop die blijft branden stil in de nacht In diepe duisternis gloeit een vonkje van hoop, niet bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden. Onder mijn broze huid beweegt een trilling die zich langzaam opent zonder zich te verklaren…

Die avond vertrok een auto richting snelweg en de honden blaften niet het dashbordvak was leeg op een kaart van west-europa na een pak tissues een aangebroken rol pepermunt er woedde koude oorlog in mijn hoofd we reden zwaar weer tegemoet tegenliggers voerden groot licht in de verte wij naderden de interzone niemandsland het…

Grau, theurer Freund, ist alle Theorie Und grün des Lebens goldner Baum. Goethes’ Faust Zeg mij waarom, ô Vrienden, wilt ge uw brein Met allerhande dromerij bevrachten? Is de geschapene wereld u te klein, Dat ge immer ijlt naar ’t rijke der gedachten? Is al ‘t genot dat de aarde bieden kan Te zouteloos, te smaakloos u, mijn Vrienden? Waant…

Zij handelde impulsief, Gewoon in het wilde weg, Zonder na te denken. De gevolgen waren groot, En ook heel erg fijn, Zij daarvan erg genoot. Ze blijft daarom impulsief handelen, Dat is nu haar blazoen, Kan zo nieuwe wegen bewandelen.…

Na acht golven, steeds hoger gespannen ontstaat de negende golf met immense kracht de allerhoogste, uit jongere zusters geboren als laatste slagveld dat alles mag bekoren Het water buldert woedend boven de wind sopranen zingen een stevig zeemanslied vastberaden omdat geen mens wederliet nemend alles mee, al wat ons ooit gegeven Haar armen…

Ruud Gullit ziet het zitten met oranje Met Memphis en Van Dijk in het verschiet Zijn ze voor hem zeker een favoriet Ontkurk alvast uw beste fles champagne Ik vind het iets teveel een goednieuwsshow Hij slikt vast bovenmatig Vitaepro…

Een echte Moeder Je kan zeggen wat je vindt Een echte Moeder Is er altijd voor haar kind Ze zal altijd van je houden Je kan haar altijd vertrouwen Ze staat altijd achter jou Wat je ook doet in het leven en beslist Ze is er voor je bij zon, regen en mist Een echte Moeder…

Achter de dichter staat deze waargenomen wereld van blazende zwanen, openslaande deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende hengstenhalzen, het grote rode mierenbal de bever buiten het dal, de uiterste waarde stronken, gebroken modder, opvliegende eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die drijven…

ik ruim de dingen op in het huis waar alles en niets veranderd is de stilte waarin we elkaar niet horen in de onberekenbare nacht bomen rukken aan hun wortels alsof ze zich los van de aarde willen maken ik ruim de dingen op alles en niets verandert de dood blies ons dood…

Muurbloem is geen bloem zij is schaduw achter rozen op vergeeld behang in vaalbruin beige krijgt zij weinig water geen uitbundige regenbui klagen is uit den boze haar hart mag geen emotie tonen daarom zijn rode stampers ongepast gele pluizigheid als den doden Muurbloem mag niet praten zich nergens over uitlaten over grond kruipen niet…

Een eigentijdse parafrase op Epode 7 van Horatius * Moordenaars, waar ren je heen en waarom grijp je naar je zwaard dat weggeborgen lag? Is over land en zee dan nog te weinig bloed gevloeid? Straks wordt de wens der Meden nog vervuld wanneer de staat door eigen hand en toedoen aan haar einde komt Geen roofdier dat zich zo gedraagt…

Wat ondernemend Haren onderneemt: Men zet je bij de wijnloop aan tot zuipen, Zodat je op het eind naar huis moet kruipen. Maar ONDERNEMEND HAREN klinkt dan vreemd. “INNEMEND HAREN” is hier meer correct, En uiteraard zolang de voorraad strekt.…

soms geraakt mijn rede uit het zicht en is dan op een levendige verwarring gericht ik ben dan door een subject verlicht en wordt mijn ademen al schrijvend een gedicht als ik wakker word, na verloop van tijd ben ik toch dankbaar dat mijn ziel is verleid en draag in vrede dit gevoel mee naar de eeuwigheid; ik spreek over houden van, niet van…

Opeens is het kind er Wij staan niet eens verbaasd Het zindert in de rondrentuin Het vliegt aan door een waterslang Het danst in het eenzame bos Wij zetten het op de kaart Nestelen het in ons hart Het zingt van de zee Het slaapt met de wind Merel van mos Herinnering van wintersneeuw Als de vissen onder de waterspiegel Ze schieten weg…