167937 resultaten.
Liefdesland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
110 Met hoofd in wolken, ik
zet nooit meer voet op
grond, want sinds jij kwam
zweef ik over aarde rond.
Je lach was een bries
die mijn stilte doorbrak
je ogen, twee sterren
die mijn nacht bewaakten.
Ik dacht dat liefde te
vinden was op tv tot jouw
hand de mijne zocht en alle
onzekerheid verdween. Nu
dansen wij samen tussen…
Dip
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
18 Hoe lamlendigheid mijn leven overnam
Hoe blijheid plaats maakte voor apathie
De gehele dag op bed liggen zonder fut
Ik langzaamaan in een depressie raakte
Kon niet meer boos worden
Het kon mij niks meer schelen
Hoe ik opeens niet meer kon dichten
Geen woord kwam er nog uit, geen letter
Anderen hadden wat oplossingen bedacht
Onmogelijk…
Tutti frutti
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
22 Men neme 4 eetlepels
biodiverse geraffineerd
kakelverse ongepasteuriseerde
zachte volromige yoghurt
van de dames naaktgeboren
en vroeg in de wei
Vervolgens neme men
ter voorkoming van maagkramp
geen ovaal gekleurd
inclusief kippe-ei
een blank exemplaar
der poelehoenders
hoort er evenmin bij
ter bevrediging der lust
van…
Laat ons toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
11 Gewoon met mij omgaan
Samen eropuit en
over van alles praten
maar niet over mij
want als ik jou aan het woord laat
lijkt niets op zijn plek te blijven staan:
met gewaagd vragen
te verkennen die ik nog niet heb
beweeg je mijn gedachten
Je jaagt ze uit elkaar
en verward verlaat ik jou
Laat ons toch vrienden zijn…
voëls
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 dae dra stadig
oor leë nagte
duisternis verslind lig
Ek hoor stil gehuil
agter hande,
hulle bedek jou gesig
net soos dae begin verleng word
en mense praat van hoop
Ek sien jou sug in jou stilte
gevoelens meng
het nie reinigingsdoop nie
dis daardie dae
wat stadig dra
en ek wil jou hand vou
ook om te vra vir 'n môre
met deursigtige…
Kerspruim in bloei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Lentewind waait zacht
bloesems dwarrelen neer als
fluisterende sneeuw
Nog voordat de kou is verdwenen
en de aarde ontwaakt, breek jij open met bloesems
die lijken te zweven op het eerste licht. Wit als een verre gedachte,
een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt.
De vrije wind danst tussen je takken…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
52 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..
zij helpen ons te onthouden…
MIST
poëzie
4.0 met 1 stemmen
895 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.
Het maanlicht…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 224 stemmen
27.234 Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.
Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.
Geef mij maar de kat als hij kijkt voor
hij springt, om te…
El Niño
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
69 Super El Niño geeft hier nattigheid
Zeggen bezorgde meteorologen
Maar in Australië ga je verdrogen
Klimaat is blijkbaar wereldwijd verbreid
Ik trek me er maar niet te veel van aan
En zal het weer maar in de wind gaan slaan…
Drijvend onvermogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
35 drijvend onvermogen
hangt zwaar om mij heen
ik grijp naar een oorzaak
maar grijp slechts misschien
misschien is het antwoord
een dier zonder naam
dat schuw in de plooien
van mijn lichaam blijft staan
tien maanden loop ik
door een kamer die draait
waar gissen naar signalen
zich telkens verspreidt
de lucht boven alles
blijft koppig…
Oma
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
31 Oma
1 ding moet je weten
Ik kan en zal je niet vergeten
Hoop dat je nog heel lang mag leven
Al duurt het allemaal maar even
Wil dat je altijd bij me blijft
Oma
Ik kan je niet missen
Maar je weet nooit wat je in het leven hebt of krijgt
Oma
Ik zal altijd van je houden
1 ding moet je weten
Ik kan en zal je niet vergeten…
Voeten in het Zand
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
160 Ik loop langs de branding
met voeten in het zand
waaien mijn gedachten nergens heen
de zee fluistert zacht
De wind verward mijn haren
de zon kust mijn gezicht
ik denk aan jouw glimlach
doe alsof alles anders ligt
Ik schrijf jouw naam in zand
maar golven nemen 't mee
ver weg over zee
zoals jij mijn hart nam
Hier blijf ik even…
Inflatie
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
108 “Ik merk niks van verhoogde brandstofprijzen
Omdat ik altijd voor een tientje tank.”
Eertijds een flauwe grap of stille wenk,
Maar nu wil ik toch even op iets wijzen.
Want maak ik nu diezelfde grap van toen,
Moet ik dat wél met 100 euro doen.…
vonk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
44 het licht dat ik
in andermans ogen zie
werd ooit in mij geboren
een kleine vlam
bijna ongemerkt
in stilte ontstoken
ik gaf haar door
van hart tot hart
en ergens verder
groeit het groter
maar wees gerust
wie een licht ontsteekt
draagt altijd
de ochtend in zich…
Mei.nu
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
56 Over Mei
In zijn bio presenteert Mei ('89)
zich als woordkunstenaar in de disciplines epiek en lyriek
Hij doet zijn publiek versteld staan van moord en brand der actualiteit
en het gif in non-ontmoetingen
en haat en nijd in interpersoonlijke relaties
die die naam als zodanig
niet of nauwelijks verdienen
Hij geeft ze evenwel de kost…
Moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
24 Twee takken als armen,
Onder een dicht bladerdak
Van donkre krullen,
Mij beschermend
Tegen het verzengende licht
Van armageddons vuur.…
Bergtop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
39 Vertel me niet alles.
Laat de zwartste bladzijden
maar dicht.
Sommige dingen
moeten stikken in hun eigen inkt.
Ik vraag niet naar je hel.
De brand in je hoofd
hoef je me niet uit te leggen.
Dat schurende
na-na-na-na
van gedachten
die tegen de binnenkant van je schedel slaan
als vliegen tegen glas.
Je zit hier
alsof je al half verdwenen…
Het maagdenoffer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Je hebt ons teleurgesteld
jouw ouders, je broers, iedereen
die voor jou heeft gezorgd
Je was bevoorrecht, maar nu
krijg je een andere kamer
We zullen je helpen
Nee, je kunt hen niet meer zien
dat weet je heel goed
Je bent niet rein
voor het Heilige Huis
Je bent al vergeten
Je bent er nooit geweest
Niemand kent je
Jouw leven begint…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
136 Het was te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen
toen zij aan de liefde dacht.
Hoe zij op prille bloemenvoetjes
lento binnenschrijdt
zich trillend tussen witte bloesems vlijt.
Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer…
geen happy end
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
58 Op deze plek geen happy end,
geen blij ei te vinden.
Toch voel je de dans van de hanen,
dit klooien in plooien van ritmische goochelarij,
als thematisch gewelf gespannen hangend
aan de dunne lijntjes van talent.
Geen gevoel kan tegen zulke bergen op,
misschien dan,
als kennis dat handje schept.
Maar men zou ook gewoon door de dalen…
als je eenmaal weet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
36 als je eenmaal weet
hoe de trappen klinken
vanachter de gesloten deur
als je eenmaal weet
welke stappen overgeslagen worden
op de schreden naar beneden
als je eenmaal weet
dat diep in je afwezige zelf
wel een vredige ruimte bestaat
als je eenmaal weet
waar die sleutel zich bevindt
voordat de werkelijkheid binnendringt
als je eenmaal…
Schermstof
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
60 Hij zit daar, gebogen,
vingers langs glazen kusten
waar geen golven meer slaan.
Zijn ogen zijn lampjes in de nacht,
zijn gedachten scrollen voorbij
van drama naar Dopa-Mine.
Een junk zonder naald,
een gebruiker zonder roes,
maar zijn fix is een feed
die nooit opdroogt.
Hij daalt in een schacht van licht,
hakt kleine vonken uit zichzelf,…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
50 Liefde geeft warmte
Liefde geeft rust
Liefde geeft omarming
Het is een must
Het laat je leven
In tevredenheid
In alles om je heen
Je wordt liefde
Door totale acceptatie
Van jezelf
Door oprechte blijheid
Voor je medemens
Die je het allerbeste gunt
Het oneindige licht
In en door jezelf…
Bol vol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
30 De bol staat rond en vol
op tafel
een kleine wereld van helder
glas
hij vangt het licht van deze
ochtend
alsof hij altijd hier al was
buiten wacht het veld nog
even
juni ligt verderop in
de tijd
toch zweeft er iets door
open lucht
een wolk van pluis
komt aangewaaid
paardenbloem zonder steel
zonder veld, zonder geluid
alsof een…
SIDDERAAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 In de kantine van het zorgcentrum doet men een spelletje "dierenkennis",
elk mag om de beurt een beest noemen, een zoogdier, vogel of vis,
maar er ontstaat meteen al ferm kabaal
als meneer Geus zegt ORINOCO-SIDDERAAL,
want mevrouw Ham houdt vol dat dit een medicijn tegen constipatie is ...…
GOD IS GOED, DOCH GOED IS BETER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Of toch goed is goed genoeg
en
voor de christenen de evangelisten en gereformeerde 'gristenen'
God is goed genoeg
meer dan genoeg!…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.147 ZIJ zijn de zwervers met de doem geboren
Van eenzaamheid en eindloos-schrijnend leed:
Hun wereld heeft haar diepste schoon verloren
Sedert hun droefheid alles ledig weet.
Geen helle droom, geen vreugd kan hun behoren,
Liefde is hun nooit een zacht-verwarmend kleed:
Zij pogen slechts het stil verdriet te smoren
Dat rustloos aan hun zieke…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.334 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
Onderweg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Van ver ben ik op weg naar Rotterdam.
Best lange tijd geleden dat ik daar kwam.
Stad met bijna gerenoveerde toren.
Toen daar een lieve tante weggebracht.
En nu een verre oom eraan verloren.…