Alle inzendingen

De regen heeft mij lang geleden al verbonden met de wereld Mijn hoofd lijkt zich dan in de bliksem te bewegen Alsof de natuur, in grootsheidswaan, zichzelf door mij laat sturen en de rommelende buien de liefste vrienden zijn…

beschoot ik toen hij niet meer te zien was, de tweede had ik raak na drie keer. Vandaag staar ik naar mijn geweer.…

Naast Breda 's lange statige Burgstdreef vol koele bedaagde eiken liggen wijde velden waarin hoge pluimen en dichte struikenrijen klankrijke poelen omgeven daar zingt gemengd koor van kikkers en watervogels sterke paarden leven samen in hechte broederschap smullen naar hartenlust van taaie plantenwarboel de open wildernis tussen…

Mijn gedachten zweven her en der, In verleden en heden, in fantasie, Laatste heb ik aardig onder de knie, Er vreemde en mooie dingen zie. Ik beleef fijne dingen steeds weer, Geniet van dingen niet kende eer, Omarm al die mooie gedachten, Waar ’k nooit op hoef te wachten. Ik zing en fluit het hoogste lied, Soms in gedachten, soms hard op…

Het Tibetaanse paard verzette geen been De vulkaangeest verspreidde roet De krabben klauterden naar de rand van de mand De prairies vatten vlam De walnotenboom verloor zich in de kleuren van de aarde Aanvang van het ongezegde…

het dier beweegt langs de rand van het riet het water volgt maar noemt haar richting niet een adem raakt de oppervlakte even aan daar waar beweging lijkt stil te staan onder de huid trekt iets langzaam voort geen spoor van richting geen herinnerd woord het lichaam luistert naar wat niet verschijnt terwijl de stroom zichzelf…

Voorzichtig plassen, meisjes aan de ene kant De jongens doen het om het verst en nonchalant We zitten in de goot, wat doen mijn billen zeer! Jeroen duwt zich omhoog, hij houdt het echt niet meer schuin staat hij achterover, steunend op de pan- nen van het dak, maar krijgt daar moeie benen van Zijn moeder maakt zich zorgen, bidt en smeekt…

nog niets wetend van al die doden die nu nog ademen in de vlijende wind die hen voortdrijft tussen het onherbergzame van gaan en komen en plotseling hun vriend, statig majestueus rotsvast wolkendrager, braakte plots een zee van water dat alles wat voor iets staat wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen in een tijdelijke herinnering de…

Onder de bomen valt de stilte langzaam neer licht rust op de huid Onder de kruin ontstaat een zachte omslag, waar licht zich mengt met schaduw zonder grens, een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt, alsof de lucht er een andere helderheid draagt. In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar, niet als afwezigheid, maar als een…

Van Lauwerzee tot Dollard tou, Van Drente tot aan 't Wad, Doar gruit, doar bluit ain wonderlaand Rondom ain wondre stad. Ain Pronkjewail in golden raand Is Grönnen, Stad en Ommelaand; Ain Pronkjewail in golden raand Is Stad en Ommelaand! Doar broest de zee, doar hoelt de wind, Doar soest 't aan diek en wad, Moar rustig waarkt en wuilt…

Stad, langs uw blinkend water liep ik voort, ik zag uw markten in het morgenlicht, ik heb van u gedronken en gedicht en 't stromen in uw aderen gehoord. De toren met het trillend vergezicht, een schrale trambel, die de morgen stoort,- ik daal en wandel langs het water voort het ruime land in, dat rondom u ligt. En zijn die u bewonen nors…

De diesel- en benzineprijs gaan weer omlaag Naarmate er om olie wordt gestreden Jojoot die van omhoog weer naar beneden Stabiliseert het nog, dat is de vraag Jawel hoor, bijt nog even op uw tanden Na 50 jaar geen vaatje meer voorhanden…

Beste reisbureau, schrijft een man uit Nunspeet, het betreft de Madagaskar-trip die ik zopas deed : linguïstisch ondervond ik nogal wat hinder, ik ga dus beslist niet meer naar ginder zolang de hoofdstad daar Antananarive heet ...…

het ruwste randje is eraf van helse dagen en de daden die ooit snijden zouden door te luid geuite raden van immer klinkende stemmen zonder één vraag naar de wegen die nooit afgelegd zouden kunnen zijn en al wat schijnbaar nog is verzwegen hoe zeer dat een mens sterken moet als de lichtvoetigheid blijft behouden wat dan weer kan leiden…

Blauw, wit en rood langs een sloot, valse vlaggen hangen zielloos rond. De stikstofregel moet verzachten, als regen op verschraalde grond Het draagt de herinnering mee aan wat ooit vloeibaar was en teer, wacht slechts op één druppel vocht die haar wakker kust – tot leven weer. De wind die eens de vlag liet dansen, fluistert nu een lege…

Haar vingers strijken over de haarfijne barsten in het metselwerk van de oude muur Aan de overkant ziet ze de teergroene bladeren van de linde Breekbaar in hun schittering de hemel straalt in een onpeilbaar blauw Haar vingers blijven halverwege een barst in de oude muur steken Juni loopt op haar einde…

En nou is Dolly Parton heengegaan: Helblond, voluptueus en dus bekoorlijk. Dat klinkt in deze tijd zéér onbehoorlijk, Maar ja, ik heb haar op mijn netvlies staan. Met Kenny Rogers zong zij echt subliem Uit volle borst(en) “Islands in the stream”.…

hoe het huis eruitzag waar ik als jongen woonde de deur met tientallen lagen verf groen-blauw, witachtig de tafel bij het raam waar ik zat mijn ouders keken verbaasd als ik vertelde wat ik mij herinnerde zij wisten het niet meer ik wel een middag ligt ergens in mij te wachten tot ik er per ongeluk tegenaan loop zomaar en 's nachts…

Je kan beter slecht zijn dan slecht geacht, Als het niet-zijn wordt verweten te zijn, En over plezier net zo wordt gedacht, Niet door ons gevoel, maar door wat zij zien. Hoe zouden valse blikken van allen Mijn eerlijke, speelse bloed begroeten? Of om mijn zwaktes mij ook afvallen, Door afwijzing mij iets leren moeten? Nee, ik ben wat ik…

Mijn herinneringen drijven ver weg Op de eeuwig deinende golven Van de oceaan van mijn gedachten, Zonder einde in het verschiet. Het zijn vooral beelden zonder tekst, Zonder geur, met veel gevoel, Dat in mijn hart weerklank vindt, Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind. Het verlangen is een puur gevoel, Intens alsof ik herbeleef Wat van…

Ik zit in een van de kleurige theekoppen -- en draai lachend rond.…

De konijnen familie had trek maar ook bij de kat liep het water uit zijn bek bij de aanblik van het lekkere boutje vet gemest in haar kooi en wilde niet als laatste bijten op een houtje de papegaai op stok krijste breek dan in breek dan in bij dat lekkere ding wat weerhoud je ?…

Frisia droeg de zee diep in haar bloed waar wind nog sprak in zout en oude stenen waar storm zich mengde met het oerbegin zij kende de kracht die uit de bodem groeide een stil instinct ouder dan het land wanneer de zwarte schepen nader schoven de Vikingen kwamen donker op het water met ijzer vuur en honger op hun kiel frisia week…

Klopper kleurt zich met 't hout van de deur. Wie de stad met list bouwt, de burcht met onrecht, die zal vallen. Wie raaskalt zal verdwalen, hartenscheurders worden zure regen. Wie vervoering dooft, van tombe naar tombe tolt hij. Die 't water teert, zoet DDT kust vroeger dan hij de engelenveer. Nog niet eerder snelwandelden veenlijken.…

Gij bad op ene berg alleen, en... Jezu, ik en vind er geen waar 'k hoog genoeg kan klimmen om U alleen te vinden: de wereld wil mij achterna, alwaar ik ga of sta of ooit mijn ogen sla; en arm als ik en is er geen; geen een, die nood hebbe en niet klagen kan;…

Nieuwsuur, donderdag 27 augustus 2026 Een patient een man een jonge man (23) een kamer een donkere kamer een moeder een mantelmoeder een weg! een doodlopende weg? of toch nog een medicijn om toch nog te kunnen blijven grootste twijfel aan toegestemde euthanasie want het leven trekt of trekt het leven aan het kortste end? het interview…

de hond graaft een diepe kuil in de tuin met beide voorpoten werkt ze nagels tikken tegen stenen aarde spat achter haar vandaan alsof de grond iets vertelt wat zij niet kan verstaan steeds dieper volgt haar gevoel naar beneden haar neus vlak boven de aarde haar staart beweegt mee de grond wordt koeler het licht valt minder ver het…

Verledens hebben gebouwen, door jaren, eeuwen, heen gevormd, hersteld, aangepast en herkenbaar gehouden. Wat in gebleven steen nog is, manifesteert de geschiedenis. kan worden aangeraakt en ook digitaal op foto gezet. Gebouwd om in te wonen, werken en om geloof vol eerbied te belijden. Het heden valt te onderscheiden, maar hoe echt anders…

ik zoek klik na klik naar een brief die kwijt is niet voorgoed niet ergens in de wereld maar hier op mijn eigen scherm alsof ik met iedere knop de vergissing ongedaan kan maken de techniek weet precies waar alles is alleen ik niet een berichtenapp kent geen vergeetachtigheid een zoekfunctie geen twijfel een verzendknop geen aarzeling…

Je vader tilt je op Steeds hoger gooit hij jou Uit zijn handen Ik hoor je schreeuw Alleen door lucht omringd Hij laat je Als een bevroren engel In bewogen licht In het ijle hangen Snelle sluitertijd handig Bij vliegende vogels In ijzige helderheid…