168548 resultaten.
Uitgooien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 Ik wierp een lijntje
Naar die anderen
van onze klas
Die hadden echter zin
in wat wijzer dan
ik was
Met de leeftijdsgenoten
viel het meermaals tegen
Daar we geen wijzer op
de plaat kregen
Tot ik dan dacht
Heb nu voldoende
wijsheid in pacht
Mij opnieuw als aas
aanbood
Het succes was echter
niet zo groot
Ervaring in levensvreugde…
Tijdgenot
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
136 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.
De breekbare stilte legt
zich neer als een lichte sluier over
wat nog trilt - een uitnodiging om dieper…
Avondschrift
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt eenzaam een zin
soms loos te wachten:
Dan ben je bij me onder woorden
slechts schaars gekleed in woordenbroek
maagdelijk in vers en zielsverlangen.
Hoe zou het zijn wanneer
we in elkaars onderbewustzijn
konden dromen
met elkaar
en voor elkaar
in een eindeloos hemels vrijen.…
Rossig rendez-vous
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 Ik weet het Laurens M, dat jij
het bent
die mij zag sprinten in mijn rood gewaad
knalroze zeg je? ook goed, inderdaad
ik zag je, maar 'k was eigenlijk te laat
verschrikkelijk, als iets is
dat ik haat
dan is het wel de klok die mij verraadt
ik sprong last minute in de trein naar Gstaad
al zwaaiend kuste ik jouw lief gelaat
en hoop dat…
Ontdooiing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 De aarde herinnert zich
wat ze was
voor wij namen
wat we nodig hadden.
Een worm draait zich om
in het donker.
Niemand ziet het.
Het telt toch.
De kers bloeit drie dagen.
Daarna fruit
of niets —
ook dat is een antwoord.
Ik sta in de tuin
zonder conclusie.
De grond is zacht.
Dat is genoeg.…
vooruitblik
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
18 bij een armer wordend licht
is de stoel weer onbezet
blijft de tafel gedekt
voor een warm welkom
bij duisternis en dageraad
de dagen maken geen verschil
de oevers, de rietlanden
het broekbos
alles blijft zacht bestaan
op de plek waar wij waren
op dagen die komen gaan…
Vier jaar geleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Vier jaar geleden
Was het op 17 april
Eerste Paasdag
Ik liet familie weten
Dat je snel zou gaan
Wie die dag kon komen
Spoedde zich naar het ziekenhuis
Voor een laatste afscheid
Pasen zal altijd verbonden zijn
Met jouw heengaan
Maar ook met het diepe zielsgevoelde besef
Dat we elkaar zullen weerzien
Ik mis je, lieve mama…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid…
Uit oer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
Oh, laat me met rust, jij drang!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Stop mij te onderzoeken
terwijl rottende geuren
uit een Haast’s arend kadaver
dat bloot is komen te liggen
op de zuidelijke insula
mijn bulbus prikkelt.
Klem ik me op je rug,
lift mee, beklim ik de 380 KV
met bungelende verrekijker,
tuur naar het wassen
van zoete aardappelen
op het andere eiland,
terwijl de honderdste aap
al bezig is…
Alertheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 Het verschil tussen religie en een sekte
zit vooral in de omvang van die gekte
ook voor elke terreurgroep geldt
dat ’t aantal aanhangers is geteld
een maf idee begint op kleine schaal
dan gaat de massa ermee aan de haal
zo ontwikkelt een individuutje
zich tenslotte tot een instituutje
dat handelt in kleinzielige taal
wees daarom alert…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
51 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
VITALE SLAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Hendrika, een vereenzaamde en truttige huisjesslak,
kwam bij de mannetjes helemaal niet aan de bak,
maar nu bruist ze plots van vitaliteit,
ze zingt, ze lacht, ze danst en ze vrijt,
want ze liet zonnepanelen installeren op haar dak ...…
Hout
gedicht
2.8 met 17 stemmen
7.909 alle kruinen met mijn oren
alle takken met mijn ogen
alle bomen met mijn voorhoofd
alle stammen met mijn namen
alle bladeren met mijn adem
alle wortels met mijn haren
alle bijlen in mijn handen
alle scherp geslepen messen
alle schoon-gezaagde planken
alle zware houten kisten
------------------------------------------------
uit: '…
De vlieg
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.859 Het brommen van een vlieg is in de kamer.
Ik kan niet werken door dat domme brommen.
'k Sla met mijn waaier, links en rechts, vergeefs.
De Keizer houdt niet van mijn hekeldichten.
Hij heeft soldaten om mij uitgezonden.
De Hemelzoon stoort mijn gezoem de rust.
Ik ben naar deze schuilhoek uitgeweken…
Koopkrachtdreun
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
56 Het CPB verwacht geen koopkrachtplus
Door oorlog is die danig aan't verdampen
Hoe worden wij gespaard voor deze rampen
Herstel wordt volgens hen een lange klus
So mach ich mir den ganzen Tag Gedanken
Und Morgen....weiterhin in Deutschland tanken…
AI en mijn EI
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 Ik werk samen met AI
ja, ja met AI
AI is mijn collega
nooit fysiek op de zaak
nooit ziek, zwak of misselijk
nooit op vakantie of een dag vrij
AI werkt prettig mee
werkt niet tegen
nog niet
zo ja, dan ga ik slaan
met het accent op ontslaan
d'r uit, over en uit
heb altijd nog mijn eigen ik
mijn eigen intelligentie
waar AI niet tegen…
Invictus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
66 Uit de nacht die mij omhult,
zwart als een bodemloze afgrond,
dank ik de goden, zo zij bestaan,
voor mijn ziel, die standhoudt.
In de meedogenloze greep van het lot
ben ik niet geweken, niet gebroken.
Onder mokerslagen van blind toeval
bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet.
Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw…
Waai ik door jou heen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
44 In de snijdende winternacht
als je wangen schrijnen
en je de weg naar huis zoekt
waai ik door je heen
reik ik je paars voor dageraad.
Tijdens de onwillige maartse buien
gepaard met hagel en striemende wind
waai ik door je heen
laat ik je groen stromen
voor aarzelende lenteknoppen.
Als de zomerstorm vat krijgt
op je angst voor onweer…
Tevredenheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
46 Een mooie dag,
een blije lach
al doet mijn schouder pijn.
Het is wat 't is
en zeer gewis
zal 't ooit wel beter zijn.
Er is zo vaak
pijn en gekraak
maar ook veel moois te zien
Dus laat ons maar
ondanks gevaar
toch dankbaar zijn misschien.…
Gemiste kans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
37 De liefste vogels vliegen zomaar weg,
verdwijnend in de stilte, met een lach.
Zij laten woorden achter, nooit gezegd,
maar die wel altijd werden meegebracht.
Nu pas glippen ze over de lippen,
vullen het hart met wrange pijn.
Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.
Goud verdampt in lege handen,
bij…
ravijnpijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
47 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend volgeblazen
met helse heksenketelstoom
zonder schroom…
Kompas kalibratie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
40 Het recht is blind
en voor elk gelijk
de een is arm
de ander rijk
de een slaapt warm
de ander in wind
die hem zo verkilt
want dat is wat hij wil
wie vaardig is in recht
slaapt niet langer slecht
De dader die in liefde geeft
waarvan hij zelf nodig heeft
zijn nat zijn droog zijn hele leven
hij heeft nochtans zoveel te geven…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
95 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
Ik hoopte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
Gevulde tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
40 Iedere dag
vult een deeltje
van een jaar.
Een jaar
dat een deeltje
is van je leven.
Je leven
dat je vele dagen
al lief is.
Vul dagen
die je nog krijgt
met liefde die je hebt.
Vul de wereld
in de jaren
vol vrede.…
SNELLE HUISVESTING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
28 Vele mensen vluchten weg
uit hun land vol dreiging
verblijven beschermd
in het gastvrije Nederland
dat ondanks zijn klein-zijn
en reuze grote bevolking
een geliefde fee heeft
met de naam Verdraagzaamheid
de wondervrouw spreidt haar armen
medelijdend en liefdevol
over wie hier heil zoeken
maar wordt tegelijk
beloerd door een struise demon…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
50 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
dampkring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
45 de ochtend begint naar verwachting
met de wijzers van de klok
verspreid over aanwezigheid
in het hier en daar
er volgt een atmosfeer
die lijkt op ontleden tot woord
tot kruipend zenegroen
met lichtvoetige luchten, als een
sluier die scherpe hoeken
liefdevol bedekt
nu rest een wandeling
te hervatten als hemellichaam…