Alle inzendingen

Wat voelen Groningers zich snel miskend Oké, de gaswinning gaf wel wat schade Maar waarom nu weer zo’n jeremiade Ze zijn respectloos naar het parlement Er telt maar één belang: het nationale Dus bouwen we hem daar, die kerncentrale…

hoe jij op een eilandje leek ineens uit het water leek op te rijzen losgezongen van waar je was dat ik niet heb opgeschreven hoe je doodging stap voor stap op die gitzwarte dag dat ik in die laatste nacht naast je zat hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd ik luisterde naar elke ademteug het bewijs dat ik nog steeds jou mijn…

Alles komt aanwaaien, als zaad op onbekende grond, als woorden die geen oorsprong meer dan enkel de beweging vonden. De wind kent geen geweten. Hij draagt slechts aan wat zich laat dragen. De ernst ontstaat waar ik mijn hand nog openhoud. Want elke gave vraagt haar wederkeer, en iedere keuze schrijft zich zwijgend in tot…

Wij kwamen uit de savanne, gedreven door een hongerige wet. De klauw die territorium pakt, de tand die de ander uiteenrijt om de zon nog één dag te zien stijgen. Een kosmische loterij sloeg de dinosauriërs neer, gaf ons per ongeluk de ruimte, een eenzaam, beestachtig begin. In de hitte van de eerste vuren groeide de schedel, ontwaakte de…

door de heesters van alle tijden die we zijn gepasseerd zie ik in jou het zachte violette dat als een regenboog mij de brug biedt om de oversteek te wagen naar dromen die wandelen als passanten de nacht binnen, ze plukken het fijnste van mijn slaap, wat achterblijft zijn de drogredenen van dit bestaan doch, met jouw brug zalf ik de…

Jou eren wil ik H₂0 Je zit bij iedereen vanbinnen Ik wil een lofdicht nu beginnen Je prijzen om je status quo Je bent onmisbaar sowieso We kunnen door rivieren waden Of zwemmen, duiken, pootje baden Ja dwepers zijn er legio Je komst op aarde die ging zo Planetoïden en kometen Gevuld met ijs zoals we weten Die brachten jou; wat een cadeau…

De wereld slaapt nog, gehuld in blauw in schemerjurk van ochtenddauw een zilveren glans ligt op het gras alsof de wereld gisteren van glas was Jij staat daar stil, een breekbaar beeld waar de vroege zon zachtjes mee speelt de schaduw wijkt, de dag ontwaakt terwijl het licht jouw contouren raakt jij bent de vrouw van wie ik houd die jurk…

Nu de drempel achter ons ligt en de blikken van de mensen vervagen kijken we recht in het heldere zonlicht klaar om de hele wereld te dragen Je vingers verstrengeld in de mijne langs de grachten het terras en de muren geen twijfel meer die kan verschijnen dit gaat veel langer dan een nacht duren Ik voel je baardhaar tegen mijn wang een…

...een korte terugflits bij wijze van eerbetoon aan de haaien van de groene kaap aan de inzet en passie die wij ten ene male moesten missen bij de koemannen van oranje... * Geen moment lieten zij hun hersenpannen hun behendige voeten en benen verzaken! Rond middernacht werd ik echter door moeheid overmand had alles 'all…

het licht valt binnen echter gescheiden door doek aan linker en rechter zijde . het snijdt de ruimte in twee haast twee belegen schaduwen oplopend naar zwart de piano vangt een lichte glans alleen, als die vrij van stof is hij is elektrostatisch. een bestaan op zich en ademt tegen de muur, ook bij klanken als zij het auditorium vullen .…

Na zijn overlijden zoeken we over de leegte heen elkaars warmte Rituelen zijn te koud voor onze ziel We blijven dichterbij in de onderstroom waar we zij aan zij verder groeien Hij is waar hij was midden in de kring naast de open plek die we beschutten met de bloemen die we hier laten bloeien…

Witje op de bloem de middag kent geen haast één vleugel trilt Onder de brede middag- lucht, waar elke indruk zich langzaam ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst. In de koelte die zich onder het bladerdak verzamelt, raakt haar vlucht even de schaduw van mijn adem,…

Een dag met eigen schaduwen. In de lucht de zachte aandrang van een gehandicapte geest. Langs Wijk bij Duurstede varen zomerschepen. Langs het raam trekt de tijd. Waar komt de grijze kat vandaan, angstig trillend op een hoog, smal balkon van een huis in de Sarphatistraat? ---------------------------------------------------------------…

Toen KNAAP mij de laatste maal knipte, Was hij aangedaan onder zijn werk. 'Wat wordt u al grijs!' sprak hij somber, 'Ik vrees, u studeert te sterk.' En JONGMANS, toen hij mij gistren De maat voor een pantalon nam, Keek van mijn magerheid zó op, Dat ik dacht, dat hem iets overkwam. Vater MULLER ontzei me zijn tafel. Ze verliep anders…

Een ster vanuit het derde zonnestelsel lanceerde een komeet. Die per abuis in een baan naar de aarde werd vergruisd. In eerste instantie werd er gezocht naar heil voor de substantie. Het verwoeste op het gemak een gedeelte van het aardoppervlak. Al het leven was vergaan en opnieuw brak er een ijstijd aan.…

Wijd is het landschap Rondom ons heen. Eng is het leven, Waarin jij nu leeft. Morgen veel dichterbij Dan gisteren, dat Steeds verder weg geraakt. Het verleden is onuitwisbaar, De toekomst ongewis, Pas bekend als die verleden is. Het heden is Slechts een kort moment, Lijkt daarom irrelevant, Maar zonder heden Geen toekomst noch verleden…

Het momentum dat je aan zag komen waarop je wachten kon wat te verwachten viel De beslissing die je nam als een strafschop in de gekozen hoek met het doel voor ogen Er valt geen spot te drijven met grammaticale regels (en logica) zolang wij elkaar willen begrijpen kunnen en verschillen kennen De norma-líter gevulde kannen en in alle…

Je draait je om en ik volg jouw krullen ze deinsen op en neer boven jouw gewicht ze vallen gracieus weer op hun plaats zodra je in de bank verdwijnt Alles aan jou is licht De plantjes op jouw vensterbank tonen onopvallend iets van jou je voorkeur bloeit in vele kleuren de blaadjes zijn een beetje donker Hoe zal ik het vragen? Je draait…

Stel dat de vergulde bloemkroon in de top van twee aardgebonden doch nog niet versierde ten hemel reikende Corinthische zuilen door een onzichtbare hendiadys de hand van de deus ex machina tot leven zou komen zou de gulden snede van zwijgende kroonbladen ons sprakeloos houden in iedere taal?…

nu mijn stem de ochtend verdroten begroet lijkt de nacht zich diep en genoegzaam genesteld te hebben in al wat ik draag in tegendeel van wat me behept zing jij je lach uit over mij, iets van zonneschijn door mijn gedrogeerde dauw, maakt plaats voor alles wat je bent en schoont mijn hart van het deelbare dat alle smart voor deze opklimmende…

Naast de vangrail in het gras zie ik bomen voorbijrazen. Twee lichten branden. Deuren slaan open. Ik hoor een taal die ik niet ken. Er is geen tijd voor reflectie, geen tijd voor hoe ik hier terecht kwam. De druk is hoog. De bomen hebben haast. Hun schaduwen rennen vooruit — verder dan mijn oog reiken kan. Een stoet van mieren…

Een lied van lang geleden over somberheid en kwalen deed ons in een eigen hel reeds dwalen in de wanen zoete flarden van de ochtend breken door het dichte zwart zij fluisteren een ander ritme naar het bange liefdeshart bittere kou verliest haar grip zware mist trekt langzaam op het oude lied verstomt voorgoed stille passie brengt ons…

Voor zover ik weet bevind ik me op een planeet Waar wezens samen worden gekweekt en van elkaar los geweekt Een broeikast waar alles bloeit en verder groeit Ze beleven wat zij noemen een “leven” De natuur versneld de ontbinding is mijn ondervinding Fysiek en geestelijk worden ze onderdrukt en durven dan nog te spreken over geluk De economische…

Dat iemand een vrouw wil schilderen van een plaatje en dat er Elon Musk uitkomt Dat ik mijn overbuurvrouw wil schilderen die aan het schilderen is en er een boedha uitkomt Dat ik dan mijn schilderlerares nateken die eruit komt als een vertwijfelde vrouw maar met mededogen Dat ik droom blij te zijn met een verblijf, maar dat er…

dat je tussen de bomen naar haar zwaait gebaart dat je bijna thuis bent dat je op een bankje naar haar wuift een klopje met je hand op de lege plek dat zij in broze ogenblikken niet weet waar zij is…

In het grote Alpenrijk klimmen _ steeds hoger door wouden en bloemenweiden de sneeuwtop wenkt uitdagend snel hierheen komen ondanks alle moeite maar daaronder vraagt een bergpan hier lange tijd te blijven aan de rots- en grashellingen klinkt een eeuwige stem waarin luid gedaver en fluistering samenspelen weergaloos _ voor niets…

Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom in pasteltinten een erosie van de trotse geest die zoekt naar wat er is geweest het denken streeft niet langer luid en wist de oude twijfels uit en in die bleke, zachte nacht kiemt heel sereen een nieuwe kracht niet langer trots, maar vrij en puur…

bij de laatste groepsmeeting was ik aanwezig in delen ik luisterde naar Bob zijn verhaal over slechte keuzes die zich blijven herhalen de vuisten gespannen het lichaam dat meedeed met elk woord toen Sofie begon was mijn aandacht al weg ik oefende mijn beurt hoe weinig het betekende naast wat ik al vooruit schreef zeg iets Nathan…

Je bent hier niet gebracht om als toeschouwer in de schaduw te staan, om de adem van een ander te herhalen of te zwijgen als de muren praten. Er is een breuklijn in de tijd die precies door jouw geboorte loopt. Het is geen keuze, maar een opdracht om het weefsel van deze wereld te herschrijven waar het wringt. Breek de wetten van de stilte…

Hier op aarde is de oude vrouw moe haar verlangen kiest voor de droom brieven blijven ongelezen liggen er is geen vertrouwde plek meer slechts herinneringen in een hut waarom speel je die melodie de stad is een wildernis niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud…