inloggen

Alle inzendingen

168623 resultaten.

Sorteren op:

Hart voor Aarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Nog groene sprinkhaan op open paardenbloem zacht de wind houdt zich stil Ochtend komt aan in stilte die nog ademt, licht dat zich uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen. Een sprinkhaan rust op een open bloem, klein aanwezig in het gewichtloze nu, zonder drang om…
CB22 april 2026Lees meer >

Tulpenvelden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 24
duizenden kopjes kussen nederig de lentelucht terwijl kleuren kreunen als mondriaans laatste zucht die als oeroude grap over de west-friese landerijen klucht tonend hollands beeld momenteel en in historischheid onder streng beleid van boer en boerin zodat men hiermee brood verdiende in zekere zin want het betekende bitter lijden…
J.M.C.22 april 2026Lees meer >

Vader

gedicht
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 23.239
vader kocht ooit een verzameld werk een bundel gedichten van degelijk merk bij wat hij mooi vond zette hij strepen een enkele keer een uitroepteken bij tijd en wijle herlees ik die zeer summiere biografie in een code van strepen en stippen steeg het water hem naar de lippen…

Hartelijk Drank!

snelsonnet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 53
De prijzen aan de pomp zijn veel te hoog, Dat was gezien de oorlog te verwachten, In plaats van deze pijn wat te verzachten, Betaal ik binnenkort meer aan de toog. Hierdoor blijft één gedachte mij bekruipen: Moet ík of moet mijn auto minder zuipen?…

mijn warm hart

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 58
ik draag liefde een warm hart toe uit ervaring weet ik dat mijn leven lang heb ik dat waargenomen zonder dat ik het werkelijk altijd mocht omzomen ook daar waar het sterven de lijn verbrak is na vele jaren die liefde opnieuw levend gebleken immers na de lange schaduw breekt het licht, weliswaar anders, door het hemels dak de rijkdom…

Wat ik tegenkwam 11

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
Alom staat het fluitenkruid op springen te fluiten, boterbloemen uiten zich door los van elkaar geel te zingen. Het stroblonde riet is zover nog niet, wel ontspruiten haar felgroene sprieten Geen haast heeft groot hoefblad met haar wijde blaren, de paardenbloem en het madeliefje lieten zich als eerst begroeten, brandnetel blaren vouwen…

VERLEDENS SPIEGEL

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 27
Op oude leeftijd aan pech van vroeger denken... Dat kon Gods hand zijn om erger te vermijden of zorg voor later geluk.…

Haspengouwse bloesems

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 44
Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Adeleyd21 april 2026Lees meer >

Achter de duinen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 46
Toch huist er achter het struikrovershelmgras een vreselijk oorlog-en- vredelievende mooie stad achter Indische duinen waarachter bezuiden de grote rivieren tompoucen in moppendozen met pisangtaarten zich vermommen als reuzen in monumentale kathedralen gelijk de nazaten van djenghis khan waar el kader atollah benali zich king…

OPENGEKLAPT

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 29
Zij klapte Niet uit enthousiasme Zij klapte Niet uit de school Zij klapte Niet om eenieder bij de les te houden Zij klapte Niet onafgebroken Zij klapte Wel op de vuurpijl Zij klapte Gewoon dicht Dat leidde geenszins tot applaus Dat leidde slechts tot medeleven Dat gaf haar weer een goed gevoel Dat gaf haar de nodige zelfverzekerdheid…
RiesWink21 april 2026Lees meer >

Open horizon

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 34
Ik zie de toekomst nog altijd zonnig in. Het pad achter mij fluistert in oude voetstappen verhalen van waarom. Schaduwen wijzen terug naar kruispunten van toen, waar keuzes nog zacht waren. Ik lees mijn leven als rimpels in stil water dat allang is doorstroomd. Voor mij ligt licht, onbeschreven en open, zonder uitleg. Ik ga zonder…

We vieren het einde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 20
We vieren het einde Met school en de leraren kijken we in de toekomst plakken pleisters van beste wensen op de wonden van vriendschappen beloven niet te krabben ....We vertrekken met bloemen ........en gaan elkaar missen We vieren het einde Dag collegas, op jullie gezondheid en geluk! We praten en lachen zoals altijd alsof het…
Zywa21 april 2026Lees meer >

Waarde der Leven

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 74
Zijn mensenlevens meetbaar; licht of zwaar weegt afkomst, wie telt die macht wegen hoge harten zwaarder kan blauw bloed niet vloeien, is het niet zacht worden hun namen daarom wijds en groot op marmerplakken uitgebracht Tellen gewone zonen niet mee als bittere strijd ze neder slaat in rekeningen van staal en sterven zijn zij maar cijfers…
J.M.C.21 april 2026Lees meer >

Lezen der aarde

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 49
hovenier van de armen in stof en oude tijd met schoffel en spade staat hij eenvoudig maar bereid hij keert de aarde laag voor laag tot wat verzonken ligt verschijnt geen teken dat betekenis draagt alles wat wordt en weer verdwijnt zijn handen lezen zwijgend de grond als blad dat zonder stem verging geen woord dat ooit…

REXET

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 51
wij neologische tijdfluisteraars wij goedkope kontenbrommers wij goochelspiegologenbrokken wij zeven uit zwarte zwaarte taal wat geurend van bergen daalt naar waar wij weer verdichting zien van alles hier razend als stieren in klotennoodpijn wat niet past bij de spreidingsmaat der basisneologen als fluisteraars van tijd ook plichtplegingsdichters…
Bengt21 april 2026Lees meer >

Sonnet van burgerdeugd

poëzie
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.704
De trammen tuimlen door de lange straten; Al 't leven buiten, en de ramen dicht; Wat thee voor ons en de avond te verpraten. De lamp streelt rustig ons voornaam gezicht. Inbrekers, wurgers, rovers en piraten, En de eerste Zondvloed en het laatst Gericht - Elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten. O thee! o vriendschap! o kalmerend…

Binnenbrand

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.627
Beelden, beelden, zo helder en geheim dat ik op slag verstijfde - elke boom, het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens, ik viel meteen twee dijen in toen ik het vond. Pas later kreeg het een verhaal. Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op? Wie engelt me het bed in? De meisjes onder mijn matras, die zijn zo snel, die bliksemen op mijn…

Moraal

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 19
De dichter heeft zin vandaag, het gedicht vordert al gestaag. Al twee strofen neergelegd, waarin aan rijm en ritme gehecht. Maar wat wordt nu zijn moraal, wat moet blijken uit zijn verhaal. Dat vandaag het zonnetje schijnt, zijn humeur niet wordt ondermijnd door chagrijnige regenbuien, met geklater tegen gevelpuien en te haastige mensen…

Deze woorden waren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 5
Deze woorden waren, ze waren toen ik ze schreef, ze waren toen je ze net las. Vergeet ze gerust, ze zijn betekenisloos vergeleken met jouw oneindigheid. Want al waren deze woorden, jij bent, zoals je altijd zult zijn.…

Maxat

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 71
Wij nono's op het wereldwijde web Wij onbezoldigde bevlogen profs Wij trucendozensociobabbelaars Wij scheppen uit het niets bedachte woorden die leiden om de tuin naar buitenboorden waar ik meer dichter ben dan wat ik heb Geïnspireerd door lappen aan de laars die afwijkt van de standaarddeviatie van doorsnee nono's op het world wide…

Natuurwijsheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 352
Ochtenddauw op blad stille adem in de rust aarde spreekt tot mij In het vroege licht ontwaakt de aarde, elke grasspriet draagt een stille boodschap. Mijn broze huid luistert naar wat vormloos is, een trilling van zachtheid. Langs het water beweegt wind als een oude gids, niet sprekend maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt…
CB20 april 2026Lees meer >

Een lammetje voor de slacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 222
Daar stond ik. Voor je deur. Een tedere kus, jas aangenomen. Ik kon niet aan je charme ontkomen. De tour van de crème de la crème. Sauna en jacuzzi. Klote-illusie. Mijn hart bonkte. Zou hij het horen? Mijn horloge buzzend: “Verhoogde hartslag gedetecteerd”. Zonde van die zenuwen. Een prachtig huis, waarin je taupe-roze muren meer…
Aura20 april 2026Lees meer >

Uitlaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 317
Jouw taal was voorheen toch de altoos en immer zwijgende wijsheid der stilte als dat domein van wu-wei, niet-zijn jouw geboortestreek is dan zou jouw verschijning in helikons oorden niet vrij van gevaren van billen op blaren geen sinecure moeten zijn als multi-inzetbare coach en docent en interpersoonlijke lesbegeleider…

WIE WEET

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 53
Verdwaald in brokstukken Van wat wij vertelden Vermoeiden wij ons Met ideeën over leven en dood Wat wij niet begrepen Was tegengesteld tot wat anderen begrepen Over onze wereld die ieders wereld bleek Maar meer dan ambivalent Laat ons twijfelen Aan het zwart-wit van letters op grijs papier Laten wij luisteren Naar de fluister onder het…
RiesWink20 april 2026Lees meer >

Te Laat bij de Berk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 45
Ik ken dit bos. Ik ken de volgorde van de bomen. Ik ken de plek waar zij stond omdat ik er altijd aankom als zij er net niet meer staat. Twee minuten vroeger zou ik haar gekend hebben. Twee minuten vroeger zou ik een ander mens geweest zijn. Maar ik ben deze. De rijp heeft alles vastgezet in een houding die op wachten lijkt. De arenden wachten…
piewan20 april 2026Lees meer >

Schichtig schemeren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 42
Hoe kan zij schichtig schemeren met pure liefde die zo doorzichtig is dat taboes worden doorbroken generalisaties worden voorkomen door een milde natuur die zo geliefd is dat minderheden worden geaccepteerd hoe kan zij levensgroot zichzelf zijn met deze liefde die emotioneel is in de mystieke lust van het avondwoud door de man die in haar…
mobar20 april 2026Lees meer >

Vloed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 27
De zee trekt zich niet terug uit schaamte. Ze neemt gewoon mee wat ze kan dragen — schelpen, schoenen, namen van verdrinkenden — en legt het elders neer als een keurige misdaad. Zo doe ik het ook. Ik noem het vergeten. Zij noemt het getij.…

Toosten op ons geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
Pas nu ik uit het raam kijk en geen gracht zie met zwanen, peddelaars en mensen op het terras voel ik dat het echt is en ik niet logeer in dit huis met een trap en een vreemde wc Zoë denkt aan vriendinnen op de andere school na de vakantie Coco zet geurvlaggen om de tuin Roesje mag nog niet naar buiten en wij zien onszelf terug…
Zywa20 april 2026Lees meer >

Weelde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 46
Ik reed tussen gele koolzaadstroken daarachter lagen bollenvelden roze, rode, paarse, wit-gebroken, boven mij de blauwe lucht en alle auto s, welk merk dan ook, anticipeerden op elkaar, wat een weelde tussen het groeiende, bloeiende het tjilpende en zoemende…

De onzichtbare grens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 40
We staan op dezelfde, gebarsten tegels, onder een hemel van dertien in een dozijn. Toch lees jij de wereld in andere regels, is jouw zonlicht anders dan de mijne kan zijn. Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen, jij ziet de glinstering in het bevroren riool. Achter elk ooglid zit een landschap geborgen: een eigen kompas en een eigen symbool…
Meer laden...