Alle inzendingen

Weer is een Rotjeknorder doodgegaan Waar velen ons al eerder zijn ontvallen. Faas W., Coen M., Jules D., ja duizendtallen, Zij allen gingen ver al voor hem aan. Rebels, balorig, dwars, onorthodox, Dit rijmpje draag ik op aan Gerard Cox.…

Wie zaten er vanochtend in de bus behalve de chauffeur wiens roze wang zo vloekte met zijn mooie rooie haar. Een woeste oude boer met grijze ogen en zijn gezicht in aanslag, en een woelig kind doofstom, dat met zijn eigen dunne vingers praatte. Een vrouw van vijftig, een zigeunerin of zo ze stapte uit bij het woonwagenkamp ze had een luipaard-jasje…

Herfstzegen. Ver en heinde een stille pracht van bomen. Bewaasde weiden dromen, en donker wordt verwacht. In vromend zoet gebeuren verheimlijken de kleuren, vergroeien grond en gracht. En alle zoen is zacht: een vrede ver en heinde; de zomer voelt zijn einde, en de avond raakt de nacht. -------------------------------- uit: Uit de diepten…

God in de hemel Ik wil een gebed zonder gezemel, maar Eveneens zonder geweeklaag Laat mensen doen Doe mensen laten Misschien klinkt het Enigszins vreemd, maar Breng doodstraf terug in Ons rechtssysteem…

De frakken en de hoedjes zijn gedragen, De rede is gelezen op de troon, We kregen allen ons verdiende loon, Maar voor de rest bleef alles in het vage. In dit tot op het bot verdeelde land, Klonk machteloos een: ‘Reik elkaar de hand’.…

Geslachtsdriftstimulerend, A- phrodite De Godin van de seksualiteit Activiteit die zelden níet ver- blijdt Zeker als de coïtus is Expliciet Als Aphrodite het echter laat afweten Kunnen wij het en masse zéker vergeten…

Beneden in het duizendblad eten prinsen en prinsessen de groene, gele en rode appels (peuters krijgen appelmoes) De hele dag door delen leraren ze rond, ze stellen vragen en oefenen antwoorden, steeds iets nieuws onder de zon, en daarna slapen we onder de maan en de sterren Van jongs af aan hang ik mijn takken vol appels tot ze niet meer…

een vissersboot op zonbeschenen golven zijn vleugels uitgeslagen in gouden schittering ontvouwt de oude boot ons jeugdig hart…

(minutenwals) slechts één minuut om een gedichtje te schrijven dat is kort dag welhaast een schier onmogelijke opdracht maar toch zie hier het resultaat...…

het mooiste van inspiratie is de interpretatie sprak de dichter de inspiratie is de bron van alles dat riekt naar een vorm van poëzie met de interpretatie als vrijheid voor de dichter die naar zijn gevoel de woorden in mag kleuren tot één gedicht...…

Herfst bladdert bijna, Zomer bijna op z’n eind, Winter voor de deur.…

De dag die moest komen de dag die komt vrijdag 19 september 2025 oh wat ben ik reuze blij we gaan de stad schoonmaken we gaan de Jordaan nog schoner maken en ik doe mee! doet u ook mee? handen uit de mouwen en de rode pet op met de tekst:: MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN te koop voor 15 euro (contant) en de opbrengst gaat naar een goed…

Kleurige vleugels vlinder glijdt door zomerlucht stilte in de lucht Onder een zachte hemel glijdt een vlinder over het blad, zijn vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan. De wind wiegt voorzichtig de randen van de bloemen, een fluistering langs stengels…

De wilde rozen Vergeten in het donker Wie of wat ze zijn De bergen zwijgen Ze zien ons zwetend lopen Later bezwijken De maan verschuilt zich Zwarte wolken wegen zwaar De wolven zwijgen Het kind is van slag De ouders zijn van ijzer Tranen zijn van glas De doffe kerkklok Het kruipen van de wijzers Uren bloeden dood Muis voelt…

wees een mens die luistert naar een ander zoals je wilt dat er naar jou geluisterd wordt die meeleeft met een ander zoals je wilt dat er met jou wordt meegeleefd wees een mens die het geloof en de mening van een ander respecteert zoals je wilt dat jouw geloof en mening gerespecteerd worden die een ander wil begrijpen zoals je…

Je kwam met stem en lach een meisje van veertien, op een podium groter dan jijzelf, vol ook al van warmte en moed. Rotterdam klonk door in jou – eerlijk, ongepolijst, een toon die niemand kon veinzen, een stem waarin thuis bestond. Je gaf je hart aan lied en rol, aan cabaret, aan musical, aan avonden vol herkenning waarin…

om weten waart grote omwetendheid om geven door een ware waarheidsstrijd al weten we van geen alwetendheid on-weten is onze onwetendheid geweten dekt niet meer de waardigheid geweten is niet langer slechts een feit gedreven was de eigen aardigheid verweten wordt de eigenaardigheid bezeten de te bezitten vaardigheid gespleten wordt tot kern…

Ik weet dat alles slechts energie is en schijn en dat alles eerder vandaag dan morgen verdwijnt. Maar dat verandert niets aan het feit dat ik bij je wil zijn Ik wilde vanochtend bij je zijn en vanmiddag weer. Ik weet dat je weet dat ik dat wil en ik weet dat alles lastig is Maar luister nu eens een keer naar mij ook al gaat alles voorbij…

De zon schijnt volop. Op wandel als van oudsher. Scherp besef van tijd.…

Ze zeggen dat hij bij de wolven hoort zijn stoere kop blond in de ruige wind op zondagavond op het groene grasland de ruigpoot eet zijn rapen gaar in de schaduw van het windgebaar bespeelt hij vaak zijn luchtgitaar hij drinkt soms whisky alsof het limonade is want bier smaakt hem naar lauwe kattenpis de ruigpoot is een dierenvriend…

Huismus in de heg, tussen zon en schaduwspel, pikt veel zaadjes weg, Uit een potje klaar gezet, draagt de dag ... in zijn snavel.…

Het orgel speelt een heel oud liedje beneden in de stille straat… Ik luister, leg de penne neder, berg in mijn handen mijn gelaat. Een heel onnozel volkskoepletje, slecht drie, vier noten traag en teer; maar elke klank, die in mijn oor dringt, wekt echo’s in mijn binnenste weer. Ik hoor het oude deuntje klagen, klagen en zuchten beurt om…

Stel: de liefde is een klok. Dan wordt duidelijk waarom ze niet meer rinkelt: wij winden ons niet meer op. De tijd, onmeetbaar geworden, slaat intussen geruisloos toe. Kijk: er is een hiaat tussen jou en mij. Een invoeging Hoort er niet meer bij. Gemis is nog een vluchtpunt om af te tasten, blindelings. ----------------------------…

we schipperen zonder ontwaken tussen tederheid en liefde in we dobberen op een zee zonder genade het zuchten van de witte zeilen de windvaan wijst een schipperen zonder ontwaken tussen tederheid en liefde in…

Herfstzon glijdt door levensmoe loof van takken, treft een late gele appel, geeft haar schil twee blinkende ogen vol levenswil om eigen voortbestaan te verstrakken. Een spin komt aangeslopen, laat zich zakken, weeft om de vrucht een web met lichte ril: in de boom woont een grijsaard, beeft blij en stil, zal aanstonds vernieuwd leven oppakken…

De adelaar die boven onze levens zweeft, Met zijn sterke en krachtige vleugels, die ons hoop geeft. Hij kijkt neer op de wegen die we gaan, En fluistert ons toe: Blijf nooit staan. Zijn ogen zijn scherp, zijn blik doortastend en vrij, Hij leert ons te stijgen, voorbij de schaduw, voorbij de spij. In de lucht van dromen, zo wijd en diep, Vinden…

Ik denk heel veel aan jou, Omdat ik zoveel van jou hou, Mij inspireert tot ’t schrijven Van gedichtjes over jou. Dan heb ik jou voor ogen, Zie ’k de fraaie vormen, Waarop jij kan bogen, Daaraan valt niet te tornen. Jij bent mijn muze, mijn geluk, Brengt mij dromen, Waarin jij mij brengt van stuk, Mij naar de hemel doet stijgen…

Ik mag wel zeggen dat hij zich niet moet laten kennen onder druk van de pillen en grillen in de dalen van zijn ziekteverloop. Ik mag ook vertellen wat zijn persoonlijkheid doet met en bovenop mijn dankzij bepaalde indicatoren relatief rustige bestaan. Ik mag hem zeker beperken in zijn continue stroom aan opborrelende verhalen waardoor…

Geen storm, geen stilte een diepe deining van mijzelf in mijzelf verloren zijn Mijn organen vervloeien Vlugge visjes golven onder de huidspiegel Een vergeten verlangen stroomt over mijn wangen…

Avond in het gras een dun ritme tilt de lucht boven de stilte De avond sluit zich langzaam rond mij heen. Ik voel elke beweging van de lucht mijn huid raken, grenzen vervagen in het stille weefsel. In dat web hoor ik plots een sprinkhaan. Zijn klank is zo fijn dat het bijna pijn doet, een draad van zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn…