Alle inzendingen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem ploem ploem dag stoel naast de tafel dag brood op de tafel dag visserke-vis met de pijp en dag visserke-vis met de pet pet en pijp van het visserke-vis goeiendag DAA-AAG VIS dag lieve vis dag klein visselijn mijn ----------------------------------------- uit: Nagelaten Gedichten…

Zij trillen tot zij zitten op hun plaats als het niet waait, het raam verlicht, stil tot het einde van de nacht, stijf op een doel gericht, uit op bezweren van het licht. Zij dragen niet als opgeprikten op vleugels van stilleven as van 't ademloze om de naald, maar levend stof van licht beogen als van de nacht die ademhaalt. ---------…

Het scherm dooft uit, de haast breekt op de kust. De golven van de dagslag leggen zich neer. De wereld eist, maar vindt geen ingang meer, wat overblijft is vloeibare, diepe rust. Laat de peilloze diepte de naklank maar smoren. Geen flikkerend licht dat de bodem raakt. In het heldere water gaat de ruis verloren, terwijl de stilte de verbinding…

Ik zag je verlangen en ik zag je angst. Nu zie ik ook het mijne. Zolang ik er ben, is er ruimte voor beide. Ik houd van je met een open hand: pak haar vast wanneer je haar nodig hebt, laat haar los wanneer je wilt gaan. Liefde vraagt niet dat ik je bezit, slechts dat ik aanwezig ben. Zo kunnen we naast elkaar bestaan.…

Want toen het licht nog op groen stond waren we nog niet massaal aan het swypen op de smartphone waren vele koppels nog niet aan het swingen met de buren waren heel veel individuen nog niet aan het zemelen werkten de vrouwen thuis en niet buitenshuis waren ze zelfs tot 1956 handelingsonbekwaam toen de kerken het licht nog verplicht op groen…

in detail draait het om afmetingen waar de voorste ander zegt schreeuw ik ontwikkel tot men bullseye hit pas daarna komt het aan op het materiaal voor een snel vertrek zo’n eerste weekdag nog vangt de traagheid aan dus moeten we het hebben over en van het gewicht een buitenlandse krachtbron de origine van die brul hoe spoedig je…

onder de bladerloze boom wachten woorden zij weten niet wat wachten vraagt noch hoe wachten eigenlijk moet zal het in hen woeden ondoorgrondelijk als de wind? wachten zij op het morgenrood op de geboorte van het licht? op regen uit zware wolken wachtend om te wortelen? een woordeloos wachten onder die iele bladerloze boom? wachten…

Wind in hoog gras onder zwervende wolken ademt de aarde Wandelen door een veld van hoog gras, de dauw hangt als lichte lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik. Langs de bosrand strekt de mist zich uit, als een fluweelachtige deken over mos en varens. Geur…

De kamers van het vlees zijn stil en blind, totdat een adem door de keel zich vormt, een eerste grens die door de chaos stormt, waarna in de mond het eerste zicht begint. Niets is aanwezig buiten dit verband, geen steen krijgt vorm die niet wordt uitgesproken, de ruwe nacht wordt in het woord gebroken, het helder baken van een vloeibaar land…

Keer om vraag ik je keer om naar de peninsula   diep onder het hunkeren van je gewonde armen   op de tast vind je jonge klanken doelloos hangend rond mijn benen   je zoekt ze in mijn plooien je weg omhelzend om te hechten aan het lief in alle toonaarden van je windsels de wind ontwikkelt ze tot ze je lied zingen   misschien…

Nomen est omen gaat bij uitstek op voor forumvosje Lidewij Haar naam betekent kracht en strijd niet van haarzelf, maar het heilige volk Geboren na de oranjesuccessen onwetend van zilveren glorietijd weet zij amper van onze landgenoten Maduro Rijkaard en Boulahrouz Ryan Babel Emanuelson Afellay zij droegen allen hun steentje bij Haar…

De blije zon, de hoge lucht en wolkendromen, de schaapjes in de wei, een kinderlach en al het nieuwe dat mijn hart weer zag, waar is het toch zo plotseling vandaan gekomen? De lente is in 't land en jonge vogels zingen; hoe kan ik anders dan weer blij zijn om die dingen?…

Langs holle wegen voert het pad Van de landman met zijn knapzak Op zijn rug en zijn stok in de hand, Dwalend door het ganse land Op zoek naar werk en wat kost, Liefst daarbij iets voor de dorst En andere geneugten men biedt. Nochtans valt hij veelal op z’n bek, In ’n landloper heeft men geen trek. Zo blijft honger en dorst kwellen, Slaapt…

Opeens die blik. Niet naar mij. Boven mijn hoofd voorbij mijn aanwezigheid. Ze kijkt naar iets wat ik niet kan zien. Heel even voel ik mij gepasseerd. Een lichte belediging alsof ik voor haar zicht ben opgelost. . Maar zij twijfelt niet. Haar ogen rusten op iets wat voor haar werkelijk is. Ik volg haar blik. De lege ruimte…

Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen; Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot: Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot, En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’. Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok: Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…

Rotterdam Schiedam Vlaardingen Maassluis hoekie om trappie af gekkenhuis -------------------------------- uit: Gloria Satoria (1969)…

Wat wij bereiken gaan, weet enkel Joost. Heeft Koeman een volwaardige selectie? Behoeft het team nog enige correctie? Gelukkig is er een enorme troost. We zouden elke wedstrijd dik verliezen als Lidewij de groep had mogen kiezen.…

één is tot niks in staat nooit zal hij anderen zien doen horen zwijgen in een vacuüm van geluid de hand leggen op de geëigende buikspieren boven de distributie uit banden smeden op de hete markt der anonieme tegenstemmen anders dan punten in een grafiek ervaren twee wil zeker kunnen vliegen om vervaarlijk te jagen op onderliggende straten…

Ruggen van bejaarde mensen die hun leven lang gebukt werkten tussen bloemen of groenten dubben over het heden betreuren hun verleden de knieën van onze eigenaars hadden zich meer mogen buigen dan wij minder smart gehad op onze oude dag hebben we al pijn bij een beetje krommen moeten haast dagelijks gewreven geknepen worden bovendien…

De brutaliteit je te bemoeien met de intrinsieke seksualiteit van een ander mens alleen een grondwettelijke verankering houdt die brutaliteit tegen van derden "Pak de koe bij de horens" 1ste Kamer der Staten Generaal en praat niet alleen over conversietherapie durf het te hebben over het generale grondbeginsel van vrijheid van seksualiteit…

De Seastar Seven van de goede ree aan weerszijden omgord door zwarte riemen heb ik ontrukt aan de vergetelheid tijd had er stilgestaan een halve eeuw Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën gleed hij als een dolfijn naast het karveel doorklievend golven, hoog scherp aan de wind de zeilen strak van ra tot ra gehesen Maar recht door zee…

Een zakmes in de melk de melk onveranderd wit alsof scherpte niet in staal woont maar in wat onzichtbaar verschuift de middag vol schaduwen zonder oorsprong een steen op tafel tegen de avond meer tafel dan steen alsof de tafel zich de steen herinnerde uit een halfopen lade de geur van regen die nooit gevallen is onder de tafel rust een…

Wij dwalen over het oude pad van woorden en alle vertakkingen nadien Wij wankelen, zwemmen of zinken - er is al zoveel taal welke zin hebben wij nog toe te voegen in het opgespoten land happen de wanen opvolgen onze visie op schoonheid delen? Wij genieten op dit versleten pad vol beelden met een glimp van slijtage en verval bovendien…

er is heel veel verre stilte die niemand beluisteren kan buitendijks, in een zee van afstand er zijn muren die aanwezigheid weerkaatsen zoals een lege ruimte begrip bevat en uiterwaarden naar oevers neigen zodra de koelkast zich sluit dooft de binnenverlichting zo nemen we aan -ergens koeren duiven in stilte…

De haven aan de westzij van Drachten houdt strenge tucht, geeft geborgenheid aan wie tot vast of wild varen zijn bereid met hun stoere zeilboten en jachten. Het wijde Friese water roept gedachten naar verte of ronddraaien in nabijheid. Tevens zetelt hier bezadigde tijd vol zwoeglustige, honkvaste krachten. Trotse boerderijen werken voldaan…

De as van de vuurhaard dicteert de contouren van wat er herrijst in het morgenlicht. Het gisteren fluistert door kalkstenen muren en kantelt de hoek van ons huidige zicht. Wij bouwen de muren op oude funderingen, wij weven de draden die toen al begonnen. De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen, het web is in eerdere eeuwen gesponnen…

Het juiste moment bepaal ik soms zelf, als ik genoeg denk te weten, maar vaak word ik verrast door wat er uit de hemel komt precies op het moment dat ik mijn ogen opendoe .....Ik kijk in de envelop .....die half verscholen ligt .....te wachten op mijn onbewuste .....weten van het juiste moment .....om te lezen wat nu .....betekenis…

Eens zal ik redevol zijn en als gras Eenvoudig en zo zuiver als het licht, Wanneer ik wonen zal, in eerbied op De wijde aarde voor mijn kleine broeder. Spreek niet van Liefde - Liefde is te veel, Spreek niet dit tedere oneindig woord, Dat mij maakt bevende en stamelend, Spreek slechts van Eerbied - spreek van hem, Daarvan - wanneer…

Alles behalve nog eens achterop bij de vader, naar de tuin als het goed was, beide benen in tassen waar later de boontjes, de bessen. De moeder ziek, mens-erger-je-niet gewoon tussen doppinda’s en zondagse jurken door, kreukend op de knieën om de eettafel. Warm was het en het plakte, van jam nog en de melkbeker…

Ik buig mij over wat ik voel tot elk vermoeden wordt gewogen maar jij, die zonder oordeel kijkt, ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen want wat te dicht wordt onderzocht, verliest soms juist zijn ware lijnen de berg verdwijnt in losse steen de verte in een handvol schijn beschouwen is een vreemd verblijf het brengt nabij, het voert…