5288 resultaten.
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ik weet een tuin in de zonneschijn
Waar mooie bloemen en bomen zijn;
Ook witte stenen met gouden schrift
En schone woorden er in gegrift;
Waar blanke beelden staan opgericht
Met klagende ogen in treurgezicht.
Veel vlinders fladdren er heen en weer
Of zitten stil op de bloemen neer.
Daar, in een donker, klein kamerkijn
Sprei mij een…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 Muziek, waarbij ik dromend luister,
Hoe voert naar vroeger gij terug,
En welft U over 't duister
Tot koene bogen van een broze brug...
Maar werden dan voorheen mijn jaren
Alleen geteld
Naar saamgebonden korenaren,
De schoven op het veld,
Naar blozend ooft,
Dat door een mild seizoen verguld,
En daaglijks overvloediger beloofd,
De korven…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 Het is een heldere dag in mei,
De wind waait lustig, de zon schijnt blij
Op bloeiende paarse seringen,
En gouden regens in gele tooi
En alles is zo mooi, zo mooi!
En alle vogels zingen!
En zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud,
De zonnige, bloeiende landen,
En zie de kastanjebomen daar staan!
Daar groeien witte kaarsjes…
NARCISSUS OF WATER-SPIEGELING IN AMSTERDAM
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.088 Waar water is, wordt alles opgetild.
0 zie die waatren eens rechtlijnig schieten
De brug door tot zo welige verschieten
Dat graft-laan lijken gaat een woud-laan mild
En midde' in stad als eenzame woud-stilt'.
Wat zo de leste wolkjes daarin lieten
Voor donkre diept' haar leste blos verschieten
Eer nog een huivring over 't licht vlak rift?
De…
Het Woud
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.183 Schoon, majesteitvolle Woud,
Statige tempel der Godheid,
Wellekom is mij 't geheim,
't Somber geheim der gewelven
Die, met een wenk zijner hand,
Miek de Alvermogende Bouwheer.
Schoon, majesteitvolle Woud,
Rustig en vredig naar buiten,
Zegt ge wat binnen gebeurt
Slechts wie vertrouwd is met U.
Lachende omringen uw zoom
Kleurige…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Hij wil gelaten van dit leven scheiden
Voorgoed vertrekken uit dit somber oord,
Waar niets hem noch kan boeien noch verleiden,
Hij heeft te veel gezien, genoeg gehoord.
Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel,
Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen,
Als de avondlucht, die teder word en hel,
Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen,…
Feestdag op het Land
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.632 Purperen stralen
Kleuren de dalen,
Heuvels en kimmen
Glinstren en glimmen;
Klokkengedommel op ruisende vlerk
Wekt ter betrachting en nodigt ter kerk.
Trekken we in vrede
Veldewaarts mede,
Zingen we en bidden;
God is in 't midden,
Scheppend alom, door het wonderheelal,
Liefde in de harten, en bloemen in 't dal.…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de bruine, barre aard
jij bent de Lent, die er bloemen baart.
Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.
Ik ben de kamer vensterloos,
waar duister…
's-Gravenhage
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.732 Het hele land in 't klein, de weegschaal van de staat,
De schave van de jeugd, de schole van de daad,
Het dorp der dorpen geen, waar ieder' steeg een pad is,
Maar dorp der dorpen een, waar ieder' straat een stad is.
De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout,
Des boers verwondering, al komt hij uit het woud,
Des steêmans steeds vermaak…
Liedje van de molenaar
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.507 Mijn molentje draait er lustig en wel,
Mijn schoorsteen rookt er neven,
Maar 'k ben nog altijd een vrijgezel,
Wat heb ik aan zo'n leven!
Och, trad er Marieke mijn molentje in,
Dan wist ik, waarvoor ik mijn broodje win.
De hemel bezorgt mij gunstige wind,
Het boertje geld en koren.
De stenen ronken en 't werkend bint
Laat vrolijk zijn krikkrakken…
Dit is de dag, die God ons schenkt
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.982 Dit is de dag, die God ons schenkt,
waaraan thans ieder christen denkt;
hem viere, wat in 't groot heelal
door Jezus is en wezen zal.
Men had Hem eeuwen lang verwacht;
en toen Gods tijdperk was volbracht,
toen zond Hij van zijn hoge troon
het heil der wereld ons, zijn Zoon.
O Gij ons heil, ons hoogste goed…
Viooltjes
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.750 Staan ze daar niet als kindren, de gezichtjes
Hoog op in 't vrolijke zonlicht; zelve lichtjes
Van kleur, gevlamd, gebruind? Heel blij verluidt
Hun warme levenswil door 't kleuren-klateren...
- Straks gaan de mondjes open. 't Lachenschateren
Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…
Lieve Heertje
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.430 Lieve Heertje, maak mooi weertje!
morgen zij de schone dag,
die ik droomde, nimmer zag...
Lieve Heertje, maak mooi weertje.
Ik heb honger, ben in nood
en voor mij zijn vrienden dood,
'k heb geen kamer en geen vrouw,
'k bleef alleen, doch zonder rouw,
'k heb geen tranen, 'k heb geen lach...
morgen zij de schone dag!
'k Ken de liefde…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Ewig war ich,
ewig bin ich,
ewig in süss
sehnender Wonne.
R. Wagner, Siegfried 3 Akt.
Veel maanden lang heb ik dit rein gezicht
Diep in mij zelf bewaard,
Nu groeit het tot een rijk en rijp gedicht,
Dat álles samengaart.
Nu weet ik, dat ik éénmaal heb geleefd
Op gouden troon in Hemels tent,
En dat mijn ziel Gods gloed…
Het lied van de dorsers.
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.557 Klik klak klok
Tik tak tok
Klinken de
Vlegels;
Kloppen de
Dansende
Schoof in de
Schuur;
Zingt er het
Hout en weer-
Klinken de
Tegels;
Dorsen de
Boeren er
Uren aan
Uur.
Buiten rond-
Om de be-
Stoppelde
Landen;
Trillert geen
Lied en weer-
Galmt geen ge-
Luid;
Dáár in de
Schuur, op de
Kaatsende
Wanden…
IN DE LENTE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.949 Onze oude moeder heeft verheugd
Haar nieuwe mantel omgeslagen,
En is zo schoon als in de dagen,
De dagen van haar prilste jeugd.
De zoetste glimlach siert haar mond,
Haar ogen tuiten van nieuw leven,
En op haar voorhoofd, zacht en rond,
Zijn al de rimpels uitgewreven.
Ja, zegt zij, onder 't mild gezang
Der vogelen in de groene blaren,
Mijn…
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 In 't lover van der dode rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgezuis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 Nu vullen tulpen, meidoorn en seringen
Met lentejeugd de zware kamerluchten.
Gordijnen zwellen, zoel van lentezuchten.
Ik hoor van verre een enkle merel zingen.
Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen
Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig-
Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig
De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Zacht valt de regen uit een hemel zonder pracht...
Die zich stil heeft betrokken met 'n water-zware vracht
Bij het komen van de nacht.
Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 Dat zal niet zijn dan een licht verloren,
een zilverig sprookje van zon, niet meer.
Weg woei de wind over 't groene koren,
zonneblank bogen de halmen neer
ach ! anders niet dan wat licht, verloren
in wuivende aren,
wie vindt het weer?
Dat zal niet zijn dan een woord verloren,
op stofwitte wegen een bloem, niet meer.
Weg woei de wind in het…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.157 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.
Weer niet hun dorre handen van de zomen;
Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat;
Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen
Benaadren ze onze tastbre schat
Met halfbewust en machteloos…
De meeuwen
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.566 De meeuwen vechten, vleugels hol,
en hangen aan de wind. Zij vallen
in 't bouwland neer, - en, neergevallen,
maken ze 't langs de voren vol.
Zij namen overland de wijk,
en zochten langs de brede stromen
hun toevlucht, - om op kracht te komen
achter de hoge winterdijk.
De snavels, onder pen en veer,
herstellen de geleden schade.
Maar…
Vraag zonder antwoord.
poëzie
2.8 met 9 stemmen
7.081 De Prins van Luik, die ook als Bisschop word geacht,
Reed, prachtig uitgedost, naar 't land, met eedle Heren
En Krijgsliên, die aan hem verstrekten tot een wacht,
Om alle overlast te weren.
Dit zag een boer, die lachte en schaterde als ontzind.
De Prins werd dit gewaar en deed hem bij zich komen.
Hij sprak: zeg de oorzaak mij, mijn vrind…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 Ze zeggen, de farizeeërs
dat ik U te veel bemin,
en dat ik het hoofd verlieze
en rake verward van zin.
Zij juichen: hoe zoet de kussen
van bloeiende lippekens zijn,
de volle schaal smaakt zoeter
met schuimende zuiderwijn.
Zij huichlen: vernederend rusten
voor kennis en wetensdorst,
al heeft ook uw hoofd tot kussen
de golvende vrouwenborst…
Klacht om Abisag
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.165 Hoe zult gij hier kunnen rusten?
Al de onnut gespaarde lusten
Stromen nog met zacht geruis
Door uw ongerepte leden,
Die nu met hun heerlijkheden
Zijn besloten in dees kluis.
Altijd hebt gij u onthouden
Aan onmachtigen; ach, de oude
Koning, die gij bijstand bood,
Had geen kracht meer in zijn lenden
Om op jeugds reeds lang ontwende
Wijs…
Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen
poëzie
1.3 met 12 stemmen
2.910 Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen:
Liefde voor de Mensheid, de Vrouw, zich zelve.
Hoewel alle die liefden schijnen vele,
Zijn ze éne Liefde, - pijlers tot één gewelve.
Wanneer men de Mensheid liefheeft, dan heeft men
De Vrouw lief, of de Man, en ook zich zelve.
En omgekeerd. Als de gedachte' één geest bewelven,
Zijn alle die…
De leugen
poëzie
1.4 met 7 stemmen
1.561 Lieve, lieve, lepe leugen
Zij eerbiediglijk gegroet,
Met je vlijmgeslepen degen
En je bont gepluimde hoed!
Markies van ‘t fatsoen
Met je adelijk blazoen,
Cavalier van ‘t banket,
Troubadour van ‘t salet,
Gevreesde lansier van het wereldtoernooi,
Ik buig mij voor u in mijn nederigste plooi.
Lieve, lieve, lepe leugen
Je bent mijn…
Hij konde lezen.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.536 Een herder ging al vroeg door 't land,
En vond een net gevouwen
Papiertje, nam 't met rappe hand,
En dacht wat raars te aanschouwen.
Alleen vond hij tot zijn verdriet
Er schrift op; de arme herder
Versmeet het: lezen kon hij niet,
En treurig ging hij verder.
Nu kwam een andre wandelaar
Een stond daarna getreden.
Hij werd het…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 Tussen haar zusters, de verkoren rozen,
Verbergt zij kuis en bang de zaligheid
Die haar verwart en mijmerend doet blozen
Nu zij vermoedt waartoe ze is voorbereid.
De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Sonnetten zijn vol liefde
poëzie
1.9 met 7 stemmen
2.731 Sonnets are full of love
Chr. Rossetti
Sonnetten zijn vol van liefde, dus ik zal
Mijn hoogste liefde ook in sonnetvorm uiten,
Niets weet ik dan die liefde, niets staat buiten
Niets boven haar - zij is mij 't een en 't al.
Zo liefde zwijge, waar ze in d'enge hal
Van aardse min de liefste aan 't hart mag sluiten,
Of stijgend, waar gedachte…