5288 resultaten.
De wereld der traditie
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.151 (Mikrokosmos)
Vóór het huwlijk werd besloten,
Door dit echtpaar, lief, maar dom:
'Onze kindren ('t meisje bloosde!)
Zullen worden om en om.
Schenkt ons God het eerst een jongen,
Luthers wordt ons eerste kind,
En de tweede, knaap of meisje,
Volgt u en wordt Doopsgezind.
Doch mocht de eerste een meisje wezen,
In dat liefelijk verschiet,…
JEZUS VAN NAZARETH II
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.968 Herodes bonst het hart, nu hij het hoort,
Hoe 't jonge kind hem naar de kroon zal steken,
Zijn trotse macht, zijn weidse praal verbreken,
Als 't na hem op de Koningszetel gloort
,,Ga," spreekt hij, ,,zoek en spoed u ijlings voort
Vraag aan de wijzen, of het maanden, weken
Of jaren telt, reeds lopen kan en spreken,
En dan daarna dat dreigend…
Raad van een vader aan zijn dochter
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.033 Innig Geliefde Dochter!
M'n Pieternel, je mot r's horen,
Voor jij ons zo meteen verlaat,
Ik heb jou nog 'n raad te geven,
Voor jij naar Rotterdam toe gaat.
Dat jij maar op moet passen,
Wees altijd eerlijk, doe geen kwaad,
Je moet maar denken aan je Vader
Die lid is van de kerkeraad.
Vergeet ook nooit je Christenplichten
Van elke Zondag…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 De zilvren morgen steeg over het dal,
Het leek of aan de stenen rozen bloeiden,
De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden
Als witte anemone' in 't licht heelal.
Toen rijpte 't klare zonlicht zelf, en vloeide
Als zuiver-blanke room van wal tot wal,
Tot het opeens in overvolle val
Het…
In de wrede zomer
poëzie
3.7 met 13 stemmen
5.036 Nu doet het zoet van de zomer mij wenen
En haatlijk is mijn hart zijn milde lust,
Want braakte en brand zijn op de aarde verschenen,
En alle volken kampen verwilderd ontrust.
Avond: de kleuren van de late lucht
Verinnigen zich tot één teedre tint
Van blekend blauw, de sterrennacht begint
Zijn tovertochten zonder één brekend gerucht.
Maar…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.279 Hei da, lieve dreupel water,
zijt gij helder toch en schoon,
in uw hemels lichtgeschater
en uw diamanten kroon!
Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!
Hei da, heldere lichtkrystalle,
diamanten waterding,
moet ge op de aarde nedervallen…
Brief van een ouwe moeder
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.165 Mijn lieve zoon, je moeder laat je weten
Als dat ze jou geheel niet kan vergeten;
't Is negen uur, je vader is naar bed
En in mijn handen heb ik jouw portret.
't Is stil in huis maar voor dat ik ga leggen,
O jongenlief, mot ik je nog wat zeggen:
Dat ik van narigheid geen raad meer weet,
Dat ik geen rustig stukkie brood meer eet.
Ik lig soms…
Het regent
poëzie
2.9 met 15 stemmen
2.777 Het regent, het regent,
Het regent dat het giet!
Dat weer vindt Moe gezegend,
Maar ik, ik vind het niet:
Ik kan maar zitten hier in huis!
Dat vind ik toch zo'n bitter kruis!
Och gusjes wat verdriet!
Het regent dat het giet.
Het regent, het regent,
Het regent dat het spat!
De koemeid zegt: gezegend,
't Geeft boter in het vat…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 Wij banderheren, in getale veel,
Vlieden het vaderland, ons aards priëel,
Meest al om weldoen, buiten enig schuld.
Laat ons de Here bidden om geduld,
En meer ons zonden dan Gods straffe haten;
Des Heren goedheid zal ons niet verlaten.
Om `t lijf te houden men rijkdom begeeft
Met alle daar ons herte zeer aan kleeft.
Om d' edel ziele, daar…
Grafdicht van Brechje Spiegels
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.281 overleden de 15 jan. 1605
Groot van geest en klein van leden,
Groen van jaren, grijs van zeden,
Lieflijk zonder lafferij,
Goelijk zonder hovaardij,
Rein van hart inzonderheid
Was zij, die hieronder leit.…
Lotje en Keesje
poëzie
3.2 met 12 stemmen
5.476 Keesje:
Zeg me zoete lieve Lotje!
wat is de oorzaak, dat ge schreit:
Hebt ge uw beugeltas verloren,
of gebroken, lieve meid?
Lotje:
Zou 'k niet schreien, waarde Keesje!
Moeder lief was niet voldaan
Met mijn naaiwerk; o! zij zag mij
met verdriet en droefheid aan…
Het geredde kind
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.650 'Gij kunt niet raden met wat liefde wonderbaar
De grote diepe zee ik minnen moet,
Sinds, vader, gij met eigen lijfsgevaar
Mij opbracht uit haar vloed.
En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep
Achter gordijngedonkerd raam
En hoorde niet of moeder riep
Mij bij mijn eigen naam? -
Hoe kan ik anders dan gelukkig zijn
Bij dit geluk…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 Tussen het venster en de donkre wand
een eenzaam man, een kruisbeeld in de hand.
zijn hart wordt stil en bovenwerelds wit:
het hoort hoe hij in duizend angsten bidt.
en het ivoren Lichaam van de Man
tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam,
die het beslagen duister diep doorlicht:
een weergaloos, doorschijnend vergezicht:
over…
IK WEET EEN SIMPEL LIEDJE
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.057 Ik weet een simpel liedje,
heel klein, maar diep van zin;
ik weet een simpel liedje,
- mijn smarte weent daarin.
Klaagt zoetjes, vedelsnaren!
De Lente is lang voorbij,
de Zomer is heengevaren,
Herfst en Winter nabij…
Klaagt zoetjes, vedelsnaren!
Al-treurnis is nabij
voor mij.
Ik weet een simpel liedje,
heel klein, maar zo vol smart…
Ik…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Mooi-weerslied
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.039 Een zonnestraal,
Een wonderstraal
Is in mijn borst gedrongen:
Mijn matte ziel herleefde weer,
Ik twijfel en ik haat niet meer
En heb mijn lied gezongen.
Een blij geruis
Om 't zonnig huis
Verkondde mij de vrede.
Van liefde en lof klinkt heel mijn hof,
't Juicht alles en geeft juichensstof:
En noodt: o dank toch mede!
'…
Psalm 23
poëzie
3.6 met 29 stemmen
9.078 Den XXIII Psalm
Een Psalmliedt Davids
1. De Heer is self myn Herder, die my hoedet;
My ontbreeckt niet, ick word van hem gevoedet.
2. Hy legert my, op schoon begraesde weyden.
End sal my voorts aent stille water leyden.
3. Hy stelt myn siel gerust; end uyt genaden,
Om syns naems wil voert my op- rechte paden.
4. Dies vreesd…
Zomer
poëzie
3.2 met 36 stemmen
9.452 De grote zomerdag staat open
En bouwt zijn weelde over de aarde,
Het malse moes lacht in de gaarde
Bij 't sappig groen, met dauw bedropen;
Het ruiselt in de weke hagen,
Het gonzelt in de bloesemstruiken,
het tintelt in de groene pruiken
Der berken bij de zoete vlagen;
De kool brandt op de peerse kluiten,
De blonde brem bloeit welig tegen…
CHRYSANTEN IN DE OOSTELIJKE TUIN
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.104 Snel gaan de jaren. - Vroeger wist ik het niet,
Wel in mijn rijpheid. Ik weerhield ze niet.
Leed en teleurstelling van al mijn jaren
Kwamen met mij in de eenzame tuin hier samen.
In ’t midden van een perk sta ik lang stil,
De zonneschijn is dun, de wind snerpt kil,
De bloemen zijn verrot en uitgeroeid,
De volle zomerbomen uitgebloeid;
Alleen…
DE JAGER
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.679 Nauw purperde ’t Oosten met rijzende gloed,
Reeds snelde,
Te velde,
Met wakkere moed,
Een jager,
De plager
Der hazen na d’oegst –
Een jager zo woest.
O jagerke, spoed wat uw gangen:
Ras is er een haaske gevangen!
Er liepen drie honden vooraf zo gezwind
Vol leven,
En dreven
Als ’t pluimpje op de wind;
Zij stoven
En snoven,
Het muiltje…
DE DIENAAR
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.154 Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden,
Ik, die mijn eigen dienaar was; -
Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden
Om de aarde en om haar eigen as.
Tezelfdertijd om bei. Ook ik, al mocht het schijnen,
Dat ik slechts om mij zelf bewoog, -
Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen
Van een nooit af te wenden boog…
Toen bliezen de poortwachters op gouden horens
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.156 Toen bliezen de poortwachters op gouden horens,
buiten daar spartelde het licht op 't ijs,
toen fonkelden de hoge bomentorens,
blinkende sloeg de Oostenwind de zeis.
Uw voeten schopten omhoog het witte sneeuwsel,
uw ogen brandden de blauwe hemellucht,
uw haren waren een goudgespannen weefsel,
uw zwierende handen een roôvogelvlucht.…
DE IDEALISTEN
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.477 Ze gaan langs de straat als geranselde honden
Ze kijken de mensen zo nederig aan
Ze lopen te koop met hun dierbare zonden
Ze spreken van zielen die blijven bestaan
Ze plagen ons allen met geldidealen
Modelmaatschappij waarin elk produceert
Ze wijzen ons overal wonden en kwalen
Ze zijn zo menslievend, naief en geleerd
Ze spelen de Christus…
RAAM-LIEDJE
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.243 ’t Tuintafeltje glanst,
De regen er danst,
Fonteint, bedriegertjes, kleen*,
Dan blinkt er een blaas
En breekt met geraas
Licht, in de hemelvloed heen.
Doch diep in de tuin
Hangt alle loof schuin,
Druilt of pruttelt van neen;
Och, de arme bloemen
Verbeuren haar roeme,
En hoorden nooit van geween –
En wat was een roos,
Niet een bolleboos…
'K WEET NIET OF IEMAND ...
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.338 'k Weet niet of iemand, door dit boek bekoord,
ooit meevoelt met het harte, dat daar klopt,
ziek van veel lijden, liefdeloos verkropt,
en van véél liefde, in lach en traan gesmoord.
't Zwelt niet, van al mijn voelen opgepropt:
soms kende ik vreugde of streed met daad en woord.
't Is slechts mijn smart, die van de volle boord
des bekers,…
MATER DOLOROSA
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.978 Nu was de lange marteltocht voltogen,
De kelk met gal en edik leeg gedronken.
Zijn doodsnik schudde de aarde, wijl zijn ogen
Nog liefdevol zijn beulen tegenblonken.
Verdiende ooit moeder zulk een mededogen?
Moeder der smarten, zwijmend neergezonken,
Gij in uw Zoon, Gods Zoon, gehoond, bespogen,
Met lijf en ziel aan ’t schandhout vastgeklonken…
DES WERELDS VUIL IS UITGESTORT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.702 Des werelds vuil is uitgestort
op alle schepselen; het wordt
gespild, gesprenkeld rijkelijk
op hoog en laag gelijkelijk
en de geringste is besmeurd;
de onverzorgde weduwvrouw,
die van haar pover weefgetouw
amper een karig dagloon beurt,
zij word gehekeld en verscheurd
en des bemorsens waard gekeurd.
Wie is gerecht en kan bestaan?
Van alle…
ZONDER
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.475 (na een opofferings-dagje)
Een dagje zonder zonnestraal,
Een nachtje zonder stergeflonker,
Wat zijn ze donker! -
Een lente zonder nachtegaal,
Een bloemknop,
waar geen dauw op druppelt,
Een beek, waar geen koeltje* huppelt,
Hoe doods en kwijnend allemaal!
Maar o! een dag
één enkle dag,
Dat ik u niet aan ’t hart mag drukken,
In zoet verrukken…
Haar hemelhoog te vereren
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.443 Haar hemelhoog te vereren
En dan grafdiep te verachten,
Kan de reinste vrouw u leren
In zeven, neen, in drie nachten.…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Oude paarden schudden met de bekken
Boven ’t schuim: ze slepen ’t net ter ree*.
Vissers rijden op de ruggen mee,
Doen hun best het paard tot moed te wekken.
Zie, men keert… en de oude dieren trekken,
Nu de vissersjongen roept: hoi hé!
’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.
Blonde jeugd staat bij…