5288 resultaten.
Wijn
poëzie
3.2 met 24 stemmen
8.885 Eerst een luchthart maakt de wijn,
dan een ekster, dan een zwijn;
maar verheert hij eens ’t gemoed,
ieder drup kost mensenbloed.
Weg die beker! Weg van mij!
Liever dood dan razernij.
1827
--------------------------------
luchthart - onverschillig iemand
ekster : dief
zwijn : wellusteling
verheert - overwint…
Provinciale
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.465 De regen laat niet af
Zich op ’t stadje uit te storten,
Als een Lied ohne Worte,
Uit den treure gespeeld.
Een vrouw, nog ver van ’t graf,
Vindt de zondag ondraaglijk,
Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk,
Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld.
En lang als ’t regenruisen
- Slepende begeleiding -
Houdt de klacht van de kuise
Aan, om ontwijding…
Morgendeuntje
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.476 't Daget over dorp en land,
heel het oosten laait en brandt,
de bedauwde weiden domen,
wolkskens hangen in de bomen,
wolkskens vlieden langs de vliet,
ieder bladje een dauwdrop giet.
Zingend door de blauwe lucht,
neemt de leeuwerik hoge vlucht,
op de daken dieft de musse,
vogels zingen onder 't wied:
't zingt al wat men hoort en ziet.…
Calvijn
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.005 Hij met de doodskop en fanatisch boos
Van baard en ogen, kon geluk ontberen.
Waarom de Souvereiniteit des Heeren
Juist hem tot feilloos treffend wapen koos?
Hij wierp zich ziende in het grondeloos
Diep van Zijn eeuwige genaverbonden;
Verheffend bovenal en voor altoos
Gods Eer, Wiens heiligheid…
Gepoeft, gepaft
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.404 Gepoeft, gepaft, ge'n hoort niet el,
met wappers en met wissen fel,
als smijten, slaan en buisen,
dat beide uwe oren ruisen,
op vodde en lap en vuil tapijt,
dat ‘t kuilt en wentelt wijd en zijd,
van ‘t stof! De greppen zweren
vervaarlijk, onder ‘t scheren
der groeve en fijne bezems, daar ‘t
gerokte volk mee henenvaart…
En nu 'k mijn mensenleed
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.070 En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid,
En weer, en weer, en weer - nu 'leer ik rijzen
Uit slik van werelddwarrel met gepeizen',
En 'k zie, 't was alles hoogste Werklijkheid.
Zo wil ik dan, genezen voor altijd,
Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen,
Die aan 't verganklijk Ik het Zelf kwam wijzen
In vergezicht op de een'ge Wezenheid…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 In ’t berkenbos waar late zon
op zilver-blanke stammen scheen,
daar was ’t dat al mijn leed verdween
en nieuw geluk begon.
Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.
Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde…
als je triest bent
poëzie
3.2 met 28 stemmen
19.161 als je triest bent zegt de dokter
moet je meer eten klieren die slecht
werken hebben voedsel nodig om
op toeren te raken dat is logisch
maar de dokter denkt niet aan mij.
tweemaal in één rondgang van
het wiel voelde ik hoe groot de zon
was ook als de zomer niet meloenen
langs het gras uitspreidt en zachte
misère goedmoedig over het pad hobbelt…
Hierin wel
poëzie
3.0 met 22 stemmen
4.469 Jan gaf een rekest aan d'overheid
en kreeg daarop het schraal bescheid:
'hierin kan niet getreden werden'.
Men meende dat hij zou volherden,
en bed'len met een nieuw papier.
Ook kwam hij na een dag, drie vier,
maar met een doos die hij de heren
(als een corruptie) wou vereren.
De doos ging op, daar vond men in
vijf woordetjes van…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind,
het werd een spel, een lief gezeg
van andere mensen, zó is het weg
en vreemd van dat, wat nu begint,
nu dat mijn leven zal gezonken
zijn tot een ernst, die 't al beschreit
en tot één grote innigheid
van heenbeklagen gaan geslonken,
en nauwelijks een flauwe lach
gebleven is van medelijden…
Er ligt een staat te sterven
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.107 Er ligt een staat te sterven,
Was nooit geheel gezond,
Hij liet een volk verderven,
Ging zelf daaraan ten grond.
Er ligt een staat te sterven,
Die ogen hebben zien 't -
Heeft menig menig werven
Een goede dood verdiend.
Er ligt een staat te sterven,
Heel zachtjes, zonder pijn.
Twee volkeren zullen erven.
Ik zal op de uitvaart zijn.…
VREDE
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.032 't Was winter en 't wierd avond. In de kerk was 't donkernacht.
Een broeder, de lanteern in hand, ging sluiten, als hem dacht,
met hoofd en lijf geleund lijk een die doodmoe is van reizen,
een spilde mansgestalte langs een pijler te zien rijzen.
Hij deed zijn sleutels rammelen en hij klutterde aan de poort.
Doch roerloos bleef het staan…
Dat ik een wild genieter ben geweest
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.408 Dat ik een wild genieter ben geweest,
Wiens vreugde wrang was en wiens wroeging wranger,
Men zal 't weten, zolang men Hollands leest,
Maar ook niet langer.…
EVOË
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.709 Ik ga mijn leven in orgieën door
Van vol muziek en vreugden onuitspreeklijk,
Daar 'k ál smart in losbándigheid verloor,
Want dít lijf en mijn trots zijn onverbreeklijk;
Wijl achter me aan een óp-zich-drommend koor,
Heel 't schone lijf bewegend wild en weeklijk,
Luid-feestende optocht, danst en ik dans voor -
O, mijn los-voetigheid is…
Het liedje van verlangen
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.251 Een knaapje leunt aan moeders schoot
Vol slaap de knippende ogen,
En houdt zich wakker, taai en groot,
Met knikkebollend pogen.
Hij's bang in 't donker, bang alleen;
Hij wil niet heen,
Blijft talmen, treuz'len, hangen.
Het dwaze jonkske dwingt,
En zingt
Een liedje van verlangen.
Reeds half het offer van de dood,
In dorre levensgaarde…
Moraal uit “de kleine schamele knaap”
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.577 Mijn grootmama zei vaak de spreuk,
en ze is me in ’t hart gevest:
“DIE ZICH AAN ANDREN SPIEGLEN KAN,
HIJ SPIEGELT ZICH HET BEST”
Hecht u dus niet aan ’t schamel volk,
Dat, zwervend langs de straat,
Vol leugens en gemeenheid is,
En vol van slechte praat.…
Kind der aarde
poëzie
2.7 met 894 stemmen
125.978 Nu kom ik elke nacht, Moeder, slapen bij u thuis:
Geen afstand in de avond scheidt mij van uw liefdelichte huis.
Voorgoed uit al Gods sterren ken ik de eigen moeder mijn:
Daar is niets in de wijde heemlen als uw ogenschijn.
Hoe vindt de schaamte mijner ogen, Moeder, u onveranderd schoon;
Hoe bleef gij trouw en goed, Moeder, voor de ontrouwe…
EEN NIEUW LIED, VAN EEN MEISJE EN EEN SCHIPPER.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.084 (op een bruiloft gezongen)
(te zingen op de wijs van 'Der Ritter von Rosen'
muziek van Meltitz)
't Was ochtend; een meisje ging wandlen aan strand;
Een bootje, dat vlagde, lei ree;
En straks was de vriendlijke schipper ter hand,
Die sprak: 'Schoon kind, wilt gij mee?
't Is het rechte getij om te varen,
Nu de morgenzon…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen krakende deuren,
Geen tochtige scheuren,
Geen lek in je dak!
Geen aandrang van beren,
Geen vocht in je veren,
Geen gat in je zak!
Geen smaad van de rijken,
Geen vrienden die strijken,
Geen kroos in je vliet!
Geen meiden die vrijen,
Geen vitters te mijen,
Geen kleur die verschiet!
Geen kramp aan je voeten,
Geen vrees voor bankroeten…
Wat mijn hond heeft
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.406 't Fijnste neusje heeft mijn hond,
't Liefste snuitje heeft mijn Truitje,
Steekt het als een ijdeltuitje
In de lucht bij wind of buitje;
't Liefste snuitje heeft mijn Truitje,
't Fijnste neusje heeft mijn hond.
Mooie ogen heeft mijn hond,
Warme ogen, trouwe ogen,
Ogen die er wezen mogen,
Nooit wat hebben voorgelogen,
Warme ogen, trouwe…
Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.780 Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan,
verzadigd krachtig, in het hoog gezag
des avonds met in 't oog vierkant de dag
van licht, waardoor zij zwaaiend zijn gegaan.
Zo ga ik ook, terwijl de grote maan
kogelend voortgaat langs de stroeve dag
der nacht die 'k even koperhel òpzag,
mijn armen en mijn hoofd zijn welberaan.
Dit heb ik zó…
TER GELEGENHEID ENER EERSTE MISSE
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.817 Des Heeren uitverkoren van alle eeuwigheid,
gekweekt aan 's altaars voet in rust en vreedzaamheid,
bewaard van alles wat zijn rein gemoed mocht deren,
gespaard waneer de jeugd ontwiek het wild begeren,
zo knielt op zeekre dag de blijde jongeling
en ligt voor 't altaar neer, des Heeren gunsteling,
gereed tot alles, 't hert van vreugden overstromend…
Pelgrimsreize IV
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.584 Prinses van hoge geboorte,
Stond ik voor de poorten,
Verlangende binnen te gaan;
Ik droeg een kroon op de haren,
Ik had een slepend, zware
Purperen mantel aan.
Ik wist niet, tot wie mij te wenden,
Ik was een onbekende
In het vreemde land;
Ik smeekte: `Laat mij binnen!
Laat mij als dienstmaagd binnen!'
En klopte met bevende hand.
`Ik…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, op d'Oceaan gevaren,
Als de avondzon in 't koelend nat verzonk,
De zeemeermin zich wieglen op de baren,
Wijl 't deinend goud haar groene vlecht doorblonk?
Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw…
God, laat Gij dit verwonden ongewroken?
poëzie
1.4 met 9 stemmen
2.150 God, laat Gij dit verwonden ongewroken?
Ai zie, hoe mij de zonde heeft gestoken.
Waarom te klagen? wordt de zoetste peer
Niet 't eerst door de venijnge wesp geroken?…
ANTWOORDE AAN EEN VRIEND
poëzie
2.7 met 15 stemmen
4.795 Nooit en streelde er mijne wangen
traan zo dierbaar en zo lief
als die ik heb opgevangen
in de plooien van uw brief,
zoenend hem zo menigwerven
eer dat ik nog tenden was,
vrezende eerder hem te derven
hoe ik snel- en snelder las.
Ja, een kind dat blijve uw herte,
schoon al ‘t ander manlijk zij,
ende, vriend in vreugd en smerte,
heb ik u,…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Adam en Eva
poëzie
2.7 met 32 stemmen
10.456 Adam en Eva,
Die aten samen gort.
Adam had een broekje aan
En Eva droeg een schort.
Als ik mij niet zéér vergis,
Is dat lang geleden,
Maar het ging (of 'k heb het mis!)
Toen al net als heden.
Eva's die de broek aanhebben,
Zijn de rechte Eva's niet,
En een Adam met een schort voor
Noemde men een keukenpiet.
Wat de kroon is voor een koning…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 't Was buiten stoffig, warm en druk
Door 't hete zonneschijnen,
Maar ik zat neer in stil geluk
Achter de dichte gordijnen,
In 't rustig, gedempte licht
Dacht ik alleen aan mijn doel en mijn plicht.
Maar toen zij de kamer binnentrad,
Waar ik stil te werken zat,
Over mijn boeken gebogen,
Toen viel een straal van het zonnelicht,
Over mijn…