Alle inzendingen

Ze dromen over geneugten die ze nooit zullen beleven ze dragen het klimaat warme gezondheid toe in toegankelijk nachtjargon de jaloerse minnaars die een eenzaam hart naar de oceaan brengen ze glijden af naar een verleden waar hun droomvlucht voorbijgaat aan liegende minnaressen daar schrijven ze brieven over falende ambtenarij…

Iedere ochtend als de horizon weer licht en de wereld zich baadt in het zonnegloren verheug ik mij weer bij het zien van jouw gezicht en verlang ik weer jouw stem vol zang te horen. Een dag zonder jou is een dag zonder zon een kleurloze hemel met wolken bedekt geen groen veld geen blauw bos tot de horizon geen vrolijke kleuren zover ons zicht…

Het seksuele gedonder zal niet stoppen totdat de macht evenwichtig, evenredig wordt verdeeld tussen mannen en vrouwen wellicht wel, wellicht ook niet want macht is macht en macht erotiseert, seksualiseert Meneer Khan van het Internationaal Strafhof jaagt op heel slechte mannen en terecht en doet dat vooralsnog niet slecht Meneer Khan…

Mevrouw, mag ik u iets persoonlijks vragen? o nee, ik zie het al...en u, meneer? u rijdt een dure exclusieve wagen bent ú de baas thuis of trekt zíj van leer kan zij de zak wel naar de kliko dragen of u, bent u de pisang, elke keer? ik zal er niet te lang op door gaan zagen heeft zij de broek aan thuis of u, meneer? Wellicht een iets te…

Vanuit eethuizen kringelt keukendamp, bereikt wijde boomkruinen. Dan verdwijnt zijn lucht langzaamaan in dicht, kleurig beregend herfstloof. Oven, najaarsvocht geven samen late smaak aan het Sprookjesrijk.…

donker blauwt het blauw vibrerend diep aan d' hoge einders dezer blauwte blauw een leeuwerik tierelierend hoger almaar hoger aan de dood voorbij…

Dit zwaartepunt van het denken waar woorden geboren worden, als klanken strotten verlaten, zin en betekenis vormen, samen stromen gaan, uitmonden in gedeelde beelden, overeenkomen, uitdrukken, willen. De tijd als duur houdt meer dan eens stil op het Kairosmoment dat je pas later, of op z'n best het navolgend op magische wijze…

voel jij nog grond vroeg hij in de Noordzee op die gure decemberdag het oorverdovende geraas van de golven overstemde het nee van de jongen de sterke onderstroom had hen verrast een mens leeft niet lang in ijskoud water de ruwe zee geeft zij neemt uit hoeveel happen bestaat de mens zij zwijgen de man en de jongen tot…

zelden weet iemand hoe mooi het grazen van de schapen klinkt wie zag de rijzende zon boven een nevelige heide waar witte stipjes vreedzaam scharrelen in pril ochtendlicht zij weet hoe hecht een mens kan zijn met 250 schapen op een heideveld zij weet dat slechte dagen nodig zijn om van de mooie te kunnen genieten…

Massaal doden kost stukken van mensen In plaats van duur zwaar wapentuig Maken ze lichte drones militair ruig Ze kunnen niets goedkopers wensen Wat mensen vreedzaam kunnen gebruiken Kan ook stevig de gezondheid fnuiken…

Tweegezicht met drie poten die wegrent Door de bossen, waar de schaduw hem kent. Met opvallende ogen die glinsteren als sterren in de nacht, En een glimlach die geheimen in zich bracht. De lucht is gevuld met een zoete geur, Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur. De wind fluistert zacht, als een oude ziel, Die verhalen vertelt, met…

Deze stad heeft sterren: een Pad van Roem geplaveid door onderheren en commissies die professioneel gewichtig zijn voor internationale eer Wie aan hen ten prooi valt is voorgoed zichzelf niet meer wordt uitgewist en vervangen door de icoon met zijn naam: Gotama, de verlichte mens Jezus, de liefdevolle naaste Sokrates, de mens die zichzelf…

Op hun woonzolder te Zoeterwoude horen allen der Bommelverhalen een veelbelovende stem herhalen: Iets nieuws wacht, waar jullie meer van houden. Omringd door Gelderlands heuvelwouden verschijnt jong Bommelstein; vooraan zijn zalen wil kasteelheer én schildwacht je onthalen om te zien hoe wondermachten hier bouwden. Binnen de beschermende…

In de herfst van het leven, Lijkt het leven trager dan voorheen, Wijl in de lente van het leven, Het vliegensvlug verwijderde van ’t begin! Alleen in de zomer was er evenwicht Van tijdsbesef en tijdsgewricht, Doch in de winter van dit leven blijkt Dat de tijd tot stilstand komt.…

In stilte grijnst het bleke bot, een masker dat de tijd vergat. Geen vlees, geen naam, geen adem meer, slechts lijn en vorm een herinneringssfeer. Zonder huid lijkt ’t allemaal gelijk, man en vrouw – één witrijk. Toch verraadt de kaak soms kracht, het voorhoofd rond, of schuin van macht. De wenkbrauwboog, de nek die spreekt, een stille…

Kun jij mij vertellen hoe eens de aarde is ontstaan een wereld met toeters en bellen hoe is die ontwikkeling in vredesnaam gegaan. Wanneer en hoe ontstond het eerste leven gewoon gegroeid op ruwe steen is er iemand die mij hier antwoord op kan geven of broedt die vraag bij mij alleen?. Vertel mij hoe de adem kwam in het onmetelijk heelal…

Nachtelijk verschenen, voor de dauw, benzine-tanken staan nu leeg, de Supernova werd uitgebeend. 1200 mensen vermoord, nu vandaag twee jaar geklokt, van vlees en bloed hadden ooit een vader en een moeder, hoe kan men dit legitimeren, argumenteren, zich vrijpleiten, 't valt niet te begrijpen. De Supermaan groots is haar schijnen kom dichter-bij…

VANDAAG aan gaza geen gedachten geen gedachten aan hamas aan gijzeldrama dansfestijn geen klaagmuur talmoed of koran geen zionist en palestijn jordaan en west-bank, rode lijn HEDEN liever geen gedachten aan genocidebommendrones aan voedseldroppings hongermoord aan unhcr en vrede onderhandeling qatar aan kolonisten en tweestaten…

op zwarte vingers tilt hij de dag over de grens van verwachting de trage tijd gebrand in zijn lijf dat altijd maar weer lucht vereist terwijl zij naakt ligt te wachten hopend op zijn warme woorden valt van de maan niks te vrezen vanonder deze deken van regen rook kringelt slechts moeizaam door de verstilling van de nacht in het licht…

Het is nog herfst begin oktober de 3e van Uw jaar 2025 maar het voelt als winter we zijn Uw berg opgelopen en ervaren WINTERBERG, Duitsland voelen Winterberg letterlijk aan de Pfarrkirche St. Jakobus nodigt uit tot binnenkomst echt warm is het binnen niet en de verlichting lijkt op rantsoen maar Maria warmt op natuurlijk niet dat…

(voor Victoria Amelina) Zij kwam tot wasdom in het roemrijke Lviv, met haar pen in de literaire inktpot, haar reactie op de boze Russen was hyperactief en zij was even tragisch als de Lady of Chalott. Zij onderzocht de Russische misdaden en oorlogspuin en ook de moord op de schrijver Volodymyr Vakulenko. Zij vond zijn dagboek in een tuin,…

Haar ‘honderdduizend huizen’ maakt ons boos, de woningzoekers dachten dat ze boften, maar Mona deed slechts luchtkasteelbeloften, ik vraag me af: ‘Kan zoiets straffeloos?’ Beloven en niet leveren? Oké, maar dan gekoppeld aan ‘no cure, no pay’.…

Grijs wit-glimlachend staat hij daar - achter glas - mijn vader hoe verder ik van het raam weg moet temeer komt hij me nader vermoeid beweegt hij beide handen en ik denk dit is de laatste keer een zaaiend grijs geschenk ------------------------------- uit: 'Schiereiland', 1979.…

‘n Ieder nasie het sy God (Zuid-Afrikaans lied) De Spaanse God: Vliegt een vogel, schiet hem dood! Bloeit een boom, hak hem om! De aarde moet bar en bloot Zijn, voordat ik als koning kom. De Duitse: Bouw banken en kweek bierbuiken: Oorlogsschade dient ingehaald. Je kunt volop van alles gebruiken, Daar de Entente betaalt. De Portugese…

Ik draai me om in de branding en kijk terug de wereld in Op de grens spelen kinderen Achter de duinen draait een kraan temidden van waaiende plannen door straten vol verkeer van goed- en kwaad- schikse resultaten, en ondergronds voert het riool de emoties af De kinderen joelen regen hun bui spat mij nat en slaat luchtbellen uit het water…

Van harte welkom bij mijn residentie U ziet, ik lig er nogal deftig bij Want men ontwierp dit mooie graf voor mij Met veel gevoel voor stijl en eminentie En nam u verse bloemen voor me mee? Er is nog plaats genoeg voor uw bouquet…

Mijn gedachten zijn ver heen Naar haar die van mij verdween. Mijn gedachten draaien In ’n kringetje rond, Die gedachten verwaaien Naar de tijd zij hier nog bestond, Toen zij en ik niet dachten, Niet verwachtten Daar ooit ’n eind aan komt.…

In riet dat zacht de waterkant omarmt, waar zon en wind elkaar beminnen, verbergt zich stem en ziel zo teder, een vogel klein, maar groots van binnen. Hij vlecht zijn nest van dunne draden, van riet en pluis, een wieg zo fijn, waar leven wiegt in groene schaduwen, een schuilplaats aan de waterlijn. Zijn zang is niet van groot vertoon, maar…

'Ik was uit Azië geïmporteerd Al spoedig had mijn baas, een winkelier Mij aan een zondagsschooljuffrouw gesleten En ach, ik heb niet veel te klagen hier Ik zit behoorlijk warm en krijg te eten Iets evenwel vergeef ik haar niet gauw Het zijn de afgezaagde, loze kreten (Dag! Lekker koekje! Lorre! Koppiekrauw! En meer nog) die dat mens me…

'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen... Door 't open venster hoor 'k de donzen val van klamme bloemen in kristallen schale... - En 'k weet niet of ik haar beminnen zal, in 't stil en licht bewegen harer leden, en hare goedheid in mijn vreemd bestaan... 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan, en haar zacht…