Alle inzendingen

Simonides werd geboren op Keos, een der mono- en duosyllaben in de Egeïsche Zee Cycladen de oudheidkundig geleerden menen dat de roemrijke dichter tussen ca. 556 v.C. en 468 v.C. leefde achentachentig zowaar inderdaad doch die losse tijdsspanne zorgt zoals altijd wel weer voor problemen Simonides zou volgens die data als grijsaard,…

hoe kraaien in dichte bomen krassen watergeesten kronkelen in woeste grond hoe zwarte engelen zich verschuilen achter struiken de buizerd hongerig boven velden zweeft hoe wolven huilen in duistere nachten de grillige wind gestaag bloembedden vlecht hoe de dood in koele watergronden geduldig wordt gewiegd hoe de veerman wacht bespiedt…

Zij bleef dag in, dag uit staan tegen het groene vierkant in de hoek van haar kamer meer wist ze niet en leek er niet te zijn totdat de stilte haar rechtlijnige denken vervormde door de herhaling van het eindeloze staan zette ze een stap- uit het vierkant en uit het ronde naar iets wat nog geen vorm had zonder enige zekerheid alleen een…

Winter is op het land koude trotseert de geluiden bomen worden om gezaagd schaarste is er op de bodem ijsvlekken glijden dageraad is aan het priemen slechts menselijk geluid. Haardblokken vatten vuur soloconcerten zijn alleen stervende woorden vallen stil, uitgedund veel te kil. Ondergesneeuwde verwachtingen einde van tunnels zijn…

In kamers waar het licht zich vouwt langs de randen van vertrouwde dingen blijft haar naam een stille trilling. In hout, stof en schaduwsporen. Er leeft iets dat niet verdwijnt. Een zachte stroom die je omhult, zoals herinnering niet spreekt, maar fluistert in gebaren. Het verdriet huist in de…

Ik weet niet of er woorden bestaan die de schittering van vroege sneeuw of het zomerlied van cicaden verstaan. Is er woord dat ergens toe leiden kan naar olijfgaard pijnboomwoud of naar het licht dat in de dood verschaalt? Ik weet niet of er woorden bestaan die een pad van ijs doen smelten kilte en kaalslag kunnen verslaan. Is er woord…

Gezondheid, een goed gevoel, ik weet niet wat men bedoelt, ik kan me geen tijd herinneren dat de zorgeloosheid ongehinderd, zo het in een kinderleven hoort te gaan, naast me op de speelplaats kwam staan. De schommel vermomd als springplank naar een toekomst voor stank en dank; de zandbank een loopgravenvoorloper waar enge hel- en verdoemenishopers…

Cruciale kernen schermen zich af een trekt zich terug een andere wenkt ons een derde, verlost wil het liefste verdwijnen Maar wie goed kijkt ziet niets is minder waar dit alles is mana illusie en wanen Zij groeien verspreiden zich verheffen zich eerder boven de middelmaat willen geconserveerd blijven ademen opbloeien met de…

Vallend, altijd maar vallend, in een put van vooroordelen. Jagend, altijd najagend, geluk dat waard lijkt om te stelen. Hopend, altijd maar hopend, op een vorm van barmhartigheid die niet vraagt om bewijs. Verlangend, altijd maar verlangend, naar een geest die mild blijft zonder zichzelf te verliezen. Verdurend, altijd maar verdurend…

De oranje blauwe bol aan de hemel, Zendt stralen van warmte en licht, Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel, Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht. Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag…

=========== ================= even geen dichter zijn en moeilijk doen over dingen die niemand opviel: te fijn en te subtiel, maar dromen van naar je werk gaan in volkomen kalmte, de dagen doorbrengen in harmonie met je handen en in het hoofd. Je hoofd en tijd is er niet en je praat bijna niet, maar de mensen begrijpen elkaar (telepathische…

Ik kom eraan Ik spring, ik val, ik vlieg In een gapend gat Een soort van dal Schreeuw niet zo Ik hoor je heus Veel te goed Dichtbij genoeg Zo leeg, zo lui Je brein, een reeds gepelde ui Waar is de diepte, de inhoud? Je mening, een veelvoud Schreeuw niet zo Ik hoor je heus Ik versta de leegte…

Een rossige zon zag ik net een moment boven de daken blaken door zwijgende takken van ferme nestenhoeders geen weduwe zal haar plichten verzaken in de winterkou net onder het nulpunt dat de meren bevriezen de vogels die hier zijn overgebleven schuilen bijeen doorstaan de nacht samen tot de ochtenddauw…

Was ik maar een dichter, een meester van taal, dan gaf ik je elke ochtend een lied dat nergens om vraagt. Een ode zonder gewicht, eenvoudig genoeg om niet te breken onder wat ik voel. Misschien moet ik je schrijven, mijn woorden blijven steken, alsof verlangen geen grammatica verdraagt. Ik hoop dat je het voelt, maar niet begrijpt…

Zacht rust de vleugel gevangen in morgenlicht de aarde ademt Broos op de bloemtop tint en toon vinden hun weg licht omarmt de rust Ochtendlicht raakt mijn bewustzijn, kleur en klank vinden hun weg naar binnen. Herinneringen bewegen onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden. Paden wandel ik die ik heb gevoeld en gekozen…

Dag amper aan de supermarkt ontsnapt, Verdedigingsgrijs, de allernatuurlijkste kleur. Leven een quaestie van ondergeluk. Eten een krachttoer, een krachtmeting. De ziel als een hond met een kunstgebit, gevangen in de draaideur van een warenhuis. Een hoog aan de gevel gekleefd een handvol bejaarde hangjongeren. In de bomen enkele nagesynchroniseerde…

Wat zingt het hupplend koninkske In onze doornenhaag? – Het heeft zo fel gesneeuwd vandaag, En toch zal ’t lente worden! De takken missen blad en bloem: Daar tussen fluit de wind; Doch immer zingt het welgezind: En toch zal ’t lente worden! Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal…

Ik wil nog een keer met je wandelen samen langs het strand lopend door het koude water hand in hand Ik zal je nat spatten met mijn handen in de zee en jij zou gillen, nee, nee! wat zouden we lachen zoals altijd, samen met zijn twee We zouden samen bewonderen de ondergaande zon die langzaam in de zee zakt als een heteluchtballon…

Twee weken geleden ontstond de opwinding het was berekoud geweest, min tien, die nacht en het weerbericht was zeker niet negatief echt ik had zoveel verwacht Het begon te sneeuwen zoals in het hoge noorden vlogen de vlokken in flarden over straat kinderen sleeden rondjes, t was een ouderwetse troep oudjes glibberden hopeloos over de stoep…

Vandaag dient u zich depressief te voelen: de korte dagen maken u bedrukt, uw januariplannen zijn mislukt, zo laat de pessimist zich hersenspoelen. Gelukkig raakt u niet compleet verzuurd, omdat het maar een blauwe maandag duurt.…

Er is iets met die stille wolf in mij, hij beweegt iets meer naar buiten toe niet dat hij altijd stil in het donker bleef, hij was niet bang midden in het licht te staan dat ben ik niet dat hij zich naar alles en iedereen toe beweegt, maar daar waar hij niet direct stil moet gaan.…

Ik krijg te eten, als ik me groot genoeg maak anders tel ik alleen maar mee in de statistieken van het probleem Er brandt licht in het kantoor dat nooit open is Het galmt achter de deur die niet wijkt onder mijn vuisten Dit kan geen kantoor zijn Te hol voor mededogen een dood lichaam met een bol oog en ik ben de niemand die niet kan…

Ieder draagt ’n eigen etiket, Sommigen zijn er best mee tevreê, Anderen vinden het maar pet, Haalt hun imago teveel naar beneê. De mijne mag er best wezen, Daar kan ik mee schrijven en lezen, Typeert mij als emancipatoir, En dat is ook nog eens echt waar. Dus ik ben zeer tevreê, Draag nu ’n batch met deze titel, Gaat zo overal met me mee…

De meest gehate persoonlijkheid van de Commerciële Media in Nederland Samen met Tv Presentator Steve Brown Ze staan bij je in het krijt Al kende je een carrière van ups en downs De wonden helen met de jaren Via Internet ben ik beroemd Laat de rest van de uitgevers en Hilversum Medialand maar zitten op de blaren De meest gehate persoonlijkheid…

In de leegte tussen koetjes en kalfjes, En de onuitgesproken schaamte en spijt, Zou ik willen springen tussen de dimensie, Van gevoel, hart en kwellen, Jouw kern te voelen, de essentie, Om zo een overwogen oordeel te kunnen vellen, Om te begrijpen, je was nooit stuk, Alleen niemand die jou echt ontmoette, Doordat je het wantrouwde, het geluk…

Gaan het ze het oppakken? gaan ze het aanpakken?? het kabinet Jette ke tette! het tuig van de voetbalrichel zij die niet tegen hun verlies kunnen zij die met vuurpijl de overheid verwonden gaan ze voor 100.00 woningen of gaan ze voor 100.000 cellen kleine cellen met een schijtemmer omdat ze de schijt hebben aan de overheid of is…

Ik zat in 'Restaurant' Buitenhof met van Dis aan tafel we lunchten samen hij had een nieuw boek een boek over zijn geliefde een zeer open persoonlijk boek maar geenszins een open broek ho, hé, polyamoureus of kneus ik had van de week in de nacht al naar zijn podcast geluisterd van slapen kwam het niet meer zijn woorden-brei, bijna…

O King Charles, Uw missive is waarlijk te veel eer voor Uw nederige minder producerende woordenstrijder in de geest een respons als dit of deze had ik voorwaar niet gauw verwacht ik ben immers een armzalige bergenendalige die bij tijd en wijle  onze Muzenberg beklimt U stelt zich zeer bescheiden op, als prins der dichters niet, doch…

Het nieuws werd in de States met angst bekeken Wel twéé soldaten van Oranje gaan Naar Groenland om de dreiging te weerstaan En laten Trumps oranje kop verbleken Wat mij betreft mag Marco Kroon ook mee Die pist die Zesde Vloot zo terug in zee…

Een oude vrouw met een vriendelijk rimpelgezicht geeft hem wat schamele centen voor een doorleefd gedicht de innerlijke natuur laat zich weer gelden hij is helemaal tot niets verplicht er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten vitale energie vol gezonde fantasie manieren over humoristische mensen en grappige dieren hij slentert…