Alle inzendingen

Wachtend op ’t einde, Keerde hij terug, Naar ’t begin, Langs de weg, Hij door ’t leven ging.…

Lange tijd heb ik gedacht dat dichters mensen met gevoel zouden zijn, zoals ik: altijd oog voor de noden van een ander; in staat ieder perspectief in te nemen, zien door alle brillen van verschillende levensfases; niet schrikken van een casus meer of minder over kinderen en moord, vrouwenmarteling en moord; zoeken naar woord na woord om…

Littekens Wanneer ik spreek in spreuken en in rijm Dan voel ik mij fijn Die woorden zingen kan ik niet Komt door de littekens op mijn ziel Van hen die heen zijn gegaan Zie ze soms in mijn dromen staan In het licht van de volle maan Laat ik mij dan gaan Pleng ik vaak een traan Rijm er nu maar weer op los Want dan laat ik het los…

Mijn leven is kneuterig geworden huis-, tuin- en keuken-activiteiten huisje: 3 hoog met 51 betontreden boompje: veel te grote boom in de tuin beestje: een heel grote bruine labrador ik keutel wat in huis, binnentuin en berging ik kook voor ons beiden niet voor meer dat was eens, meer en meer en meer een dynamisch leven van werken, zingen,…

Je komt van de straat Dus ken je geen liefde Veel verdriet En velen hebben je verlaten Wat overblijft is bitterheid en haat Want zo ben je niet Maar zo word je gemaakt Je komt van de straat Fouten gemaakt in het privé leven Aan de drank en de drugs verslaafd geweest En dat kostte je zowat het leven…

Egidius, wo ist die E gebleven Egoloze tripper in den hoge? Elk woord of naam heeft Ergens wel een E Eise Eisinga (3) Escher (2) Euripides, dat zijn er ook al 2 En een experiment telt er zelfs 3 Er zetelt in mijn reptielenbrein Ersatz fingerspitzengefühl Empathisch allerminst, geenszins Edoch rijm in voortgaand cadans Eloquent…

Mijn eigen manier van bidden voor de dingen die voorbij gaan langs schaduwen die naamloos dwalen als er andere mensen komen andere manieren van proberen en hij is nooit ver hier vandaan die grotere ik met die kleinere ziel hij is eerder beneden dan ik die in de diepte voor hem viel.…

De Volksjongen met de grote mond Ze zeiden mijn carrière komt nooit van de grond Als Dichter en Amateur Presentator al jaren nummer 1 Ik bouwde alles wat stuk is Gemaakt weer op Dat was voor mij geen probleem De Volksjongen met de grote mond Het heb alleen effe moeten duren Maar ondanks dat de enige Beneluxe Dichter met Internationale allure…

Ritmisch vormen zinnen strofen in nergens zal je iemand zijn die het ontkennen gaat vergeten en emoties zullen het duister dragen zonder antwoorden of nieuwe vragen afhankelijk van de wrede pijn van trots jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen in kalme stilte van ons innig samenzijn plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…

Geen zin meer om me voor te laten liegen, Te horen dat nu ‘alles anders’ gaat, Dat men de stem des volks ineens verstaat, Het afgelopen is met dat bedriegen. Geen zin in nieuwe ridders van fatsoen, Ga met z’n allen eerst maar eens wat doen!…

Doe het toch maar zet je hart open zegt de soldaat als hij de kittens in zijn loopgraaf in de watten legt. Doe het toch maar schrijf onder de littekens zegt de poëet woorden van liefde eet de bitterheid wordt tot op de draad één met je lied. Doe het toch maar lach veel en heel hard zegt het kind open alle ramen en deuren zet…

Hij neemt de tocht terug, door de kieren waarlangs hij naar binnen gekomen is; de rusteloze wateren waaruit de woorden klateren kwamen; over de verzakte ijzeren lijnen waar loco-motieven op griezel rijden. Zonder meer zonder weer het Gelres blazoen schoon te vegen, het spinnend web mag die vliegen zelf wegen in de tijd die daarvoor gegeven…

‘the truth of the story lies in the details’ de meelevende brieven die mij hebben bereikt betekenen zoveel dat ik alsnog bezwijk soms gewoon lief vaak positief kritisch af en toe lyrisch een deel negatief de bewuste brieven die ik opnieuw bekijk vertekenen geheel mijn kijk op het lijk soms gewoon vies vaak recherchetechnisch…

Het vieze drankje werkt wolken patchoeli tillen mij op en mijn mantel blijft achter Gehypnotiseerd, gestreeld door donsharen schapenwol droom ik zwaar te zweven naar dansende handen en het doet me niets welke lustgedachten jullie stiekem uitsmeren over mijn huid Kijken jullie maar, raak me zelfs aan waar dat niet mag ik ben veilig…

In Breda s zuidwestbuurt glanst een kleine burcht vol opbeurend wit omgordt een keurig onderhouden tuin de lieflijke veste heeft vele woningen in zich waar de vredesstem klinkt het leven der geborgenheid houdt zijn staf omhoog maakt luchtige zwaaiing vereent het wezen van eenling met duurzame broederschap.…

Waar heb ik dit, dacht hij, eerder gehoord... Geen jota en geen tittel komt erin! Mijn eindverslag is 't einde van 't begin Zelfs de transcriptie gooi ik overboord! Ik geef het door aan Santa Claus en Sint Hermetisch dicht, versierd met strik en lint!…

Daar in rottende bladeren ontwaakt de slang die zich, staart in de bek, vermaakt, die zo traag ademhaalt, dat hij geen kind schrik aanjaagt; de dood in zijn slaap aanraakt en toch niets aan leven verliest. Hij vindt zichzelf in stof dat hem aan aarde bindt. Daar in rottende bladeren ontwaakt de ringslang - die lange zinnen verbindt, dat rappe…

Hebt gij nooit de starende ogen, Uit de schaduw der vensterbogen Onder ’t schitterend kronenlicht, Op een maagd, wier lieflijk bloeien Heel ons harte deed ontgloeien, Dol van minnenijd gericht? Voeldet gij uw bloed niet jagen, Als een ander haar dorst vragen Tot de ongestuime wals, En het: ‘ja’ vloog van haar lippen, Zij de tengere vingertippen…

Ik werd rijk, zo leek het leven, elk pad dat ik koos werd zacht. Ik voelde geluk in de liefde, als een zon die voor mij lacht. Geen ziekte kon mij raken, geen zorg kwam nog dichtbij. Ik liep door gouden dagen, En alles voelde licht en vrij. Het stond in de sterren geschreven, een toekomst zonder pijn of strijd. Een wereld vol wonderlijke…

Langzaam verschijnt haar beeld, Dan meteen alle aandacht steelt, Mijn blik op haar als ’t ware fixeert, Zij mij dan binnenstebuiten keert. Dan verteert mij de prangende vraag, Ben ik op haar op slag verliefd geraakt, Een eenzijdig of wederzijds fenomeen, Is d’euforie voor ons beî of mij alleen. Het antwoord op die vraag blijft uit, Zij…

Mijn haven Wil jij de haven zijn Waar ik mijn schip aanleg Mijn vaste bodem Of stuur je me terug naar zee Dan neem ik jou in gedachten mee © 8-9-2018 BvdM…

Heb je al Jordaan-inspiratie? vraagt de eindredacteur van de Jordaan Kroniek! het is al weer de laatste week van de maand! nou dames en heren,  die heb ik die heb ik altijd en eeuwig want vanaf 1973 regelmatig in Amsterdam en al heel veel in de Jordaan en officieel sinds 2019 ben ik die Ramsterdammer want je roots die vergeet je niet…

Stel je een stem voor die fluistert in je nacht, woorden als koude vingers langs de kamers van je hart. Een stem die niet loslaat, ook niet als je dat wilt. Langzaam kantelt je leven, relaties vallen, werk verbleekt, je zoekt uiteindelijk hulp - soms pas veel te laat. Dan begint het andere geluid, een film van menselijkheid en macht die…

het gesprek met de grote baas of een verbreding van functie de oplossing voor toegenomen complexiteit ondervangen kan het symposium in het centrum van to-do-lijsten en de agenda vol overlopende najaarshopen knopen die doorgehakt worden het jaarlijks opkomende ge-app in familie- en vriendengroepen mensen die roepen om matigen verzadigen…

wederom was ik ironisch genoeg met dat paradoxale sarcasmesausje en een vleugje cynisch seniorisme ondeugdelijk aan het verengen tot de heksenketel ronkend rookte de tovenaar dronken van weemoed a-mythisch achterbleef als lyrisch spook echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed noch eenieder met mij in het bloed waartoe hij/zij/hen diende…

De twinkeling in jouw ogen is als vuurvliegjes in een droom. Ongenaakbaar in jouw schoonheid, licht bewogen, zonder schroom. Een ongebreideld verlangen neemt bezit van mijn bestaan. Jouw essentie doet mij smachten naar een leven dat ik durf te ondergaan. Echo’s uit een ver verleden rafelen los als draden van een web. Een opflakkering van…

Ik ben gehaat en Asociaal Maar jaloers waren ze bijna allemaal De burgers instanties voetbal clubs commerciële Media Politie en justitie hebben alles van me afgepakt Maar als je ouder wordt Weet je hoe het leven werkt Want de meeste mensen hebben toch een zwart hart Wie in het leven niet steelt of erft Zal werken tot hij sterft Het is…

Alle mensen in mijn dorp glijden langs mijn huis, als hyena’s over vlaktes, alsof ik enkel botten ben waar tanden in zoeken wat er nog overblijft. Jij zei me ooit: al wat je voelt, al wat je denkt, het bestaat niet — het is lucht, geen waarheid. Maar het bleef in mij als dat ene lied dat zacht begint maar nooit stopt met spelen…

de wolf weet dat het dader wordt als de redeloze prooi vecht, vlucht, bevriest zolang dat het lot van het slachtofferschap niet kwalitatief als waar aanvaard heeft het subject kan zich verstoppen achter de techniek van leven en dood van het zijn of het niet-zijn van dialectiek tot retoriek een object zal nooit weten wat de nasmaak van…

de maan licht koel is in zijn lichte veld begrijpbaar maar als je iets wilt vragen zegt hij laat maar de maan drijft een zwaan hoogmoedig onaangedaan in het meer waar bleke vrouwen met monomane zang zich wassen de maan haalt de wolken uit een mistig verwarde hoop over de grote zee geeft hij de loop van een koers zoals begroot de maan…