Een brillenglas, lang zoekgeraakt lag plots weer waar het haar ooit had geraakt geen aankondiging, geen spoor maar helder lag het daar weer voor door krassen heen door vallen en tijd droeg het nog steeds dezelfde helderheid alsof wat kwijt was nooit verdween maar gewacht had stil, ergens alleen haar wereld viel weer…

Ach nee doe het maar niet. Vertel maar niet wat er werkelijk in je omging. Ben maar liever lief en aardig voor de anderen de vijand. Vertel niet dat je wakker lag met gedachtes dichtgeknepen van jaloezie die je hart verteerde omdat je dacht dat je achterbleef. Alleen en met lege handen. Vertel maar liever over de vriendschap…

Dat, het gebeurde gisteren toen ik hem zag zeer spontaan en zeker na ruim 10 jaar hij nodigde me hartelijk uit voor gesprek we wisselden verleden en heden uit hij zijn zo bijzondere vrouw verloren, overleden ik mijn donor-dochter (19): zwaar gehandicapt vanaf 1ste jaar hij nu Opa van een kleinkind (1) via zoon van 40 ik (74) nu OpaPa voor…

Vliegensvlug, schoten door zijn snelle vlinderslag zijn billetjes door het water van het Amsterdamse Marnixbad, telkenmale zich blootgevend aan de oppervlakte als drooggevallen zandplaatjes van de Waddenzee! Wat zou ik graag een zeehondje willen zijn!…

Geen storm die de wortels los kan maken, geen overtogen woord dat de basis breekt. Want vriendschap is niet iets om simpel te staken, wanneer een hart even een ander taaltje spreekt. Vriendschap zit diep van binnen, een stralend licht, een bron van warmte, zo veilig en puur. Een anker dat niet meteen voor tegenwind zwicht, maar standhoudt…

In een lommerrijke omgeving bedekt met mooie witte sneeuw waar de zon af en toe vol op glansrijk en oogverblindend straalt zat ik lekker loom aan tafel op visite bij vrienden na langverstreken tijd! de tijd stond heerlijk, eerlijk even stil het sneeuwde onophoudelijk, zo winters veel lekkers stond op tafel het gesprek was lang en inhoudelijk…

Weet je nog Hoe we vroeger alsof deden Op een leeftijd van zeven Op oude bezemstelen zweven Een interpretatie van grote mensen Die onze verbeelding beplakten als verdwijnende wensen Hoe onwaarschijnlijk ze het achtten Bleven we elk jaar op elkaar wachten En in kartonnen dozen Herbeleefden we dagen die jou deden blozen Ik weet nog Hoe we…

Zestig Gisteren zestien Sindsdien bevriend Vet als fijne marmering In een zacht stuk vlees Bracht jouw vriendschap Mijn leven mee op smaak…

Daar zit ze weer, die lach van goud, Laura, die nooit van stilte houdt. Ze praat, ze zingt, ze klapt haar hand — en overal breekt zonneschijn in het land. Ze is het rumoer, de lach, het licht, een vrolijk gezicht dat nooit verplicht. Waar Laura komt, daar bloeit de tijd, in geuren en kleuren van heerlijkheid. De nacht kust zacht haar gouden…

Soms ben ik stil, een tikkeltje gemeen, ik hoor hun lach nog in oude dromen, herinneringen die blijven komen, en zo voel ik mij niet echt alleen. De tijd gaat door, maar niet voorbij, ik draag hun woorden in mijn oren, wat eens vertrouwd was, blijft geboren, ze wonen nog altijd stil in mij. En als de stilte wat harder slaat, dan hoor…

We hadden elkander een tijd niet gezien vrienden van oorsprong de 2e generatie nu in de 4e het jaar 2025 van deze mannen de jongste in z'n 60ste levensjaar en de oudste op weg naar de 80 mijn verjaardag moest nog gevierd worden die van mijn ingaande 74ste levensjaar, 12-2 maar aanslagen op het lichaam hadden huisgehouden in onze vriendengroep…

Even mijn armen om je heen even samen en niet alleen even mijn warmte aan je geven in dit rommelige leven heel even samen knus en op je wang heel zacht een kus…

Een uitwisseling van een omhelzing. Wat een prachtig gevoel van begrip geeft dat.…

Vriendschap is als geld, het komt en gaat, soms vind je het zelfs op straat. De waarde ervan is er ook zeker wel, maar dat weet je waarschijnlijk al wel. Het komt met geven en nemen, het lijkt wel alsof ik dit aan mijn bank moet aangeven. Soms is het niet tastbaar, maar voel je het wel, ik steek het in mijn spaarpot, ik zie het dan later wel.…

We waren allebei clandestien ingestapt in de ICE Internationaal naar Frankfurt er was weer eens een trein uitgevallen De trein bomvol, dus samen op de overloop ik keek naar de vrouw met haar rode koffer en dacht, voelde direct: zeker weten 'De somberheid gaat aan haar voorbij die houdt zelfs van regen, storm en ijs' Ik sprak haar aan met…

Vrienden van het eerste uur Van heel veel jaren terug Kinderen waren er al of werden nog geboren En we zijn elkander nooit uit het oog verloren Vreugd en verdriet delen met elkaar Er is ook veel gebeurd in heel veel jaar De vriendschap tussen kinderen was het begin En we kregen het allemaal naar onze zin En er kwamen er steeds meer vrienden…

Jouw vrienden Geven raad en steun En hoeven verder niet In één of andere definitie…

Jij mag nog niet opstaan niet uit ons warme bed jij mag nog niet werken gaan nog niet naar het toilet wij blijven gewoon ja, de hele dag wonen in ons bed dan zoen jij mij en streelt mijn huid ik doe dat ook bij jou we maken geen geluid we liggen enkel zij aan zij…

Soms in het leven gaat het even niet dan zit alles tegen onzeker, stil verdriet verzonken in gedachten een vlak en leeg gevoel onrust diep van binnen even zonder doel Aan de hemel staat een zonnetje zij verdrijft de kou straalt haar warmste stralen vandaag, speciaal voor jou ze glimt haar mooiste lach de hele dag lang en drukt haar…

mijn herders in had er drie die over mij waken ze beginnen langzaam in mijn dromen naar de achtergrond te geraken toch worden ze oprecht gemist want een hechter vriendschap heb ik nooit mogen ervaren geen mens kan daar tegenop vertel me maar eens wie nee deze vrienden zullen nooit uit mijn geheugen worden gewist…