116 resultaten.
Soms ruikt de aarde naar de hemel.....
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
614 Soms zweemt het onvolmaakte naar volmaaktheid
Soms is het triviale goddelijk
Soms is een korrel zand een strand
Soms betekent de glans in blauwe ogen een hemel
Soms is een handgebaar een omhelzing
Soms is een waterdruppel een oceaan
Soms ruikt de aarde naar de hemel
Soms is een blik een kus…
Toneel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Op de bühne voel ik mij thuis
daar speel ik een rol
en iedereen applaudisseert
dien mijn tegenspeler van repliek
laat hem droevig of blij
en buig netjes voor het publiek
daar voel ik mij geëerd
alleen omdat ik de tekst volgens verwachting
heb geleerd
daarbuiten ben ik naakt
kwetsbaar onvolmaakt
ik ken de regels niet
en niemand…
Trouwring
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.281 Duw mij maar
Vel rimpelend van spanning
Onze toekomst voorspellend
Vol onvolmaakte verborgenheden
Die we niet kunnen ringen
Vast geklampt
Ingegroeid door standvastigheid
Illusies voorbij
Vergeten door de jaren
Veel handdrukken gekend
Oprechte en geen echte
Rimpels zijn je gaan omringen
Slechts met één emotie
Die van het eerste…
verbeelding
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
1.526 mijn verbeelding
als dagen zich zonder
ver zicht vullen
ontken dan de leegte
van mijn bestaan
gedachten willen slechts
dromen omhullen
mijn handen aaien
bloemen van nabij
zal ze raken
noch storen in hun pracht
ze bloeien hun
onbesproken gedrag
zij aan zij
vertellen van schoonheid in stilte
van volkomenheid die
het onvolmaakte…
gezind als een kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
324 De vrede hier:
ten dele,
de vriendschap:
onvolmaakt,
in kunst,
in kracht,
in wijsheid:
de roos
wordt niet geraakt
De liefde hier:
ten dele,
de vreugde:
zo voorbij.
het zware,
donkere,
dode,
het breekt
aan jou en mij
Ten dele
ons geloven
en dubbel
smart de pijn.
O God,
straks licht en levend,
GEHEEL
bij U te zijn!…
Vanuit een Ooghoek
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.204 Het zicht door half gesloten ogen
Vaag maar vol verdraagzaamheid
Zacht en vredig ingetogen
Onzichtbaar in aanwezigheid
Kleuren als een silhouet
Op mijn netvlies vormgegeven
Geborgen in een amulet
Meer in't zicht dan toegegeven
Wie het ziet zal minder dromen
Puur en echt maar onvolmaakt
Zachtjes laat ik tranen stromen
De traan…
Levenssymfonie.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.247 Soms lijkt het dagelijks leven op
een onvolmaakte symfonie.
Zo’n muzikaal mismaakte -
asociale - compositie.
Partituren met afgunst, oorlogen,
vrede en ruzie.
Teksten die elkander zelfs niet
kunnen verdragen.
Zo’n valse gedwongen liefde die
we ooit met elkaar begrootten.…
zomers van geluk
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
481 die mooie dagen van weleer
ze zijn voorbij komen niet weer
de mooie dagen van voorheen
ze bleven achter in een zweem
van onvolmaakt geluk...…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 Maanden verstreken
Doch verwonden ze nog steeds
De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie…
Hemelwals
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 wadend op kniehoogte
door mist van heden en verleden
ken ik alleen maar mijn eigen
unieke wereld van alledag
waar elke gebeurtenis zich
maar éénmaal voltrekt
ondertussen schrijf ik
bij gratie van onvolmaaktheid
muziek op de blanke muren
mijn ideeénwereld is mooier
dan de werkelijkheid
en denken maakt ongelukkig
kom liefste dans…
Uiten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 Er is dat lijf, dat mankementen heeft,
en ook een lot, dat keihard met jou speelt,
dat ronduit kwelt en aftast wat jij veelt …
Maar hoe dan ook, wie is daarbij gebaat,
een mens die schuilt om hoe het hem vergaat,
die wanhoop voelt van onvolmaakt te zijn,
alleen wil zijn en tegen water praat …
Toe, laat toch zien, geef uiting aan de pijn!…
Spiraal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Voor de tweede keer in zijn leven
raakte het
onvolmaakte
in een spiraal van streven
Ooit greep hij zich vast
aan de filosofie
van de tijd
Zijn wens bleek een contrast
De eerste keer was fataal
een poging
tot permissie
een toekomstideaal
De tweede keer was een onthaal
een dilemma
zonder grenzen
verdwenen moraal
Nooit gaf zijn…
Droom van werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Weerstand tegen het onvolmaakte heden.
Verzet tegen een onvoltooid verleden.
Weerzin tegen wat nog komt.
De lat die steeds maar hoger ligt.
Doelen die verdwijnen in de mist.
Wachten op verwachtingen.
Onvoltooide dromen.
Zie!
Een duif vliegt door de straat.
Luister!
Wind suist door de hoge bomen,
als muziek die dove oren streelt.…
Night and Day
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
274 hun denken klaart niet op door
't licht te dimmen
des nachts rust onvolmaaktheid in de dingen…
Wat was en is
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
769 beheerst
althans zo leek het
bewoog zich mijn leven
het afgelopen jaar
bagage onvolmaakt
nog onaangeroerd
stond al maanden klaar
om de hoek wachtte
de bedaarde boemel
op een tweevoudig spoor
het was tijd
ik moest instappen
maar voor ik het wist
reed hij alweer door
-
maar nu…
opnieuw waag ik de tocht
druk mijn neus wat…
Licht bewolkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Een onvolmaakte witte lucht
Met tijgerrode wolken.
Kijk ik nu terug, zie met een zucht
Dat ik jou niet kon tolken.
Een landschap blauw met roze grond
Gemiddeld maar toch zo verwond
Door afkeur, sentiment, gebrek
Geen dag meer vrij van ons gesprek.
Als ik toen, met m’n stomme brein,
De juiste woorden had gekozen.…
hoe moet het verder, dichter?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.033 ik ben slag noch stoot, onvolmaakt vervuld -
sinds die dag, in hoop te verrijzen,
met een nieuw licht, vel of snoet.
op muzische wolken was ik gaan drijven
eeuwig écrire c'est mourir tot groet -…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Utopie der Liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Onvolmaakt en robuust
zou je liefhebbend de schrammen
van dit intense gevoel in ons krassen.
Nietig als wij zijn
zullen de littekens ons gedenken.
Vol wanhoop kijk je me aan
want de realiteit wil
dat we onbeholpen gissen naar liefde.
Verlangend naar de ander
echter in eenzaamheid heen zullen gaan.…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet
mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig
en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd
abnormalen en onschuldig gehandicapten even
veel waard zijn dan de gave en dominante eenden,
die zich onterecht beter wanen, ook al ogen ze
onberispelijker en gaat het hen schijnbaar meer
voor de wind…
Het menselijk tekort
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.271 U weet, de mens is verre van perfect
Bij elke job maakt hij wel kleine fouten
Veel missers nopen hem om op te zouten
Dat heeft helaas reeds menigeen ontdekt
Het stelt me zó gerust dat hier twee heren
Mijn versjes snel en gretig corrigeren!…
Vaderland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Mijn vaderland
ik mis u als ik u verlaat,
maar
ik haat u als ik me niet vergis,
mijn vaderland
met harde hand
houdt gij mij vast
zijt gij ballast
zandzak bij mijn luchtballon
moet ik me traag van u ontdoen
om op te kunnen stijgen tot
u, mijn onvolmaakte god,
met duizend talen door uw strot
duizend genen door uw aders
bastaardkind…
laat me zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 laat me het land zien
waar geen boom meer staat
wanhoop ons verslaat
laat de doden zien
de maskers van pijn
in een diep ravijn
laat me het kind zien
dat niets meer verstaat
geen tranen meer laat
laat de moeder zien
ze bedekt haar zoon
streelt zijn ogen schoon
laat me schoonheid zien
haar onvolmaaktheid
volmaakt in lichtheid…
Trouw met mij
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.974 Ik ken je onvolmaaktheden
en jij kent ook de mijne
We accepteren eigenaardigheden
zowel de grote als de kleine
Voelen ons verbonden met elkaar
slechts te scheiden door de dood
Nooit was mijn liefde voor iemand
zo compleet en ook zo groot
Ik hoop dat het zo mag blijven
geniet intens van jou mijn lief
Wil alles met je delen voortaan
lief…
en ze leefden
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
756 ik kan de vroegte
wel begrijpen, de bruid in trouw
en korte verhalen
met onbedekt en zelfde gezicht
de mond zo rijk, geheel luchtledig
de houdbaarheid of ochtendhanden
het tijdelijke in prachtig licht
maar ik weet van stilte, het lijdzaam staren
het gedoofde vuur in gesloten nachten
onvolmaakt en ooit geleden
dus ik liet hem gaan…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
Sonnet nog twee uur in Calais
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 wij slenterden door een verloren dag
Calais teleurstellend opengesteld
het had iets bijzonders is er verteld
de havenmond was evenzo van slag
vooraf over doorgetrapte paden
dwars door het groen en gele koolzaadland
waar de zee zwaaide met blauw vaste hand
zo volmaakt dat er niets bleef te raden
bleek dan toch nog een onvolmaakte dag
met…
In Zwijgzame Liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 wanneer
de tempeldeuren openstaan
zie ik mijn lichtkarakters verschijnen
herstellende van hun zinkende zielen
zoekende naar verzadigde waarheden
dolend, achter maanstralen aan
bestudeer ik mijn gedachten
in zwijgzame liefde
lijken bomen op onvolmaakte mensen
diepgeworteld in eigen grond
als orakels van onbuigzaamheid
grijpend naar de hemel…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 vanochtend ben ik ontvangen in een
milde, sombergekleurde dag
het nachtelijk denken is geklaard, terwijl
gewrichten en pezen nog bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken…
(On) volmaakt?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
572 Het is misschien
volmaakt geluk,
waar het al
enige maanden
aan ontbrak,
dat hield ons
vast in het
onvolmaakte duister,
bewoog door
de ether en riep
het over zichzelf
uit, het lijkt wel
of de winter de ogen
sluit uit ongemak.…