974 resultaten.
Oud Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Een stad ontwaakt uit
een sluimerend
vervlogen droombeeld.
Een natte damp,
als een plassende regen,
overvalt de gracht.
Doorweekte wallenkanten
ontvouwen ranke bomen
met ontloken twijgen.
De houten ophaalbrug
brengt heimwee naar
weleer.
De stille stroom
verraadt een
blijde glans.…
De Regenboog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Een grauwgrijs wolkendek
komt langzaam naderbij
zwaarbeladen met rijkelijk vocht.
De natuur is tweeërlei.
Tussen vele donderkoppen
doet de zon haar werk.
Heldere doordringende stralen
talloos en oersterk.
Ineens voltrekt zich
een natuurlijk wonder.
Een machtig scala verschijnt.
Feeëriek en heel bijzonder.
Ver boven de aarde verheven…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dansend op het wild plaveisel
achter kleur en hoge hakken
verschijnt zij telkens weer
wapperende goudgele lokken
bedekken haar deinende borsten
scherpe blikken vanachter getinte
brillenglazen turen in het rond
haar rokje trilt in een
zonnig spectrum
zinderende mannelijke aandacht
overvalt haar keer op keer
langzaam verschijnt…
Troostcafé
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Hij zit op een houten kruk
voor de bar, in zomaar een café.
Behoedzaam pakt hij z’n glas
het goudgele vocht verdwijnt tevree.
Z’n ogen dwalen telkens rond
op zoek naar een vriend of maat.
Echter zonder enig succes
pakt hij weer het glas, dat alweer volstaat.
Het drankgenot wordt ondersteund
door een hagelwitte filtersigaret,
zo ongeveer…
Gehandicapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
593 Met een gulle grijns op zijn gezicht
pakt hij behoedzaam zijn
wonder op wielen vast
Knakkende hersenbanen
deden hem wankelen
Zwikkende enkels in een
gebroken loopvermogen
Rooskleurige toekomstbeelden
veranderde op slag in
meedogenloze werkelijkheid
Het gemis van de vierwieler
is niet meer mogelijk
Innerlijke smart is
nauwelijks…
RUST.
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.283 Het ruisen van de regen hoor ik niet
Door het ruisen van de Zee.
Ademloos luistert mijn Lied.
Soms ruist de zeewind mee.…
waterlander
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zwijgen
dus zwijg ik nu en hoor de ruis
© tondegruijter…
Nocturne VI
gedicht
2.8 met 10 stemmen
6.607 de slaap die zich vannacht iets van mij aantrok
liet me vallen. of een ander me nog oppikt
wat je niet zien kunt in een donkere kamer, wie je niet ziet
ergens meet cirkels
eens maar nooit is nu, het vergelijkt weer
het ruisen in de bloedbaan met het ruisen daarbuiten
--------------------------------
uit: 'Zuurstofschuld', 2008.…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
402 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
LUISTER EENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 als oude bomen
ruisen is het voor jonge
goed te luisteren…
Zonsondergang aan zee.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
570 Golven die ruisen.…
[ Het ruisen van wind ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
368 Het ruisen van wind
en water troost mij, vertel --
hem van mijn liefde!…
Het concert
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
545 Eerst het ruisen van de bomen,
voor 'k daar aan wennen kon
floot daar een merel, heel alleen
niet voor lang want voor 'k het wist
kwam er een concert dat me niks kost
ze zongen, echt uit volle borst.
Overstemden het ruisen van de bomen
die geluiden, hoor je alleen, als je
luistert. Zo mooi…
Riet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
621 hoort stil het zachte
ruisen van het ranke riet
aan de waterboord…
[ Heerlijk, het ruisen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Heerlijk, het ruisen
van zee, auto's en bomen –
ik ruik waar ik ben.…
Ruimte Ruis
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
922 Afstand is gelogen
in dit godverlaten oord
licht wordt hier verbogen
schreeuwen in een gat gezogen
gedachten in de kiem gesmoord
Zoveel plek en toch omringd
door harde zwarte kilte
zoveel ruis en toch alleen
dromen spatten hier uiteen
tot eindeloze stilte…
Stille Ruis
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.344 Een veld vol licht,
De bloesem tegemoet,
Een immens verlangen,
De kracht van energie,
Stromend langs gesteente,
Staand dromend,
Van het zweven van dadelijk,
Ogen vol van levenslust,
Schitteren de dieptes in,
Een moment nog tot de vlucht,
Water kletterend,
De wind die mij influistert,
Ga maar, voel je vrij,
Ruis, stilte,
Dit is de diepte…
Technische ruis
netgedicht
3.6 met 230 stemmen
454 zacht klonk
het geluid van
de motor boven
alle liefdes uit
hij componeerde
in de technische ruis
de regelmaat en
helderheid van het genie
waar stilte heerst
nu corona triomfeert
is er weer plaats voor
kwalitatief onderscheid
net als luchtvervuiling
zijn decibellen ook
onderworpen aan een
uiterst streng regime
want sluit de ogen…
Ruis van de zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Daar waar de golven op de rotsen slaan,
en strand met gras de liefde maakt,
ben jij met zout en kwal verdwenen.
Vorige week, met windkracht 10.
Onder schelpen was
wezenlijk wezenloos
en je ziel al met je hart vervlochten,
vervlogen tot in hemelen,
gevaren.
Een driehoek met een rode rand
die in de handpalm brandt,
als roodhete kolen.…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 die nimmer zwegen
in hun taal en worden
woorden vertaald als ruis.…
Ruis uit de hemel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
985 Ruisch uit de hemel van mijn peizen,
Zingende gouden pracht,
Over de aardse vreugdpaleizen
Van een verhoogd geslacht.
Twijfel, deemoed en zorgen
Scheuren voor zon als grauw gewolk,
En mijn dag verstrekt een morgen
Aan een trotser volk.…
Ruisen van het hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Tijd is nu soms als een bijzonder mooi apart refrein
waarin ruis, wind en regen en zon bij elkaar zijn.
Maar dat af en toe sterk ruisen dat is nog gebleven
dat is deel van het nu, ons dagelijkse huidige leven.
Tijd lijkt een zandloper die gewoon leeg wil gaan
eens zal ‘t ruisen stoppen als wij weer bij elkaar staan.…
Als de lentesappen ruisen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
690 wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed
U die de aarde zo maagdelijk weet te roemen
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
en de schone slaapster tot leven kan roepen
als U de stroom van lentesappen ruisen doet
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed…
Ruis van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
531 Ruis van stilte
in pastelkleuren geweven
wiegende bomen
langs haastige wegen
Kluiten uit de aarde
pluisje in de wind
mijn hart staat stil
het lawaai gaat door
Liefde vertelt sprookjes
en veroorzaakt pijn
draken en watervrouwen
drinken engelenwijn.…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Voorbij de ruis
begint het echte gesprek.
En ik ben blij
om hier te zijn,
nieuwsgierig naar wat ontstaat
wanneer we samen
blijven luisteren.…
O 'T RUISEN VAN HET RANKE RIET
poëzie
4.2 met 65 stemmen
6.616 't ruisen van het ranke riet!
o wist ik toch uw droevig lied!
wanneer de wind voorbij u voert
en buigend uwe halmen roert,
gij buigt, ootmoedig nijgend, neer,
staat op en buigt ootmoedig weer,
en zingt al buigen 't droevig lied,
dat ik beminne, o ranke riet!
O! 't ruisen van het ranke riet!…
De wind waait zacht...
hartenkreet
3.0 met 39 stemmen
3.458 Een warme avond
Fluweel zacht
Ruist de wind
Door het open raam
Over onze lichamen
Heerlijke verkoeling
Na een zalig samenzijn
De nacht is lang
Geduldig is de zachte wind
Die ons heerlijk verwend
In ons liefdesspel
Als satijn zo zacht
Laat de wind zich ruisen
Over onze verliefde lichamen
In de schemering van de morgen
Zweeft de wind…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 EEN LIED IN 1840.
Kan het zijn dat de lier, die sinds lang niet meer ruiste,
die sinds lang tot geen harten in dichtmuziek sprak,
weer opeens van verrukking en hemellust bruiste,
en in stromende galmen het stilzwijgen brak?
Kan het zijn dat een ader, verstikt en vergeten,
schoon eens mede van jeugdige zangtonen vol,
thans opnieuw, door een…
Ongedurig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Gezapige bewondering,
Voor oppervlakte,
Onder de kosmische ruis,
Van oorspronkelijkheid.…
strijd
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.361 alleen
stilte heerst
van binnen
en ruisen van het bloed
dat zoveel leven maken kan
maar nu naar wegen zoekt
om dit weer op te wekken
mijn hart
is er wel goed voor…