364 resultaten.
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 tot daar en nog verder, zevenmijls-passen verwijderd
ik volg een gestalte in de ruiten van de winkels hier
spot is mijn deel – met mijn zomersproeten – goed dan
strijk de krullen uit m’n gezicht, tem me maar, durf je?…
De Israëlische dichter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Na alweer veel teveel bier en wijn;
die ene kus in het verlaten ochtendhotel,
terwijl je vroeg of je met me meemocht,
waar hij uit angst voor verkrachting
jouw ranke gestalte moest afwijzen,
hoezeer jouw teleurstelling ook pijn deed
in zijn uitgerukte hart. Maar sinds hij je
hart mist werd hij herboren in pijn.…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook )
Waar zijn dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 Alles zien is niets begrijpen, het motto van de schrijver
te wonen in zijn religie, verstuurt de tijd met de post
het ene gedicht verlaat zich weer op een ander,
vergeten gestalten worden door anderen afgelost.…
Leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 Droevig en neerslachtig
van sobere gestalte zoals
ook zijn vrienden
de ezels
die door de vijanden
van Hemelse genade
met hun lasten op de schouders
worden beladen op aarde
onderweg als een vreemdeling moet zwerven
och zoete leliebloem van 't leven
op al mijn wegen kom ik u tegen
buig mij voor u neder
al het
vergeefse worstelen
leg ik…
Uniform
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
567 voor alle twijfel,
voor verloren zonen,
voor strijd of strijden,
als fictieve levenslessen,
als existentiële bekommernissen,
als ontzettende consternaties,
ik verschuil mij,
in kille retoriek,
zijn of mijn wezen dragende,
het bestaan of mijn wezen omvattende,
de les of mijn wezen lezende,
aan te vangen,
te verblijven,
in gestalte…
Niemandsuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
530 jonkvrouwen
en koene zwarte ridders
voor wintertijd- en maanaanbidders
in 't holst der nacht getrouwen
We schrijven zeven en twintig oktober
in duisternis, drie uur na middernacht
geen vampier te bekennen
op z'n graf
het uur van make believe is aangebroken
in 't niemandsland waarop ik
heb gewacht
Dan doemen donkre dolende
gestalten…
HEM: JEZUS en hem: Herman Koestveld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
200 beperkte dochter Giulia
hij deed mij toen denken aan
Rotterdams Ds Hans Visser die mij zegende
op de vooravond van het doneren
voor het moederschap van Giulia
Herman kan voor mij niet meer stuk
en ook als 'emiritaat' in het oosten des lands
blijft ie opvallen tot in lengte van dagen
niet alleen door 't woord maar vooral zijn gestalte…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Op een laatste bloemkelk
rust haar kleine gestalte, een moment
waarin de tijd zich opent, alsof alles wat bloeit en
groeit zijn eigen stille ritme mag behouden en zachtjes verder leeft.…
Droom???
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.494 Dan plots ontwaarde ik een gestalte
mij nog heel erg bekend.
Wachtend bij de verlaten halte
en ik ben naar buiten gerend.
Ik rende op je af en kuste je
hartstochtelijk op je mond.
En jij zei mij na afloop
dat je al zag dat ik daar stond.
En je mij ook al had herkend
van je droom eerder die nacht.…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 Dit leven is een vorig zijn
waarin gestalte krijgt
herhaling van het reeds beleefde
een uitgediepte vorm van zijn
bezigheid met dieptepeiling
bezinning, regelmaat in woorden
uitgebalanceerd een antwoord geven
ervaring van het eeuwig leven
een aangeboren ideaal
een onbegrepen deel zal blijven
waarvan de schokken zwakker, lichter
zullen…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 wist je altijd ongezien te blijven
men mocht niets meer van je weten
dat je in je brieven schreef
”Ik ben geschonden
en gebeten
maar ik leef”
je schreef
“Het sap
zal spoedig door de takken stromen”
jij overheilig wijf
je bent in alles
wat ik schrijf aanwezig
steeds het galgenaas van godgeleerden
kreeg je soms gestalte…
Sierui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Haar lichaam verkleurt,
de gestalte wordt stilaan opgepeuzeld.
De wind doet haar mooie uiterlijk verpulveren.
haar kinderen houden zich met al hun kracht aan haar vast.
Een regenbui en felle wind worden ons fataal.
Enkele tellen later worden we weggeblazen.
We weten niet welke richting
mijn zussen ben ik ook kwijt gespeeld.…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 In de huiskamer ziet
de zuigeling vanuit zijn wieg
soms vertrouwde gestalten
over hem heen buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes…
Herkenning
hartenkreet
2.7 met 36 stemmen
5.335 Ik liep op weg naar schoonmama in zuid
in Amsterdam in een bekende straat
Een beetje in gedachten zoals dat gaat
toen ik de man zag staan;
een rijzige gestalte met een witte baard
En ook de naast hem wandelende man
was mij niet onbekend
Het was een donker type
Een keurig in het pak gestoken vent
Je ziet ze daar wel meer
die chique geklede…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 De weg is leeg
Loopt stapsgewijs omhoog
Maar kilometers lang
En eindeloos rechtuit
Naaldbomen tientallen meters hoog
Als zwarte gestalten
Aan weerszijden van de weg
De maan schijnt zwak
Verft de hemel donkerblauw
Het einde van de helling komt in zicht
De bebossing houdt acuut op
En plots loopt de weg weer naar beneden
Een gigantisch dal…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 mannen
in wijde zwarte broeken
ze vormen een haag
klappen en tongklakken
stampen het ritme bij haar dans
wild en vurig
uit het niets klinkt een viool
angstaanjagend lieflijk
zij weet zich de dans
climax, dansen, stampen,
klappen, fluiten, snaren
dan is het voorbij
de steeg is weer donker en stil
het duister slokt de zwarte gestalten…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven
diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn…
Corinthische zuilen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid…
Pim...
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
2.621 Pim Fortuyn
Groot van gestalte
Kaal zijn schedel
Zacht blauwgrijze ogen
Total Pim zoals hij was
Pim
Gekleed in maatpak
Overhemd gestreept,geblokt
Streepjes das scheef geknoopt
Total Pim zoals hij was
Pim
Markant persoon
Karakter met passie
Opvallend doordringend
Total Pim zoals hij was
Pim
At your service
Zijn jouw woorden…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 Hij verft een balk dwars over de groeven,
de grens van zijn lijf in gebroken wit
en de vriend over zijn gestalte snoeven.…
De vlag
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.621 . -
Waarom zijn die gestalten zo stug
In hun triestig verdriet -.
Maar zien ze dan door het rag
Van de rege' uit mijn hart niet
Die prachtige stille vlag -?
Ach nee! hun blinde leed maakt ze nog lammer,
En hun eindlijke vreugd - 0, wat innig jammer! -
Zien ze die ooit? -
't Dooit!…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 van een immer uitdijende vlakte
misschien rees hij omhoog
op het waterbed van een sobere fontein
richting de top van de Dhamma-berg
onzichtbaar, op oneindige hoogte
misschien werd hij opgezogen door een zwart gat
werd hij kleiner en kleiner en kleiner
maar steeds weer herboren
op het moment dat hij opraakte
misschien zag hij een gestalte…
het gedicht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.288 (De nacht was begonnen te dalen
uit een hemel vol zilveren gruis
waar de sterren zich vurig herhalen
in gestalten van driehoek en kruis.)
Toen zag ik de luchterboom vóór me doven
een onbereikbaar gebleven geheim, -
plotseling stonden mij zeven strofen
in het fonkellicht van het rijm.…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Toen stoorde de muziek even,
wilde 'k een andere zender,
liet het desondanks zo
De behoefte dat op te schrijven
Maar ook te kunnen laten,
oplossen zoals alle gedachten
bij yoga,
zie ik mijn gestalte in de spiegel tussen twee gordijnen…
Ritme en Beweging
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 sneeuw
bevroren gletscher
in stroom
versnelling
rakend
naderen
oogverblindend
de zonbeschenen
cataracten
oorverdovend
vallen de massa's
donderrazend
in megatonnen
kilowatt-uren
bij dag en nacht
pas vele dagen
en mijlen later
langs rotsenbodem
door bos en lommer
in merenwater
krijgt panta rhei
ten lange leste
forse gestalte…
Droomwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 Ik schaterlach om inktzwarte
Onweersluchten die mij
Niet deren
Kunnen
Niets kan mij dwingen
Wanneer ik de
Keuzes niet
Maak
Het crescendo onderga ik
Gelukzalig, ik voorzag
Zijn onvermijdbare
Komst
Bliksem doorklieft van razernij
De aan de
Einder zwartgeworden
Luchten
Mijn penseel vliegt over
Het kleurenpallet, mijn
Fresco gestalte…
Rob Schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
2.8 met 151 stemmen
94.245 Maar ze hadden iets ouds bij zich, nog van
opa en oma, dat naar middeleeuwen rook
en als je bleef snuiven nog verder: vreemde weiden
in, waar zo nu en dan een gestalte opdook,
naar iets mepte en achter rotsblokken verdween.…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 daarvan
in het gras
worden zelfs tuinkabouters
deel van een wereldgeschiedenis
die ik zelf verzonnen heb
maar mijn bestaan is gezolderd
in een aantal ornamenten
her en der een zootje
tussen wat schots en scheef
gestapelde bananendozen
daarmee een muur vormende
waarachter ik ook woon
maar het is een andere zolder
waar mijn gestorven gestalten…
Op Helena van Troje – (4)
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
937 Eenmaal ontwaakt over de drempel van de dood
als u veilig in het avondland bent aangekomen
ontdekt u in het tussenrijk andere gestalten
omwolkt door herinneringen en aardse dromen.
Een engel wenkt u, neemt u bij de hand
voor een terugblik op ’t aardse leven, een déja vu.…