3212 resultaten.
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 vlakbij slokt een schaduw tegels
daarboven kussen onze tandenborstels
tussen peterseliestekken
op de vensterbank
vanaf de schutting komt klimop
de nieuwe scheuten willen meedoen
als het groen tussen de wegen naar je hand
bij je vingers loopt het dood
als je nou een ring droeg
wind jaagt de veren over het gras
misschien als de wind…
Eerste bladzijde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Het is de eerste bladzijde
van een gedichtenbundel
op een nieuwe blauwe dag
drie zwarte kraaien verstoren
de rust in het natte stadspark
in de ochtend van het groene gras
we zijn erg visueel ingesteld
zegt de fotograaf tegen zijn model
een levenslustige knappe jongeman
een mistige waas voor zijn mooie ogen
statusloze engel van lage landen…
Knopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 wantjes van kleine Wanda
Prijken twee knoopjes met wasbeertjes
Van de bruine broek van Berend
Valt bijna een bruine-beren-knoop
Daar zijn Meira en Ziva met heldere knoopjes
van glas op jurkjes van zijde-zwart
Kijk, daar springt Lev uit een hartenknoop
Rennend door het lila-paarse knopen-veld
Gideon slaapt in het groene knopen-gras…
Op een Gronings terras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Laag bij de grond,
gras tussen klinkers,
gelardeerd met wat peuken met as.
Wat doe ik hier?
Zonlicht straalt in mijn tas.
Ik kijk in mijn bier,
en ik zie, dat wat zo-even nog verborgen was.
Drek en gier.
Flarden van gesprekken waaien langszij.
Ja, ook nog een biertje voor mij.
De stadsbus walmt blauw en stinkt diesel.…
Wimbledonia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 'Van harte welkom op het heilig gras
van de all england club op Wimbledon
wij hopen met u op twee weken zon
en gaan gelijk naar djoko - tsitsipas
Daarna krijgen we vuurwerk van gracheva
die met haar dubbelpartner siniakova
de strijd aanbindt met jana fruhvirtova
en - 't zal je kind maar wezen - putinskeva
Kom er maar in, marcella…
Gelukzaligheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Op de eerste plaats uitgestrekte
blauwe hemel met de wind die langs het gezicht
streelt, de zon die een huid zachtjes verwarmt of het gras dat
zich onder de voeten strekt terwijl we kijken naar de sterren in nachtelijk overzicht.…
Wat ik tegenkwam 5
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 de overkant
hem bekijkend
witte hagelkorrels op bruin platanenblad
wat dochter zou fotograferen
drie nog bloeiende Teunisbloemen
tegen een paaltje,
de zon kwam ik tegen,
hield hand boven mijn ogen
want glad, liep dan stram
de kleurige lijsten van bootjes
met blauwe dekzeiltjes
spiegelend in het kanaal
bruin loof tussen groen gras…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels die
het gras onder hen tegemoet treden,
onderweg vriendschap sluitend
met de bladeren en samen als
kinderen tikkertje spelen.
Verderop ziet een lamp dat de mist haar licht
verstrooit en toch weet aan te geven
waar het pad eindigt en wereld begint.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 Het gras fluistert zachtjes tegen mijn voeten
de natuur spreekt in mijn bloed, een fluistering van leven.
Als ik de aarde aanraak, stroomt haar kracht door mijn aderen
en voel ik hoe mijn lichaam de seizoenen weerspiegelt, eeuwig levend.…
Lente-hang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Leidt mij langs ontluikend groen,
neem mij mee op wandel
langs verdwenen pitoreske wegeltjes,
tussen mossig gras
en meanderende kleine beekjes,
om zo soms bij lenteregen
onder bladerdek te schuilen.
Gekwaak van kikkers
vrolijk vogelenzang
Lenteroep streelt mijn wang.…
Giraf onder de dichters
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.410 Giraf onder de dichters laat
de trilling der ervaring,
het gedicht, ontvangen in
der voorhoofdsstompjes peau de pêche,
pijlsnel aflopen langs de nek
voortplanten door het zacht en sterke
kleed van de huid afstromen langs
de kniebenen van schaamte door
het trommelstokken hoevenhoorn
geestdriftig in het gras gestampt
en in de prairiegrond vertrild…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 In het gras schuift nieuw groen
over het verbleekte mos, terwijl onder de wortels
jaren van herfst en zachte grond sluimeren. Alles wat oprijst, doet
dat op wat eerder is gevallen — zelfs bloei draagt het stille gewicht van terugkeer.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Over het veld, met licht besprenkeld gras,
in ochtendlicht dat glanst als glas,
komt mei – fris, vastberaden, fier –
en blaast de lucht zacht en mild als wier.
Langs bossen, heuvels, vlakte, dal
zwaait hij zijn groene hoed met zwier.
Kristallen hymnes stijgen al,
zijn groet weerklinkt in zonlicht hier.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht,
door gras dat toen nog warm was van ons lachen,
nu bijt de kou tot in het merg van ’t bot,
en elk blad draagt een traan die niet kan vallen.…
pasen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
331 Kleurrijke eieren, verstopt in het gras,
zoeken we samen, vol vrolijk geplas.
De paashaas springt, zo blij en snel,
met een mand vol lekkernijen, een heus festijnspel.
Kinderen lachen en rennen door het groen,
de lucht gevuld met de geur van bloemen,
aangenaam en schoon.…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Zonder haast en in eigen
tempo loop ik door nevelig gras, terwijl
gedachten rijzen en vervloeien als adem in de kou.
De mystieke mist houdt niets vast, maar draagt alles een kleine tijd.
Bomen wachten langs het
serene pad, hun stammen half opgelost
in de vochtige lucht.…
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Je voeten in het grind, dezelfde plek,
gras plat getrapt tot een tweede huid.
De overkant wacht als een licht
dat dichter lijkt dan het is.
Maar water heeft geen geheugen voor twijfel.
Het likt aan je schoenen en gaat door,
neemt bladeren mee, geen namen.…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 sleept zich voorbij,
een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi
net als de tijd van toen
en de teringzooi van nu
niks verandert
de wereld is oneerlijk
echoot de stem van de psychologe
Belinda vreest dat zij gelijk heeft
in de rimpeling van de rivier
glanst de stront van het verleden
oude dromen liggen weg te rotten in het natte gras…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Ze vinden stil hun weg naar het hart,
zoals dauw zich hecht aan het gras vóór de ochtend.
Soms verlangt de ziel naar een plaats waar niets haar raakt,
waar gevoel mag rusten als een boot aan een verlaten oever,
maar zelfs in de stilte blijft iets van het leven achter,
als licht dat nog blijft hangen nadat de zon verdwenen is.…
Het licht bijeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 Het gras draagt nog de nacht,
de bomen staan te wachten,
en tussen hun vermoeide takken
komt de zon je tegemoet.
Er is zoveel dat niemand ziet:
wat je hebt gedragen,
wie je mist,
hoe je soms blijft zorgen
terwijl je zelf
wat zachtheid nodig hebt.
Ga maar even zitten.
Laat de wereld zonder jou
een ogenblik bewegen.…
Stemvee(ks)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant
___________________________________
"Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen
Dat men mij ziet als leider, niet als wicht
Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht
Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
Langs het pad van vergetelheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.052 Het gietijzeren hek van tralies opent zich,
geleidelijk speelt een lome bries zachtjes
met het gras op open plekken die nog niet
met leegte zijn gevuld. Sierlijk opgestoken
bloemen zwieren rechtopstaand naar de zon
hun zeer verleidelijke vreugdedans, het spel
van esthetiek en vermaak.…
Even .......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
901 Even stilstaan bij de bloemen
Even stilstaan bij het gras
Even stilstaan en benoemen
Even stilstaan bij hoe het was
Even stilstaan bij het leven
Even stilstaan bij de dood
Even stilstaan en beleven
Even stilstaan klein en groot
Even, als het kan heel even
Even, als het kan intens
Even, als het kan beleven
Even geven aan ieder mens…
lente
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.199 stil lig ik op mijn rug in het gras
boven me ontvouwt zich een panorama
waarin ik met een beetje fantasie
de besneeuwde toppen van bekende
alpenreuzen kan ontdekken
achter me doet roodborstman
zijn uiterste best om zijn buurman
te overtuigen dat het pas verschenen
vrouwtje toch echt voor hem bestemd is
een kever doet verwoede pogingen
om…
kerstmis
hartenkreet
3.9 met 34 stemmen
4.953 Met de kerstdagen in het zicht
Kregen we het onheilspeldende bericht
De dood had je in zijn greep
Ik zag hoe angstig je keek
Je wilde nog zoveel vragen
Hoe verder de komende dagen
Er was niemand die je verstond
Geen woord kwam er uit je mond
Je stem die voor jou zo belangrijk was
Was verdwenen als de sneeuw op het gras
Veranderde in een…
Verloren schat
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.917 gestaan
ik moest in de buurt zijn
en kon het niet weerstaan
kinderen speelden diefje met verlos
en al die oude beelden
kwamen zomaar bij me los
ons kleine pleintje
een voetbalstadion
hier kreeg ik van een meisje
mijn eerste sigaret en eerste zoen
de lucht was altijd blauw
we dachten niet aan morgen
daarvoor nog veel te klein
het gras…
Gekke dingen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.606 Duizende lichtjes onder m'n voeten
jong, vers gras tussen m'n vingers
katoen net voor m'n ogen
en een koude windvlaag langs m'n buik
Gekke dingen wil ik met je doen
met z'n twee-en alleen midden in de nacht
op je handen staan in het park
Zand tussen m'n tenen
wind door m'n haar
het zout op m'n lippen
en de grote Schepper spelen…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 Hoe blinkend dat groen bij tarwe en gras,
hoe bleek bij het sprietelend jonge vlas,
hoe mat bij de blaren van 't struikgewas.
En daar, die brem! O zie, hoeveel
gevlinderde bloemkes, vlammend geel,
met vleugeltjes van zacht fluweel!
Ginds roept een koekoek in de wei;
en deuntjes klinken allerlei
van al de vogels van de Mei.…
liefde in de Ukraine
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.213 Onvast en wankelend stond Serge op
Vervloekend zijn lid en dronken kop
Greep Olga haar ronde heupen stevig vast
Zijn roede zoekend geen slip was verrast
En Olga onderging alles verrukkelijk gewoon
Duwde ritmisch borstel want het moest schoon
Door Serge zijn stoten klotsen in de kuip geplas
Slaakte deze een harde kreet en plofte in het gras…
Winter ‘05
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
817 terug
We praten vloeken zingen
opdat we doelen formuleren
Ondergedoken korenwolven
bevroren in de rijp
Met meer twijfel dan angst
gooi ik de winter open
verbladerd in doofstomme bossen
waai ik lenteloos in alle richtingen
wachtend op een sneeuwdek aan fantasie
Geen doorzetters, dagjesmensen, dovemansoren
Het waren wolken die het gras…