Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Vlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
broeien, die zich verbergen voor mij neem me mee, naar je kruidige bergen, droge havervelden, naar jouw gezichten vol groeven, je klare water, mag ik meeglijden op je fluit, je viool, meezinken met de zon laat me daar dromen, bij de onverstaanbare taal van je lied, nooit banaal of frivool, maar vol warmte en gloed, achter de horizon…
Ralameimaar19 augustus 2014Lees meer >

IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Onder weg zwierende zomervogels tegen teder geel gesneden horizon sluimeren driften gezwind en ontvlammen kussen naar lomer bindt de wind ons warm witte lichaam dat kronkelt oneindig tezamen op vocht groene mossen rond dieprood knisperend berk en beukenblad zojuist gevallen door de herfst zacht uitgelegd in geulen van ons verhittend…

Ogen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.410
O horizon van ogen, Op Gods onpeilbaarheid In ommegaande bogen Uitzicht ondeelbaar saamgereid Uit watereêlste stenen, Elk in zijn zuivre kleur, In lachen en in wenen Tot vensteren doorschenen Op alle goddelijk gebeur...…

Denkend aan...

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
Denkend aan Holland zie ik trage stromen mensen op hun zoektocht over te magere grenzen gaan, gevlucht in schimmige dromen wat rest aan trots in beide handen en wat aan waardigheid overbleef steeds verder van hun horizon vandaan de luchten hangen er laag de zonnestralen worden langzaam in krijgswolken verwoord en belast, om in ander…
Pama21 januari 2016Lees meer >

De Achterdochtbestrijding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Gegroet, verzuurde sceptici Thans kunt u zich verblijden Kijk naar de horizon en zie Welk voertuig aan komt rijden Na jaren vol van argwaan volgt hier een mooie tijding Want het betreft de wagen van De Achterdochtbestrijding Menigeen in onze stad Is al die sluwe plannen zat Niet langer…
René Vis17 november 2016Lees meer >

Witte veder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren bij de strijd om het fort op zolder, het fort van plastic palen, ze in verhalen en op tv altijd aan de horizon verdwenen. Elke keer moest ik wenen, heimelijk verliefd op Witte Veder. --------------------------------- uit: 'Vallende Mannen', 2011.…

vlinders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
vlinderen wil ik reizen op de wind over eindeloze velden waar kleurig bloemen geurend de wereld lokkend bedwelmen fladderend in dag en nacht intens het leven vinden het genieten kunnen ook zonder verder zoeken om weer op weg te gaan eens wil ik vol vertrouwen van binnen rustig dansend worden meegenomen naar daar waar eindeloos de horizon…

Het firnament aanraken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Herkennen en kennen oeverloos puur de plek waar de dagelijkse horizon gloort bestemmingen naar toe voeren als betere wegen zelfs trottoirs en beloopbare mulle zandpaden.…

Schrander dier?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
De schaamteloosheid, als onrecht met een combine met macht, verminking van moraal, willekeur van maatstaf en de taal, verbannen uit het prisma van ethiek bestaan, verveelt zich in weerwil van humaniteit, lijkt een metafoor waarover we struikelen, denkbeeldige scheidslijn aan een horizon, een akkoord waarin niet ieder woord op schrijdend…
Pama31 januari 2019Lees meer >

Een blinde doler?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Hij vertrok als optimist in het stuifmeel van z’n rusteloze gedachtegoed, op de rode loper zover de zijn wereld reikt maar nog nergens leek te kiemen, in het oude spoor waarmee hij de horizon bestreek hij vertrouwde de boodschap en de richting niet, alleen de liefde en de zon bleken onafhankelijk en echt, al werden hun velden kort…
Pama6 september 2019Lees meer >

Kijken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 702
De volgende dag was ik aan zee in de mist geen horizon een kijken in niets Dan bij Kijkduin ligt dat in puin Terug in het duin veel zwarte struiken een enkele rode bes nog daarachter zwarte koeien met horens erboven vage contouren van flats op de plek waar 'k geboren Bij de haven op een muurtje staat er een vader met voor zich baby…
Ralameimaar24 januari 2020Lees meer >

Ironie van tijd?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
staat voor rood de hemel bestaat uit jagende witte wolken het blauw beslaat de zeeën die zijn overwonnen ontdekt en vergaard in verre onbekende oorden O, die frisse kleuren bundeling van saamhorigheid om af te dalen in de krochten van het hart, gedeeld door zovelen binnen de grenzen van het onvolprezen smart wat als stip aan een oranje horizon…
Pama28 april 2020Lees meer >

Denkend aan trage stromen…

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 437
worden geboren, uit de trage stromen door conformistische klei waarin we zijn beland, een stroom, die als droom steeds weer dreigt stil te vallen, te snel in gemakzucht gekropen, gevlucht, weggekeken, sluipt door in wat rest overstijgt aan trots en zelfbehoud, wat aan waardigheid overbleef, doel in onbalans dreigt over een scheve horizon…
Pama5 juni 2020Lees meer >

Mijmeringen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Herinneringen zijn als wolken, zachtjes drijvend langs de horizon. In rossige tinten kleurend, bij de ondergaande zon, wachtend op de nacht. Als stille wateren door de wind in beroering gebracht. Gestalten treden nader, spreken en maken gebaren. Dat is waaraan ik ze herken. Mijn moeder met haar schort, haar vinger geheven.…
Antje.12 december 2020Lees meer >

Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Aan de horizon een oranje gloed die oplicht, uit elkaar spat, aanhoudend vlamt. Als een nieuwe dag die wel wil maar niet beginnen mag. Als een vuur dat niemand blussen kan. Het dreunt en trilt meedogenloos onder je voeten, verzwaart de grond, maakt benen tot lood. Nee, er is geen school vandaag, ook geen kelder om in te schuilen.…

vrede in oorlogstijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
waar wij de vrede vieren mogen wachten ergens over de horizon wanhopig kinderen en vrouwen op een boodschap van het front zien wij de tranen van de jeugd om het gemis of de herinnering van de vader die vechten moest weten wij van moeders met pijn die uit liefde doorgegeven leven meedogenloos vernietigd zagen horen wij het smartelijke krijten…

Noordoost-Groningen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Een dijk onderbroken door een weg naar de einder een dijkdoorbraak van formaat een begin en een eind beider Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan Een barriere bewust aangelegd dwars door de dijk die door de mens direct weer werd geslecht door de wens om door te gaan de mens weet van geen wijk Rijden naar de horizon zonder te…

Mijn vuurtoren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
Mijn vuurtoren ik mis je zo, vriend van mijn kindertijd, zo vaak stonden wij naast elkaar, stonden naar de zee te kijken, naar de wijde horizon, naar de hoge,grijze hemel. Dicht bij elkaar stonden wij, naar de zeevogels te luisteren, hoe ze afspraken maakten voor hun aanstaande reis ten zuiden.…

Winteringen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Een zonnetje kiekt boven de horizon zowaar, is als water dat over de akkers plast. Witte schoonheid vormt echter al snel bruine blub en drabber. Van die zooi, je kent het wel, die moet opgeruimd door dooi en zwabber.…

Duistere hobo

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 437
het drieste avontuur aan zee is de prille lente begonnen en waar jij ooit vragen had bloeien nu bloemen in de wind in weemoed van het talenbad ben jij het allernieuwste kind uit duisternis in het licht gestapt je lacht nu naar het leven - – kom, lees nog eens rustig voor uit het leesvoer van het niemandsland dan vergeten we de horizon…

Dichtgetimmerd dichtersoog

netgedicht
1.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 400
Ik kan eindeloos zitten op de dijken, kijken naar het verglijden van de tijd; de schepen die dwepen met zingeving verdrinken aan de horizon in loosheid.…

Welvaart

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 309
De verstening rukt steeds meer op, De horizon komt steeds dichterbij, Ook de auto eist meer ruimte op, Deze ontwikkeling maakt me niet blij.…

Vergankelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Geur van dampende aarde vermengt zich met haardenrook, zon zakt langzaam achter de horizon en werpt lange schaduwen over verdorde bladeren, en ik adem het voorbijgaan van elk moment in.…
CB8 oktober 2025Lees meer >

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Ik wandel de grens van zand en zee, waar de horizon ademt als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm. Een vogel cirkelt, traag en doelgericht, alsof hij iets weet wat ik vergeten ben.…
CB19 december 2025Lees meer >

Voor een hart

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
Aan de veranderlijke horizon verschijnen er andere harten: beloften en momentopnamen op lange termijn. Het verleden reikt nog eenmaal een herinnering aan, tot tranen stromen bij het we(d)erzien.…
CB3 januari 2026Lees meer >

Waar alles voelt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
O liefste, waar je ook bent, jouw bijzijn strekt de horizon van gevoel, een zon die het binnenste overspoelt. Trillend onder deze intensiteit rolt een traan… omdat alles zo diep wordt beleefd.…
CB25 januari 2026Lees meer >

De reiziger

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 544
En wanneer de omliggende wereld te druk, hard of luid in mij binnenvalt, zoek ik de horizon op die stil in mij blijft - een plek waar ik opnieuw kan beginnen zoals een reiziger die zijn eigen kompas hervindt.…
CB24 maart 2026Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 356
Als de wereld te fel, te snel, te luid naar binnen valt, zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht wordt, een innerlijke horizon die niet beweegt, maar mij herinnert dat ik kan terugkeren naar wat er al is.…
CB1 april 2026Lees meer >

In de adem van de natuur

netgedicht
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Op de top van een heuvel sta ik stil, kijk naar de horizon waar wolken zich vouwen in zachte bergen van licht. Een specht tikt in de verte, een kleine herinnering dat alles beweegt en toch veilig blijft. Als ik afdaal naar de mensen, draag ik de stilte mee als een zachte trilling in mijn borst.…
CB1 juni 2026Lees meer >

Waar de maan mij terugziet

hartenkreet
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 262
Maanlicht op water waar stilte ons samenbrengt liefde zonder stem Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen op de rand van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
CB6 juli 2026Lees meer >