3511 resultaten.
Opladen
netgedicht
1.8 met 16 stemmen
616 Het rustige schuren van
een blad dat langs het raam glijdt, heelt
iets in mij dat ik niet kan benoemen, alsof eenvoud mij
heropbouwt van binnenuit, laag na laag, zonder dat ik iets hoef te doen.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou,
het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.
Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.
Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Het mysterieuze licht valt
door hoge ramen en beweegt langzaam
over steen en hout, alsof het niets wil verlichten behalve
het moment zelf, alsof ook ik even niet meer hoef te worden dan ik ben.…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?)
– letters voegen zich samen
tot leesbare woorden:
deze wereld en ikzelf -
wij zoeken waar
raad zich
nestelt,
terwijl de boom zich niet laat zien.…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Ik kijk naar de ramen. Ze zijn zwart.
“Ze is naar huis,” zeg ik.
Hij knikt.
Dat is voldoende.
Ik loop de oprit op.
De sleutel past nog.
Het slot draait zonder weerstand.
In de gang sluit ik mijn ogen.
Daar ben je weer.
Er gebeurt niets.
Ik blijf staan.…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 gewicht
van een staat die leerde
hoe hard stilte kan drukken
op asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te vragen
voor wie geen longen meer had
in toespraken klonk dreiging
in tweets brandstof
een president telde ramen…
Ik koos de kou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
240 En de waarheid kwam —
niet als een helder antwoord,
maar als een raam in januari
waar elke adem zichtbaar bleef.
Ze sprak niet luid,
maar zette dingen stil,
en wat zij wegnam
bleek precies wat mij recht hield.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen.…
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 In een verlaten coupé met een blind raam
passeer ik een paar keer stations zonder naam.
Loom schuift de trein door die leegte en stilte,
het zijn uren of dagen, wellicht ook weken,
in die wereld van zand als een wazige deken.
Mijn gedachten vervloeien, emoties vervagen
en langzaam verdwijnen de rails in het zand.…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 '
En vol van wraak buigt hij zich neer,
Pakt fluks een sneeuwbal saâm
En werpt hem, paars van nijdigheid,
Bij 't liefje door het raam;
En keert met gitaar in d' arm,
En neuriet droef het lied:
'Ha! weet ge 't niet, wat kanker woedt — '
Gemaakt door Van der Vliet.…
de vlieg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 luxaflex
toen dacht ik
in een nijdige bui
'jij gaat eraan'
spinnen zet ik vaak buiten
dat zijn nuttige dieren
ze vangen vliegen
en muggen
vliegen zijn vies
brengen ziektes
muggen steken
stelen ons bloed
wat jeukt als de ziekte
dus vliegen
en muggen
sla ik dood
ik liep erheen
hij wipte van de luxaflex op het raam…
La Carrière, Rosnay
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
974 Waar zwaluwen
schier onvermoeibaar
in en uit
scheren
en geen moment de grond raken
rakelings
langs de smalle ladder omhoog
schieten
en weer terug
vallen
door het vervallen raam
Waar onkruid onder de pannen groeit
nog authentiek
nog niet bedorven
Waar insecten
oor verdoven
duiven koeren
op de cour
Geraniums de potten kleuren…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende werking
lucht zijn kop dan even goed
vlak voor de witte poppen, de wortels
en de bloemen op zijn raam…
Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.026 Uit groenig zwarte bomen waait geruis
Door 't open raam. - 'K beweeg mijn ogen: glom
Daar iets? - Een plaat. - Wonderlijk stil rondom
De meubels. - 'K hoor in de oren 't bloedgesuis.
'T lijkt ver en vreemd. - Ik denk niet: 'Is hier iets?…
Ze was pas 12 jaar
hartenkreet
4.2 met 82 stemmen
3.266 Naakt ineengekrompen lag je daar,
Op dat veldbed naast het raam.
Met angst in je ogen keek je me aan,
Het duurde even voor mijn verstand besefte,
wat hij je had aangedaan.
Die blik in je ogen zal ik nooit vergeten,
ik wou je troosten maar zou niet weten,
hoe daar aan te beginnen,
hoe kon ik je vertrouwen winnen.…
Une succession ab intestat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Het regent, en de donkere straten
glimmen, het raam beslaat
de vensterbank bezaaid met
pareldruppels en de wind
ruist door de toppen van de bomen
het licht brandt aan de overkant
als elke nacht; de straatlamp schijnt
een muur vangt mijn gestreepte silhouet
op tafel ligt de print van Monflanquin
twee weken eerder in het zonnelicht
vanuit…
EEN BEETJE DOOF
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
972 Ik ga naast hem zitten en wacht
tot hij waarneemt met zijn lichaam
dat duurt maar een seconde of acht
dan zegt hij: ik zag je al in het raam.
We praten wat over het wel en wee
zijn ogen lezen met mijn lippen mee.
Een uurtje blijf ik bij hem zitten
dan merk ik dat hij liever wil pitten.…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 De koude lucht weerkaatst haar gezicht
In het raam van mijn ziel
Mag ik dromen van jouw ogen
Waarmee ik de doden zie
Daar waar het groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht…
Een wereld voorbij
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.184 De regen vormt gestaag
Een druppel op m’n raam
Het licht weerspiegelt
En verspreid een
Caleidoscoop aan kleuren
Gevangen in een glazen bol
Krachten absorberend
Ontstaat een nieuwe wereld
Kijkend van dichtbij
Word ik beweging gewaar
Een wereld op z’n kop
Groeiend en groeiend
Om me heen
Verdwijnt mijn eigen wereld
Verleid door fantasieën…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 der hangende brug,
lelies, bomen tot aan het huis en
achter de brug, de reflectie van rust
op ruisend water,
de getalenteerde lente, een intuïtief kunstenaar,
bespeelt het beeld en penseelt abstracte taferelen
op gedragen fluister
ook de avond ademt het laagstaande zonlicht
de poes is allengs onder dak
moeder sluit het open raam…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
989 vertrapt papier achter de deur
daar tussen in
de vale kleur van brieven
waarop ik nooit een antwoord kreeg
ik ruik een vage keldergeur
en weet
het huis -jouw huis- is leeg
ik roep je naam naam naam
en zeg dat het me spijt
maar elke kamer in het huis
ontkent
je eerdere aanwezigheid
de trap piept
de planken kraken
door kapotte ramen…
Arianne ( RIP )
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.816 Oude glamour waait met vitrages mee
achter open ramen op de Prinsengracht,
even kijken met ons twee naar de parade
op het water, het merendeel is 'gay'.…
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.337 Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen.…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Bomen buigen zich voor het raam
en blazen dwarrelende pluimpjes weg
van overgebleven woorden van
een kussengevecht.
Vellen papier verwarmen
het smeulende haardvuur,
het zijn resten van zinnen,
flarden verlangens, ongezegd.…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
Ik wist het natuurlijk al lang.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.497 Je wilt me niet kwetsen,
maar ik verstik je, jouw wereld is immers veel groter en
veel ruimer, jouw wereld heeft meer deuren en meer ramen,
jouw wereld heeft veel meer licht en geeft je vooral ook veel meer lucht,
en niks zit er op slot.
Je hebt gelijk m’n lief, je hebt gelijk.…
Inktvlekken
gedicht
2.6 met 53 stemmen
12.305 Het theeservies
van de mens wiens dagboek als een raam
werd dichtgeklapt - glasgerinkel, inktvlekken staat vies
op andermans aanrecht. Maak het nu beter, was het af en breng het terug.
Maar alleen de doden mogen vergeven en zij kunnen niet spreken.…
Mensenkinderen!
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
753 gespannen
Kleine lettertjes paraat
Uit moederschoot verbannen
Volg de rode levensdraad
Misschien vliegen zonder vleugels
Culturele mimicry
Liefde aan de teugels
Evolutiecompromis
Ordelijke regelmaat
Gepland zoals het hoort
Airconditioned op de graad
De dagen glijden voort
Knikken, zwijgzaam
Onder grijze haren
Zie de wereld door het raam…
herfst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Zet mijn raam open. Hoor nog eenmaal
al dat rumoer van wat augustus was.
De herfst nadert.
Nu glanzen kastanjes en de straten
baden zich voor 't laatst in zomerlicht.
Je zult er altijd gelijk in krijgen.
Herfst.…
Een flat in mijn stad
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.792 Om even
nog maar te zwijgen van alle ramen buiten zicht,
waarachter ook mijn donker en mijn licht
ergens dan wel zal moeten zijn.…