3445 resultaten.
Medaillon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 hoekje
Het tempo werd opgevoerd, terwijl
zij schrok toen, van telefoon
berichtend over zijn
coma
Haar wereld stortte in, met die van
hem voor eeuwig in het donker
daar herinneringen
vergeeld
in zwart-wit, zich tot de dood
een plaats hebben verworven in
de kamer voor eeuwig
Bladgoud
Siert wanden in die binnenkamer
Een andere ruimte…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 O om 't vertrouwde pad dat leidt
Weg uit de ban van ruimte en tijd
En wake zonder doel of baat,
Poolzon die nimmer ondergaat,
Lichtwijn die in zichzelf verslaat, -
Terwijl de onafgeloste geest
In 't eindloos boek der sterren leest
Om heul die buiten slaap geneest,
En in zijn diepe nood gepeeld,
In aandacht goddelijk verveeld…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 Het voorjaar ontwaakt
als een nachtprinses
in de hoofdstad
je noemt mij
in de taal van bloemen
bloeiwijzer
naar het eerste begin
in de gedachten
van een ander
maar ik verander niet
ik neem geen ruimte
uit jouw denkwereld
ik ben als een schilderij
verfstreken die met stilte dwepen
jij vergeet de handgeschreven brieven
in…
De laatste vlinder?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Licht en ruimte zijn louter
abstracte ideeën, kader
van de ware ziel van de
leegtes tussen de emoties door
in de bemiddeling misschien
zijn masker zakken laat en soms
zijn verlichte gezicht laat zien.…
Nachtontmoeting -3
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
451 ~vervolg~
Ze zat daar zo triest alleen
-Mogen we even naast je uitrusten
dansen is best vermoeiend
en het uitzicht is hier mooi
veel ruimte nemen we niet in
we zullen je niet storen
als je dat niet wilt-
ze maakte een gebaar van uitnodiging
gaf hem toen een halfvolle fles wijn
-drink deze eerst leeg dan praten we verder
maar neem niet…
De lift (nacht) merrie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Daar sta ik dan in een kleine ruimte,
helemaal alleen,
geen mens te vinden, geen paard ook,
ach jee, waar moet ik heen.
Alle knoppen ingedrukt,
geen eentje die het doet,
die lift heeft een eigen leven,
en dat is in deze
dus helemaal niet goed.
Geen mens hoort me,
geen mens ziet me
geen mens mist me,
geen mens...…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Mijn boom
draagt van zijn bloei de vruchten,
maar geen plof in gras die ruimte
maakt, bereikt mij achter het glas.
Ik dacht toch wel dat ik het was.
Het is voorbij. De dagen zijn op orde.
Herinnering zwerft als ziekte door het huis
(witte zeilen, blauwe zee, jij!).…
Papieren tijgers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.212 Als je elkaar maar de ruimte kunt geven
Zonder leunen, claimen, kleven
Gevrijwaard van enge jaloezie
Er zijn nog thans toch personen die
Ik zag veranderen in hun leven
Verburgeren
Steeds meer om huisje boompje geven
Veranderd zijn tot mijn verdriet
Al vinden zij dus zelf van niet
Ze hadden ooit het hoogste woord
Dat is mij bijgebleven
Stellig…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 Nu zouden zij een slaapplaats vinden,
hun naakte lichaam in een ruimte
oprichten zonder houvast.
Alles zelfbedacht, eenzaam
als het begin van iets, gesprek
in een nog niet bestaande taal.
Een kamer vullen met aanwezigheid,
gebaren stemmen, vragen.…
Keten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 werkelijk beseffen
maar samen vormen wij een keten
Laat eentje uit de rij het afweten
dan kan het zomaar zijn bekeken
Als we de bij met gif uitroeien
wat zal er dan nog kunnen opbloeien
geen plant geen groente geen dier geen mens
door ons kortzichtig menselijk bemoeien
We kappen bossen en gewassen
voor het voeren van ons vee
daarmee ruimte…
"De Eagle is geland"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 Buitenaards
atmos
en stratos
sferisch
fysisch
uit aardse
dampkring
tredend
kosmisch
astro
en nautisch
zwevend
rondt
de Apollo
zijn ruimte
commando
met maanlander
adelaar Eagle
aan boord
de maan
in een baan
ver van Gaia vandaan
obscuur intermezzo
een angstig half uur
aan de duistere
kant van de maan…
Later
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 De ruimte rechts en onder
is eindeloos.
Alles is gezegd.
De scherven liggen voor het oprapen.
Een spin weeft zijn web,
vangt vliegjes zoals jij woorden.
Het alfabet jouw palet.
Het mozaïek een vergezicht.
De verbeelding de drijvende kracht.…
GLIMLACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 probeer als je kunt je lach
te laten glimmen
verdrijf daarmee rondom
voor jezelf en die ander
de donkere schimmen
geef de zon in je leven de ruimte
om zoveel mogelijk schijnen
en overdonder hiermee
de negativiteit zodat die
z’n biezen pakt en weet ik
kan beter maar verdwijnen
ga glimmen en ook al is
het einde minder mooi
probeer toch…
Het schip van de geest?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
499 de angst voor
het onbegrensde wat het ginds betekent voor
mijn zijn, waar kennelijk geen maat op staat,
zodat het hart, mijn binten kraken in het
schuim van tegenlicht, het beloofde land
fixeert, tot aan een stip een boodschap aan
mezelf gesteld, een variabel gegeven wat op
een onbereikbare horizon is aangeland, het
onthult de ruimte…
hartslag van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 de spanning van de twijfel
vind jij steeds weer een betere ik
mooier dan wie jij ons toch al bent
de willekeur van meningen voorbij
kies jij voor het maken van keuzes
door het onverwachte toch te doen
gemotiveerd voor de volgende stap
door de oude deuren dicht te doen
die jou als een keurslijf vasthouden
geef jij jezelf weer adem en ruimte…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 ik probeer mijn armen naar jou te strekken,
echter deze verkorten met de jaren
en als mijn handen loodzwaar zijn
geworden in nog onbekend verschiet
hoop ik met jou doorheen een ruimte
te varen die verlichting biedt
.…
Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Vanaf de maan en vanuit ruimte
Is het perspectief op de aarde
Heel anders; een overzichts-ef-
fect ontstond; de drang om onze
planeet te beschermen tegen
Personen die welbewust ver-
vuilen; milieuschade overal
Zowel op land, water als in lucht
Sterven echt zeker onze bronnen
Gelukkig, langzaam maar zeker
Worden zowel land, water als lucht…
De kracht van loslaten
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
597 Al vergt het haar vele krachten, in de
ruimte van dat loslaten laat ze toe dat al wat is er was
Er verschijnt weer een glimlach op haar aantrekkelijk gezicht terwijl ze
een frisse wind laat waaien over haar heen zoals de maan en de zon die altijd schijnen.…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 in kleuren en klanken leeft hij voort
de man van penseel en akkoord
zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Ik verlang naar stilte, naar
de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo.
Ik zoek de stilte van de natuur, de
zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft
te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Er moet toch ergens ruimte zijn voor wie zacht
wil lopen, zonder zich telkens te verontschuldigen voor het gewicht van wat ze voelen.…
Als alles binnenkomt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
642 Zelfs in een ruimte vol stemmen en
echo’s voel ik me soms onzichtbaar, niet omdat ik er
niet ben, maar omdat ik te veel ben. Ik leef met open zenuwen en een
puur, ontvankelijk hart dat niets filtert, en toch zou ik het niet anders willen – dit is wie ik ben.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Blauwe avondlucht
stilte vult de straten nu
wolken drijven traag
Laat me verdwalen
in het avondblauw, een firmament
licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt
in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is.
We liepen door de dagen zonder
te weten hoe herinneringen zich stil aan ons
hechtten, hoe tijd zich vouwde rond wat wij niet uitspraken.
Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 De ruimte wordt oneindig
wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof
hun vleugels de hemel openen en telkens weer een opening
scheppen naar stilte, een rust die even diep is als de horizon die hen draagt.
Ik voel een zachte vraag
in hun vertrek: wat is het om werkelijk
te vertrouwen, om niet te weten en toch te gaan?…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Unieke kleuren ontvouwen
zich als een stille explosie: diep oranje, rood
en bruin, een stille vlam die niet brandt, die mijn gevoelige
binnenwereld verwarmt en ruimte maakt voor alles wat ik voel, alles wat ik ben.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 “papa”
en dat brak iets
wat zelfs die sprong
niet kapot kreeg
toen kwamen de vragen
de eindeloze waarom’s
tegen witte muren
tegen mijn eigen schaamte
tegen dat gevoel
dat ik niemand meer waard was
ik huilde
voor het eerst
echt
niet om te sterven
maar om te mogen blijven
en met elke traan
kwam een korrel lucht
een beetje ruimte…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 In deze open, winterse ruimte
vind ik langzaam mijn maat, gevoelig en helder
tegelijk, zonder mezelf te verliezen. Ik sta hier aanwezig,
geworteld in elk detail, gelouterd in de kou, gedragen door een diepe stilte.…
Zonder haar te verbranden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
429 Warmte blijft hangen
waar ze vroeger ruimte had.
Schroeven lossen zich
in namen als klimaat en grens.
Sommigen roepen: sneller!
Anderen: terug!
Maar niemand weet
hoe je een raket laat landen
die nooit geleerd heeft, waar stoppen begint.…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…