5388 resultaten.
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zullen we een jaar lang dromen
over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer
en vallende bladeren in de herfst?…
Naastenliefde
netgedicht
5.0 met 135 stemmen
487 hij heeft nooit
over water gelopen
het was zijn schaduw
die uit de rimpeling
van het meer
op de kust was
gekropen die
energie omzette
in een stralende
wave van licht
zijn genezende
handen zijn pas
later met nagels
doorboord bij
zijn kruisiging
zo ook de lanssteek
die bloed verwaterde
en zijn dood schouwde
in het late middaguur…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros'
hoge sferen
eight miles high in geestes
stratosferen
hij zag zijn lichaam nu
half in de schaduw…
In de verte van dat grote verlangen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
552 Laat me niet alleen spelen
met de boze prinses van de zeehondjes
vertel je me
in de verte van dat grote verlangen
en je huppelt naar de zonneschijn
waar andere kinderen met een touw spelen
in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen
die om de beurt om een warm bed vragen
voorzichtig in jouw fluistertoon
en de afstand van dat grote geheim…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg
langzaam verdwijnt de kilte
er komt beweging in de straten
en haar geluid verdringt de stilte.…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
kundigheid.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
425 verrukt door zijn schrijven
en respecteerde deze bemoeienis
hoe meer ik zijn woorden liet beklijven
des te verrukter ik ontsteeg
uit mijn poëtische droefenis
soms heeft men humor nodig van dien aard
immers het rukt je los uit je stereotype denken
meestal gaan mijn schrijfsels met waardering gepaard
maar hier stond iemand op
om de nodige schaduw…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 In stilte zoekt de adem huid,
waar warmte door de schaduw glijdt.
Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht.…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof zelfs het donker
mij houden wil
ik draai door de nacht
die geen einde meer kent
maar breek uit de schaduw…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
285 Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw van het onbekende,
en toch zal wat nog komen gaat
mij onverschrokken vinden.
Al is de weg nog zo smal,
al weegt het oordeel nog zo zwaar,
ik ben de meester van mijn lot,
ik ben de kapitein van mijn ziel.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet,niets behoefde
te zijn
alleen schaduwen…
ik hang aan de toppen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
163 en eindelijk vliegen kegels
door de zomerse wolkenlucht
als ik dan toch loslaat
houd ik alle vogels tegen
met mijn uitgestoken handen
waai ik de wind zonder zuchten
langs speels wuifgeboomte
als ik dan toch aanhoud
blijf ik zweven boven het aards
kruipend, sluipend ongedierte
(met wel zes deugden, geloof ik)
en hun zeer zware schaduwen…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…
Kan de wind gaan liggen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
41 tegenwind ervaren we
in schaduwen van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid
men wordt allengs bewust van komen en gaan
maar zeker, rijkdom van een enkel moment
kan naar een waardevoller gevoel worden geleid
van wat achter het ongeziene ligt;
het is de tijd, die vraagt om inzicht
ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek;
onze…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.837 zo intens leeg
Mis de glans de warmte
Die elk geluk oversteeg
Kloppend hart in m'n lijf
Gevuld met dikke tranen
Vlinders die er verdrinken
En zich in de hemel wanen
Gedachten blijven komen
Ik voel me zo erg bezeerd
Je beeld zo dichtbij en echt
In mijn ziel geprojecteerd
Mijn dagen zijn lang en stil
Druppels die regen wenen
Een schaduw…
Alleen
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.058 beste
Een glimlach voor mijn ziel
Mijn prins op het witte paard
Je bewegingen soepel en subtiel
Voor heel even was ik van jou
Plots was al jouw liefde voorbij
Geen vriendschap meer geen troost
Alleen nog maar leegte voor mij
Nu voel ik alleen het grote gemis
Een gat geslagen in mijn leven
Tranen die niet zijn te stoppen
Door jouw schaduw…
Mijn Wereld
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.614 Als jij me ooit zal gaan missen
Om wie ik ben en wat ik doe
Volg dan de pijlen van je hart
En kom in godsnaam naar me toe
Je zou me zo gelukkig maken
Al is het maar voor een dag
Iedere schaduw zou verdwijnen
Als ik jou weer eventjes zag…
Dromerig
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.040 Wie zal mijn streling aarzelend kleuren,
verder blazen dan de schaduw binnenin.…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 Haar stem is koud als
een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt…
Hoopvol
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.719 Doelloos slenterend over het strand
terwijl mijn haar danst door de wind
ogen dicht…ik voel weer jouw hand
en mijn emoties zijn eensgezind
Urenlang verdwaalden we aan zee
eindeloze gesprekken over ons leven
waar je ook ging, ik ging met je mee
onze toekomst stond zelfs geschreven
Ik zie ook jouw schaduw in het zand
hoopvol kijk ik even…
Eigen zwaartekracht
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.934 Zij had haar liefde
keurig aangeharkt
hartstocht op de paden
onmin in de schaduw
jaloezie binnen de perken
Maar het miste perspectief
geen verdiepte dieptes
met verzwolgen gevolgen
De rozen bloeiden
zo vroeg dit jaar
zij keek met handen
maar een doorn drong
stekelig in haar vinger
witte rozen rood
Zij keek naar het pluisje
het…
Onder de gordel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.860 Het spiegelmeer herschikt jouw lijn
Een vlak waarin de huid schubt
De heuvelrug glanst van zweet
In een koperen zon
Jouw roos van lippen
De gekartelde wonde, nog pril
Geurt naar een oeroude vijver
Grillige diepte
Groen gevlekt
Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus
Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand
De avond dompelt in…
zomervrouwen in het bos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.276 koele plek
in het zwoele bos
wat zij doen met
hun vrijelijk toebedeelde
rondingen gestifte lippen
lila nagels onbebrild niet
waarneembare strings
is een groot raadsel
voor d’argeloze dwaalgast
die zich haast-je-rep-je
uitkleedt al zijn organen
te water laat om zijn visioen
te bezweren zijn appetijt
onvervuld te parkeren
in de schaduw…
Alleen in de bus
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.332 In de bus is het leeg
de plek naast mij onbezet
Maar stiekem
verzin ik je hier
Ik moet lachen
om iets wat je zegt
En even heeft het allemaal nut
maar als ik weer naast me kijk
ben je er niet
Ik teken je gezicht
op het beslagen raam
En de schaduw van je lach is nog
op mijn wang
Jouw stoel nog warm
Als ik bij mijn halte
uitstap
zie…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.…
Zonnestralen van geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 ben ik van binnen
Zonnestralen van geluk
Het kwaad heeft niets meer om te innen
Belastingen zijn allang betaald
Verdriet en pijn, zoveel gegeven
De zonnestalen van geluk
Een nieuw mens kwam erdoor tot leven
Zie mij, praat niet met me, maar
bevestig mijn aanwezigheid
De zonnestralen van geluk
Schijnend tot in de eeuwigheid
Waar enkel schaduwen…