5959 resultaten.
hoe ik van je hou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.991 over ruwe huid
glijdt de hand,
ontdaan van gevoel,
naar nieuwe vragen
een woord dat stuit
op koppig verstand
in een vieze poel
van dode dagen
zoeken naar licht
in donker verlangen
maar alles blijft koud
en leven hoeft niet
alweer een gedicht
door ogen gevangen
verre van eenvoud
van knagend verdriet
tijd om te laten
wat weg…
Luchtbel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
964 Als in een vacuüm
Als in een luchtbel
Gevangen en opgesloten
Emoties in de knel
De tijd hier staat stil
De wereld buiten tolt rond
Want buiten dit vacuüm
Wacht voor mij de afgrond
In het vacuüm is het veilig
Buiten is onbekend
Toch heel voorzichtig
Grenzen worden verkend
Ondanks de geborgenheid
En bescherming van deze bel
Haal ik…
Tover staf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.507 Heeeey een toverstokje in het stof
wat zal ik daarmee eens gaan wensen
geluk en lief voor alle mensen
dat lijkt mij werklijk uiterst tof
Geen ziektes meer of ongelukken
vaarwel met pijn, de dood gevangen
geen mens kan zich meer echt verhangen
in de spiegel zien we ware stukken
Wie schildert kan geen ezel kiezen
het doek valt niet meer te…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 de weerklank van mijn geweten
voedt zich met de vragen
die onbeantwoord en
eindeloos bleven zagen
door bergen en door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren…
De zandloper
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.088 Gevangen in een glazen woestijn
door vluchtige bergen omzoomd
vraag ik mij verveeld eens af,
of het zand niet voor niets stroomt.
Iedere nacht lijk ik dichter te zijn
bij het gat, zovaak gedroomd,
dat mij aan de rand te denken gaf,
of het zand niet voor niets stroomt.…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om ooit weer gevangen…
Emotie
hartenkreet
3.2 met 51 stemmen
18.800 Op het buro daar staat een foto
van mijn kinderen
die ik voor me zie:
juist die
Beiden kijken blij
Al die jaren tot die foto
van mijn zoon en dochter
spiegelen aan mijn geest voorbij
Dierbare en minder vrolijke momenten
weerspiegelen zich in hun gezichten;
zijn gevangen in de tijd
Woorden smeed ik tot gedichten
Herinneringen raak ik…
Zilverklank
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
697 warmte, vriendschap, samen-zijn
blauw, regengrijs verlangen
ik ben onvrij, gevangen
en maak mijn eenzaamheid tot iets
dat in mijn nergens vorm krijgt
een cognitieve dissonantie
misklank van domheid, arrogantie
doch in de duisternis vonkt licht
subtiele vreugde, liefde, vuur
atomair is zij een felle zon
Pandora, die met openen begon…
hij straalt iets uit
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.206 gaten in zijn armen
waar de plakkers
zijn verwijderd
zelden zag ik iemand
met zoveel geweld
de toetsen van een
telefoontje
dan komt het bericht:
er is vertraging
hij stampt, krijgt zin
de trein te slopen
ik mag niet kijken
gasvlammen komen
uit zijn oogkassen
ik ben als een konijn
gevangen in groot licht
ik moet oppassen
hij…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.…
Fantomen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.076 ik ben gevangen in benauwde dromen
Adembenemend door de mist omvat
beland ik op een onheilspellend pad
dat naar een kerkhof leidt.…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 smakelijk
Bont kleurde ik de bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk heb ik alle kleuren gevangen…
Muren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ik zit gevangen tussen hoge muren,
en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn.
Ik zit ontredderd voor mij uit te turen,
volledig aan het eind van mijn Latijn.
Het is ontzettend moeilijk te verduren,
omdat ze door mijzelf gemetseld zijn,
gemetseld in de niet te tellen uren,
de niet te tellen uren van de schijn.…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Met intiem gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
954 je handen leken heel nerveus
ze waren snel
speelden hun spel
en met intiem gebaar
ontvouwden zij geheimen
je ogen hielden mij
gespannen op mijn plaats
ze daagden uit verlokten mij
mezelf te vergeten jouw spel
ik had het kunnen weten
was gevangen in jouw blik
met passievol gezicht
joeg jij mij heen en weer
kwam keer op keer
en kreunde…
Voor jou
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.823 Ik vraag me af
of jij het was
die fluisterde
in mijn dromen
in veel te korte nachten
Want ik had je gezien
in het eenzame duister
van de nieuwe maan
het kristal van sterrenbloemen
Je beeld
een geur
een waan misschien
zo ijl en dun als spinrag
het hield me gevangen
intens zalig
als winde van de nacht
Vreemde vrouw, zo mooi
ravenzwart…
delete-delete delete
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
735 Ontelbare lege eenzamen
repeteren holle geprogrammeerde zinnen
lokomotiefstomend razen ze door je hart
houden je gevangen in tijd
tjoekesjoek tjoekesjoek
en dan sneller tjoekesjoek tjoekesjoek
en nog sneller tjoekesjoek tjoekesjoek tjoekesjoek
je zou willen schreeuwen
delete delete delete!…
ZOMERAVOND
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.686 Elk begin is heilig zwanger
van een zwellend universum
ook wanneer je langzaam
je witte bloes losknoopt
doorheen de stilte
als het droge knetteren
van een insectenvleugel
en het bleke zonlicht
zachtjes vallen laat
op je bange schouders,
ik echter ben gevangen
in de diepte van je navel.…
Zwarte sluiers
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.028 Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...…
met schaamte behangen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.597 je hebt me ontvoerd
in boeien gevangen
je buik is zo zacht, geplooid
en met schaamte behangen
ik zwicht voor je borsten
in streelzacht verlangen
voel hoe je opricht
je huid strak gespannen
ik lach naar je mond
de lippen geopend
fluister mijn woorden
voordat je verstomt
we rillen en trillen
in de kleur van genieten
het roze werd rood…
Mist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 Je leeft voor even in een kooi
van ongeveer zeventig meter doorsnee,
je zit gevangen als zijn prooi
maar wel reist hij met je mee.
De weg ga je dadelijk achter je laten
maar de mist lijkt niet te verdwijnen,
want de mist kun je namelijk niet verlaten,
behalve als de zon weer gaat schijnen.…
De laatste uren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
997 Lees jij nog de laatste uren
die schoonheid vormen in gracieus licht
een hand schraal de winters voert
laat kelken sluiten in gevangen vorst
de wereld weent om afgestorvenen
verkwisting van het goed naar kwaad
verschrompeld is reeds de rauwe aanwas
broed zal allengs lijdzaam verscheiden
gedoemd zijn zij die kwistig smeden
een kort vermaak…
De tango en de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
780 Laat de muziek in pijn weerklinken
rijt de wond uiteen die mij verscheurt
geef mijn hart de klanken van de weemoed
zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt
de trage tred van slepende akkoorden
vol van ingehouden passie en vuur
houdt mijn weemoedig hart gevangen
kluistert mijn geest in dit verdrietig uur
en in de zilte storm van mijn verlangen…
Portret van een dode
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.268 lijk
neem ik voor eeuwig
afscheid van de dode
naast de kist prijkt
een oude foto welke lijkt
ten allen tijde leven-
diger dan de dode
wiens vingers blauw
gebogen zijn tot een
misleidend vredig tafereel
vroom gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke laatste
ademtocht een hijgend
hangen aan het leven is
de dood gevangen…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Ik adem niet
de steen of ergens anders
het warm van iemand,
kleurloos van wind gevangen
vertrouw ik kloppend bloed
aan je hals.
Het ware kind in liefde
opgegroeid huivert als
mijn meesters aanslag
van hervonden letters
op de kille zerken krabben
onder elke voetstap die je zet.…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Terwijl mijn blik die dat niet blijvend
vangen kan, gevangen blijft, en onomhelsd,
zoals wie ééns genodigd tot genot,
daarna voorgoed gegijzeld blijft in pijn.
------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Krassen op de dijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.062 vlak voor ik wakker werd
heb ik een droom gevangen
zij draaide richting het dak
om mijn venster te verlaten
ik groef een gat in mijn geheugen
vond een koffer met oude geluiden
over holland en molens aan de vliet
ik kende het lied van vreemde hand
het walste onder een scherpe nagel
maakte geregeld rare sprongen
over tussenliggend land…
Sproeten
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
4.325 ik dank God voor je Mozartse lach
de rode penseelstreken langs je wangen
je juli-blikken die mij gevangen
houden in licht
ik dank God voor je loop die open houdt
elke betekenis die je maar kunt geven
aan zoiets gewoons
zonder in herhaling te vallen
ik dank God ook voor je haren
die zo ik denk
tot in verre jaren
in koor naar de westenwind…