4186 resultaten.
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.…
B-film
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
658 leven is meegolven
op veel soorten zee
al houd ik liever mijn
schaapjes op het droge
lente juicht zonder pauze
de tuin kent geen heimwee
zijn kleuren glanzen
in voorjaarslust
ik hoor en voel de hoefslag
het hart nu rustelozer
meer dan ooit op zoek naar
licht gewillige woorden
en morgen zullen er
liedjes zijn waarop lijf en…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Lente is aan zet.
Tijd voor het tintelende...!
Ontluikende ritmiek.
De lol van het leven.
Scarlatti op z'n best!…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen
worden langzaam kraaien
de meidoornhagen
geuren al lang niet meer
weten wij
dat de winter
nu al komt
dat de lange winternachten
voor ons liggen
uitgespreid
en dat na deze winter
in dit laagland
er geen lente…
Gedragen aan de levensboom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
267 Een oudere man loopt over de paden
genietend van de herfstzon
de grond bezaaid met blad en zaden
nu stervend nadat in de lente hun leven begon.
Zo is het leven dacht de man
één jaar is voor 't blad genoeg
toch leef ik langer als 't kan
geënt aan de levensboom die mij droeg.…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 de Juanita Cruyffiana
Haar groeistuipen
in de lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en blauw
en een enkel hoogseizoen
tooit haar kroon zich zelfs
in goudgelig…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen
Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 nee, ik strijk geen
snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 De lente komt ook zonder mijn gewroet,
de boom zal kortelings weer vruchten dragen.
Ik maak mijn leven niet, de plannen
zijn maar papier.
Het water welt dichtbij en ver van hier,
het wil de bitterheid opnieuw verbannen.…
A6 - A9
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.122 Sprankelend lacht het
heldere water rimpels
het is een nieuwe dag na
de geboorte van gisteren
de roetaard drukt haar
snavel in het riet en
verpakt lente in zachte
streken, bekt de stengels
af en verstopt ze met zicht
op vloeiende stroming
asfalt fluistert zacht
doch danig verhit,
zwarte wielen opzij,
morgen,
morgen,
morgen…
Mijn lieveke open je deurke en lach
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.674 Die zie ik van ver als ik zingende kom
al over de heide gegaan,
die zijn lijden vergeet en zichzelf niet meer weet,
nu een lente van liefde ving aan.…
lentekind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
910 zij, die zo langzaam
zo traag en bedachtzaam
in een storm kan slapen
ze beangstigt me ook
omdat ze wegen kent
door ons mannen bezet
maar nooit echt begrepen
en zij, ze is warm
en voor de zoveelste maal
betovert ze mijn hart
en ik kus haar navel zacht
'sluit nu je ogen'
en mijn onwennig linkeroor
leidt ze rond haar geheim:
lente…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,
een tijd van dood,
breng mijn lente…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
1.4 met 18 stemmen
1.565 De oude sering staat krom gebogen
te wachten op het nieuwe leven
dat de lente hem belooft te geven
als de nachtvorst is vervlogen
Ik kijk dromend naar de boom en zucht
weer komt er een nieuw voorjaar aan
waarvan ik vraag hoe die zal vergaan
omdat mijn winter er niet voor vlucht
Te lang heeft de kou mij in zijn macht
ik ben vergeten hoe…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
warmte van de zon...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
932 net als in april toen de lente begon.
Het is allemaal weer snel voorbij,
als ik kon kiezen werd de volgende maand mei.
We zijn weer op weg naar donkere natte dagen,
verplicht een trui en een jas gaan dragen.
Maar het heeft ook wel wat, onze jaargetijden,
altijd warm weer kan mij ook niet verblijden.
Dus we gaan niet treuren...…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je ogen bevriezen
je warme hart zal voor altijd
lente…
Ken je dat…
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.973 ja en nee gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
en lente jong de zomer
met haar bronzen huid
en zalig rollebollen
op het platgewalste groenegrasmatras
diepe zuchten
langs het lichte korenbloemenblauw
zalig zachte warme lippen
lieflijk overvloedig kussend
op die lustige van jou
onder…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Nu is de lucht zo teder groen
Als 't ritselen der vroege lente.
Knapen plantten hun blanke tenten
In schaduw van het fors plantsoen.
Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen
eenzame momenten
ik buig mijn hoofd
alsnog hopend
op een nieuwe lente…
veeg eerst je voeten
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
1.661 weerspiegelt jouw laatste levenslicht
de wind helt over in verstrooiing van licht
de straten in bezwerende onduldbare geheimen
uitdagend in wiegend wankelende angst
levenskrachten in ongenaakbare strompeling
als net afgestroopte bladeren van bomen
het lijf in woekering, eens ongeschonden
maar nu in verzoening van de ruwe dood
de komende lente…
MERKELDAG
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.291 Wij leven door in hier en nu
Met af en toe een déjà vu
Van alles wat je hebt doorstaan
De lente swingt de bloesem uit
Een paashaas grijnst zijn tanden bloot
We lopen in een dierentuin
Een zeeotter wast er zijn snuit
Drijft op zijn rug, sterk uitvergroot
Blaast een kolos op zijn bazuin
Het Andrieskruis staat dubbel schuin…
Soms
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
868 Romantische adembenemende momenten
flitsen door mijn nog slaperige brein
geurig als een veld bloemen in de lente
opgekomen na de eerste zonneschijn
Momenten die de tijd even stil doen staan
omgeven door het gevoel intens geluk
pure oprechte liefde onder volle maan
ontspannen en bevrijd van aardse druk
Maar al die illusies, mooie…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 Een voorspel herleefd in een herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht…
Kinderhand
gedicht
2.5 met 20 stemmen
22.169 Omdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 in de deuropening
nemen haarverlies en dwangneurose toe
vreemd sta ik
in het gordijn van deze ontzielde morgen
als een blinde heb ik
leren spreken van dier tot dier
ik leid net bestaan van
een open autovenster op de Highway
en een leeg Cola-blik
dat daar zijn onvertaalde eindbestemming vindt
men zegt (hier en daar)
dat het de lente…