5581 resultaten.
Ster (kte)
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.939 Je ster is hoog gerezen
toch heb ik geen respect
Kan dagelijks van je lezen
je bent zo goed gebekt
Maar als mens kom je tekort
is je gevoel totaal verdwenen
Mijn gevoel totaal aan gort
walging vanuit mijn tenen
Alles wat ik van je vond
in één klap teniet gedaan
toen ik ineens voor je stond
en je met die ander zag staan
Laat de bladen…
Draai je om en donder op
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.154 Vergeet maar dat ik heb bestaan
En laat me verder gewoon met rust
Mijn leven zal alleen maar beter gaan
Daarvan ben ik me volledig bewust
Laat me los, ik wil niet meer
Ik wil niet meer op mijn tenen lopen
Schenk je geslijm maar aan een ander
Mij zal je niet meer slopen
Ik kan jouw woorden niet meer aanhoren
Ze zijn nietszeggend en zo leeg…
Vlieger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Een schreeuw naar omhoog
gelift door de kracht
van ademuitstoot
hemelen schemeren
godengezichten
in dreigend diepblauw
verbleekt in de dauw
een sterveling, gedreven in
het nauw door het leven
gebogen ten gronde
vervuild met zijn zonden
de nacht van zijn ziel is
verlicht door de maan
doorzichtig zijn ego
getrokken zijn aandacht…
herdenking
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.154 de vlag hangt uit
halfstok
wappert vrolijke kleuren
ik heb een brok
in mijn keel
aan de herinnering
mijn vader
die alsnog aan de oorlog
ten onder ging
notities op gele kladbriefjes
met potlood
'we houden de moed er in'
velen gingen er dood
hij overleefde het kamp
daar was alles mee gezegd
in hem woedde het voort
werd de strijd…
Rode loper
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.341 Luisterend naar je ogen
ze spellen het woord liefde
letter na letter vetgedrukt
als een uitnodigende rode loper
op een ondergrond van vereenzaamde stenen
uitgerold tot aan mijn tenen
wachtend op mijn eerste stap
Je veegt de korrels zout uit m'n ogen
met jouw fluweelzachte vingertoppen
en met vlag en wimper haal je me binnen
waarna je de…
Volmaakte liefde
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.656 Laat ons de beelden verbannen
naar diepe kerkers van onze tenen
waaruit ze nooit meer ons hart kunnen deren.
Laat ons schreeuwen
met elkaars stemmen,
schrille tonen.
Laten we nooit meer nemen
de woorden waaruit we zijn geboren.
Laat ons enkel nog wenen
in kleine gedichten
die we stiekem voor elkaar schreven.…
met z'n vieren door het midden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 dit vonden wij heel gewoon
opstellen in rijen van vier
opdrukken, strekken
vingertoppend naar tenen rekken
het oog van de meester
maakte de paardsprong vet
sommigen van ons
haalden het maar net
we ondergingen absurditeiten
omdat we hoopten
op paaltjesvoetbal, lekker knallen
of misschien wel volleyballen
reis om de wereld
hoog in de…
Wanhoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.074 ter aarde
Gezapig hangt mijn lijf en zucht
De ader van verwondering stroomt leeg
Mijn ziel reeds jaren op de vlucht
Giftig roest verstikt mijn hart
Eens centrum aangenaam in bloei
De rivier ertoe is drooggelegd
Ik voel niet langer dat ik gloei
Mijn brein verzuipt in zacht geprevel
Een klaagtoon van de hoogste soort
De massa gaat roemloos ten…
Afgekoelde hemel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
741 het groen heeft zich verzoend
met dat wat onvermijdelijk is
het bloeien gaat verkrullend onder
in deze klamme avondlucht
stil is mijn hart van weten
dat alles klopt ten spijt
en deze wens niet willen kan
natuur, wie kent zijn wetten?…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 Het zoute zeewater tussen mijn tenen,
de kou die mij omlijft.
Maar de kou die deert mij niet,
de golven zullen mijn deken zijn.
Een deken waaraan geen einde lijkt te komen,
die verhult mijn zielenpijn.
En ik kijk vooruit
over mijn zoute deken, de zee
en als het koude water zich terug trekt
neemt het mijn zorgen mee.…
Verdwaald
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Waar is toch de lach gebleven
die met de zon
ten onder ging
weende met het opkomen
van de maan
en fluisterde tussen rotte bla'dren
van de laatste novemberdag
verdwenen
van een verlaten gezicht
voorbij starend aan de wereld
schreeuwend naar de sterren
in het strakke donker gericht
oh mens
gij die 'm vind
in verloren landen
schenk…
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 En nog ontvonkt mijn hart in lust tot poëzij,
terwijl ik Lucifer zijn treurrol leer volspelen
en met de bliksem sla op hemelse tonelen,
ten schrik en spiegel van de staatzucht en de nijd.
Wat is mijn ouderdom? Een rook, een damp, geen tijd.…
Wanneer alleen nog leegte leeft
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.522 Leegte die ik ten tijde van licht
zo graag overschreeuw
wanneer ik verstoppertje speel
achter maskers.
Leegte die ik imponeer
met tweedehands liefdesverzen
en tevredenstel
met overgebleven restjes troost.
Leegte die ik vul
met willekeurige B-films
en boeken van De Slegte.…
Aandacht
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.959 het allermooiste van aandacht
is dat je het kunt geven
wie alleen maar aandacht vraagt
begrijpt niets van het leven
je hebt mensen die luid praten
schreeuwen kan je het beter noemen
vaak ten koste van een ander
niet anders dan zichzelf roemen
ikke, ikke, ikke, IK
kom mensen lach om MIJ
zo iemand verdient geen aandacht
hij hoort er helemaal…
Certaldo
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
804 ik denk alleen maar
aan de olijfboom terug
die ik gisteren zag staan
bij het station in Certaldo
dit gedicht komt niet af
en zal snel worden vergeten
onmacht maakt zich meester
van mijn denken en schrijven
het jaar is weer bloedig
ten einde, waar schuilen wij
om het moois rondom ons nog
even te aanschouwen
zoek naar vergezichten tussen…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Eenmaal winnaar.
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
791 Gewoon een man staat voor de deur
en zegt met een stém die klinkt
U bent winnaar van een miljoen,
jaja, die ten Brink.
Komt gewoon éven bij me langs
ik hoef niet op de stoel,
de uitzending hoef ik ook niet in,
hij gééft me gewoon dat miljoen.
De vrágen, mogen ze een
ánder stellen
en ik... ik ga wel mijn
Eurootjes tellen.…
Verliefd
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.957 dikke neus, grote oren
en een lieve lach
Daar stond je dan
met hele grote ogen
die nauwelijks bewogen
als een houterige man
Wat ik ernorm begeerde
was je hoofd als een ballon
roodverbrand door de zon
dat me intrigeerde
Ik ben gevallen voor je benen
lang en enigzins stijf
verbonden aan je lijf
en aan je voeten met reusachtige tenen…
De massa belemmert mijn denken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
945 de massa belemmert mijn denken
voelbaar onvertaalbaar
knotwillig ben ik niet meer
maar zuig mijn woorden uit mijn lange tenen
de verbindingen vinden houvast
langs afgesleten treden
met de indrukken bij elkaar
in een creërende fantasie
levenswielend koers
ik door de vergankelijkheid
net een rad van fortuin
een klassieker op leven en dood…
gedachteloos
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.188 haar tenen raken amper het water
van de kronkelige groenige loop
alsof zij de stroom niet wil storen
het heden niet wil kwetsen voor later
de lange haren vallen over
haar blanke schouderlijn
in enkele resterende vlechten
en waar glooiende heupen
verborgen in het jonge gras
haar aan de aarde doen hechten
zo gaat zij verstild op
in de…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Met een traan en een lach...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.149 Een mooie toekomst stond ons te wachten,
Ten minste dat waren mijn gedachten.
We hadden veel te verduren,
We praatten wel uren.
Dat was onze kracht,
Ik wist wat je dacht.
We hadden dezelfde dromen,
En ik dacht dat we daarmee zo ver gingen komen.
Berg op, berg af
Steeds wist ik dat je om me gaf.…
Het moeten gaan
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.632 de weemoed die de woorden wijdt
en sluiers legt over de dromen
omdat de tijd nog niet gekomen,
het afscheid niet genomen,
de leegte niet ten einde toe
doorvoeld is.
Het moeten gaan
en 't nog niet kunnen;
de warme kleuren nog te fel
de dagen vullen met hun gloed,
omdat het hout nog branden moet
en iedere adem leven doet.…
Epithalamion
gedicht
2.3 met 97 stemmen
69.699 Twee schelpen wordt er wel gezegd
die ooit aaneen ooit vanelkaar maar
nu ten slotte. Of zou het eigenste,
het duplicaat, nu juist geen ring, geen
nest of huis, geen woning zijn, alleen
verveelde spiegeling.…
Consultatiebureau "de Kerk"
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
721 Soms is dat groeien
niet bij te benen
en toch kun je er bij,
wiebelend op hun tenen,
de armen omhoog
in een stijgende boog
zongen ze over die
groei in geloof
en iedereen keek blij.…
Jouw insteek
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
723 ook
het slaat niet Pruisisch blauw
kopergroen uit
is geen stoffig filoso-vies geneuzel
omtrent levensstijl
nee jij maakt dingen bespreekbaar
flexibele
dat maakt veel duidelijk
zonder al te veel poespas
jouw insteek en inzet
van steun, begrip en vriendschap
leert mij opnieuw ademen
om weer schone lucht
in te ademen
van top tot teen…
Licht in zomerjurken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
766 ze strakte blauw
de zon en wind vlaagt
licht in zomerjurken
bollend nog in kou
de kantjes afgezet in
rijpend ijs verflinteren
met lentewarmte die beschut
al snel gaat glinsteren
pril groen nog langs
het slanke been gelaarsd
in bont en leer de speelse
draai op hakkenhoge tenen
de winter in de rug
nog steeds op zicht
ja dans maar…
Samen gaan
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.002 Laten we gaan
Een andere weg inslaan
Samen hier weg van lopen
Het steile het pad van de hoop
omhooggekropen
Uitgeput ten einde raad aangekomen
op de berg waar de eewige liefde gevonden wordt
De gitzwarte onweerswolken van pijn en verdriet
worden opgelost door oneindig veel stralen van warmte en licht
Liefde is ook werken, elkaar over…
Verbeeldend?
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
634 Nooit beschaamd wat uit naam
der liefde geschreven werd en wat
daarover reeds bedreven is, mis
ik beeld en baken uit de realiteit,
met zelfstandigheid is vergeleken,
anders dan met talenten blootgelegd,
kwam de schoonheid met recht tot
leven, daar werd de onechtheid
uit geboren, waarin de onschuld niet
ten onder ging en waar ik me onder…
De wadden, een werelderfgoed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.745 vlakke land schittert
de oversteek naar het wad, waar vele
ruiterstokken als één statige zeemansrug
de diepte voor ons peilt
het één zijn met de noemer, de geest
van het besef het broze en tegelijkertijd
het gezwel dat groeit langs polders en kwelders
om zich tenslotte te manifesteren
in een ongekende schoonheid
doch is elke schittering ten…