3724 resultaten.
fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 teksten typen
klinkers dansen op de straat
hoeden hoofden afhakken
het leven gaat te vlug voor mij
het volgen valt mij zwaar, als
letters in hun handen wrijven
fazanten met dakpannen gooien
tandenborstels bruggen bouwen
theelepels op de preekstoel staan
lichtblauw naar lucht hapt
steigerplanken feesten vieren
ik zie vrome vreemde vormen…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 pijn maar een vermijding die
de liefde draagt in het ontwijken van elkaars evenbeeld
afkomst is als water van de zee, niet te drinken
en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een
handicap als de geest gegeseld is door de onraad
van verleden tijd, niets bindt ons, doch de getijde
wreekt de zinnen die onuitgesproken blijven in de
vorm…
kom op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 ik hoorde in de verte al
je vrolijke gezangen
je krijgt een doel
daar ga je voor
een veel rijker gevoel
dan liggen op één oor
je vecht en springt en loopt
je lui zijn is plots omgedoopt
in doen en ondernemen
in gaan, in ja ik kom er aan
zo is het menselijk bestaan
je bent gewoon herboren
ontmoet weer mensen elke dag
je lippen vormen…
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 De winter trof ons
Slapend alleen
Geen spoor verlopen
In toverslag bijeen
Dan priemt een sluimerend verlangen
Verscheurend als een eerste licht
In richting gemeend gevangen
Toont ruimte haar gezicht
Zo roept de vorm van beide
Het hele circus in bedrijf
Geen opvoering meer te mijden
Ieder wakend in een oneigenlijk lijf
Men went aan…
Het theater
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
690 Het theater
Daar waar zeggingskracht is
Verbeelding
Daar waar in neutraliteit
De samenleving
Een spiegel krijgt voorgehouden
Zoals vanuit
Onze oudste beschaving
Is ontstaan
De tragedie
Was de eerste vorm
Nog voor Christus
Werd geboren
Zijn al deze oude verhalen
tot ons erfgoed
Gaan behoren
Het theater
Waar de fantasie
Rijkelijk…
Jij kleurde het decor
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 ooit ben jij in
mijn plaatjes gekomen
viel jouw verschijnen mij op in
het anders kleuren van de wereld
een dag zoals velen
waarin wij kijken door
enkel de realiteit met de
laatste herinneringen te vergelijken
ik zag een stel ogen
die met vorm en intensiteit
een zeer uitnodigende sfeer
creëerden in aangenaam verwachten
die krachten…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 We vormen een hechte groep
die op de been wil blijven
als tunnelvisies, vreemde fobieën,
neerslachtigheden de kop op steken.
We zijn elk jaar weer onderweg!
Voor het feest. Voor genade.
Voor een onbegrensd begrip van onze sores.
Spiritualiteit vernieuwt onze aderen,
weggeworpen illusies worden toekomstmuziek!…
Intieme schets
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 In het kleinste kamertje
van het klassieke herenhuis
bedenk ik mij een grote ruimte
omdat we nergens samen zijn
het moet er toch ooit uit
benauwde vorm van ontlasting
er is niemand anders dan mezelf
die dit voor elkaar krijgt
lichtelijk beschonken
vrijwel zonder zielglans
onder het strijklicht
van de lamp in de hal
begeef ik mij…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken om terug te voeren op zijn leest
zo blijft de vorm…
skatersgeluk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
809 balans te komen en te blijven
in de vele bochten die zij maken
loerend naar het juiste moment
om dan de ultieme truc te doen
zo vangen zij de juiste vaart en lucht
voor de flip vooruit of op de hielen
op hun voeten stuiterend gaan ze rond
juichend blij als het hen gelukt is
in euforie elkaar een high five gevend
hun borden en lijven vormen…
Rivier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Een vaste vorm heb je niet.
Maar jouw water brengt mij naar de overkant.
Water,
elke druppel is rivier.
Volg niet het water, maar volg dé Rivier.
Want Hij is Alles in allen.
En allen in Een.…
De witte plekken
netgedicht
4.8 met 58 stemmen
482 altijd
bewegen je handen
in lichte rust
als uitvloeisel van
het brok dynamiek
dat iedereen opvalt
die jou voor de
eerste keer ziet
jouw ogen leggen
de stukjes neer die
het leven jou brengt
jij puzzelt omgekeerd
het is geen onvolmaakt
beeld dat het bestaan
jou geeft het is je lach
die de laatste stukjes heeft
jij overziet in
vorm…
Levensles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Toen ik nog dagelijks een echtgenoot had
zonder ernstige tegenslagen op ons pad
bestonden er verschillende mooie vormen
van talrijke dingen en leven dat komen zou
waar ik de dagen doorging als gelukkige vrouw.
Ik had destijds nog talrijke mooie dromen
kon genieten van groen om mij heen
vooral van al die verschillende bomen.…
Fortuna In Liefde
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
471 O Fortuna
Gelijk de maan
Vormen van variatie
Steeds afnemend
En toenemend
Betreed de transmutatie
Nu opwekkend
Dan ontdekkend
Immer tot inspiratie
Vreedzaam bestaan
Ego ontdaan
Licht in manifestatie
Lot van delen
Samen spelen
Jij wentelt de tijdslijnen
Van goede wil
Jij staat nooit stil
Al dansend geef jij seinen
Jouw reflectie…
hoe zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 verschijnen, ze weet het en we
converseren in een taal die
weinigen begrijpen
ze beleefd het samen
mediteren als een groet
naar de voorbereidende dood
ik bespeur geen angst verdriet
of leed wanneer ik haar bleek
gezicht observeer en zie
datgene waar ik nog
geen lering uit heb getrokken
zij is mijn leraar die weldra
haar vaste vorm…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Ze spuigt haar letters
door een trechter,
Chaotisch vormen woorden
niet te begrijpen zinnen
in een wereld waar alleen structuur wordt (h)erkent...
Ze giet ze op witte vleugels
van een vredesduif
die door de verholen klankzwaarte
van elk bedacht fragment
het luchtruim niet haalt
en verslagen onbegrepen
aan de grond kleeft...…
als kleurrijke sokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 vandaag draag ik twee sokken, niet als paar
maar als teken dat jij er mag zijn, precies zoals je bent
een stip, een streep, een kleur zo fel
speciaal samen vormen zij jouw unieke verhaal
jouw lach, jouw kracht, zo puur, zo klein
maakt de wereld zachter, mooier, fijn
jij ziet wat wij vaak niet meer zien
geeft liefde en onvoorwaardelijke…
zilveren raket
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 tranen
maar ’t valse janken van de wolven toesta
met mijn gitaar als ‘n zegen-
instrument voor onbekend
Sirenenwerk van sloeberbands
in uw neo-Amsterdamse uurtjes
(ook ‘n veeg teken)
de remmende suikerslaap skippend
als ik door nachtkrochten glippend
met ratten uit de onderbuikwereld
samen gedoemd de doorsmeulende
struik in besmuikte vormen…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De wind weeft patronen in
het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan
begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak
alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
De nieuwe aarde
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
302 je kent ze wel
mensen die alles
hebben gezien
en meegemaakt
ook dat zo uniek is
dat het erover
vertellen bijna als
zonde wordt ervaren
het probleem is
dat deze mensen
getekend zijn op
een deel van hun
lichaam dat
reflecteert in
zichtbare vorm
als verbintenis
de groep die
verbonden is
met uniek heeft
onderling veel
contact…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Wanneer de nacht zich om
hem heen sluit, blijft er enkel de trilling van
aanwezigheid, een weten dat niets werkelijk verdwijnt,
alleen van vorm verandert, als adem die zich mengt met het oneindige.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Daar waar het oneindige
zich verliest in een zachte cadans,
laat ik vorm en houvast los
en volg ik de beweging van jouw dans.
Geluk lijkt even tastbaar
in jouw wispelturigheid.
Voor een ogenblik ben ik vrij
en beweeg ik met je mee
richting eeuwigheid.…
vreemdelanders
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
317 dichters mensen met gevoel
zouden zijn, zoals ik: altijd oog
voor de noden van een ander;
in staat ieder perspectief in te
nemen, zien door alle brillen
van verschillende levensfases;
niet schrikken van een casus
meer of minder over kinderen
en moord, vrouwenmarteling
en moord; zoeken naar woord
na woord om het ongehoorde,
het onzegbare, in vormen…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Muren dragen gebeden
en adem van anderen, lagen van tijd
die niets van mij verlangen, ik voel hoe mijn gevoeligheid
hier mag rusten, niet als iets dat te veel is, maar als een vorm van aandacht.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 De rust in mij begint te verdunnen,
alsof zij haar vorm verliest.
Ik weet dat dit oog zal verdwijnen,
dat de stilte geen belofte is.
Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Dat is tenminste iets
dat vorm heeft.
De buurman staat bij de heg.
Hij stelt de vraag die hij geoefend heeft.
Ik kijk naar de ramen. Ze zijn zwart.
“Ze is naar huis,” zeg ik.
Hij knikt.
Dat is voldoende.
Ik loop de oprit op.
De sleutel past nog.
Het slot draait zonder weerstand.
In de gang sluit ik mijn ogen.…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Alleen dit bed
dat mijn vorm onthoudt.
Zing nog één keer.
Wanneer je stopt
blijft het stil.
De klok tikt niet meer.…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Ik lees hun fijngevoelige, pure
vormen zonder woorden, en laat hun zachtheid door me heen gaan.
Wanneer het licht breekt,
wordt alles ruimer, alsof helderheid
van binnenuit ontstaat. De wijd uitgestrekte lucht
spiegelt wat ik draag, en toont hoe zelfs het vluchtige kan landen.…
Tussen blijven en verschijnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
292 zij ontstond als een breuk in het zijn
waar voelen verdween
en vormen slechts
schijn
haar lichaam bleef hangen
tussen blijven en gaan
haar wezen gleed weg
niet meer te verstaan
zij droeg wat verscheen
in het licht van de ander
maar viel in zichzelf-
daar was niets van een
ander
de twijfel trok traag
als een zwijgend getij…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Het Zijn
langzaam kantelend,
Niet langer een
landschap om
overheen te kijken,
maar een smalle
kier tussen twee
stiltes—
een vorm van
verdwijnen
die blijft.…